ไม่ใช่เรื่องใหญ่ (1 / 1)

Chinese

晚上睡觉前，李貌接到了韩州的电话。

Thai

ก่อนนอนตอนกลางคืน หลี่เม่าได้รับโทรศัพท์จากหานโจว

Chinese

他说，那天在幼儿园拍的素材要上省新闻联播，包括一些李貌他们元旦表演的镜头。

Thai

เขาบอกว่า ฟุตเทจที่ถ่ายไว้ที่โรงเรียนอนุบาลวันนั้นจะได้ออกรายการข่าวรวมช่องระดับมณฑล ซึ่งรวมถึงฉากการแสดงวันปีใหม่ของพวกหลี่เม่าด้วยบางส่วน

Chinese

李貌有些意外，不过想来就是那种一晃而过的几秒钟镜头。

Thai

หลี่เม่ารู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง แต่คิดว่าคงเป็นแค่ภาพไม่กี่วินาทีที่ตัดผ่านไปอย่างรวดเร็ว

Chinese

如今自己身体还不知道是什么情况，他实在没心思高兴。

Thai

ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าร่างกายของตัวเองเป็นอะไรกันแน่ เขาจึงไม่มีอารมณ์จะดีใจเลยสักนิด

Chinese

大玉也一样。

Thai

ต้าอวี้ก็เช่นกัน

Chinese

不过她倒是没忘记打电话把这个消息告诉张琳。

Thai

แต่เธอก็ไม่ลืมโทรศัพท์ไปบอกข่าวนี้กับจางหลิน

Chinese

“真的？这么说我要上电视了？”

Thai

“จริงเหรอ? งั้นก็แปลว่าฉันจะได้ออกทีวีน่ะสิ?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

“嘻嘻。”张琳没表现的多欣喜若狂，顿了顿，轻声问：“那个，今天的检查怎么样？”

Thai

“ฮิๆ” จางหลินไม่ได้แสดงท่าทางดีใจจนเนื้อเต้นแต่อย่างใด เธอชะงักไปครู่หนึ่งแล้วถามเสียงเบา “เอ่อ การตรวจวันนี้เป็นยังไงบ้าง?”

Chinese

大玉看了眼身下的男朋友，低低道：“没查出来。”

Thai

ต้าอวี้มองแฟนหนุ่มที่นอนอยู่ใต้ร่าง พลางเอ่ยเสียงแผ่ว “ยังตรวจไม่เจออะไร”

Chinese

“放宽心……”

Thai

“ทำใจให้สบายนะ…”

Chinese

张琳安慰了好一会才挂断电话。

Thai

จางหลินปลอบใจอยู่พักใหญ่จึงค่อยวางสาย

Chinese

李貌蹭了蹭大玉的脸颊：

Thai

หลี่เม่าเอาหน้าถูแก้มของต้าอวี้เบาๆ

Chinese

“就跟张琳说的一样，大病我们都检查完了，剩下的都是小病，不用太担心了。”

Thai

“ก็เหมือนที่จางหลินพูดนั่นแหละ โรคร้ายแรงพวกเราก็ตรวจกันหมดแล้ว ที่เหลือก็เป็นแค่โรคเล็กๆ น้อยๆ ไม่ต้องกังวลเกินไปหรอก”

Chinese

“嗯嗯，今天累了一天了，睡吧，明天我们再去看看。”大玉探身把床头灯关掉。

Thai

“อื้อ วันนี้เหนื่อยมาทั้งวันแล้ว นอนเถอะ พรุ่งนี้พวกเราค่อยไปดูกันใหม่” ต้าอวี้เอื้อมตัวไปปิดโคมไฟหัวเตียง

Chinese

“龟龟，晚安。”李貌亲了口大玉的额头。

Thai

“กุยกุย ราตรีสวัสดิ์นะ” หลี่เม่าจูบหน้าผากของต้าอวี้

Chinese

“晚安，小貌哥哥。”大玉啄了口他嘴唇。

Thai

“ราตรีสวัสดิ์ พี่เสี่ยวเม่า” ต้าอวี้จุ๊บปากเขา

Chinese

这时，一旁的手机忽地再次亮了起来，大玉拿起来一看。

Thai

ตอนนี้เอง โทรศัพท์มือถือข้างๆ พลันสว่างขึ้นมาอีกครั้ง ต้าอวี้หยิบขึ้นมาดู

Chinese

“谁啊？”李貌问。

Thai

“ใครน่ะ?” หลี่เม่าถาม

Chinese

“明天五一节假日，妈问我们回不回去。”

Thai

“พรุ่งนี้วันหยุดวันแรงงาน แม่ถามว่าพวกเราจะกลับไหม”

Chinese

“明天就放假了么。”

Thai

“พรุ่งนี้ก็หยุดแล้วเหรอ”

Chinese

“小貌，怎么回？”

Thai

“เสี่ยวเม่า จะตอบว่ายังไงดี?”

Chinese

“跟她说奶茶店太忙，就不回去了。”

Thai

“บอกแม่ไปว่าร้านชานมยุ่งมาก คงไม่กลับไปแล้ว”

Chinese

大玉啪啪啪开始打字，回完消息，两人相拥而睡。

Thai

ต้าอวี้รัวนิ้วพิมพ์ข้อความตอบกลับ พอตอบเสร็จ ทั้งสองคนก็กอดกันนอนหลับไป

Chinese

李貌跟昨晚一样，察觉到身上的人儿睡着后，才安心入眠。

Thai

หลี่เม่าก็เหมือนเมื่อคืน รอจนรับรู้ได้ว่าคนบนร่างหลับไปแล้ว ถึงได้หลับลงอย่างสบายใจ

Chinese

翌日一早。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น

Chinese

两人再次来到医院。

Thai

ทั้งสองคนมาที่โรงพยาบาลอีกครั้ง

Chinese

这两天他们去了好几个科室，已经排除了很多病症，今天要检查的是颈椎。

Thai

สองวันมานี้พวกเขาไปมาหลายแผนกแล้ว และตัดความเป็นไปได้ของโรคต่างๆ ออกไปมาก วันนี้ที่ต้องตรวจคือกระดูกคอ

Chinese

X线、CT和核磁共振全都上了一遍。

Thai

ทั้งเอกซเรย์ ซีทีสแกน และเอ็มอาร์ไอล้วนตรวจมาหมดรอบหนึ่งแล้ว

Chinese

拿着片子再次忐忑而期待的走进诊室，医生仔细瞅了瞅，点了点头。

Thai

ถือฟิล์มตรวจเดินกลับเข้าไปในห้องตรวจอีกครั้งด้วยความกระวนกระวายใจระคนคาดหวัง คุณหมอดูอย่างละเอียดแล้วพยักหน้า

Chinese

“医生……”

Thai

“คุณหมอ…”

Chinese

“应该是颈椎病引起的头疼头晕。”

Thai

“น่าจะเป็นอาการปวดหัวและเวียนศีรษะที่เกิดจากโรคกระดูกคอ”

Chinese

“那没什么问题？”大玉那双桃花眼瞪的老大，里面满是希冀。

Thai

“งั้นก็ไม่มีปัญหาอะไรร้ายแรงใช่ไหม?” ดวงตาดอกท้อคู่นั้นของต้าอวี้เบิกกว้าง ข้างในเต็มไปด้วยความหวัง

Chinese

“问题不大，积极配合治……”

Thai

“ปัญหาไม่ใหญ่มาก ขอแค่ให้ความร่วมมือในการรักษ…”

Chinese

医生话还没说完，就见对面那个小姑娘整个人朝地上倒去。

Thai

คุณหมอยังพูดไม่ทันจบ ก็เห็นเด็กสาวตรงหน้าล้มพับลงไปกองกับพื้นทั้งตัว

Chinese

李貌几乎是下意识接住了大玉。

Thai

หลี่เม่ารับตัวต้าอวี้ไว้แทบจะเป็นไปตามสัญชาตญาณ

Chinese

他还没从自己身体没大碍的喜悦中反应过来，看着怀里的女朋友，怔了一瞬，大脑一片空白。

Thai

เขายังไม่ทันได้รู้สึกตัวจากความดีใจที่ร่างกายตัวเองไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรง เมื่อมองดูแฟนสาวในอ้อมแขน เขาก็ชะงักงันไปชั่วขณะ สมองพลันขาวโพลน

Chinese

而后手脚一麻，抱着大玉瘫坐在了地上。

Thai

จากนั้นมือเท้าก็อ่อนแรงลง เขากอดต้าอวี้แล้วทรุดนั่งลงกับพื้น

Chinese

“龟龟！龟龟！医生！医生她怎么了？”他声音愈来愈大，也愈来愈抖。

Thai

“กุยกุย! กุยกุย! คุณหมอ! คุณหมอ เธอเป็นอะไรไป?” เสียงของเขาดังขึ้นเรื่อยๆ และสั่นเทาขึ้นเรื่อยๆ

Chinese

“我看看。”医生忙蹲下来。

Thai

“หมอขอดูหน่อย” คุณหมอรีบนั่งยองๆ ลงมา

Chinese

李貌瞬间屏住呼吸，只能感觉到心脏在胸腔中砰砰炸响。他紧紧盯着那双合上的眼睛，期盼着下一秒就会睁开。

Thai

หลี่เม่ากลั้นหายใจในทันที ทำได้เพียงรู้สึกถึงหัวใจที่เต้นรัวระเบิดอยู่ในอก เขาจ้องมองดวงตาที่ปิดสนิทคู่นั้นเขม็ง คาดหวังว่าวินาทีถัดไปมันจะลืมตาขึ้นมา

Chinese

医生检查一番问道：“她是不是很久没睡觉了？”

Thai

คุณหมอตรวจดูครู่หนึ่งแล้วถามว่า “เธอไม่ได้นอนมานานแล้วใช่ไหม?”

Chinese

“没啊，昨晚和前……”

Thai

“เปล่านี่ เมื่อคืนกับเมื่อ…”

Chinese

李貌说着说着，猛的顿住。

Thai

หลี่เม่าพูดไปพูดมา พลันชะงักกึก

Chinese

“大概率是因为睡眠不足，检查一下吧。”

Thai

“มีความเป็นไปได้สูงว่าเกิดจากพักผ่อนไม่เพียงพอ ไปตรวจดูสักหน่อยเถอะ”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

大玉迷迷糊糊间，感觉好像下雨了，一颗一颗的雨滴落在自己手背上。

Thai

ในความสะลึมสะลือ ต้าอวี้รู้สึกเหมือนฝนกำลังตก หยดน้ำฝนทีละหยดร่วงหล่นลงบนหลังมือของเธอ

Chinese

可是这雨滴好奇怪，竟然是温热的。

Thai

ทว่าหยดน้ำฝนนี้ช่างแปลกประหลาด กลับอุ่นร้อนเสียอย่างนั้น

Chinese

她能感觉到自己的手正被另一双手握着，熟悉的温暖和宽大。

Thai

เธอสัมผัสได้ว่ามือของตนกำลังถูกมืออีกคู่กุมเอาไว้ เป็นความอบอุ่นและใหญ่โตอันคุ้นเคย

Chinese

她想看看这个人，于是，她缓缓睁开了眼。

Thai

เธออยากมองดูคนผู้นี้ ดังนั้นเธอจึงค่อยๆ ลืมตาขึ้น

Chinese

眼前，小貌正惊喜的看着自己，他明明在笑，可脸颊上的泪珠却在无声的滚落。

Thai

ตรงหน้า เสี่ยวเม่ากำลังมองดูเธอด้วยความดีใจ ทั้งที่เขากำลังยิ้มอยู่ แต่น้ำตาบนแก้มกลับร่วงเผาะลงมาเงียบๆ

Chinese

“龟龟……”李貌的声音很轻，好像生怕惊扰到她，怕她重新合上眼睛。

Thai

“กุยกุย…” เสียงของหลี่เม่าแผ่วเบามาก ราวกับกลัวว่าจะรบกวนเธอ กลัวว่าเธอจะหลับตาลงไปอีกครั้ง

Chinese

大玉抬起手掌，覆在李貌的脸颊上，轻轻替他擦拭着眼泪。

Thai

ต้าอวี้หงายฝ่ามือขึ้นทาบลงบนแก้มของหลี่เม่า แล้วเช็ดน้ำตาให้เขาเบาๆ

Chinese

“小貌哥哥。”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า”

Chinese

“嗯，我在呢。”李貌捧着她的手。

Thai

“อืม ฉันอยู่นี่” หลี่เม่าประคองมือเธอไว้

Chinese

“你没事了吧。”

Thai

“นายไม่เป็นอะไรแล้วใช่ไหม”

Chinese

李貌闻言，好不容易快要停歇的泪腺再次疯狂运转，眼泪不受控制的汹涌而出，模糊了双眼。

Thai

เมื่อหลี่เม่าได้ยินเช่นนั้น ต่อมน้ำตาที่เกือบจะหยุดไหลไปแล้วก็พลันทำงานอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง น้ำตาไหลทะลักออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่จนพร่ามัวไปทั้งสองตา

Chinese

他哑着嗓子：“没事了，没事了，再做些检查就可以了。”

Thai

เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่า “ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว แค่ตรวจเพิ่มเติมอีกนิดหน่อยก็ใช้ได้แล้ว”

Chinese

“龟龟，你再睡会，我这就去做检查。”

Thai

“กุยกุย เธอนอนพักอีกหน่อยนะ เดี๋ยวฉันจะไปตรวจเดี๋ยวนี้แหละ”

Chinese

大玉摇摇头，抓住他的手。

Thai

ต้าอวี้ส่ายหน้าพลางจับมือเขาไว้

Chinese

“不要，我要陪你一起做。”

Thai

“ไม่เอา ฉันจะไปตรวจเป็นเพื่อนนาย”

Chinese

“万一你检查出什么其他的，你肯定不会告诉我，然后悄摸着计划离开我，不要我了。”

Thai

“ถ้าเกิดตรวจเจออย่างอื่นขึ้นมา นายต้องไม่บอกฉันแน่ๆ แล้วก็จะแอบวางแผนหนีไปจากฉัน ไม่ต้องการฉันแล้ว”

Chinese

“不会的。”

Thai

“ไม่หรอก”

Chinese

“不管！我就要和你一起。”

Thai

“ไม่สนล่ะ! ฉันจะไปกับนาย”

Chinese

大玉说着就要坐起身，李貌忙按住她。

Thai

ต้าอวี้พูดพลางทำท่าจะลุกขึ้นนั่ง หลี่เม่าจึงรีบกดตัวเธอไว้

Chinese

“你先休息，待会我们一起去，好不好。”

Thai

“เธอพักผ่อนก่อนนะ เดี๋ยวค่อยไปด้วยกัน ตกลงไหม”

Chinese

看着他恳求的眼神和红红的眼眶，大玉抿抿嘴，答应下来。

Thai

เมื่อมองดูสายตาเว้าวอนและขอบตาแดงก่ำของเขา ต้าอวี้ก็เม้มปากแล้วยอมตกลง

Chinese

“好。”

Thai

“ก็ได้”

Chinese

“渴了吧，喝点水。”

Thai

“กระหายน้ำใช่ไหม ดื่มน้ำหน่อยนะ”

Chinese

李貌见大玉嘴唇有些干裂，摸了摸床头柜的纸杯，水凉了，他起身，揉着眼框走到热水壶边。

Thai

หลี่เม่าเห็นริมฝีปากของต้าอวี้แห้งแตกเล็กน้อย จึงลองจับแก้วกระดาษบนโต๊ะข้างเตียงดู น้ำเย็นชืดแล้ว เขาจึงลุกขึ้น พลางขยี้ขอบตาแล้วเดินไปที่กระติกน้ำร้อน

Chinese

大玉这才有空打量周围的环境。

Thai

ต้าอวี้ถึงเพิ่งมีเวลาสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัว

Chinese

这是一个单独病房，病床左边就是窗户，正前方墙上挂着个电视，右边是收起的帘子，再右边是配套的沙发、茶几和柜子。

Thai

นี่เป็นห้องพักผู้ป่วยเดี่ยว ด้านซ้ายของเตียงคนไข้คือหน้าต่าง ตรงหน้ามีทีวีแขวนอยู่บนผนัง ด้านขวาเป็นผ้าม่านที่รูดเก็บไว้ ถัดไปทางขวาอีกเป็นโซฟา โต๊ะน้ำชา และตู้ที่จัดเข้าชุดกัน

Chinese

小貌就在柜台边给她倒水。

Thai

เสี่ยวเม่ากำลังรินน้ำให้เธออยู่ข้างเคาน์เตอร์

Chinese

“来。”

Thai

“มา”

Chinese

李貌走回来，坐到床边，把大玉扶起来，小心喂她。

Thai

หลี่เม่าเดินกลับมา นั่งลงข้างเตียง ประคองต้าอวี้ลุกขึ้น แล้วค่อยๆ ป้อนน้ำเธออย่างระมัดระวัง

Chinese

“现在感觉怎么样？”

Thai

“ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้าง?”

Chinese

“就有点没力气，其他没什么。”

Thai

“ก็แค่ไม่ค่อยมีแรง อย่างอื่นไม่มีอะไร”

Chinese

“再睡会吧，补补觉。”

Thai

“นอนพักอีกหน่อยเถอะ นอนชดเชยเสียหน่อย”

Chinese

“你不会偷偷去检查吧？”大玉抓住他胳膊。

Thai

“นายจะไม่แอบไปตรวจคนเดียวใช่ไหม?” ต้าอวี้คว้าแขนเขาไว้

Chinese

“我不会离开你半步。”李貌捋了捋大玉有些凌乱的长发。

Thai

“ฉันจะไม่ห่างจากเธอแม้แต่ก้าวเดียว” หลี่เม่าลูบผมยาวที่ยุ่งเหยิงเล็กน้อยของต้าอวี้

Chinese

大玉盯着他看了会，低头瞅了瞅床位，人往里边靠了靠。

Thai

ต้าอวี้จ้องมองเขาอยู่ครู่หนึ่ง ก้มมองพื้นที่บนเตียง แล้วขยับตัวชิดเข้าไปด้านใน

Chinese

“那小貌你上来陪我一起睡。”

Thai

“งั้นเสี่ยวเม่า นายขึ้นมานอนเป็นเพื่อนฉันสิ”

Chinese

李貌看了眼那不大的位置。

Thai

หลี่เม่ามองดูพื้นที่ซึ่งไม่ได้กว้างเท่าไรนัก

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

放下纸杯，脱掉鞋，他侧躺了上去。

Thai

เขาวางแก้วกระดาษ ถอดรองเท้า แล้วล้มตัวลงนอนตะแคงข้าง

Chinese

大玉钻进他怀里，紧紧抱着他。

Thai

ต้าอวี้มุดเข้าไปในอ้อมอกของเขา แล้วกอดเขาไว้แน่น

Chinese

“睡吧。”

Thai

“นอนเถอะ”

Chinese

李貌也紧紧拥着她，好像生怕失去。

Thai

หลี่เม่าก็กอดเธอไว้แน่นเช่นกัน ราวกับกลัวว่าจะสูญเสียเธอไป

Chinese

“小貌。”

Thai

“เสี่ยวเม่า”

Chinese

“我在。”

Thai

“ฉันอยู่นี่”

Chinese

“帮我把脚上的红绳解下来。”

Thai

“ช่วยแก้เชือกแดงที่ข้อเท้าฉันออกหน่อยสิ”

Chinese

李貌不知道女朋友要干嘛，可这并不妨碍他对大玉唯命是从。

Thai

หลี่เม่าไม่รู้ว่าแฟนสาวจะทำอะไร แต่นั่นก็ไม่ได้ขัดขวางการที่เขาจะเชื่อฟังต้าอวี้ทุกคำสั่ง

Chinese

起身来到床尾，大玉把戴着红绳的那只腿递给他。

Thai

เขาลุกขึ้นเดินไปที่ปลายเตียง ต้าอวี้ยื่นขาข้างที่ผูกเชือกแดงส่งให้เขา

Chinese

如今的天气大玉自然没再穿连裤袜，红绳藏在了她的白色短袜中。

Thai

อากาศช่วงนี้ต้าอวี้ไม่ได้สวมถุงน่องแล้ว เชือกแดงจึงซ่อนอยู่ใต้ถุงเท้าสั้นสีขาวของเธอ

Chinese

李貌卷起袜筒，把红绳解下来，重新侧躺回去。

Thai

หลี่เม่าม้วนขอบถุงเท้าลง แก้เชือกแดงออก แล้วกลับมานอนตะแคงข้างตามเดิม

Chinese

“给。”

Thai

“นี่”

Chinese

大玉眼神复杂看着这条红绳，并没有接，而是低低道：“我不要了，你收回去吧。”

Thai

ต้าอวี้มองเชือกแดงเส้นนี้ด้วยสายตาซับซ้อน เธอไม่ได้ยื่นมือไปรับ แต่กลับเอ่ยเสียงแผ่ว “ฉันไม่เอาแล้ว นายเก็บคืนไปเถอะ”

Chinese

李貌一愣，什么意思，大玉要跟自己分手？

Thai

หลี่เม่าชะงักไป หมายความว่ายังไง ต้าอวี้จะบอกเลิกกับเขาเหรอ?

Chinese

可下一秒，瞧着大玉钻进自己怀里，他瞬间打消了这个怀疑。

Thai

ทว่าวินาทีถัดมา เมื่อเห็นต้าอวี้มุดเข้ามาในอ้อมอกของตน เขาก็ปัดความระแวงนี้ทิ้งไปในทันที

Chinese

那是因为什么？

Thai

แล้วมันเป็นเพราะอะไรกันล่ะ?

Chinese

李貌正想开口询问，忽的怔住。

Thai

หลี่เม่ากำลังจะอ้าปากถาม พลันชะงักงัน

Chinese

他突然想起一句话：头发给了谁就要替谁挡灾。

Thai

จู่ๆ เขาก็นึกถึงคำพูดประโยคหนึ่งขึ้นมาได้ : มอบเส้นผมให้ใครก็ต้องรับเคราะห์แทนคนผู้นั้น

Chinese

“龟龟，咱们不信那套。”

Thai

“กุยกุย พวกเราไม่เชื่อเรื่องพรรค์นั้นหรอก”

Chinese

大玉没说话。

Thai

ต้าอวี้ไม่ได้พูดอะไร

Chinese

过了一会，李貌感觉到怀里的人身体开始一抽一抽颤抖起来。

Thai

ผ่านไปครู่หนึ่ง หลี่เม่าก็รู้สึกได้ว่าร่างกายของคนในอ้อมแขนเริ่มสั่นสะท้านสะอึกสะอื้นขึ้นมา

Chinese

他轻轻抚着大玉的后背，回想起这两天的事情，刚刚干涸的眼眶再次湿润。

Thai

เขาค่อยๆ ลูบแผ่นหลังของต้าอวี้เบาๆ เมื่อหวนนึกถึงเรื่องราวในช่วงสองวันนี้ ขอบตาที่เพิ่งจะเหือดแห้งไปก็รื้นชื้นขึ้นมาอีกครั้ง