ฉู่หงอวี้: เธอกลับไปเถอะ (1 / 1)

Chinese

“近点，近点，再近点。”

Thai

“ใกล้เข้าไปอีก ใกล้เข้าไปอีก ใกล้อีกนิดซิ”

Chinese

“这两小姑娘真漂亮。”

Thai

“เด็กสาวสองคนนี้สวยจริง ๆ”

Chinese

“特别是离你近的这个，那小脸，啧啧。”

Thai

“โดยเฉพาะคนที่อยู่ใกล้ลูกคนนี้ ดูหน้าน้อย ๆ นั่นสิ จึ๊ๆ”

Chinese

“哎，你要是有个妹妹，肯定和她差不多漂亮。”

Thai

“เฮ้อ ถ้าลูกมีน้องสาวสักคน คงจะสวยพอ ๆ กับเธอแน่ ๆ”

Chinese

李貌听着手机里老妈不着调的声音，无奈道：“好了没，被人发现，还以为我是变态。”

Thai

หลี่เม่าฟังเสียงพูดเรื่อยเปื่อยของแม่ในโทรศัพท์แล้วเอ่ยอย่างจนใจ “พอหรือยังครับ ถ้ามีคนมาเห็นเข้า เขาจะคิดว่าผมเป็นพวกโรคจิตเอานะ”

Chinese

“你什么时候回来？”赵梅转回正题。

Thai

“แล้วลูกจะกลับมาเมื่อไหร่” จ้าวเหมยวกกลับเข้าเรื่อง

Chinese

“不回去了。”李貌把焦距恢复正常，谎话张嘴就来：“我这星期就待在学校。”

Thai

“ไม่กลับแล้วครับ” หลี่เม่าปรับระยะโฟกัสกลับเป็นปกติ โกหกคำโตออกมาทันที “สัปดาห์นี้ผมจะอยู่โรงเรียน”

Chinese

“那怎么行？！”赵梅好几天没见着儿子，想的不行，听到这话，立马不干了。

Thai

“แบบนั้นได้ยังไงกัน!” จ้าวเหมยไม่ได้เจอลูกชายมาหลายวัน คิดถึงจะแย่ พอได้ยินคำนี้ก็ไม่ยอมขึ้นมาทันที

Chinese

“就剩最后三个月，时间太紧，我得把以前丢的全补回来。”

Thai

“เหลือเวลาแค่สามเดือนสุดท้ายแล้ว เวลากระชั้นชิดมาก ผมต้องชดเชยที่ทิ้งไปก่อนหน้านี้ให้หมดครับ”

Chinese

“在家学习效率太低了。”

Thai

“อ่านหนังสือที่บ้านประสิทธิภาพต่ำเกินไป”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

李貌巴拉巴拉，好说歹说，最后保证每天晚上给她打个视频电话才算答应。

Thai

หลี่เม่าร่ายยาวชักแม่น้ำทั้งห้า พูดหว่านล้อมสารพัด จนกระทั่งรับปากว่าจะวิดีโอคอลหาเธอทุกคืน แม่ถึงยอมตกลง

Chinese

只是这样，手机就得一直留在学校。

Thai

เพียงแต่แบบนี้ โทรศัพท์ก็ต้องเก็บไว้ที่โรงเรียนตลอด

Chinese

“还有，你们别太累，累坏身体就太不值当了。”

Thai

“แล้วก็ พ่อกับแม่อย่าเหนื่อยกันเกินไปนะ ถ้าสุขภาพพังมันจะไม่คุ้มเอา”

Chinese

“你不是一直想要个女儿吗，正好空下来和老爸要一个，我没意见。”

Thai

“แม่ไม่ใช่ว่าอยากได้ลูกสาวมาตลอดเหรอ พอดีช่วงนี้ว่างก็ไปมีกับพ่อสักคนสิครับ ผมไม่ขัดข้องหรอก”

Chinese

“我也挺想要个妹妹的，弟弟也行。”

Thai

“ผมเองก็อยากได้น้องสาวอยู่เหมือนกัน น้องชายก็ได้นะ”

Chinese

“臭小子，怎么突然说这些？”赵梅听着儿子的絮叨，面色古怪。

Thai

“เจ้าเด็กแสบ ทำไมจู่ ๆ ถึงพูดเรื่องพวกนี้ขึ้นมา” จ้าวเหมยฟังเสียงบ่นพึมพำของลูกชายแล้วทำสีหน้าพิลึก

Chinese

“没，对了，老妈。”

Thai

“เปล่าครับ จริงสิ แม่”

Chinese

“嗯，怎么了？”

Thai

“หืม มีอะไรเหรอ”

Chinese

李貌看着屏幕里的赵梅，笑笑，轻声道：“我爱你。”

Thai

หลี่เม่ามองจ้าวเหมยในหน้าจอ ยิ้มบาง ๆ แล้วเอ่ยเสียงเบา “ผมรักแม่นะ”

Chinese

“屁吧，净整些有的没的。”

Thai

“เพ้อเจ้อ วัน ๆ เอาแต่พูดเรื่องไร้สาระ”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

李貌略微尴尬的挂掉电话，这怎么和自己想的不一样。

Thai

หลี่เม่าวางสายด้วยความกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ทำไมมันไม่เหมือนกับที่ตัวเองคิดไว้เลยล่ะ

Chinese

按理来说，接下来不应该是声音哽咽，痛哭流涕，母子情深的戏码吗？

Thai

ตามหลักแล้ว ต่อไปมันไม่ควรจะเป็นฉากน้ำเสียงสั่นเครือ ร่ำไห้น้ำตานอง ซาบซึ้งในความผูกพันลึกซึ้งของแม่ลูกหรอกเหรอ

Chinese

怎么就……

Thai

ทำไมถึงกลายเป็น…

Chinese

他收起手机，看了眼左侧的厕所。

Thai

เขาเก็บโทรศัพท์แล้วเหลือบมองห้องน้ำทางด้านซ้าย

Chinese

唉，来都来了，留点东西再走吧。

Thai

เฮ้อ ไหน ๆ ก็มาแล้ว ทิ้งอะไรไว้สักหน่อยค่อยไปแล้วกัน

Chinese

那边。

Thai

ทางด้านนั้น

Chinese

张琳滔滔不绝说完，问：“明白了？”

Thai

จางหลินพูดรัวเป็นชุดจนจบ ก่อนถามว่า “เข้าใจแล้วใช่ไหม”

Chinese

楚红玉眼睛亮晶晶的，抿抿嘴，点头道：“嗯！”

Thai

ดวงตาของฉู่หงอวี้เป็นประกายระยับ เม้มปาก พยักหน้าตอบ “อืม!”

Chinese

“等会我不说话，就看你的了。”

Thai

“เดี๋ยวฉันจะไม่พูดอะไร ทีนี้ก็ขึ้นอยู่กับเธอแล้วนะ”

Chinese

“来了来了……”

Thai

“มาแล้ว ๆ…”

Chinese

李貌弹着手上的水珠，施施然走回来。

Thai

หลี่เม่าสะบัดหยดน้ำบนมือ เดินทอดน่องกลับมาอย่างสบายอารมณ์

Chinese

“你刚才为什么把手机对着我们？”

Thai

“เมื่อกี้ทำไมนายถึงหันโทรศัพท์มาทางพวกเรา”

Chinese

刚回来，楚红玉板着小脸问。

Thai

พอกลับมาถึง ฉู่หงอวี้ก็ปั้นหน้าขรึมถาม

Chinese

李貌诧异，这还是她第一次主动问自己点什么。

Thai

หลี่เม่าประหลาดใจ นี่นับเป็นครั้งแรกที่เธอเป็นฝ่ายเอ่ยถามอะไรเขาก่อน

Chinese

开口答道：“我妈非要看你们。”

Thai

จึงเอ่ยตอบไปว่า “แม่ฉันรบเร้าจะดูพวกเธอน่ะ”

Chinese

妈？楚红玉一听，心里有点慌，又问：“为，为什么要看我们？”

Thai

แม่เหรอ ฉู่หงอวี้ได้ยินแล้วในใจก็ประหม่าขึ้นมาเล็กน้อย ถามต่อว่า “ทะ ทำไมต้องดูพวกเราด้วยล่ะ”

Chinese

“她一直想要个女儿，看到漂亮女孩子就想多看两眼。”

Thai

“แม่ฉันอยากได้ลูกสาวมาตลอด พอเห็นเด็กสาวน่ารักก็เลยอยากมองดูอีกสักสองสามที”

Chinese

“为什么不要？”

Thai

“ทำไมถึงไม่ยอมมีล่ะ”

Chinese

“工作忙。”

Thai

“งานยุ่งน่ะ”

Chinese

“他们干嘛的？”

Thai

“พวกท่านทำงานอะไรเหรอ”

Chinese

张琳在一旁听的直皱眉。

Thai

จางหลินที่ยืนฟังอยู่ข้าง ๆ ถึงกับขมวดคิ้วแน่น

Chinese

虽然她没谈过恋爱，但没吃过猪肉总见过猪跑。

Thai

แม้ว่าเธอจะไม่เคยมีความรักมาก่อน แต่ถึงไม่เคยกินหมูก็ยังเคยเห็นหมูวิ่ง

Chinese

她刚才给楚红玉传输了很多从网上看来的女生能和男生聊的话题。

Thai

เมื่อครู่เธอเพิ่งถ่ายทอดหัวข้อที่ผู้หญิงสามารถชวนผู้ชายคุยได้มากมายตามที่อ่านมาจากอินเทอร์เน็ตให้ฉู่หงอวี้ฟัง

Chinese

星座，动物，歌，吃的……

Thai

ทั้งเรื่องราศี สัตว์ เพลง ของกิน…

Chinese

最后总结，让她不要冷场，实在不知道说什么就多问问题。

Thai

สุดท้ายสรุปไว้ว่า อย่าปล่อยให้บรรยากาศกร่อย หากไม่รู้จะพูดอะไรจริง ๆ ก็ให้ถามคำถามเยอะ ๆ

Chinese

结果现在……

Thai

แต่ผลลัพธ์ตอนนี้…

Chinese

“医生。”

Thai

“เป็นหมอ”

Chinese

“你以后也当医生吗？”楚红玉问这句的时候扭头看了眼他。

Thai

“อนาคตนายก็จะไปเป็นหมอด้วยไหม” ตอนที่ฉู่หงอวี้ถามประโยคนี้ เธอหันหน้าไปมองเขาแวบหนึ่ง

Chinese

李貌沉默半晌，才回道：“想当。”

Thai

หลี่เม่าเงียบไปครู่ใหญ่ ถึงตอบกลับว่า “อยากเป็น”

Chinese

“想当？”楚红玉疑惑。

Thai

“อยากเป็น?” ฉู่หงอวี้สงสัย

Chinese

李貌看向远方，眼神没有焦点，回忆道：“我记得小时候有次父母带我出去玩，在火车上遇到一人突发心梗，他们出手救了那人。”

Thai

หลี่เม่ามองไปยังที่ไกลตา สายตาไร้จุดโฟกัส รำลึกความหลัง “ฉันจำได้ว่าตอนเด็ก ๆ มีครั้งหนึ่งที่พ่อแม่พาฉันออกไปเที่ยว บนรถไฟเจอคนคนหนึ่งหัวใจวายเฉียบพลัน พวกท่านยื่นมือเข้าไปช่วยชีวิตคนคนนั้นไว้”

Chinese

“当围观的那些人鼓掌称赞他们的时候，我既自豪又崇拜。”

Thai

“ตอนที่ผู้คนที่มุงดูอยู่รอบ ๆ พากันปรบมือชื่นชมพวกท่าน ฉันทั้งภูมิใจทั้งเลื่อมใส”

Chinese

“想着以后长大也一定要当医生，救很多人。”

Thai

“คิดว่าพอโตขึ้นจะต้องเป็นหมอให้ได้ จะได้ช่วยชีวิตคนเยอะ ๆ”

Chinese

“后来呢？”楚红玉出神的看着他，显然已经被故事吸引。

Thai

“แล้วหลังจากนั้นล่ะ” ฉู่หงอวี้มองเขาอย่างเหม่อลอย เห็นได้ชัดว่าถูกเรื่องเล่าดึงดูดเข้าแล้ว

Chinese

“后来啊。”李貌眼中流露出一丝不易被人察觉的悲伤，咧开嘴，苦笑道：“发现自己不适合。”

Thai

“หลังจากนั้นน่ะเหรอ” ในดวงตาของหลี่เม่าฉายแววโศกเศร้าที่ยากจะสังเกตเห็นออกมาสายหนึ่ง เขาแสยะยิ้มพลางหัวเราะอย่างขมขื่น “พบว่าตัวเองไม่เหมาะน่ะ”

Chinese

“怎……”楚红玉还要再问，张琳的手突然在她胳膊上不轻不重掐了一下。

Thai

“ทะ…” ฉู่หงอวี้กำลังจะถามต่อ แต่มือของจางหลินก็หยิกแขนเธอเบา ๆ ปนหนักหน่วงทีหนึ่ง

Chinese

话头被打断，她疑惑转头，只见张琳轻轻摇头。

Thai

คำพูดถูกขัดจังหวะ เธอจึงหันไปมองด้วยความสงสัย เห็นเพียงจางหลินส่ายหน้าน้อย ๆ

Chinese

楚红玉没再继续问下去，又变成了那个话少沉默的少女。

Thai

ฉู่หงอวี้ไม่ได้ถามต่ออีก กลับกลายเป็นเด็กสาวที่พูดน้อยและเงียบขรึมคนเดิม

Chinese

“不早了，收拾收拾东西回去吧。”张琳建议道。

Thai

“ดึกแล้ว เก็บข้าวของกลับกันเถอะ” จางหลินเอ่ยแนะนำ

Chinese

李貌看了看时间，十点。

Thai

หลี่เม่าดูเวลา สี่ทุ่ม

Chinese

“你们每天晚上都这么早睡？”

Thai

“พวกเธอเข้านอนเร็วขนาดนี้ทุกคืนเลยเหรอ”

Chinese

“不是，还要聊会天。”这话是楚红玉接的。

Thai

“เปล่า ยังต้องคุยกันต่ออีกสักพัก” ประโยคนี้ฉู่หงอวี้เป็นคนรับคำ

Chinese

不过要是没一旁张琳的提醒，她估计还在默不作声。

Thai

แต่ถ้าไม่มีจางหลินคอยสะกิดอยู่ข้าง ๆ เธอคงยังเงียบกริบอยู่เหมือนเดิม

Chinese

李貌从左口袋掏出个手机，道：“给，你们晚上回去可以听听歌，看看电影之类。”

Thai

หลี่เม่าหยิบโทรศัพท์เครื่องหนึ่งออกมาจากกระเป๋าข้างซ้ายแล้วเอ่ย “ให้ พวกเธอกลับไปตอนกลางคืนจะได้ฟังเพลง ดูหนัง หรืออะไรทำนองนั้น”

Chinese

“你呢？”

Thai

“แล้วนายล่ะ”

Chinese

“我还有个。”李貌又从右口袋摸出个手机晃了晃。

Thai

“ฉันยังมีอีกเครื่อง” หลี่เม่าล้วงโทรศัพท์อีกเครื่องออกจากกระเป๋าข้างขวาแล้วแกว่งไปมา

Chinese

楚红玉目光在两部手机上游移，抿了抿嘴，忽地低下头，不再说话。

Thai

สายตาของฉู่หงอวี้เลื่อนมองสลับไปมาระหว่างโทรศัพท์สองเครื่อง เธอเม้มริมฝีปาก พลันก้มหน้าลง ไม่พูดอะไรอีก

Chinese

张琳敏锐的察觉到不对劲，连忙从李貌手中接过手机，道：“谢谢，明早还你。”

Thai

จางหลินสัมผัสได้ถึงความผิดปกติอย่างเฉียบไว จึงรีบยื่นมือไปรับโทรศัพท์จากหลี่เม่าแล้วเอ่ย “ขอบใจนะ พรุ่งนี้เช้าจะเอามาคืนนาย”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“那个臭小子，也不知道发什么疯，突然说什么‘我爱你’，肉麻死了。”

Thai

“เจ้าเด็กแสบคนนั้น ไม่รู้ว่าเกิดบ้าอะไรขึ้นมา จู่ ๆ ก็มาบอก ‘ผมรักแม่นะ’ เลี่ยนจะตายชัก”

Chinese

赵梅胳膊肘杵在餐桌上，脑袋支着手背，笑的跟朵花似的。

Thai

ข้อศอกของจ้าวเหมยวางค้ำบนโต๊ะอาหาร ศีรษะเอียงหนุนอยู่บนหลังมือ ยิ้มจนหน้าบานเป็นดอกไม้

Chinese

李治没搭理老婆的炫耀，呼噜噜吃着面条。

Thai

หลี่จื้อไม่ได้สนใจการอวดของภรรยา ก้มหน้าก้มตากินบะหมี่เสียงดังซู้ดซ้าด

Chinese

“这还是他这么大第一次说这话，当时我怎么就没给录下来。”

Thai

“นี่นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่โตมาที่เขาพูดคำนี้เลยนะ ตอนนั้นทำไมฉันถึงไม่กดอัดเสียงเอาไว้นะ”

Chinese

“你说，他这话不能只说一次吧？”

Thai

“คุณว่า เขาคงไม่พูดคำนี้แค่ครั้งเดียวหรอกใช่ไหม”

Chinese

“不会，不会，肯定不会。”

Thai

“ไม่หรอก ไม่หรอก ไม่แน่นอน”

Chinese

“哎，还真有点想这小子了，明天我调休去看看他吧。”

Thai

“เฮ้อ ชักจะคิดถึงเจ้าเด็กคนนี้ขึ้นมาจริง ๆ แล้วสิ พรุ่งนี้ฉันขอสลับวันหยุดไปหาเขาดีกว่า”

Chinese

“你怎么不说话？！”

Thai

“ทำไมคุณไม่พูดอะไรเลยล่ะ!”

Chinese

赵梅一个人说了这么半天，见丈夫一点反应都没，语气不善道。

Thai

จ้าวเหมยพูดอยู่คนเดียวตั้งนานสองนาน เมื่อเห็นสามีไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองแม้แต่น้อย จึงเอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์

Chinese

李治捧起碗，最后喝了一口面汤，起身走到赵梅面前，扛起她就往卧室走。

Thai

หลี่จื้อยกชามขึ้นซดน้ำซุปบะหมี่คำสุดท้าย ลุกขึ้นเดินมาตรงหน้าจ้าวเหมย แล้วแบกเธอขึ้นบ่าเดินตรงไปยังห้องนอนทันที

Chinese

“你干嘛，快放我下来。”赵梅胡乱蹬着双腿。

Thai

“คุณจะทำอะไร ปล่อยฉันลงมาเดี๋ยวนี้นะ” จ้าวเหมยเตะขาสะเปะสะปะ

Chinese

“我干嘛？当然是让你给我生个小棉袄。”李治恶狠狠道。

Thai

“ผมจะทำอะไรน่ะเหรอ ก็ให้คุณคลอดลูกสาวตัวน้อยให้ผมสักคนน่ะสิ” หลี่จื้อเอ่ยเสียงดุแกมหยอก

Chinese

……

Thai

…

Chinese

回到空荡荡的宿舍。

Thai

พอกลับมาถึงหอพักอันว่างเปล่า

Chinese

李貌洗漱完，站在阳台上。

Thai

หลี่เม่าล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ก็ออกมายืนตรงระเบียง

Chinese

对面宿舍楼唯一亮着的那盏灯，在黑夜中很是显眼。

Thai

แสงไฟดวงเดียวที่ยังเปิดสว่างอยู่บนตึกหอพักฝั่งตรงข้าม ช่างดูโดดเด่นสะดุดตาท่ามกลางความมืดมิด

Chinese

他等了半天，也不见有人出来，心里有些失望。

Thai

เขารออยู่นานสองนาน แต่ก็ไม่เห็นมีใครเดินออกมา ในใจจึงรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง

Chinese

倒腾着手上的手机，犹豫着要不要打电话过去。

Thai

พลิกโทรศัพท์ในมือไปมา ลังเลว่าจะโทรศัพท์ไปดีหรือไม่

Chinese

也许，人家中午只是刚巧在阳台上，压根不是特意等他，他现在打过去不知道会不会打扰到人家。

Thai

บางที ตอนกลางวันเธออาจแค่บังเอิญอยู่ที่ระเบียง ไม่ได้จงใจรอเขาเลยสักนิด ถ้าเขาโทรไปตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะรบกวนเธอหรือเปล่า

Chinese

还没在一起就开始患得患失了算怎么回事。

Thai

ยังไม่ทันได้คบกันก็เริ่มพะว้าพะวงแล้ว มันเป็นเรื่องอะไรกันเนี่ย

Chinese

想到这，他自嘲的笑了笑，收起手机。

Thai

เมื่อคิดได้ดังนี้ เขาก็ยิ้มเยาะตัวเองพลางเก็บโทรศัพท์

Chinese

可能是雨刚停，乌云还没散去，天上一颗星星都看不见。

Thai

อาจเป็นเพราะฝนเพิ่งหยุด เมฆดำยังไม่สลายตัว บนท้องฟ้าจึงมองไม่เห็นดวงดาวเลยแม้แต่ดวงเดียว

Chinese

李貌站在那儿发了很久的呆，想着这会不会是自己的最后一个周末。

Thai

หลี่เม่ายืนเหม่ออยู่ตรงนั้นเป็นเวลานาน พลางคิดว่านี่จะเป็นวันหยุดสุดสัปดาห์สุดท้ายของตัวเองหรือเปล่า

Chinese

直到对面那盏唯一的灯熄灭，他才回宿舍。

Thai

จนกระทั่งแสงไฟดวงเดียวนั้นดับลง เขาถึงได้กลับเข้าห้องพัก

Chinese

夜。

Thai

ยามค่ำคืน

Chinese

床板咯吱咯吱响个不停，李貌辗转反侧不知多久才迷迷糊糊睡着。

Thai

แผ่นกระดานเตียงส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดไม่หยุด หลี่เม่าพลิกตัวไปมาไม่รู้เนิ่นนานเท่าใดถึงได้สะลึมสะลือผล็อยหลับไป

Chinese

睡的却很不稳当，明明已经陷入黑暗的识海，偏偏还能感觉到一点外面的动静。

Thai

ทว่ากลับหลับไม่สนิทนัก ทั้งที่ห้วงสติจมดิ่งสู่ความมืดมิดไปแล้ว แต่กลับยังรับรู้ถึงความเคลื่อนไหวภายนอกได้เล็กน้อย

Chinese

风穿过树叶的沙沙声，雨敲击地面的啪啪声。

Thai

เสียงลมพัดผ่านใบไม้ดังซ่า ๆ เสียงฝนตกกระทบพื้นดังเปาะแปะ

Chinese

本就不算漫长的夜，醒过来好几次。

Thai

ในค่ำคืนที่ไม่ได้ยาวนานนัก เขากลับสะดุ้งตื่นขึ้นมาตั้งหลายหน

Chinese

他最近一个星期每晚都是如此，睡的很不安稳。

Thai

ช่วงหนึ่งสัปดาห์มานี้เขาเป็นเช่นนี้ทุกคืน หลับไม่สนิทใจเลยสักนิด

Chinese

最后一次醒来，他见外面天已经微微亮，看了眼时间，六点。

Thai

ตื่นขึ้นมาครั้งสุดท้าย เขาเห็นข้างนอกท้องฟ้าเริ่มสว่างรำไร ชำเลืองดูเวลา หกโมงเช้า

Chinese

索性起床。

Thai

จึงตัดสินใจลุกจากเตียง

Chinese

洗漱完，他看了眼镜子里穿着条纹衫宽松牛仔裤的自己，背上有点沉重的书包，上好锁，出了门。

Thai

พอล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เขามองดูตัวเองในกระจกที่สวมเสื้อลายทางกับกางเกงยีนทรงหลวม สะพายกระเป๋านักเรียนที่ค่อนข้างหนัก ล็อกห้อง แล้วเดินออกไป

Chinese

水泥地还是湿的，空气中残留着泥土的芬芳。

Thai

พื้นคอนกรีตยังคงเปียกชื้น ในอากาศยังหลงเหลือกลิ่นอายความหอมสดชื่นของไอดิน

Chinese

李貌一如既往先去操场跑步，然后到食堂门口等人。

Thai

หลี่เม่าไปวิ่งที่สนามออกกำลังกายก่อนเหมือนเช่นเคย จากนั้นจึงไปยืนรอคนอยู่หน้าโรงอาหาร

Chinese

快七点的时候，楚红玉准时出现。

Thai

พอใกล้ถึงเจ็ดโมง ฉู่หงอวี้ก็ปรากฏตัวตรงเวลา

Chinese

“走吧，先去外面吃点东西。”李貌走到她身边。

Thai

“ไปเถอะ ออกไปหาอะไรกินข้างนอกก่อน” หลี่เม่าเดินเข้าไปข้างกายเธอ

Chinese

楚红玉把手机递还给他，忽道：“你回去吧。”

Thai

ฉู่หงอวี้ยื่นโทรศัพท์คืนให้เขา แล้วจู่ ๆ ก็เอ่ยว่า “นายกลับไปเถอะ”