บทที่ 59

ที่เจ็บไม่ใช่แขน แต่เป็นวัยเยาว์

疼的不是胳膊,是青春(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

李貌话音刚落,就觉着耳朵触碰到一片湿热,紧接着两排整齐的硬物轻轻夹住了他的耳廓。

ไทย

สิ้นเสียงของหลี่เม่า เขาก็รู้สึกว่าใบหูสัมผัสได้ถึงความเปียกชื้นและอุ่นร้อน ตามมาด้วยของแข็งเรียบเสมอกันสองแถวที่ขบลงบนใบหูของเขาเบาๆ

จีน

仅一瞬过后,耳朵又重新暴露在空气中,上面沾着的些许唾液快速被风干。

ไทย

เพียงชั่วพริบตาเดียว ใบหูก็กลับมาสัมผัสกับอากาศอีกครั้ง น้ำลายจางๆ ที่ติดอยู่ถูกลมพัดแห้งอย่างรวดเร็ว

จีน

然后他整只耳朵就跟煮熟似的,通红一片。

ไทย

จากนั้นหูทั้งข้างของเขาก็แดงก่ำราวกับถูกต้มจนสุก

จีน

李貌又往前走了几步,这才反应过来发生了什么,愣怔地停留在原地。

ไทย

หลี่เม่าก้าวไปข้างหน้าอีกสองสามก้าว ถึงเพิ่งรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น และหยุดยืนนิ่งอยู่กับที่ด้วยความอึ้ง

จีน

“没力气了?换我来背吧!”汪凯觊觎之心不死,见李貌停下来,嗖地跑过来。

ไทย

“หมดแรงแล้วเหรอ? เปลี่ยนให้ฉันแบกแทนสิ!” วังข่ายยังไม่ยอมตัดใจ พอเห็นหลี่เม่าหยุดเดินก็รีบวิ่งพรวดเข้ามาทันที

จีน

“没事,耳朵有点痒而已。”李貌瞥了他一眼,稍稍加快脚步,但始终和队伍保持一定距离。

ไทย

“ไม่มีอะไร แค่คันหูนิดหน่อยน่ะ” หลี่เม่าเหลือบมองเขา แอบเร่งฝีเท้าขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังคงรักษาระยะห่างจากแถวไว้พอสมควร

จีน

“大玉,你刚才干嘛了?!”待汪凯去了前面,他明知故问。

ไทย

“ต้าอวี้ เมื่อกี้เธอทำอะไรน่ะ?!” พอวังข่ายเดินไปข้างหน้าแล้ว เขาก็แกล้งถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ

จีน

背上的楚红玉一声不吭装死人。

ไทย

ฉู่หงอวี้ที่อยู่บนหลังเงียบกริบ แกล้งทำเป็นตาย

จีน

李貌不用猜都知道,这妮子现在脸指不定红成什么样。

ไทย

หลี่เม่าไม่ต้องเดาก็รู้ว่าตอนนี้ยัยตัวดีคงหน้าแดงไปถึงไหนต่อไหนแล้ว

จีน

“看来真是饿坏了。”

ไทย

“ดูท่าจะหิวจัดจริงๆ สินะ”

จีน

“怎么样?好吃吗?还饿吗?”

ไทย

“เป็นไง? อร่อยไหม? ยังหิวอยู่หรือเปล่า?”

จีน

“哎,你帮我把耳朵上的口水擦干净。”

ไทย

“นี่ ช่วยเช็ดน้ำลายที่หูฉันออกให้สะอาดทีสิ”

จีน

“大玉,你变了!”

ไทย

“ต้าอวี้ เธอเปลี่ยนไปแล้ว!”

จีน

李貌自言自语,说到最后一句,楚红玉终于出声,软软道:“我没变。”

ไทย

หลี่เม่าพึมพำกับตัวเอง พอพูดถึงประโยคสุดท้าย ฉู่หงอวี้ก็ยอมส่งเสียงออกมาในที่สุด เธอเอ่ยอย่างแผ่วเบา “ฉันไม่ได้เปลี่ยนสักหน่อย”

จีน

“你还记得那次水瓶爆炸么,我帮你清扫碎片,结果你一句话不跟我说,连句谢谢都没,高冷的要死。”他回忆着那天午后发生的事,“再看看现在,当初那个高冷女神哪儿去了?”

ไทย

“เธอยังจำตอนที่กระติกน้ำระเบิดได้ไหม ฉันช่วยเธอเก็บกวาดเศษแก้ว แต่เธอกลับไม่พูดกับฉันสักคำ แม้แต่คำขอบคุณก็ไม่มี เย็นชาจนน่าโมโห” เขานึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในบ่ายวันนั้น “แล้วดูตอนนี้สิ เทพธิดาสุดเย็นชาคนเดิมหายไปไหนแล้วล่ะ?”

จีน

“我那时候太紧张了。”楚红玉下巴搭在他肩膀上,扭头瞅了瞅自己刚才咬过的地方,轻声道:“现在这才是我。”

ไทย

“ตอนนั้นฉันประหม่าเกินไปต่างหาก” ฉู่หงอวี้เกยคางลงบนไหล่ของเขา เอี้ยวหน้ามองตรงรอยที่ตัวเองเพิ่งกัดไปเมื่อครู่ แล้วเอ่ยเสียงเบา “ตอนนี้นี่แหละถึงเป็นฉันจริงๆ”

จีน

“有什么好紧张的?我又不会吃了你。”

ไทย

“มีอะไรต้องประหม่ากัน? ฉันไม่ได้จะกินเธอสักหน่อย”

จีน

“就是紧张!”她轻哼一声。

ไทย

“ก็มันประหม่านี่!” เธอส่งเสียงฮึดฮัดเบาๆ

จีน

李貌当然知道自己是特殊的,大玉对其他人高冷,对他态度却截然相反。

ไทย

แน่นอนว่าหลี่เม่าย่อมรู้ดีว่าตนเองเป็นคนพิเศษ ต้าอวี้เย็นชากับคนอื่น แต่ท่าทีที่มีต่อเขากลับตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิง

จีน

正如她说的那样,后者才是真实的她,那高冷的模样,只是她保护自己的外壳罢了。

ไทย

ดังเช่นที่เธอพูด ท่าทีอย่างหลังต่างหากคือตัวตนที่แท้จริงของเธอ ความเย็นชานั้นเป็นเพียงเปลือกนอกที่เธอสร้างขึ้นเพื่อปกป้องตัวเองเท่านั้น

จีน

“说真的,好吃吗?”李貌又转回刚才问的问题。

ไทย

“พูดจริงๆ นะ อร่อยไหม?” หลี่เม่าย้อนกลับมาถามคำถามเดิมเมื่อครู่

จีน

楚红玉没作声。

ไทย

ฉู่หงอวี้ไม่ส่งเสียง

จีน

她上次就差点没忍住,刚才听小貌又开始不正经,脑袋一热,就真咬了上去。

ไทย

คราวก่อนเธอก็เกือบจะอดใจไม่ไหวอยู่แล้ว เมื่อกี้พอได้ยินเสี่ยวเม่าเริ่มทำตัวทะเล้นทะลึ่งอีก หัวสมองก็พลันแล่นวาบ เผลอกัดลงไปจริงๆ

จีน

不过她只是轻轻咬了一下下,反应过后就迅速松开了。

ไทย

ทว่าเธอก็แค่กัดเบาๆ ไปทีเดียว พอได้สติก็รีบปล่อยทันที

จีน

如今回过神,觉着自己胆子真肥。

ไทย

พอนึกย้อนกลับไปตอนนี้ ก็รู้สึกว่าตัวเองช่างใจกล้าบ้าบิ่นเหลือเกิน

จีน

害羞的同时不免有些紧张,应该没被其他人瞧见吧?!

ไทย

ทั้งเขินอายทั้งอดกังวลไม่ได้ คงไม่มีคนอื่นเห็นเข้าหรอกนะ?!

จีน

“哎呦,我现在也好饿!”李貌忽地开始低低哀嚎。

ไทย

“โอ๊ย ตอนนี้ฉันก็หิวมากเหมือนกัน!” หลี่เม่าพลันเริ่มร้องโอดครวญเสียงเบา

จีน

大玉没搭理他,一看就知道他又想占自己便宜,也想咬自己一口。

ไทย

ต้าอวี้ไม่สนใจเขา มองแวบเดียวก็รู้ว่าเขาอยากเอาเปรียบเธออีก และอยากจะกัดเธอคืนสักคำ

จีน

不过,她直直盯着小貌的耳朵,问:“你耳朵怎么还这么红?”她又凑过去看了看另一边,“这只也好红。”

ไทย

ทว่า เธอจ้องมองใบหูของเสี่ยวเม่าเขม็งแล้วถามขึ้น “ทำไมหูนายถึงยังแดงขนาดนี้ล่ะ?” เธอยื่นหน้าเข้าไปดูอีกข้าง “ข้างนี้ก็แดงแจ๋เหมือนกัน”

จีน

“呃,热的。”李貌随便找了个借口。

ไทย

“เอ่อ ร้อนน่ะ” หลี่เม่าหาข้ออ้างส่งเดช

จีน

别看他平时口花花厉害的很,可真刀真枪干起来也是紧张的不行。

ไทย

อย่าดูว่าปกติเขาเป็นคนปากเก่งช่างหยอด แต่พอถึงเวลาเอาจริงขึ้นมา เขาก็ตื่นเต้นประหม่าจนแทบแย่เหมือนกัน

จีน

前世毕竟是个处,连女生小嘴什么滋味都不知道。如今耳朵先一步尝到了,他不红温才怪。

ไทย

ชาติก่อนอย่างไรเสียเขาก็ยังเป็นพวกเวอร์จิ้น ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าริมฝีปากเล็กๆ ของผู้หญิงให้รสสัมผัสแบบไหน ตอนนี้หูดันได้ลิ้มรสนำหน้าไปก่อนแล้ว ถ้าเขาไม่หน้าแดงหูร้อนจนปรอทแตกสิถึงจะแปลก

จีน

走了没一会,他们迎面碰到结束回来的六班。

ไทย

เดินไปได้ไม่นาน พวกเขาก็สวนทางกับห้อง 6 ที่ตรวจเสร็จและกำลังเดินกลับมา

จีน

两队人都在互相打量对方,企图找到自己熟悉的人。

ไทย

ทั้งสองกลุ่มต่างมองสำรวจกันและกัน พยายามมองหาคนที่ตนเองคุ้นเคย

จีน

在瞧见李貌背着楚红玉的时候,他们表现的比刚才自己班上的那些同学还惊讶。

ไทย

ครั้นเห็นหลี่เม่ากำลังแบกฉู่หงอวี้อยู่ พวกเขากลับแสดงอาการตกตะลึงยิ่งกว่าเพื่อนร่วมห้องของตนเองเมื่อครู่นี้เสียอีก

จีน

“要脱衣服!”对方队伍忽地有人喊。

ไทย

“ต้องถอดเสื้อผ้าด้วยนะ!” จู่ๆ ก็มีคนจากแถวฝั่งตรงข้ามตะโกนบอก

จีน

“真的假的?不是全脱吧。”他们这边有人问。

ไทย

“จริงเหรอ? คงไม่ใช่ถอดหมดหรอกนะ” คนทางฝั่งนี้เอ่ยถาม

จีน

“想多了,全脱!”对面不少人纷纷开口。

ไทย

“คิดตื้นไปแล้ว ถอดหมดเลยต่างหาก!” คนฝั่งตรงข้ามหลายคนพากันพูดขึ้น

จีน

“啊,女生也一样吗?”

ไทย

“อ้าว ผู้หญิงก็เหมือนกันเหรอ?”

จีน

“女生不用。”

ไทย

“ผู้หญิงไม่ต้อง”

จีน

“男医生女医生?”

ไทย

“หมอผู้ชายหรือหมอผู้หญิงล่ะ?”

จีน

“男的男医生检查,女的女医生检查。”

ไทย

“ผู้ชายหมอผู้ชายตรวจ ผู้หญิงหมอผู้หญิงตรวจ”

จีน

“那就好……”

ไทย

“ค่อยยังชั่วหน่อย…”

จีน

听他们交流完消息,背上的大玉轻轻松了口气,李貌就苦逼了。

ไทย

พอฟังการแลกเปลี่ยนข่าวสารจบ ต้าอวี้บนหลังก็ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ทว่าหลี่เม่ากลับหน้าแห้งอย่างหดหู่

จีน

一想到待会要在医生面前脱的一丝不挂,他就打心底里抗拒。

ไทย

แค่คิดว่าเดี๋ยวจะต้องแก้ผ้าจนล่อนจ้อนต่อหน้าหมอ เขาก็รู้สึกต่อต้านจากก้นบึ้งของหัวใจ

จีน

不过该来的总会来。

ไทย

แต่สิ่งที่ต้องมาอย่างไรก็ต้องมา

จีน

看着医院门前电子显示屏上的“普通高校招生体检场”,一群人进了医院大厅。

ไทย

เมื่อมองดูหน้าจอแสดงผลอิเล็กทรอนิกส์หน้าโรงพยาบาลที่ขึ้นข้อความว่า “สถานที่ตรวจร่างกายสำหรับการคัดเลือกบุคคลเข้าศึกษาต่อในระดับอุดมศึกษาทั่วไป” กลุ่มคนก็พากันก้าวเข้าสู่โถงของโรงพยาบาล

จีน

先身份证扫脸,拿一张表格,然后就是排队抽血。

ไทย

เริ่มจากการสแกนใบหน้าด้วยบัตรประชาชน รับแบบฟอร์มคนละหนึ่งแผ่น จากนั้นก็เข้าแถวเพื่อรอเจาะเลือด

จีน

他把大玉放下来,没走,就在旁边搀扶着她。

ไทย

เขาวางต้าอวี้ลง แต่ไม่ได้ผละไปไหน ยังคงคอยพยุงเธออยู่ข้างๆ

จีน

这又狠狠刺激了一把那群男生。

ไทย

นี่เป็นการกระตุ้นต่อมอิจฉาของพวกนักเรียนชายกลุ่มนั้นเข้าให้อีกระลอก

จีน

班主任瞧见没说什么,只不过视线频频扫过来。

ไทย

ครูประจำชั้นเห็นเข้าก็ไม่ได้ว่าอะไร เพียงแต่กวาดสายตามองมาบ่อยครั้ง

จีน

两人在队伍最后面,得等好一会才轮到他们。

ไทย

ทั้งสองคนอยู่ท้ายแถวสุด จึงต้องรออยู่พักใหญ่กว่าจะถึงคิว

จีน

李貌瞅着大玉忐忑的小表情,问:“怕疼?”

ไทย

หลี่เม่ามองสีหน้ากระวนกระวายของต้าอวี้แล้วถามว่า “กลัวเจ็บเหรอ?”

จีน

“嗯,要抽辣么多!”大玉眼睛一眨不眨盯着前面医生手里握着的圆柱形透明小瓶子,微微蹙眉。

ไทย

“อืม ต้องเจาะเยอะขนาดนั้นเลย!” ต้าอวี้จ้องขวดแก้วใสทรงกระบอกใบเล็กในมือหมอด้านหน้าตาไม่กะพริบ พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

จีน

“放心,不用装满。”他安慰一句,很想上手帮她把眉间抚顺,但生生忍住了。

ไทย

“วางใจเถอะ ไม่ต้องเอาเต็มหลอดหรอก” เขาเอ่ยปลอบใจ อยากจะยื่นมือไปช่วยคลายหัวคิ้วให้เธอใจจะขาด แต่ก็ต้องข่มใจเอาไว้

จีน

“真的?”

ไทย

“จริงเหรอ?”

จีน

“当然,等会我先抽,你仔细看好。”

ไทย

“แน่นอนสิ เดี๋ยวฉันเจาะก่อน เธอคอยดูให้ดีนะ”

จีน

“好。”

ไทย

“ได้”

จีน

张琳和张强抽完血路过这边的时候,李貌忙叫住他们,让他们帮忙打掩护。

ไทย

ตอนที่จางหลินกับจางเฉียงเจาะเลือดเสร็จแล้วเดินผ่านมาทางนี้ หลี่เม่าก็รีบเรียกทั้งสองคนไว้ ให้มาช่วยเป็นฉากบังหน้า

จีน

他怕自己和大玉单独待一起时间太长,不经意间的小动作会让老班看出破绽。

ไทย

เขากลัวว่าหากตนเองอยู่กับต้าอวี้ตามลำพังนานเกินไป การกระทำเล็กๆ น้อยๆ โดยไม่รู้ตัวจะทำให้ครูประจำชั้นจับพิรุธได้

จีน

“痛吗?”

ไทย

“เจ็บไหม?”

จีน

张琳刚从李貌手上接过楚红玉,就听她问。

ไทย

จางหลินเพิ่งจะรับช่วงพยุงฉู่หงอวี้มาจากหลี่เม่า ก็ได้ยินเธอถามขึ้น

จีน

“一点点。”

ไทย

“นิดหน่อย”

จีน

“一点点还是亿点点?”大玉轻咬嘴唇,盯着她胳膊瞅。

ไทย

“นิดเดียวหรือนิดเดียวแบบมหาศาลกันแน่?” ต้าอวี้กัดริมฝีปากเบาๆ พลางจ้องมองแขนของเธอ

จีน

张琳哭笑不得,“就刚进去的时候有点疼。”

ไทย

จางหลินทั้งขำทั้งเอ็นดู “ก็แค่ตอนแทงเข้าไปครั้งแรกที่เจ็บนิดหน่อยน่ะ”

จีน

楚红玉稍微放心。

ไทย

ฉู่หงอวี้เบาใจลงเล็กน้อย

จีน

李貌见老班关注这边的目光次数明显减少,心里松了口气,还好他机灵。

ไทย

หลี่เม่าเห็นสายตาที่ครูประจำชั้นมองมาทางนี้ลดน้อยลงอย่างเห็นได้ชัดก็โล่งใจ ดีนะที่เขาหัวไว

จีน

医生的动作很快,十来分钟就轮到了他们。

ไทย

คุณหมอทำอะไรรวดเร็วมาก ผ่านไปเพียงสิบกว่านาทีก็ถึงคิวของพวกเขา

จีน

他撸起袖子坐下,把右手递过去。

ไทย

เขาถลกแขนเสื้อขึ้นแล้วนั่งลง ยื่นแขนขวาออกไป

จีน

医生给他绑上压脉带,用酒精擦了擦,取出个针头轻而易举就戳了进去,然后才拿个小瓶子接血。

ไทย

คุณหมอใช้สายยางรัดแขนให้เขา เช็ดด้วยแอลกอฮอล์ ก่อนจะหยิบเข็มออกมาแทงเข้าไปอย่างง่ายดาย จากนั้นจึงหยิบขวดหลอดเล็กๆ มารองรับเลือด

จีน

李貌微微皱眉,好像有点痛。

ไทย

หลี่เม่าขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนจะเจ็บนิดๆ

จีน

一旁的楚红玉注意力全在那个小瓶子上,见果真不用装满,狠狠松了口气。

ไทย

ฉู่หงอวี้ที่อยู่ข้างๆ พุ่งความสนใจทั้งหมดไปที่ขวดใบเล็กนั่น พอเห็นว่าไม่ต้องใส่จนเต็มจริงๆ ก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

จีน

待她坐下,医生不停在她嫩白光滑的胳膊上擦酒精的时候,她又开始提心吊胆,扭过头不敢看。

ไทย

ครั้นถึงคราวเธอลงไปนั่ง ขณะที่หมอเช็ดแอลกอฮอล์ลงบนแขนขาวเนียนของเธอไม่หยุด เธอก็เริ่มใจเต้นระทึกอีกครั้ง จนต้องหันหน้าหนีไม่กล้ามอง

จีน

女生的血管确实比男生的要难找,好一会,针头才插进去。

ไทย

เส้นเลือดของผู้หญิงหาได้ยากกว่าผู้ชายจริงๆ ผ่านไปพักหนึ่ง เข็มถึงแทงเข้าไปได้

จีน

楚红玉顿时疼地瞪大眼睛,抬头水汪汪的看着李貌,好似要哭出来。

ไทย

ฉู่หงอวี้เบิกตากว้างด้วยความเจ็บในทันที เธอเงยหน้าขึ้นมองหลี่เม่าด้วยนัยน์ตาฉ่ำน้ำราวกับจะร้องไห้

จีน

“疼的不是胳膊,是青春!”李貌文青病又犯了,感慨道。

ไทย

“สิ่งที่เจ็บไม่ใช่แขนหรอก แต่เป็นวัยเยาว์ต่างหาก!” หลี่เม่าเริ่มเพ้อแบบพวกวัยรุ่นสายศิลป์อีกครั้ง พลางเอ่ยรำพึงรำพัน

จีน

大玉忽地觉着好像也没那么痛了。

ไทย

จู่ๆ ต้าอวี้ก็รู้สึกว่ามันไม่ได้เจ็บขนาดนั้นแล้ว

จีน

张琳和张强对视一眼,又移开视线。

ไทย

จางหลินกับจางเฉียงสบตากันแวบหนึ่ง ก่อนจะเบือนสายตาหนี

จีน

那女医生对面前的几个俊男美女笑了笑。

ไทย

คุณหมอหญิงยิ้มให้กลุ่มหนุ่มหล่อสาวสวยตรงหน้า

จีน

接下来是去测血压。

ไทย

ลำดับต่อไปคือการไปวัดความดันโลหิต

จีน

路上,李貌从口袋掏出准备好的棒棒糖。

ไทย

ระหว่างทาง หลี่เม่าควักอมยิ้มที่เตรียมไว้ออกมาจากกระเป๋า

จีน

“补补。”

ไทย

“บำรุงหน่อย”

จีน

他说着分别把葡萄味和菠萝味的包装拆开,玩笑着亲手塞进张强和张琳的嘴里。

ไทย

เขาพูดพลางแกะเปลือกอมยิ้มรสองุ่นกับรสสับปะรดออก แล้วหยอกล้อด้วยการยื่นยัดเข้าปากจางเฉียงกับจางหลินด้วยตัวเอง

จีน

这两人一开始还有点纳闷,看了看后面的班主任,又看了看楚红玉,这才明白过来。

ไทย

ตอนแรกทั้งสองคนยังรู้สึกงุนงงอยู่บ้าง แต่พอมองไปยังครูประจำชั้นที่อยู่ด้านหลัง แล้วมองไปยังฉู่หงอวี้ ถึงได้เข้าใจในทันที

จีน

大玉水润润的桃花眸子紧盯着李貌手上那只她最喜欢的草莓味棒棒糖。

ไทย

ดวงตาดอกท้อฉ่ำน้ำของต้าอวี้จับจ้องไปยังอมยิ้มรสสตรอว์เบอร์รีที่เธอชอบที่สุดในมือของหลี่เม่าเขม็ง

จีน

见它被剥掉外壳,见它伸到自己嘴边。

ไทย

มองดูมันถูกแกะเปลือกออก มองดูมันถูกยื่นมาตรงริมฝีปากของตน

จีน

然后,她一口含在嘴里,冲着小貌隐晦地眨了眨眼。

ไทย

จากนั้น เธอก็อ้าปากอมมันไว้ แล้วแอบขยิบตาให้เสี่ยวเม่าอย่างมีความหมาย

จีน

李貌也轻笑着冲大玉眨了眨眼。

ไทย

หลี่เม่าก็ยิ้มบางๆ พลางขยิบตาให้ต้าอวี้เช่นกัน

จีน

他其实只想喂楚红玉一个,但老班就坠在后面不远处。

ไทย

ความจริงแล้วเขาอยากจะป้อนให้ฉู่หงอวี้คนเดียว ทว่าครูประจำชั้นกลับเดินตามหลังมาไม่ไกล

จีน

所以,为了给喜欢的人喂糖果,他喂了其他两个好朋友。

ไทย

ดังนั้น เพื่อที่จะได้ป้อนลูกอมให้คนที่ตนชอบ เขาจึงต้องป้อนให้เพื่อนสนิทอีกสองคนด้วย

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน