บทที่ 104

หอพักชายหญิงอันเดือดพล่าน (1 / 1)

沸腾的男女生宿舍(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

回去见路边有卖卤味的,他又称了些鸭脖、鸭翅、猪耳朵和凉菜。

ไทย

ขากลับพอเห็นข้างทางมีร้านขายของพะโล้ เขาก็ซื้อคอเป็ด ปีกเป็ด หูหมู และยำผักมาอีกนิดหน่อย

จีน

“40块四,你给40。”

ไทย

“สี่สิบหยวนสี่เหมา ให้มาสี่สิบก็พอ”

จีน

“行,老板能帮我把鸭脖切成块不。”

ไทย

“ได้ เถ้าแก่ช่วยสับคอเป็ดเป็นชิ้นให้หน่อยได้ไหม”

จีน

“没问题。”

ไทย

“ไม่มีปัญหา”

จีน

“给你转过去了啊,再给我拿俩双一次性筷子。”

ไทย

“โอนเงินให้แล้วนะ ขอตะเกียบใช้แล้วทิ้งอีกสองคู่ด้วย”

จีน

酒放书包里,吃的他就拎手里,大摇大摆回了宿舍,张强刚洗漱完准备上床。

ไทย

เหล้าใส่ไว้ในกระเป๋านักเรียน ของกินก็ถือไว้ในมือ เขาเดินอาดๆ กลับมาที่หอพัก จางเฉียงเพิ่งล้างหน้าแปรงฟันเสร็จและกำลังจะขึ้นเตียง

จีน

“来吃点?”李貌举了举手上的吃食。

ไทย

“มากินอะไรรองท้องหน่อยไหม” หลี่เม่ายกของกินในมือขึ้น

จีน

“你吃吧,我睡觉了。”张强摆摆手。

ไทย

“นายกินเถอะ ฉันจะนอนแล้ว” จางเฉียงโบกมือ

จีน

“这么多,我一个人也吃不完啊。”李貌拉开书包,拿出里面的白酒晃了晃,“一起喝点?”

ไทย

“เยอะขนาดนี้ ฉันคนเดียวกินไม่หมดหรอก” หลี่เม่ารูดซิปกระเป๋านักเรียน หยิบเหล้าขาวข้างในออกมาเขย่าเบาๆ “มาดื่มด้วยกันหน่อยไหม”

จีน

男生心情不好的时候,可能都会想借酒消愁,毕竟喝醉就什么都不用想了。

ไทย

เวลาที่เด็กหนุ่มอารมณ์ไม่ดี ก็คงอยากจะดื่มเหล้าย้อมใจกันทั้งนั้น เพราะอย่างไรเสีย พอเมาแล้วก็ไม่ต้องคิดอะไรอีก

จีน

张强瞅瞅那瓶牛栏山,没再拒绝。

ไทย

จางเฉียงมองขวดหนิวหลานซานขวดนั้น แล้วไม่ปฏิเสธอีก

จีน

宿舍空床多,李貌清了一张下铺出来,把买的东西全摆上,又跑去把门反锁起来。

ไทย

หอพักมีเตียงว่างหลายเตียง หลี่เม่าจึงเคลียร์เตียงชั้นล่างเตียงหนึ่ง วางของที่ซื้อมาทั้งหมดลงไป แล้ววิ่งไปลงกลอนล็อกประตูห้อง

จีน

等把酒弄开,才发现特么没杯子。

ไทย

พอดึงฝาเหล้าออก ถึงได้พบว่าไม่มีแก้วสักใบ

จีน

没办法,只能把热水瓶盖拧下来洗了洗凑合着用。

ไทย

ไม่มีทางเลือก ได้แต่หมุนฝากระติกน้ำร้อนออกมาล้างแล้วใช้แก้ขัดไปก่อน

จีน

“先走一个!”

ไทย

“ชนก่อนสักกรึ๊บ!”

จีน

李貌上来就端起大瓶盖跟张强碰了一个。

ไทย

หลี่เม่ายกฝากระติกอันใหญ่ขึ้นมาชนกับจางเฉียงทันที

จีน

俩人各自抿一小口,接着五官紧紧皱到一起,然后咧着嘴,从嗓子里齐齐挤出一声“嘶~哈!”

ไทย

ทั้งสองคนจิบไปคนละนิด จากนั้นใบหน้าก็เหยเกย่นเข้าหากัน แล้วแยกเขี้ยว เปล่งเสียง “ซี้ด~ฮ่า!” ออกมาจากลำคอพร้อมกัน

จีน

李貌上辈子上了大学开始喝白的,也喝了不少年,结果如今活出第二世了,还是觉着白酒忒难喝。

ไทย

ชาติก่อนหลี่เม่าเริ่มดื่มเหล้าขาวตอนเข้ามหาวิทยาลัย และดื่มมาหลายปี ทว่าพอได้มาใช้ชีวิตในชาตินี้แล้ว เขาก็ยังคงรู้สึกว่าเหล้าขาวมันโคตรไม่อร่อยอยู่ดี

จีน

“咳咳咳!”张强应该是第一次喝,辣的直咳嗽。

ไทย

“แค่กๆๆ!” จางเฉียงน่าจะเพิ่งเคยดื่มเป็นครั้งแรก ความแสบร้อนบาดคอทำให้เขาไอไม่หยุด

จีน

“吃点菜。”李貌招呼道,心里想着张强应该喝不了多少就会醉,而男人一醉,就没什么不能说的了。

ไทย

“กินกับแกล้มหน่อย” หลี่เม่าชักชวน ในใจคิดว่าจางเฉียงคงดื่มได้ไม่เท่าไหร่ก็คงเมา และเมื่อลูกผู้ชายเมามาย ก็ไม่มีเรื่องไหนที่พูดออกมาไม่ได้แล้ว

จีน

张强忙吃了点花生米,这才好些。

ไทย

จางเฉียงรีบกินถั่วลิสงไปสองสามเม็ด ถึงค่อยรู้สึกดีขึ้น

จีน

“话说,你有心事别憋着,跟我说说呗!”李貌也抓了把花生米,边吃边道。

ไทย

“จะว่าไป นายมีเรื่องอะไรในใจก็อย่าเก็บไว้คนเดียวสิ เล่าให้ฉันฟังหน่อย!” หลี่เม่าเองก็หยิบถั่วลิสงมาหนึ่งกำมือ พูดไปกินไป

จีน

“今晚咱能不提这个么!”张强一听他提起这事,心里就难受,又端起酒抿了一小口。

ไทย

“คืนนี้เราไม่พูดเรื่องนี้ได้ไหม!” พอจางเฉียงได้ยินเขาเอ่ยถึงเรื่องนี้ ในใจก็เจ็บปวดขึ้นมาทันที จึงยกเหล้าขึ้นจิบอีกคำเล็กๆ

จีน

“行,不提不提!今晚咱们不醉不睡!”李貌笑笑。

ไทย

“ได้ ไม่พูดก็ไม่พูด! คืนนี้พวกเราไม่เมาไม่นอน!” หลี่เม่ายิ้ม

จีน

吃吃喝喝,半个小时后……

ไทย

กินๆ ดื่มๆ ผ่านไปครึ่งชั่วโมง…

จีน

“看看,我们四个人,就我考的最烂,最垃圾,我配不上张琳啊!”

ไทย

“ดูสิ พวกเราสี่คน มีแค่ฉันที่สอบได้ห่วยแตกที่สุด ขยะที่สุด ฉันไม่คู่ควรกับจางหลินเลยสักนิด!”

จีน

“她成绩原本就好,现在更好了,我为她高兴,可是心里也难受,最后这点时间我压根追不上她了!”

ไทย

“ผลการเรียนของเธอเดิมทีก็ดีอยู่แล้ว ตอนนี้ยิ่งดีขึ้นไปอีก ฉันดีใจกับเธอจริงๆ แต่ในใจก็ทรมานเหลือเกิน เวลาที่เหลืออยู่แค่นี้ฉันไม่มีทางตามเธอทันแล้ว!”

จีน

张强满脸通红,用力拍了拍自己的胸膛,接着道。

ไทย

จางเฉียงหน้าแดงก่ำ ตบหน้าอกตัวเองแรงๆ แล้วพูดต่อ

จีน

“你就好了,现在和楚校花并驾齐驱,日后铁定能上同一所大学。”

ไทย

“นายน่ะดีแล้ว ตอนนี้ก้าวไปเคียงบ่าเคียงไหล่กับดาวโรงเรียนฉู่ได้ อนาคตต้องสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกันได้อย่างแน่นอน”

จีน

“我不行,我不像你这么天才,既然没希望,我和琳宝还不如早点分开,免得耽误她。”

ไทย

“ฉันมันไม่ได้เรื่อง ฉันไม่ได้อัจฉริยะเหมือนนาย ในเมื่อไม่มีความหวัง ฉันกับหลินเป่าสู้แยกทางกันตั้งแต่เนิ่นๆ ดีกว่า จะได้ไม่ไปถ่วงเธอ”

จีน

“可是我压根不想分开,我太喜欢琳宝了,呜呜呜,我好难受!你懂不懂?”

ไทย

“แต่ฉันไม่อยากเลิกเลยสักนิด ฉันชอบหลินเป่ามากเกินไปแล้ว ฮือๆๆ ฉันทรมานเหลือเกิน! นายเข้าใจไหม”

จีน

“噗!”

ไทย

“พรวด!”

จีน

李貌嘴里正啃着鸭脖呢,一下子就喷了。

ไทย

หลี่เม่าที่กำลังแทะคอเป็ดอยู่ถึงกับพ่นพรวดออกมาทันที

จีน

琳宝?卧槽,这也太肉麻了!

ไทย

หลินเป่า? เชี่ยเอ๊ย เลี่ยนเกินไปแล้ว!

จีน

“我懂你,我懂你!”他连忙安慰,才弄清楚原来是因为这事。

ไทย

“ฉันเข้าใจนาย ฉันเข้าใจนาย!” เขารีบปลอบ ถึงได้กระจ่างว่าที่แท้ก็เพราะเรื่องนี้

จีน

“不,你不懂!你不会懂的!”张强哭着端起酒又喝了一口。

ไทย

“ไม่ นายไม่เข้าใจ! นายไม่มีวันเข้าใจหรอก!” จางเฉียงร้องไห้พลางยกเหล้าขึ้นดื่มไปอีกอึก

จีน

“那你跟张琳发展到哪一步了?”

ไทย

“แล้วนายกับจางหลินพัฒนากันไปถึงขั้นไหนแล้วล่ะ”

จีน

听见这话,张强忽地不好意思起来,他那潮红的脸配上这忸怩的表情,怎么看怎么别扭。

ไทย

เมื่อได้ยินคำนี้ จางเฉียงก็เขินอายขึ้นมาทันที ใบหน้าแดงก่ำบวกกับสีหน้าเหนียมอาย ดูอย่างไรก็ขัดหูขัดตายิ่งนัก

จีน

“我们,我们打啵了!”

ไทย

“พวกเรา… พวกเราจูบกันแล้ว!”

จีน

“嘴唇还是舌头?”李貌一脸八卦。

ไทย

“แค่ปากประกบปากหรือแลกลิ้นด้วย” หลี่เม่าทำหน้าอยากรู้อยากเห็นขั้นสุด

จีน

“舌,舌头……”张强一脸回味。

ไทย

“ละ… แลก ลิ้น…” จางเฉียงทำหน้าเคลิบเคลิ้มหวนคิดถึง

จีน

李貌惊了,马德,好兄弟竟然领先他这么多?!

ไทย

หลี่เม่าตกตะลึง แม่งเอ๊ย เพื่อนซี้เขาล้ำหน้าไปไกลขนาดนี้เชียวรึ?!

จีน

“你表白了没?”

ไทย

“นายสารภาพรักไปแล้วเหรอ”

จีน

“表过了!”

ไทย

“สารภาพแล้ว!”

จีน

“这么说你们已经是男女朋友了?”

ไทย

“ถ้าอย่างนั้นพวกนายก็เป็นแฟนกันแล้วสิ”

จีน

“已经是男女朋友了!”

ไทย

“เป็นแฟนกันแล้ว!”

จีน

李貌又又惊了,他和大玉竟然一直不知道,这俩人不声不响就处上了?!

ไทย

หลี่เม่าตกตะลึงซ้ำสอง เขากับต้าอวี้ไม่เคยรู้มาก่อนเลยจริงๆ ว่าสองคนนี้แอบคบกันเงียบๆ ตั้งแต่เมื่อไหร่?!

จีน

“现在分手了?”

ไทย

“ตอนนี้เลิกกันแล้วเหรอ”

จีน

“分手了!”张强又喝了一大口酒。

ไทย

“เลิกแล้ว!” จางเฉียงกระดกเหล้าเข้าไปอีกอึกใหญ่

จีน

“你提的?”

ไทย

“นายเป็นคนบอกเลิกเหรอ”

จีน

“对,我提的,我主动丢下了她,呜呜呜……”张强又开始哭。

ไทย

“ใช่ ฉันเป็นคนบอกเลิก ฉันเป็นฝ่ายทิ้งเธอเอง ฮือๆๆ…” จางเฉียงเริ่มร้องไห้อีกรอบ

จีน

“不是,那你亲都亲了,你现在不要人家了,这特么不是耍流氓吗?”

ไทย

“เดี๋ยวนะ นายจูบเขาก็จูบไปแล้ว แล้วตอนนี้จะไม่เอาเขาเนี่ยนะ แม่งไม่ใช่การทำตัวสารเลวรึไงวะ”

จีน

哭声戛然而止。

ไทย

เสียงร้องไห้หยุดกึกทันที

จีน

“我耍流氓了么?”

ไทย

“ฉันทำตัวสารเลวเหรอ”

จีน

“当然耍了,你要么一开始就别搭理人家,哦,如今人家姑娘手给你牵了,嘴也给你舔了,你特么擦擦屁股走人了?!你这不是耍流氓是什么?!”李貌说的口干舌燥,端起酒小抿了一口。

ไทย

“ก็ใช่น่ะสิ ถ้านายไม่อยากคบก็อย่าไปยุ่งกับเขาตั้งแต่แรกสิวะ อ้อ ตอนนี้ผู้หญิงเขายอมให้จับมือ ยอมให้จูบปากไปแล้ว นายแม่งกลับเช็ดก้นแล้วชิ่งหนีไปดื้อๆ เนี่ยนะ?! แบบนี้ถ้าไม่เรียกว่าทำตัวสารเลวแล้วจะเรียกว่าอะไร?!” หลี่เม่าพูดจนคอแห้งเป็นผง จึงยกเหล้าขึ้นมาจิบไปคำหนึ่ง

จีน

“你不懂,长痛不如短痛!”

ไทย

“นายไม่เข้าใจ เจ็บสั้นดีกว่าปวดยาว!”

จีน

“你懂个屁!你压根没考虑过人家女生的感受,擅自主张就分手,你怎么知道张琳就不愿意陪你走下去?不愿意和你异地恋?不愿意跟你一起努力?

ไทย

“นายจะไปเข้าใจอะไรล่ะ! นายไม่ได้คิดถึงความรู้สึกของผู้หญิงเขาเลยสักนิด นึกอยากจะบอกเลิกก็บอกเลิกเอง นายรู้ได้ยังไงว่าจางหลินจะไม่ยอมร่วมทางไปกับนาย? ไม่ยอมคบกับนายแบบรักระยะไกล? ไม่ยอมพยายามไปด้วยกันกับนาย?

จีน

你知不知道张琳昨晚也哭了,我听楚红玉说,她半夜起床上厕所都还听见张琳躲在被窝偷偷的哭!”

ไทย

นายรู้ไหมว่าเมื่อคืนจางหลินก็ร้องไห้เหมือนกัน ฉันได้ยินฉู่หงอวี้บอกว่า ตอนเธอลุกไปเข้าห้องน้ำกลางดึก ยังได้ยินจางหลินแอบร้องไห้อยู่ใต้ผ้าห่มเลย!”

จีน

张强呆了呆,只觉心痛。

ไทย

จางเฉียงนิ่งอึ้งไป รู้สึกปวดใจเหลือเกิน

จีน

“你特么就不是个男人,一点压力都承受不了!成绩差点又怎么了?我没帮你?张琳天天下课给你讲题又是为了什么?”

ไทย

“นายแม่งไม่ใช่ลูกผู้ชายเลยสักนิด แรงกดดันแค่นี้ยังทนรับไม่ไหว! ผลการเรียนแย่กว่านิดหน่อยแล้วมันทำไมวะ ฉันไม่ได้ช่วยนายหรือไง แล้วที่จางหลินคอยอธิบายโจทย์ให้นายทุกวันหลังเลิกเรียนมันเพื่ออะไรกัน”

จีน

“你说我不是个男人?”

ไทย

“นายบอกว่าฉันไม่ใช่ลูกผู้ชายเหรอ”

จีน

“不是!”

ไทย

“ไม่ใช่!”

จีน

“我是!”

ไทย

“ฉันเป็น!”

จีน

“你瞅瞅你哪儿像了?”

ไทย

“นายดูตัวเองสิ มีตรงไหนเหมือนบ้าง”

จีน

张强瞪着个大眼睛,端起大瓶盖,把里面剩的酒一饮而尽,光着脚直接跑到外面阳台上。

ไทย

จางเฉียงเบิกตากว้าง ยกฝากระติกน้ำร้อนขึ้นมากระดกเหล้าที่เหลืออยู่จนหมด แล้ววิ่งเท้าเปล่าออกไปที่ระเบียงทันที

จีน

“高三七班的张琳,我喜欢你!老子喜欢你啊!”

ไทย

“จางหลิน ม.6 ห้อง 7 ฉันชอบเธอ! ฉันชอบเธอโว้ย!”

จีน

李貌手里捏着粒花生米,听着外面那撕心裂肺的嚎叫懵了。

ไทย

หลี่เม่าที่กำลังถือเม็ดถั่วลิสงอยู่ในมือถึงกับอึ้งไป เมื่อได้ยินเสียงแหกปากตะโกนอย่างสุดเสียงจากข้างนอก

จีน

不是,怎么就突然跑外面发疯了?

ไทย

เดี๋ยวนะ ทำไมจู่ๆ ถึงวิ่งออกไปบ้าคลั่งข้างนอกแบบนั้นล่ะ

จีน

他呆了片刻,反应过来后暗道糟糕,忙也赤脚跑到阳台上,这时候已经能听见男生宿舍的起哄声,对面女生宿舍也有不少人拉开窗户到阳台上看热闹。

ไทย

เขายืนอึ้งไปครู่หนึ่ง พอได้สติก็คิดในใจว่าแย่แล้ว จึงรีบวิ่งเท้าเปล่าตามออกไปที่ระเบียง ในเวลานี้เริ่มได้ยินเสียงโห่ร้องฮือฮาจากตึกหอพักชายแล้ว และหอพักหญิงฝั่งตรงข้ามก็มีหลายคนเปิดหน้าต่างออกมายืนดูความคึกคักที่ระเบียงเช่นกัน

จีน

李貌脑瓜子飞快运转,咬了咬牙,粗着嗓子大声喊道:“高三五班的沈幼楚,老子喜欢你!”

ไทย

สมองของหลี่เม่าแล่นเร็วจี๋ เขากัดฟันแล้วดัดเสียงให้ทุ้มต่ำ ตะโกนลั่นว่า “เสิ่นโย่วฉู่ ม.6 ห้อง 5 ฉันชอบเธอโว้ย!”

จีน

旁边的张强听这一声喊,侧头看了看他,呆了呆,好在他已经迷糊了,没问为什么不是楚红玉而是沈幼楚,就又接着嚎叫。

ไทย

จางเฉียงที่อยู่ข้างๆ ได้ยินเสียงตะโกนนี้ก็หันมองเขาอย่างงุนงง ยังดีที่เขาเริ่มเมามายจนสับสนไปแล้ว จึงไม่ได้ถามว่าทำไมถึงไม่ใช่ฉู่หงอวี้แต่กลับเป็นเสิ่นโย่วฉู่ แล้วก็แหกปากตะโกนต่อ

จีน

李貌粗着嗓子喊了几声,又换成尖尖的声音:“高二八班的萧容鱼老子喜欢你!”

ไทย

หลี่เม่าดัดเสียงทุ้มตะโกนไปสองสามประโยค ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงแหลมสูง “เซียวหรงอวี๋ ม.5 ห้อง 8 ฉันชอบเธอโว้ย!”

จีน

“高一二班的柳如烟,老子喜欢你!”

ไทย

“หลิวหรูเยียน ม.4 ห้อง 2 ฉันชอบเธอโว้ย!”

จีน

“高三四班的商妍妍,老子喜欢你!”

ไทย

“ซางเหยียนเหยียน ม.6 ห้อง 4 ฉันชอบเธอโว้ย!”

จีน

他换着嗓音不停的喊。

ไทย

เขาเปลี่ยนเสียงตะโกนไม่หยุด

จีน

左右宿舍的人一脸懵逼,心想隔壁这是在干嘛?

ไทย

คนในห้องพักซ้ายขวาต่างพากันงงเป็นไก่ตาแตก คิดในใจว่าห้องข้างๆ กำลังทำบ้าอะไรกัน

จีน

远点宿舍的男生们则压根不知情,他们还以为是不同的人在表白,其中有几个胆子大的也站阳台上开始跟着表白。

ไทย

ส่วนเด็กหนุ่มในห้องพักที่อยู่ไกลออกไปกลับไม่รู้เรื่องรู้ราว คิดว่ามีคนหลายคนกำลังตะโกนสารภาพรัก ในนั้นมีคนที่ใจกล้าสองสามคนออกมายืนที่ระเบียงแล้วเริ่มตะโกนสารภาพรักตามบ้าง

จีน

于是一个,两个,三个……直至此起彼伏,连绵不绝,几乎整个男生宿舍楼都在叫唤。

ไทย

ด้วยเหตุนี้ จากหนึ่งคน สองคน สามคน… จนกระทั่งเสียงดังระงมเซ็งแซ่ต่อเนื่องไม่ขาดสาย แทบจะกลายเป็นทั้งตึกหอพักชายกำลังส่งเสียงร้องตะโกน

จีน

最后,女生宿舍楼那边甚至也响起表白的声音。

ไทย

ท้ายที่สุด ทางฝั่งตึกหอพักหญิงก็ถึงขั้นมีเสียงสารภาพรักดังขึ้นมาด้วย

จีน

李貌听着飘荡在夜空中的各个班级,各个名字,瞅着对面女生宿舍那一排排背着光立在那儿的人影,狠狠松了口气。

ไทย

หลี่เม่าฟังเสียงชื่อห้องและชื่อคนสารพัดที่ลอยละล่องอยู่ในท้องฟ้ายามค่ำคืน พลางมองเงาร่างของคนที่ยืนย้อนแสงเรียงรายเป็นแถวอยู่ทางหอพักหญิงฝั่งตรงข้าม แล้วลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก

จีน

他正准备去宿舍喝点东西润润快要冒烟的嗓子,忽地听到一声:“高三七班的楚红玉,老子喜欢你!”

ไทย

เขากำลังจะเดินกลับเข้าห้องไปหาน้ำดื่มแก้คอแห้งเป็นผง จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงหนึ่งตะโกนขึ้นมาว่า “ฉู่หงอวี้ ม.6 ห้อง 7 ฉันชอบเธอโว้ย!”

จีน

“艹,滚一边去,楚红玉是老子的!”他扯着嗓子,用自己正常的声音,使尽全身力气吼道:“还有,楚红玉,老子喜欢你!这辈子只喜欢你!”

ไทย

“เชี่ย ไสหัวไปเลย ฉู่หงอวี้เป็นของฉันโว้ย!” เขาเค้นเสียงตะโกนด้วยน้ำเสียงปกติของตัวเอง และแผดเสียงร้องสุดกำลัง “แล้วก็ ฉู่หงอวี้ ฉันชอบเธอโว้ย! ชาตินี้ฉันชอบแค่เธอคนเดียว!”

จีน

可惜,这句话淹没在了沸腾的声音浪潮中,没泛起一朵浪花。

ไทย

ทว่าน่าเสียดาย ประโยคนี้กลับถูกกลืนหายไปในเกลียวคลื่นแห่งเสียงอันอึกทึกครึกโครม โดยไม่อาจสร้างระลอกคลื่นใดๆ ขึ้นมาได้เลย

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน