รอดื่มเหล้ามงคลของพวกคุณ

Chinese

“你妈昨天不是说不换嘛？”

Thai

“เมื่อวานแม่นายบอกว่าจะไม่เปลี่ยนไม่ใช่เหรอ”

Chinese

刘娟说着，瞥了眼楚红玉的肚子。

Thai

หลิวจวนพูดพลางเหลือบมองท้องของฉู่หงอวี้

Chinese

大玉察觉到，不仅刘娟，江新月和江兵也若有若无打量自己肚子。

Thai

ต้าอวี้สังเกตเห็นว่าไม่ใช่แค่หลิวจวน แม้แต่เจียงซินเยว่กับเจียงปิงก็ลอบมองท้องของเธออยู่กลายๆ

Chinese

她觉着莫名其妙，稍微往后退了两步，藏在赵梅身后。

Thai

เธอรู้สึกงุนงงแปลกใจ จึงถอยหลังไปสองก้าวเบาๆ แล้วแอบอยู่ด้านหลังจ้าวเหมย

Chinese

她的这个动作落在刘娟三人眼里，那就是实锤，果然是怀孕了么。

Thai

การกระทำนี้ของเธอเมื่อตกอยู่ในสายตาของพวกหลิวจวนทั้งสามคน มันก็คือหลักฐานมัดแน่น ท้องแล้วจริงๆ สินะ

Chinese

“哈哈，后来我们一家讨论了一下，决定还是换一辆。”

Thai

“ฮ่าๆ หลังจากนั้นครอบครัวเราคุยกันนิดหน่อย ก็เลยตัดสินใจว่าจะเปลี่ยนสักคันน่ะ”

Chinese

赵梅瞪了儿子一眼，以为他是惦记昨天自己说的换车的事。心想换就换吧，儿子现在是老板了，是得给他配辆好车。

Thai

จ้าวเหมยค้อนใส่ลูกชายไปทีหนึ่ง นึกว่าเขายังติดใจเรื่องเปลี่ยนรถที่เธอพูดเมื่อวาน ในใจคิดว่าเปลี่ยนก็เปลี่ยนเถอะ ตอนนี้ลูกชายเป็นเจ้าของกิจการแล้ว ก็ควรจะมีรถดีๆ ให้เขาสักคัน

Chinese

“那我们一起去看看？”刘娟提议。

Thai

“งั้นพวกเราไปด้วยกันไหมล่ะ” หลิวจวนเสนอ

Chinese

“赵姨，一起吧。”

Thai

“น้าจ้าว ไปด้วยกันเถอะค่ะ”

Chinese

“人多热闹。”

Thai

“คนเยอะๆ จะได้ครึกครื้น”

Chinese

“也行。”

Thai

“เอาสิ”

Chinese

“今天你们是特意请假去看车？”

Thai

“วันนี้พวกเธอตั้งใจลางานไปดูรถกันเหรอ”

Chinese

“顺便带孩子们出去玩玩。”

Thai

“ถือโอกาสพาลูกๆ ออกไปเที่ยวด้วยน่ะ”

Chinese

电梯上来，门开。

Thai

ลิฟต์ขึ้นมาถึง ประตูเปิดออก

Chinese

李貌站到按钮旁，身后是大玉和爸妈，那边是刘娟三人。

Thai

หลี่เม่ายืนอยู่ข้างปุ่มกด ด้านหลังคือต้าอวี้กับพ่อแม่ ส่วนอีกฝั่งคือพวกหลิวจวนสามคน

Chinese

江新月不动声色拉了拉刘娟的衣角，江兵也给了刘娟一个眼神。

Thai

เจียงซินเยว่ดึงชายเสื้อหลิวจวนเงียบๆ เจียงปิงเองก็ส่งสายตาให้หลิวจวนเช่นกัน

Chinese

刘娟会意。

Thai

หลิวจวนเข้าใจความหมายทันที

Chinese

“小貌，昨晚你把你爸妈带去哪儿了？那么晚才回来。”

Thai

“เสี่ยวเม่า เมื่อคืนนายพาพ่อแม่ไปไหนมาเหรอ ดึกขนาดนั้นถึงค่อยกลับมา”

Chinese

老妈喜欢炫，这个机会肯定得给老妈，李貌看向赵梅。

Thai

แม่ชอบอวด โอกาสนี้ต้องยกให้แม่แน่นอน หลี่เม่าจึงหันไปมองจ้าวเหมย

Chinese

赵梅却一改往日作风，含糊道：“随便逛了逛。”

Thai

ทว่าจ้าวเหมยกลับเปลี่ยนไปจากปกติ พูดคลุมเครือว่า “ก็แค่ไปเดินเล่นเรื่อยเปื่อยน่ะ”

Chinese

李貌有些意外。

Thai

หลี่เม่ารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

Chinese

老妈这是怎么了，怎么突然低调起来了。

Thai

แม่เป็นอะไรไป ทำไมจู่ๆ ถึงทำตัวเรียบๆ ผิดปกติแบบนี้

Chinese

还有，昨晚那个杨硕峰不是猜到自己的身份了嘛，他没跟刘娟一家说？

Thai

อีกอย่าง เมื่อคืนหยางซั่วเฟิงคนนั้นก็เดาสถานะของเขาออกแล้วไม่ใช่เหรอ เขาไม่ได้บอกครอบครัวหลิวจวนหรือไง

Chinese

那边的刘娟三人见赵梅这样，又瞥了眼大玉的肚子，心里更是笃定一定发生了什么见不得人的事。

Thai

ฝ่ายหลิวจวนทั้งสามคนเห็นจ้าวเหมยเป็นแบบนั้น พลางเหลือบมองท้องของต้าอวี้อีกครั้ง ในใจยิ่งปักใจเชื่อว่าต้องเกิดเรื่องที่ไม่น่าดูอะไรขึ้นแน่ๆ

Chinese

那么，李貌领着赵梅和李治去公司这件事就已经可以排除了。

Thai

เช่นนั้นแล้ว เรื่องที่หลี่เม่าพาจ้าวเหมยกับหลี่จื้อไปบริษัทก็ตัดทิ้งไปได้เลย

Chinese

刘娟、江新月和江兵松了口气，也更加确信，那公司不是李貌的。

Thai

หลิวจวน เจียงซินเยว่ และเจียงปิงต่างถอนหายใจด้วยความโล่งอก และยิ่งมั่นใจว่าบริษัทนั้นไม่ใช่ของหลี่เม่า

Chinese

这么想着，刘娟笑盈盈看着李貌，轻松问：

Thai

เมื่อคิดได้ดังนั้น หลิวจวนก็ยิ้มแย้มมองหลี่เม่าแล้วเอ่ยถามอย่างสบายใจว่า

Chinese

“小貌，你知不知道我们本地有家公司，跟你们奶茶店名字一模一样，你是不是看到这家公司的名字后，才给奶茶店取了那名字？”

Thai

“เสี่ยวเม่า นายรู้ไหมว่าแถวบ้านเรามีบริษัทแห่งหนึ่ง ชื่อเหมือนกับร้านชานมของพวกนายเป๊ะเลย นายเห็นชื่อบริษัทนั้นแล้วถึงเอามาตั้งชื่อร้านชานมใช่ไหมล่ะ”

Chinese

江新月和江兵提着心，屏住呼吸看着李貌。

Thai

เจียงซินเยว่กับเจียงปิงใจเต้นระทึก กลั้นหายใจมองหลี่เม่า

Chinese

李貌又看向老妈。这都送上门来让杀了，老妈你总不能还无动于衷吧。

Thai

หลี่เม่าหันไปมองแม่อีกครั้ง นี่เขายื่นคอมาให้เชือดถึงที่แล้วนะ แม่คงไม่ถึงกับยังนิ่งเฉยอยู่อีกหรอกนะ

Chinese

都到这份上了，赵梅看着儿子，眨了眨眼。

Thai

มาถึงขั้นนี้แล้ว จ้าวเหมยมองลูกชายแล้วกะพริบตาปริบๆ

Chinese

李貌知道老妈这是在询问自己意见，轻轻点了点头。

Thai

หลี่เม่ารู้ว่าแม่กำลังถามความเห็นตน จึงพยักหน้าเบาๆ

Chinese

对面刘娟三人瞧他们母子俩的这番互动，心里顿时咯噔一声。

Thai

พวกหลิวจวนทั้งสามคนฝั่งตรงข้ามเห็นแม่ลูกคู่นี้ส่งสัญญาณกันแบบนั้น ในใจก็พลันกระตุกวูบ

Chinese

下一秒，就听赵梅笑道：

Thai

วินาทีถัดมา ก็ได้ยินจ้าวเหมยหัวเราะแล้วพูดว่า

Chinese

“你们说的是仧乆传媒吧，没想到你们也知道这家公司。

Thai

“ที่พวกเธอพูดถึงคือฉางจิ่วมีเดียสินะ ไม่นึกเลยว่าพวกเธอจะรู้จักบริษัทนี้ด้วย

Chinese

那公司其实也是小貌他们开的，我和李治也是昨晚才知道，这俩孩子，也真是。”

Thai

จริงๆ แล้วบริษัทนั้นก็เป็นเสี่ยวเม่ากับพวกเปิดนั่นแหละ ฉันกับหลี่จื้อเองก็เพิ่งรู้เมื่อคืนนี้เอง เด็กสองคนนี้ก็นะ จริงๆ เลย”

Chinese

她埋怨的撇了眼李貌和大玉。

Thai

เธอปรายตามองค้อนหลี่เม่ากับต้าอวี้ทีหนึ่ง

Chinese

刘娟的笑容立时僵在脸上，江新月和江兵提着的心开始加速跳动。瞳孔放大，视线模糊，时间仿佛在这一刻凝固。

Thai

รอยยิ้มของหลิวจวนแข็งค้างอยู่บนใบหน้าทันที หัวใจที่แขวนเติ่งของเจียงซินเยว่และเจียงปิงเริ่มเต้นรัวเร็ว ม่านตาเบิกกว้าง สายตาพร่ามัว เวลาคล้ายหยุดนิ่งไปในชั่วขณะนี้

Chinese

电梯在一楼停下，开门，李貌率先走出去。

Thai

ลิฟต์หยุดที่ชั้นหนึ่ง ประตูเปิดออก หลี่เม่าเดินนำออกไปเป็นคนแรก

Chinese

他们这才回过神，忙出了电梯跟上那一大家子。

Thai

พวกเขาถึงเพิ่งได้สติ รีบก้าวออกจากลิฟต์ตามครอบครัวนั้นไป

Chinese

刘娟勉强挤出个笑容：“真的假的？赵梅你别跟我们开玩笑。”

Thai

หลิวจวนฝืนยิ้มแห้งๆ “จริงเหรอเนี่ย จ้าวเหมย เธออย่ามาล้อพวกเราเล่นนะ”

Chinese

“骗你们干嘛，昨晚我们才去的公司。”

Thai

“จะหลอกพวกเธอไปทำไม เมื่อคืนพวกเราเพิ่งจะไปที่บริษัทมาเอง”

Chinese

赵梅内心的骄傲在此刻达到巅峰。

Thai

ความภาคภูมิใจในใจของจ้าวเหมยพุ่งแตะจุดสูงสุดในวินาทีนี้

Chinese

那你们回来那副表情是怎么回事？就为了这一刻向我们炫耀？

Thai

แล้วสีหน้าตอนพวกเธอกลับมามันคืออะไรกัน เพื่อจะมาอวดพวกเราในตอนนี้เนี่ยนะ?

Chinese

“那小貌为什么瞒着你们呢。”

Thai

“แล้วทำไมเสี่ยวเม่าถึงปิดบังพวกเธอไว้ล่ะ”

Chinese

“谁知道，昨晚我已经教训过他俩了。”

Thai

“ใครจะไปรู้ เมื่อคืนฉันสั่งสอนพวกเขาสองคนไปแล้ว”

Chinese

“小貌他们去学校，公司怎么管呢？”

Thai

“พวกเสี่ยวเม่าไปเรียนที่มหาวิทยาลัย แล้วดูแลบริษัทยังไงล่ะ”

Chinese

“线上办公，方便的很，还有江老师，江老师你记得吧……”

Thai

“ทำงานออนไลน์ สะดวกจะตาย แล้วยังมีครูเจียงอีก ครูเจียงเธอจำได้ใช่ไหม…”

Chinese

江兵、江新月和刘娟问题一个接着一个，赵梅说的头头是道。

Thai

เจียงปิง เจียงซินเยว่ และหลิวจวนผลัดกันถามคำถามไม่หยุด ส่วนจ้าวเหมยก็ตอบได้อย่างเป็นคุ้งเป็นแคว

Chinese

一旁的李治也听的很认真。

Thai

หลี่จื้อที่อยู่ข้างๆ ก็ฟังอย่างตั้งอกตั้งใจเช่นกัน

Chinese

李貌若有所思冲大玉笑了笑。

Thai

หลี่เม่ายิ้มให้ต้าอวี้อย่างมีความหมาย

Chinese

大玉顿时有点心虚，小声道：“我，我们聊了没一会就睡觉了。”

Thai

ต้าอวี้รู้สึกผิดขึ้นมาทันที จึงกระซิบเสียงเบาว่า “ระ…เราคุยกันแป๊บเดียวก็เข้านอนแล้วนะ”

Chinese

李貌牵起她的手。

Thai

หลี่เม่าจับมือเธอขึ้นมา

Chinese

“今晚你跟我睡，我监督你。”

Thai

“คืนนี้เธอมานอนกับฉัน ฉันจะคุมเธอเอง”

Chinese

大玉跟他十指紧扣：“那你要问妈同不同意。”

Thai

ต้าอวี้สอดประสานสิบนิ้วกับเขา “งั้นนายก็ต้องไปถามแม่ดูว่ายอมหรือเปล่า”

Chinese

后面的江新月幽幽注视着两人紧紧牵在一起的手，问了那么多，已经可以确定李貌现在身价过亿了。

Thai

เจียงซินเยว่ที่อยู่ข้างหลังจับจ้องมือของทั้งคู่ที่กุมประสานกันแน่นอย่างเงียบงัน ถามมาตั้งมากมาย ตอนนี้ยืนยันได้แล้วว่าหลี่เม่ามีมูลค่าทรัพย์สินเกินร้อยล้านจริงๆ

Chinese

她看着楚红玉的背影，眼里充满怨恨。

Thai

เธอมองแผ่นหลังของฉู่หงอวี้ ในแววตาเต็มไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง

Chinese

李貌明明是自己的，要是楚红玉不跟自己抢，那就一直是自己的，现在站在他身边的人应该是自己。

Thai

ทั้งที่หลี่เม่าเป็นของเธอแท้ๆ ถ้าฉู่หงอวี้ไม่แย่งไปจากเธอ เขาก็จะเป็นของเธอตลอดไป และคนที่ยืนอยู่ข้างกายเขาในตอนนี้ก็ควรจะเป็นเธอ

Chinese

强烈的不甘萦绕心头。

Thai

ความไม่ยินยอมพร้อมใจอย่างรุนแรงวนเวียนอยู่ในอก

Chinese

“这么说，小貌现在身价上亿了？”

Thai

“ถ้าอย่างนั้น เสี่ยวเม่าก็มีทรัพย์สินเป็นร้อยล้านแล้วน่ะสิ?”

Chinese

李貌回头扫了眼他们，没说话。

Thai

หลี่เม่าหันกลับไปมองพวกเขาแวบหนึ่งโดยไม่พูดอะไร

Chinese

江新月、刘娟和江兵以前还不觉着有什么，现在面对李貌的目光，突然变得有些不自然和局促。

Thai

เมื่อก่อนเจียงซินเยว่ หลิวจวน และเจียงปิงไม่เคยรู้สึกอะไร แต่ตอนนี้เมื่อต้องเผชิญกับสายตาของหลี่เม่า จู่ๆ ก็กลับรู้สึกไม่เป็นธรรมชาติและเกร็งขึ้นมา

Chinese

只觉着那平静的眼神中，有一种莫名的气场，带给人紧张和压迫。

Thai

รู้สึกเพียงว่าในสายตาอันราบเรียบนั้น มีออร่าบางอย่างที่บอกไม่ถูก แผ่รังสีความตึงเครียดและกดดันออกมา

Chinese

一道无形的屏障仿佛从天而降，拦在了他们中间。

Thai

ม่านกั้นที่ไร้รูปราวกับตกลงมาจากฟากฟ้า ขวางกั้นระหว่างพวกเขาเอาไว้

Chinese

这种感觉，用江新月曾经说过的一句话，就是他们不是一个世界的人了。

Thai

ความรู้สึกนี้ หากใช้ประโยคที่เจียงซินเยว่เคยพูดไว้ ก็คือพวกเขาไม่ใช่คนในโลกใบเดียวกันอีกต่อไปแล้ว

Chinese

“这个我也不清楚。”赵梅打着哈哈。

Thai

“เรื่องนี้ฉันก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน” จ้าวเหมยหัวเราะกลบเกลื่อน

Chinese

江兵他们没再追问这个问题。

Thai

พวกเจียงปิงไม่ได้ซักไซ้เรื่องนี้ต่อ

Chinese

刘娟看着前面站在李貌身边的楚红玉，眼神闪烁，忽然问：

Thai

หลิวจวนมองฉู่หงอวี้ที่ยืนอยู่ข้างหลี่เม่าด้านหน้า แววตาไหวระริก จู่ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นว่า

Chinese

“这公司是小貌和红玉一起创建的？”

Thai

“บริษัทนี้เสี่ยวเม่ากับหงอวี้ร่วมกันก่อตั้งขึ้นมาเหรอ”

Chinese

“嗯，对。”

Thai

“อืม ใช่แล้ว”

Chinese

“那他们占比……”

Thai

“แล้วสัดส่วนหุ้นของพวกเขา…”

Chinese

这个问题赵梅没问，也不知道，也不好问，便猜测道：“一半一半吧。”

Thai

คำถามนี้จ้าวเหมยไม่ได้ถาม และก็ไม่รู้ ทั้งยังไม่สะดวกใจที่จะถาม จึงคาดเดาไปว่า “คนละครึ่งล่ะมั้ง”

Chinese

“这样啊。”

Thai

“อย่างนี้นี่เอง”

Chinese

刘娟若有所思，然后继续跟赵梅闲聊。

Thai

หลิวจวนทำท่าครุ่นคิด จากนั้นก็ชวนจ้าวเหมยคุยสัพเพเหระต่อ

Chinese

“小貌这孩子，现在是真出息了，以后你和李治就能安心享福了……”

Thai

“เด็กอย่างเสี่ยวเม่าเนี่ย ตอนนี้มีอนาคตไกลจริงๆ ต่อไปเธอกับหลี่จื้อก็นอนสบายเสวยสุขได้แล้ว…”

Chinese

听到夸自家儿子，赵梅心里别提多高兴。

Thai

พอได้ยินคนชมลูกชายตัวเอง จ้าวเหมยก็ดีใจจนหุบยิ้มไม่อยู่

Chinese

李治瞅了眼直勾勾盯着自家儿子背影的江新月，幽幽道：“小杨也挺优秀，新月也争气，你和江兵以后也有福享。”

Thai

หลี่จื้อเหลือบมองเจียงซินเยว่ที่กำลังจ้องแผ่นหลังลูกชายตนเขม็ง แล้วพูดขึ้นเรียบๆ ว่า “เสี่ยวยางเองก็เก่งมาก ซินเยว่ก็ทำตัวดี เธอกับเจียงปิงต่อไปก็ได้เสวยสุขเหมือนกันนั่นแหละ”

Chinese

听到老公的话，赵梅霍然反应过来。

Thai

พอได้ยินคำพูดของสามี จ้าวเหมยก็พลันได้สติ

Chinese

瞥了眼江新月，顺着她的视线看了眼大玉，忙跟着应和：

Thai

เธอปรายตามองเจียงซินเยว่ แล้วมองตามสายตาของอีกฝ่ายไปยังต้าอวี้ รีบเออออตามทันที

Chinese

“对对对，小杨那孩子着实不错，新月，好好处，我跟你李叔等着喝你们的喜酒。”

Thai

“ใช่ๆๆ เด็กอย่างเสี่ยวยางน่ะดีจริงๆ ซินเยว่ คบกันดีๆ นะ น้ากับคุณอาหลี่รอไปดื่มเหล้ามงคลของพวกเธออยู่นะ”

Chinese

江新月闻言，心里一堵，只得点了点头。

Thai

เจียงซินเยว่ได้ยินดังนั้น ในใจก็รู้สึกจุกแน่น ทำได้เพียงพยักหน้ารับ

Chinese

刘娟和江兵昨天还对杨硕峰满意的不行，今天就……

Thai

เมื่อวานหลิวจวนกับเจียงปิงยังพออกพอใจหยางซั่วเฟิงจนออกนอกหน้า แต่วันนี้กลับ…

Chinese

“对了，小杨呢，怎么没一起？”

Thai

“จริงสิ เสี่ยวยางล่ะ ทำไมไม่มาด้วยกัน”

Chinese

“哦，他一早就坐飞机回京城了，说是要为实习准备。”

Thai

“อ๋อ เขาขึ้นเครื่องบินกลับเมืองหลวงแต่เช้าตรู่แล้วล่ะ บอกว่าต้องไปเตรียมตัวฝึกงาน”

Chinese

想起昨天两人在赵梅家各种夸杨硕峰，江兵还让李貌他们加杨硕峰联系方式请教，他们脸上就一阵发烫。

Thai

พอนึกถึงเมื่อวานที่พวกตนสองคนไปอวยหยางซั่วเฟิงสารพัดที่บ้านจ้าวเหมย แถมเจียงปิงยังบอกให้พวกหลี่เม่าขอช่องทางติดต่อของหยางซั่วเฟิงไว้เพื่อขอคำชี้แนะอีก ใบหน้าของพวกเขาก็รู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาทันที

Chinese

由于李貌的车停在外面，两家人约好会面地点，在小区门口分别。

Thai

เนื่องจากรถของหลี่เม่าจอดอยู่ด้านนอก ทั้งสองครอบครัวจึงนัดแนะสถานที่เจอกันแล้วแยกย้ายกันที่หน้าทางเข้าหมู่บ้าน

Chinese

前往汽车城的路上，赵梅问：“小貌，你们想要什么车？”

Thai

ระหว่างทางมุ่งหน้าไปยังโชว์รูมรถ จ้าวเหมยก็ถามขึ้นว่า “เสี่ยวเม่า พวกลูกอยากได้รถแบบไหนเหรอ”

Chinese

开车的李貌一怔，老妈是不是误会什么了，是自己要给他们买车，不是要他们给自己买车。

Thai

หลี่เม่าที่กำลังขับรถชะงักไป แม่เข้าใจอะไรผิดไปหรือเปล่าเนี่ย ตัวเขาเป็นคนจะซื้อรถให้พวกท่านต่างหาก ไม่ใช่ให้พวกท่านมาซื้อรถให้ตัวเองสักหน่อย

Chinese

“等到那儿看看再说。”

Thai

“ไว้ถึงที่นั่นค่อยดูอีกทีแล้วกันครับ”