ร่มที่ไม่ต้องเอียง

Chinese

中午下课，李貌陪大玉去驿站拿到了她口中的快递。

Thai

เลิกเรียนตอนเที่ยง หลี่เม่าไปเป็นเพื่อนต้าอวี้ที่จุดรับพัสดุเพื่อรับพัสดุที่เธอพูดถึง

Chinese

从包装看，是一个长条物。

Thai

ดูจากหีบห่อแล้ว เป็นของทรงยาวชิ้นหนึ่ง

Chinese

“什么东西，拆开我瞅瞅。”

Thai

“อะไรน่ะ แกะให้ฉันดูหน่อยสิ”

Chinese

“不给！过段时间你就知道了。”大玉死死抱着东西。

Thai

“ไม่ให้! อีกสักพักนายก็รู้เองแหละ” ต้าอวี้กอดของไว้แน่น

Chinese

“神神秘秘的，不给看就不给看，上车。”李貌撇撇嘴，一只腿支地，扭身拍了拍后车座。

Thai

“ทำเป็นมีความลับ ไม่ให้ดูก็ไม่ให้ดู ขึ้นรถสิ” หลี่เม่าเบะปาก ขาข้างหนึ่งยันพื้นไว้ เอี้ยวตัวตบเบาะหลังรถ

Chinese

眼看着大玉擦身而过，他眼疾手快，一把抓住快递的一头，想把东西抢过来。

Thai

เมื่อเห็นต้าอวี้เดินผ่านไป เขาก็ตาไวและมือเร็ว คว้าปลายด้านหนึ่งของพัสดุหมับ หมายจะแย่งของมา

Chinese

大玉却早有防备，身子一扭，用力一挣，带着快递逃脱了男朋友的魔爪。

Thai

แต่ต้าอวี้ระวังตัวอยู่ก่อนแล้ว เธอเอี้ยวตัว บิดตัวดึงออกอย่างแรง พาพัสดุหลบพ้นกรงเล็บมารของแฟนหนุ่มไปได้

Chinese

一击不中，李貌悻悻收手。

Thai

เมื่อลงมือพลาด หลี่เม่าจึงชักมือกลับอย่างเซ็งๆ

Chinese

“咳，开个玩笑，上车吧。”

Thai

“แฮ่ม ล้อเล่นน่า ขึ้นรถเถอะ”

Chinese

大玉把东西抱的更紧了些，一脸戒备盯着他，“哼，你要是再动手的话，我就……我就……”

Thai

ต้าอวี้กอดของแน่นขึ้นกว่าเดิม จ้องเขาด้วยสีหน้าระแวดระวัง “ฮึ ถ้านายกล้าลงมืออีกล่ะก็ ฉันจะ…ฉันจะ…”

Chinese

“你就怎么样？”

Thai

“เธอจะทำไมล่ะ”

Chinese

“我就不坐你车，徒步走回宿舍！”大玉哼哼道。

Thai

“ฉันก็จะไม่นั่งรถนาย แล้วเดินเท้ากลับหอพักน่ะสิ!” ต้าอวี้ส่งเสียงฮึดฮัด

Chinese

“哦呦，那可不行，你不上车，谁给我系安全带啊？放心吧，我保证不动手了！”李貌再次拍了拍坐垫。

Thai

“โอ้โห แบบนั้นไม่ได้สิ ถ้าเธอไม่ขึ้นรถ แล้วใครจะคาดเข็มขัดนิรภัยให้ฉันล่ะ วางใจเถอะ ฉันรับรองว่าจะไม่ลงมือแล้ว!” หลี่เม่าตบเบาะนั่งอีกครั้ง

Chinese

大玉小脑袋一扬，一副“你知道怕了吧”的神情。不过还是小心翼翼的，一小步一小步挪着，随时准备后撤。

Thai

ต้าอวี้เชิดศีรษะเล็กๆ ขึ้น สีหน้าเหมือนจะบอกว่า “รู้ซะบ้างว่าต้องกลัว” แต่ก็ยังคงระมัดระวัง ค่อยๆ ขยับไปทีละก้าวเล็กๆ พร้อมจะถอยหนีได้ทุกเมื่อ

Chinese

好在这次小貌很乖，她安全坐上了小电驴的后座。

Thai

ยังดีที่ครั้งนี้เสี่ยวเม่าว่าง่าย เธอจึงขึ้นนั่งเบาะหลังของมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าคันเล็กได้อย่างปลอดภัย

Chinese

“帮我系安全带。”李貌要求道。

Thai

“คาดเข็มขัดนิรภัยให้ฉันหน่อย” หลี่เม่าเรียกร้อง

Chinese

大玉闻言，伸出右手，环住了男朋友的腰，“好了！”

Thai

ต้าอวี้ได้ยินดังนั้นก็ยื่นมือขวาออกไปโอบเอวแฟนหนุ่มไว้ “เรียบร้อย!”

Chinese

“安全带怎么能只系一半？不安全的。”李貌低头瞅了眼女朋友白到发光的手指。

Thai

“เข็มขัดนิรภัยจะคาดแค่ครึ่งเดียวได้ยังไง ไม่ปลอดภัยหรอกนะ” หลี่เม่าก้มมองนิ้วมือขาวผ่องเปล่งประกายของแฟนสาว

Chinese

大玉撅了撅红唇，把快递横放到大腿上，左手也抱住了他。

Thai

ต้าอวี้เบะริมฝีปากสีแดง วางพัสดุพาดขวางบนหน้าขา แล้วใช้มือซ้ายกอดเขาไว้ด้วย

Chinese

“你开慢点，我快递这么放很容易扫到人。”

Thai

“นายขับช้าๆ หน่อยนะ ฉันวางพัสดุไว้แบบนี้เดี๋ยวจะไปเฉี่ยวโดนคนอื่นง่ายๆ”

Chinese

李貌扭头瞧了瞧。

Thai

หลี่เม่าหันศีรษะไปมอง

Chinese

大玉却跟惊弓之鸟似的，瞬间收回双手，护住快递。

Thai

แต่ต้าอวี้กลับเหมือนนกตื่นเกาทัณฑ์ ชักมือทั้งสองข้างกลับมาทันควันเพื่อปกป้องพัสดุ

Chinese

李貌哭笑不得，“我看看两边的距离而已。”

Thai

หลี่เม่าทั้งขำทั้งพูดไม่ออก “ฉันแค่ดูระยะห่างทั้งสองฝั่งเอง”

Chinese

“防人之心不可无！”大玉见他头转回去才放心。

Thai

“เรื่องระวังคนอื่นน่ะห้ามประมาทเด็ดขาด!” ต้าอวี้เห็นเขาหันหน้ากลับไปถึงได้วางใจ

Chinese

“到时我倒要看看你到底买的什么！”李貌恶狠狠道：“系上！”

Thai

“ถึงตอนนั้นฉันจะคอยดูว่าเธอซื้ออะไรมากันแน่!” หลี่เม่าแกล้งขู่เสียงเข้ม “คาดเข็มขัดซะ!”

Chinese

大玉重新伸出双手环住男朋友的腰，悄悄捏了捏他肚子上的腹肌。

Thai

ต้าอวี้ยื่นมือทั้งสองข้างออกไปโอบเอวแฟนหนุ่มอีกครั้ง แอบบีบกล้ามท้องที่หน้าท้องของเขาเบาๆ

Chinese

“保管让你喜欢！”

Thai

“รับรองว่านายต้องชอบแน่!”

Chinese

“嗯？让我喜欢？”李貌开始分析：

Thai

“หือ? ทำให้ฉันชอบเหรอ?” หลี่เม่าเริ่มวิเคราะห์

Chinese

“既然你不直接给我，说明不是买给我的。所以，买的东西难道是装备在你身上，然后用来取悦我的？”

Thai

“ในเมื่อเธอไม่ให้ฉันตรงๆ แสดงว่าไม่ได้ซื้อให้ฉัน ถ้าอย่างนั้น ของที่ซื้อมาคงสวมใส่ไว้บนตัวเธอ แล้วเอาไว้เอาใจฉันใช่ไหมล่ะ?”

Chinese

大玉精致的鹅蛋脸贴在男朋友背上，想了想，模棱两可道：“算是吧！”

Thai

ใบหน้ารูปไข่อันประณีตของต้าอวี้แนบอยู่บนแผ่นหลังของแฟนหนุ่ม เธอคิดแล้วตอบแบบคลุมเครือว่า “จะว่าอย่างนั้นก็ได้!”

Chinese

李貌心中一跳，车把手差点都没扶稳。

Thai

หัวใจของหลี่เม่าเต้นกระตุก แฮนด์รถเกือบจะจับไม่อยู่

Chinese

让自己喜欢，又是取悦自己的玩意，他这个色批真的很难不想歪。

Thai

ทั้งทำให้ตัวเองชอบ ทั้งเป็นของที่เอาไว้เอาใจตัวเอง คนหื่นอย่างเขาจึงยากที่จะไม่คิดลึกจริงๆ

Chinese

“什么时候能让我知道？”

Thai

“เมื่อไหร่จะให้ฉันรู้ล่ะ”

Chinese

“应该用不了多久吧。”

Thai

“คงอีกไม่นานหรอกมั้ง”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

楚红玉说用不了多久，可一个星期转眼就过去，她还是没公布答案。

Thai

ฉู่หงอวี้บอกว่าคงอีกไม่นาน แต่พริบตาเดียวก็ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ เธอก็ยังไม่ยอมเฉลยคำตอบ

Chinese

李貌却一点不着急，很有耐心。

Thai

ทว่าหลี่เม่ากลับไม่รีบร้อนเลยสักนิด เขามีความอดทนมาก

Chinese

因为在他想来，这种私密的事肯定要在周末做，两人可以有时间出去开房睡觉，那时，就是大玉“亮剑”的时候！

Thai

เพราะในความคิดของเขา เรื่องส่วนตัวแบบนี้ต้องทำช่วงสุดสัปดาห์อย่างแน่นอน ทั้งสองคนจะได้มีเวลาออกไปเปิดห้องนอนด้วยกัน ถึงตอนนั้นแหละ จะเป็นเวลาที่ต้าอวี้ “ชักดาบ” ออกมา!

Chinese

周六，早晨。

Thai

เช้าวันเสาร์

Chinese

天空被厚重的乌云淹没。

Thai

ท้องฟ้าถูกเมฆดำหนาทึบกลืนกิน

Chinese

李貌在女生宿舍楼下接到大玉，她不出所料的很兴奋。

Thai

หลี่เม่าไปรับต้าอวี้ที่ใต้หอพักหญิง เธอตื่นเต้นมากตามที่คาดไว้

Chinese

李貌跟着也兴奋起来，看来就在今天了。

Thai

หลี่เม่าพลอยตื่นเต้นตามไปด้วย ดูท่าคงเป็นวันนี้นี่แหละ

Chinese

“这天看着要下雨啊，要不上去拿把伞？”赵思妤建议道。

Thai

“ดูท่าฝนจะตกนะ ขึ้นไปเอาร่มหน่อยไหม” จ้าวซืออวี๋เสนอ

Chinese

张琳摸出手机瞅了眼天气预报，“说是今天多云。”

Thai

จางหลินหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูพยากรณ์อากาศ “บอกว่าวันนี้มีเมฆมากนะ”

Chinese

“天气预报有时候不准的！你们还是上去拿伞吧，我可不想再冒雨去买伞了。”李貌咕哝道。

Thai

“พยากรณ์อากาศบางทีก็ไม่แม่นหรอก! พวกเธอขึ้นไปเอาร่มเถอะ ฉันไม่อยากต้องวิ่งฝ่าฝนไปซื้อร่มอีกแล้ว” หลี่เม่าพึมพำ

Chinese

“对，对，对，还是拿伞的好！”大玉猛点头，说着人就往楼上跑去，“你们在这等着，我帮你们的带下来。”

Thai

“ใช่ๆๆ เอาร่มมาด้วยดีกว่า!” ต้าอวี้พยักหน้าหงึกๆ พูดพลางวิ่งขึ้นตึกไป “พวกเธอรอตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันเอาของพวกเธอลงมาให้ด้วย”

Chinese

李貌瞧女朋友这么积极，只当她是担心自己再次淋雨，“我姐真好啊！”

Thai

หลี่เม่าเห็นแฟนสาวกระตือรือร้นขนาดนี้ ก็นึกว่าเธอเป็นห่วงกลัวเขาจะเปียกฝนอีก “พี่สาวฉันนี่ดีจริงๆ!”

Chinese

“你能不能改改这个称呼，每次听你这么喊，我都下意识觉着你们真是姐弟。”赵思妤抬头看天，捋了捋耳边的发丝。

Thai

“นายช่วยเปลี่ยนคำเรียกนี้หน่อยได้ไหม ทุกครั้งที่ได้ยินนายเรียกแบบนี้ ฉันก็เผลอนึกว่าพวกนายเป็นพี่น้องกันจริงๆ ทุกที” จ้าวซืออวี๋เงยหน้ามองฟ้าพลางลูบปอยผมข้างหู

Chinese

“对啊，喊着姐，做着情侣间的事，那种感觉真的很割裂。”张琳双脚并拢，蹦到下一个台阶，又往后蹦了回去。

Thai

“นั่นสิ ปากเรียกพี่ แต่ทำเรื่องของคู่รัก ความรู้สึกมันช่างขัดแย้งจริงๆ” จางหลินกระโดดเท้าชิดลงไปบันไดขั้นล่าง แล้วกระโดดถอยหลังกลับมา

Chinese

“你们不懂！”李貌瞥了眼张琳，“你下次可以喊你家张强哥哥试试，可能会有意想不到的效果哦。”

Thai

“พวกเธอไม่เข้าใจหรอก!” หลี่เม่าเหลือบมองจางหลิน “คราวหน้าเธอลองเรียกจางเฉียงของเธอว่าพี่ดูสิ อาจจะมีผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงก็ได้นะ”

Chinese

“呸！谁要喊他哥哥了！”张琳啐了一口。

Thai

“เชอะ! ใครจะไปเรียกเขาว่าพี่กัน!” จางหลินทำเสียงขึ้นจมูก

Chinese

可也有点好奇，这么喊男朋友真的会有意想不到的效果么？什么效果？

Thai

แต่ก็แอบสงสัยอยู่เหมือนกัน การเรียกแฟนหนุ่มแบบนั้นจะมีผลลัพธ์ที่คาดไม่ถึงจริงๆ หรือ ผลลัพธ์แบบไหนกันนะ

Chinese

赵思妤忽感觉有颗凉凉的水珠滴到了自己脸上，摊开手掌静静感受一番，道：“下雨了。”

Thai

จ้าวซืออวี๋พลันรู้สึกว่ามีหยดน้ำเย็นๆ หยดหนึ่งตกลงมาบนใบหน้า เธอแบฝ่ามือออกเพื่อสัมผัสดูเงียบๆ แล้วเอ่ยว่า “ฝนตกแล้ว”

Chinese

张琳也伸手感受了一会儿，“真的哎，天气预报果然不准！”

Thai

จางหลินก็ยื่นมือออกไปสัมผัสดูครู่หนึ่ง “จริงด้วยสิ พยากรณ์อากาศไม่แม่นจริงๆ ด้วย!”

Chinese

砸在地面的雨滴很快由少变多，也越来越快，没多久地面的湿印便连成一片。

Thai

หยดฝนที่ตกลงกระทบพื้นเปลี่ยนจากประปรายเป็นหนาเม็ดขึ้นอย่างรวดเร็ว และตกลงมาถี่ขึ้นเรื่อยๆ ไม่นานรอยเปียกชื้นบนพื้นก็เชื่อมต่อกันเป็นผืนเดียว

Chinese

大玉很快拿着三把伞回来。

Thai

ไม่นานต้าอวี้ก็ถือร่มสามคันกลับมา

Chinese

李貌瞬间被她手上的那个大家伙吸引。

Thai

หลี่เม่าถูกของชิ้นใหญ่ในมือเธอสะกดสายตาทันที

Chinese

张琳和赵思妤也好奇的看了过去。

Thai

จางหลินกับจ้าวซืออวี๋ก็มองตามไปด้วยความสงสัยเช่นกัน

Chinese

“红玉，你什么时候买的这么大的一把伞？”

Thai

“หงอวี้ เธอซื้อร่มคันใหญ่ขนาดนี้มาตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย”

Chinese

“哦！你之前那个一直没拆的快递不会就是这玩意吧？”

Thai

“อ๋อ! พัสดุก่อนหน้านี้ที่เธอไม่ยอมแกะสักทีคงไม่ใช่ไอ้เจ้านี่หรอกนะ”

Chinese

李貌一听，顿时呆住。

Thai

หลี่เม่าได้ยินเข้าก็พลันชะงักอึ้ง

Chinese

不是，那玩意就是一把伞？仅仅就是一把伞？！

Thai

เดี๋ยวนะ ไอ้ของชิ้นนั้นคือร่มหรอกเหรอ แค่ร่มคันเดียวเนี่ยนะ?!

Chinese

看形状好像还真是！

Thai

ดูจากรูปร่างแล้วเหมือนจะใช่จริงๆ!

Chinese

可是，一把伞用得着那么神神秘秘嘛？还藏着掖着不让自己看。

Thai

แต่ว่า แค่ร่มคันเดียวต้องทำเป็นมีความลับขนาดนั้นด้วยเหรอ แถมยังแอบๆ ซ่อนๆ ไม่ให้เขาดูอีก

Chinese

也有可能不是？

Thai

หรืออาจจะไม่ใช่?

Chinese

他希冀的看向大玉，期待她给出否定的答案。

Thai

เขามองต้าอวี้ด้วยความหวัง รอคอยให้เธอปฏิเสธ

Chinese

楚红玉却甜笑着点了点头，应道：“没错。”

Thai

ทว่าฉู่หงอวี้กลับยิ้มหวานพลางพยักหน้า ตอบว่า “ใช่แล้ว”

Chinese

李貌肩膀霎时垮了下去，只觉着生活好像一下子没了意义。

Thai

ไหล่ของหลี่เม่าลู่ตกลงในพริบตา รู้สึกราวกับว่าชีวิตหมดความหมายไปในทันใด

Chinese

那种感觉，就像沙漠中濒临死亡的人突然发现不远处有绿洲，结果走近一看，特么是海市蜃楼。

Thai

ความรู้สึกแบบนั้น เหมือนคนที่ใกล้จะตายในทะเลทรายจู่ๆ ก็พบว่ามีโอเอซิสอยู่ไม่ไกล แต่พอเดินเข้าไปดูใกล้ๆ แม่งเอ๊ย ดันเป็นภาพลวงตา

Chinese

自己这一个星期的等待算什么？

Thai

แล้วที่ตัวเองรอคอยมาตลอดหนึ่งสัปดาห์นี้มันคืออะไรกัน

Chinese

张琳和赵思妤兴致勃勃把大玉的大伞打开试了试，好家伙，纯黑色的超大伞顶，感觉底下站三四个人都没问题。

Thai

จางหลินกับจ้าวซืออวี๋กางร่มคันใหญ่ของต้าอวี้ลองดูอย่างกระตือรือร้น ให้ตายสิ ร่มสีดำสนิทขนาดมหึมา รู้สึกว่ายืนอยู่ข้างใต้สามสี่คนได้สบายมาก

Chinese

“哎，我们之前买的雨鞋还从没穿过呢，上去换上再去食堂？”张琳忽想起这茬。

Thai

“นี่ รองเท้ากันฝนที่เราซื้อไว้คราวก่อนยังไม่เคยใส่เลยนะ ขึ้นไปเปลี่ยนก่อนแล้วค่อยไปโรงอาหารไหม” จางหลินนึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้กะทันหัน

Chinese

“好呀！”

Thai

“เอาสิ!”

Chinese

“小貌你先等等我们，我们换完鞋再陪你去男生宿舍。”

Thai

“เสี่ยวเม่านายรอพวกเราก่อนนะ พวกเราเปลี่ยนรองเท้าเสร็จแล้วจะไปส่งนายที่หอพักชาย”

Chinese

李貌无精打采的点了点头。

Thai

หลี่เม่าพยักหน้าอย่างหมดอาลัยตายอยาก

Chinese

待三女穿上同款黄色雨鞋下来，四人朝男生宿舍而去。

Thai

เมื่อสามสาวสวมรองเท้ากันฝนสีเหลืองแบบเดียวกันลงมา ทั้งสี่คนก็มุ่งหน้าไปยังหอพักชาย

Chinese

大玉撑着伞，和小貌走在同一把伞下。

Thai

ต้าอวี้กางร่ม เดินอยู่ใต้ร่มคันเดียวกันกับเสี่ยวเม่า

Chinese

“小貌哥哥，你不开心么？”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า นายไม่มีความสุขเหรอ”

Chinese

“没有。”

Thai

“เปล่า”

Chinese

“骗人！你是不是不喜欢我的这个神秘礼物？”

Thai

“โกหก! นายไม่ชอบของขวัญลึกลับชิ้นนี้ของฉันใช่ไหมล่ะ”

Chinese

李貌摇头，“只是没想到你一直神秘兮兮的东西是一把伞，期待了一个星期，有点点失落。”

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า “แค่คิดไม่ถึงว่าของที่เธอทำเป็นมีความลับมาตลอดจะเป็นร่ม ตั้งตารอมาตั้งหนึ่งสัปดาห์ ก็เลยผิดหวังนิดหน่อย”

Chinese

“嘿嘿！”大玉眨了眨眼，傻笑一声，把右手的伞换到了左边，往小貌那边瞅了眼，问：“你外边淋不到雨吧？”

Thai

“ฮิๆ!” ต้าอวี้กะพริบตา หัวเราะแหะๆ ย้ายร่มจากมือขวาไปไว้มือซ้าย ชำเลืองมองไปทางเสี่ยวเม่าแล้วถามว่า “ฝั่งนายไม่โดนฝนใช่ไหม”

Chinese

“伞这么大，怎么可能淋的到。”

Thai

“ร่มใหญ่ขนาดนี้ จะโดนฝนได้ยังไง”

Chinese

“那就好！”大玉说着，空出来的右手一把牵住了李貌的左手，十指紧扣，“现在呢？还失落么？”

Thai

“งั้นก็ดีแล้ว!” ต้าอวี้พูดพลางใช้มือขวาที่ว่างอยู่คว้าจับมือซ้ายของหลี่เม่าไว้ สอดประสานนิ้วทั้งสิบเข้าด้วยกัน “ตอนนี้ล่ะ ยังผิดหวังอยู่ไหม”