อย่าทิ้งฉันไป

Chinese

科大，教室。

Thai

เคอต้า ห้องเรียน

Chinese

“好了，这节课就到这，休息十分钟。”

Thai

“เอาละ คาบนี้พอแค่นี้ก่อน พักสิบนาที”

Chinese

老师话音落下，伸懒腰的伸懒腰，上厕所的上厕所。

Thai

สิ้นเสียงอาจารย์ ต่างคนก็ต่างบิดขี้เกียจ ต่างคนก็ต่างไปเข้าห้องน้ำ

Chinese

“红玉，去不去？”

Thai

“หงอวี้ ไปไหม”

Chinese

大玉摇摇头：“不去。”

Thai

ต้าอวี้ส่ายหน้า “ไม่ไป”

Chinese

赵思妤和张琳手挽手一起走出教室。

Thai

จ้าวซืออวี๋กับจางหลินควงแขนกันเดินออกจากห้องเรียน

Chinese

李貌左右活动了一下脖颈。

Thai

หลี่เม่าขยับคอไปมาซ้ายขวา

Chinese

大玉见状，拍了拍男朋友胳膊：“背过去，我帮你按按。”

Thai

ต้าอวี้เห็นดังนั้นจึงตบแขนแฟนหนุ่มเบาๆ “หันหลังมาสิ เดี๋ยวฉันนวดให้”

Chinese

关乎小貌健康的事，她也顾不得害羞。

Thai

เรื่องที่เกี่ยวกับสุขภาพของเสี่ยวเม่า เธอไม่มัวมานั่งเขินอายแล้ว

Chinese

李貌侧过身体，大玉冰凉柔软的小手搭到他脖颈上，替他轻轻揉捏起来。

Thai

หลี่เม่าเอี้ยวตัว มือน้อยอันนุ่มนิ่มและเย็นเฉียบของต้าอวี้แตะลงบนลำคอของเขา แล้วช่วยบีบนวดให้อย่างแผ่วเบา

Chinese

“颈椎牵引怎么没用。”大玉小声咕哝。

Thai

“ทำไมการดึงคอถึงไม่ได้ผลนะ” ต้าอวี้พึมพำเสียงเบา

Chinese

“这才过去多久，时间再长点应该会好很多。”

Thai

“เพิ่งผ่านมาได้ไม่นานเอง นานกว่านี้น่าจะดีขึ้นเยอะ”

Chinese

李貌舒服的嘶了一声，拿出手机：“龟龟，改天我们带奶奶去把今年的体检做了吧，看看这没食欲是怎么回事。”

Thai

หลี่เม่าซี๊ดปากอย่างสบายตัวแล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา “กุยกุย วันหลังพวกเราพาย่าไปตรวจสุขภาพประจำปีนี้กันเถอะ จะได้ดูว่าที่เบื่ออาหารมันเป็นเพราะอะไร”

Chinese

“我正想跟你说这事。”

Thai

“ฉันกำลังคิดจะคุยเรื่องนี้กับนายอยู่พอดี”

Chinese

每年带奶奶去体检，大玉都心惊胆颤的，幸好一直没检查出什么大问题。

Thai

ทุกปีที่พาย่าไปตรวจสุขภาพ ต้าอวี้จะรู้สึกใจคอไม่ดีและหวาดหวั่นเสมอ โชคดีที่ตลอดมาไม่เคยตรวจพบปัญหาร้ายแรงอะไร

Chinese

想到奶奶，大玉叹了口气，低声喃喃：

Thai

พอนึกถึงย่า ต้าอวี้ก็ถอนหายใจ พลางพึมพำเสียงเบา

Chinese

“也不知道奶奶现在在干嘛。”

Thai

“ไม่รู้ว่าตอนนี้ย่ากำลังทำอะไรอยู่”

Chinese

“我瞅瞅，金哥那家伙估计正蹲在摄像头面前等你跟它说话。”李貌笑道。

Thai

“เดี๋ยวฉันดูให้ เจ้าจินเกอน่าจะกำลังนั่งยองๆ อยู่หน้ากล้องวงจรปิดรอเธอคุยกับมันอยู่แน่ๆ” หลี่เม่ายิ้มพลางพูด

Chinese

打开家里的监控，他顿时有些疑惑。

Thai

เมื่อเปิดกล้องวงจรปิดที่บ้านดู เขาก็รู้สึกสงสัยขึ้นมาทันที

Chinese

“嗯？怎么黑屏了。”

Thai

“หือ? ทำไมจอดำไปล่ะ”

Chinese

“黑屏了？”

Thai

“จอดำเหรอ?”

Chinese

大玉凑过去瞅了眼，那边果然黑漆漆一片：“摄像头坏了？”

Thai

ต้าอวี้ชะโงกหน้าเข้าไปดู ฝั่งนั้นมืดสนิทไปหมดจริงๆ “กล้องเสียเหรอ?”

Chinese

李貌微微蹙眉，把手机静音关了，想听听声音有没有坏。

Thai

หลี่เม่าขมวดคิ้วเล็กน้อย ปิดโหมดปิดเสียงของโทรศัพท์ อยากฟังดูว่าเสียงเสียด้วยไหม

Chinese

然后，他和大玉就听到了金哥“喵喵”的声音。

Thai

จากนั้น เขากับต้าอวี้ก็ได้ยินเสียง “เหมียวๆ” ของจินเกอ

Chinese

李貌按住听筒。

Thai

หลี่เม่ากดปุ่มส่งเสียงพูด

Chinese

“金哥，能听到吗？”

Thai

“จินเกอ ได้ยินไหม”

Chinese

“金哥，能听到妈妈的声音吗？”

Thai

“จินเกอ ได้ยินเสียงแม่ไหม”

Chinese

“嗷呜～嗷呜～”

Thai

“ง่าว~ ง่าว~”

Chinese

金哥发出猫咪炸毛的时候才会发出的高昂声音。

Thai

จินเกอส่งเสียงร้องแหลมสูงแบบที่แมวจะส่งเสียงเฉพาะเวลาพองขนขู่เท่านั้น

Chinese

李貌和大玉顿时察觉到有点不对劲。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้พลันตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ

Chinese

金哥一向很乖，以前通电话都是非常温顺的叫唤，这次声音里却充满了愤怒。

Thai

ปกติจินเกอว่าง่ายมาก เวลาส่งเสียงคุยผ่านกล้องเมื่อก่อนก็มักจะร้องอย่างเชื่องๆ ทว่าครั้งนี้น้ำเสียงกลับเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

Chinese

是因为看不到他们？

Thai

เป็นเพราะมองไม่เห็นพวกเขาเหรอ?

Chinese

金哥的“嗷呜”声不断传来，且越来越响亮。

Thai

เสียงร้องขู่ของจินเกอดังมาไม่ขาดสาย และยิ่งมายิ่งดังขึ้นเรื่อยๆ

Chinese

摄像头为什么黑了？这么久了，奶奶呢？

Thai

ทำไมกล้องถึงดับไป? นานขนาดนี้แล้ว ย่าล่ะ?

Chinese

李貌猛的从座位上起身，拉着惊慌的大玉疾步来到讲台。

Thai

หลี่เม่าลุกพรวดขึ้นจากที่นั่ง จูงต้าอวี้ที่ตื่นตระหนกสาวเท้าเร็วไปยังโพเดียมหน้าชั้นเรียน

Chinese

“老师，家里有点事，我们想回去一趟。”

Thai

“อาจารย์ครับ ที่บ้านมีธุระนิดหน่อย พวกเราขอตัวกลับสักหน่อยครับ”

Chinese

教授瞅了眼他和一旁六神无主的楚红玉。

Thai

ศาสตราจารย์เหลือบมองเขาและฉู่หงอวี้ที่ยืนกระวนกระวายเสียขวัญอยู่ข้างๆ

Chinese

这两人请假不是一次两次了，什么给父母过生日之类的。

Thai

สองคนนี้ไม่ได้ขอลาหยุดแค่ครั้งสองครั้งแล้ว ไม่ว่าจะเรื่องไปฉลองวันเกิดให้พ่อแม่หรืออะไรทำนองนั้น

Chinese

他每次都不会拒绝，原因也很简单，他们的成绩很稳定。

Thai

เขาก็ไม่เคยปฏิเสธเลยสักครั้ง เหตุผลก็เรียบง่ายมาก นั่นคือผลการเรียนของพวกเขามั่นคงสม่ำเสมอ

Chinese

他点点头：

Thai

เขาพยักหน้า

Chinese

“去吧。”

Thai

“ไปเถอะ”

Chinese

“谢谢。”

Thai

“ขอบคุณครับ”

Chinese

李貌拉着大玉，几乎是冲出了教室。

Thai

หลี่เม่าจูงต้าอวี้ แทบจะพุ่งตัวออกจากห้องเรียน

Chinese

赵思妤和张琳上完厕所回来，正好在走廊里瞧见从教室里冲出来的两人。

Thai

จ้าวซืออวี๋กับจางหลินเข้าห้องน้ำเสร็จเดินกลับมา พอดีเห็นทั้งสองคนวิ่งพรวดพราดออกมาจากห้องเรียนตรงโถงทางเดิน

Chinese

她们忙问：“出什么事了？”

Thai

พวกเธอรีบถาม “เกิดอะไรขึ้นน่ะ?”

Chinese

“把我们书带回去！”

Thai

“ช่วยเอาหนังสือของพวกเรากลับไปด้วย!”

Chinese

李貌的声音从远处传来，瞧着他们消失的楼梯口，赵思妤和张琳对视一眼，神色担忧。

Thai

เสียงของหลี่เม่าดังแว่วมาจากที่ไกลๆ เมื่อมองไปยังบันไดที่ทั้งคู่เพิ่งลับสายตาไป จ้าวซืออวี๋กับจางหลินก็สบตากันด้วยสีหน้ากังวล

Chinese

出了教学楼，车就停在不远处。

Thai

พอออกจากอาคารเรียน รถก็จอดอยู่ไม่ไกล

Chinese

李貌一边跟手机里的120说家的地址，一边快速上车系好安全带，启动车子。

Thai

หลี่เม่าบอกที่อยู่บ้านกับสายด่วน 120 ในโทรศัพท์มือถือไปพลาง รีบขึ้นรถคาดเข็มขัดนิรภัยและสตาร์ตรถไปพลาง

Chinese

奔驰呼啸着驶出校园，李貌挂断电话，看向一旁的大玉。

Thai

รถเบนซ์แล่นทะยานออกจากมหาวิทยาลัยด้วยความเร็ว หลี่เม่าวางสายโทรศัพท์แล้วหันไปมองต้าอวี้ที่อยู่ข้างๆ

Chinese

大玉也正看着他。

Thai

ต้าอวี้ก็กำลังมองเขาอยู่เช่นกัน

Chinese

那双桃花眼里，杂糅着惊慌、恐惧、焦急和希冀。

Thai

ในดวงตาดอกท้อคู่นั้นระคนไปด้วยความตื่นตระหนก ความหวาดกลัว ความร้อนใจ และความหวัง

Chinese

李貌一遍又一遍在心里告诉自己镇静。

Thai

หลี่เม่าบอกตัวเองในใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้สงบสติอารมณ์

Chinese

他伸出右手，握住了大玉沁出冷汗的小手。

Thai

เขายื่นมือขวาออกไป กุมมือน้อยของต้าอวี้ที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเฉียบ

Chinese

大玉仿佛抓住了救命稻草，死死捏着李貌的手掌。

Thai

ต้าอวี้ราวกับคว้าฟางช่วยชีวิตเอาไว้ได้ เธอบีบฝ่ามือของหลี่เม่าแน่น

Chinese

学校到小区，开车也就不到十来分钟。

Thai

จากมหาวิทยาลัยถึงหมู่บ้าน ขับรถใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ

Chinese

汽车刚在单元楼旁停稳，大玉就推开车门跑了出去。

Thai

รถเพิ่งจอดสนิทข้างตึกพักอาศัย ต้าอวี้ก็ผลักประตูรถแล้ววิ่งพรวดออกไปทันที

Chinese

李貌紧随其后。

Thai

หลี่เม่าตามหลังไปติดๆ

Chinese

来到一楼门口，大玉拿着钥匙，手抖的厉害，半晌插不进去。

Thai

มาถึงหน้าประตูชั้นหนึ่ง ต้าอวี้ถือลูกกุญแจ มือสั่นระริกจนเสียบเข้าไปไม่ได้อยู่นาน

Chinese

李貌夺过钥匙，开门，大玉率先冲进屋里。

Thai

หลี่เม่าแย่งกุญแจมาเปิดประตู ต้าอวี้พุ่งพรวดเข้าไปในบ้านเป็นคนแรก

Chinese

接着李貌就听到大玉发出一道凄厉的呼喊：

Thai

จากนั้นหลี่เม่าก็ได้ยินเสียงกรีดร้องเรียกอย่างเจ็บปวดรวดร้าวของต้าอวี้

Chinese

“奶奶！”

Thai

“ย่า!”

Chinese

他心跳一窒，来到客厅，一眼就看到了立在摄像头前的金哥，以及一动不动侧躺在菜园的夏奶奶。

Thai

หัวใจเขาแทบหยุดเต้น พอมาถึงห้องนั่งเล่น ก็เห็นจินเกอยืนอยู่หน้ากล้องวงจรปิดทันที รวมถึงย่าเซี่ยที่นอนตะแคงแน่นิ่งอยู่ในแปลงผัก

Chinese

大玉眼泪瞬间汹涌而出，扑了过去。

Thai

น้ำตาของต้าอวี้ทะลักทะล้นออกมาในพริบตาแล้วโถมตัวเข้าไปหา

Chinese

“等等！”

Thai

“เดี๋ยวก่อน!”

Chinese

李貌拦住了女朋友：“先别碰她。”

Thai

หลี่เม่ารั้งแฟนสาวไว้ “อย่าเพิ่งแตะตัวย่า”

Chinese

大玉眼前已经一片模糊，脑海一片空白，只是下意识听李貌的话，跪在一旁，不停擦着眼泪，嘴里一声声喊着“奶奶你不要丢下我”。

Thai

สายตาของต้าอวี้พร่ามัวไปหมดแล้ว ในหัวว่างเปล่า ได้แต่ทำตามคำพูดของหลี่เม่าโดยไม่รู้ตัว เธอคุกเข่าอยู่ข้างๆ พลางปาดน้ำตาไม่หยุด ปากก็พร่ำร้องเรียก “ย่าอย่าทิ้งหนูไปนะ”

Chinese

李貌艰难的咽了口唾沫，颤抖着伸出手指，探到夏奶奶鼻子前。

Thai

หลี่เม่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ยื่นนิ้วที่สั่นเทาไปอังตรงหน้าจมูกของย่าเซี่ย

Chinese

大玉的哭声瞬间停止，屏住了呼吸。

Thai

เสียงร้องไห้ของต้าอวี้หยุดชะงักลงทันใด เธอกลั้นหายใจ

Chinese

感受到轻微的热气，李貌眼前一亮，再三确认后，长长吐出口气。

Thai

เมื่อสัมผัสได้ถึงไอร้อนแผ่วเบา ตาของหลี่เม่าก็เป็นประกายขึ้นมา หลังจากตรวจสอบซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาก็พ่นลมหายใจออกมายาวๆ

Chinese

“还有呼吸。”他涩声道。

Thai

“ยังมีลมหายใจอยู่” เขาพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

Chinese

大玉闻言，整个上半身瞬时塌了下去，大口大口呼吸着。

Thai

เมื่อต้าอวี้ได้ยิน ร่างกายท่อนบนทั้งหมดก็ทรุดยวบลงทันที เธอหอบหายใจเข้าลึกๆ ติดต่อกัน

Chinese

“奶奶，奶奶，你理理我好不好……”她不停泣声跟夏奶奶说着话。

Thai

“ย่า ย่า สนใจหนูหน่อยสิ…” เธอพูดกับย่าเซี่ยด้วยเสียงสะอื้นไม่หยุด

Chinese

金哥坐在旁边一动不动。

Thai

จินเกอนั่งนิ่งอยู่ข้างๆ ไม่ขยับเขยื้อน

Chinese

李貌仔细瞅了瞅夏奶奶身上，发现没什么伤口，再次浅松了口气。

Thai

หลี่เม่ากวาดตามองสำรวจตามร่างกายของย่าเซี่ยอย่างละเอียด พบว่าไม่มีบาดแผลอะไร จึงลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกอีกครั้ง

Chinese

120很快到来，医护人员先是检查了一下环境，然后俯身拍了拍夏奶奶肩膀。

Thai

รถพยาบาล 120 มาถึงอย่างรวดเร็ว เจ้าหน้าที่แพทย์ตรวจดูสภาพแวดล้อมก่อน จากนั้นก็ก้มตัวลงตบไหล่ย่าเซี่ยเบาๆ

Chinese

期间，有人询问李貌夏奶奶最近的情况，他都一五一十的回答。

Thai

ระหว่างนั้น มีคนสอบถามหลี่เม่าถึงอาการช่วงนี้ของย่าเซี่ย เขาก็ตอบไปตามความจริงอย่างละเอียด

Chinese

经过一系列检查，医生说道：“是低血糖。”

Thai

หลังจากการตรวจเช็กหลายขั้นตอน คุณหมอก็เอ่ยขึ้น “น้ำตาลในเลือดต่ำ”

Chinese

然后立即给夏奶奶打上了高浓度葡萄糖点滴，戴上了氧气面罩。

Thai

จากนั้นก็รีบให้น้ำเกลือกลูโคสความเข้มข้นสูงแก่ย่าเซี่ยทันที และสวมหน้ากากออกซิเจนให้

Chinese

随后将夏奶奶转运上了救护车，李貌和大玉跟着一起去了医院。

Thai

ต่อมาก็เคลื่อนย้ายย่าเซี่ยขึ้นรถพยาบาล หลี่เม่ากับต้าอวี้ตามไปโรงพยาบาลด้วยกัน

Chinese

安顿好，大玉眼眶通红坐在病床边，握着奶奶的手。

Thai

หลังจากจัดการทุกอย่างเรียบร้อย ต้าอวี้ที่ขอบตาทั้งสองข้างแดงก่ำก็นั่งอยู่ข้างเตียงคนไข้ กุมมือย่าไว้

Chinese

李貌在一旁轻抚大玉的后背。

Thai

หลี่เม่าคอยลูบหลังต้าอวี้เบาๆ อยู่ด้านข้าง

Chinese

看着病床上沉睡中的夏奶奶，他忽想起一件事。

Thai

เมื่อมองดูย่าเซี่ยที่กำลังหลับใหลอยู่บนเตียงคนไข้ เขาก็นึกถึงเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้กะทันหัน

Chinese

夏奶奶和大玉，前世都没有后来，都没有经历过口罩。

Thai

ทั้งย่าเซี่ยและต้าอวี้ ในชาติก่อนต่างก็ไม่มีช่วงเวลาหลังจากนั้น และไม่เคยผ่านช่วงโรคระบาด

Chinese

而如今……

Thai

ทว่าตอนนี้…

Chinese

夏奶奶年纪这么大，能熬过那场灾难吗？

Thai

ย่าเซี่ยอายุมากขนาดนี้ จะผ่านพ้นภัยพิบัตินั้นไปได้หรือเปล่า?

Chinese

万一……

Thai

ถ้าหากว่า…

Chinese

到时候大玉怎么办？

Thai

ถึงตอนนั้นต้าอวี้จะทำอย่างไร?

Chinese

大玉今天有多伤心他也看到了。

Thai

วันนี้ต้าอวี้เสียใจมากแค่ไหนเขาก็เห็นอยู่กับตา

Chinese

李貌不敢再往下想。

Thai

หลี่เม่าไม่กล้าคิดต่ออีก

Chinese

半个多小时后，病床上的夏奶奶悠悠转醒，瞧见梨花带雨的孙女和一脸关切的李貌。

Thai

ผ่านไปกว่าครึ่งชั่วโมง ย่าเซี่ยบนเตียงคนไข้ก็ค่อยๆ ฟื้นคืนสติขึ้นมา เห็นหลานสาวที่ร้องไห้จนน้ำตานองหน้ากับหลี่เม่าที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใย

Chinese

“这是怎么了？你们怎么在这儿？”

Thai

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกัน? ทำไมพวกเธอถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?”

Chinese

“奶奶！”大玉眼泪又开始吧嗒吧嗒往下掉。

Thai

“ย่า!” น้ำตาของต้าอวี้เริ่มร่วงเผาะๆ ลงมาอีกครั้ง

Chinese

“哎呦，别哭了。”夏奶奶举起手，轻柔的为孙女擦拭着眼泪。

Thai

“โธ่ ไม่ร้องนะ” ย่าเซี่ยยกมือขึ้น เช็ดน้ำตาให้หลานสาวอย่างอ่อนโยน

Chinese

夏奶奶很快弄清楚了状况，看着自家孙女伤心的样子，她也很难受，同时止不住担忧。

Thai

ย่าเซี่ยเข้าใจสถานการณ์ได้อย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นท่าทางเสียใจของหลานสาวตัวเอง เธอก็รู้สึกทรมานใจและอดเป็นห่วงไม่ได้

Chinese

过了会，夏奶奶觉着自己没问题了，要回家。

Thai

ครู่ต่อมา ย่าเซี่ยรู้สึกว่าตัวเองไม่เป็นอะไรแล้ว จะขอกลับบ้าน

Chinese

李貌和大玉不肯，留她在医院把身体各方面检查了一下。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้ไม่ยอม ให้อยู่โรงพยาบาลเพื่อตรวจร่างกายทุกด้านอย่างละเอียด

Chinese

当天晚上，李貌和大玉就凑合睡在单独病房的沙发上。

Thai

คืนนั้น หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็นอนเบียดกันบนโซฟาในห้องพักผู้ป่วยเดี่ยวไปก่อน

Chinese

翌日回家。

Thai

วันรุ่งขึ้นก็กลับบ้าน

Chinese

李貌要给夏奶奶请个保姆，老人家态度跟以前一样，死活不愿意。

Thai

หลี่เม่าอยากจ้างพี่เลี้ยงดูแลย่าเซี่ย แต่หญิงชรายังคงมีท่าทีเหมือนเมื่อก่อน คือไม่ยอมท่าเดียว

Chinese

他只能退而求其次的把房间里里外外全装上了摄像头。

Thai

เขาจึงทำได้เพียงยอมถอยหนึ่งก้าว โดยการติดตั้งกล้องวงจรปิดทั้งข้างในและข้างนอกห้องจนทั่ว

Chinese

同时，李貌给夏琪打了个电话，让他回乡下把那栋别墅买下来。

Thai

ขณะเดียวกัน หลี่เม่าก็โทรศัพท์หาเซี่ยฉี สั่งให้เขากลับไปบ้านนอกเพื่อซื้อวิลล่าหลังนั้นไว้