กลับบ้าน (1 / 1)
回家(1 / 1)แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
大玉哭着哭着,不知不觉就睡了过去。
ไทย
ต้าอวี้ร้องไห้ไปเรื่อยๆ จนกระทั่งผล็อยหลับไปโดยไม่รู้ตัว
จีน
待她意识苏醒,第一时间伸手摸了摸旁边,然后猛的睁开了眼睛。
ไทย
พอรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา สิ่งแรกที่เธอทำคือยื่นมือไปคลำด้านข้าง ก่อนจะเบิกตากว้างขึ้นมาทันที
จีน
身边空空如也,男朋友不见踪影。
ไทย
ข้างกายว่างเปล่า ไร้ร่องรอยของแฟนหนุ่ม
จีน
“小貌!小貌!”
ไทย
“เสี่ยวเม่า! เสี่ยวเม่า!”
จีน
她焦急唤道,掀开薄被,就要下床。
ไทย
เธอร้องเรียกอย่างร้อนรน เลิกผ้าห่มบางออกเตรียมจะลงจากเตียง
จีน
这时那边的独立卫生间忽的传来开门的声响和一道声音。
ไทย
ทันใดนั้นก็มีเสียงเปิดประตูกับเสียงพูดแว่วมาจากห้องน้ำในตัว
จีน
“龟龟,怎么了?”
ไทย
“กุยกุย เป็นอะไรเหรอ?”
จีน
接着,一道身影跑了过来。
ไทย
จากนั้น เงาร่างหนึ่งก็วิ่งเข้ามา
จีน
看到男朋友,大玉这才安心。她坐在床边,朝李貌伸出双手。
ไทย
เมื่อเห็นแฟนหนุ่ม ต้าอวี้ถึงได้วางใจ เธอนั่งอยู่ริมเตียงและยื่นมือทั้งสองข้างไปหาหลี่เม่า
จีน
李貌蹲下身子,让大玉搂住自己的脖颈,然后拖着她的双腿站起来,转身,自己坐到床上。
ไทย
หลี่เม่าย่อตัวลง ให้ต้าอวี้โอบรอบคอของเขา จากนั้นก็ช้อนขาของเธอพยุงตัวลุกขึ้น หมุนตัว แล้วนั่งลงบนเตียง
จีน
大玉则跨坐在李貌腿上,双腿夹着李貌的腰。
ไทย
ส่วนต้าอวี้นั่งคร่อมอยู่บนตักของหลี่เม่า สองขาหนีบรอบเอวของเขาไว้
จีน
“小貌你去检查过了?”
ไทย
“เสี่ยวเม่า นายไปตรวจมาแล้วเหรอ?”
จีน
“还没。”
ไทย
“ยังเลย”
จีน
“那就好。”
ไทย
“งั้นก็ดีแล้ว”
จีน
大玉把下巴搭在他肩膀上,突然察觉到脚踝上不对,掀开小白袜看了眼。
ไทย
ต้าอวี้เกยคางไว้บนไหล่ของเขา จู่ๆ ก็รู้สึกถึงความผิดปกติที่ข้อเท้า จึงเลิกถุงเท้าสั้นสีขาวขึ้นดู
จีน
那根红绳不知什么时候又系在了她脚踝上。
ไทย
ด้ายแดงเส้นนั้นถูกผูกกลับไว้ที่ข้อเท้าของเธอตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
จีน
“小貌,红绳……”
ไทย
“เสี่ยวเม่า ด้ายแดง…”
จีน
“我不信那个。”
ไทย
“ฉันไม่เชื่อเรื่องพรรค์นั้นหรอก”
จีน
李貌解释了一句就转移话题:“龟龟,都过了中午了,饿了吧,我们去吃午饭?”
ไทย
หลี่เม่าอธิบายสั้นๆ ประโยคหนึ่งก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง “กุยกุย เลยเที่ยงมาแล้ว หิวแล้วใช่ไหม พวกเราไปกินมื้อเที่ยงกันเถอะ?”
จีน
大玉咬咬嘴唇,摸了摸那根红绳,小心把袜筒盖好,应道:“好。”
ไทย
ต้าอวี้กัดริมฝีปาก ลูบด้ายแดงเส้นนั้นเบาๆ ดึงขอบถุงเท้าปิดคลุมไว้อย่างระมัดระวัง แล้วตอบรับ “อืม”
จีน
穿好鞋子,大玉试着走了两步,没什么问题。
ไทย
พอใส่รองเท้าเสร็จ ต้าอวี้ก็ลองเดินดูสองสามก้าว ไม่มีปัญหาอะไร
จีน
拿上东西,两人去附近吃了顿午饭。
ไทย
ทั้งสองหยิบข้าวของแล้วไปกินมื้อเที่ยงที่ร้านใกล้ๆ
จีน
回到医院,又做了几项检查,最终确诊为因为久坐低头引发的颈椎病。
ไทย
พอกลับมาที่โรงพยาบาล ก็ตรวจเพิ่มอีกสองสามรายการ ในที่สุดก็ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคกระดูกคอเสื่อมที่เกิดจากการนั่งก้มหน้านานๆ
จีน
李貌回想了一番,由于学习和工作,自己每天低头的频率好像确实挺高。
ไทย
หลี่เม่าลองนึกย้อนดู เพราะเรื่องเรียนกับเรื่องงาน แต่ละวันเขาดูเหมือนจะก้มหน้าบ่อยมากจริงๆ
จีน
该治疗治疗,该吃药吃药。
ไทย
ส่วนที่ต้องรักษาก็รักษา ส่วนที่ต้องกินยาก็กินยา
จีน
李貌不放心大玉,最后还拉着她顺便体检了一次。什么毛病都没,之前会晕倒单纯只是因为睡眠不足。
ไทย
หลี่เม่ายังคงเป็นห่วงต้าอวี้ สุดท้ายจึงดึงตัวเธอไปตรวจร่างกายด้วยเลย ซึ่งไม่มีความผิดปกติใดๆ ที่เป็นลมไปก่อนหน้านี้ก็เพียงแค่เพราะพักผ่อนไม่เพียงพอเท่านั้น
จีน
这妮子,两天两夜没睡觉。
ไทย
ยายตัวดีคนนี้ ไม่ได้นอนมาสองวันสองคืนติดกัน
จีน
李貌又气又心疼又无奈。
ไทย
หลี่เม่าทั้งโกรธ ทั้งสงสาร ทั้งจนใจ
จีน
走出诊室,两人互相对视一眼,如释重负的笑了笑。
ไทย
เมื่อเดินออกจากห้องตรวจ ทั้งสองสบตากันแล้วยิ้มออกมาอย่างโล่งอก
จีน
“看吧,是我自己的原因,压根不是因为什么绳子,没那么悬乎。”
ไทย
“เห็นไหมล่ะ เป็นเพราะตัวฉันเองแท้ๆ ไม่ได้เกี่ยวกับด้ายอะไรนั่นเลย ไม่ได้พิศวงอะไรขนาดนั้นสักหน่อย”
จีน
大玉挽着他的胳膊。
ไทย
ต้าอวี้คล้องแขนเขา
จีน
“知道啦!”
ไทย
“รู้แล้วน่า!”
จีน
说着,伸出一只手掌垫在他下巴上往上托:“不要低头看我了,对颈椎不好,抬头看前面。”
ไทย
พูดพลาง เธอก็ยื่นฝ่ามือข้างหนึ่งไปรองใต้คางของเขาแล้วดันขึ้น “ไม่ต้องก้มมองฉันแล้วนะ ไม่ดีต่อกระดูกคอ เงยหน้ามองไปข้างหน้าสิ”
จีน
“可我就是想看你嘛。”
ไทย
“แต่ฉันอยากมองเธอนี่นา”
จีน
“小貌你可以转眼睛,不要转脑袋。”
ไทย
“เสี่ยวเม่า นายกลอกตาเอาก็ได้ ไม่ต้องหันหัว”
จีน
“那样看的不舒服,我想跟你对视。”
ไทย
“มองแบบนั้นมันไม่ถนัด ฉันอยากสบตากับเธอ”
จีน
“乖,回家我们再慢慢看,唔,要是我再长高点就好了。”
ไทย
“เด็กดี กลับบ้านไปพวกเราค่อยดูกันช้าๆ อื้ม ถ้าฉันสูงกว่านี้อีกหน่อยก็คงดี”
จีน
大玉低头看了看自己的小白鞋,忽然眼前一亮,想到个好主意。
ไทย
ต้าอวี้ก้มมองรองเท้าผ้าใบสีขาวของตัวเอง จู่ๆ แววตาก็เป็นประกาย นึกไอเดียดีๆ ขึ้นมาได้
จีน
“小貌,我想穿高跟鞋。”
ไทย
“เสี่ยวเม่า ฉันอยากใส่รองเท้าส้นสูง”
จีน
李貌下意识低头看向大玉的双脚。
ไทย
หลี่เม่าก้มลงมองเท้าของต้าอวี้ตามสัญชาตญาณ
จีน
“哎呀,不要低头!”
ไทย
“โธ่ อย่าก้มสิ!”
จีน
大玉再次用手掌把李貌的脑袋托了上去,并且没有拿走,就这么垫在他下巴上。
ไทย
ต้าอวี้ใช้ฝ่ามือดันศีรษะของหลี่เม่าขึ้นไปอีกครั้ง แถมยังไม่ยอมเอามือออก วางรองใต้คางเขาไว้อยู่อย่างนั้น
จีน
“穿高跟鞋走路很累的。”李貌明白大玉的想法。
ไทย
“ใส่รองเท้าส้นสูงเดินแล้วเมื่อยมากนะ” หลี่เม่าเข้าใจความคิดของต้าอวี้
จีน
“不管,我就要穿。”
ไทย
“ไม่สนล่ะ ฉันจะใส่”
จีน
大玉突然想到,以后结婚自己肯定也要穿高跟鞋,迟早都要学着穿,不如趁早。
ไทย
ต้าอวี้นึกขึ้นได้ว่า ต่อไปตอนแต่งงานตัวเองก็ต้องใส่รองเท้าส้นสูงอยู่ดี ไม่ช้าก็เร็วต้องหัดใส่ สู้เริ่มตั้งแต่ตอนนี้เลยดีกว่า
จีน
“好吧,走,这就去给你买几双。”
ไทย
“ก็ได้ ไปกัน ตอนนี้จะพาไปซื้อสักสองสามคู่”
จีน
两人这时路过一个诊室门口,瞧见一个身穿绿色手术服的医生一脸疲惫的瘫坐在地上,胸前的衣服汗湿了一大片。
ไทย
ตอนนั้นเองทั้งสองเดินผ่านหน้าห้องตรวจห้องหนึ่ง เห็นคุณหมอสวมชุดผ่าตัดสีเขียวกำลังนั่งหมดแรงอยู่บนพื้นด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า เสื้อผ้าตรงหน้าอกเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเป็นวงกว้าง
จีน
李貌和大玉同一时间想到了赵梅和李治。
ไทย
หลี่เม่าและต้าอวี้นึกถึงจ้าวเหมยกับหลี่จื้อขึ้นมาพร้อมกัน
จีน
待走的稍微远点了,大玉忍不住担忧问:“爸妈平时也这么累吗?”
ไทย
พอก้าวเดินห่างออกมาหน่อยแล้ว ต้าอวี้ก็อดถามด้วยความเป็นห่วงไม่ได้ “พ่อกับแม่ปกติเหนื่อยแบบนี้เหมือนกันเหรอ?”
จีน
“应该差不多吧。”李貌回头看了眼那个医生。
ไทย
“น่าจะพอกันนะ” หลี่เม่าหันกลับไปมองหมอคนนั้นแวบหนึ่ง
จีน
他没忘了前世爸妈是怎么去世的。
ไทย
เขาไม่เคยลืมเลยว่าชาติก่อนพ่อแม่เสียชีวิตอย่างไร
จีน
所以这两年一直时不时就提议让他们辞职。
ไทย
ดังนั้นช่วงสองปีมานี้เขาจึงคอยเสนอให้พวกเขาลาออกอยู่เรื่อยๆ
จีน
尽管他们没答应,但他相信,等自己和大玉以后有了孩子,等他们知道自己的事业,爸妈大概率会同意的。
ไทย
ถึงแม้พวกเขาจะยังไม่ยอมตอบตกลง แต่เขาก็เชื่อว่า เมื่อตนกับต้าอวี้มีลูกในอนาคต เมื่อพวกเขารู้เรื่องธุรกิจของตน พ่อกับแม่ก็มีแนวโน้มสูงที่จะยอมตกลง
จีน
就算不同意,他也会用尽所有方法让他们同意。
ไทย
ถึงไม่ยอมตกลง เขาก็จะใช้สารพัดวิธีทำให้พวกเขายินยอมให้ได้
จีน
收回目光,李貌又想到了口罩,到那时候,医生还有的累。
ไทย
เมื่อดึงสายตากลับมา หลี่เม่าก็นึกถึงเรื่องหน้ากากอนามัย ถึงตอนนั้น แพทย์จะต้องเหนื่อยสาหัสยิ่งกว่านี้อีก
จีน
忽的,他猛然顿住了脚步。
ไทย
ทันใดนั้น เขาก็ชะงักฝีเท้าลงอย่างกะทันหัน
จีน
口罩……医生……爸妈……
ไทย
หน้ากากอนามัย…หมอ…พ่อแม่…
จีน
自己是不是忽略了什么。
ไทย
ตัวเองมองข้ามอะไรไปหรือเปล่า
จีน
爸妈前世是口罩之后才出的事,可,今生呢?
ไทย
ชาติก่อนพ่อกับแม่เกิดเรื่องหลังช่วงหน้ากากอนามัย แต่ว่า ชาตินี้ล่ะ?
จีน
想到这,李貌额头瞬间渗出一层细密的冷汗。
ไทย
พอนึกถึงตรงนี้ หน้าผากของหลี่เม่าก็ผุดเหงื่อเย็นเม็ดละเอียดออกมาทันที
จีน
自己一直以来都被前世的记忆误导了。
ไทย
ตนเองถูกความทรงจำในชาติก่อนชี้นำผิดทางมาโดยตลอด
จีน
以为爸妈前世口罩没事,今生就也会没事,完全忽略了自己这个他们最亲近的人所可能带来的蝴蝶效应。
ไทย
คิดว่าชาติก่อนช่วงหน้ากากอนามัยพ่อแม่ไม่เป็นอะไร ชาตินี้ก็คงจะไม่เป็นอะไรเช่นกัน จนมองข้ามปรากฏการณ์ผีเสื้อขยับปีกที่อาจเกิดขึ้นจากคนใกล้ชิดที่สุดอย่างตนเองไปเสียสนิท
จีน
该死!自己真该死啊!竟然忽略了这么重要的事!!
ไทย
บ้าเอ๊ย! ตัวเรานี่มันน่าตายนัก! มองข้ามเรื่องสำคัญขนาดนี้ไปได้ยังไงกัน!!
จีน
大玉见男朋友眼神惊恐的立在原地一动不动,心中困惑,正要询问,就瞧见小貌突然给了他自己两巴掌。
ไทย
ต้าอวี้เห็นแฟนหนุ่มยืนนิ่งไม่ขยับอยู่กับที่ด้วยแววตาตื่นตระหนกก็รู้สึกสับสน กำลังจะเอ่ยปากถาม ก็เห็นเสี่ยวเม่าตบหน้าตัวเองไปสองฉาดกะทันหัน
จีน
“啪啪!”
ไทย
“เพียะ! เพียะ!”
จีน
“小貌!你干嘛?!”大玉忙拿住他的手。
ไทย
“เสี่ยวเม่า! นายทำอะไรน่ะ?!” ต้าอวี้รีบคว้ามือของเขาไว้
จีน
“龟龟,我们回家,现在就回家。”李貌拉着大玉就往门外走。
ไทย
“กุยกุย พวกเรากลับบ้าน ตอนนี้เลย” หลี่เม่าดึงต้าอวี้แล้วเดินมุ่งหน้าไปทางประตูทันที
จีน
什么事业,什么按部就班循序渐进,都去他妈的。
ไทย
ธุรกิจอะไร ค่อยเป็นค่อยไปทีละขั้นอะไร ช่างหัวมันให้หมด
จีน
他现在就要让爸妈知道自己已经可以养活他们。
ไทย
ตอนนี้เขาต้องบอกให้พ่อกับแม่รู้ว่าตนเองสามารถเลี้ยงดูพวกเขาได้แล้ว
จีน
他现在就要他们退下来享福。
ไทย
ตอนนี้เขาอยากให้พวกเขาเกษียณออกมาเสวยสุข
จีน
他不能让爸妈冒哪怕那么一丁点风险。
ไทย
เขาไม่อาจปล่อยให้พ่อกับแม่ต้องเสี่ยงแม้แต่นิดเดียว
จีน
大玉不知道发生了什么,但猜测应该跟爸妈有关。
ไทย
ต้าอวี้ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คาดเดาว่าน่าจะเกี่ยวข้องกับพ่อแม่
จีน
她什么都没问,加快脚步跟在小貌身边。
ไทย
เธอไม่ได้ถามอะไรทั้งนั้น เร่งฝีเท้าตามติดอยู่ข้างกายเสี่ยวเม่า
จีน
出了医院,外面天已经完全暗下来,城市亮起流光霓虹,晚风温热。
ไทย
เมื่อออกจากโรงพยาบาล ท้องฟ้าด้านนอกก็มืดสนิทแล้ว แสงไฟนีออนในเมืองเริ่มสว่างไสว สายลมยามค่ำพัดผ่านอย่างอบอุ่น
จีน
李貌开车上了高速,大玉坐在副驾驶拿出手机。
ไทย
หลี่เม่าขับรถขึ้นทางด่วน ต้าอวี้ที่นั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา
จีน
“喂,奶奶,我和小貌临时有事回家一趟,晚上就不回去了。”
ไทย
“ฮัลโหล คุณย่าคะ หนูกับเสี่ยวเม่ามีเรื่องด่วนต้องกลับบ้าน คืนนี้คงไม่กลับไปแล้วนะคะ”
จีน
“你照顾好自己。”
ไทย
“คุณย่าดูแลตัวเองด้วยนะคะ”
จีน
叮嘱几句,挂断电话,大玉又给苏酥拨了过去。
ไทย
หลังจากกำชับไปสองสามประโยคและวางสาย ต้าอวี้ก็โทรหาซูซูต่อ
จีน
听着女朋友有条不紊的声音,李貌也渐渐冷静下来。
ไทย
เมื่อได้ยินเสียงอันสุขุมเป็นระเบียบของแฟนสาว หลี่เม่าก็ค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลงได้
จีน
大玉打完电话,他有些歉意道:“龟龟,高跟鞋只能回去再给你买了。”
ไทย
พอต้าอวี้โทรศัพท์เสร็จ เขาก็พูดด้วยความรู้สึกผิดเล็กน้อยว่า “กุยกุย รองเท้าส้นสูงคงต้องกลับไปซื้อให้เธอแล้วล่ะ”
จีน
“鞋什么时候都可以买。”
ไทย
“รองเท้าจะซื้อเมื่อไหร่ก็ได้ทั้งนั้นแหละ”
จีน
大玉摇摇头,脱掉鞋子,把腿盘在座椅上。
ไทย
ต้าอวี้ส่ายหน้า ถอดรองเท้าออก แล้วนั่งขัดสมาธิอยู่บนเบาะ
จีน
余光察觉到女朋友投来的探究的眼神,李貌想了想,解释道:“我想让爸妈早点退下来。”
ไทย
เมื่อหางตาเหลือบเห็นสายตาใคร่รู้ที่แฟนสาวมองมา หลี่เม่าจึงคิดครู่หนึ่งแล้วอธิบายว่า “ฉันอยากให้พ่อกับแม่รีบเกษียณเร็วๆ”
จีน
“那个医生龟龟你也看到了,我怕他们再继续工作下去,迟早会累出什么病。”
ไทย
“หมอคนนั้นกุยกุยก็เห็นแล้ว ฉันกลัวว่าถ้าพวกเขายังทำงานต่อไปเรื่อยๆ ไม่ช้าก็เร็วคงเหนื่อยจนป่วยแน่”
จีน
他这番话倒也不算骗大玉。
ไทย
คำพูดนี้ของเขาจะว่าไปก็ไม่ได้ถือว่าโกหกต้าอวี้
จีน
大玉若有所思,她捋了捋耳边的发丝,认真说道:“小貌,我会支持你,帮你一起劝爸妈的!”
ไทย
ต้าอวี้ครุ่นคิด เธอทัดปอยผมข้างหูแล้วพูดอย่างจริงจัง “เสี่ยวเม่า ฉันสนับสนุนนายนะ จะช่วยนายเกลี้ยกล่อมพ่อแม่ด้วยอีกแรง!”
จีน
李貌笑笑。
ไทย
หลี่เม่ายิ้มบางๆ
จีน
“有龟龟你帮忙,我胜算最起码增加了八成。”
ไทย
“มีกุยกุยช่วย โอกาสสำเร็จของฉันเพิ่มขึ้นอย่างน้อยแปดสิบเปอร์เซ็นต์เลย”
จีน
……
ไทย
…
จีน
临江。
ไทย
หลินเจียง
จีน
江新月家很是热闹。
ไทย
บ้านของเจียงซินเยว่คึกคักอย่างยิ่ง
จีน
“来,小杨,吃水果。”
ไทย
“มาจ้ะ เสี่ยวยาง ทานผลไม้สิ”
จีน
“谢谢阿姨。”
ไทย
“ขอบคุณครับคุณป้า”
จีน
“妈,硕峰他不吃樱桃的。”江新月挽着男朋友的胳膊,一副恋爱中的小女儿姿态。
ไทย
“แม่ ซั่วเฟิงเขาไม่กินเชอร์รี่หรอก” เจียงซินเยว่ควงแขนแฟนหนุ่ม ท่าทางเหมือนลูกสาวตัวน้อยที่กำลังมีความรัก
จีน
“是嘛,哎呦,不好意思。”
ไทย
“งั้นเหรอ ตายจริง ป้าขอโทษทีนะ”
จีน
“阿姨,不用麻烦。”
ไทย
“คุณป้าครับ ไม่ต้องลำบากหรอกครับ”
จีน
坐在女儿身边的江兵看着这一幕,神色复杂。
ไทย
เจียงปิงที่นั่งอยู่ข้างลูกสาวมองภาพตรงหน้านี้ด้วยสีหน้าซับซ้อน
จีน
女儿终究还是要泼出去啊!
ไทย
สุดท้ายลูกสาวก็ต้องออกเรือนเหมือนน้ำที่สาดออกไปสินะ!
จีน
不过,经过一下午的了解,他对这个男生挺满意。
ไทย
ทว่า หลังจากทำความรู้จักกันมาตลอดช่วงบ่าย เขาก็ค่อนข้างพึงพอใจในตัวเด็กหนุ่มคนนี้
จีน
学霸,文质彬彬,人好,前途光明。
ไทย
เป็นเด็กเรียนเก่ง สุภาพเรียบร้อย นิสัยดี อนาคตสดใส
จีน
这让他暗暗松了口气。
ไทย
เรื่องนี้ทำให้เขาแอบโล่งใจ
จีน
毕竟,要是女儿找了个差劲的男生,他在隔壁一家人面前恐怕会抬不起头。
ไทย
เพราะหากลูกสาวหาแฟนแย่ๆ มา เขาก็คงไม่มีหน้าไปมองครอบครัวข้างบ้าน
จีน
如今新月的男朋友跟李貌旗鼓相当,起码没给他丢脸,起码让他有些后悔错过了李貌这么个好女婿的心思淡了一些。
ไทย
ยามนี้แฟนหนุ่มของซินเยว่ทัดเทียมกับหลี่เม่า อย่างน้อยก็ไม่ทำให้เขาขายหน้า อย่างน้อยก็ทำให้ความรู้สึกลึกๆ ที่เสียดายว่าพลาดลูกเขยชั้นดีอย่างหลี่เม่าไปนั้นเบาบางลงบ้าง
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน