มีคนมาขอซื้อสูตรจากฉัน (1 / 1)

Chinese

小姑娘的尖叫瞬时停止。

Thai

เสียงกรีดร้องของเด็กสาวหยุดลงทันที

Chinese

“丫头，要帮忙吗？”

Thai

“หนู ต้องการให้ช่วยไหม”

Chinese

有一个上年纪的大妈走了过来，眼神警惕的看着那个男生，好心问。

Thai

มีคุณป้าสูงวัยคนหนึ่งเดินเข้ามา มองเด็กหนุ่มคนนั้นด้วยสายตาระแวดระวังแล้วเอ่ยถามด้วยความหวังดี

Chinese

“不用不用，谢谢大妈。”

Thai

“ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร ขอบคุณนะคะคุณป้า”

Chinese

“真不用？”

Thai

“ไม่ต้องจริงเหรอ”

Chinese

“真不用。”小姑娘手摆的跟风扇似的。

Thai

“ไม่ต้องจริงค่ะ” เด็กสาวโบกมือรัวเหมือนพัดลม

Chinese

“你们认识？”

Thai

“พวกเธอรู้จักกันเหรอ”

Chinese

“算认识吧。”

Thai

“ก็ถือว่ารู้จักมั้งคะ”

Chinese

“认识就认识，什么叫算认识。”

Thai

“รู้จักก็รู้จักสิ อะไรคือจะว่ารู้จัก”

Chinese

对面那个男生见女生这么说，一颗心顿时放下来。耐心等女生把大妈打发走，他压低声音道：“500块。”

Thai

เด็กหนุ่มฝั่งตรงข้ามเห็นหญิงสาวพูดแบบนั้นก็โล่งอกขึ้นมาทันที เขารออย่างใจเย็นจนหญิงสาวส่งคุณป้าไปแล้ว จึงกดเสียงต่ำพูดขึ้นว่า “500 หยวน”

Chinese

“你要配方干嘛？”

Thai

“นายจะเอาสูตรไปทำอะไร”

Chinese

“我挺喜欢你们家奶茶，所以想着弄到配方自己做，省点钱。”

Thai

“ฉันค่อนข้างชอบชานมร้านพวกเธอ ก็เลยคิดจะเอาสูตรไปทำกินเอง จะได้ประหยัดเงินหน่อย”

Chinese

小姑娘深深看了对方一眼。

Thai

เด็กสาวมองอีกฝ่ายอย่างพินิจพิเคราะห์

Chinese

“你不诚实，这种事我不干。”

Thai

“นายไม่จริงใจ เรื่องแบบนี้ฉันไม่ทำหรอก”

Chinese

说完，转身欲走。

Thai

พูดจบก็หันหลังเตรียมจะเดินจากไป

Chinese

男生再次拦住她。

Thai

เด็กหนุ่มขวางเธอไว้อีกครั้ง

Chinese

“好吧，实话跟你说，我想开一家奶茶店。”

Thai

“ก็ได้ บอกความจริงกับเธอตามตรงเลยแล้วกัน ฉันอยากเปิดร้านชานมสักร้าน”

Chinese

小姑娘一副果然如此的表情。

Thai

เด็กสาวมีสีหน้าเหมือนกะไว้แล้วเชียว

Chinese

“你是大学生？”

Thai

“นายเป็นนักศึกษาเหรอ”

Chinese

男生点头。

Thai

เด็กหนุ่มพยักหน้า

Chinese

“在你们学校开？”

Thai

“จะเปิดที่มหาวิทยาลัยของพวกนายเหรอ”

Chinese

“你问这些干嘛？”男生微微蹙眉。

Thai

“เธอจะถามเรื่องพวกนี้ไปทำไม” เด็กหนุ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย

Chinese

“我哪儿知道你是不是在骗我。”

Thai

“ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่านายไม่ได้หลอกฉัน”

Chinese

“爽快点，卖不卖？”

Thai

“ตรงไปตรงมาหน่อย ขายหรือไม่ขาย”

Chinese

“你给我看一眼你的学生证。”

Thai

“นายเอาบัตรนักศึกษามาให้ฉันดูหน่อย”

Chinese

男生警觉：“你想干嘛？”

Thai

เด็กหนุ่มเริ่มระแวง “เธอคิดจะทำอะไร”

Chinese

“看一眼再说后面的事，对了，你不会是店长找来试探我的衷心的吧？”

Thai

“ขอดูก่อนค่อยคุยเรื่องหลังจากนี้ อีกอย่าง นายคงไม่ใช่คนที่ผู้จัดการร้านหามาลองใจความภักดีของฉันหรอกนะ”

Chinese

男生抽了抽嘴角，这都什么跟什么啊。

Thai

มุมปากของเด็กหนุ่มกระตุก นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ย

Chinese

“学生证不能给你看。”

Thai

“บัตรนักศึกษาให้เธอดูไม่ได้”

Chinese

“嗯……，那这样，我就看个封面，确认你学生的身份就行，这总没问题吧，你不会不是学生吧？你又骗我？”小姑娘一脸狐疑。

Thai

“อืม… งั้นเอาแบบนี้ ฉันดูแค่หน้าปก ยืนยันสถานะนักศึกษาของนายก็พอ แค่นี้คงไม่มีปัญหาใช่ไหม นายคงไม่ใช่ว่าไม่ได้เป็นนักศึกษาหรอกนะ หลอกฉันอีกแล้วเหรอ” เด็กสาวทำหน้าสงสัย

Chinese

男生犹豫片刻，摸了摸口袋，掏出学生证，竖起来给她看了眼，又迅速塞回去。

Thai

เด็กหนุ่มลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ล้วงกระเป๋าหยิบบัตรนักศึกษาออกมา ชูขึ้นให้เธอดูแวบหนึ่งแล้วรีบยัดกลับเข้าไป

Chinese

“这下总可以了吧。”

Thai

“แค่นี้ก็ใช้ได้แล้วใช่ไหม”

Chinese

小姑娘点了点头。

Thai

เด็กสาวพยักหน้า

Chinese

“那……”

Thai

“งั้น…”

Chinese

“得加钱。”她面无表情道。

Thai

“ต้องเพิ่มเงิน” เธอพูดหน้านิ่ง

Chinese

男生也不意外，“你说多少？”

Thai

เด็กหนุ่มก็ไม่ได้แปลกใจ “เธอว่ามาเท่าไร”

Chinese

“1000块。”

Thai

“1,000 หยวน”

Chinese

“太多了。”

Thai

“มากเกินไป”

Chinese

“我们店生意有多火爆你应该清楚。”

Thai

“ธุรกิจร้านเราขายดีแค่ไหนนายน่าจะรู้ดี”

Chinese

“低一点，600。”

Thai

“ลดหน่อย 600”

Chinese

“900。”

Thai

“900”

Chinese

“650。”

Thai

“650”

Chinese

“就900，一口价，要不然就算了。”

Thai

“900 ราคาเดียว ไม่อย่างนั้นก็ช่างเถอะ”

Chinese

“你要知道，我不是非要在你这儿买。”

Thai

“เธอต้องรู้นะว่าฉันไม่ได้จำเป็นต้องซื้อจากเธอคนเดียว”

Chinese

“呵！”小姑娘冷笑一声，“威胁我？好啊，你要是不从我这儿买，你信不信我马上回去告诉店长和老板，你就别想买到配方了。”

Thai

“เหอะ!” เด็กสาวแค่นหัวเราะ “ขู่ฉันเหรอ ได้สิ ถ้านายไม่ซื้อจากฉัน เชื่อไหมล่ะว่าฉันจะกลับไปบอกผู้จัดการร้านกับเถ้าแก่เดี๋ยวนี้เลย แล้วนายก็อย่าหวังว่าจะได้ซื้อสูตรอีก”

Chinese

“你！”男生愤怒的瞪着她。

Thai

“เธอ!” เด็กหนุ่มจ้องเธออย่างโกรธจัด

Chinese

小姑娘一脸平静的跟他对视。

Thai

เด็กสาวสบตากับเขาด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

Chinese

半晌，男生咬牙切齿道：“好，900就900。”

Thai

ผ่านไปครู่ใหญ่ เด็กหนุ่มก็กัดฟันพูด “ก็ได้ 900 ก็ 900”

Chinese

“这才对嘛。”小姑娘甜甜笑了起来，“你带纸和笔了吗？”

Thai

“แบบนี้ค่อยถูกหน่อย” เด็กสาวยิ้มหวาน “นายพกกระดาษกับปากกามาไหม”

Chinese

“等会。”

Thai

“รอเดี๋ยว”

Chinese

男生去不远处的小卖部买了支黑笔和软面抄回来，“给。”

Thai

เด็กหนุ่มเดินไปซื้อปากกาสีดำกับสมุดปกอ่อนจากร้านขายของชำที่อยู่ไม่ไกลกลับมา “ให้”

Chinese

小姑娘接过，趴在一旁的墙上写了起来。

Thai

เด็กสาวรับมาแล้วก้มลงเขียนบนกำแพงข้างๆ

Chinese

“别偷看！”

Thai

“ห้ามแอบดูนะ!”

Chinese

立在一旁的男生闻言背过身。

Thai

เด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ ได้ยินดังนั้นก็หันหลังให้

Chinese

隔了好长一会儿，他有些不耐烦问：“还没好吗？”

Thai

ผ่านไปพักใหญ่ เขาถามอย่างเริ่มหมดความอดทนว่า “ยังไม่เสร็จอีกเหรอ”

Chinese

“再等一会。”

Thai

“รออีกแป๊บ”

Chinese

又过了五分多钟。

Thai

ผ่านไปอีกห้านาทีกว่า

Chinese

“好了。”

Thai

“เสร็จแล้ว”

Chinese

男生转过身，伸出手。

Thai

เด็กหนุ่มหันกลับมา ยื่นมือออกไป

Chinese

“给我。”

Thai

“เอามาให้ฉัน”

Chinese

“你先给钱。”

Thai

“นายจ่ายเงินมาก่อน”

Chinese

“先给我配方，我怎么知道你有没有拿假配方糊弄我？”

Thai

“เอาสูตรมาให้ฉันก่อนสิ ฉันจะไปรู้ได้ยังไงว่าเธอเอาสูตรปลอมมาหลอกฉันหรือเปล่า”

Chinese

“这么说你还要把配方拿回去试试才能付钱，那你要是赖账跑了我找谁去？”

Thai

“พูดแบบนี้แสดงว่านายยังต้องเอาสูตรกลับไปลองดูก่อนถึงจะจ่ายเงินได้งั้นสิ ถ้านายเบี้ยวแล้วหนีไปฉันจะไปตามทวงกับใคร”

Chinese

男生想了想，一时间也没什么好办法。

Thai

เด็กหนุ่มคิดดูแล้ว ชั่วขณะนั้นก็ไม่มีวิธีที่ดีอะไร

Chinese

这时小姑娘翻开软面抄首页，竖起来晃了晃，上面密密麻麻全是字。

Thai

ตอนนั้นเองเด็กสาวก็เปิดหน้าแรกของสมุดปกอ่อน ชูขึ้นมาโบกไปมา บนนั้นเต็มไปด้วยตัวหนังสือพืดไปหมด

Chinese

“我没必要骗你，要是蒙你，你完全可以转头来店里揭发我。”

Thai

“ฉันไม่มีความจำเป็นต้องหลอกนาย ถ้าฉันโกหก นายก็หันกลับมาแฉฉันที่ร้านได้เลย”

Chinese

“你也不用担心我会跳槽，我不会为了你这900块就放弃一个月大几千的工资。”

Thai

“นายก็ไม่ต้องกังวลว่าฉันจะย้ายงาน ฉันไม่ยอมทิ้งเงินเดือนหลายพันต่อเดือนเพื่อเงิน 900 หยวนของนายหรอก”

Chinese

“怎么样？一手交钱一手交货，然后就此别过，当我们今天没见过。”

Thai

“ว่าไง ยื่นหมูยื่นแมว แล้วก็แยกย้ายกันไป ถือว่าวันนี้เราไม่เคยเจอกัน”

Chinese

男生觉着她分析的有道理，可还是不放心。

Thai

เด็กหนุ่มรู้สึกว่าเธอวิเคราะห์มีเหตุผล แต่วางใจไม่ลงอยู่ดี

Chinese

“我先付500，另外500我确认了配方无误再转给你怎么样？”

Thai

“ฉันจ่ายก่อน 500 อีก 500 พอฉันยืนยันว่าสูตรถูกต้องแล้วค่อยโอนให้เธอ เป็นไง”

Chinese

“那我配方也先只给你一半行不行？还是那句话，你拿了配方跑了，我找谁去？”

Thai

“งั้นฉันให้สูตรนายไปแค่ครึ่งเดียวก่อนได้ไหมล่ะ ยังคงเป็นคำเดิม ถ้านายเอาสูตรแล้วหนีไป ฉันจะไปตามหากับใคร”

Chinese

见男生还在犹豫，小姑娘顿了顿，又补充道：

Thai

เมื่อเห็นเด็กหนุ่มยังคงลังเล เด็กสาวจึงชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเสริมขึ้นอีกว่า

Chinese

“我得提醒你一下，你没有选择的余地。”

Thai

“ฉันขอเตือนนายไว้หน่อย นายไม่มีสิทธิ์เลือกหรอกนะ”

Chinese

男生看着面前这个外表和声音都很甜美，内心却充满了算计和贪婪的女生，纠结半晌，他点了点头，拿出手机。

Thai

เด็กหนุ่มมองเด็กสาวตรงหน้าที่ทั้งรูปร่างหน้าตาและน้ำเสียงล้วนหวานหยดย้อย แต่จิตใจกลับเต็มไปด้วยการคำนวณและละโมบ หลังลังเลอยู่ครู่ใหญ่ เขาก็พยักหน้าและหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

Chinese

“好，我扫你。”

Thai

“ก็ได้ ฉันสแกนให้เธอ”

Chinese

小姑娘摇摇头：“我要现金。”

Thai

เด็กสาวส่ายหน้า “ฉันต้องการเงินสด”

Chinese

男生一怔，“我身上没有。”

Thai

เด็กหนุ่มชะงัก “ตัวฉันไม่มี”

Chinese

“附近有银行，现取不就行了，跟我来。”

Thai

“แถวนี้มีธนาคาร ไปกดสดๆ ตอนนี้เลยก็สิ้นเรื่อง ตามฉันมา”

Chinese

小姑娘在前面带路，男生跟上去。

Thai

เด็กสาวเดินนำหน้า เด็กหนุ่มตามไป

Chinese

没一会，银行门口，小姑娘数了数钱，确认无误后，把手上的软面抄递给对方。

Thai

ครู่ต่อมา ที่หน้าประตูธนาคาร เด็กสาวนับเงินดู เมื่อยืนยันว่าถูกต้องเรียบร้อย ก็ยื่นสมุดปกอ่อนในมือให้อีกฝ่าย

Chinese

男生翻看了看。

Thai

เด็กหนุ่มเปิดดู

Chinese

“怎么样，没问题吧，没问题我就先走了。”

Thai

“เป็นไง ไม่มีปัญหาใช่ไหม ถ้าไม่มีปัญหาฉันไปก่อนนะ”

Chinese

“暂时看不出问题。”

Thai

“ตอนนี้ยังดูไม่ออกว่ามีปัญหาอะไร”

Chinese

小姑娘笑了笑，也不在意，把钱塞进挎着的包包后，挥挥手：“拜！”

Thai

เด็กสาวยิ้ม ไม่ได้ใส่ใจอะไร ยัดเงินใส่กระเป๋าสะพายแล้วโบกมือ “บ๊ายบาย!”

Chinese

来到公交车站等了会，她上车离开。

Thai

พอมาถึงป้ายรถเมล์และรออยู่ครู่หนึ่ง เธอก็ขึ้นรถจากไป

Chinese

不远处，一根路灯后面，男生露出身子，看着远去的公交车尾灯，冷笑一声。

Thai

ไม่ไกลกันนัก หลังเสาไฟส่องทางต้นหนึ่ง เด็กหนุ่มโผล่ตัวออกมามองไฟท้ายรถเมล์ที่แล่นไกลออกไป พลางแค่นหัวเราะ

Chinese

等回去看看配方有没有问题。

Thai

รอกลับไปดูว่าสูตรมีปัญหาหรือเปล่า

Chinese

如果有问题，那当然是去店里找她理论。

Thai

ถ้ามีปัญหา แน่นอนว่าต้องไปเอาเรื่องเธอที่ร้าน

Chinese

如果没问题，那就……

Thai

ถ้าไม่มีปัญหา งั้นก็…

Chinese

等自己的奶茶店稳定后，把她出卖配方的消息透露给仧乆的店长。

Thai

รอให้ร้านชานมของตัวเองอยู่ตัว แล้วค่อยปล่อยข่าวเรื่องที่เธอขายสูตรให้ผู้จัดการร้านฉางจิ่วรู้

Chinese

到时候，她一定会被辞退吧。

Thai

ถึงตอนนั้น เธอต้องถูกไล่ออกแน่

Chinese

男生卷起软面抄，拍了拍自己的手掌，迫不及待打了辆出租车。

Thai

เด็กหนุ่มม้วนสมุดปกอ่อน ตบเข้ากับฝ่ามือตัวเอง แล้วรีบโบกแท็กซี่คันหนึ่งอย่างใจร้อน

Chinese

现在，他要回去试试配方对不对。

Thai

ตอนนี้ เขาจะกลับไปลองดูว่าสูตรถูกต้องหรือไม่

Chinese

出租车消失在车水马龙中，冬天的街道一如既往的冷冽和宁静，喧嚣声仿佛被冻结，汽油味也被寒风净化。

Thai

รถแท็กซี่ลับหายไปท่ามกลางการจราจรที่คับคั่ง ถนนในฤดูหนาวยังคงหนาวเหน็บและเงียบสงบดังเช่นเคย เสียงอึกทึกราวกับถูกแช่แข็ง และกลิ่นน้ำมันเบนซินก็ถูกลมหนาวชะล้างให้บริสุทธิ์

Chinese

不多时，马路对面一辆公交车晃晃悠悠在站牌前停下。

Thai

ไม่นานนัก รถเมล์คันหนึ่งที่ฝั่งตรงข้ามถนนก็แล่นโคลงเคลงมาจอดเทียบหน้าป้าย

Chinese

一个挎着包包的小姑娘从车上下来，左右张望一番，快步朝着一个方向走去。

Thai

เด็กสาวสะพายกระเป๋าคนหนึ่งก้าวลงจากรถ เธอมองซ้ายมองขวาแล้วสาวเท้าเดินไปในทิศทางหนึ่งอย่างรวดเร็ว

Chinese

“咦，你怎么又回来了？”

Thai

“เอ๊ะ ทำไมเธอกลับมาอีกล่ะ”

Chinese

仧乆奶茶店内，吧台后的女生看着去而复返的同事，好奇问。

Thai

ภายในร้านชานมฉางจิ่ว หญิงสาวหลังเคาน์เตอร์บาร์มองเพื่อนร่วมงานที่เดินกลับมาด้วยความสงสัย

Chinese

“我有事找店长，她人呢，还没回来？”

Thai

“ฉันมีธุระจะหาผู้จัดการร้าน เขาอยู่ไหนเหรอ ยังไม่กลับมาอีกเหรอ”

Chinese

“嗯，应该还要有一会，你找她什么事？”

Thai

“อืม น่าจะอีกสักพัก เธอมีธุระอะไรกับเขาล่ะ”

Chinese

“小事。”小姑娘担心那个男生还联系了店里其他人，所以选择了隐瞒。

Thai

“เรื่องเล็กน้อยน่ะ” เด็กสาวกังวลว่าเด็กหนุ่มคนนั้นอาจจะติดต่อคนอื่นในร้านด้วย จึงเลือกที่จะปกปิดไว้

Chinese

那女生见她不愿说，也就识趣的没再多问。

Thai

หญิงสาวคนนั้นเห็นว่าเธอไม่อยากพูด ก็รู้มารยาทพอที่จะไม่ถามต่อ

Chinese

小姑娘坐在沙发上等了会，理了理思绪，苏酥终于回来。

Thai

เด็กสาวนั่งรออยู่บนโซฟาครู่หนึ่ง เรียบเรียงความคิด ในที่สุดซูซูก็กลับมา

Chinese

“店长。”

Thai

“ผู้จัดการคะ”

Chinese

“嗯？你今天怎么还没走？有什么事嘛？”

Thai

“หืม วันนี้ทำไมเธอยังไม่กลับอีกล่ะ มีเรื่องอะไรหรือเปล่า”

Chinese

小姑娘看了看通往二楼的楼梯。

Thai

เด็กสาวมองไปยังบันไดที่ทอดขึ้นชั้นสอง

Chinese

苏酥一愣：“跟我来。”

Thai

ซูซูชะงัก “ตามฉันมา”

Chinese

前后上到二楼，刚一进屋，小姑娘就直接掏出一沓现金拍在桌子上，急道：

Thai

ทั้งสองคนเดินตามกันขึ้นไปบนชั้นสอง ทันทีที่ก้าวเข้าห้อง เด็กสาวก็ควักเงินสดปึกหนึ่งออกมาตบลงบนโต๊ะพลางพูดอย่างร้อนรนว่า

Chinese

“店长，刚才有人找我买配方。”

Thai

“ผู้จัดการคะ เมื่อกี้มีคนมาขอซื้อสูตรจากฉันค่ะ”