ถูกคนเลี้ยงดูเหรอ?

Chinese

“之前我们不是说好的嘛？！”

Thai

“ก่อนหน้านี้พวกเราตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่เหรอครับ?!”

Chinese

“你们的职业操守呢？”

Thai

“จรรยาบรรณวิชาชีพของพวกคุณล่ะครับ?”

Chinese

李貌整张脸迅速涨红，愤怒的盯着眼前的吕途。

Thai

ใบหน้าของหลี่เม่าแดงก่ำขึ้นมาอย่างรวดเร็ว จ้องมองลวี่ถูตรงหน้าด้วยความโกรธ

Chinese

吕途耸耸肩，一副“我就说话不算话，你能怎样”的欠揍表情。

Thai

ลวี่ถูยักไหล่ ทำสีหน้าน่าโดนต่อยในทำนองว่า “ฉันไม่รักษาคำพูดแล้วนายจะทำไม”

Chinese

“你，你……”

Thai

“คุณ… คุณ…”

Chinese

“你们走吧，我们这不欢迎你们。”大玉这时冷冷开口。

Thai

“พวกคุณไปเถอะ ที่นี่ไม่ต้อนรับพวกคุณ” ต้าอวี้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชาในตอนนั้น

Chinese

韩州露出个歉意的表情，拉着吕途便往外走。

Thai

หานโจวแสดงสีหน้าขออภัย แล้วดึงตัวลวี่ถูเดินออกไปข้างนอก

Chinese

走到门口，吕途霍地扭头，见李貌还是一脸愤慨的盯着自己，他有些失望的收回目光。

Thai

พอเดินถึงประตู ลวี่ถูก็หันขวับกลับมา เห็นหลี่เม่ายังคงจ้องมองตนด้วยสีหน้าขุ่นเคือง เขาก็ละสายตากลับมาด้วยความผิดหวังเล็กน้อย

Chinese

下到一楼，走出奶茶店，吕途瞅了眼门头和二楼的窗户，跟韩州一起走了。

Thai

เมื่อลงมาชั้นหนึ่งและเดินออกจากร้านชานม ลวี่ถูชำเลืองมองป้ายหน้าร้านและหน้าต่างชั้นสองแวบหนึ่ง แล้วเดินจากไปพร้อมกับหานโจว

Chinese

“怎么样，我就说吧，巧合而已，那小伙子一看就是个性情中人，跟普通的大学生没什么两样，藏不住心事。”韩州道。

Thai

“เป็นไงล่ะ ฉันบอกแล้ว เป็นแค่เรื่องบังเอิญ พ่อหนุ่มคนนั้นดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนเปิดเผยตรงไปตรงมา ไม่ต่างจากนักศึกษามหาวิทยาลัยทั่วไป เก็บความในใจไม่อยู่หรอก” หานโจวกล่าว

Chinese

吕途回忆了一番李貌刚才的表现。

Thai

ลวี่ถูหวนนึกถึงท่าทางของหลี่เม่าเมื่อครู่

Chinese

确实，无论是前面提及写歌时他的紧张和慌乱，又或是最后自己言而无信时他的愤怒，都可以看出他是个藏不住心事的普通大学生。

Thai

จริงด้วย ไม่ว่าจะเป็นความประหม่าและลนลานตอนพูดถึงเรื่องแต่งเพลงก่อนหน้านี้ หรือความโกรธตอนที่เขาไม่รักษาคำพูดในตอนท้าย ล้วนดูออกว่าหลี่เม่าเป็นเพียงนักศึกษามหาวิทยาลัยทั่วไปที่เก็บความรู้สึกไม่อยู่

Chinese

那么，他在回答有关“仧乆传媒”相关问题时的表现应该也是真实的。

Thai

เช่นนั้นแล้ว ท่าทางของเขาตอนตอบคำถามที่เกี่ยวข้องกับ “ฉางจิ่วมีเดีย” ก็น่าจะเป็นความจริงเช่นกัน

Chinese

“你说，如果这一切都是他演出来的呢？”吕途忽道。

Thai

“นายว่า ถ้าทั้งหมดนี้เขาแกล้งแสดงออกมาล่ะ?” ลวี่ถูเอ่ยขึ้นกะทันหัน

Chinese

韩州一愣，拍了拍他的肩膀。

Thai

หานโจวชะงักไป ตบไหล่เขาเบาๆ

Chinese

“老吕，我觉得你有些魔怔了，你是在带着自己心中的答案找问题，所以觉着哪哪都是问题。”

Thai

“เหล่าลวี่ ฉันว่านายชักจะหมกมุ่นเกินไปแล้ว นายกำลังเอาคำตอบในใจตัวเองไปเที่ยวหาจับผิด มันก็เลยรู้สึกว่าตรงไหนๆ ก็มีปัญหาไปหมด”

Chinese

吕途翻看着刚才的记录，闻言，不置可否。

Thai

ลวี่ถูพลิกดูบันทึกเมื่อครู่ พอได้ยินแบบนั้นก็ไม่ตอบรับหรือปฏิเสธ

Chinese

“那你站在一个旁观者的角度帮我分析一下。”

Thai

“งั้นนายลองช่วยฉันวิเคราะห์ในมุมมองของคนนอกหน่อยสิ”

Chinese

“嗯……”

Thai

“อืม…”

Chinese

韩州沉思片刻。

Thai

หานโจวครุ่นคิดครู่หนึ่ง

Chinese

“抛开他刚才的表现不谈，就科大理科学霸搞网红经济这块，就有些不靠谱了。”

Thai

“ไม่พูดถึงการแสดงออกของเขาเมื่อกี้ แค่เรื่องที่หัวกะทิสายวิทย์ของเคอต้าจะมาทำธุรกิจอินฟลูเอนเซอร์ มันก็ดูไม่สมเหตุสมผลแล้ว”

Chinese

“你我都心知肚明，其实我们这些搞传统媒体的，普遍看不上那些网红。”

Thai

“นายกับฉันต่างก็รู้ดีแก่ใจ จริงๆ แล้วพวกเราที่ทำสื่อดั้งเดิม มักจะมองข้ามพวกอินฟลูเอนเซอร์พวกนั้นอยู่แล้ว”

Chinese

“我们都这样，更何况那两个省三的人。”

Thai

“ขนาดพวกเรายังเป็นแบบนี้ นับประสาอะไรกับคนที่ได้อันดับสามของมณฑลทั้งสองคนนั้น”

Chinese

“他们那种人，就算创业，也应该是往计算机、人工智能或机器人等高新技术方向发展才对。”

Thai

“คนประเภทพวกเขา ต่อให้เริ่มต้นทำธุรกิจ ก็ควรจะไปในทิศทางเทคโนโลยีขั้นสูงอย่างคอมพิวเตอร์ ปัญญาประดิษฐ์ หรือหุ่นยนต์ถึงจะถูก”

Chinese

“另外，我建议你去了解一下仧乆传媒的发展过程，这公司虽然现在业务挺广，可一开始是靠那种，嗯，让女主播穿着暴露跳舞来博眼球。”

Thai

“อีกอย่าง ฉันแนะนำให้นายลองไปหาข้อมูลเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของฉางจิ่วมีเดียดู บริษัทนี้แม้ตอนนี้ธุรกิจจะค่อนข้างกว้างขวาง แต่ตอนเริ่มต้นกลับพึ่งพาเรื่องพรรค์นั้น อืม ให้สตรีมเมอร์สาวแต่งตัววาบหวามเต้นเพื่อดึงดูดสายตา”

Chinese

“还有这事？”吕途诧异问。

Thai

“มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ?” ลวี่ถูถามด้วยความประหลาดใจ

Chinese

“我亲自了解过，所以才一直觉着你有点异想天开了……”韩州道。

Thai

“ฉันไปหาข้อมูลมาด้วยตัวเอง ถึงได้รู้สึกมาตลอดว่านายเพ้อฝันเกินไป…” หานโจวกล่าว

Chinese

吕途沉吟片刻，合上记事本。

Thai

ลวี่ถูครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วปิดสมุดบันทึก

Chinese

“最后去调查一下这奶茶店是不是真如他所说，是顺手开的。”

Thai

“สุดท้ายไปสืบดูหน่อยว่าร้านชานมนี้เปิดเล่นๆ ตามที่เขาบอกจริงไหม”

Chinese

“还调查？”

Thai

“ยังจะสืบอีกเหรอ?”

Chinese

“嗯，事后无论结果如何我都要尽快回去，耽误久了我怕那两个卖歌的人先站出来，到时候我的头条可就没了。”

Thai

“อืม หลังจากนี้ไม่ว่าผลลัพธ์จะเป็นยังไงฉันก็ต้องรีบกลับไปแล้ว ปล่อยให้เสียเวลานานไป ฉันกลัวว่าคนขายเพลงสองคนนั้นจะออกตัวมาก่อน ถึงตอนนั้นพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งของฉันก็คงหลุดลอยไปแล้ว”

Chinese

“好吧，对了，你真打算把他报道出去？”韩州问。

Thai

“เอาเถอะ จริงสิ นายคิดจะรายงานข่าวเรื่องเขาจริงๆ เหรอ?” หานโจวถาม

Chinese

“这么好的一个新闻，为什么不报道？”

Thai

“ข่าวดีขนาดนี้ ทำไมจะไม่รายงานล่ะ?”

Chinese

“要听听我的建议吗？”

Thai

“อยากฟังคำแนะนำของฉันไหม?”

Chinese

“说说。”

Thai

“ว่ามาสิ”

Chinese

“说实话，他不是你们本地人，你就算报道估计也不会有多大反响。”

Thai

“พูดตามตรง เขาไม่ใช่คนท้องถิ่นของพวกนาย ต่อให้นายรายงานข่าวไปก็คงไม่ได้กระแสตอบรับอะไรมากหรอก”

Chinese

“你的意思是……”

Thai

“นายหมายความว่า…”

Chinese

“嗯，把这件事安在那个唱歌的男生身上，这样新闻效果会更好。”

Thai

“อืม โยนเรื่องนี้ไปให้เด็กหนุ่มที่ร้องเพลงคนนั้นแทน ข่าวจะได้ผลดีกว่า”

Chinese

草根逆袭，妹妹重病，再加上一个捡漏，素材拉满。

Thai

คนรากหญ้าพลิกชีวิต น้องสาวป่วยหนัก แถมยังได้ส้มหล่น วัตถุดิบข่าวจัดเต็มสุดๆ

Chinese

“我再考虑考虑……”

Thai

“ฉันขอคิดดูก่อน…”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

奶茶店二楼，李貌和大玉站在窗边，看着那两个消失在远处的背影。

Thai

ชั้นสองของร้านชานม หลี่เม่าและต้าอวี้ยืนอยู่ริมหน้าต่าง มองดูแผ่นหลังของทั้งสองคนที่ลับสายตาไปในระยะไกล

Chinese

这时，李貌手里的手机忽地响了一声。

Thai

ตอนนั้นเอง โทรศัพท์มือถือในมือของหลี่เม่าก็ส่งเสียงดังขึ้นมา

Chinese

他瞅了眼，笑道：“应该没什么问题了。”

Thai

เขาชำเลืองมองแล้วยิ้ม “น่าจะไม่มีปัญหาอะไรแล้วล่ะ”

Chinese

大玉瞥了眼屏幕上备注的“韩州”两个字，道：“公司那边我也安排好了，小貌，你说，那个记者真会跑去公司吗？”

Thai

ต้าอวี้เหลือบมองชื่อ “หานโจว” ที่บันทึกไว้บนหน้าจอแล้วเอ่ย “ทางฝั่งบริษัทฉันก็จัดการเรียบร้อยแล้ว เสี่ยวเม่า นายว่านักข่าวคนนั้นจะไปที่บริษัทจริงๆ ไหม?”

Chinese

“谁知道呢，他这都追到庐州来了，预防一手总没错。”

Thai

“ใครจะรู้ล่ะ ขนาดเขาตามมาถึงหลูโจวได้ ป้องกันไว้ก่อนย่อมไม่เสียหาย”

Chinese

“要不要跟孙富贵说一声？让他把捡漏的事提前泄露给其他媒体。”

Thai

“ต้องบอกซุนฟู่กุ้ยสักคำไหม? ให้เขาปล่อยข่าวเรื่องส้มหล่นให้สื่ออื่นล่วงหน้าไปเลย”

Chinese

李貌摇摇头：“做的太多容易露出破绽。”

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า “ทำมากเกินไปจะเผยพิรุธได้ง่าย”

Chinese

大玉撅着小嘴，有些不开心。

Thai

ต้าอวี้เบะปากเล็กน้อย ดูไม่ค่อยสบอารมณ์

Chinese

李貌伸手拥过她，刮了刮她挺翘的琼鼻。

Thai

หลี่เม่ายื่นมือไปโอบกอดเธอไว้ แล้วใช้นิ้วสะกิดจมูกโด่งรั้นของเธอเบาๆ

Chinese

“怎么了？”

Thai

“เป็นอะไรไป?”

Chinese

“那个人骗你，这样太便宜他了……”

Thai

“คนคนนั้นหลอกนาย ปล่อยเขาไปแบบนี้มันง่ายเกินไป…”

Chinese

“就是就是，怎么可以欺负大玉的男人呢，龟龟，我好委屈，求安慰。”

Thai

“นั่นสิๆ จะมารังแกผู้ชายของต้าอวี้ได้ยังไงกัน กุยกุย ฉันน้อยใจจัง ขอกำลังใจหน่อยสิ”

Chinese

大玉妩媚的白了他一眼，踮起脚，亲启红唇，轻轻咬住了他的下唇。

Thai

ต้าอวี้ค้อนมองเขาอย่างมีเสน่ห์ เขย่งปลายเท้า เผยอริมฝีปากสีแดงระเรื่อ แล้วขบกัดริมฝีปากล่างของเขาเบาๆ

Chinese

互相噙扯一番，大玉松开男朋友，问：

Thai

หลังจากจุมพิตพัวพันกันอยู่ครู่หนึ่ง ต้าอวี้ก็ผละออกจากแฟนหนุ่มแล้วถามว่า

Chinese

“我刚才的表现怎么样？”

Thai

“เมื่อกี้การแสดงของฉันเป็นไงบ้าง?”

Chinese

“呃……我演的太投入，没注意。”

Thai

“เอ่อ… ฉันอินกับการแสดงมากไปหน่อย เลยไม่ได้สังเกต”

Chinese

“小貌，你最后那个红脸是怎么弄出来的？”

Thai

“เสี่ยวเม่า หน้าแดงตอนท้ายนายทำยังไงน่ะ?”

Chinese

“那个啊，简单，憋气就行。”

Thai

“อันนั้นเหรอ ง่ายมาก แค่กลั้นหายใจก็พอแล้ว”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

原来是这么办到嘛，大玉黑白分明的眼珠子转了转，忽转移话题说道：

Thai

ที่แท้ก็ทำแบบนี้นี่เอง ดวงตากลมโตสุกใสของต้าอวี้กลอกไปมา ก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนากะทันหัน

Chinese

“小貌，我生日快到了，你打算送我什么呀？”

Thai

“เสี่ยวเม่า วันเกิดฉันใกล้จะถึงแล้ว นายคิดจะให้อะไรฉันเหรอ?”

Chinese

李貌眨眨眼。

Thai

หลี่เม่ากะพริบตาปริบๆ

Chinese

“怎么直接说出来了？”

Thai

“ทำไมพูดออกมาตรงๆ เลยล่ะ?”

Chinese

“其实你陪我一起吃块蛋糕我就满足了，但又知道你肯定会送东西，我不想让你纠结。”

Thai

“ความจริงแค่นายอยู่กินเค้กด้วยกันสักชิ้นฉันก็พอใจแล้ว แต่ก็รู้อยู่ดีว่านายต้องซื้อของขวัญให้อยู่แล้ว ฉันไม่อยากให้นายต้องมานั่งปวดหัวน่ะ”

Chinese

大玉顿了顿，继续道：“小貌你去年不就是这么做的么，我觉着那样挺好，所以，我可以自己挑礼物吗？”

Thai

ต้าอวี้ชะงักไปนิดแล้วพูดต่อ “ปีที่แล้วเสี่ยวเม่าก็ทำแบบนี้ไม่ใช่เหรอ ฉันรู้สึกว่าแบบนั้นก็ดีนะ เพราะงั้นฉันขอเลือกของขวัญเองได้ไหม?”

Chinese

迎着她明亮的眼睛，李貌点了点头。

Thai

เมื่อสบเข้ากับดวงตาเป็นประกายของเธอ หลี่เม่าก็พยักหน้า

Chinese

“好。”

Thai

“ได้สิ”

Chinese

“那，以后我们都这样？”

Thai

“งั้น ต่อไปเราก็ทำแบบนี้กันตลอดเลยนะ?”

Chinese

“听龟龟的。”

Thai

“ตามใจกุยกุยเลย”

Chinese

“嘻嘻，我现在就要去挑礼物。”

Thai

“ฮิฮิ ตอนนี้ฉันจะไปเลือกของขวัญแล้ว”

Chinese

李貌看了眼时间，今天下午是后两节有课，所以时间很充足。

Thai

หลี่เม่าดูเวลา บ่ายวันนี้มีเรียนสองคาบหลัง ดังนั้นจึงมีเวลาเหลือเฟือ

Chinese

“走吧，我去开车。”

Thai

“ไปกันเถอะ ฉันไปเอารถก่อน”

Chinese

下楼，走了没几步，大玉突然顿住脚步：

Thai

ลงมาชั้นล่าง เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ต้าอวี้ก็ชะงักฝีเท้าขึ้นมากะทันหัน

Chinese

“我包没拿，小貌，你去开车，我回去一趟。”

Thai

“ฉันลืมหยิบกระเป๋ามา เสี่ยวเม่า นายไปเอารถเถอะ ฉันกลับขึ้นไปเอาแป๊บหนึ่ง”

Chinese

“好。”

Thai

“ได้”

Chinese

李貌前往附近小区的停车库，把车开到奶茶店门口，接上大玉。

Thai

หลี่เม่าเดินไปยังโรงจอดรถของหมู่บ้านใกล้ๆ แล้วขับรถมาจอดที่หน้าร้านชานมเพื่อรับต้าอวี้

Chinese

不远处，何雨苗直至看不见车尾才收回视线，然后看向手里握着的手机。

Thai

ไม่ไกลกันนัก เหอยวี่เหมียวรอจนกระทั่งมองไม่เห็นท้ายรถแล้วถึงได้ละสายตากลับมา จากนั้นจึงมองโทรศัพท์มือถือที่กำอยู่ในมือ

Chinese

屏幕里清晰的记录下了楚红玉打开副驾驶车门的这一幕。

Thai

บนหน้าจอบันทึกภาพวินาทีที่ฉู่หงอวี้เปิดประตูที่นั่งข้างคนขับไว้อย่างชัดเจน

Chinese

“哎，刚才那不是楚红玉嘛？”

Thai

“เอ๊ะ เมื่อกี้ไม่ใช่ฉู่หงอวี้เหรอ?”

Chinese

“那车不便宜吧……”

Thai

“รถคันนั้นไม่ถูกเลยนะ…”

Chinese

“她这是，被人包养了？”

Thai

“นี่เธอ… โดนเสี่ยเลี้ยงเหรอ?”

Chinese

“不是说她有男朋友么？”

Thai

“ไม่ใช่ว่าเธอมีแฟนแล้วเหรอ?”

Chinese

跟何雨苗一起出来的几个女生热烈讨论着。

Thai

เด็กสาวหลายคนที่เดินออกมาพร้อมกับเหอยวี่เหมียวกำลังพูดคุยถกเถียงกันอย่างออกรส

Chinese

何雨苗想解释一句，可转念一想，并没有开口。

Thai

เหอยวี่เหมียวคิดจะอธิบายสักประโยค แต่เมื่อคิดทบทวนดูอีกทีก็ไม่ได้เอ่ยปาก

Chinese

“雨苗，照片发给我，我看看那车。”

Thai

“ยวี่เหมียว ส่งรูปให้ฉันหน่อยสิ ฉันขอดูรถคันนั้นหน่อย”

Chinese

“发给你们可以，但你们别乱传啊！”何雨苗“好心”提醒一句。

Thai

“ส่งให้พวกเธอได้นะ แต่พวกเธออย่าเอาไปส่งต่อมั่วซั่วล่ะ!” เหอยวี่เหมียวเอ่ยเตือนด้วย “ความหวังดี”

Chinese

“放心吧！”

Thai

“วางใจได้เลย!”

Chinese

“那车我上网搜了一下，要五十多万。”

Thai

“รถคันนั้นฉันค้นเน็ตดูแล้ว ตั้งห้าแสนกว่าแน่ะ”

Chinese

“会不会是她和她男朋友开奶茶店赚的？”

Thai

“จะเป็นเงินที่เธอกับแฟนเปิดร้านชานมหามาได้หรือเปล่า?”

Chinese

“不可能，奶茶店开了一年都没到，就算一个月赚两三万，也买不起。”

Thai

“เป็นไปไม่ได้ ร้านชานมเปิดยังไม่ถึงปีเลย ต่อให้ได้กำไรเดือนละสองสามหมื่นก็ซื้อไม่ไหวหรอก”

Chinese

“不是说她男朋友会写歌吗？”

Thai

“ไม่ใช่ว่าแฟนเธอแต่งเพลงเป็นเหรอ?”

Chinese

“那歌是乐队的，又不是他一个人的。”

Thai

“เพลงนั้นเป็นของวงดนตรี ไม่ใช่ของเขาสักหน่อย”

Chinese

“你们是不是忽略了一件事，车子不是非要全款才能买，是可以分期付款的。”有人道。

Thai

“พวกเธอลืมอะไรไปหรือเปล่า รถน่ะไม่จำเป็นต้องจ่ายเงินสดเสมอไปนะ ผ่อนชำระได้นี่” มีคนหนึ่งเอ่ยขึ้น

Chinese

“哦，对哟。”

Thai

“อ้อ จริงด้วยสิ”

Chinese

“谁知道呢，可惜没看到驾驶座上的人。”

Thai

“ใครจะไปรู้ล่ะ เสียดายที่มองไม่เห็นคนที่นั่งตรงเบาะคนขับ”

Chinese

知晓真相的何雨苗从始至终一句话都没说。

Thai

เหอยวี่เหมียวที่รู้ความจริงไม่ได้พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ