บทที่ 30

กลัวไม่คู่ควรกับเขา (1 / 1)

怕配不上他(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

楚红玉轻轻推开虚掩着的木门,蹑手蹑脚走到床边,窸窸窣窣开始脱衣服。

ไทย

ฉู่หงอวี้ค่อยๆ ผลักประตูไม้ที่แง้มไว้เบาๆ ย่องไปที่ข้างเตียง แล้วเริ่มถอดเสื้อผ้าเสียงดังสวบสาบ

จีน

“几点了?”

ไทย

“กี่โมงแล้ว?”

จีน

“十点。”她把毛衣脱掉,颤巍巍上了床,靠到奶奶身边,问:“我把您吵醒了?”

ไทย

“สี่ทุ่มค่ะ” เธอถอดเสื้อไหมพรมออก ค่อยๆ ก้าวขึ้นเตียงไปนอนเบียดข้างกายย่าแล้วถาม “หนูทำคุณย่าตื่นเหรอคะ?”

จีน

“没,睡不着。”夏奶奶的声音沧桑又温柔,“你有多久没和我一起睡了?”

ไทย

“เปล่าหรอก นอนไม่หลับน่ะ” น้ำเสียงของย่าเซี่ยทั้งแหบพร่าและอ่อนโยน “นานแค่ไหนแล้วนะที่หลานไม่ได้มานอนกับย่าแบบนี้?”

จีน

楚红玉想了想,“好久。”

ไทย

ฉู่หงอวี้ครุ่นคิดครู่หนึ่ง “นานมากแล้วค่ะ”

จีน

“小貌睡下了?”

ไทย

“เสี่ยวเม่าหลับไปแล้วเหรอ?”

จีน

“谁知道……”

ไทย

“ใครจะไปรู้ล่ะคะ…”

จีน

“是他吧?”

ไทย

“ใช่เขาใช่ไหมล่ะ?”

จีน

楚红玉低低道:“是他。”

ไทย

ฉู่หงอวี้เอ่ยเสียงแผ่ว “ใช่เขาค่ะ”

จีน

两人打着哑谜,偏偏又都知道对方说的是什么。

ไทย

ทั้งสองคนพูดจาเป็นปริศนา ทว่าต่างฝ่ายต่างรู้ดีว่าหมายถึงเรื่องอะไร

จีน

“您别把以前的事告诉他。”大玉央求道。

ไทย

“คุณย่าอย่าเล่าเรื่องเมื่อก่อนให้เขาฟังนะคะ” ต้าอวี้เอ่ยขอร้อง

จีน

“为什么?”夏奶奶问。

ไทย

“ทำไมล่ะ?” ย่าเซี่ยถาม

จีน

楚红玉没应声。

ไทย

ฉู่หงอวี้ไม่ได้ตอบ

จีน

“好好,我不说。”夏奶奶答应下来,又道:“我今晚跟他说,要把你送给他当老婆。”

ไทย

“ได้ๆ ย่าไม่พูดหรอก” ย่าเซี่ยรับปาก แล้วเอ่ยต่อ “คืนนี้ย่าบอกเขาว่าจะยกหลานให้เป็นเมียเขาด้วยนะ”

จีน

“奶奶~”黑暗中看不清楚红玉的脸,但想来已经红的滴血。

ไทย

“คุณย่าอ้ะ~” ในความมืดมองไม่เห็นใบหน้าของฉู่หงอวี้ แต่เดาว่าคงแดงก่ำจนแทบมีเลือดหยดแล้ว

จีน

“知道他怎么回的嘛?”夏奶奶声音有点调皮,又带着点诱惑。

ไทย

“รู้ไหมว่าเขาตอบว่ายังไง?” น้ำเสียงของย่าเซี่ยเจือความขี้เล่น ทั้งยังแฝงการยั่วเย้าอยู่บ้าง

จีน

“不想知道。”楚红玉把头蒙到被子里,可一双耳朵却留在了外面。

ไทย

“ไม่อยากรู้ค่ะ” ฉู่หงอวี้มุดหัวเข้าไปในผ้าห่ม ทว่าหูทั้งสองข้างกลับโผล่อยู่ข้างนอก

จีน

“那我不说了。”

ไทย

“งั้นย่าไม่เล่าแล้วนะ”

จีน

夏奶奶故意逗她,说完就不再作声,房间归于平静。

ไทย

ย่าเซี่ยแกล้งเย้าเธอ พอพูดจบก็เงียบเสียงลง ภายในห้องจึงกลับคืนสู่ความสงบ

จีน

半晌,夏奶奶突然感觉有人晃了晃她胳膊。无声笑笑,还是没说话。

ไทย

ผ่านไปครู่ใหญ่ ย่าเซี่ยพลันรู้สึกว่ามีคนเขย่าแขนตน เธอแอบยิ้มเงียบๆ แต่ก็ยังไม่พูดอะไร

จีน

“睡着了?”

ไทย

“หลับแล้วเหรอคะ?”

จีน

“奶奶~”

ไทย

“คุณย่า~”

จีน

楚红玉叫了几声,没得到回应,不由有点着急。

ไทย

ฉู่หงอวี้เรียกไปสองสามที เมื่อไม่ได้รับคำตอบก็อดร้อนใจขึ้นมาไม่ได้

จีน

夏奶奶忍着笑,终于出声,问:“怎么了?”

ไทย

ย่าเซี่ยกลั้นขำ ในที่สุดก็ส่งเสียงถาม “มีอะไรเหรอ?”

จีน

“又捉弄我。”楚红玉抱怨一句,摸索到她耳边,小声问:“他怎么说的?”

ไทย

“แกล้งหนูอีกแล้ว” ฉู่หงอวี้บ่นอุบ คลำหาไปข้างหูย่าแล้วกระซิบถาม “เขาว่ายังไงบ้างคะ?”

จีน

声音低低的,好像生怕被隔壁的人偷听。

ไทย

น้ำเสียงแผ่วเบา ราวกับกลัวเหลือเกินว่าคนข้างห้องจะแอบได้ยิน

จีน

夏奶奶伸手揉了揉孙女的头发,同样小声道:“他让我等着抱曾孙。”

ไทย

ย่าเซี่ยยื่นมือไปลูบผมของหลานสาว แล้วกระซิบตอบเช่นกัน “เขาบอกให้ย่ารออุ้มเหลนไงล่ะ”

จีน

“不要脸!”

ไทย

“หน้าไม่อาย!”

จีน

楚红玉嗖的一声,整个人迅速钻进被子。黑暗中,她能清晰的听到自己的心在砰砰狂跳。

ไทย

ฟึ่บ! ฉู่หงอวี้มุดเข้าไปในผ้าห่มอย่างรวดเร็ว ในความมืด เธอได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นระรัวอย่างชัดเจน

จีน

要是李貌在这,肯定大喊冤枉,这话不不是他说的啊!

ไทย

ถ้าหลี่เม่าอยู่ตรงนี้ คงร้องตะโกนว่าไม่ยุติธรรมแน่ๆ คำพูดนี้ไม่ได้มาจากปากเขาเสียหน่อย!

จีน

夏奶奶把她从被窝里拉出来,“你怎么想的?”

ไทย

ย่าเซี่ยดึงเธอออกมาจากผ้าห่ม “แล้วหลานคิดยังไงล่ะ?”

จีน

楚红玉舔了舔嘴唇,不知道怎么说。

ไทย

ฉู่หงอวี้เลียริมฝีปาก ไม่รู้จะพูดยังไงดี

จีน

“不喜欢了?”

ไทย

“ไม่ชอบแล้วเหรอ?”

จีน

“不是。”

ไทย

“ไม่ใช่ค่ะ”

จีน

“那怎么了?”

ไทย

“แล้วมันยังไงกันล่ะ?”

จีน

楚红玉沉默良久,才小声道:“我怕。”

ไทย

ฉู่หงอวี้เงียบไปนาน ถึงได้เอ่ยเสียงแผ่ว “หนูกลัวค่ะ”

จีน

“怕什么?”

ไทย

“กลัวอะไรล่ะ?”

จีน

“配不上他。”

ไทย

“กลัวจะไม่คู่ควรกับเขา”

จีน

夏奶奶沉默,伸手搂过她,轻声道:“别怕。”

ไทย

ย่าเซี่ยเงียบไป ยื่นมือไปโอบกอดเธอไว้แล้วเอ่ยเสียงเบา “ไม่ต้องกลัวนะ”

จีน

“我大孙女很好。”

ไทย

“หลานสาวคนโตของย่าดีมากเลยล่ะ”

จีน

“学习好,人好,长得也好。”

ไทย

“เรียนก็ดี นิสัยก็ดี หน้าตาก็สวย”

จีน

“这话可不是我说的,是小貌亲口说的。”

ไทย

“คำพูดนี้ย่าไม่ได้พูดเองนะ เสี่ยวเม่าเป็นคนพูดเองกับปากเลย”

จีน

“他真这么说?”楚红玉微微仰头。

ไทย

“เขาพูดแบบนั้นจริงๆ เหรอคะ?” ฉู่หงอวี้เงยหน้าขึ้นเล็กน้อย

จีน

“那还能有假?”夏奶奶轻轻拍着她的背,又道:“傻丫头,喜欢一个人别想那么多。”

ไทย

“จะโกหกได้ยังไงล่ะ?” ย่าเซี่ยตบหลังเธอเบาๆ แล้วกล่าวต่อ “เด็กโง่ ชอบใครสักคนอย่าคิดมากนักเลย”

จีน

“嗯!”

ไทย

“ค่ะ!”

จีน

两人聊到很晚,才沉沉睡去。

ไทย

ทั้งสองคนคุยกันจนดึกดื่น ถึงค่อยผล็อยหลับไป

จีน

……

ไทย

…

จีน

翌日一早。

ไทย

เช้าวันรุ่งขึ้น

จีน

李貌被鸡鸣吵醒,又没睡好。

ไทย

หลี่เม่าถูกเสียงไก่ขันปลุกให้ตื่น และก็นอนไม่ค่อยพออีกเช่นเคย

จีน

听见隔壁有动静,出门瞅了眼,是夏奶奶。

ไทย

พอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจากห้องข้างๆ เขาจึงเดินออกไปชะโงกดู เป็นย่าเซี่ยนั่นเอง

จีน

今早逢集,她打算把自家种的蔬菜挑去街上卖。

ไทย

เช้านี้เป็นวันนัดตลาด ย่าตั้งใจจะหาบผักที่ปลูกเองไปขายในตลาด

จีน

李貌很想和她一起,但楚红玉还在睡觉。留她一个人在家,他实在不放心。

ไทย

หลี่เม่าอยากจะไปกับย่าด้วยเหลือเกิน แต่ฉู่หงอวี้ยังหลับอยู่ ทิ้งให้เธออยู่บ้านคนเดียว เขาไม่วางใจจริงๆ

จีน

最后只能作罢。

ไทย

สุดท้ายจึงได้แต่ล้มเลิกความคิด

จีน

夏奶奶走后,他回床上躺了会,睡不着,手机又玩不了,网卡的一批。

ไทย

หลังจากย่าเซี่ยออกไปแล้ว เขากลับไปนอนบนเตียงอยู่พักหนึ่ง นอนไม่หลับ มือถือก็เล่นไม่ได้ เน็ตอืดสุดๆ

จีน

昨晚他和他妈都没通视频。

ไทย

เมื่อคืนเขากับแม่ก็ไม่ได้คุยวิดีโอคอลกัน

จีน

实在无聊的紧,他只能学习。

ไทย

น่าเบื่อจนทนไม่ไหวจริงๆ เขาจึงทำได้แค่อ่านหนังสือเรียน

จีน

直到听到隔壁隐约传来声响才停笔。

ไทย

จนกระทั่งได้ยินเสียงดังแว่วมาจากห้องข้างๆ ถึงได้หยุดจรดปากกา

จีน

出门就瞧见楚红玉正蹲在水井旁刷牙。

ไทย

เดินออกไปข้างนอกก็เห็นฉู่หงอวี้กำลังนั่งยองๆ แปรงฟันอยู่ข้างบ่อน้ำ

จีน

他瞄了眼紧绷的位置,嗯,应该会生儿子。

ไทย

เขากวาดสายตามองส่วนที่ตึงเปรี๊ยะ อืม น่าจะมีลูกชายได้นะเนี่ย

จีน

“有多余的牙刷没。”他走过去问。

ไทย

“มีแปรงสีฟันสำรองไหม” เขาเดินเข้าไปถาม

จีน

楚红玉满嘴泡沫,摇了摇头。

ไทย

ฉู่หงอวี้ฟองเต็มปาก ส่ายหัวปฏิเสธ

จีน

李貌作罢,又问:“咱们什么时候回学校?”

ไทย

หลี่เม่าไม่เซ้าซี้แล้วถามต่อ “พวกเราจะกลับโรงเรียนกันตอนไหน?”

จีน

学校晚上有自习,他们今天就得回去。

ไทย

ตอนค่ำที่โรงเรียนมีชั่วโมงเรียนรู้ด้วยตนเอง วันนี้พวกเขาจึงต้องกลับไป

จีน

楚红玉含糊不清道:“吃过午饭。”

ไทย

ฉู่หงอวี้เอ่ยเสียงอู้อี้ “หลังกินข้าวเที่ยง”

จีน

过了会,她又主动道:“锅里有稀饭。”

ไทย

ครู่ต่อมา เธอก็เป็นฝ่ายเอ่ยขึ้นเอง “ในหม้อมีข้าวต้มนะ”

จีน

“唔,还真有点饿了。”李貌揉着肚子进了屋。

ไทย

“อืม หิวขึ้นมานิดหน่อยพอดี” หลี่เม่าลูบท้องแล้วเดินเข้าบ้าน

จีน

夏奶奶临近中午才回来,她用卖菜的钱买了点腊肉。

ไทย

ย่าเซี่ยกลับมาตอนใกล้เที่ยง ย่าใช้เงินที่ได้จากการขายผักซื้อเนื้อหมูหมักมานิดหน่อย

จีน

午饭是楚红玉做的,李貌在席间夸了她句:“以后谁要是娶了你就有口福了。”

ไทย

มื้อเที่ยงเป็นฉู่หงอวี้ที่ลงมือทำ หลี่เม่าเอ่ยชมเธอระหว่างกินข้าวประโยคหนึ่ง “วันหน้าใครได้แต่งงานกับเธอนี่คงมีลาภปากแย่เลย”

จีน

结果把楚红玉羞的一个人躲进了里屋。

ไทย

ผลปรากฏว่าฉู่หงอวี้เขินอายจนหลบเข้าไปในห้องด้านในคนเดียว

จีน

李貌一头雾水。

ไทย

หลี่เม่างงเป็นไก่ตาแตก

จีน

夏奶奶默默低头吃饭,一直没吭声。

ไทย

ย่าเซี่ยก้มหน้าก้มตากินข้าวเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไรสักคำมาตลอด

จีน

下午,临走之前。

ไทย

ช่วงบ่าย ก่อนจะออกเดินทาง

จีน

她把楚红玉拉到一旁,从口袋里掏出用碎布包裹着的零钱。

ไทย

ย่าดึงฉู่หงอวี้ไปด้านข้าง ล้วงเศษเงินที่ห่อด้วยเศษผ้าออกจากกระเป๋าเสื้อ

จีน

“快高考了,营养得跟上,拿着,在学校吃点好的。”

ไทย

“ใกล้สอบเกาเข่าแล้ว ต้องบำรุงให้เต็มที่นะ เอาไปเถอะ อยู่ที่โรงเรียนจะได้กินของดีๆ หน่อย”

จีน

“太多了。”

ไทย

“เยอะเกินไปแล้วค่ะ”

จีน

楚红玉还回去一大半,自己只留五十。

ไทย

ฉู่หงอวี้คืนกลับไปเกินครึ่ง ตัวเองเก็บไว้แค่ห้าสิบ

จีน

家里面有低保,每人每月200。除此之外,奶奶会不时上街卖点蔬菜。

ไทย

ที่บ้านได้รับเงินสวัสดิการผู้มีรายได้น้อย คนละ 200 ต่อเดือน นอกเหนือจากนี้ ย่าจะคอยหาบผักไปขายในตลาดเป็นครั้งคราว

จีน

家里一直这样勉强过活着。

ไทย

ครอบครัวประคับประคองชีวิตให้อยู่รอดมาได้แบบนี้ตลอด

จีน

可是这几个月奶奶借口高考,每个星期都会给她一百多,一个月低保的钱全给了她。

ไทย

ทว่าหลายเดือนมานี้ ย่าอ้างเรื่องสอบเกาเข่า ให้เงินเธอสัปดาห์ละร้อยกว่าตลอด เงินสวัสดิการทั้งเดือนก็ยกให้เธอหมด

จีน

她知道,奶奶已经很久没沾荤腥了。昨晚抱着她的时候甚至能感觉到她身上那硌人的骨头。

ไทย

เธอรู้ดีว่าย่าไม่ได้กินเนื้อสัตว์มานานมากแล้ว เมื่อคืนตอนที่กอดย่ายังสัมผัสได้ถึงกระดูกที่โผล่แทงมือบนร่างย่าเลย

จีน

“你这孩子,让你拿着你就拿着。”夏奶奶把钱硬塞进她口袋。

ไทย

“เด็กคนนี้นี่ บอกให้เก็บไว้ก็เก็บไว้สิ” ย่าเซี่ยยัดเงินใส่มือเธอแน่น

จีน

楚红玉那对桃花眼顿时蓄满了泪水。

ไทย

ดวงตาดอกท้อคู่นั้นของฉู่หงอวี้เอ่อล้นไปด้วยหยาดน้ำตาทันที

จีน

夏奶奶伸出粗糙干瘪的双手,捧起她的脸,“小貌还在外面呢。”

ไทย

ย่าเซี่ยยื่นมืออันหยาบกร้านเหี่ยวย่นทั้งสองข้างขึ้นประคองใบหน้าเธอ “เสี่ยวเม่ายังอยู่ข้างนอกนะ”

จีน

楚红玉瘪瘪嘴,强忍着没哭鼻子。

ไทย

ฉู่หงอวี้เบะปาก กลั้นน้ำตาไว้ไม่ให้ร้องไห้ออกมา

จีน

“现在苦点没什么,等你上了大学,奶奶就等着享福咯。”

ไทย

“ตอนนี้ลำบากหน่อยไม่เป็นไรหรอก พอหลานเข้ามหาวิทยาลัยได้ ย่าก็จะรอนั่งรับความสุขแล้วล่ะ”

จีน

“嗯!”楚红玉重重点头,噎着嗓子应道。

ไทย

“ค่ะ!” ฉู่หงอวี้พยักหน้าอย่างหนักแน่น ขานรับด้วยเสียงสะอึกสะอื้น

จีน

午后,阳光下,夏奶奶站在路旁,目送两个孩子的身影消失在远方,久久没有动弹。

ไทย

ยามบ่าย ท่ามกลางแสงแดด ย่าเซี่ยยืนอยู่ริมทาง สายตามองส่งเงาร่างของเด็กทั้งสองจนเลือนหายไปในระยะไกล โดยไม่ขยับเขยื้อนอยู่เนิ่นนาน

จีน

……

ไทย

…

จีน

路上。

ไทย

บนถนน

จีน

李貌瞅着闷闷不乐的楚红玉,从书包掏出个耳机,给自己右耳堵上,留了一边。

ไทย

หลี่เม่ามองฉู่หงอวี้ที่ดูซึมเซา จึงหยิบหูฟังออกมาจากกระเป๋านักเรียน เสียบเข้าหูขวาตัวเองไว้ข้างหนึ่ง และเหลือไว้อีกข้าง

จีน

“听歌。”

ไทย

“ฟังเพลงกัน”

จีน

楚红玉偏头瞥了眼,稍微靠近,伸手接过,塞进左耳。

ไทย

ฉู่หงอวี้เอียงศีรษะเหลือบมอง ขยับเข้าไปใกล้อีกนิด ยื่นมือไปรับมาเสียบเข้าที่หูซ้าย

จีน

李貌翻了翻,最后放了首应景的《稻香》。

ไทย

หลี่เม่าเลื่อนหาเพลง สุดท้ายก็เปิดเพลง《กลิ่นหอมของรวงข้าว》ที่เข้ากับบรรยากาศ

จีน

先是蝉鸣和嬉笑声,接着进入一阵舒缓明快的吉他。

ไทย

เริ่มด้วยเสียงจั๊กจั่นและเสียงหัวเราะหยอกล้อ จากนั้นก็เข้าสู่ท่วงทำนองกีตาร์ที่ฟังสบายและสดใส

จีน

“对这个世界如……”

ไทย

“หากโลกใบนี้…”

จีน

周围是一望无际的田野,绿油油一片,没有稻香。

ไทย

รอบด้านคือผืนนาเขียวขจีทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ไม่มีกลิ่นหอมของรวงข้าว

จีน

不时有风吹来,仿佛置身海边。

ไทย

มีสายลมพัดมาเป็นระยะ ราวกับยืนอยู่ริมทะเล

จีน

海浪是绿色的,又被阳光镀上一层浅浅的金黄。

ไทย

เกลียวคลื่นเป็นสีเขียว ชโลมด้วยแสงแดดจนเปล่งประกายสีทองอร่ามจางๆ

จีน

李貌收起手机,又把手插进书包,警惕的观察四周。

ไทย

หลี่เม่าเก็บโทรศัพท์มือถือ แล้วสอดมือเข้าไปในกระเป๋านักเรียนอีกครั้ง กวาดสายตาสังเกตสิ่งรอบข้างอย่างระแวดระวัง

จีน

由于是有线耳机,两人走的很近。

ไทย

เนื่องจากเป็นหูฟังแบบมีสาย ทั้งสองคนจึงเดินชิดกันมาก

จีน

一人走远,会立马下意识靠近。碰到一起,又会立马分开。

ไทย

พอใครคนหนึ่งเดินห่างออกไป ก็จะขยับเข้าใกล้ตามสัญชาตญาณทันที พอเบียดชนกัน ก็จะรีบผละออกจากกันทันใด

จีน

忽远忽近中,到了下一首歌。

ไทย

ท่ามกลางการขยับเข้าใกล้และออกห่าง เพลงถัดไปก็เริ่มขึ้น

จีน

“摘一颗苹果,等你从门前经过。”

ไทย

“เด็ดแอปเปิลผลหนึ่ง รอเธอนั้นเดินผ่านหน้าประตู”

จีน

一开始两人都没觉着有什么不对,可是听了两句后……

ไทย

ตอนแรกทั้งคู่ก็ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ ทว่าพอฟังไปได้สองท่อน…

จีน

“已经约定过,一起过下个周末,你的小小情绪对我来说。”

ไทย

“ได้นัดกันไว้แล้ว ว่าจะใช้วันหยุดสุดสัปดาห์หน้าด้วยกัน อารมณ์น้อยนิดของเธอนั้นสำหรับฉัน…”

จีน

这,这歌词说的是他俩?

ไทย

นี่… เนื้อเพลงนี่มันพูดถึงพวกเขาสองคนงั้นเหรอ?

จีน

李貌忍不住看了眼楚红玉,没想到她也正看过来。

ไทย

หลี่เม่าอดไม่ได้ที่จะมองฉู่หงอวี้ ไม่นึกเลยว่าเธอก็กำลังมองมาเช่นกัน

จีน

两人眼神一撞,又都慌乱避开。

ไทย

สายตาทั้งคู่ประสานกัน ต่างก็รีบหลบตาด้วยความลนลาน

จีน

然后又忍不住偷偷看对方。

ไทย

จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะแอบมองอีกฝ่าย

จีน

“你就这样闯进我的心窝。”

ไทย

“เธอบุกเข้ามาในหัวใจของฉันแบบนี้”

จีน

“用时间去思念爱情有点甜。”

ไทย

“ใช้เวลาเพื่อคิดถึง ความรักช่างหวานซึ้ง”

จีน

李貌以前听过这首歌,但感觉和现在听的他么的就是两首歌。

ไทย

หลี่เม่าเคยฟังเพลงนี้มาก่อน แต่รู้สึกว่าที่ฟังตอนนี้กับเมื่อก่อนมันคนละเพลงกันชัดๆ

จีน

这躁动的心是怎么回事。

ไทย

หัวใจที่เต้นกระสับกระส่ายนี่มันเป็นบ้าอะไรกัน

จีน

“你会唱歌嘛?”

ไทย

“เธอร้องเพลงเป็นไหม?”

จีน

他怕自己忍不住会做出什么冲动的事,连忙开口找话题。

ไทย

เขากลัวว่าตัวเองจะหักห้ามใจไม่ไหวจนทำเรื่องวู่วามอะไรลงไป จึงรีบเอ่ยปากหาเรื่องคุย

จีน

楚红玉摇头,“没试过。”

ไทย

ฉู่หงอวี้ส่ายหน้า “ไม่เคยลอง”

จีน

李貌来了兴趣,没试过就是第一次。

ไทย

หลี่เม่าเกิดสนใจขึ้นมา ไม่เคยลองก็แปลว่านี่เป็นครั้งแรก

จีน

“现在试试?你挑一首,刚才那首还是这首?”

ไทย

“ลองดูตอนนี้เลยไหม? เธอเลือกมาเพลงหนึ่ง เพลงเมื่อกี้หรือว่าเพลงนี้?”

จีน

楚红玉轻咬了下嘴唇,犹豫一会,没有拒绝,道:“这首。”

ไทย

ฉู่หงอวี้กัดริมฝีปากเบาๆ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ไม่ได้ปฏิเสธแล้วเอ่ย “เพลงนี้”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน