ฉันขอลูบหัวโล้นของเธอได้ไหม(1 / 1)
我能摸摸你的光头吗(1 / 1)แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
李貌和楚红玉之间的关系,就差层窗户纸没捅破。
ไทย
ความสัมพันธ์ระหว่างหลี่เม่ากับฉู่หงอวี้ เหลือเพียงกระดาษหน้าต่างชั้นเดียวที่ยังไม่ถูกเจาะทะลุเท่านั้น
จีน
从相识到现在,算了算时间,半个月而已。
ไทย
นับตั้งแต่รู้จักกันจนถึงตอนนี้ คำนวณดูเวลาแล้ว ก็แค่ครึ่งเดือนเท่านั้น
จีน
所以,看吧,喜欢和不喜欢真的很容易分辨。
ไทย
เพราะฉะนั้น เห็นไหมล่ะ ชอบหรือไม่ชอบมันแยกแยะได้ง่ายมากจริงๆ
จีน
两个人要是对上眼,关系进展压根慢不下来。
ไทย
คนสองคนถ้าถูกชะตากัน ความสัมพันธ์จะพัฒนาเร็วเสียจนไม่มีทางชะลอลงได้เลย
จีน
一个月半年要是都还没戏,那就别妄想五年十年有结果了。就算最后意外有结果,也是对方挑挑拣拣,权衡利弊后的选择。
ไทย
หากผ่านไปหนึ่งเดือนหรือครึ่งปีแล้วยังไม่มีแวว ก็อย่าได้เพ้อฝันเลยว่าห้าปีหรือสิบปีจะมีผลลัพธ์ ถึงแม้สุดท้ายจะมีผลลัพธ์ออกมาอย่างไม่คาดคิด แต่นั่นก็เป็นเพียงตัวเลือกหลังจากที่อีกฝ่ายคัดเลือกเปรียบเทียบข้อดีข้อเสียอย่างถี่ถ้วนแล้วเท่านั้น
จีน
他上辈子也不知道怎么了,竟然被江新月吊了十多年。
ไทย
ชาติก่อนเขาก็ไม่รู้ว่าเป็นอะไรไป ถึงได้ถูกเจียงซินเยว่ดึงเชิงไว้ตั้งสิบกว่าปี
จีน
有这十年功夫,他和大玉生的崽都能上小学了。
ไทย
เอาเวลาสิบปีนี้ไป ลูกที่เขาคลอดกับต้าอวี้คงเข้าเรียนชั้นประถมได้แล้ว
จีน
嗯,可能是爽文看太多,脑子全寄给了那些作者。
ไทย
อืม อาจเป็นเพราะอ่านนิยายสุขนิยมมากเกินไป สมองเลยฝากไว้กับบรรดานักเขียนหมดแล้ว
จีน
打车比坐农班车快得多,但也花了一个小时左右。
ไทย
การนั่งแท็กซี่เร็วกว่ารถประจำทางชนบทมาก ทว่าก็ยังใช้เวลาราวหนึ่งชั่วโมง
จีน
“对,前面那个岔路口右拐,能进去,相信我。”
ไทย
“ใช่ ตรงทางแยกข้างหน้าเลี้ยวขวา เข้าไปได้ เชื่อผมเถอะ”
จีน
“再右拐,就这一小截路了。”
ไทย
“เลี้ยวขวาอีกที ก็เหลือทางแค่นิดเดียวแล้ว”
จีน
“哎,就是这。”
ไทย
“อ๊ะ ตรงนี้แหละ”
จีน
李貌先把大玉弄下车,然后开始搬东西。
ไทย
หลี่เม่าช่วยพาต้าอวี้ลงจากรถก่อน จากนั้นจึงเริ่มขนของ
จีน
司机大哥皱着眉,不想耽误时间,也下车帮忙。
ไทย
พี่คนขับขมวดคิ้ว ไม่อยากเสียเวลา จึงลงจากรถมาช่วยขนด้วย
จีน
“大哥,太麻烦你了!”
ไทย
“พี่ชาย รบกวนพี่มากเลย!”
จีน
等搬完,李貌把打车的一百二十块扫给对方,又从地上的一大堆东西里拎出瓶饮料递过去。
ไทย
พอขนเสร็จ หลี่เม่าก็สแกนจ่ายค่ารถหนึ่งร้อยยี่สิบหยวนให้อีกฝ่าย แล้วหยิบเครื่องดื่มขวดหนึ่งจากกองสิ่งของพะเนินบนพื้นส่งให้
จีน
稍微推辞一番,大哥收下,然后开车走了。
ไทย
หลังปฏิเสธเกรงใจอยู่ครู่หนึ่ง พี่คนขับก็รับไว้ แล้วขับรถจากไป
จีน
地方实在太偏,路也不好走,李貌也不怪人家不高兴。
ไทย
สถานที่กันดารเกินไปจริงๆ ทางก็ไม่ดี หลี่เม่าจึงไม่ได้โทษที่อีกฝ่ายจะอารมณ์ไม่ดี
จีน
他走到大玉身边,瞅着她那小表情,知道她又心疼钱了。
ไทย
เขาเดินมาข้างกายต้าอวี้ มองสีหน้าเล็กๆ ของเธอ ก็รู้ว่าเธอเสียดายเงินอีกแล้ว
จีน
这样也挺好,家里面总不能两个人花钱都大手大脚的。
ไทย
แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ในบ้านจะให้คนสองคนใช้เงินมือเติบทั้งคู่ไม่ได้
จีน
那特么不叫过日子,叫败家。
ไทย
นั่นไม่ได้เรียกว่าใช้ชีวิตคู่ แต่เรียกว่าผลาญสมบัติชัดๆ
จีน
不过,以后钱赚多了,两个人败家也没关系。
ไทย
ทว่า วันหน้าพอหาเงินได้มากขึ้น ต่อให้ผลาญสมบัติกันทั้งคู่ก็ไม่เป็นไร
จีน
“我抱你回去。”李貌道。
ไทย
“ฉันอุ้มเธอเข้าไปนะ” หลี่เม่าเอ่ย
จีน
他们现在是在大玉家房子后面。
ไทย
ตอนนี้พวกเขาอยู่ด้านหลังบ้านของต้าอวี้
จีน
“我自己可以。”楚红玉说着倔强的单腿往前跳了几步。
ไทย
“ฉันไปเองได้” ฉู่หงอวี้พูดพลางกระโดดขาเดียวไปข้างหน้าอย่างดื้อรั้นสองสามก้าว
จีน
李貌上前,一把捞起她,边走边道:“别逞能。”
ไทย
หลี่เม่าก้าวขึ้นหน้า ช้อนอุ้มตัวเธอขึ้นมาในคราเดียว แล้วเอ่ยขณะเดิน “อย่าฝืนเลยน่า”
จีน
“放我下来,奶奶会看到。”大玉已经开始脸红。
ไทย
“ปล่อยฉันลงเถอะ ย่าจะเห็นเอานะ” ต้าอวี้เริ่มหน้าแดงแล้ว
จีน
“看到就看到呗,让她老人家乐呵乐呵。”他厚颜无耻道。
ไทย
“เห็นก็เห็นสิ ให้ท่านได้อารมณ์ดีเบิกบานใจหน่อยไง” เขาพูดอย่างหน้าหนาไร้ยางอาย
จีน
夏奶奶正坐在门前的小板凳上打盹,听到动静,眯眼瞅了瞅。
ไทย
ย่าเซี่ยกำลังนั่งสัปหงกอยู่บนม้านั่งตัวเล็กหน้าประตู เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว จึงหรี่ตามอง
จีน
然后脸上的皱纹顿时挤在了一起,慈祥的笑起来。
ไทย
จากนั้นรอยย่นบนใบหน้าพลันย่นเข้าหากัน แล้วแย้มยิ้มอย่างอ่อนโยน
จีน
“奶奶,我们回来了。”李貌抱着大玉稳步走来。
ไทย
“ย่า พวกเรากลับมาแล้ว” หลี่เม่าอุ้มต้าอวี้ก้าวเดินเข้ามาอย่างมั่นคง
จีน
待离的近了,夏奶奶才看到大玉身上裹着的纱布,忙起身迎过来问:“这是怎么了?”
ไทย
เมื่อเข้ามาใกล้ ย่าเซี่ยถึงได้เห็นผ้าก๊อซที่พันอยู่บนตัวต้าอวี้ จึงรีบลุกขึ้นเดินเข้ามาต้อนรับแล้วถามว่า “นี่เป็นอะไรไปน่ะ?”
จีน
“是我没照顾好她。”
ไทย
“ผมดูแลเธอไม่ดีเอง”
จีน
“我自己摔的。”
ไทย
“หนูล้มเองค่ะ”
จีน
两人同时抢着出声,说完又都看向彼此。
ไทย
ทั้งสองคนแย่งกันส่งเสียงออกมาพร้อมกัน พูดจบต่างก็หันมองหน้ากัน
จีน
离得近,他们都从对方的眼中看到了里面倒映着的自己。
ไทย
เพราะอยู่ใกล้กัน ทั้งคู่ต่างเห็นเงาสะท้อนของตนเองในแววตาของอีกฝ่าย
จีน
夏奶奶看看她,又看看他,笑意更浓。
ไทย
ย่าเซี่ยหันมองเธอที มองเขาที รอยยิ้มยิ่งเปี่ยมล้นขึ้น
จีน
“放我下来吧。”大玉实在受不了他直勾勾的眼神,垂下头,低低道。
ไทย
“ปล่อยฉันลงเถอะ” ต้าอวี้ทนสายตาที่จ้องมองมาตรงๆ ของเขาไม่ไหวจริงๆ จึงก้มศีรษะลงพลางเอ่ยเสียงเบา
จีน
“我去搬东西。”
ไทย
“ฉันไปขนของก่อนนะ”
จีน
等她站稳,李貌打了声招呼,一溜烟跑回去。
ไทย
รอจนเธอยืนได้มั่นคง หลี่เม่าจึงบอกกล่าวคำหนึ่ง แล้ววิ่งพรวดพราดกลับไป
จีน
他脸皮多厚啊,不是害羞,是怕那些东西让别人拿了去。
ไทย
ผิวหน้าเขาหนาจะตาย ไม่ใช่เพราะเขินอายหรอก แต่กลัวว่าของพวกนั้นจะถูกคนอื่นหยิบไปต่างหาก
จีน
“你这孩子,怎么买这么多东西?”夏奶奶紧随其后,跟了过来。
ไทย
“เด็กคนนี้นี่ ทำไมซื้อของมาเยอะขนาดนี้ล่ะ?” ย่าเซี่ยเดินตามหลังเขามาติดๆ
จีน
“我也不能在您这白吃白喝啊!”李貌蹲下身,扛起一袋大米就走。
ไทย
“ผมจะมากินฟรีอยู่ฟรีที่บ้านย่าได้ยังไงกันล่ะ!” หลี่เม่าย่อตัวลง แบกกระสอบข้าวสารหนึ่งถุงขึ้นบ่าแล้วเดินไป
จีน
夏奶奶当然不信,心里知道他的良苦用心,也没矫情。
ไทย
แน่นอนว่าย่าเซี่ยไม่เชื่อ ในใจรู้ถึงความปรารถนาดีของเขา จึงไม่ได้เสแสร้งเกรงใจ
จีน
到处看了看,东西真不少。
ไทย
พอมองดูรอบๆ ของไม่ใช่น้อยๆ เลยจริงๆ
จีน
对他这个准孙女婿自然更加满意。
ไทย
ย่อมยิ่งพึงพอใจในตัวว่าที่หลานเขยคนนี้มากขึ้น
จีน
倒不是说她看重这些,而是通过这些可见他有多在意大玉。
ไทย
ไม่ใช่ว่าเธอเห็นแก่สิ่งของเหล่านี้ ทว่าผ่านสิ่งเหล่านี้ทำให้เห็นว่าเขาใส่ใจต้าอวี้มากแค่ไหน
จีน
李貌这么做,确实是因为在乎。
ไทย
ที่หลี่เม่าทำเช่นนี้ ก็เพราะใส่ใจจริงๆ
จีน
大玉就夏奶奶这么一个亲人,要是哪天她连这最后一个亲人都没了,不知道她会伤心成什么样。
ไทย
ต้าอวี้มีญาติเพียงย่าเซี่ยคนนี้แค่คนเดียว หากวันใดวันหนึ่งเธอต้องสูญเสียญาติคนสุดท้ายนี้ไป ก็ไม่รู้ว่าเธอจะเสียใจขนาดไหน
จีน
但不管多亲的人,总有那么一天会离开。
ไทย
แต่ไม่ว่าจะสนิทผูกพันกันแค่ไหน ก็ย่อมมีสักวันที่ต้องจากไป
จีน
他如今孝敬她老人家,就是想让她补补身子,好让那天晚点到来。
ไทย
การที่เขากตัญญูต่อท่านผู้เฒ่าในตอนนี้ ก็เพียงอยากให้ท่านได้บำรุงสุขภาพ เพื่อให้วันนั้นมาถึงช้าลงสักหน่อย
จีน
跑了好几趟,终于把东西搬完。夏奶奶期间想帮忙,李貌没让。
ไทย
วิ่งไปกลับอยู่หลายเที่ยว ในที่สุดก็ขนของเสร็จ ระหว่างนั้นย่าเซี่ยคิดจะช่วย แต่หลี่เม่าไม่ยอมให้ช่วย
จีน
“热死了!”他拉过个小板凳,一屁股坐下,手呼呼的给自己扇着风。
ไทย
“ร้อนจะตายอยู่แล้ว!” เขาคว้าม้านั่งตัวเล็กมาตัวหนึ่ง หย่อนก้นนั่งลง มือก็พัดวีลมให้ตัวเองฟึ่บฟั่บ
จีน
“给,擦擦。”大玉坐在一旁,把早拿在手里的毛巾递过去。
ไทย
“นี่ เช็ดหน่อยสิ” ต้าอวี้นั่งอยู่ข้างๆ ยื่นผ้าขนหนูที่ถืออยู่ในมือนานแล้วส่งให้
จีน
“一点劲都没了,你帮我。”李貌眨眨眼,把头凑到她跟前。
ไทย
“หมดแรงเกลี้ยงเลย เธอช่วยฉันหน่อยสิ” หลี่เม่ากะพริบตา ยื่นศีรษะเข้าไปตรงหน้าเธอ
จีน
楚红玉手指夹着毛巾,瞥了眼一旁的奶奶,没动。
ไทย
นิ้วมือของฉู่หงอวี้หนีบผ้าขนหนูไว้ ชำเลืองมองย่าที่อยู่ด้านข้างแวบหนึ่ง ยังไม่ขยับ
จีน
“我去给你们烧午饭。”夏奶奶很识趣,也很了解自己孙女。
ไทย
“ย่าไปทำมื้อเที่ยงให้พวกเธอนะ” ย่าเซี่ยรู้ความ ทั้งยังเข้าใจหลานสาวของตนเป็นอย่างดี
จีน
“奶奶,我要吃肉,吃很多肉。”李貌叫唤。
ไทย
“ย่า ผมอยากกินเนื้อ กินเนื้อเยอะๆ เลยนะ” หลี่เม่าร้องบอก
จีน
“好~”
ไทย
“จ้า~”
จีน
等人进屋,他目光期待的盯着大玉。
ไทย
พอคนเดินเข้าบ้านไปแล้ว สายตาของเขาก็จ้องมองต้าอวี้อย่างคาดหวัง
จีน
“你,你过来一点。”她糯糯道。
ไทย
“นาย…นายขยับเข้ามาอีกนิดสิ” เธอเอ่ยเสียงอ้อมแอ้ม
จีน
李貌乖乖听话,手提着板凳,和屁股一起往前挪了挪,“你手能使上力嘛?”
ไทย
หลี่เม่าเชื่อฟังอย่างว่าง่าย สองมือยกม้านั่งขยับก้นเลื่อนไปข้างหน้า “มือเธอออกแรงไหวเหรอ?”
จีน
“能。”
ไทย
“ไหว”
จีน
大玉应了声,拿着毛巾贴在他的额头上。手指隔着一层布,缓缓滑过李貌的眉骨,面颊,鼻子,两鬓。
ไทย
ต้าอวี้ขานรับคำหนึ่ง หยิบผ้าขนหนูทาบลงบนหน้าผากของเขา นิ้วมือคั่นด้วยผ้าชั้นหนึ่ง ค่อยๆ ลูบไล้ผ่านโหนกคิ้ว แก้ม จมูก และขมับทั้งสองข้างของหลี่เม่า
จีน
这张近在咫尺的脸,专注又认真。李貌没忍住,忽地伸手轻轻捏了捏。
ไทย
ใบหน้าที่อยู่ใกล้แค่เอื้อมนี้ จดจ่อและจริงจังยิ่งนัก หลี่เม่าอดใจไม่ไหว จู่ๆ ก็ยื่นมือออกไปบีบเบาๆ
จีน
又滑又嫩,手感真好。
ไทย
ทั้งเนียนทั้งนุ่ม สัมผัสดีเหลือเกิน
จีน
这严格来说应该算是他们第一次肌肤接触。
ไทย
หากว่ากันตามตรงแล้ว นี่น่าจะนับเป็นสัมผัสทางกายครั้งแรกของพวกเขา
จีน
嗯,之前的头靠头不算,脸靠头不算,紧急情况拉手也不算。
ไทย
อืม ก่อนหน้านี้ที่ศีรษะแนบศีรษะไม่นับ แก้มแนบศีรษะไม่นับ จับมือตอนสถานการณ์ฉุกเฉินก็ไม่นับ
จีน
大玉那对正在仔细寻找汗珠的眸子,霍地转向他的眼睛。
ไทย
ดวงตาคู่นั้นของต้าอวี้ที่กำลังมองหาหยาดเหงื่ออย่างตั้งใจ พลันตวัดมาสบสายตาของเขา
จีน
脸颊上那两根手指留下的红印,瞬间被一大片红色淹没。
ไทย
รอยแดงที่สองนิ้วมือทิ้งไว้บนแก้ม ถูกสีแดงก่ำผืนใหญ่กลืนหายไปในพริบตา
จีน
楚红玉收回手,头撇向一边,默默脸红。
ไทย
ฉู่หงอวี้ชักมือกลับ หันหน้าไปอีกทาง แล้วหน้าแดงเงียบๆ
จีน
“没忍住,要不,你捏回来?”
ไทย
“ฉันอดใจไม่ไหว ถ้าอย่างนั้นเธอจับคืนไหมล่ะ?”
จีน
李貌起身蹲到她视线正前,她又把头撇向另一边。
ไทย
หลี่เม่าลุกขึ้นแล้วย่อตัวนั่งลงตรงหน้าสายตาของเธอ เธอก็หันหน้าไปอีกทาง
จีน
他追,她再撇。
ไทย
เขาตาม เธอหันหนีอีก
จีน
几个来回后,李貌眼珠子一转,突然把脸往她摊在大腿上的手伸去。
ไทย
หลังผ่านไปหลายรอบ ลูกตาของหลี่เม่าก็กลอกไปมา จู่ๆ ก็ยื่นหน้าเข้าไปหามือของเธอที่วางแบอยู่บนต้นขา
จีน
大玉是手掌受伤,手指还能活动,只不过没那么灵活而已。
ไทย
ต้าอวี้บาดเจ็บที่ฝ่ามือ นิ้วมือยังคงขยับได้ เพียงแต่ไม่ได้คล่องแคล่วขนาดนั้นเท่านั้น
จีน
等楚红玉反应过来,他已经把脸贴在她的手指上。
ไทย
รอกระทั่งฉู่หงอวี้ได้สติ เขาก็แนบหน้าเข้ากับนิ้วมือของเธอแล้ว
จีน
他还不忘侧着脸,眼睛上翻,观察大玉的反应。
ไทย
เขายังไม่ลืมเอียงหน้า เหลือกตามองขึ้นไปสังเกตปฏิกิริยาของต้าอวี้
จีน
楚红玉这时候更羞,不过被他幼稚的行为逗笑了。
ไทย
ตอนนี้ฉู่หงอวี้ยิ่งเขินอาย ทว่าก็อดขำกับพฤติกรรมไร้เดียงสาของเขาไม่ได้
จีน
“我没生气。”她手指动了动,壮着胆子也捏了捏李貌的脸。
ไทย
“ฉันไม่ได้โกรธสักหน่อย” นิ้วมือของเธอขยับเล็กน้อย รวบรวมความกล้าบีบแก้มของหลี่เม่าเบาๆ เช่นกัน
จีน
“我知道,害羞的嘛。”李貌蹭了蹭她手指,又道:“下次我要做坏事提前和你打个招呼?”
ไทย
“ฉันรู้ เธอกำลังเขินสินะ” หลี่เม่าถูไถนิ้วมือของเธอ แล้วเอ่ยอีกว่า “คราวหน้าถ้าฉันจะทำเรื่องไม่ดี ให้บอกเธอล่วงหน้าก่อนไหม?”
จีน
“嗯。”她低低应了声,不敢看他。
ไทย
“อือ” เธอขานรับเสียงเบา ไม่กล้ามองเขา
จีน
“那我现在要捏你的脸了。”李貌唰的抬起头,招呼道。
ไทย
“งั้นตอนนี้ฉันจะบีบแก้มเธอแล้วนะ” หลี่เม่าเงยหน้าขึ้นขวับ เอ่ยบอกล่วงหน้า
จีน
楚红玉瞳孔微微放大,似是没想到眼前的人这么无耻。
ไทย
รูม่านตาของฉู่หงอวี้ขยายกว้างเล็กน้อย คล้ายคาดไม่ถึงว่าคนตรงหน้าจะหน้าหนาได้ถึงเพียงนี้
จีน
半晌,迎着李貌亮闪闪的眼睛,她不忍拒绝,点头答应了。
ไทย
เนิ่นนาน สบเข้ากับดวงตาเป็นประกายวาววับของหลี่เม่า เธอทนปฏิเสธไม่ลง จึงพยักหน้าตกลง
จีน
然后,李貌伸出右手捏了捏,用左手捏了捏,又双手齐用捏了捏。
ไทย
จากนั้น หลี่เม่าก็ยื่นมือขวาออกไปบีบ ใช้มือซ้ายบีบ แล้วยังใช้สองมือพร้อมกันบีบอีก
จีน
“好了没。”过了会,楚红玉弱弱问。
ไทย
“พอหรือยัง” ผ่านไปครู่หนึ่ง ฉู่หงอวี้ถามเสียงแผ่ว
จีน
“好了好了。”李貌过足了瘾,然后贱兮兮道:“来而不往非礼也,你也捏捏我的。”
ไทย
“พอแล้วๆ” หลี่เม่าฟินจนหนำใจ แล้วพูดอย่างกวนๆ ว่า “มารยาทคือการตอบแทน เธอมาบีบของฉันบ้างสิ”
จีน
他说着,乖顺的把下巴支在大玉柔软的左腿上。
ไทย
เขาพูดพลางเกยคางลงบนต้นขาซ้ายอันนุ่มนิ่มของต้าอวี้อย่างว่าง่าย
จีน
感受到他呼出的热气透过裤子打在自己的腿上,楚红玉抿了抿嘴,移动左手,轻轻捏了会。
ไทย
สัมผัสได้ถึงไอร้อนที่เขาพ่นลมหายใจออกมารดผ่านกางเกงกระทบขาของตน ฉู่หงอวี้เม้มปาก เลื่อนมือซ้ายไปบีบเบาๆ สักพัก
จีน
似是真的很好玩,没一会右手也凑过去。
ไทย
คล้ายกับว่ามันสนุกมากจริงๆ ครู่เดียวมือขวาก็ขยับตามไปด้วย
จีน
然后她把目光转向了李貌那锃光瓦亮的光头,忍不住好奇小声问:“我能摸摸你的光头吗?”
ไทย
จากนั้น เธอก็เบนสายตาไปยังหัวโล้นเงาวับเปล่งประกายของหลี่เม่า อดสงสัยไม่ได้จึงถามเสียงเบา “ฉันขอลูบหัวโล้นของนายได้ไหม?”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน