ใครทำให้เธอไม่พอใจ

Chinese

几天后的晚上，送走来串门的刘娟和江兵，赵梅拿出下班顺道去拿的完税证明和过户证明等材料瞅了瞅。

Thai

ค่ำคืนหนึ่งในอีกหลายวันต่อมา หลังจากส่งหลิวจวนกับเจียงปิงที่แวะมาคุยเล่นกลับไปแล้ว จ้าวเหมยก็หยิบเอกสารอย่างหลักฐานการชำระภาษีและเอกสารการโอนกรรมสิทธิ์ที่แวะไปรับมาตอนเลิกงานออกมาดู

Chinese

房产证还得过些天才能拿到，不过他们已经可以搬过去了。

Thai

โฉนดที่ดินยังต้องรออีกสองสามวันถึงจะได้ แต่พวกเขาก็สามารถย้ายเข้าไปอยู่ได้แล้ว

Chinese

“明天就搬家？”赵梅问老公。

Thai

“พรุ่งนี้ย้ายบ้านเลยไหม” จ้าวเหมยถามสามี

Chinese

“听你的。”李治给老婆按着腿。

Thai

“ตามใจคุณ” หลี่จื้อนวดขาให้ภรรยา

Chinese

赵梅环顾周遭。

Thai

จ้าวเหมยกวาดตามองไปรอบๆ

Chinese

这房子是她和老公的新房，结婚生子这两件人生大事都是在这儿完成的。

Thai

บ้านหลังนี้เป็นเรือนหอของเธอกับสามี เรื่องสำคัญสองเรื่องในชีวิตอย่างแต่งงานกับมีลูกต่างก็เกิดขึ้นที่นี่

Chinese

所以，之前之所以不搬过去，那边住着空是一方面，另一方面就是舍不得离开这儿。

Thai

ดังนั้น ก่อนหน้านี้ที่ยังไม่ย้ายไป ด้านหนึ่งเพราะฝั่งโน้นกว้างและโล่งเกินไป แต่อีกด้านหนึ่งก็คือทำใจตัดขาดจากที่นี่ไม่ลง

Chinese

李治仿佛猜到了老婆在想什么。

Thai

หลี่จื้อคล้ายจะเดาได้ว่าภรรยากำลังคิดอะไรอยู่

Chinese

“这房子就放这边，不租也不卖，什么时候想回来了，我们就回来看看。”

Thai

“บ้านหลังนี้ก็ปล่อยไว้อย่างนี้ ไม่ให้เช่าแล้วก็ไม่ขาย วันไหนอยากกลับมา เราก็ค่อยกลับมาดู”

Chinese

“嗯……”

Thai

“อืม…”

Chinese

隔壁的意图很明显，赵梅不想留在这边糟心，更不想给他们什么机会。

Thai

เจตนาของคนข้างบ้านชัดเจนมาก จ้าวเหมยไม่อยากอยู่ที่นี่ให้เสียอารมณ์ และยิ่งไม่อยากให้โอกาสอะไรกับพวกเขา

Chinese

“那我打电话了。”

Thai

“งั้นฉันโทรศัพท์นะ”

Chinese

“打吧。”

Thai

“โทรเถอะ”

Chinese

赵梅拿过手机，拨通了小貌存在她手机里的号码。

Thai

จ้าวเหมยหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วกดโทรไปยังเบอร์ที่เสี่ยวเม่าบันทึกไว้ในเครื่อง

Chinese

电话响了一下就被接通。

Thai

เสียงสัญญาณดังขึ้นแค่ครั้งเดียวก็มีคนรับสาย

Chinese

“喂，伯母你好。”

Thai

“ฮัลโหล สวัสดีครับคุณป้า”

Chinese

是一个男生的声音，能听得出对方好像有些紧张。

Thai

เป็นเสียงของผู้ชายวัยรุ่น ฟังออกว่าอีกฝ่ายดูจะประหม่าอยู่บ้าง

Chinese

“你好你好，怎么称呼？”

Thai

“สวัสดีจ้ะ จะให้ป้าเรียกว่าอะไรดี”

Chinese

“您叫我小夏就好。”

Thai

“คุณป้าเรียกผมว่าเสี่ยวเซี่ยก็ได้ครับ”

Chinese

“小夏，我们明天想搬家……”

Thai

“เสี่ยวเซี่ย พรุ่งนี้พวกป้าอยากจะย้ายบ้านน่ะ…”

Chinese

“伯母，我来安排。”

Thai

“คุณป้าครับ เดี๋ยวผมจัดการให้เองครับ”

Chinese

“明天我们要上班，这……”

Thai

“พรุ่งนี้พวกป้าต้องไปทำงาน นี่มัน…”

Chinese

“不知道您现在方不方便，我们面对面交流一下？”

Thai

“ไม่ทราบว่าตอนนี้คุณป้าสะดวกไหมครับ ให้พวกเราไปคุยต่อหน้ากันสักหน่อยดีกว่า”

Chinese

“方便，你知道地址吗？”

Thai

“สะดวกสิ รู้ที่อยู่ไหมล่ะ”

Chinese

“知道知道，我待会就到。”

Thai

“รู้ครับรู้ เดี๋ยวผมไปถึงครับ”

Chinese

“那就先这样。”

Thai

“งั้นแค่นี้ก่อนนะ”

Chinese

“好，拜拜。”

Thai

“ครับ บ๊ายบายครับ”

Chinese

挂断电话，赵梅去收拾东西。

Thai

วางสายแล้ว จ้าวเหมยก็ไปเก็บข้าวของ

Chinese

没一会，有人敲门。

Thai

ผ่านไปไม่นาน ก็มีคนเคาะประตู

Chinese

李治把门打开，露出立在外面的年轻男人和女人。

Thai

หลี่จื้อเปิดประตู เผยให้เห็นชายหนุ่มและหญิงสาวที่ยืนอยู่ข้างนอก

Chinese

“江老师，你怎么也来了，快进来坐。”

Thai

“ครูเจียง ทำไมคุณถึงมาด้วยล่ะเนี่ย รีบเข้ามานั่งข้างในก่อนสิ”

Chinese

赵梅这时从卧室出来，瞧见江淼很惊喜，亲热的拉住她的手。

Thai

ตอนนั้นจ้าวเหมยเดินออกมาจากห้องนอน พอเห็นเจียงเหมียวก็ดีใจมาก ดึงมือเธอมาจับไว้อย่างสนิทสนม

Chinese

“之前我们还想着找个时间请你吃顿饭，感谢你这几年对小貌的帮助，结果最近太忙给弄忘了。”

Thai

“ก่อนหน้านี้พวกเรายังคิดว่าจะหาเวลาเลี้ยงข้าวเธอสักมื้อ เพื่อขอบคุณที่ช่วยเสี่ยวเม่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา แต่ช่วงนี้ยุ่งเกินไปจนลืมไปเลย”

Chinese

“姐，千万别，应该是我要感谢你儿子才对，让我这两年就赚到了我一辈子都可能赚不到的钱。”江淼跟着赵梅坐到沙发上。

Thai

“พี่คะ อย่าพูดอย่างนั้นเลยค่ะ ควรเป็นฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณลูกชายพี่ แค่สองปีนี้ทำให้ฉันหาเงินได้มากขนาดที่ทั้งชีวิตนี้อาจจะหาไม่ได้ด้วยซ้ำ” เจียงเหมียวเดินตามจ้าวเหมยไปนั่งที่โซฟา

Chinese

“小伙子，你也坐。”赵梅看向立在一旁的男生。

Thai

“พ่อหนุ่ม เธอก็นั่งสิ” จ้าวเหมยมองไปยังเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ

Chinese

“多谢伯母。”夏琪很是拘谨。

Thai

“ขอบคุณครับคุณป้า” เซี่ยฉีดูสำรวมระมัดระวังตัวมาก

Chinese

得知江淼也是来帮忙搬家的，赵梅顿时放心了。

Thai

เมื่อรู้ว่าเจียงเหมียวก็มาช่วยเรื่องย้ายบ้านด้วย จ้าวเหมยก็พลอยโล่งใจทันที

Chinese

几个人商量了一会，定好章程，江淼和夏琪起身告辞。

Thai

ทั้งหมดยืนปรึกษากันอยู่ครู่หนึ่ง พอกำหนดขั้นตอนเรียบร้อยแล้ว เจียงเหมียวกับเซี่ยฉีก็ลุกขึ้นกล่าวลา

Chinese

赵梅和李治继续收拾东西。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อเก็บข้าวของต่อ

Chinese

翌日，上班前，夫妻俩站在玄关处，打量着这个住了十几年的家良久。

Thai

เช้าวันรุ่งขึ้น ก่อนไปทำงาน สองสามีภรรยายืนอยู่ที่โถงทางเข้าหน้าประตู มองสำรวจบ้านที่อยู่มาสิบกว่าปีหลังนี้นานสองนาน

Chinese

李治搂住老婆的肩膀，轻声道：“有你和孩子们的地方就是家。”

Thai

หลี่จื้อโอบไหล่ภรรยา เอ่ยเสียงเบาว่า “ที่ที่มีคุณกับพวกเด็กๆ อยู่ นั่นแหละคือบ้าน”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

两人转身，带上门。隔壁没人，刘娟和江兵早早去了学校。

Thai

ทั้งสองหันหลัง ดึงประตูปิด ข้างบ้านไม่มีคน หลิวจวนกับเจียงปิงไปโรงเรียนตั้งแต่เช้าตรู่แล้ว

Chinese

他们走后没多久，江淼和夏琪带着搬家公司来到了小区。

Thai

หลังจากพวกเขาออกไปได้ไม่นาน เจียงเหมียวกับเซี่ยฉีก็พาบริษัทรับย้ายบ้านมาถึงชุมชน

Chinese

晚上，赵梅和李治下班后就直接去了别墅那边。

Thai

ตอนค่ำ จ้าวเหมยกับหลี่จื้อเลิกงานแล้วก็ตรงไปยังฝั่งวิลล่าทันที

Chinese

把车停到自家车库，走进一楼客厅，打包的东西就放在地毯上。

Thai

พอนำรถเข้าจอดในโรงรถของบ้าน เดินเข้ามาในห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่ง ข้าวของที่แพ็กไว้ก็วางอยู่บนพรมเรียบร้อยแล้ว

Chinese

两人正准备拾掇，江淼来了电话，说他们一会就到。

Thai

ขณะที่ทั้งสองกำลังจะเริ่มจัดของ เจียงเหมียวก็โทรเข้ามา บอกว่าอีกประเดี๋ยวพวกเธอจะมาถึง

Chinese

俄顷，门口。

Thai

ชั่วครู่ต่อมา ที่หน้าประตู

Chinese

瞧着跟在小夏和江淼身后的那个面容坚毅的男人，以及另外一个看着差不多四五十岁的女人，赵梅疑惑问：

Thai

เมื่อเห็นชายหนุ่มหน้าตาแน่วแน่เด็ดเดี่ยวที่เดินตามหลังเสี่ยวเซี่ยกับเจียงเหมียว รวมถึงผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่ดูอายุราวสี่สิบถึงห้าสิบปี จ้าวเหมยก็ถามอย่างสงสัยว่า

Chinese

“这两位是？”

Thai

“สองท่านนี้คือ?”

Chinese

“介绍一下，他叫尹旭东，退役军人，以后是你们的司机。”

Thai

“ขอแนะนำนะคะ เขาชื่ออิ๋นซวี่ตง เป็นทหารปลดประจำการ ต่อไปจะเป็นคนขับรถให้พวกพี่ค่ะ”

Chinese

“她叫吴洪芳，以后照顾你们的早餐和宵夜。”

Thai

“เธอชื่ออู๋หงฟาง ต่อไปจะคอยดูแลอาหารเช้าและมื้อดึกให้พวกพี่ค่ะ”

Chinese

“李先生，赵女士，你们好。”那两人打招呼。

Thai

“คุณหลี่ คุณนายจ้าว สวัสดีครับ/ค่ะ” สองคนนั้นเอ่ยทักทาย

Chinese

“你们好你们好。”

Thai

“สวัสดีจ้ะ สวัสดี”

Chinese

赵梅懵了一瞬，把江淼拉到旁边，小声道：“江老师，这是干嘛，不用这么麻烦，我们没这么金贵。”

Thai

จ้าวเหมยมึนงงไปชั่วขณะ เธอรีบดึงเจียงเหมียวไปด้านข้างแล้วกระซิบเสียงเบา “ครูเจียง นี่ทำอะไรกัน ไม่เห็นต้องลำบากขนาดนี้เลย พวกเราไม่ได้วิเศษวิโสขนาดนั้นนะ”

Chinese

江淼眨眨眼：“姐，这都是老板安排的，你别跟我说，你找他说去。”

Thai

เจียงเหมียวกะพริบตาปริบๆ “พี่คะ ทั้งหมดนี้บอสเป็นคนจัดการ พี่อย่ามาบอกฉันเลย ไปคุยกับเขาเองเถอะค่ะ”

Chinese

赵梅愣了一下才反应过来她说的老板是自家儿子。

Thai

จ้าวเหมยอึ้งไปครู่หนึ่งถึงจะนึกขึ้นได้ว่า ‘บอส’ ที่เธอพูดถึงก็คือลูกชายของตัวเอง

Chinese

和老公对视一眼，她抿抿嘴，没再就这个问题多说什么。

Thai

เธอสบตากับสามี เม้มปาก ไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้ต่ออีก

Chinese

“大老远跑过来，你们进来喝点水。”

Thai

“อุตส่าห์มากันตั้งไกล เข้ามาดื่มน้ำข้างในก่อนสิ”

Chinese

“不了不了，这么晚了。”

Thai

“ไม่เป็นไรดีกว่าค่ะ ดึกขนาดนี้แล้ว”

Chinese

“对了，伯母。”

Thai

“จริงด้วยครับ คุณป้า”

Chinese

一旁的夏琪适时走上来：“我给您手机装个控制灯光的系统，别墅房间太多，开关灯能方便点。”

Thai

เซี่ยฉีที่อยู่ข้างๆ ก้าวขึ้นมาได้จังหวะพอดี “ผมจะติดตั้งระบบควบคุมไฟในโทรศัพท์มือถือให้คุณป้านะครับ วิลล่ามีห้องเยอะเกินไป จะได้เปิดปิดไฟสะดวกขึ้นหน่อย”

Chinese

“好，给。”

Thai

“ได้จ้ะ เอาไปสิ”

Chinese

待弄好，临走前，夏琪又看向李治。

Thai

พอจัดการเสร็จเรียบร้อย ก่อนจะกลับ เซี่ยฉีก็หันไปมองหลี่จื้ออีกครั้ง

Chinese

“伯伯，老板特地给您买了些茶叶，还有一套茶具，都在茶室。”

Thai

“คุณลุงครับ บอสซื้อใบชามาให้คุณลุงเป็นพิเศษ แล้วก็มีชุดชงชาอีกชุดหนึ่ง ทั้งหมดอยู่ในห้องน้ำชาครับ”

Chinese

李治怔了怔，微微颔首：“好，我知道了。”

Thai

หลี่จื้อชะงักไปเล็กน้อย พยักหน้าเบาๆ “ได้ ฉันรู้แล้ว”

Chinese

送走几人，赵梅立马拨通了儿子的电话。

Thai

หลังจากส่งทุกคนกลับไปแล้ว จ้าวเหมยก็รีบโทรศัพท์หาลูกชายทันที

Chinese

“喂，妈，你们已经搬过去了吧。”

Thai

“ฮัลโหล แม่ พวกแม่ย้ายเข้าไปแล้วใช่ไหมครับ”

Chinese

“我给你们找了个司机，早上你们能在车上多眯会，晚上你和爸下班就躺后面休息。”

Thai

“ผมหาคนขับรถไว้ให้พวกแม่คนหนึ่ง ตอนเช้าพวกแม่จะได้งีบในรถได้อีกหน่อย ตอนเย็นแม่กับพ่อเลิกงานก็นอนพักผ่อนอยู่เบาะหลัง”

Chinese

“还有保姆，晚上让她给你们熬点助眠的汤。”

Thai

“แล้วก็มีแม่บ้านด้วย ตอนค่ำให้เธอต้มซุปช่วยให้นอนหลับให้พวกแม่”

Chinese

“这样你们能稍微轻松些。”

Thai

“แบบนี้พวกแม่จะได้สบายขึ้นอีกนิด”

Chinese

赵梅一句话没说，听儿子说完这些，一大堆想说的话全咽了回去，低低问道：

Thai

จ้าวเหมยไม่ได้พูดอะไรสักคำ เมื่อได้ฟังลูกชายพูดทั้งหมดนี้ คำพูดมากมายที่คิดจะพูดก็ถูกกลืนกลับลงคอไปหมด ได้แต่ถามเสียงแผ่วเบาว่า

Chinese

“你们在那边还好嘛。”

Thai

“พวกลูกอยู่ที่โน่นสบายดีไหม”

Chinese

良久后，挂断电话，赵梅坐在主卧的床边长长叹了口气，眼神失焦的盯着大露台，不知道在想些什么。

Thai

หลังจากผ่านไปเนิ่นนาน เมื่อวางสายแล้ว จ้าวเหมยก็ทอดถอนใจยาวขณะนั่งอยู่ตรงขอบเตียงในห้องนอนใหญ่ สายตาเหม่อลอยจ้องมองไปยังระเบียงกว้าง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

Chinese

李治知道，刘娟那番话其实不是一点作用都没。

Thai

หลี่จื้อรู้ดีว่า คำพูดพวกนั้นของหลิวจวนอันที่จริงไม่ใช่ว่าจะไม่มีผลอะไรเลย

Chinese

赵梅发了会呆，来到衣帽间整理衣服。

Thai

จ้าวเหมยนั่งเหม่ออยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงเดินไปจัดเสื้อผ้าที่ห้องแต่งตัว

Chinese

李治搁一旁帮忙。

Thai

หลี่จื้อช่วยอยู่ข้างๆ

Chinese

“这夏季的衣服放那儿，你拿到那边去干嘛，行了行了，你去茶室看看儿子给你买的茶叶去，别在这儿帮倒忙。”赵梅没好气道。

Thai

“เสื้อผ้าหน้าร้อนพวกนี้ต้องวางไว้ตรงนั้น คุณจะเอาไปตรงโน้นทำไม พอได้แล้วๆ คุณไปดูใบชาที่ลูกซื้อให้ในห้องน้ำชาไป๊ อย่ามาช่วยให้มันวุ่นวายแถวนี้เลย” จ้าวเหมยว่าอย่างหงุดหงิด

Chinese

李治委屈巴巴，不过他确实好奇儿子给自己买了什么茶叶。

Thai

หลี่จื้อทำหน้าตาหน้าสงสารอย่างน้อยใจ ทว่าเขาก็อยากรู้จริงๆ นั่นแหละว่าลูกชายซื้อใบชาอะไรมาให้

Chinese

“那我去了啊。”

Thai

“งั้นผมไปนะ”

Chinese

“去吧去吧。”赵梅挥挥手。

Thai

“ไปเถอะๆ” จ้าวเหมยโบกมือ

Chinese

李治颠颠坐电梯下到地下一层的茶室，走进就瞧见桌上摆着一套看起来就价格不菲的茶具，后面墙上的置物架上全是茶叶。

Thai

หลี่จื้อเดินกระดี๊กระด๊าไปขึ้นลิฟต์ลงไปยังห้องน้ำชาชั้นใต้ดิน พอเดินเข้าไปก็เห็นชุดชงชาที่ดูมีราคาแพงลิบลิ่วชุดหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะ ส่วนบนชั้นวางของตรงผนังด้านหลังก็เต็มไปด้วยใบชา

Chinese

仔细瞅了瞅，李治小声嘀咕：“还不错，没忘了老子。”

Thai

พินิจมองดูอย่างละเอียด หลี่จื้อก็พึมพำเสียงเบา “ไม่เลวเลย ยังไม่ลืมพ่อคนนี้”

Chinese

喜滋滋在松软的座椅上坐下，看着面前的茶具，他犯了难。

Thai

เขานั่งลงบนเก้าอี้เนื้อนุ่มอย่างเบิกบานใจ พลางมองชุดชงชาตรงหน้า แล้วก็เริ่มจนปัญญา

Chinese

好吧，其实他压根不会泡茶。

Thai

เอาเถอะ อันที่จริงเขาชงชาไม่เป็นเลยแม้แต่น้อย

Chinese

不过以后可以慢慢学。

Thai

แต่ต่อไปค่อยๆ เรียนรู้เอาก็ได้

Chinese

摆弄了一会茶具，李治摸出手机，想了想，给儿子发了条信息过去。

Thai

หลังจากหยิบจับชุดชงชาเล่นอยู่พักหนึ่ง หลี่จื้อก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา คิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วส่งข้อความหาลูกชาย

Chinese

“你妈最近心情不好。”

Thai

“ช่วงนี้แม่อารมณ์ไม่ดี”

Chinese

那边很快就回复了。

Thai

ทางนั้นตอบกลับมาอย่างรวดเร็ว

Chinese

“怎么了？谁惹她不高兴了？”

Thai

“เป็นอะไรไปครับ ใครทำให้แม่ไม่พอใจเหรอ”

Chinese

李治犹豫一下，把刘娟那天说的话大致重复了一遍。

Thai

หลี่จื้อลังเลอยู่ชั่วครู่ แล้วเล่าเรื่องคำพูดที่หลิวจวนพูดในวันนั้นซ้ำคร่าวๆ

Chinese

隔了一会，瞧着儿子发过来的消息，李治笑了起来，又颠颠跑回卧室。

Thai

ผ่านไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นข้อความที่ลูกชายส่งมา หลี่จื้อก็หัวเราะออกมา แล้ววิ่งกระดี๊กระด๊ากลับไปที่ห้องนอน

Chinese

“老婆，看这个。”他把手机递过去。

Thai

“คุณ ดูนี่สิ” เขายื่นโทรศัพท์ไปให้

Chinese

“什么啊，忙着呢！”

Thai

“อะไรกัน ยุ่งอยู่นะ!”

Chinese

话虽这么说，赵梅还是探头瞅了眼，上面只有一句话。

Thai

ถึงจะพูดอย่างนั้น จ้าวเหมยก็ยังชะโงกหน้าไปดู บนนั้นมีเพียงประโยคเดียว

Chinese

“公司我控股，让妈别多想。”

Thai

“บริษัทผมถือหุ้นใหญ่ บอกแม่ว่าอย่าคิดมากครับ”

Chinese

“哎呀，你怎么问他了，要是他和红玉……”

Thai

“โธ่ คุณไปถามเขาทำไม ถ้าหากเขากับหงอวี้…”

Chinese

“叮铃铃。”

Thai

“กริ๊งๆๆ”

Chinese

自己的手机这时忽的响了起来，拿起来一看，儿子打来的。

Thai

จู่ๆ โทรศัพท์ของตัวเองก็ดังขึ้น หยิบขึ้นมาดูก็เห็นว่าเป็นลูกชายโทรมา

Chinese

“儿子……”

Thai

“ลูก…”

Chinese

“妈。”

Thai

“แม่คะ”

Chinese

那边传来的却是大玉的声音：“我不会跟小貌分开的，你也不要担心我会因为公司的事心存芥蒂……”

Thai

ทว่าเสียงที่ดังมาจากทางโน้นกลับเป็นเสียงของต้าอวี้ “หนูไม่มีทางเลิกกับเสี่ยวเม่าหรอกค่ะ แล้วแม่ก็ไม่ต้องกังวลว่าหนูจะติดใจเรื่องบริษัทนะคะ…”

Chinese

语气坚定而柔和。

Thai

น้ำเสียงหนักแน่นแต่นุ่มนวล

Chinese

赵梅愣了愣，咬着嘴唇，眼眶泛红。

Thai

จ้าวเหมยชะงักงันไป กัดริมฝีปาก ขอบตารื้นแดง