พวกเราในวัยเด็ก

Chinese

李貌轻轻抚着大玉的后背。

Thai

หลี่เม่าลูบแผ่นหลังของต้าอวี้เบาๆ

Chinese

经过这两个月的适应，大玉已经对公司的事得心应手。

Thai

หลังจากปรับตัวมาสองเดือน ต้าอวี้ก็จัดการเรื่องต่างๆ ในบริษัทได้อย่างคล่องแคล่วช่ำชอง

Chinese

员工面前，她是清冷、严肃的楚总。

Thai

ต่อหน้าพนักงาน เธอคือประธานฉู่ผู้เย็นชาและเคร่งขรึม

Chinese

私下里，在李貌面前，她依旧是那个喜欢黏着人，喜欢撅着嘴撒娇的小妖精。

Thai

แต่ในเวลาส่วนตัว เมื่ออยู่ต่อหน้าหลี่เม่า เธอยังคงเป็นนางปีศาจน้อยที่ชอบเกาะติดและชอบเบะปากออดอ้อนเหมือนเดิม

Chinese

眼看快要开学，周慧婷的事也告一段落，李貌便带着她难得放松一天，回了乡下。

Thai

เมื่อเห็นว่าใกล้จะเปิดเทอมแล้ว และเรื่องของโจวฮุ่ยถิงก็คลี่คลายไปเปลาะหนึ่ง หลี่เม่าจึงพาเธอไปพักผ่อนที่บ้านนอกเป็นเวลาหนึ่งวันซึ่งหาได้ยาก

Chinese

“上课了，老师来了，快坐好！”李貌忽道。

Thai

“เข้าเรียนแล้ว คุณครูมาแล้ว รีบนั่งให้เรียบร้อยเร็ว!” หลี่เม่าเอ่ยขึ้นกะทันหัน

Chinese

大玉抬头看他，长而卷的睫毛随着眨眼的动作一开一合，像是两把精致的小扇子。

Thai

ต้าอวี้เงยหน้ามองเขา ขนตายาวงอนกะพริบถี่ๆ ดูราวกับพัดอันประณีตสองเล่ม

Chinese

李貌伸出一只手摩挲着女朋友嫩白的小脸，柔声道：

Thai

หลี่เม่ายื่นมือข้างหนึ่งไปลูบไล้ใบหน้าขาวเนียนของแฟนสาว แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

Chinese

“今天，我们都是小时候的自己。”

Thai

“วันนี้ พวกเราคือตัวเราในวัยเด็กกันนะ”

Chinese

小时候的自己么……

Thai

ตัวเราในวัยเด็กงั้นเหรอ…

Chinese

大玉抿抿嘴，直直盯着李貌的眼睛。

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก จ้องมองเข้าไปในดวงตาของหลี่เม่าตรงๆ

Chinese

那漆黑如墨的瞳仁里，映着她，也映着老旧的教室。

Thai

ในแก้วตาดำขลับดั่งน้ำหมึกคู่นั้น สะท้อนเงาของเธอ และสะท้อนภาพห้องเรียนเก่าซอมซ่อ

Chinese

看久了，便有一种晕船的感觉。

Thai

พอมองนานเข้า ก็รู้สึกมึนงงคล้ายอาการเมาเรือ

Chinese

再定睛看去，那双瞳仁里的教室变得崭新，里面的人也年轻了十几岁。

Thai

เมื่อเพ่งมองอีกครั้ง ห้องเรียนในแววตาคู่นั้นกลับกลายเป็นห้องเรียนใหม่เอี่ยม และผู้คนข้างในก็ดูอ่อนเยาว์ลงไปกว่าสิบปี

Chinese

“黑妞！发什么呆呢？”

Thai

“เฮยหนิว! เหม่ออะไรอยู่น่ะ”

Chinese

对面的男生笑着摸了摸她的脑袋。

Thai

เด็กผู้ชายตรงหน้ายิ้มพลางลูบศีรษะของเธอ

Chinese

大玉看着面前这个黑黑的，脸上挂着痞笑的小男生，怔了怔，摇摇头，灿烂的笑了。

Thai

ต้าอวี้มองเด็กผู้ชายตัวดำตรงหน้าที่ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มทะเล้น เธอชะงักไปเล็กน้อย ส่ายหน้า แล้วคลี่ยิ้มออกมาอย่างสดใส

Chinese

“走，我们去玩儿！”

Thai

“ไป พวกเราไปเล่นกัน!”

Chinese

一双黑黑的小手拉住了另一双黑黑的小手。

Thai

มือเล็กๆ ดำๆ คู่หนึ่งจับมือเล็กๆ ดำๆ อีกคู่หนึ่งไว้

Chinese

走出教室。

Thai

เดินออกจากห้องเรียน

Chinese

空地上，一群人正在玩单腿抓人的游戏。

Thai

บนลานโล่ง มีเด็กกลุ่มหนึ่งกำลังเล่นเกมกระโดดขาเดียวไล่จับกันอยู่

Chinese

“带我们一个，我和她一组！”小貌指了指自己和旁边的黑妞。

Thai

“พวกเราเล่นด้วยสิ ฉันกับเธออยู่กลุ่มเดียวกัน!” เสี่ยวเม่าชี้ตัวเองและเฮยหนิวที่อยู่ข้างๆ

Chinese

“好啊，不过你们要先抓。”

Thai

“ได้สิ แต่พวกนายต้องเป็นคนไล่จับก่อนนะ”

Chinese

“没问题！”

Thai

“ไม่มีปัญหา!”

Chinese

小貌一口答应，看向黑妞：“黑妞，你先上还是我先上？”

Thai

เสี่ยวเม่าตอบตกลงทันที แล้วหันไปมองเฮยหนิว “เฮยหนิว เธอจะเริ่มก่อนหรือให้ฉันเริ่มก่อน”

Chinese

“小貌哥哥，我先吧。”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า ฉันเริ่มก่อนดีกว่า”

Chinese

“好！加油！”

Thai

“ได้! สู้ๆ นะ!”

Chinese

黑妞抬起一只腿，单腿跳着进入划定的场中，追了好一会，她一个人也没抓到。

Thai

เฮยหนิวยกขาขึ้นข้างหนึ่งแล้วกระโดดขาเดียวเข้าไปในสนามที่กำหนดไว้ เธอวิ่งไล่อยู่นานแต่ก็จับใครไม่ได้เลยสักคน

Chinese

力气耗尽，她有些沮丧的回到小貌身边，

Thai

เมื่อหมดแรง เธอก็เดินกลับมาหาเสี่ยวเม่าด้วยความหดหู่เล็กน้อย

Chinese

“小貌哥哥，我好没用啊。”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า ฉันไม่ได้เรื่องเลย”

Chinese

“才没有，你把他们的力气都消耗的差不多了，接下来看我把他们一网打尽！”

Thai

“ที่ไหนกันล่ะ เธอผลาญแรงพวกเขาไปเกือบหมดแล้ว คราวนี้คอยดูฉันจับพวกนั้นให้เรียบเลย!”

Chinese

小貌拍了拍胸脯，然后像一头饿狼扑进了羊群。没一会，里面的羊就都全被他捉光。

Thai

เสี่ยวเม่าตบอกตัวเอง จากนั้นก็พุ่งเข้าไปราวกับหมาป่าหิวโซจู่โจมฝูงแกะ เพียงครู่เดียว แกะที่อยู่ข้างในก็ถูกเขาจับจนหมดเกลี้ยง

Chinese

“小貌哥哥，你好厉害！”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า เก่งจังเลย!”

Chinese

“没有黑妞你的消耗，我也不会这么顺利，所以，多亏了黑妞。”

Thai

“ถ้าไม่มีเฮยหนิวช่วยตัดกำลัง ฉันก็คงไม่ราบรื่นขนาดนี้หรอก เพราะงั้นต้องขอบใจเฮยหนิวนะ”

Chinese

“嘻嘻！”

Thai

“ฮิๆ!”

Chinese

“轮到……”

Thai

“ตาต่อไป…”

Chinese

小貌的话还没说完，上课铃声便响了起来。

Thai

เสี่ยวเม่ายังพูดไม่ทันจบ เสียงกริ่งเข้าเรียนก็ดังขึ้น

Chinese

他拉着黑妞一边往教室跑，一边跟那些人说：“下课轮到你们抓我们了。”

Thai

เขาจูงมือเฮยหนิววิ่งกลับห้องเรียน พลางตะโกนบอกคนพวกนั้นว่า “หมดคาบเรียนถึงตาพวกนายมาไล่จับพวกเรานะ”

Chinese

开始上课。

Thai

เริ่มเรียน

Chinese

黑妞认真听着课。

Thai

เฮยหนิวตั้งใจฟังครูสอน

Chinese

一旁的小貌百无聊赖。他看了眼桌上的透明胶带和黑笔，眼珠子一转。

Thai

เสี่ยวเม่าที่อยู่ข้างๆ รู้สึกเบื่อหน่ายอย่างยิ่ง เขาเหลือบมองเทปใสกับปากกาดำบนโต๊ะ ดวงตากลมโตกลอกไปมาอย่างมีแผน

Chinese

找了找，没找到废笔芯，他戳了戳一旁的黑妞。

Thai

เขาหาดูแล้วแต่ไม่เจอไส้ปากกาที่ใช้หมดแล้ว จึงสะกิดเฮยหนิวที่อยู่ข้างๆ

Chinese

黑妞迷惑看向他。

Thai

เฮยหนิวมองเขาอย่างงุนงง

Chinese

小貌指了指写在作业本封面上的几个字。

Thai

เสี่ยวเม่าชี้ไปยังตัวหนังสือสองสามตัวที่เขียนอยู่บนหน้าปกสมุดการบ้าน

Chinese

黑妞了然，找了根废笔芯给他。

Thai

เฮยหนิวเข้าใจทันที จึงหาไส้ปากกาเปล่าส่งให้เขาหนึ่งด้าม

Chinese

小貌接过，拿起透明胶带，一圈一圈缠在笔芯前端。

Thai

เสี่ยวเม่ารับมา แล้วหยิบเทปใสมาพันรอบปลายไส้ปากกาทีละรอบๆ

Chinese

黑妞眨眨眼，没一会，两个小家伙手放在桌肚里干起了同一件事。

Thai

เฮยหนิวกะพริบตาปริบๆ ไม่นานนัก เจ้าตัวเล็กทั้งสองก็ซ่อนมือไว้ใต้โต๊ะแล้วเริ่มทำเรื่องเดียวกัน

Chinese

“李貌！你起来回答一下这个问题！”

Thai

“หลี่เม่า! ลุกขึ้นตอบคำถามข้อนี้ซิ!”

Chinese

这时，讲台上的老师忽点名道。

Thai

ตอนนั้นเอง คุณครูบนโพเดียมหน้าชั้นก็เรียกชื่อเขาขึ้นมากะทันหัน

Chinese

小貌忙把手里的东西塞进桌肚，慢吞吞站起来后，看着书本，支支吾吾了半天，没说出一句话。

Thai

เสี่ยวเม่ารีบยัดของในมือเข้าไปใต้โต๊ะ แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นอย่างเชื่องช้า เขามองหนังสือแล้วอึกอักอยู่นานสองนาน ไม่สามารถตอบอะไรออกมาได้สักคำ

Chinese

一旁的黑妞又着急又心虚。

Thai

เฮยหนิวที่อยู่ข้างๆ ทั้งร้อนใจทั้งรู้สึกผิด

Chinese

然而，往往怕什么来什么，老师又道：

Thai

ทว่า ยิ่งกลัวสิ่งใด สิ่งนั้นก็มักจะเกิดขึ้น คุณครูกล่าวขึ้นอีกว่า

Chinese

“旁边的楚红玉，你来回答。”

Thai

“ฉู่หงอวี้ที่อยู่ข้างๆ เธอเป็นคนตอบ”

Chinese

黑妞站起来，沉默半天，也没说出话。

Thai

เฮยหนิวลุกขึ้นยืน เงียบไปนานสองนาน และพูดไม่ออกเช่นกัน

Chinese

“去后面站着！”

Thai

“ไปยืนหลังห้อง!”

Chinese

小貌和黑妞同时转身。

Thai

เสี่ยวเม่าและเฮยหนิวหันหลังกลับพร้อมกัน

Chinese

“把书拿着！”老师没好气道。

Thai

“หยิบหนังสือไปด้วย!” คุณครูกล่าวอย่างหงุดหงิด

Chinese

两人拿上书，并排站到了教室后面，

Thai

ทั้งสองหยิบหนังสือแล้วเดินไปยืนเคียงข้างกันที่หลังห้องเรียน

Chinese

他们把书竖在面前，遮挡住了脸。

Thai

พวกเขาตั้งหนังสือขึ้นบังหน้าเอาไว้

Chinese

老师和同学以为他们是觉着丢脸，实际上，藏在书后面的两个小脑袋正彼此使着眼色，无声傻乐着。

Thai

คุณครูและเพื่อนร่วมชั้นต่างคิดว่าพวกเขารู้สึกอับอาย แต่แท้จริงแล้ว สองหัวน้อยๆ ที่ซ่อนอยู่หลังหนังสือกลับกำลังส่งสายตาให้กันและแอบขำคิกคักกันเงียบๆ

Chinese

好不容易熬到下课，两人都忘了去玩单腿抓人，继续缠起了陀螺。

Thai

กว่าจะทนรอจนหมดคาบเรียนได้ ทั้งสองต่างก็ลืมเรื่องไปเล่นกระโดดขาเดียวไล่จับ แล้วหันมาพันลูกข่างกันต่อ

Chinese

待成型，他们在课桌上比起了谁的陀螺转的久。

Thai

เมื่อลูกข่างเป็นรูปเป็นร่างแล้ว พวกเขาก็ประลองกันบนโต๊ะเรียนว่าลูกข่างของใครจะหมุนได้นานกว่ากัน

Chinese

“黑妞，你怎么绕的？你的陀螺怎么这么厉害？”

Thai

“เฮยหนิว เธอพันยังไงน่ะ ทำไมลูกข่างของเธอถึงหมุนเก่งขนาดนี้”

Chinese

“小貌哥哥，我帮你绕一个？”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า ให้ฉันพันให้เอาไหม”

Chinese

“好啊！你帮我绕一个，我去打败其他人。”

Thai

“ดีเลย! เธอช่วยพันให้ฉันอันหนึ่งนะ ฉันจะเอาไปปราบคนอื่นให้หมด”

Chinese

“小貌哥哥，没胶带了。”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า เทปใสหมดแล้ว”

Chinese

“走，我们一起去外面小卖部买。”

Thai

“ไป พวกเราไปซื้อที่ร้านค้าข้างนอกด้วยกัน”

Chinese

两个小家伙手拉着手一起走出教室。

Thai

เจ้าตัวเล็กทั้งสองจับมือกันเดินออกจากห้องเรียน

Chinese

路过教学楼前的空地，他们曾在这儿玩单腿抓人，玩小马过河，玩跳格子。

Thai

เดินผ่านลานโล่งหน้าอาคารเรียน พวกเขาเคยเล่นกระโดดขาเดียวไล่จับ เล่นม้าข้ามแม่น้ำ และเล่นตั้งเตกันที่นี่

Chinese

旁边的操场的草地上，他们曾在上面打滚，曾在上面玩单腿斗鸡。

Thai

บนสนามหญ้าของสนามเด็กเล่นข้างๆ พวกเขาเคยกลิ้งเกลือกไปมา และเคยเล่นไก่ชนขาเดียวที่นั่น

Chinese

那边的花坛，他们站在上面玩过溜溜球。

Thai

แปลงดอกไม้ตรงนั้น พวกเขาเคยขึ้นไปยืนเล่นโยโย่

Chinese

他们在水泥做的乒乓球台上打过乒乓。

Thai

พวกเขาเคยเล่นปิงปองบนโต๊ะปิงปองที่ทำจากซีเมนต์

Chinese

墙边有一排树，他们曾背靠着墙，用腿撑着树干，一点点挪到了墙头。

Thai

ริมกำแพงมีต้นไม้เรียงเป็นแถว พวกเขาเคยเอาหลังพิงกำแพง ใช้ขายันลำต้นไม้ แล้วค่อยๆ ขยับขึ้นไปจนถึงบนยอดกำแพง

Chinese

短短的路程，路旁的草木绿了黄，黄了绿，天亮了黑，黑了亮。

Thai

ระยะทางสั้นๆ เพียงแค่นี้ แต่ต้นไม้ใบหญ้าข้างทางกลับเขียวแล้วเปลี่ยนเป็นเหลือง เหลืองแล้วเปลี่ยนเป็นเขียว ท้องฟ้าสว่างแล้วมืด มืดแล้วสว่าง

Chinese

他们渐渐长高，不需要再站在花坛上玩溜溜球。

Thai

พวกเขาค่อยๆ เติบโตขึ้น ไม่จำเป็นต้องยืนบนแปลงดอกไม้เพื่อเล่นโยโย่อีกต่อไป

Chinese

校门前，两人站立良久。

Thai

ทั้งสองยืนนิ่งอยู่หน้าประตูโรงเรียนเนิ่นนาน

Chinese

然后，20岁的楚红玉看向了20岁的李貌，眼里星光璀璨。

Thai

จากนั้น ฉู่หงอวี้วัยยี่สิบปีก็มองไปยังหลี่เม่าวัยยี่สิบปี แววตาของเธอเป็นประกายระยิบระยับดั่งดวงดาว

Chinese

“小貌哥哥，谢谢你。”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า ขอบคุณนะ”

Chinese

火红的晚霞仿若为大玉披上了嫁妆，李貌轻轻抱住了自己的新娘。

Thai

แสงอัสดงสีแดงเพลิงราวกับแต่งแต้มชุดเจ้าสาวให้แก่ต้าอวี้ หลี่เม่าโอบกอดเจ้าสาวของตนไว้เบาๆ

Chinese

大玉也抱住了自己的全世界。

Thai

ต้าอวี้ก็โอบกอดโลกทั้งใบของเธอไว้เช่นกัน

Chinese

“喵！”

Thai

“เหมียว!”

Chinese

金哥不合时宜的叫了一声。

Thai

จินเกอร้องขึ้นมาอย่างผิดจังหวะ

Chinese

胡颖忙用手捂住它的嘴巴。

Thai

หูอิ่งรีบเอามือปิดปากมันไว้ทันที

Chinese

相拥良久，李貌松开大玉，低头瞅了瞅两人脏兮兮的衣服，笑道：

Thai

หลังจากกอดกันอยู่นาน หลี่เม่าก็ปล่อยต้าอวี้ เขาก้มมองเสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนของทั้งคู่แล้วยิ้มพลางกล่าวว่า

Chinese

“真成熊孩子了。”

Thai

“กลายเป็นเด็กแสบกันจริงๆ แล้ว”

Chinese

大玉才不管衣服脏不脏。

Thai

ต้าอวี้ไม่สนใจหรอกว่าเสื้อผ้าจะเปื้อนหรือไม่

Chinese

她有些贪恋男朋友的怀抱，她还没抱够呢。

Thai

เธอหวงแหนอ้อมกอดของแฟนหนุ่ม และยังกอดไม่จุใจเลย

Chinese

于是，她嘟着嘴，上前一步，主动抱住了李貌。

Thai

ดังนั้น เธอจึงยู่ปาก ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วโผเข้ากอดหลี่เม่าอีกครั้ง

Chinese

“该回去吃饭了。”李貌轻声道。

Thai

“ได้เวลากลับไปกินข้าวแล้วนะ” หลี่เม่าเอ่ยเสียงเบา

Chinese

“那你抱我回去。”

Thai

“งั้นเธออุ้มฉันกลับสิ”

Chinese

“不害羞么？”

Thai

“ไม่อายเหรอ”

Chinese

大玉像只小猪一样往他怀里拱了拱，没说话。

Thai

ต้าอวี้มุดอกเขาเหมือนลูกหมูตัวน้อยโดยไม่พูดอะไร

Chinese

“好嘞，那，走着！”

Thai

“ได้เลย งั้นไปกัน!”

Chinese

李貌稍微蹲下身子，双手垫在了大玉大腿下。

Thai

หลี่เม่าย่อตัวลงเล็กน้อย สองมือช้อนใต้ต้นขาของต้าอวี้

Chinese

大玉顺势圈住李貌脖颈，往上一蹿，双腿便缠住了李貌的腰，像只袋鼠一样挂在他身上。

Thai

ต้าอวี้โอบรอบคอของหลี่เม่าตามน้ำ กระโดดขึ้นเบาๆ แล้วใช้ขาทั้งสองข้างเกี่ยวเอวของหลี่เม่าไว้ เกาะติดอยู่บนตัวเขาเหมือนจิงโจ้

Chinese

“小颖，走，回家喽！”

Thai

“เสี่ยวอิ่ง ไป กลับบ้านกัน!”

Chinese

快到家门口的时候，大玉还是害羞了，要李貌放她下来。

Thai

เมื่อใกล้ถึงหน้าประตูบ้าน ต้าอวี้ก็เกิดเขินอายขึ้นมาและบอกให้หลี่เม่าวางเธอลง

Chinese

李貌哪能答应，直接抱着她大摇大摆走到了夏奶奶面前。

Thai

มีหรือที่หลี่เม่าจะยอม เขาอุ้มเธอเดินอาดๆ เข้าไปตรงหน้าย่าเซี่ยทันที

Chinese

“奶奶，我们回来了。”

Thai

“ย่าครับ พวกเรากลับมาแล้ว”

Chinese

夏奶奶打量了一眼他们脏兮兮的衣服，也没问他们干嘛去了，笑呵呵道：“回来啦，吃饭吧。”

Thai

ย่าเซี่ยกวาดสายตามองเสื้อผ้าที่เปรอะเปื้อนของพวกเขาโดยไม่ได้ถามว่าไปทำอะไรกันมา แล้วเอ่ยยิ้มๆ ว่า “กลับมากันแล้วเหรอ มากินข้าวกันเถอะ”

Chinese

晚饭吃的是粥，澡是在大盆里洗的。

Thai

มื้อเย็นเป็นข้าวต้ม ส่วนการอาบน้ำก็อาบในกะละมังใบใหญ่

Chinese

晚上，他们就睡在了大玉的房间里。

Thai

ในตอนกลางคืน พวกเขานอนอยู่ในห้องของต้าอวี้

Chinese

月光铺在床边的桌子上，趴在上面的金哥已经睡着。

Thai

แสงจันทร์สาดส่องลงบนโต๊ะข้างเตียง จินเกอที่นอนหมอบอยู่บนนั้นหลับสนิทไปแล้ว

Chinese

床上的两人叠躺在一起小声说着话。

Thai

สองคนที่นอนกอดก่ายกันอยู่บนเตียงกำลังกระซิบกระซาบพูดคุยกัน