บทที่ 17

นางฟ้าก็ต้องอึ

仙女也要拉(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

翌日,早读下课后。

ไทย

วันรุ่งขึ้น หลังเลิกคาบอ่านหนังสือตอนเช้า

จีน

李貌和张强找到班主任张磊,提起住宿的事。

ไทย

หลี่เม่ากับจางเฉียงไปหาจางเหล่ย ครูประจำชั้น เพื่อพูดถึงเรื่องการเข้าพักในหอพัก

จีน

班主任当场给双方家长打了个电话,

ไทย

ครูประจำชั้นโทรศัพท์หาผู้ปกครองของทั้งสองฝ่ายทันที

จีน

确认后才从抽屉里拿出两张住宿申请表让他们填好。

ไทย

หลังจากยืนยันเรียบร้อยแล้วจึงหยิบใบสมัครขอเข้าพักในหอพักสองใบออกมาจากลิ้นชักให้พวกเขากรอก

จีน

然后又在年级主任那儿签了名、盖了章。

ไทย

จากนั้นก็ไปให้อาจารย์หัวหน้าระดับชั้นเซ็นชื่อและประทับตรา

จีน

中午他们只要带上钱,拿着表去一趟财务室就能拿到住宿钥匙。

ไทย

ตอนเที่ยงพวกเขาเพียงแค่พกเงิน นำแบบฟอร์มไปที่ห้องการเงินก็จะได้กุญแจห้องพักมา

จีน

值得一提的是,申请表上的家长签名是他和张强换着帮对方签的。

ไทย

ที่น่าพูดถึงก็คือ ลายเซ็นผู้ปกครองบนใบสมัครนั้น เขากับจางเฉียงสลับกันเซ็นให้อีกฝ่าย

จีน

回到教室。

ไทย

พอกลับมาที่ห้องเรียน

จีน

李貌上课就自己复习,下课继续找楚红玉请教问题。

ไทย

ในคาบเรียนหลี่เม่าก็ทบทวนบทเรียนด้วยตัวเอง พอหมดคาบก็ไปถามโจทย์กับฉู่หงอวี้ต่อ

จีน

张琳好像已经习惯,一下课就起身往他这边赶。

ไทย

จางหลินดูเหมือนจะเคยชินแล้ว พอหมดคาบเรียนก็ลุกขึ้นเดินมาทางเขา

จีน

最后一节课,他和张强午饭都没吃,约定好在校门口会合,就各回各家。

ไทย

พอถึงคาบสุดท้าย เขากับจางเฉียงไม่ได้กินข้าวเที่ยง นัดแนะกันว่าจะมาเจอกันที่หน้าประตูโรงเรียน แล้วต่างคนต่างก็กลับบ้านของตัวเอง

จีน

李貌家当然没人,不过赵梅已经把被褥什么的都收拾好了,整齐的装在一个大包里。

ไทย

ที่บ้านของหลี่เม่าย่อมไม่มีใครอยู่ ทว่าจ้าวเหมยได้เก็บพวกผ้านวมเครื่องนอนเตรียมไว้ให้เรียบร้อยแล้ว จัดใส่กระเป๋าใบใหญ่อย่างเป็นระเบียบ

จีน

旁边还有一个行李箱,里面应该是换洗衣服。

ไทย

ข้างๆ ยังมีกระเป๋าเดินทางอีกใบ ข้างในน่าจะเป็นเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยน

จีน

茶几上放着一张纸条和一叠钞票。

ไทย

บนโต๊ะน้ำชามีกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่งกับธนบัตรปึกหนึ่งวางอยู่

จีน

纸条上写着旁边这些钱的用途,一部分用来缴住宿费,多余的则让他买点生活用品,最后嘱咐他路上小心点。

ไทย

บนกระดาษโน้ตเขียนระบุการใช้เงินกองข้างๆ นี้ไว้ ส่วนหนึ่งเอาไว้จ่ายค่าหอพัก ที่เหลือให้เขาซื้อของใช้ในชีวิตประจำวัน และสุดท้ายก็กำชับให้เขาเดินทางระวังๆ หน่อย

จีน

老妈显然通过上午班主任那通电话把该问的全问清楚了。

ไทย

เห็นได้ชัดว่าแม่สอบถามทุกเรื่องที่ควรรู้จนกระจ่างแล้วผ่านการโทรศัพท์ของครูประจำชั้นเมื่อเช้า

จีน

李貌把桌上的钱装到身上最深的口袋里。

ไทย

หลี่เม่าเก็บเงินบนโต๊ะใส่ลงในกระเป๋าเสื้อผ้าช่องที่ลึกที่สุดบนตัว

จีน

左肩扛上大包,右手拖着行李箱出了门。

ไทย

ไหล่ซ้ายแบกกระเป๋าใบใหญ่ มือขวาลากกระเป๋าเดินทางแล้วก้าวออกจากบ้าน

จีน

“小貌,你这是干嘛呢?”

ไทย

“เสี่ยวเม่า เธอทำอะไรอยู่น่ะ?”

จีน

江新月她妈刘娟正好从电梯里出来,见状连忙上前搭手。

ไทย

หลิวจวน แม่ของเจียงซินเยว่เพิ่งออกจากลิฟต์มาพอดี เห็นเข้าก็รีบเข้ามาช่วยถือ

จีน

“刘姨……”李貌硬着头皮开口,“最后几个月我打算住校,好好冲刺一下。”

ไทย

“น้าหลิวครับ…” หลี่เม่าจำใจต้องเอ่ยปาก “ช่วงสองสามเดือนสุดท้ายนี้ผมกะว่าจะอยู่หอพักโรงเรียนน่ะครับ จะได้เร่งฟิตอ่านหนังสือเต็มที่หน่อย”

จีน

刘娟接过他右手的行李箱,又和他一起进了电梯,“这样啊,你妈呢?怎么没和你一起?”

ไทย

หลิวจวนรับกระเป๋าเดินทางจากมือขวาของเขา แล้วก้าวเข้าลิฟต์ไปพร้อมกับเขา “อย่างนี้นี่เอง แล้วแม่เธอล่ะ ทำไมไม่มาด้วยกัน?”

จีน

“她上班呢,再说,我一个人就行。”

ไทย

“แม่ไปทำงานครับ อีกอย่าง ผมคนเดียวก็ไหวครับ”

จีน

“小貌真懂事。”

ไทย

“เสี่ยวเม่ารู้ความจริงๆ”

จีน

两人闲聊着到了小区门口。

ไทย

ทั้งสองคนพูดคุยสัพเพเหระกันจนมาถึงหน้าทางเข้าหมู่บ้าน

จีน

李貌打了辆出租车。

ไทย

หลี่เม่าเรียกแท็กซี่คันหนึ่ง

จีน

上车前,刘娟终于还是没忍住提到了江新月。

ไทย

ก่อนขึ้นรถ ในที่สุดหลิวจวนก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถึงเจียงซินเยว่

จีน

“小貌,新月那丫头被我们惯坏了,有什么不对的地方,你多多包容。”

ไทย

“เสี่ยวเม่า ยัยหนูซินเยว่ถูกพวกเราตามใจจนเสียนิสัย มีตรงไหนที่ไม่ถูกไม่ควร เธอก็ช่วยยอมๆ ให้อภัยหน่อยนะ”

จีน

“没没没,新月她人挺好的。”李貌把行李放到后备箱,打开车门,“刘姨,我还有事,就先走了。”

ไทย

“ไม่หรอกครับ ซินเยว่เธอก็นิสัยดีมากครับ” หลี่เม่าเก็บสัมภาระใส่กระโปรงท้ายรถแล้วเปิดประตู “น้าหลิวครับ ผมยังมีธุระอยู่ ขอตัวก่อนนะครับ”

จีน

“行,那你去忙吧。”

ไทย

“ได้จ้ะ งั้นเธอไปจัดการธุระเถอะ”

จีน

“刘姨再见。”

ไทย

“น้าหลิว สวัสดีครับ”

จีน

刘娟看着车子远去,心情莫名复杂。

ไทย

หลิวจวนมองดูรถแล่นไกลออกไป ในใจรู้สึกสับสนซับซ้อนอย่างบอกไม่ถูก

จีน

李貌算是她看着长大的,人好,懂事,对自家女儿也没得说。

ไทย

หลี่เม่าถือว่าโตมาให้เธอเห็นตั้งแต่เด็ก นิสัยดี รู้ความ และที่มีต่อลูกสาวของเธอก็ไม่มีที่ติ

จีน

俩家人又都知根知底,要是李貌以后成了她女婿,她百分百满意。

ไทย

สองครอบครัวต่างก็รู้จักหัวนอนปลายเท้ากันเป็นอย่างดี หากวันหน้าหลี่เม่าได้มาเป็นลูกเขย เธอคงพึงพอใจเต็มร้อย

จีน

只是,可惜……

ไทย

ทว่า น่าเสียดาย…

จีน

……

ไทย

…

จีน

一中,学校里的学生日复一日过着差不多重复的生活。

ไทย

โรงเรียนมัธยมหนึ่ง เหล่านักเรียนในโรงเรียนต่างใช้ชีวิตซ้ำๆ เดิมๆ ไปวันแล้ววันเล่า

จีน

这会儿,按照往日习惯,吃完饭应该回宿舍小睡一会的楚红玉,却出现在了班级。

ไทย

เวลานี้ ตามความเคยชินแต่ก่อน ฉู่หงอวี้ที่กินข้าวเสร็จควรจะกลับไปงีบหลับที่หอพักสักพัก ทว่ากลับมาปรากฏตัวอยู่ในห้องเรียน

จีน

“哈~”

ไทย

“ฮ้าว~”

จีน

“不行了,我要困死了。”

ไทย

“ไม่ไหวแล้ว ฉันง่วงจะตายอยู่แล้ว”

จีน

张琳打着哈欠,以往这时候她已经躺在床上美美的睡着了。

ไทย

จางหลินหาวหวอดๆ ปกติเวลานี้เธอน่าจะได้นอนหลับสบายอยู่บนเตียงแล้ว

จีน

今天中午却被楚红玉一起拉来了班级。

ไทย

แต่เที่ยงวันนี้กลับถูกฉู่หงอวี้ลากมาที่ห้องเรียนด้วยกัน

จีน

“别看了,人不在。”

ไทย

“ไม่ต้องมองแล้ว คนไม่อยู่หรอก”

จีน

张琳右脸贴在桌子上,瞧着不时扭头看一眼李貌座位的楚红玉,打趣道。

ไทย

จางหลินเอาแก้มขวาแนบกับโต๊ะ เอ่ยแซวพลางมองฉู่หงอวี้ที่หันไปมองที่นั่งของหลี่เม่าอยู่เป็นระยะ

จีน

楚红玉脸颊微红,低头专心学习。

ไทย

พวงแก้มของฉู่หงอวี้ขึ้นสีแดงระเรื่อ เธอก้มหน้าตั้งใจอ่านหนังสือ

จีน

三分钟后。

ไทย

สามนาทีต่อมา

จีน

她转头,先看向一旁的张琳。

ไทย

เธอหันหน้าไป มองจางหลินที่อยู่ข้างๆ ก่อน

จีน

张琳睁着个大眼睛,还在打量她,见她看来,暧昧的笑了笑。

ไทย

จางหลินเบิกตากลมโตกำลังมองสำรวจเธออยู่ พอเห็นเธอมองมาก็ยิ้มให้อย่างมีเลศนัย

จีน

楚红玉连忙避开视线。

ไทย

ฉู่หงอวี้รีบหลบสายตาทันที

จีน

四分钟后,她又偷摸看了眼。

ไทย

สี่นาทีต่อมา เธอก็แอบชำเลืองมองอีกครั้ง

จีน

张琳依旧没睡。

ไทย

จางหลินก็ยังคงไม่หลับ

จีน

就这样来回好几次。

ไทย

เป็นเช่นนี้ไปๆ มาๆ อยู่หลายรอบ

จีน

“行了,不逗你了,这次我真要睡了。”张琳换左脸贴着桌面,留给她一个后脑勺。

ไทย

“พอแล้ว ไม่แกล้งเธอแล้ว คราวนี้ฉันจะนอนจริงๆ แล้วนะ” จางหลินเปลี่ยนเอาแก้มซ้ายแนบกับโต๊ะ ทิ้งไว้เพียงด้านหลังศีรษะให้เธอ

จีน

没了人打趣,楚红玉再次看向那个座位。

ไทย

พอไม่มีใครล้อแล้ว ฉู่หงอวี้ก็หันไปมองที่นั่งนั้นอีกครั้ง

จีน

只可惜,每次期待的回眸,都不见想见的人。

ไทย

น่าเสียดาย ทุกครั้งที่เหลียวมองด้วยความคาดหวัง กลับไม่พบคนที่อยากเจอ

จีน

……

ไทย

…

จีน

李貌想骂娘。

ไทย

หลี่เม่าอยากจะสบถด่าจริงๆ

จีน

特么的,他和张强好不容易把东西搬到学校,准备去财务处交钱拿钥匙。

ไทย

เวรเอ๊ย เขากับจางเฉียงอุตส่าห์แบกของมาถึงโรงเรียนอย่างยากลำบาก กะว่าจะไปจ่ายเงินแล้วเอากุญแจที่ห้องการเงิน

จีน

结果里面没人,人家午睡去了,下午一点多才上班。

ไทย

ผลปรากฏว่าข้างในไม่มีคน คนเขาไปนอนพักกลางวันกัน บ่ายโมงกว่านู่นถึงจะเริ่มทำงาน

จีน

关键是没人和他们说这事。

ไทย

ที่สำคัญคือไม่มีใครบอกเรื่องนี้กับพวกเขาเลย

จีน

没法,两人只能把东西放到男生宿舍楼下,先去校外吃了点东西。

ไทย

ทำอะไรไม่ได้ ทั้งสองคนจึงได้แต่วางของไว้ใต้หอพักชาย แล้วออกไปหาอะไรกินนอกโรงเรียนก่อน

จีน

没吃老板娘,啊不对,没吃煲仔饭,昨晚的事李貌可还记得清楚。

ไทย

ไม่ได้กินเถ้าแก่เนี้ย… อ๊ะ ไม่ใช่สิ ไม่ได้กินข้าวอบหม้อดิน เรื่องเมื่อคืนหลี่เม่ายังจำได้ขึ้นใจ

จีน

他们换了家兰州拉面。

ไทย

พวกเขาเปลี่ยนไปกินร้านบะหมี่ดึงหลานโจว

จีน

吃完见时间差不多,又跑了趟财务处。

ไทย

กินเสร็จเห็นว่าเวลาใกล้เคียงแล้ว จึงวิ่งไปที่ห้องการเงินอีกรอบ

จีน

这次没白跑。

ไทย

คราวนี้ไม่ได้ไปเสียเที่ยว

จีน

麻溜的交钱,拿钥匙。

ไทย

จ่ายเงินรับกุญแจอย่างคล่องแคล่วว่องไว

จีน

学校东北方向,有两栋略显陈旧的六层楼房,那儿就是一中的宿舍。

ไทย

ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของโรงเรียน มีตึกหกชั้นที่ดูเก่าโทรมเล็กน้อยอยู่สองหลัง ตรงนั้นก็คือหอพักของโรงเรียนมัธยมหนึ่ง

จีน

男女各一栋。

ไทย

ตึกชายหญิงอย่างละหลัง

จีน

学生大多是当地人,离家近,所以住校的不多,整个学校住宿的人塞进这两栋楼还绰绰有余。

ไทย

นักเรียนส่วนใหญ่เป็นคนท้องถิ่น อยู่ใกล้บ้าน จึงมีคนพักที่หอไม่มาก คนที่พักในหอพักของทั้งโรงเรียนยัดใส่ตึกสองหลังนี้ก็ยังมีที่เหลือเฟือ

จีน

李貌和张强就住进了豪华双人间。

ไทย

หลี่เม่ากับจางเฉียงจึงได้เข้าไปอยู่ในห้องคู่สุดหรู

จีน

六人间只有两个人住,可不就是双人间。

ไทย

ห้องสำหรับหกคนแต่มีคนอยู่แค่สองคน มันก็คือห้องคู่นั่นแหละ

จีน

哼哧哼哧爬上六楼,刚打开门,预备铃像定好的闹钟,准时响起。

ไทย

พอแบกของหอบแฮ่กๆ ขึ้นไปถึงชั้นหก เพิ่งจะเปิดประตู เสียงกระดิ่งเตือนเข้าเรียนก็ดังขึ้นตรงเวลาเหมือนนาฬิกาปลุกที่ตั้งไว้

จีน

他们匆匆把东西搬塞进宿舍,锁好门,狂奔着就往教室赶。

ไทย

พวกเขารีบยัดข้าวของเข้าไปในห้องพัก ล็อกประตู แล้ววิ่งหน้าตั้งมุ่งหน้าไปยังห้องเรียน

จีน

好巧不巧,正好在楼梯口碰上老班。

ไทย

เคราะห์ดีหรือร้ายไม่รู้ ดันไปเจอครูประจำชั้นตรงหัวมุมบันไดเข้าพอดี

จีน

他背着个手,正上楼梯,屁股对着他们。

ไทย

อีกฝ่ายไพล่มือไว้ด้านหลัง กำลังเดินขึ้นบันได หันก้นให้พวกเขา

จีน

李貌和张强对视一眼,纷纷放轻脚步,保持距离跟在后面。

ไทย

หลี่เม่ากับจางเฉียงสบตากัน ต่างก็ผ่อนฝีเท้าให้เบาลง รักษาระยะห่างเดินตามหลังไป

จีน

眼看着他走过教室后门,向前门走去。

ไทย

มองดูเขาเดินผ่านประตูหลังห้องเรียนไปยังประตูหน้า

จีน

二人顿时加快速度,在他进教室的前一刻,从后门钻了进去,回到自己座位上。

ไทย

ทั้งสองคนเร่งฝีเท้าขึ้นทันควัน แวบมุดเข้าทางประตูหลังก่อนที่เขาจะก้าวเข้าห้องเรียนเพียงเสี้ยววินาที แล้วกลับไปนั่งที่ของตัวเอง

จีน

这不是他们故意要和老师斗智斗勇。

ไทย

นี่ไม่ใช่ว่าพวกเขาจงใจจะประลองไหวพริบกับคุณครูหรอกนะ

จีน

李貌记得以前有人上厕所迟到,结果老师压根不听学生解释,来一句:那为什么其他上厕所的同学没迟到?就你特殊?

ไทย

หลี่เม่าจำได้ว่าเมื่อก่อนมีคนไปเข้าห้องน้ำจนเข้าเรียนสาย ผลคือครูไม่ฟังคำอธิบายของนักเรียนเลยแม้แต่น้อย สวนกลับมาประโยคเดียวว่า “แล้วทำไมนักเรียนคนอื่นที่ไปเข้าห้องน้ำถึงไม่สายล่ะ? มีแค่นายคนเดียวที่พิเศษงั้นเหรอ?”

จีน

总之,千万不要企图和老师讲道理。

ไทย

สรุปคือ อย่าได้คิดจะหาเหตุผลกับครูเป็นอันขาด

จีน

这节课,李貌没复习,脑袋小鸡啄米似的,昏昏欲睡。

ไทย

คาบนี้หลี่เม่าไม่ได้ทบทวนบทเรียน หัวสัปหงกเหมือนไก่จิกข้าว ง่วงเหงาหาวนอนเป็นที่สุด

จีน

不过下课铃一响,他瞬间精神,拿上书本就往目的地赶。

ไทย

ทว่าพอกระดิ่งหมดคาบดังขึ้น เขาก็ตาสว่างทันที คว้าหนังสือตรงดิ่งไปยังจุดหมาย

จีน

张琳却没起身。

ไทย

แต่จางหลินกลับไม่ได้ลุกขึ้น

จีน

李貌懂得仙女也是要拉屎的道理。

ไทย

หลี่เม่าเข้าใจสัจธรรมที่ว่านางฟ้าก็ต้องขี้เหมือนกัน

จีน

“回去吧,以后红玉有空的话,我会主动去你座位上。”

ไทย

“กลับไปเถอะ ต่อไปถ้าหงอวี้ว่าง เดี๋ยวฉันจะลุกไปที่นั่งของนายเอง”

จีน

“省的你白跑一趟。”

ไทย

“นายจะได้ไม่ต้องเดินมาให้เสียเที่ยว”

จีน

张琳说着,已经和楚红玉起身。

ไทย

จางหลินพูดพลางลุกขึ้นพร้อมกับฉู่หงอวี้แล้ว

จีน

“行,那我先回去了。”李貌瞬间困意上涌,忍不住哈欠连连,看来中午还是得眯一会。

ไทย

“โอเค งั้นฉันกลับไปก่อนนะ” หลี่เม่ารู้สึกง่วงงุนตีตื้นขึ้นมาทันทีจนอดหาวติดต่อกันไม่ได้ ดูท่าตอนเที่ยงยังไงก็ต้องงีบสักหน่อยแล้ว

จีน

“嗯,下节课你再来。”楚红玉这时突然轻声开口。

ไทย

“อืม คาบหน้าเธอค่อยมาใหม่นะ” จู่ๆ ตอนนั้นฉู่หงอวี้ก็เอ่ยขึ้นเสียงเบา

จีน

李貌看着她那双垂下的桃花眸子,摸了摸脑门,咧嘴笑起来,掷地有声道:“好!”

ไทย

หลี่เม่ามองนัยน์ตาดอกท้อที่หลุบต่ำลงคู่นั้นของเธอ เขาเกาหน้าผาก ฉีกยิ้มกว้างแล้วตอบเสียงดังฟังชัด “ได้!”

จีน

这声“好”把班上不少人的目光都吸引过来。

ไทย

คำว่า “ได้!” นี้ดึงดูดสายตาของคนจำนวนไม่น้อยในห้องเรียนให้หันมามอง

จีน

包括江新月和朱玉。

ไทย

รวมถึงเจียงซินเยว่กับจูอวี้ด้วย

จีน

“神经病。”

ไทย

“ประสาท”

จีน

“也不知道走了什么狗屎运。”

ไทย

“ไม่รู้ว่าไปฟลุกโชคดีมาจากไหน”

จีน

朱玉翻了个白眼。

ไทย

จูอวี้กลอกตาบน

จีน

江新月目光紧盯着那边。

ไทย

สายตาของเจียงซินเยว่จับจ้องไปทางนั้นเขม็ง

จีน

她觉着自己大抵是病了,昨天明明已经想通了,可是今天又有点不甘心。

ไทย

เธอรู้สึกว่าตัวเองคงจะป่วยไปแล้วจริงๆ เมื่อวานชัดเจนว่าทำใจยอมรับได้แล้วแท้ๆ แต่วันนี้กลับรู้สึกไม่ยินยอมอยู่บ้าง

จีน

而且,从昨天到现在,她总是不经意间想起李貌,上课也忍不住想回头看他。

ไทย

อีกทั้งตั้งแต่เมื่อวานจนถึงตอนนี้ เธอมักจะนึกถึงหลี่เม่าขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ตอนเรียนก็อดไม่ได้ที่จะอยากหันกลับไปมองเขา

จีน

可是每一次,李貌不是低头不知道在干嘛,就是在看楚红玉。

ไทย

ทว่าทุกครั้ง หลี่เม่าไม่ก้มหน้าทำอะไรก็ไม่รู้ ก็กำลังมองฉู่หงอวี้อยู่

จีน

如今,那张帅气面庞上露出的笑容,不再属于她,而是属于另一个女人了。

ไทย

ยามนี้ รอยยิ้มที่ปรากฏบนใบหน้าหล่อเหลานั้นไม่ได้เป็นของเธออีกต่อไปแล้ว หากแต่เป็นของผู้หญิงอีกคน

จีน

江新月不自觉手指用力,手中的笔嘎吱作响。

ไทย

เจียงซินเยว่ลงแรงที่นิ้วมือโดยไม่รู้ตัว ปากกาในมือส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด

จีน

“哎,新月,你说要是老班知道李貌在纠缠楚红玉会怎样?”

ไทย

“นี่ ซินเยว่ เธอว่าถ้าครูประจำชั้นรู้ว่าหลี่เม่าตามตื๊อฉู่หงอวี้จะเป็นยังไง?”

จีน

朱玉这时候凑过来小声问道。

ไทย

ตอนนั้นเองจูอวี้ก็ขยับเข้ามาใกล้พลางถามเสียงกระซิบ

จีน

江新月心头一跳,瞥了眼她,道:“不知道。”

ไทย

หัวใจของเจียงซินเยว่กระตุกวูบ เธอเหลือบมองอีกฝ่ายแวบหนึ่งแล้วตอบว่า “ไม่รู้สิ”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน