เสี่ยวเม่าพาฉันหาเงินได้ (1 / 1)

Chinese

三月，春雷惊动，万物苏醒。

Thai

เดือนมีนาคม เสียงฟ้าร้องในฤดูใบไม้ผลิปลุกสรรพสิ่งให้ตื่นขึ้น

Chinese

路上行人的穿着有些混乱。

Thai

เสื้อผ้าการแต่งกายของผู้คนบนท้องถนนค่อนข้างสับสนปนเป

Chinese

刚过去个裹着件羽绒服的大妈，又迎面走来一位身宽体胖穿着短袖的大叔。

Thai

เพิ่งมีคุณป้าสวมเสื้อขนเป็ดตัวหนาเดินผ่านไป ก็มีคุณลุงรูปร่างท้วมสวมเสื้อแขนสั้นเดินสวนมาอีกคน

Chinese

李貌看了看他和楚红玉身上的春装，好吧，他已经习惯了，每年到这时候他都傻傻分不清季节。

Thai

หลี่เม่าก้มมองชุดฤดูใบไม้ผลิบนตัวเขากับฉู่หงอวี้ เอาเถอะ เขาชินแล้วล่ะ ทุกปีพอถึงช่วงเวลานี้เขาก็มักจะสับสนจนแยกฤดูกาลไม่ออกอยู่เรื่อย

Chinese

“等会交给我就行。”

Thai

“เดี๋ยวปล่อยให้เป็นหน้าที่ฉันก็พอ”

Chinese

“好。”

Thai

“อืม”

Chinese

两人立在那家理发店门口，李貌率先推门进去，楚红玉紧随其后。

Thai

ทั้งสองยืนอยู่หน้าประตูร้านตัดผมร้านนั้น หลี่เม่าเป็นฝ่ายผลักประตูเข้าไปก่อน โดยมีฉู่หงอวี้เดินตามหลังมาติดๆ

Chinese

店里人不少，而且大多是女生。

Thai

คนในร้านไม่น้อยเลย แถมส่วนใหญ่ยังเป็นผู้หญิง

Chinese

光头很显眼，有人一眼认出李貌就是视频上那个帅哥。正想开口搭讪，就见他拉起了旁边一人的手腕。

Thai

หัวโล้นสะดุดตามาก มีคนจำได้ในแวบแรกทันทีว่าหลี่เม่าคือหนุ่มหล่อในคลิปวิดีโอนั้น กำลังคิดจะเอ่ยปากเข้ามาทักทาย ก็เห็นเขาคว้าข้อมือของคนที่อยู่ข้างๆ ขึ้นมา

Chinese

她们这才注意到楚红玉，然后悻悻把要说的话全咽了回去。

Thai

พวกเธอถึงเพิ่งสังเกตเห็นฉู่หงอวี้ จากนั้นจึงได้แต่กลืนคำพูดทั้งหมดกลับลงคอไปอย่างเซ็งๆ

Chinese

楚红玉虽穿着校服，但已经足够让她们自惭形秽了。

Thai

แม้ฉู่หงอวี้จะสวมชุดนักเรียน แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้พวกเธอรู้สึกละอายใจในความงามของตนเองแล้ว

Chinese

而且看两人是一起进来的，还拉着手，很可能是男女朋友。

Thai

อีกทั้งเมื่อดูจากที่ทั้งสองเดินเข้ามาด้วยกัน แถมยังจับมือกันอยู่ ก็น่าจะเป็นแฟนกัน

Chinese

黄毛青年在李貌进门的时候就自觉去了楼上叫老板。

Thai

ชายหนุ่มผมทองรู้หน้าที่ทันทีที่หลี่เม่าก้าวเข้ามาในร้าน รีบขึ้นไปชั้นบนเพื่อเรียกเจ้าของร้าน

Chinese

接着楼梯传来一阵声响，店老板笑眯眯迎过来。

Thai

จากนั้นก็มีเสียงดังมาจากบันได เจ้าของร้านยิ้มแป้นเดินเข้ามาต้อนรับ

Chinese

“来剪头？”

Thai

“มาตัดผมเหรอ?”

Chinese

店老板一出口，楚红玉和李貌刚来的时候一样，吓了一跳，没想到眼前这位是个女生。

Thai

ทันทีที่เจ้าของร้านเอ่ยปาก ฉู่หงอวี้ก็สะดุ้งตกใจเหมือนกับหลี่เม่าตอนที่มาครั้งแรก นึกไม่ถึงว่าคนตรงหน้าจะเป็นผู้หญิง

Chinese

李貌摇头，松开手，道：“谈点事情？”

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า ปล่อยมือแล้วเอ่ย “คุยธุระหน่อยได้ไหม?”

Chinese

然后两人走到角落开始嘀嘀咕咕。

Thai

จากนั้นทั้งสองก็เดินไปที่มุมร้านแล้วเริ่มกระซิบกระซาบกัน

Chinese

店老板不时瞄一眼楚红玉，眼里的惊艳怎么也掩盖不住。

Thai

เจ้าของร้านชำเลืองมองฉู่หงอวี้เป็นระยะ แววตาตื่นตะลึงไม่อาจซ่อนไว้ได้เลย

Chinese

楚红玉局促的立在原地，脸上的红晕还未褪去。

Thai

ฉู่หงอวี้ยืนเก้อเขินอยู่กับที่ ใบหน้ายังคงมีรอยแดงระเรื่อที่ยังไม่จางหาย

Chinese

之前在老家李貌也抓过她手腕，但当时只有他们两人，刚刚可是当着这么多人的面，她有点害羞。

Thai

ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่บ้านเกิด หลี่เม่าก็เคยจับข้อมือเธอเหมือนกัน แต่ตอนนั้นมีแค่พวกเขาสองคน ทว่าเมื่อครู่นี้อยู่ต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้ เธอจึงรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง

Chinese

刚才那些女人赤裸裸的眼神她当然注意到了，所以她明白李貌抓她手腕的用意。

Thai

สายตาโจ่งแจ้งของพวกผู้หญิงเมื่อครู่นี้มีหรือที่เธอจะไม่สังเกตเห็น ดังนั้นเธอจึงเข้าใจเจตนาที่หลี่เม่าจับข้อมือเธอ

Chinese

过了一会，店老板颠颠跑去楼上，李貌走了回来。

Thai

ครู่ต่อมา เจ้าของร้านก็วิ่งกระดี๊กระด๊าขึ้นไปชั้นบน ส่วนหลี่เม่าก็เดินกลับมา

Chinese

“等会拍几张照片就行，别紧张。”他道。

Thai

“เดี๋ยวแค่ถ่ายรูปไม่กี่รูปก็พอ ไม่ต้องเกร็งนะ” เขาเอ่ย

Chinese

“嗯。”楚红玉往他身边靠了靠，没多问。

Thai

“อืม” ฉู่หงอวี้ขยับเข้าไปใกล้เขาอีกนิด ไม่ได้ถามอะไรมาก

Chinese

“哦，对了，她等会要帮你剪头，弄发型。”

Thai

“อ้อ จริงสิ เดี๋ยวเขาจะช่วยตัดผมแล้วก็เซ็ตทรงผมให้เธอด้วยนะ”

Chinese

“放心，不会剪太多，就修一下。”他说着，凑到她耳边，“而且，免费的，不要白不要。”

Thai

“วางใจเถอะ ไม่ตัดออกเยอะหรอก แค่เล็มๆ นิดหน่อย” เขาพูดพลางยื่นหน้าเข้าไปใกล้หูเธอ “อีกอย่าง ฟรีด้วย ไม่เอาก็โง่แล้ว”

Chinese

楚红玉只觉一股热气扑到自己耳朵里，在里面回旋打转。

Thai

ฉู่หงอวี้รู้สึกเพียงลมหายใจอุ่นๆ พัดรินรดเข้ามาในใบหู วนเวียนอยู่ข้างในนั้น

Chinese

“我听你的。”她目光转到地面，低声道。

Thai

“ฉันฟังนาย” เธอเบนสายตาลงมองพื้นแล้วเอ่ยเสียงเบา

Chinese

店老板又把她那宝贝索尼相机拿了出来，拍了拍一张空着的座椅，道：“来吧。”

Thai

เจ้าของร้านหยิบกล้องโซนี่สุดรักสุดหวงของเธอออกมาอีกครั้ง ตบลงบนเก้าอี้ว่างตัวหนึ่งแล้วเอ่ย “มาเลย”

Chinese

楚红玉瞅了眼李貌。

Thai

ฉู่หงอวี้ชำเลืองมองหลี่เม่า

Chinese

李貌递给她一个放心的眼神，陪她一起走了过去。

Thai

หลี่เม่าส่งสายตาให้เธอวางใจ แล้วเดินไปเป็นเพื่อนเธอ

Chinese

坐在椅子上，披上披肩，楚红玉摘掉皮筋，长发披散在肩头。

Thai

เมื่อนั่งลงบนเก้าอี้และคลุมผ้าคลุมไหล่แล้ว ฉู่หงอวี้ก็แกะยางรัดผมออก ปล่อยให้เรือนผมยาวสยายทิ้งตัวลงบนไหล่

Chinese

店老板喷了点水，用梳子顺了一遍。

Thai

เจ้าของร้านฉีดน้ำเล็กน้อย ใช้หวีสางให้เรียบร้อยรอบหนึ่ง

Chinese

“你这头发自己在家剪的吧？有点糙。”

Thai

“ผมนี่ตัดเองที่บ้านใช่ไหมเนี่ย? ค่อนข้างแหว่งไปหน่อยนะ”

Chinese

“赶紧的。”李貌在一旁忍不住出声。

Thai

“รีบๆ หน่อยเถอะ” หลี่เม่าที่อยู่ข้างๆ อดส่งเสียงเร่งไม่ได้

Chinese

店老板闻言麻利地拿起剪刀，修剪起来。

Thai

ได้ยินดังนั้น เจ้าของร้านจึงหยิบกรรไกรขึ้นมาเล็มให้อย่างคล่องแคล่ว

Chinese

等剪好了，又让她去里面洗头。

Thai

พอตัดเสร็จ ก็บอกให้เธอเข้าไปสระผมข้างใน

Chinese

红发的洗头妹其实早早就注意到了他们。

Thai

เด็กสาวสระผมผมแดงความจริงแล้วสังเกตเห็นพวกเขามาตั้งแต่แรก

Chinese

她看着仰面的绝美少女，心里感叹，也许，只有这样的女生才配得上他吧。

Thai

เธอมองดูเด็กสาวแสนสวยที่นอนหงายหน้าอยู่ พลางทอดถอนใจในอก บางที คงมีแต่เด็กสาวแบบนี้เท่านั้นที่คู่ควรกับเขา

Chinese

“外面那是你男朋友？”她边帮她洗头，边找话题。

Thai

“ข้างนอกนั่นแฟนน้องเหรอจ๊ะ?” เธอเอ่ยชวนคุยไปพลางสระผมให้ไปพลาง

Chinese

楚红玉没说话。

Thai

ฉู่หงอวี้ไม่ได้พูดอะไร

Chinese

洗头妹也不在意，夸道：“男俊女美，真是天造地设的一对啊。”

Thai

เด็กสาวสระผมก็ไม่ได้ใส่ใจ เอ่ยชมว่า “ผู้ชายก็หล่อ ผู้หญิงก็สวย ช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยกจริงๆ”

Chinese

她又聊了几句，都不见有回应，只当人家这是高冷，也就不再多说。

Thai

เธอชวนคุยต่ออีกสองสามประโยค แต่เมื่อไม่เห็นมีเสียงตอบรับ ก็คิดไปเองว่าอีกฝ่ายคงเป็นคนหยิ่งและเข้าถึงยาก จึงไม่ได้พูดอะไรอีก

Chinese

楚红玉用毛巾裹着头发出来，重新落座。

Thai

ฉู่หงอวี้ใช้ผ้าขนหนูพันผมแล้วเดินออกมา นั่งลงที่เดิมอีกครั้ง

Chinese

店老板拿起吹风机，先帮她把头发吹干，然后开始做造型。

Thai

เจ้าของร้านหยิบไดร์เป่าผมขึ้นมา เป่าผมของเธอให้แห้งก่อน แล้วจึงเริ่มจัดแต่งทรงผม

Chinese

十来分钟后。

Thai

สิบกว่านาทีผ่านไป

Chinese

镜子里的楚红玉除了那身校服，仿佛换了个人。

Thai

ฉู่หงอวี้ในกระจกราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน ยกเว้นเพียงชุดนักเรียนชุดนั้น

Chinese

自然、蓬松、微卷的长发充满空气感。

Thai

ผมยาวดัดลอนคลายพองฟูอย่างเป็นธรรมชาติ ดูพลิ้วไหวมีมิติ

Chinese

刘海被卷发棒烫的向耳后弯去，露出线条流畅而又圆润的额头。

Thai

หน้าม้าถูกเครื่องม้วนผมดัดให้โค้งไปทางหลังใบหู เผยให้เห็นหน้าผากมนเนียนโค้งรับรูปหน้า

Chinese

那对桃花眼没了碍事的刘海遮挡，完全暴露在空气中。配上饱满的卧蚕，每一次睫毛的颤动都让人心中一跳。

Thai

ดวงตาดอกท้อคู่นั้นเมื่อปราศจากหน้าม้าที่เกะกะบดบัง ก็เปิดเผยออกมาอย่างหมดจด เมื่อผสานกับดอลลี่อายที่อวบอิ่ม ทุกการขยับไหวของแพขนตาก็ทำให้หัวใจของผู้คนเต้นระรัว

Chinese

“漂亮，实在是太漂亮了。”

Thai

“สวย สวยเหลือเกินจริงๆ”

Chinese

店老板迫不及待拿出相机，道：“开始吧。”

Thai

เจ้าของร้านหยิบกล้องออกมาอย่างอดรนทนไม่ไหวแล้วเอ่ย “เริ่มกันเลย”

Chinese

店里其他人也被狠狠惊艳到。

Thai

คนอื่นๆ ในร้านเองก็ตกตะลึงในความงามอย่างจังเช่นกัน

Chinese

男生自不必多说，眼睛都不带眨一下。

Thai

พวกผู้ชายไม่ต้องพูดถึงเลย ตาไม่กะพริบกันสักนิด

Chinese

有几个女生竟然也在蠢蠢欲动，就很离谱。

Thai

แม้แต่ผู้หญิงบางคนก็ยังเริ่มจะอยู่ไม่สุขขึ้นมา ช่างเกินเบอร์ไปมากจริงๆ

Chinese

楚红玉呆呆的坐在那儿，面无表情。

Thai

ฉู่หงอวี้นั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นอย่างไร้อารมณ์

Chinese

店老板拿着个相机围着她咔咔一顿狂拍。

Thai

เจ้าของร้านถือกล้องล้อมหน้าล้อมหลังรัวชัตเตอร์ใส่เธอไม่ยั้ง

Chinese

眼见好半天没结束。

Thai

เมื่อเห็นว่าเนิ่นนานแล้วยังไม่เสร็จเสียที

Chinese

“差不多得了。”李貌忍不住出声打断。

Thai

“พอได้แล้วมั้ง” หลี่เม่าอดส่งเสียงขัดขึ้นมาไม่ได้

Chinese

老板笑呵呵又拍了几张，这才停下，翻了翻相机里的照片，满意的点点头。

Thai

เจ้าของร้านหัวเราะร่า ถ่ายอีกสองสามรูปแล้วถึงยอมหยุด ก้มดูรูปถ่ายในกล้องพลางพยักหน้าอย่างพึงพอใจ

Chinese

“现金还是手机支付？”她也不磨叽。

Thai

“เงินสดหรือจ่ายผ่านมือถือล่ะ?” เธอไม่อิดออดชักช้า

Chinese

李貌瞥了眼身旁宛若天仙下凡的楚红玉，道：“现金。”

Thai

หลี่เม่าชำเลืองมองฉู่หงอวี้ข้างกายที่งดงามราวกับนางฟ้าลงมาจุติแล้วเอ่ย “เงินสด”

Chinese

店老板走到柜台，数了数，拿着一小叠红彤彤的钞票返回，递给李貌。

Thai

เจ้าของร้านเดินไปที่เคาน์เตอร์ นับเงินแล้วหยิบธนบัตรสีแดงปึกย่อมๆ เดินกลับมายื่นให้หลี่เม่า

Chinese

李貌没接，奇道：“给我干嘛？”

Thai

หลี่เม่าไม่ได้รับไว้ เอ่ยถามอย่างประหลาดใจ “ให้ฉันทำไม?”

Chinese

店老板拍了拍额头，嘀咕道：“我不寻思着给你给她都一样嘛。”

Thai

เจ้าของร้านตบหน้าผากตัวเอง พึมพำว่า “ฉันก็นึกว่าให้เธอกับให้เขามันก็เหมือนกันนี่นา”

Chinese

说着又把钱递给楚红玉。

Thai

พูดพลางยื่นเงินให้ฉู่หงอวี้อีกครั้ง

Chinese

楚红玉看了眼李貌，见他点头，抿抿嘴，微微颤抖着伸手接过。

Thai

ฉู่หงอวี้มองหลี่เม่าแวบหนึ่ง พอเห็นเขาพยักหน้า จึงเม้มริมฝีปาก ยื่นมือที่สั่นเทาเล็กน้อยออกไปรับมา

Chinese

等出了理发店她还有些恍惚，似是没想到简单拍几张照片就能赚这么多。

Thai

จนกระทั่งเดินออกจากร้านตัดผม เธอก็ยังคงรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง คล้ายกับนึกไม่ถึงว่าแค่ถ่ายรูปง่ายๆ ไม่กี่รูปก็หาเงินได้มากขนาดนี้

Chinese

而后想到了什么，她把手里的钱拿出一半，递给李貌。

Thai

หลังจากนั้นพอนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอก็แบ่งเงินในมือออกมาครึ่งหนึ่งยื่นให้หลี่เม่า

Chinese

“干嘛？”李貌奇问。

Thai

“ทำอะไรน่ะ?” หลี่เม่าถามอย่างแปลกใจ

Chinese

“多亏了你。”楚红玉拿着钱的手又往前伸了伸。

Thai

“เพราะนายช่วยแท้ๆ” มือที่ถือเงินของฉู่หงอวี้ยื่นไปข้างหน้าอีกนิด

Chinese

“我就是一中介。”李貌瞅了眼她，又道：“晚上请我搓一顿就行。”

Thai

“ฉันเป็นแค่นายหน้า” หลี่เม่าชำเลืองมองเธอ แล้วเอ่ยต่อว่า “ตอนเย็นเลี้ยงข้าวฉันสักมื้อก็พอแล้ว”

Chinese

楚红玉攥着钱，犹豫片刻，收回手，轻声道：“谢谢。”

Thai

ฉู่หงอวี้กำเงินไว้ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วชักมือกลับ เอ่ยเสียงเบา “ขอบคุณนะ”

Chinese

“这是你自己赚来的，谢我干嘛？”李貌说着啧啧感叹：“我现在走在你旁边压力很大啊。”

Thai

“นี่เป็นเงินที่เธอหามาได้ด้วยตัวเอง ขอบคุณฉันทำไมกัน?” หลี่เม่าพูดพลางจิ๊ปากทอดถอนใจ “ตอนนี้ฉันเดินข้างๆ เธอแล้วกดดันชะมัดเลย”

Chinese

路过的那些男人，无一不满脸惊艳的瞄着楚红玉，然后又愤恨的瞅瞅一旁的李貌。

Thai

พวกผู้ชายที่เดินผ่านไปมา ล้วนแต่ชำเลืองมองฉู่หงอวี้ด้วยสีหน้าตื่นตะลึงกันทุกคน จากนั้นก็ตวัดสายตาเคียดแค้นมามองหลี่เม่าที่อยู่ข้างๆ

Chinese

“口罩丢在班里，下次我戴。”楚红玉知道他是在变着花样夸自己漂亮。

Thai

“หน้ากากอนามัยทิ้งไว้ที่ห้องเรียน คราวหน้าฉันจะใส่” ฉู่หงอวี้รู้ว่าเขากำลังหาลูกเล่นชมว่าเธอสวย

Chinese

“那下次我也戴？”李貌眨眨眼，“我这个帅比走在你旁边，你也有压力吧？”

Thai

“งั้นคราวหน้าฉันใส่ด้วยดีไหม?” หลี่เม่ากะพริบตาปริบๆ “คนหล่ออย่างฉันเดินข้างๆ เธอ เธอก็กดดันเหมือนกันใช่ไหมล่ะ?”

Chinese

楚红玉嘴角微翘，笑着轻声应道：“有。”

Thai

ฉู่หงอวี้มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย แย้มยิ้มแล้วตอบรับเสียงเบา “มี”

Chinese

李貌扬头嘚瑟。

Thai

หลี่เม่าเชิดหน้าอย่างลำพองใจ

Chinese

走了一段路。

Thai

เดินไปได้ระยะหนึ่ง

Chinese

楚红玉忽道：“我想把钱给奶奶寄回去。”

Thai

จู่ๆ ฉู่หงอวี้ก็เอ่ยขึ้นว่า “ฉันอยากส่งเงินกลับไปให้ย่า”

Chinese

“我陪你一起。”

Thai

“ฉันไปเป็นเพื่อน”

Chinese

两人随后又去了银行，把钱存到夏奶奶的低保卡里。

Thai

จากนั้นทั้งสองก็ไปที่ธนาคาร นำเงินฝากเข้าบัตรสวัสดิการเบี้ยยังชีพของย่าเซี่ย

Chinese

楚红玉一开始想把一千块全寄回去，李貌让她自己留一百下来。

Thai

ตอนแรกฉู่หงอวี้อยากจะส่งเงินหนึ่งพันหยวนกลับไปทั้งหมด แต่หลี่เม่าบอกให้เธอเก็บไว้เองหนึ่งร้อย

Chinese

借口自然是夏奶奶肯定不答应，说不定会直接冲到学校来送钱。

Thai

ข้ออ้างย่อมเป็นย่าเซี่ยต้องไม่ยอมแน่ ไม่แน่อาจจะบุกมาส่งเงินคืนให้ถึงโรงเรียนเลยก็ได้

Chinese

等一切办妥，她又用李貌的手机给夏奶奶打了个电话。

Thai

พอดำเนินการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว เธอก็ใช้โทรศัพท์ของหลี่เม่าโทรหาย่าเซี่ย

Chinese

她家里没电话，打给了邻居家。

Thai

บ้านเธอไม่มีโทรศัพท์ จึงโทรไปที่บ้านเพื่อนบ้าน

Chinese

邻居老头让她别挂，然后跑去喊人了。

Thai

ชายชราข้างบ้านบอกให้เธออย่าเพิ่งวางสาย แล้ววิ่งไปตามคน

Chinese

“喂，大玉，怎么了？你们到学校了没？”夏奶奶慈祥的声音传来。

Thai

“ฮัลโหล ต้าอวี้ มีอะไรหรือเปล่า? พวกหลานถึงโรงเรียนกันหรือยัง?” เสียงอันเปี่ยมเมตตาของย่าเซี่ยดังแว่วมา

Chinese

“到学校了，奶奶，我往卡里打了点钱，你取出来用，吃点好的。”

Thai

“ถึงโรงเรียนแล้วค่ะย่า หนูโอนเงินเข้าบัตรไปให้นิดหน่อย ย่าถอนออกมาใช้นะคะ หาอะไรดีๆ กินบ้าง”

Chinese

“你哪儿来的钱？”夏奶奶略显紧张，生怕孙女走了什么歪路。

Thai

“หลานไปเอาเงินมาจากไหน?” ย่าเซี่ยน้ำเสียงดูกระวนกระวายขึ้นมาเล็กน้อย กลัวเหลือเกินว่าหลานสาวจะเดินทางผิด

Chinese

楚红玉舔了舔嘴唇，眨眨眼道：“小貌带我赚的。”

Thai

ฉู่หงอวี้เลียริมฝีปาก กะพริบตาแล้วเอ่ย “เสี่ยวเม่าพาหนูหาเงินค่ะ”

Chinese

一旁偷听的李貌这会儿笑意都快从眼里溢出来了。

Thai

หลี่เม่าที่แอบฟังอยู่ข้างๆ ในเวลานี้รอยยิ้มแทบจะเอ่อล้นออกมาจากดวงตา