บทที่ 153

เรื่องเล่าในชนบท

乡间听闻(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

大玉内心深处显然已经默认她的父母不在人世了。

ไทย

ในส่วนลึกของหัวใจ ต้าอวี้คงยอมรับไปแล้วว่าพ่อแม่ของเธอไม่ได้อยู่บนโลกนี้อีกต่อไป

จีน

试想一个小女孩,从小到大每天都盼望着父母能从外地回来,结果等了十几年杳无音讯,该多伤心和绝望。

ไทย

ลองคิดดูว่าเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เฝ้ารอคอยให้พ่อแม่กลับมาจากต่างถิ่นทุกวันตั้งแต่เด็กจนโต แต่ผลลัพธ์คือรอคอยมาสิบกว่าปีกลับไร้ซึ่งข่าวคราว มันจะน่าเสียใจและสิ้นหวังเพียงใด

จีน

而与“他们不要自己了”这个想法相比,“他们回不来”这种说法还能稍稍慰藉她的心灵。

ไทย

และเมื่อเทียบกับความคิดที่ว่า “พวกเขาทอดทิ้งเธอไปแล้ว” คำกล่าวที่ว่า “พวกเขากลับมาไม่ได้” ยังพอช่วยปลอบประโลมจิตใจของเธอได้บ้าง

จีน

毕竟前者太无情,后者还保留了对父爱母爱的一丝幻想。

ไทย

เพราะอย่างแรกนั้นไร้เยื่อใยเกินไป ส่วนอย่างหลังยังคงหลงเหลือภาพฝันอันริบหรี่ถึงความรักของพ่อแม่อยู่

จีน

哦,他们是回不来了,不是不要自己了,所以不能怪他们。

ไทย

อ๋อ พวกเขากลับมาไม่ได้ ไม่ใช่ไม่ต้องการเธอแล้ว ดังนั้นจะไปโทษพวกเขาไม่ได้

จีน

女朋友的经历李貌没资格说什么感同身受,但幼儿园放学等父母来接自己的那种感觉他倒是体验过。

ไทย

ประสบการณ์ของแฟนสาวนั้น หลี่เม่าไม่มีคุณสมบัติพอจะพูดว่าเข้าใจความรู้สึกได้อย่างลึกซึ้ง แต่ความรู้สึกตอนเลิกเรียนอนุบาลแล้วรอพ่อแม่มารับ เขากลับเคยสัมผัสมาก่อน

จีน

期盼父母快点来接自己,又煎熬着度秒如年。大玉这个永远被落在幼儿园的小朋友,就一直怀着这种情绪,失落又痛苦地度过了她人生中最宝贵的十多年。

ไทย

เฝ้ารอให้พ่อแม่รีบมารับ ทั้งยังทรมานจนแต่ละวินาทีผ่านไปราวกับเนิ่นนานนับปี ต้าอวี้ที่เป็นเด็กน้อยผู้ถูกทอดทิ้งไว้ที่โรงเรียนอนุบาลตลอดกาล ก็เก็บงำความรู้สึกเช่นนี้ ผ่านพ้นช่วงเวลาสิบกว่าปีอันมีค่าที่สุดในชีวิตมาด้วยความผิดหวังและเจ็บปวด

จีน

好在,李貌如今终于来接这个小朋友回家了。

ไทย

ยังดีที่ตอนนี้ ในที่สุดหลี่เม่าก็มารับเด็กน้อยคนนี้กลับบ้านแล้ว

จีน

他从旁边拽了几根狗尾草,交叉缠在一起,一开始手还有点生,没一会好像是找着了肌肉记忆,越来越熟练。

ไทย

เขาเด็ดหญ้าหางหมาข้างๆ มาสองสามก้าน แล้วนำมาถักไขว้กัน ตอนแรกมือยังเงอะงะอยู่บ้าง แต่ไม่นานก็เหมือนความคุ้นชินของกล้ามเนื้อจะฟื้นกลับมา จึงยิ่งถักก็ยิ่งชำนาญ

จีน

大玉见状,在一旁帮忙拽草递给他。

ไทย

เมื่อต้าอวี้เห็นดังนั้น จึงช่วยเด็ดหญ้าส่งให้เขาอยู่ข้างๆ

จีน

没一会,一顶毛茸茸的花环便编好,楚红玉脑袋自觉低了低,好让小貌帮她戴上。

ไทย

ไม่นานนัก มงกุฎดอกหญ้าฟูนุ่มก็ถักเสร็จ ฉู่หงอวี้ก้มศีรษะลงอย่างรู้หน้าที่ เพื่อให้เสี่ยวเม่าสวมให้เธอ

จีน

“嗯?干嘛?这我给自己编的,你想要自己编去。”李貌故意逗她。

ไทย

“หืม? ทำอะไรน่ะ? นี่ฉันถักให้ตัวเองต่างหาก เธออยากได้ก็ไปถักเองสิ” หลี่เม่าแกล้งหยอกเธอ

จีน

“你!”大玉噘着嘴气呼呼撇过头,又猛的转身扑上去抢花环,“给我!给我!”

ไทย

“นายนี่!” ต้าอวี้เบะปากหันหน้าหนีอย่างแง่งอน ก่อนจะหันขวับพุ่งเข้าไปแย่งมงกุฎ “เอามาให้ฉัน! เอามาให้ฉันนะ!”

จีน

“抢到就是你的!”李貌高高举起手,就是不让她得逞。

ไทย

“แย่งได้ก็เป็นของเธอ!” หลี่เม่ายกมือขึ้นสูง ไม่ยอมให้เธอทำสำเร็จ

จีน

大玉皱了皱小鼻子,一个鲤鱼打挺,直接把李貌扑倒在田埂上,拱上前把花环抢到手,然后喜滋滋看着身下的小貌,“你帮我戴上。”

ไทย

ต้าอวี้ย่นจมูกเล็กๆ ดีดตัวผึง พุ่งกดหลี่เม่าล้มลงบนคันนาทันที มุดตัวไปข้างหน้าแย่งมงกุฎมาจนได้ แล้วมองเสี่ยวเม่าที่อยู่ใต้ร่างอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง “นายสวมให้ฉันสิ”

จีน

李貌顺势搂住她的腰,阳光刺眼,他又抽回一只手,手搭凉棚,“我帮你戴?你就不怕我拿到不给你了?”

ไทย

หลี่เม่าถือโอกาสโอบเอวเธอไว้ แสงแดดแยงตา เขาจึงดึงมือข้างหนึ่งกลับมาป้องหน้าผากบังแดด “ให้ฉันสวมให้เหรอ? เธอไม่กลัวว่าพอฉันได้ไปแล้วจะไม่คืนให้หรือไง?”

จีน

“不怕,大不了我再抢回来就是了。”大玉嘟着嘴把花环给他。

ไทย

“ไม่กลัว อย่างมากฉันก็แย่งกลับมาอีกรอบก็สิ้นเรื่อง” ต้าอวี้มุ่ยปากส่งมงกุฎให้เขา

จีน

李貌伸手接过,没再逗弄她,“头低一点,低一点,再低一点。”

ไทย

หลี่เม่ายื่นมือไปรับ ไม่ได้หยอกเธอต่อ “ก้มหัวลงมาหน่อย ต่ำลงอีก ต่ำลงอีกนิด”

จีน

大玉没好气用下巴重重磕了下他胸膛。

ไทย

ต้าอวี้ใช้คางโขกหน้าอกเขาแรงๆ ทีหนึ่งอย่างหมั่นไส้

จีน

“戴好了,真漂亮啊。”

ไทย

“สวมเสร็จแล้ว สวยจริงๆ เลย”

จีน

李貌摸索着把丢在一旁的墨镜戴上,然后双手交叉枕在脑后,欣赏着近在咫尺的女朋友。

ไทย

หลี่เม่าคลำหาแว่นกันแดดที่โยนไว้ข้างๆ มาสวม จากนั้นประสานสองมือหนุนไว้ใต้ศีรษะ ชื่นชมแฟนสาวที่อยู่ใกล้เพียงเอื้อม

จีน

阳光穿过略显蓬松的长发,给棕色的发丝镀上了一层金光,嘴角微微上翘,明媚的双眼蕴着浓浓的喜悦。

ไทย

แสงแดดส่องผ่านเส้นผมยาวสลวยที่ฟูฟ่องเล็กน้อย เคลือบเส้นผมสีน้ำตาลด้วยประกายสีทอง มุมปากยกขึ้นน้อยๆ ดวงตาสดใสเปี่ยมล้นไปด้วยความปีติยินดี

จีน

大玉伸手小心翼翼扶了扶头上的花环,也没从李貌身上起来,继续压着他。

ไทย

ต้าอวี้ยื่นมือไปประคองมงกุฎบนศีรษะอย่างระมัดระวัง ทั้งยังไม่ยอมลุกออกจากตัวหลี่เม่า นอนทับเขาอยู่อย่างนั้น

จีน

“还有这个!”她伸出素白的右手在他眼前晃了晃。

ไทย

“ยังมีอันนี้ด้วย!” เธอเหยียดมือขวาขาวเนียนออกมาโบกไปมาตรงหน้าเขา

จีน

李貌会意,从旁边又扯了三根狗尾草,一根叼嘴里,其余两根没一会便被编成了一个兔子戒指。

ไทย

หลี่เม่ารู้ความหมาย จึงดึงหญ้าหางหมาข้างๆ มาอีกสามก้าน คาบไว้ในปากก้านหนึ่ง ส่วนอีกสองก้านไม่นานก็ถูกถักกลายเป็นแหวนรูปกระต่าย

จีน

大玉展开右手,五根纤长的手指上下动了动。

ไทย

ต้าอวี้กางมือขวาออก นิ้วเรียวยาวทั้งห้าขยับขึ้นลง

จีน

“你想我戴在哪个手指上?”李貌揉揉她的中指,又搓了搓无名指。

ไทย

“เธออยากให้ฉันสวมนิ้วไหน?” หลี่เม่านวดนิ้วกลางของเธอเบาๆ แล้วลูบที่นิ้วนาง

จีน

“这有什么讲究吗?”她问。

ไทย

“มันมีความหมายอะไรด้วยเหรอ?” เธอถาม

จีน

“戴中指表示名花有主。”

ไทย

“สวมนิ้วกลางหมายถึงมีเจ้าของแล้ว”

จีน

“无名指呢?”

ไทย

“แล้วนิ้วนางล่ะ?”

จีน

“表示已婚。”

ไทย

“หมายถึงแต่งงานแล้ว”

จีน

大玉瞬间缩起其余手指,只竖了个中指。

ไทย

ต้าอวี้หดนิ้วอื่นกลับทันควัน เหลือชูไว้เพียงนิ้วกลางนิ้วเดียว

จีน

李貌哭笑不得,不知道的还以为大玉是在侮辱他呢。

ไทย

หลี่เม่าทั้งขำทั้งขัน คนที่ไม่รู้คงนึกว่าต้าอวี้กำลังหยาบคายใส่เขาเสียแล้ว

จีน

郑重其事把戒指给女朋友戴上,她欣喜地抬手左瞧右瞧,眼睛亮闪闪的,好像怎么都看不够。

ไทย

เขาสวมแหวนให้แฟนสาวอย่างจริงจัง เธอดีใจจนยกมือขึ้นมามองซ้ายมองขวา ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ ราวกับมองเท่าไรก็ไม่พอ

จีน

事实证明,喜欢你的人,不用金戒指,不用银戒指,两根草就能让她开心好久。

ไทย

ความจริงพิสูจน์แล้วว่า สำหรับคนที่ชอบเรา ไม่ต้องมีแหวนทอง ไม่ต้องมีแหวนเงิน แค่หญ้าสองก้านก็ทำให้เธอมีความสุขไปได้นาน

จีน

瞥见大玉戴着的红绳,李貌忍不住抓住她嫩白的手腕,轻声问:“这绳子谁留给你的?”

ไทย

เมื่อเหลือบเห็นเชือกสีแดงที่ต้าอวี้สวมอยู่ หลี่เม่าก็อดไม่ได้ที่จะคว้าข้อมือขาวผ่องของเธอไว้ แล้วเอ่ยถามเสียงเบา “เชือกเส้นนี้ใครทิ้งไว้ให้เธอ?”

จีน

“唔!”大玉直直盯着他。

ไทย

“อื้อ!” ต้าอวี้จ้องเขาเขม็ง

จีน

李貌怔怔,良久后愕然指了指自己,“我?”他一直以为这绳子是她父母留下来的,没想又和自己有关。

ไทย

หลี่เม่าชะงักไป ครู่ใหญ่ผ่านไปถึงชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างประหลาดใจ “ฉันเหรอ?” เขาเข้าใจมาตลอดว่าเชือกเส้นนี้เป็นของที่พ่อแม่ของเธอทิ้งไว้ ไม่นึกเลยว่าจะเกี่ยวข้องกับตัวเองอีกแล้ว

จีน

大玉点点头。

ไทย

ต้าอวี้พยักหน้า

จีน

李貌绞尽脑汁想了会,可就是不记得自己曾给过大玉红绳。

ไทย

หลี่เม่าเค้นสมองคิดอยู่พักหนึ่ง แต่ก็นึกไม่ออกจริงๆ ว่าตนเคยให้เชือกสีแดงแก่ต้าอวี้ตอนไหน

จีน

“红领巾。”她提醒道。

ไทย

“ผ้าพันคอแดง” เธอเตือนความจำ

จีน

李貌思忖片刻,恍然问:“救你那时候丢的?”

ไทย

หลี่เม่าใคร่ครวญชั่วครู่ ก่อนจะถามอย่างตระหนักรู้ “ที่ทำตกไว้ตอนช่วยเธอคราวนั้นน่ะเหรอ?”

จีน

“嗯!”大玉静静趴在他胸前,想起什么又撑起身子,也拽了两根狗尾草编了个戒指。

ไทย

“อื้อ!” ต้าอวี้นอนแนบอยู่บนอกเขาอย่างเงียบๆ พลันนึกอะไรขึ้นมาได้จึงยันตัวขึ้น เด็ดหญ้าหางหมาสองก้านมาถักเป็นแหวนบ้าง

จีน

“手给我。”她道。

ไทย

“เอามือมา” เธอเอ่ย

จีน

李貌伸出左手,不过只竖起了无名指。

ไทย

หลี่เม่ายื่นมือซ้ายออกไป ทว่าชูเพียงนิ้วนางขึ้นมา

จีน

大玉哼哧哼哧要把他中指掰出来。

ไทย

ต้าอวี้พยายามงัดนิ้วกลางของเขาออกมาอย่างขะมักเขม้น

จีน

“从那时候你就一直戴着这绳子?”他问。

ไทย

“เธอใส่เชือกเส้นนี้มาตลอดตั้งแต่ตอนนั้นเลยเหรอ?” เขาถาม

จีน

“嗯,这样你就好像一直在我身边。”大玉手上不依不饶。

ไทย

“อื้อ เหมือนกับว่านายอยู่ข้างกายฉันตลอดเวลาไงล่ะ” มือของต้าอวี้ยังคงไม่ยอมแพ้

จีน

李貌没再逗她,让她帮自己戴上同款的兔子戒指,然后两人十指紧扣,面对面叠躺在田埂上。

ไทย

หลี่เม่าไม่แกล้งเธออีก ยอมให้เธอสวมแหวนกระต่ายแบบเดียวกันให้ จากนั้นทั้งสองประสานสิบนิ้วเข้าด้วยกัน นอนซ้อนทับหันหน้าเข้าหากันอยู่บนคันนา

จีน

太阳忽地被一片白云遮挡,金黄色的油菜花田瞬间黯淡无光,泥土的芬芳夹杂着野草独特的干燥气味。

ไทย

ดวงอาทิตย์ถูกเมฆขาวบดบังไปกะทันหัน ทุ่งดอกผักกาดสีเหลืองทองหม่นแสงลงในพริบตา กลิ่นหอมของผืนดินเคล้าคลอกับกลิ่นแห้งเฉพาะตัวของวัชพืช

จีน

“小貌哥哥。”

ไทย

“พี่เสี่ยวเม่า”

จีน

“嗯,我在。”

ไทย

“อืม ฉันอยู่นี่”

จีน

“你喜欢我吗?”

ไทย

“นายชอบฉันไหม?”

จีน

这是大玉第二次问这话,他没有迟疑,应道:“当然喜欢。”

ไทย

นี่เป็นครั้งที่สองที่ต้าอวี้ถามคำถามนี้ เขาไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย พลางตอบ “ชอบสิ แน่นอนอยู่แล้ว”

จีน

“嘻嘻,我也喜欢你。”她脑袋在他怀里拱了拱,然后探头主动亲了上去。

ไทย

“ฮิๆ ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน” เธอซุกศีรษะลงในอ้อมอกเขา ก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปจูบอย่างเป็นฝ่ายเริ่มก่อน

จีน

两人有一句聊一句亲一口的混到了中午,起身回去的时候都有些尴尬。

ไทย

ทั้งสองคุยกันไปพลางจูบกันไปพลางจนกระทั่งเที่ยงวัน ตอนลุกขึ้นเตรียมกลับต่างก็รู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่บ้าง

จีน

大热天的,二人贴在一起躺了那么长时间,胸前的防晒衣已经汗湿了一大片,潮呼呼的,好在里面绿色的衣服不透光。

ไทย

ในวันที่อากาศร้อนจัด ทั้งสองนอนแนบชิดกันนานขนาดนั้น เสื้อกันแดดตรงหน้าอกจึงเปียกชุ่มเหงื่อเป็นวงกว้างจนชื้นแฉะ ยังดีที่เสื้อตัวในสีเขียวไม่บางจนทะลุ

จีน

话说这几天两人整天在外面玩,皮肤肉眼可见的变黑了,但他们谁都没当回事,反正在家待几天又会自然而然白回去。

ไทย

จะว่าไปช่วงสองสามวันมานี้ทั้งสองคนเที่ยวเล่นข้างนอกทั้งวัน ผิวจึงคล้ำขึ้นอย่างเห็นได้ชัด แต่ก็ไม่มีใครใส่ใจ อย่างไรเสียพออยู่บ้านไม่กี่วัน ผิวก็จะค่อยๆ กลับมาขาวดังเดิมตามธรรมชาติ

จีน

中午随便吃了点东西,下午二人把小时候玩过的地方逛了个遍。

ไทย

มื้อเที่ยงกินอะไรง่ายๆ รองท้อง พอตกบ่ายทั้งสองก็ตระเวนเที่ยวสถานที่ที่เคยเล่นในวัยเด็กจนทั่ว

จีน

李貌顺便回去收拾了下自己家,免得哪天老妈突然回来,他也好证明自己的清白,说自己一直睡在家里。

ไทย

หลี่เม่าถือโอกาสแวะกลับไปเก็บกวาดบ้านตัวเอง เผื่อวันไหนแม่เกิดกลับมากะทันหัน เขาจะได้มีหลักฐานยืนยันความบริสุทธิ์ของตนว่านอนอยู่บ้านมาตลอด

จีน

一切妥当,准备回城。

ไทย

ทุกอย่างเรียบร้อย เตรียมตัวกลับเข้าเมือง

จีน

路过村口的时候,隔老远他们就瞧见一群大妈围坐在树荫下,嘴里还在大声谈论着什么。

ไทย

ตอนเดินผ่านทางเข้าหมู่บ้าน มองแต่ไกลก็เห็นกลุ่มป้าๆ นั่งล้อมวงอยู่ใต้ร่มไม้ ปากก็พูดคุยกันเสียงดังโหวกเหวก

จีน

待离的近了,方才听清她们讨论的内容。

ไทย

ครั้นเดินเข้าไปใกล้ จึงได้ยินหัวข้อที่พวกเธอกำลังถกกันชัดเจน

จีน

“我听说刘家那小子进去了!”

ไทย

“ฉันได้ยินว่าไอ้หนุ่มตระกูลหลิวคนนั้นโดนจับเข้าคุกไปแล้วนะ!”

จีน

“嘿,何止是进去了,我听说是要枪毙!”

ไทย

“เหอะ แค่เข้าคุกที่ไหนล่ะ ฉันได้ยินว่าจะโดนยิงเป้าด้วยซ้ำ!”

จีน

“杀人偿命,天经地义!”

ไทย

“ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต เรื่องนี้เป็นสัจธรรมอยู่แล้ว!”

จีน

“我早看刘家那小子不对劲,我记得他小时候,有次偷了我家一只鸡,然后,霍,他也不怕,直接当我的面把鸡给宰了!”

ไทย

“ฉันดูออกตั้งนานแล้วว่าไอ้เด็กบ้านหลิวมันผิดปกติ จำได้ว่าตอนมันเด็กๆ เคยขโมยไก่บ้านฉันไปตัวหนึ่ง แล้วฮึ่ม มันไม่กลัวเลยสักนิด เชือดไก่ต่อหน้าต่อตาฉันเฉยเลย!”

จีน

“这有什么不对劲的?”

ไทย

“แค่นี้มันผิดปกติตรงไหนกัน?”

จีน

“不对劲大了!那么一个小娃娃,你让他跟鸡玩儿还行,哪个敢杀?”

ไทย

“ผิดปกติอย่างมหันต์เลยล่ะ! เด็กตัวแค่นั้น ให้เล่นกับไก่ยังพอว่า มีเด็กที่ไหนกล้าฆ่าบ้าง?”

จีน

“说的有理!”

ไทย

“พูดมีเหตุผล!”

จีน

“城里那个死了的娃儿也是真可怜,他们父母……唉!”

ไทย

“เด็กในเมืองที่ตายไปก็น่าสงสารจริงๆ พ่อแม่ของเขานี่… เฮ้อ!”

จีน

“刘家那两个也不好过,他们就那么一个儿子,没了以后谁给他们养老送终?”

ไทย

“สองผัวเมียบ้านหลิวก็ใช่ว่าจะอยู่ดีมีสุข พวกเขามีลูกชายแค่คนเดียว พอไม่อยู่แล้วใครจะเลี้ยงดูยามแก่เฒ่าคอยส่งศพให้ล่ะ?”

จีน

“谁让他们偏偏生了个坏种。”

ไทย

“ใครใช้ให้ดันให้กำเนิดเชื้อพันธุ์ชั่วช้ามาเล่า”

จีน

“哎,我记得你家孙子小时候跟那刘小子走的蛮近,他不会被带坏了吧?”

ไทย

“เออนี่ ฉันจำได้ว่าหลานชายบ้านเธอตอนเด็กๆ สนิทสนมกับไอ้หนูหลิวนั่นไม่เบาเลยนี่ มันจะไม่โดนชักจูงจนเสียคนไปด้วยหรอกนะ?”

จีน

“放你娘的狗……”

ไทย

“ผายลมมารดาแก…”

จีน

一大妈忽然瞧见不远处一动不动站着两个戴墨镜的年轻人,到嘴边的脏话硬生生止住,好奇的瞅着他们。

ไทย

ป้าคนหนึ่งเหลือบไปเห็นคนหนุ่มสาวสองคนสวมแว่นกันแดดยืนนิ่งอยู่ไม่ไกล คำด่าที่จ่ออยู่ตรงริมฝีปากจึงหยุดชะงักลงทันที พลางจ้องมองพวกเขาด้วยความอยากรู้อยากเห็น

จีน

其他大妈顺着视线看过去,纷纷在心里猜测这两个染着头发的时髦娃儿是村里哪家的。

ไทย

ป้าคนอื่นๆ มองตามสายตาไป ต่างพากันคาดเดาในใจว่าเด็กทันสมัยย้อมผมสองคนนี้เป็นลูกเต้าเหล่าใครในหมู่บ้าน

จีน

李貌和大玉对视一眼,没再停留,径直匆匆走了。

ไทย

หลี่เม่ากับต้าอวี้สบตากัน ไม่ได้หยุดอยู่อีกต่อไป รีบสาวเท้าเดินจากไปทันที

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน