ฉันชอบกินเต้าหู้

Chinese

“视频，什么视频？！孙子，你？！”

Thai

“คลิป คลิปอะไร?! ไอ้หลานชาย นาย…?!”

Chinese

“嗯？你叫我什么？！”李貌皱眉不满。

Thai

“หือ? นายเรียกฉันว่าอะไรนะ?!” หลี่เม่าขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจ

Chinese

“哥，哥！”张强声音骤然低下来，面上挂着谄媚的笑：“哥，什么视频？给我瞅瞅呗。”

Thai

“พี่ชาย พี่ชาย!” เสียงของจางเฉียงเบาลงกะทันหัน บนใบหน้าประดับรอยยิ้มประจบ “พี่ชาย คลิปอะไรเหรอ ขอดูหน่อยสิ”

Chinese

“手机丢宿舍了，中午再说吧。”李貌继续拿乔。

Thai

“มือถือทิ้งไว้ที่หอพัก ตอนเที่ยงค่อยว่ากัน” หลี่เม่ายังคงเล่นตัวต่อไป

Chinese

这么一会他见大玉已经朝这边看了好几次，早上没跑步，这丫头没等到自己，心里估计有些疑惑，应该还有些想念，毕竟昨天一天没换座位。

Thai

ชั่วครู่นี้เขาเห็นต้าอวี้มองมาทางนี้ตั้งหลายครั้ง ตอนเช้าไม่ได้ไปวิ่ง ยัยหนูนี่ไม่ได้เจอเขา ในใจคงจะสงสัยอยู่บ้าง แล้วก็คงจะคิดถึงอยู่หน่อยๆ เป็นแน่ เพราะเมื่อวานไม่ได้สลับที่นั่งกันทั้งวันเลยนี่นา

Chinese

“咳，强子，既然视频张琳都看过了，跟她好好说说？”

Thai

“อะแฮ่ม เฉียงจื่อ ในเมื่อจางหลินดูคลิปไปแล้ว นายไม่ไปคุยกับเธอดีๆ หน่อยเหรอ?”

Chinese

“我……”

Thai

“ฉัน…”

Chinese

“兄弟送你一句话，珍惜当下！”

Thai

“ในฐานะเพื่อน ขอมอบคำหนึ่งให้นาย ทะนุถนอมปัจจุบันไว้ให้ดี!”

Chinese

李貌拍了拍张强的肩膀，趁最后还有点时间，起身一溜烟跑到楚红玉她们那儿。

Thai

หลี่เม่าตบไหล่จางเฉียง อาศัยช่วงเวลาที่เหลืออยู่อีกนิดหน่อย ลุกขึ้นวิ่งแน่บไปหาพวกฉู่หงอวี้

Chinese

“张琳，去我座位，张强有话跟你说。”

Thai

“จางหลิน ไปที่นั่งฉันหน่อย จางเฉียงมีเรื่องจะคุยด้วย”

Chinese

张琳瞅了眼后面，刚好和张强的视线对上，“我不去！”

Thai

จางหลินชำเลืองมองไปข้างหลัง บังเอิญสบสายตากับจางเฉียงเข้าพอดี “ฉันไม่ไป!”

Chinese

“你想好了？他好不容易才鼓起勇气，错过这次机会可就没了。”李貌冲看着自己的大玉眨了眨眼。

Thai

“คิดดีแล้วเหรอ? กว่าหมอนั่นจะรวบรวมความกล้าได้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะ พลาดโอกาสนี้ไปอาจจะไม่มีอีกแล้วก็ได้” หลี่เม่าขยิบตาให้ต้าอวี้ที่กำลังมองตนอยู่

Chinese

这时上课铃声响，他继续催促：“快，老师要来了。”

Thai

ตอนนั้นเองเสียงกริ่งเข้าเรียนก็ดังขึ้น เขาจึงเร่งเร้าต่อ “เร็วเข้า ครูจะมาแล้ว”

Chinese

紧急关头，张琳咬了咬嘴唇，还是选择遵从本心，扭扭捏捏去了后面。

Thai

ในช่วงเวลาคับขัน จางหลินกัดริมฝีปากเบาๆ แต่สุดท้ายก็เลือกทำตามหัวใจตัวเอง ยอมเดินบิดตัวอย่างเหนียมอายไปข้างหลัง

Chinese

李貌一屁股坐在大玉旁边，“昨晚睡的太舒服，今早起迟了，没跑步。”

Thai

หลี่เม่านั่งแหมะลงข้างต้าอวี้ “เมื่อคืนนอนสบายเกินไปหน่อย เช้านี้เลยตื่นสาย ไม่ได้ไปวิ่ง”

Chinese

楚红玉点点头，手伸到校服里面，从怀里掏出一袋包子，还热腾腾冒着热气。

Thai

ฉู่หงอวี้พยักหน้า ยื่นมือเข้าไปในเสื้อนักเรียน ล้วงเอาถุงซาลาเปาออกมาจากอกเสื้อ มันยังคงร้อนกรุ่นและส่งควันฉุย

Chinese

“你还没吃早饭吧，我给你带了几个包子。”

Thai

“นายยังไม่ได้กินข้าวเช้าใช่ไหม ฉันเอาซาลาเปามาให้นายสองสามลูกน่ะ”

Chinese

班级这时已经响起一片乱哄哄的读书声，热气朝李貌飘来，通过口鼻涌进身体，心也瞬间温暖起来。

Thai

ในห้องเรียนตอนนี้เริ่มมีเสียงอ่านหนังสือดังจอแจระงมขึ้นมาแล้ว ไอร้อนลอยมาทางหลี่เม่า ซึมซาบเข้าสู่ร่างกายผ่านทางจมูกและปาก หัวใจก็พลอยอบอุ่นขึ้นมาในชั่วพริบตา

Chinese

怪不得那么频繁看后面，原来是给自己带早饭了，李貌伸手接过，故意碰了碰她的手指。

Thai

มิน่าล่ะถึงได้หันมองข้างหลังบ่อยขนาดนั้น ที่แท้ก็เอาข้าวเช้ามาให้นี่เอง หลี่เม่ายื่นมือไปรับ แกล้งแตะโดนนิ้วมือของเธอเบาๆ

Chinese

“真贴心！”

Thai

“ใส่ใจจังเลย!”

Chinese

大玉不好意思的左右看了看。

Thai

ต้าอวี้มองซ้ายมองขวาอย่างเขินอาย

Chinese

后排那两个女生正瞧的津津有味，见她扭头，连忙竖起书挡住脸，乌啦啦一通乱读，装作在认真背书。

Thai

เด็กสาวสองคนในแถวหลังกำลังมองดูอย่างออกรส พอเห็นเธอหันมาก็รีบยกหนังสือขึ้นบังหน้า รัวอ่านหนังสือมั่วซั่วไปหมด แสร้งทำเป็นกำลังท่องหนังสืออย่างตั้งอกตั้งใจ

Chinese

楚红玉自然是发现她们了，有些羞赧的瞪了李貌一眼，也拿起书本开始背诵。

Thai

ฉู่หงอวี้สังเกตเห็นพวกเธอแน่นอน เธอจึงถลึงตาใส่หลี่เม่าอย่างขวยเขิน ก่อนจะหยิบหนังสือขึ้นมาเริ่มท่องเช่นกัน

Chinese

李貌见老班还没来，拈起一个包子塞嘴里，边吃还边感叹：“真香，这包子怎么比我以前吃过的都香。”

Thai

หลี่เม่าเห็นครูประจำชั้นยังไม่มา ก็หยิบซาลาเปาลูกหนึ่งยัดเข้าปาก พลางกินพลางทอดถอนใจ “หอมจัง ซาลาเปาลูกนี้ทำไมถึงหอมกว่าที่ฉันเคยกินมาทั้งหมดเลยล่ะเนี่ย”

Chinese

众所周知，早读课可以大声说话。

Thai

เป็นที่รู้กันดีว่าคาบอ่านหนังสือตอนเช้าสามารถพูดเสียงดังได้

Chinese

一般都是拿本书竖起来，眼睛盯着书，嘴里聊着天。反正只要老师离的远，他也不知道你到底是在干嘛。还有些同学喜欢在早读课唱歌。

Thai

ปกติแล้วทุกคนมักจะตั้งหนังสือขึ้นมา สายตาจับจ้องที่หนังสือ แต่ปากกลับคุยกันจ้อ ยังไงเสียตราบใดที่ครูอยู่ไกล เขาก็ไม่รู้หรอกว่ากำลังทำอะไรอยู่ บางคนยังชอบร้องเพลงในคาบอ่านหนังสือตอนเช้าด้วยซ้ำ

Chinese

楚红玉听见那加了重音的“香”字，自然明白他指的是自己的体香，愈加羞涩不敢看他。

Thai

ฉู่หงอวี้ได้ยินคำว่า “หอม” ที่เขาเน้นเสียงหนัก ย่อมเข้าใจดีว่าเขาหมายถึงกลิ่นกายของเธอ จึงยิ่งเขินอายจนไม่กล้ามองเขา

Chinese

李貌正准备吃第二个，突然瞥到老班在门后面，忙把包子塞进桌肚，随便拿了张试卷拍到两张桌子中间。

Thai

หลี่เม่ากำลังจะกินลูกที่สอง จู่ๆ ก็เหลือบไปเห็นครูประจำชั้นอยู่หลังประตู จึงรีบยัดซาลาเปาเข้าไปในลิ้นชักโต๊ะ แล้วคว้าชุดข้อสอบใบหนึ่งมาวางแหมะไว้ตรงกลางระหว่างโต๊ะสองตัว

Chinese

“给我讲题！”

Thai

“อธิบายข้อนี้ให้ฉันฟังหน่อย!”

Chinese

“啊？”

Thai

“เอ๊ะ?”

Chinese

“讲就完事了。”

Thai

“อธิบายไปก็พอแล้วน่า”

Chinese

“哦哦哦。”

Thai

“อ๋อๆๆ”

Chinese

张磊隔老远就发现李貌和张琳又换了座位，走近，见两人是在讨论题目，没说什么就又绕走了。

Thai

จางเหล่ยสังเกตเห็นแต่ไกลว่าหลี่เม่ากับจางหลินสลับที่นั่งกันอีกแล้ว พอเดินเข้ามาใกล้ เห็นทั้งสองกำลังปรึกษาโจทย์กันอยู่ ก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วเดินวนจากไป

Chinese

“呼！”

Thai

“เฮ้อ!”

Chinese

李貌松了口气，见大玉满脸疑惑，解释道：“早读课大家都是自己背自己的书，有什么好换座位的？但如果我们是讨论问题，班主任就挑不出毛病了。”

Thai

หลี่เม่าถอนหายใจอย่างโล่งอก พอเห็นต้าอวี้ทำหน้างงงวยเต็มหน้า จึงอธิบายว่า “คาบอ่านหนังสือตอนเช้าทุกคนต่างคนต่างท่องหนังสือของตัวเอง มีเหตุผลอะไรให้ต้องสลับที่นั่งล่ะ? แต่ถ้าพวกเราปรึกษาโจทย์กัน ครูประจำชั้นก็หาเรื่องจับผิดไม่ได้แล้ว”

Chinese

“唔～”大玉点点头，恍然大悟。

Thai

“อืม~” ต้าอวี้พยักหน้า พลันเข้าใจกระจ่างแจ้ง

Chinese

“你吃饱了没，再吃一个？”他递过去一个包子，回头观察班主任方位的时候偷偷瞅了眼张强他们，各背各书，一切正常。

Thai

“เธออิ่มหรือยัง กินอีกสักลูกไหม?” เขายื่นซาลาเปาลูกหนึ่งไปให้ ตอนหันหลังกลับไปสังเกตตำแหน่งของครูประจำชั้นก็แอบชำเลืองมองพวกจางเฉียง ต่างคนต่างท่องหนังสือของตัวเอง ทุกอย่างปกติดี

Chinese

“我吃过了，不饿，你吃吧。”大玉摆手拒绝。

Thai

“ฉันกินมาแล้ว ไม่หิว นายกินเถอะ” ต้าอวี้โบกมือปฏิเสธ

Chinese

“拿着，我就是想体验次上课跟你一起偷吃东西的感觉。”李貌又往前递了递。

Thai

“รับไปสิ ฉันแค่อยากสัมผัสความรู้สึกแอบกินขนมกับเธอในคาบเรียนสักครั้งน่ะ” หลี่เม่ายื่นส่งไปข้างหน้าอีกนิด

Chinese

“那，那好吧。”

Thai

“งั้น ก็ได้”

Chinese

这么一说，楚红玉忽觉这次偷吃东西意义非凡，答应了下来。

Thai

พอเขาพูดแบบนี้ ฉู่หงอวี้ก็พลันรู้สึกว่าการแอบกินของครั้งนี้มีความหมายไม่ธรรมดา จึงยอมตกลง

Chinese

她小心翼翼接过，然后学着李貌也把书立起来，藏在书后紧张刺激又新奇的小口小口吃起来。

Thai

เธอรับมาอย่างระมัดระวัง จากนั้นเลียนแบบหลี่เม่าโดยการตั้งหนังสือขึ้น บังอยู่หลังหนังสือแล้วค่อยๆ แทะกินทีละคำเล็กๆ ด้วยความรู้สึกตื่นเต้นระทึกใจและแปลกใหม่

Chinese

“你包子什么馅的？”

Thai

“ซาลาเปาของเธอไส้อะไรน่ะ?”

Chinese

“豆腐的。”

Thai

“ไส้เต้าหู้”

Chinese

“哦～”李貌眼疾手快，一把把她手上吃了半拉的包子抢过来塞嘴里，鼓着腮帮子含糊不清道：“我最喜欢吃豆腐了，特别是你的。”

Thai

“อ๋อ~” หลี่เม่ามือไวตาไว ฉวยเอาซาลาเปาที่เธอเพิ่งกินไปครึ่งลูกมายัดเข้าปากตัวเอง แก้มตุ่ยพลางพูดอู้อี้ว่า “ฉันชอบกินเต้าหู้ที่สุด โดยเฉพาะของเธอน่ะ”

Chinese

“我这一半给你，别嫌弃。”他又把自己手上还剩一半的肉馅包子递给她。

Thai

“ฉันให้ครึ่งนี้ของฉันกับเธอนะ อย่ารังเกียจล่ะ” เขายื่นซาลาเปาไส้หมูที่เหลืออยู่ครึ่งหนึ่งในมือตนส่งให้เธอ

Chinese

楚红玉看看他嚼动的腮帮子，又看看手上被咬了一半的肉包子，最后扭头瞅了瞅后排坐着的二人，见她们都躲在书后面才放心。

Thai

ฉู่หงอวี้มองแก้มที่กำลังขยับเคี้ยวของเขา แล้วก้มมองซาลาเปาไส้หมูที่ถูกกัดไปครึ่งหนึ่งในมือ สุดท้ายก็หันไปมองสองสาวที่นั่งอยู่แถวหลัง พอเห็นพวกเธอหลบอยู่หลังหนังสือกันหมดจึงค่อยวางใจ

Chinese

“我不吃。”

Thai

“ฉันไม่กิน”

Chinese

大玉把包子递回去，要是她一个人就偷偷吃了，可当着李貌的面她还是有点不好意思。

Thai

ต้าอวี้ยื่นซาลาเปาคืนให้ ถ้าอยู่คนเดียวเธอคงแอบกินไปแล้ว แต่ต่อหน้าหลี่เม่าแบบนี้เธอยังรู้สึกเขินอายอยู่บ้าง

Chinese

“嗝，我饱了，你不吃就下课扔了吧。”他把包装袋还给她。

Thai

“เอิ๊ก ฉันอิ่มแล้ว ถ้าเธอไม่กิน เลิกคาบก็เอาไปทิ้งเถอะ” เขาส่งถุงพลาสติกคืนให้เธอ

Chinese

楚红玉嘟着嘴，终究还是舍不得浪费粮食，她偷偷瞥了眼李貌，舔了舔嘴唇，把整个脑袋都藏到书后面不让他瞧见。

Thai

ฉู่หงอวี้ยู่ปาก สุดท้ายก็ยังทำใจทิ้งอาหารไม่ลง เธอแอบเหลือบมองหลี่เม่า เลียริมฝีปากเบาๆ แล้วซุกทั้งศีรษะเข้าไปหลังหนังสือไม่ยอมให้เขาเห็น

Chinese

李貌咂吧咂吧嘴，笑了笑，他们这也算是互相尝过口水了。

Thai

หลี่เม่าจ๊อบแจ๊บปากเบาๆ ยิ้มออกมา แบบนี้ก็ถือว่าพวกตนได้ลิ้มรสน้ำลายของกันและกันแล้ว

Chinese

以后得让大玉习惯这件事，这样出去逛街买吃的只需要买一份就够了，他吃她剩下的。

Thai

ต่อไปต้องให้ต้าอวี้ชินกับเรื่องแบบนี้เสียแล้ว เวลาไปเดินเล่นข้างนอก ซื้อของกินแค่ชุดเดียวก็พอ เขาจะได้กินส่วนที่เธอเหลือ

Chinese

后排两个藏在书后面的女生默默对视一眼。

Thai

สองสาวแถวหลังที่ซ่อนตัวอยู่หลังหนังสือสบตากันเงียบๆ

Chinese

“那个，我饿了，你带吃的了没？”其中一人问。

Thai

“นี่ ฉันหิวแล้ว เธอมีของกินติดมาไหม?” หนึ่งในนั้นถามขึ้น

Chinese

“带了，一起吃点？”另一人咽了口口水。

Thai

“มีสิ กินด้วยกันไหมล่ะ?” อีกคนกลืนน้ำลายเอื๊อก

Chinese

“那就吃点。”

Thai

“งั้นก็กินสักหน่อย”

Chinese

“你干嘛？”

Thai

“เธอจะทำอะไรน่ะ?”

Chinese

“我们也换着吃试试。”

Thai

“เรามาลองสลับกันกินดูบ้างไง”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

早读下课，李貌又朝后面瞅了眼，张琳已经又开始在给张强讲题目，不时还亲密的拍拍他后脑勺，看来是和好了。

Thai

พอหมดคาบอ่านหนังสือตอนเช้า หลี่เม่าก็หันไปมองด้านหลังอีกครั้ง จางหลินเริ่มอธิบายโจทย์ให้จางเฉียงฟังอีกแล้ว แถมยังตบท้ายทอยเขาอย่างสนิทสนมเป็นพักๆ ดูท่าคงคืนดีกันแล้ว

Chinese

爱情啊，还真是奇怪。

Thai

ความรักเนี่ย ช่างแปลกประหลาดจริงๆ

Chinese

有人欢乐有人愁。

Thai

มีคนสุข ย่อมมีคนทุกข์

Chinese

江新月早上看到李貌又跟张琳换了座位，一脸懵逼。

Thai

เจียงซินเยว่เห็นหลี่เม่าสลับที่นั่งกับจางหลินอีกแล้วในตอนเช้า ก็ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก

Chinese

她昨晚都想好了，今天就找李貌请教问题，乘虚而入，没想到……

Thai

เมื่อคืนเธอคิดแผนไว้ดิบดีแล้วว่าจะหาเรื่องไปถามโจทย์กับหลี่เม่าในวันนี้เพื่อฉวยโอกาสตอนเขากำลังอ่อนไหว ไม่นึกเลยว่า…

Chinese

他们不是吵架了么，这是又和好了？！怎么能这么快！

Thai

พวกเขาไม่ได้ทะเลาะกันอยู่หรอกเหรอ นี่คืนดีกันอีกแล้วงั้นเหรอ?! ทำไมถึงได้เร็วขนาดนี้!

Chinese

“新月，新月，我刚上厕所听说昨晚我们学校可热闹了！”

Thai

“ซินเยว่ ซินเยว่ เมื่อกี้ฉันไปห้องน้ำมา ได้ยินว่าเมื่อคืนโรงเรียนเราคึกคักมากเลยนะ!”

Chinese

朱玉这时候兴冲冲跑回来，屁股还没挨着板凳就开始叭叭：“听说昨晚男生宿舍有人站阳台上表白。”

Thai

จูอวี้วิ่งกลับมาอย่างตื่นเต้นในตอนนี้ ก้นยังไม่ทันแตะเก้าอี้ก็เริ่มจ้อไม่หยุด “ได้ยินว่าเมื่อคืนมีคนไปยืนสารภาพรักที่ระเบียงหอพักชายด้วยล่ะ”

Chinese

“真的假的？”

Thai

“จริงเหรอเนี่ย?”

Chinese

后桌同学来了兴趣，江新月也被转移了注意力。

Thai

เพื่อนร่วมชั้นโต๊ะข้างหลังเริ่มสนใจขึ้นมา เจียงซินเยว่เองก็ถูกดึงดูดความสนใจไปเช่นกัน

Chinese

朱玉很享受这种成为众人中心的感觉，

Thai

จูอวี้ชอบความรู้สึกที่ได้กลายเป็นจุดศูนย์กลางของทุกคนแบบนี้มาก

Chinese

“当然是真的，住宿的人都知道，听说一开始就一个人表白，然后接二连三，整栋宿舍楼都炸了锅。”

Thai

“จริงแท้แน่นอน คนที่อยู่หอพักรู้กันหมด ได้ยินว่าตอนแรกมีแค่คนเดียวที่สารภาพรัก จากนั้นก็ตามๆ กันมาเป็นพรวน ทั้งตึกหอพักแทบแตกเลยล่ะ”

Chinese

“一开始表白那人是谁？胆子真大，也好浪漫，要是有人这么跟我表白……”一个妹子忍不住陷入了幻想，一看就是偶像剧看多了。

Thai

“คนที่สารภาพรักคนแรกคือใครน่ะ? ใจกล้าชะมัด โรแมนติกจัง ถ้ามีคนมาสารภาพรักกับฉันแบบนี้บ้างก็คงดี…” เด็กสาวคนหนึ่งอดเพ้อฝันไม่ได้ เห็นชัดว่าดูซีรีส์รักวัยรุ่นมากเกินไป

Chinese

“不清楚，不过……”朱玉招招手让众人凑过来，“听说是对我们班张琳表的白！”

Thai

“ฉันไม่แน่ใจ แต่ว่า…” จูอวี้กวักมือให้ทุกคนขยับเข้ามารวมกัน “ได้ยินว่าสารภาพรักกับจางหลินห้องเรานี่แหละ!”

Chinese

众人齐刷刷朝张琳的座位看去，见坐着的是李貌，又非常有默契地齐刷刷朝后面那个位置看去。

Thai

ทุกคนพร้อมใจกันหันขวับไปมองที่นั่งของจางหลิน พอเห็นว่าคนที่นั่งอยู่คือหลี่เม่า ก็พร้อมใจกันหันขวับไปมองที่นั่งด้านหลังตำแหน่งนั้นอย่างรู้กัน