ฝึก! (1 / 1)

Chinese

李貌是看出来了，老妈这是真的彻底喜欢上了自己女朋友，上次那事在她心里也已经彻底过去。

Thai

หลี่เม่าดูออกแล้วว่าแม่ชอบแฟนสาวของเขาจากใจจริงแล้วจริงๆ และเรื่องคราวก่อนก็ผ่านพ้นไปจากใจของเธออย่างสิ้นเชิงแล้ว

Chinese

“闺女，妈给你买的睡衣在卧室床上，你先洗个澡。”

Thai

“ลูกสาว ชุดนอนที่แม่ซื้อให้อยู่บนเตียงในห้องนอนนะ ไปอาบน้ำก่อนสิ”

Chinese

“闺女，卫生间洗手台上那个粉色杯子是妈今天刚给你买的，你用那个。”

Thai

“ลูกสาว แก้วสีชมพูบนอ่างล้างมือในห้องน้ำ แม่เพิ่งซื้อให้หนูวันนี้นะ ใช้ใบนั้นสิ”

Chinese

“闺女，冰箱里有车厘子、草莓和西瓜，爸下班特地给你带的。”

Thai

“ลูกสาว ในตู้เย็นมีเชอร์รี่ สตรอว์เบอร์รี แล้วก็แตงโม พ่อซื้อมาให้หนูเป็นพิเศษตอนเลิกงานนะ”

Chinese

“闺女，你去看看卧室空调温度和被子厚薄合不合适。”

Thai

“ลูกสาว ไปดูหน่อยสิว่าอุณหภูมิแอร์กับความหนาของผ้าห่มในห้องนอนพอดีไหม”

Chinese

“闺女，你赶快去洗澡，这碗让小貌洗就行了，快去吧！”

Thai

“ลูกสาว รีบไปอาบน้ำเถอะ ชามพวกนี้ให้เสี่ยวเม่าล้างก็พอแล้ว รีบไปเร็ว!”

Chinese

刘娟一家走后，赵梅和李治更加肆无忌惮起来。

Thai

หลังจากครอบครัวของหลิวจวนกลับไป จ้าวเหมยกับหลี่จื้อก็ยิ่งตามใจตัวเองอย่างไม่เกรงใจใครมากขึ้น

Chinese

李貌瞧他们一口一个闺女关心着，心里就有点吃味，没好气道：“凭什么要我洗碗？”

Thai

หลี่เม่าเห็นพวกเขาเอ่ยปากเรียกลูกสาวคำโน้นคำนี้ด้วยความห่วงใย ในใจก็อดอิจฉาไม่ได้ พูดขึ้นมาอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “ทำไมต้องให้ผมล้างชามด้วยล่ะ”

Chinese

“凭什么，就凭你最闲，红玉上课备课，我和你爸上班，谁不是忙了一天？”赵梅瞪着他。

Thai

“ทำไมงั้นเหรอ ก็เพราะแกว่างที่สุดไงล่ะ หงอวี้ต้องเข้าเรียนเตรียมสอน ฉันกับพ่อแกก็ไปทำงาน ใครบ้างไม่ได้ยุ่งมาทั้งวัน” จ้าวเหมยถลึงตาใส่เขา

Chinese

“我！”李貌很想说自己也是有正事干的，但传媒公司这事不能说，只好悻悻憋回去，默默收拾好碗筷去了厨房。

Thai

“ผม!” หลี่เม่าอยากจะบอกเหลือเกินว่าตัวเองก็มีเรื่องจริงจังให้ทำเหมือนกัน แต่เรื่องบริษัทมีเดียพูดออกไปไม่ได้ จึงได้แต่กลืนคำพูดกลับลงไปด้วยความหงุดหงิด เก็บถ้วยชามเงียบๆ เดินเข้าครัวไป

Chinese

待他出来，赵梅又催促道：“你不是要陪红玉她奶奶去么？都这么晚了，还留在这干嘛？”

Thai

พอเขาออกมา จ้าวเหมยก็เร่งเร้าอีก “แกไม่ใช่จะไปอยู่เป็นเพื่อนย่าของหงอวี้หรอกเหรอ ดึกขนาดนี้แล้ว ยังจะอยู่ที่นี่ทำไมอีก”

Chinese

“水果不是还没吃么？”李貌讷讷问，而后反应过来，气急败坏道：“合着压根就没我的份？！”

Thai

“ผลไม้ยังไม่ได้กินเลยไม่ใช่เหรอครับ” หลี่เม่าถามอย่างอึกอัก แล้วค่อยนึกขึ้นได้ พูดออกมาอย่างหัวเสียว่า “สรุปคือไม่มีส่วนของผมเลยตั้งแต่แรกงั้นเหรอเนี่ย?!”

Chinese

李治瞥了眼赵梅，示意她不要太过分，咳嗽一声，道：“等红玉洗完澡出来再说，我们要是吃不掉，剩下的都归你！”

Thai

หลี่จื้อเหลือบมองจ้าวเหมย ส่งสัญญาณบอกเธอว่าอย่าให้มันเกินไปนัก ก่อนจะกระแอมไอหนึ่งครั้งแล้วพูดว่า “รอหงอวี้อาบน้ำเสร็จออกมาก่อนค่อยว่ากัน ถ้าพวกเรากินไม่หมด ที่เหลือก็เป็นของแกหมดเลย!”

Chinese

李貌瞪大眼睛，不可思议盯着他，不是，你怎么能以大方的语气说出这么冰冷的话？

Thai

หลี่เม่าเบิกตากว้าง จ้องมองเขาอย่างไม่อยากจะเชื่อ ไม่สิ พ่อใช้น้ำเสียงใจกว้างพูดจาเลือดเย็นขนาดนี้ออกมาได้ยังไงกัน

Chinese

“姐，我先走了，明天早上来接你。”

Thai

“พี่ ผมไปก่อนนะ พรุ่งนี้เช้าจะมารับ”

Chinese

他走到浴室门口，有气无力招呼一声，告别爸妈，垂头丧气出了门。

Thai

เขาเดินไปที่หน้าประตูห้องน้ำ ส่งเสียงบอกอย่างหมดเรี่ยวแรง บอกลาพ่อแม่ แล้วเดินคอตกออกจากบ้านไป

Chinese

“我们是不是太过分了些？”他一走，赵梅便忍不住道。

Thai

“พวกเราทำเกินไปหน่อยหรือเปล่านะ” พอเขาไป จ้าวเหมยก็อดพูดขึ้นมาไม่ได้

Chinese

“他心里有数。”李治翘起二郎腿，摇摇头，顿了顿，接着道：“那小子，看我们对红玉这么好，指不定多高兴呢。”

Thai

“เขารู้ความอยู่แล้วล่ะ” หลี่จื้อนั่งไขว่ห้าง ส่ายหน้า ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “เจ้าเด็กนั่น เห็นพวกเราดีกับหงอวี้ขนาดนี้ ดีใจจนเนื้อเต้นอยู่แล้วล่ะมั้ง”

Chinese

“是嘛？！”赵梅起身来到阳台，从这正好可以看到通往小区大门的那条路。

Thai

“จริงเหรอ?!” จ้าวเหมยลุกขึ้นเดินไปที่ระเบียง จากตรงนี้มองเห็นถนนที่มุ่งหน้าไปยังประตูใหญ่ของหมู่บ้านพอดี

Chinese

没一会，就见一个人影蹦蹦跳跳经过，仔细一瞅，不是李貌是谁？！

Thai

ผ่านไปครู่หนึ่ง ก็เห็นเงาร่างหนึ่งกระโดดโลดเต้นเดินผ่านไป พอมองดูดีๆ จะเป็นใครไปได้ถ้าไม่ใช่หลี่เม่า?!

Chinese

她和李治对视一眼，彼此无声笑了笑。

Thai

เธอสบตากับหลี่จื้อ ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างเงียบๆ

Chinese

李貌确实挺高兴，一点没为父母明目张胆的偏心而生气。

Thai

หลี่เม่าดีใจมากจริงๆ ไม่ได้โกรธเคืองที่พ่อแม่ลำเอียงอย่างเปิดเผยเลยสักนิด

Chinese

女朋友自小缺少父爱母爱，他巴不得赵梅和李治能弥补她这方面的缺失，又怎么会因此“争风吃醋”？

Thai

แฟนสาวขาดความรักจากพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก เขาอยากให้จ้าวเหมยกับหลี่จื้อมาชดเชยสิ่งที่ขาดหายไปในส่วนนี้ของเธอใจแทบขาด แล้วจะไป “หึงหวงแย่งความรัก” เพราะเรื่องนี้ได้อย่างไร

Chinese

以后在这个家里，他扮好忿忿不平且不省心的儿子就好，那些偏爱最好统统都给女朋友。

Thai

ต่อไปในบ้านหลังนี้ เขาแค่สวมบทเป็นลูกชายที่ไม่พอใจและไม่ยอมให้พ่อแม่เบาใจก็พอ ความลำเอียงพวกนั้นมอบให้แฟนสาวไปให้หมดน่ะดีที่สุดแล้ว

Chinese

话说，如今这种关系还真是他始料未及的。

Thai

จะว่าไป ความสัมพันธ์แบบตอนนี้ก็เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อนจริงๆ

Chinese

一开始他只想着让老妈接受大玉，去掉心头的那块疙瘩。可由于昨儿的事，大玉竟然误打误撞成了自己姐姐。

Thai

ตอนแรกเขาแค่คิดอยากให้แม่ยอมรับต้าอวี้ ลบล้างปมในใจนั้นทิ้งไป แต่เพราะเรื่องเมื่อวาน ต้าอวี้กลับจับพลัดจับผลูกลายมาเป็นพี่สาวของตัวเองเสียอย่างนั้น

Chinese

姐姐好啊！怎么一开始没想到这茬呢？！

Thai

เป็นพี่สาวก็ดีนี่นา! ทำไมตอนแรกถึงคิดไม่ถึงเรื่องนี้กันนะ?!

Chinese

这样爸妈有了他们心心念念的女儿，大玉有了父母，简直堪称完美！

Thai

แบบนี้พ่อแม่ก็ได้มีลูกสาวที่เฝ้าถวิลหา ต้าอวี้ก็ได้มีพ่อแม่ ช่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติจริงๆ!

Chinese

而且，自己和大玉之间的关系，忽地就多了种禁忌之恋的感觉。

Thai

ยิ่งไปกว่านั้น ความสัมพันธ์ระหว่างเขากับต้าอวี้ก็พลอยให้ความรู้สึกเหมือนความรักต้องห้ามขึ้นมาอย่างกะทันหัน

Chinese

现在他干坏事，嘴里叫着姐姐，比以前可紧张刺激多了。

Thai

ตอนนี้เวลาเขาทำเรื่องลามก ปากพลางร้องเรียกพี่สาว มันตื่นเต้นเร้าใจกว่าเมื่อก่อนเยอะมาก

Chinese

而且他能感受的到，大玉对这个称呼也格外敏感。

Thai

แถมเขายังรู้สึกได้อีกว่า ต้าอวี้ก็อ่อนไหวเป็นพิเศษกับคำเรียกนี้เหมือนกัน

Chinese

比如以前站着能亲10分钟，如今他边喊姐边亲，大玉顶多坚持个四五分钟腿就软了。

Thai

อย่างเช่นเมื่อก่อนยืนจูบกันได้ 10 นาที ตอนนี้เขาจูบไปพลางเรียกพี่ไปพลาง ต้าอวี้ทนได้มากสุดแค่สี่ห้านาทีขาก็อ่อนระทวยแล้ว

Chinese

嗯，也不知道以后边喊姐姐边吃她的时候，她会不会提前丢。

Thai

อืม ไม่รู้เหมือนกันว่าต่อไปตอนที่เรียกพี่สาวไปพลางกินเธอไปพลาง เธอจะเสร็จก่อนเวลาไหมนะ

Chinese

回到小区，夏奶奶还没睡，拉着他说了许多大玉小时候的事儿。

Thai

พอกลับมาถึงหมู่บ้าน ย่าเซี่ยยังไม่นอน ดึงตัวเขาไปเล่าเรื่องตอนเด็กๆ ของต้าอวี้ให้ฟังตั้งมากมาย

Chinese

李貌听的津津有味，直至十二点多才回房睡下。

Thai

หลี่เม่าฟังอย่างออกรสออกชาติ กระทั่งเลยเที่ยงคืนไปแล้วถึงกลับเข้าห้องไปนอน

Chinese

……

Thai

…

Chinese

翌日，把手从裤裆抽出来，洗漱完，和夏奶奶一起吃了早饭，李貌匆匆去接大玉。

Thai

วันรุ่งขึ้น ดึงมือออกจากเป้ากางเกง ล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ และกินอาหารเช้าพร้อมกับย่าเซี่ย หลี่เม่าก็รีบร้อนไปรับต้าอวี้

Chinese

“叔叔阿姨，我来接你们家红玉了！”刚进门，瞅着餐桌上其乐融融的一家人，他开起了玩笑。

Thai

“คุณลุงคุณน้าครับ ผมมารับหงอวี้บ้านพวกคุณแล้ว!” พอเข้าประตูมา เห็นครอบครัวที่อบอุ่นชื่นมื่นอยู่บนโต๊ะอาหาร เขาก็เริ่มเปิดปากหยอกเล่น

Chinese

大玉气色很好，美眸含情，咬着嘴唇笑着瞥了眼他。

Thai

ต้าอวี้สีหน้าผ่องใส ดวงตางดงามเปี่ยมด้วยความรู้สึก กัดริมฝีปากพลางยิ้มชำเลืองมองเขา

Chinese

“哦，你来啦！”赵梅也不扫兴，陪着他演，拿出女方家长的派头，“吃过了没啊？”

Thai

“อ้อ เธอมาแล้วเหรอ!” จ้าวเหมยก็ไม่ทำให้กร่อย เล่นตามบทไปกับเขา วางมาดผู้ใหญ่ฝั่งเจ้าสาว “กินข้าวมาหรือยังล่ะ”

Chinese

“吃过了，阿姨。”李貌“局促”道。

Thai

“กินมาแล้วครับคุณน้า” หลี่เม่าพูดอย่าง “ประหม่า”

Chinese

李治冷着张脸不说话，很好的扮演了位眼睁睁看着自家白菜被拱，却无能为力的威严老父亲。

Thai

หลี่จื้อตีหน้าขรึมไม่พูดไม่จา สวมบทบาทพ่อผู้เคร่งขรึมที่จำใจมองดูกะหล่ำปลีบ้านตัวเองโดนหมูขุดไปโดยไร้หนทางขัดขวางได้อย่างยอดเยี่ยม

Chinese

楚红玉抿嘴憋笑瞧着这一幕，眼睛突然有些湿润。

Thai

ฉู่หงอวี้เม้มปากกลั้นยิ้มมองดูภาพนี้ ขอบตาพลันเอ่อรื้นขึ้นมาเล็กน้อย

Chinese

这种家庭氛围，一直是她梦寐以求的，曾经她以为这个场景离自己很遥远，遥远到触不可及。

Thai

บรรยากาศครอบครัวแบบนี้เป็นสิ่งที่เธอใฝ่ฝันมาโดยตลอด ครั้งหนึ่งเธอเคยคิดว่าภาพเหตุการณ์นี้อยู่ไกลจากตัวเองเหลือเกิน ไกลจนเอื้อมไม่ถึง

Chinese

可如今，她真的好幸福，幸福到有些不真实，幸福到担心这是场会醒来的梦。

Thai

ทว่ายามนี้ เธอมีความสุขมากจริงๆ มีความสุขจนรู้สึกเหมือนไม่ใช่เรื่องจริง มีความสุขจนกลัวว่านี่จะเป็นความฝันที่จะต้องตื่นขึ้นมา

Chinese

“闺女，这是怎么了？”

Thai

“ลูกสาว เป็นอะไรไปน่ะ”

Chinese

赵梅和李治时时刻刻都分了一丝心神在大玉身上，见她情绪不对劲，瞬间扔下李貌，关心问。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อคอยแบ่งสมาธิมาสนใจต้าอวี้อยู่ตลอดเวลา พอเห็นอารมณ์ของเธอผิดปกติ ก็ทิ้งหลี่เม่าไว้ทันทีแล้วเอ่ยถามด้วยความห่วงใย

Chinese

“没事，我，我就是太高兴了。”大玉快速眨动几下眼睛，把眼泪憋了回去。

Thai

“ไม่มีอะไรค่ะ หนู…หนูแค่ดีใจมากไปหน่อย” ต้าอวี้กะพริบตาถี่ๆ กลั้นน้ำตากลับไป

Chinese

“傻孩子。”赵梅轻轻抱了抱她，心疼又怜爱。

Thai

“เด็กโง่เอ๊ย” จ้าวเหมยกอดเธอเบาๆ ทั้งสงสารทั้งเอ็นดู

Chinese

吃完早饭，李治和赵梅见时间来不及了，只能又把碗筷丢给了亲儿子。

Thai

พอกินอาหารเช้าเสร็จ หลี่จื้อกับจ้าวเหมยเห็นว่าเวลาจะไม่ทันแล้ว จึงทำได้เพียงโยนถ้วยชามให้ลูกชายแท้ๆ อีกตามเคย

Chinese

他们刚一出门，李貌却没洗碗，而是狗狗祟祟跟到门边，把门反锁，不顾大玉反对，横抱起她就去了卧室。

Thai

พอพวกเขาเพิ่งก้าวพ้นประตูไป หลี่เม่ากลับไม่ได้ล้างชาม แต่ย่องตามไปที่ข้างประตูอย่างลับๆ ล่อๆ ล็อกกลอนประตูแน่นหนา แล้วอุ้มต้าอวี้ในท่าอุ้มเจ้าหญิงพาเดินเข้าห้องนอนไปโดยไม่สนใจการคัดค้านของเธอ

Chinese

嗯，卧室有点脏，打扫打扫卫生。

Thai

อืม ห้องนอนสกปรกไปหน่อย ทำความสะอาดสักนิดดีกว่า

Chinese

上课，跳舞，锻炼身体，吃饭，复盘直播，拍视频。

Thai

เข้าเรียน เต้น ออกกำลังกาย กินข้าว สรุปผลวิเคราะห์ไลฟ์สตรีม ถ่ายคลิปวิดีโอ

Chinese

到了晚上，王蓉依旧在直播，大玉依旧在备课，李貌今晚却去了隔壁，接受郑卫国的调教。

Thai

ตกค่ำ หวังหรงยังคงไลฟ์สตรีม ต้าอวี้ยังคงเตรียมการสอน ส่วนหลี่เม่าในคืนนี้กลับไปยังห้องข้างๆ เพื่อรับการเคี่ยวกรำจากเจิ้งเว่ยกั๋ว

Chinese

楚红玉听着隔壁隐隐约约传来的惨呼，好几次心疼的差点冲过去叫停，但想起男朋友的叮嘱，最终还是硬生生忍了下来。

Thai

ฉู่หงอวี้ฟังเสียงร้องโหยหวนแว่วมาจากห้องข้างๆ ปวดใจจนเกือบจะพุ่งตัวไปสั่งให้หยุดอยู่หลายต่อหลายครั้ง แต่พอนึกถึงคำกำชับของแฟนหนุ่ม สุดท้ายก็จำต้องทนสะกดกลั้นไว้

Chinese

王蓉下播后，安慰了老板娘几句，便无可奈何的走了。

Thai

หลังจากหวังหรงจบไลฟ์ ก็ปลอบใจเถ้าแก่เนี้ยสองสามประโยค แล้วจากไปด้วยความจนปัญญา

Chinese

大玉左等右等，全然没了备课的心思，中间除了煮粥就是坐那儿发呆。

Thai

ต้าอวี้รอแล้วรอเล่า ไม่มีกะจิตกะใจจะเตรียมการสอนเลยสักนิด ระหว่างนั้นนอกจากต้มโจ๊กแล้วก็นั่งเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น

Chinese

不知过了多久，终于，隔壁传来开门的声音，她连忙起身出了去，跟迎面出来的郑卫国打了声招呼，便瞧见了坐在教室中央地垫上的李貌。

Thai

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร ในที่สุดข้างห้องก็มีเสียงเปิดประตูดังขึ้น เธอรีบลุกขึ้นเดินออกไป ทักทายเจิ้งเว่ยกั๋วที่เดินสวนออกมา แล้วก็มองเห็นหลี่เม่าที่นั่งอยู่บนเบาะรองพื้นตรงกลางห้องเรียน

Chinese

她跑到近前，抿着嘴，眼神关切的上下打量他。

Thai

เธอวิ่งเข้าไปใกล้ เม้มปากพลางใช้สายตาเป็นห่วงกวาดมองสำรวจเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

Chinese

“我没事，别听我叫的那么惨，其实是想故意让你心疼我。”李貌笑着摆了摆手，环视了一圈被排放在教室边缘的桌椅。

Thai

“ฉันไม่เป็นไร อย่าไปฟังที่ฉันร้องโหยหวนขนาดนั้นเลย ความจริงตั้งใจอยากให้เธอสงสารต่างหาก” หลี่เม่ายิ้มพลางโบกมือ กวาดสายตามองโต๊ะเก้าอี้ที่ถูกจัดวางไว้ตามขอบห้องเรียนรอบหนึ่ง

Chinese

“真的？！”大玉见他脸上确实没伤，惊疑问。

Thai

“จริงเหรอ?!” ต้าอวี้เห็นว่าบนใบหน้าของเขาไม่มีบาดแผลจริงๆ ก็ถามด้วยความประหลาดใจระคนสงสัย

Chinese

“当然是真的，我好的很！”

Thai

“จริงสิ ฉันสบายดีมาก!”

Chinese

李貌站起来，四下拍了拍身体，示意自己真没事，又指了指地垫和桌椅，“把东西收拾收拾就回家吧，今晚你继续和我妈睡，你们关系好不容易有了突破，抓紧时间加深加深感情。”

Thai

หลี่เม่ายืนขึ้น ตบตามร่างกายไปทั่วเพื่อแสดงให้เห็นว่าตนไม่เป็นไรจริงๆ แล้วชี้ไปที่เบาะรองพื้นกับโต๊ะเก้าอี้ “เก็บของพวกนี้เสร็จก็กลับบ้านกันเถอะ คืนนี้เธอนอนกับแม่ฉันต่อนะ ความสัมพันธ์ของพวกเธออุตส่าห์มีความคืบหน้าขึ้นมาได้ รีบใช้เวลาช่วงนี้กระชับความสัมพันธ์ให้แน่นแฟ้นยิ่งขึ้นเถอะ”

Chinese

“那你……”大玉见他真没事，便也放下心。

Thai

“แล้วนาย…” ต้าอวี้เห็นว่าเขาไม่เป็นไรจริงๆ ก็วางใจลง

Chinese

“我继续去那边陪陪夏奶奶。”

Thai

“ฉันไปอยู่เป็นเพื่อนย่าเซี่ยทางฝั่งนั้นต่อ”

Chinese

“好吧。”

Thai

“ก็ได้”

Chinese

一切收拾好，把大玉送过去，李貌没多待，寒暄几句就走了。

Thai

พอเก็บกวาดทุกอย่างเรียบร้อยและไปส่งต้าอวี้แล้ว หลี่เม่าไม่ได้อยู่นาน ทักทายคุยกันไม่กี่คำก็กลับ

Chinese

下了楼，出了小区，走了没几步，他进了一家药店……

Thai

ลงจากตึก ออกจากหมู่บ้าน เดินไปได้ไม่กี่ก้าว เขาก็เดินเข้าไปในร้านขายยาแห่งหนึ่ง…