ได้เชิดหน้า ยืดอก แอ่นก้นหรือเปล่า
有没有抬头挺胸撅屁股(1 / 1)แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
值日生刚打扫完教室,空气中还飘着一层像雾一样的灰尘。
ไทย
นักเรียนเวรเพิ่งทำความสะอาดห้องเรียนเสร็จ ในอากาศยังคงมีละอองฝุ่นลอยฟุ้งอยู่ชั้นหนึ่งราวกับหมอก
จีน
楚红玉回到自己的座位,清晨的凉风从窗外闯入,拂过她的脸颊和柔发。
ไทย
ฉู่หงอวี้เดินกลับมาที่ที่นั่งของตนเอง สายลมเย็นยามเช้าพัดผ่านหน้าต่างเข้ามา ลูบไล้พวงแก้มและเส้นผมนุ่มสลวยของเธอ
จีน
稍稍平复激荡的内心,回想起刚才走廊上说的话,她的小脸腾地涨红。
ไทย
เมื่อจิตใจที่ปั่นป่วนค่อยๆ สงบลง พอหวนนึกถึงคำพูดตรงระเบียงทางเดินเมื่อครู่ ใบหน้าเล็กๆ ของเธอก็พลันแดงซ่านขึ้นมาทันที
จีน
那还是她嘛?怎么会说出那么直白的话,说了那么多“喜欢”。
ไทย
นั่นยังเป็นเธออยู่หรือเปล่านะ? ทำไมถึงพูดจาตรงไปตรงมาขนาดนั้น พูดคำว่า “ชอบ” ออกไปตั้งมากมาย
จีน
明明以前被其他女生误会,排挤,嫉妒,找茬的时候,她都不会解释,更不会反驳,只默默装高冷。
ไทย
ทั้งที่เมื่อก่อนเวลาถูกเด็กผู้หญิงคนอื่นเข้าใจผิด กีดกัน อิจฉา หรือหาเรื่อง เธอไม่เคยคิดจะอธิบาย และยิ่งไม่โต้ตอบ ได้แต่แสร้งทำเป็นเย็นชาเงียบๆ เท่านั้น
จีน
今天怎么就……
ไทย
แล้วทำไมวันนี้ถึง…
จีน
最后说的那句话会不会太过分了点?
ไทย
ประโยคสุดท้ายที่พูดออกไปจะดูเกินไปหน่อยหรือเปล่านะ?
จีน
她刚才声音不大,应该没有其他人听到吧。
ไทย
เมื่อกี้เสียงเธอไม่ได้ดังมาก คงไม่มีคนอื่นได้ยินหรอกนะ
จีน
那些话会不会传到小貌耳里?
ไทย
คำพูดพวกนั้นจะไปเข้าหูเสี่ยวเม่าไหม?
จีน
万一被他知道了该怎么办?
ไทย
ถ้าหากเขารู้เข้าจะทำยังไงดี?
จีน
那算不算自己对他表白了?
ไทย
นั่นจะนับว่าตัวเองสารภาพรักกับเขาไปแล้วหรือเปล่า?
จีน
楚红玉把胳膊支在课桌上,双手死死遮住脸,深深叹了口气。
ไทย
ฉู่หงอวี้วางแขนเท้าไว้บนโต๊ะเรียน สองมือปิดหน้าแน่น ก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
จีน
一旁的张琳还沉浸在闺蜜刚才的霸气侧漏中。
ไทย
จางหลินที่อยู่ด้านข้างยังคงอินอยู่กับความเผด็จการสุดเท่ที่แผ่ออกมาของเพื่อนสนิท
จีน
江新月?哼,小卡拉米,还不是被她家红玉翻手镇压?!
ไทย
เจียงซินเยว่งั้นเหรอ? เหอะ ตัวกระจอกเอ๊ย สุดท้ายก็โดนหงอวี้ของเธอกดไว้จนมิดอยู่ดีไม่ใช่หรือไง?!
จีน
不过,她也是第一次见到楚红玉这一面。不得不说,更迷人了。
ไทย
แต่ว่า นี่ก็เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นฉู่หงอวี้ในมุมนี้ ต้องยอมรับเลยว่ายิ่งมีเสน่ห์มากขึ้นไปอีก
จีน
要不,不要张强了,和李貌抢人?!
ไทย
หรือว่าจะไม่เอาพวกจางเฉียงแล้ว ไปแย่งคนกับหลี่เม่าดีไหมนะ?!
จีน
不过,李貌好像还不知道这件事啊!
ไทย
แต่ว่า หลี่เม่าดูเหมือนจะยังไม่รู้เรื่องนี้นี่นา!
จีน
江新月那个要脸的肯定不会把这事和李貌说。
ไทย
คนรักศักดิ์ศรีอย่างเจียงซินเยว่ไม่มีทางเอาเรื่องนี้ไปบอกหลี่เม่าแน่ๆ
จีน
至于红玉,她扭头瞅了眼把脸埋进手心的好闺蜜。
ไทย
ส่วนหงอวี้ เธอหันไปมองเพื่อนสนิทที่ซุกหน้าลงกับฝ่ามือ
จีน
不行,这怎么能行?!
ไทย
ไม่ได้ แบบนี้จะไปได้ยังไงกัน?!
จีน
张琳眼珠子转了转,起身道:“红玉,我去个卫生间。”
ไทย
จางหลินกลอกตาไปมา ลุกขึ้นยืนแล้วพูดว่า “หงอวี้ ฉันไปห้องน้ำก่อนนะ”
จีน
“嗯。”楚红玉闷闷应了声。
ไทย
“อื้อ” ฉู่หงอวี้ขานรับเสียงอู้อี้
จีน
……
ไทย
…
จีน
李貌刚摆脱几个找他要联系方式的女同学,从学校食堂出来,正准备回去给他儿子送早饭,就碰上了迎面而来的张琳。
ไทย
หลี่เม่าเพิ่งสลัดหลุดจากพวกเพื่อนนักเรียนหญิงสองสามคนที่เข้ามาขอช่องทางติดต่อ พอเดินออกมาจากโรงอาหารของโรงเรียน กำลังเตรียมจะกลับไปส่งข้าวเช้าให้ลูกชายของตน ก็ประจวบเหมาะเจอกับจางหลินที่เดินสวนมาพอดี
จีน
他左右看了看,问:“红玉呢?”
ไทย
เขามองซ้ายมองขวาแล้วถาม “หงอวี้ล่ะ?”
จีน
“她腿不方便,没下来。”张琳应了句,然后鬼鬼祟祟朝他招了招手。
ไทย
“ขาเธอไม่สะดวก เลยไม่ได้ลงมา” จางหลินตอบ จากนั้นก็กวักมือเรียกเขาอย่างมีพิรุธ
จีน
李貌纳闷,凑过去问:“怎么了?有什么事?”
ไทย
หลี่เม่าแปลกใจ ขยับเข้าไปใกล้แล้วถาม “เป็นอะไรไป? มีเรื่องอะไรเหรอ?”
จีน
“江新月刚才找红玉pk 了!”张琳目光炯炯盯着他。
ไทย
“เมื่อกี้เจียงซินเยว่ไปหาเรื่องดวลกับหงอวี้มา!” จางหลินจ้องมองเขาด้วยสายตาเป็นประกาย
จีน
“pk ?打架?”李貌吓一跳,嗖地转身就要往教学楼冲。
ไทย
“ดวลเหรอ? ตีกันเหรอ?” หลี่เม่าตกใจสะดุ้ง หมุนตัวขวับเตรียมจะพุ่งไปยังอาคารเรียนทันที
จีน
“哎,回来,听我说!”张琳眼疾手快,一把拽住他校服,“不是打架,就跟上次程伟找你一样,说了些阴阳怪气的话。”
ไทย
“เฮ้ กลับมาก่อน ฟังฉันพูด!” จางหลินตาไวและมือเร็ว คว้าเสื้อนักเรียนของเขาไว้หมับ “ไม่ได้ตีกัน ก็เหมือนกับคราวที่แล้วที่เฉิงเหว่ยมาหานาย พูดจาเหน็บแนมประชดประชันใส่อะไรทำนองนั้น”
จีน
李貌心中一紧,连忙追问:“说了什么?”
ไทย
หัวใจของหลี่เม่ากระตุกวูบ รีบซักต่อทันที “พูดว่าอะไรบ้าง?”
จีน
“就什么,你不喜欢红玉,喜欢的是她。
ไทย
“ก็ประมาณว่า นายน่ะไม่ได้ชอบหงอวี้หรอก คนที่นายชอบคือเธอต่างหาก
จีน
你接近红玉是为了故意气她。
ไทย
ที่นายเข้าหาหงอวี้ก็เพื่อจงใจประชดเธอ
จีน
对红玉就是见色起意,心里装着两个人……”
ไทย
ที่มีต่อหงอวี้ก็แค่หลงใหลในรูปร่างหน้าตา ในใจเก็บไว้ถึงสองคน…”
จีน
张琳小嘴跟机关枪似的,巴巴的把江新月说的那些话全吐了出来。
ไทย
ปากเล็กๆ ของจางหลินรัวราวกับปืนกล พ่นคำพูดเหล่านั้นที่เจียงซินเยว่พูดออกมาจนหมดเปลือก
จีน
李貌听完皱眉沉默半晌,抿了抿嘴,转身欲走,却又被张琳拽了回去。
ไทย
หลี่เม่าฟังจบก็ขมวดคิ้วเงียบไปครู่ใหญ่ เขาเม้มปาก หมุนตัวเตรียมจะเดินไป แต่ก็ถูกจางหลินดึงตัวกลับมาอีกครั้ง
จีน
“我还没说完呢!”张琳没好气翻了个白眼,瞅着失魂落魄的李貌,语带诱惑:“你不想知道红玉怎么回她的?”
ไทย
“ฉันยังพูดไม่จบเลยนะ!” จางหลินกลอกตามองบนอย่างหงุดหงิด มองดูหลี่เม่าที่ดูเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง พลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงล่อตาล่อใจ “นายไม่อยากรู้เหรอว่าหงอวี้ตอบกลับเธอไปว่ายังไง?”
จีน
“怎么回的?”李貌心不在焉,扭头朝远处的教学楼看了眼。
ไทย
“ตอบว่ายังไง?” หลี่เม่าใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว หันไปมองอาคารเรียนที่อยู่ไกลออกไปแวบหนึ่ง
จีน
“咳咳。”张琳清了清嗓子,模仿楚红玉当时的神态语调,冷冷道:“这是我们两人之间的事,关你屁事!”
ไทย
“แฮ่มๆ” จางหลินกระแอมไอ เลียนแบบสีหน้าและน้ำเสียงของฉู่หงอวี้ในตอนนั้น แล้วเอ่ยเสียงเย็นชา “นี่เป็นเรื่องระหว่างเราสองคน เกี่ยวอะไรกับเธอด้วย!”
จีน
她没把前面那段表白说出来,单纯是觉着这种事应该男方先,要不然也太便宜李貌了!
ไทย
เธอไม่ได้พูดท่อนสารภาพรักก่อนหน้านั้นออกมา เพียงเพราะรู้สึกว่าเรื่องแบบนี้ฝ่ายชายควรเป็นคนเริ่มก่อน ไม่อย่างนั้นก็คงให้หลี่เม่าได้เปรียบเกินไปแล้ว!
จีน
李貌愣了愣,想到什么,然后笑了笑。
ไทย
หลี่เม่าชะงักไป นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ จากนั้นก็ยิ้มออกมา
จีน
“你等会给张强!”他把买的早点塞给张琳,一溜烟跑远。
ไทย
“เดี๋ยวเธอเอาไปให้จางเฉียงด้วยนะ!” เขายัดอาหารเช้าที่ซื้อมายัดใส่มือจางหลิน แล้ววิ่งแน่บจากไปทันที
จีน
张琳眨眨眼,低头看了看手上的东西,撇嘴嘀咕:“这算什么,给他送早餐嘛。”
ไทย
จางหลินกะพริบตาปริบๆ ก้มลงมองของในมือ พลางเบะปากพึมพำ “อะไรกันเนี่ย ให้ฉันเอาอาหารเช้าไปส่งให้เขาเนี่ยนะ”
จีน
她抬头瞅了眼男生宿舍方向,边红着脸朝那边走,边说服自己:这是李貌托我送的,可不是我主动要给他送。
ไทย
เธอเงยหน้ามองไปยังทิศทางของหอพักชาย หน้าแดงพลางเดินไปทางนั้น พลางกล่อมตัวเองในใจว่า ‘นี่หลี่เม่าฝากฉันเอาไปส่งหรอกนะ ไม่ใช่ฉันอยากจะเอาไปส่งให้เขาสักหน่อย’
จีน
……
ไทย
…
จีน
李貌一路狂奔,等到了教室后门,瞧见那个看着窗外发呆的身影,不自觉放慢了脚步。
ไทย
หลี่เม่าวิ่งหน้าตั้งมาตลอดทาง จนกระทั่งมาถึงประตูด้านหลังห้องเรียน เมื่อเห็นร่างที่กำลังนั่งเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง เขาก็ชะลอฝีเท้าลงโดยไม่รู้ตัว
จีน
他轻轻走过去,安静坐下,然后支起下巴直直盯着她侧脸。
ไทย
เขาเดินเข้าไปอย่างแผ่วเบา นั่งลงเงียบๆ แล้วเอามือเท้าคางจ้องมองใบหน้าด้านข้างของเธอตรงๆ
จีน
“张琳,怎么办?”楚红玉其实听到了动静,但以为是同桌回来了,头都没回地问道。
ไทย
“จางหลิน ทำยังไงดี?” อันที่จริงฉู่หงอวี้ได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว แต่คิดว่าเป็นเพื่อนร่วมโต๊ะกลับมาแล้ว จึงถามโดยไม่แม้แต่จะหันหลังกลับไปมอง
จีน
“什么怎么办?”李貌轻声问。
ไทย
“ทำยังไงเรื่องอะไร?” หลี่เม่าถามเสียงเบา
จีน
楚红玉唰的回头,待看清来人,又唰的扭回去。
ไทย
ฉู่หงอวี้หันขวับกลับมา พอเห็นชัดเจนว่าเป็นใคร ก็หันขวับกลับไปอีกรอบ
จีน
“听说有人在你面前说了些稀奇古怪的话?”李貌接着问。
ไทย
“ได้ยินว่ามีคนพูดเรื่องแปลกๆ พิลึกๆ ต่อหน้าเธอเหรอ?” หลี่เม่าถามต่อ
จีน
楚红玉咬着嘴唇,一瞬间想到了很多。
ไทย
ฉู่หงอวี้กัดริมฝีปาก ชั่วพริบตานั้นในหัวก็คิดอะไรขึ้นมามากมาย
จีน
他是怎么知道的?难道刚才他就在附近?
ไทย
เขารู้ได้ยังไง? หรือว่าเมื่อกี้เขาอยู่แถวนั้น?
จีน
不对不对,小貌要是在场,肯定会忍不住出来护着她。
ไทย
ไม่ถูกสิไม่ถูก ถ้าเสี่ยวเม่าอยู่ในเหตุการณ์ เขาต้องทนไม่ไหวจนออกมาปกป้องเธอแน่
จีน
她忽地想到了消失的张琳,心里咯噔一跳,暗道完了,一定是她出卖了自己。
ไทย
เธอพลันนึกถึงจางหลินที่หายตัวไป หัวใจกระตุกวูบ พลางคิดในใจว่าแย่แล้ว ต้องเป็นยัยนั่นที่หักหลังเธอแน่ๆ
จีน
这么说,小貌全都知道了?!
ไทย
ถ้าอย่างนั้น เสี่ยวเม่าก็รู้หมดแล้วน่ะสิ?!
จีน
她轻轻咽了口口水,浑身僵直,甚至可以清晰的听到心脏在胸腔里砰砰狂跳。
ไทย
เธอกลืนน้ำลายลงคอเบาๆ ร่างกายแข็งทื่อไปหมด ถึงขั้นได้ยินเสียงหัวใจที่เต้นระรัวตึกตักอยู่ในอกได้อย่างชัดเจน
จีน
这一切落在李貌眼中,却以为她是心里难受,生气了。
ไทย
ทว่าทุกสิ่งเหล่านี้ในสายตาของหลี่เม่า เขากลับคิดว่าเธอรู้สึกไม่สบายใจและกำลังโกรธอยู่
จีน
毕竟江新月那堆废话的杀伤力确实挺大。
ไทย
เพราะอย่างไรเสีย คำพูดไร้สาระพวกนั้นของเจียงซินเยว่ก็มีอานุภาพทำลายล้างสูงจริงๆ
จีน
他四周看了看,见附近没人,悄悄把手伸了过去。
ไทย
เขามองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าแถวนั้นไม่มีใคร ก็ค่อยๆ ยื่นมือออกไปเงียบๆ
จีน
楚红玉还在胡思乱想,突然感觉摊在膝盖上的手指被一片滚烫包裹。
ไทย
ฉู่หงอวี้ยังคงคิดฟุ้งซ่าน จู่ๆ ก็รู้สึกว่านิ้วมือที่วางอยู่บนหัวเข่าถูกความร้อนผ่าวโอบล้อมเอาไว้
จีน
她低头瞅了眼,见一双大手覆在上面。视线情不自禁顺着手指,沿着手臂,转到了那人的脸上。
ไทย
เธอก้มมองดูแวบหนึ่ง เห็นมือใหญ่ข้างหนึ่งทาบทับอยู่ด้านบน สายตาอดไม่ได้ที่จะเลื่อนตามนิ้วมือ ไล่ไปตามท่อนแขน จนกระทั่งย้ายไปหยุดอยู่ที่ใบหน้าของคนผู้นั้น
จีน
牵,牵手了?他手好暖和啊。
ไทย
จับ…จับมือเหรอ? มือเขาอุ่นจัง
จีน
不是说好了干坏事之前和她打声招呼嘛,怎么又擅自主张。
ไทย
ไหนตกลงกันแล้วว่าก่อนจะทำเรื่องไม่ดีจะต้องบอกเธอก่อนไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงทำตามใจตัวเองอีกแล้วล่ะ
จีน
“生气了?”李貌看着她眼中倒映着的自己。
ไทย
“โกรธเหรอ?” หลี่เม่ามองเงาของตัวเองที่สะท้อนอยู่ในดวงตาของเธอ
จีน
楚红玉感觉哪里不对,自己怎么会生他的气?不过她没有多想,第一时间猛摇头。
ไทย
ฉู่หงอวี้รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างไม่ถูกต้อง ตัวเธอจะไปโกรธเขาได้ยังไงกัน? ทว่าเธอไม่ได้คิดอะไรมาก รีบส่ายหน้าอย่างแรงเป็นสิ่งแรก
จีน
李貌拉着她冰凉凉的小手,轻轻放到自己的心脏上方,柔声道:“我这里很小的,只会也只能容下一个人。”
ไทย
หลี่เม่ากุมมือเล็กๆ
จีน
楚红玉盯着他,感受着他心脏强有力地跳动,眼睫毛轻轻颤了颤,小脸一直红扑扑的,默默在心里跟了一句:我也是,一直都是。
ไทย
จีน
“你,你们!”这时,旁边传来的惊呼声打断了正柔情蜜意的二人。
ไทย
จีน
李貌转头瞥了眼,是班长汪凯。
ไทย
จีน
他没在意,握着楚红玉的小手也没放,只不过从心脏位置移到了自己大腿上。
ไทย
จีน
楚红玉红着脸微微用力,没抽出来,也就任由他拉着。
ไทย
จีน
“以后再遇到这种事,就像今天这样,霸气的反击回去。”李貌揉弄着她的手指。
ไทย
จีน
“都这样?”楚红玉微囧,难道她每次都要像今天这样表白一次嘛。
ไทย
จีน
不过,小貌好像并不知道她说的那些羞人的话。
ไทย
จีน
“对!”这么一会儿,两人手上已经出了一层细密的汗珠,也不知是谁的。
ไทย
จีน
李貌恋恋不舍松开,忽地想起什么,又道:“哎,你话都按照我教你的说了,动作呢?有没有抬头挺胸撅屁股?”
ไทย
จีน
楚红玉舔了舔嘴唇,回忆了一番,抬头了,好像也挺胸了,不过肯定没撅屁股。
ไทย
จีน
但这话她怎么说的出口,所以只是对李貌眨了眨眼。
ไทย
จีน
那边,汪凯精神恍惚的回到座位上,盯着那边的二人发呆。
ไทย
จีน
他刚才看到了什么?
ไทย
จีน
李貌和楚红玉竟然手拉着手。
ไทย
จีน
而且,最关键的是,他的白月光没有拒绝!还脸红了!
ไทย
จีน
他们肯定是在一起了?可是那怎么可能?
ไทย
จีน
这才多长时间?李貌他凭什么?!
ไทย
จีน
汪凯紧咬牙关,脸颊上的咬肌微微鼓起,心里说不出的难受。
ไทย
จีน
良久,他收回视线,从桌肚里摸出包香烟,朝厕所走去。
ไทย
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน