ร่วมจัดงานเลี้ยงฉลองสอบติด

Chinese

“好啊！”李貌毫不犹豫答应。

Thai

“ได้สิ!” หลี่เม่าตอบตกลงโดยไม่ลังเล

Chinese

“真哒？！我这样要求是不是不太好？”大玉翻了个身，正躺在床上，又惊喜又纠结道。

Thai

“จริงเหรอ?! ฉันขอแบบนี้มันจะไม่ค่อยดีหรือเปล่า?” ต้าอวี้พลิกตัวนอนหงายอยู่บนเตียง เอ่ยทั้งดีใจระคนสับสนลังเล

Chinese

“你情我愿的事，没什么不好。”

Thai

“เรื่องที่ต่างฝ่ายต่างเต็มใจ ไม่มีอะไรไม่ดีหรอก”

Chinese

李貌压到她身上，两人上下交叠，“不过，你怎么突然提起这事了？前几天我给你钱不是还不要么？”

Thai

หลี่เม่าทาบทับลงบนร่างของเธอ ร่างของคนทั้งสองแนบชิดซ้อนทับกัน “แต่ว่า ทำไมจู่ๆ เธอถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมาล่ะ? ไม่กี่วันก่อนฉันให้เงินเธอ เธอยังไม่เอาอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

大玉皱了皱鼻子，并没有把在上面捣乱的嘴唇推开，不好意思道：“我改主意了嘛。”

Thai

ต้าอวี้ย่นจมูก เธอไม่ได้ผลักริมฝีปากที่กำลังซุกซนก่อกวนอยู่ด้านบนออก เอ่ยอย่างเขินอายว่า “ก็ฉันเปลี่ยนใจแล้วนี่นา”

Chinese

李貌抬起头，狐疑问：“所以刚刚你是在假装生气？想趁机重提这件事？”

Thai

หลี่เม่าเงยหน้าขึ้น ถามอย่างสงสัย “งั้นเมื่อกี้เธอก็แกล้งทำเป็นโกรธเหรอ? อยากถือโอกาสนี้รื้อฟื้นเรื่องนี้ขึ้นมางั้นสิ?”

Chinese

怪不得！以前他逗大玉，路上哄几句就好了，今天晚上却到家了都还在“生气”。

Thai

มิน่าล่ะ! เมื่อก่อนเวลาเขาแกล้งเย้าต้าอวี้ แค่ง้อระหว่างทางไม่กี่คำก็หายแล้ว แต่วันนี้จนถึงบ้านแล้วก็ยัง “โกรธ” อยู่

Chinese

大玉抿抿嘴，伸手搂住他后脖颈，压着他脑袋往下，到自己嘴边的时候，咬着他嘴唇亲了一口，“对不起，你别生气。

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก ยื่นมือไปโอบรอบลำคอด้านหลังของเขา ดึงศีรษะเขาลงมาจนถึงริมฝีปากตัวเอง แล้วขบจูบริมฝีปากเขาเบาๆ ทีหนึ่ง “ขอโทษนะ นายอย่าโกรธเลย

Chinese

我听张琳说，他们家财政大权都是她掌握在手里，然后我就上网搜了搜。”

Thai

ฉันได้ยินจางหลินบอกว่า อำนาจการเงินในบ้านของพวกเขาเธอกุมไว้ในมือทั้งหมด ฉันก็เลยลองค้นหาในเน็ตดู”

Chinese

顿了顿，她噘着嘴，“男人一有钱就变坏，其他女生也会跟不要命似的往上扑。

Thai

เธอชะงักไปครู่หนึ่งแล้วยู่ปาก “ผู้ชายพอมีเงินแล้วก็มักจะเปลี่ยนไปในทางไม่ดี แถมผู้หญิงคนอื่นก็จะพากันรุมตอมเหมือนไม่กลัวตายอีก

Chinese

我相信你不会变坏，可其他女人……”

Thai

ฉันเชื่อว่านายจะไม่เปลี่ยนไป แต่ผู้หญิงคนอื่นน่ะสิ…”

Chinese

李貌一听，原来是因为这个，凑到她耳边咬了咬她耳垂，“别整天听网上那些人胡说八道，不过你这个担忧很有必要，以后我的小钱钱就都交给你保管了。”

Thai

หลี่เม่าพอได้ยิน ที่แท้ก็เพราะเรื่องนี้นี่เอง เขาโน้มตัวไปข้างหูเธอแล้วขบติ่งหูเธอเบาๆ “อย่าไปฟังพวกในเน็ตพูดเพ้อเจ้อทั้งวันสิ แต่ความกังวลของเธอเรื่องนี้ก็จำเป็นมากจริง ๆ ต่อไปเงินทั้งหมดของฉันจะยกให้เธอเป็นคนดูแลแล้วกัน”

Chinese

大玉一听，嘻嘻笑了声，把身上的男朋友紧紧搂住，轻声道：“我给你存我支付宝里，每一笔支出你都要在备忘录记好，我不会乱花你钱的……”

Thai

ต้าอวี้ได้ยินดังนั้นก็หัวเราะคิกคัก โอบกอดแฟนหนุ่มที่อยู่บนตัวไว้แน่น เอ่ยเสียงเบา “ฉันจะเก็บไว้ในอาลีเพย์ของฉันให้นะ ทุกรายจ่ายนายต้องจดไว้ในบันทึกช่วยจำให้ดีด้วยล่ะ ฉันจะไม่ใช้เงินนายสุรุ่ยสุร่ายหรอกนะ…”

Chinese

把钱给大玉保管，李貌那是一个二十个放心。

Thai

ให้ต้าอวี้เป็นคนเก็บเงิน หลี่เม่าวางใจเป็นที่สุดอยู่แล้ว

Chinese

卷款潜逃？呵，大玉卷“他”潜逃倒是有可能。

Thai

หอบเงินหนีเหรอ? เหอะ ต้าอวี้หอบ “ตัวเขา” หนียังมีความเป็นไปได้มากกว่าเสียอีก

Chinese

大手大脚花钱？他还巴不得女朋友这样呢。

Thai

ใช้เงินมือเติบเหรอ? เขายิ่งอยากให้แฟนสาวทำแบบนั้นใจจะขาด

Chinese

赚钱后，李貌不是没想过带她奢侈点，但最后还是放弃了，因为他知道，为女朋友花越多钱，她就会给自己花越多钱。

Thai

หลังจากหาเงินได้แล้ว หลี่เม่าไม่ใช่ว่าไม่เคยคิดจะพาเธอไปใช้ชีวิตหรูหราขึ้นบ้าง แต่สุดท้ายก็ล้มเลิกไป เพราะเขารู้ว่า ยิ่งเขาใช้เงินกับแฟนสาวมากเท่าไร เธอก็จะยิ่งใช้เงินกับเขามากเท่านั้น

Chinese

但两个人的消费观和消费习惯又都不一样。

Thai

ทว่าค่านิยมในการใช้จ่ายและพฤติกรรมการบริโภคของคนทั้งสองกลับไม่เหมือนกัน

Chinese

到时候李貌大手大脚倒是舒坦了，但女朋友勤俭节约惯了，骤然花太多钱，只会让她心情严重内耗。

Thai

ถึงตอนนั้นหลี่เม่าใช้เงินมือเติบสบายใจก็จริง แต่แฟนสาวคุ้นชินกับความประหยัดมัธยัสถ์ การใช้เงินกะทันหันมากเกินไปรังแต่จะทำให้จิตใจของเธอต้องแบกรับความวิตกกังวลอย่างหนัก

Chinese

所以，李貌一直在迁就大玉的消费观，她节俭，自己也陪着节俭。

Thai

ดังนั้น หลี่เม่าจึงคอยตามใจและปรับตัวตามค่านิยมการใช้จ่ายของต้าอวี้มาโดยตลอด เธอประหยัด เขาก็ร่วมประหยัดไปกับเธอด้วย

Chinese

“哎呦，我的粥！”李貌一直就觉着有什么事忘了，突然想起来，赤脚就蹿了出去。

Thai

“ไอ้หยา โจ๊กของฉัน!” หลี่เม่ารู้สึกอยู่ตลอดว่าลืมอะไรบางอย่างไป จู่ๆ ก็นึกขึ้นได้ จึงรีบวิ่งเท้าเปล่าพุ่งพรวดออกไปทันที

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“今晚这粥怎么这么浓稠？”餐桌上，赵梅打开盒盖，往里瞅了瞅。

Thai

“ทำไมโจ๊กคืนนี้ถึงได้ข้นขนาดนี้นะ?” บนโต๊ะอาหาร จ้าวเหมยเปิดฝากล่องแล้วชะโงกหน้ามองดูข้างใน

Chinese

“这不是怕你们没有饱腹感么？”

Thai

“นี่ก็เพราะกลัวว่าพวกพ่อกับแม่จะไม่อิ่มท้องไม่ใช่เหรอครับ?”

Chinese

“你煮的？”李治探头瞅了眼，忽问。

Thai

“ลูกต้มเหรอ?” หลี่จื้อชะโงกหน้ามองแวบหนึ่งแล้วเอ่ยถามขึ้นมาทันที

Chinese

李貌可不想女朋友替自己背这个黑锅，嘿嘿笑着点点头，解释了一句：“她最近不能碰凉水。”

Thai

หลี่เม่าไม่อยากให้แฟนสาวต้องมารับเคราะห์แทนตัวเอง จึงยิ้มแหะๆ พยักหน้าพร้อมอธิบายไปประโยคหนึ่งว่า “ช่วงนี้เธอแตะน้ำเย็นไม่ได้น่ะครับ”

Chinese

“怪不得，要是红玉，她肯定不会这么粗心。”

Thai

“มิน่าล่ะ ถ้าเป็นหงอวี้ เธอไม่มีทางสะเพร่าขนาดนี้แน่”

Chinese

赵梅盛好一碗递给丈夫，“你看看你，粥都煮不好！不过女朋友倒是照顾的不错。”

Thai

จ้าวเหมยตักโจ๊กใส่ชามหนึ่งส่งให้สามี “ดูลูกสิ แม้แต่โจ๊กยังต้มได้ไม่ดีเลย! แต่เรื่องดูแลแฟนถือว่าทำได้ไม่เลวทีเดียว”

Chinese

这不忙着干坏事和上交工资么，李貌可不敢告诉他们真相，只在心里嘟哝了一句。

Thai

ก็นี่มัวแต่ยุ่งอยู่กับการทำเรื่องซุกซนแล้วก็มอบเงินเดือนให้นี่นา หลี่เม่าไม่กล้าบอกความจริงกับพวกเขา ได้แต่พึมพำอยู่ในใจ

Chinese

其实他厨艺并没有落下。

Thai

อันที่จริงฝีมือทำอาหารของเขาไม่ได้ตกเลยแม้แต่น้อย

Chinese

大玉每天晚上给爸妈煮粥，早上又给他准备早饭，李貌就每天中午下厨做饭伺候她。

Thai

ต้าอวี้ต้มโจ๊กให้พ่อแม่ทุกเย็น ตอนเช้าก็เตรียมอาหารเช้าให้เขา หลี่เม่าจึงเข้าครัวทำอาหารปรนนิบัติเธอทุกมื้อเที่ยง

Chinese

“你们今天辅导班怎么样？”李治拿起筷子开旋。

Thai

“วันนี้ชั้นเรียนกวดวิชาของพวกเธอเป็นยังไงบ้าง?” หลี่จื้อหยิบตะเกียบขึ้นมาเริ่มลงมือกินอย่างเอร็ดอร่อย

Chinese

“挺顺利的，效果也不错，已经有不少学生家长要求加人了。”李貌笑道。

Thai

“ราบรื่นดีครับ ผลตอบรับก็ไม่เลว มีผู้ปกครองนักเรียนจำนวนไม่น้อยขอเพิ่มคนเข้ามาแล้วครับ” หลี่เม่ายิ้มตอบ

Chinese

“那就好！”赵梅松了口气，霍地想起来件事，“对了，忙的一直忘了问，红玉她升学宴打算怎么办？”

Thai

“แบบนั้นก็ดีแล้ว!” จ้าวเหมยถอนหายใจอย่างโล่งอก พลันนึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ “จริงสิ มัวแต่ยุ่งจนลืมถามไปเลย งานเลี้ยงฉลองสอบติดของหงอวี้ตั้งใจจะจัดยังไงล่ะ?”

Chinese

李貌沉默片刻，“她不想办。”

Thai

หลี่เม่าเงียบไปครู่หนึ่ง “เธอไม่อยากจัดครับ”

Chinese

“为什么？状元啊，多大的大喜事！”赵梅顿住，不解问。

Thai

“ทำไมล่ะ? คนได้อันดับหนึ่งเชียวนะ เรื่องน่ายินดีใหญ่โตขนาดนี้!” จ้าวเหมยชะงัก ถามอย่างไม่เข้าใจ

Chinese

“人家升学宴都是父母替孩子操办，她……”李貌没接着说下去。

Thai

“งานเลี้ยงฉลองสอบติดของคนอื่น พ่อแม่ต่างก็เป็นคนช่วยจัดให้ลูก แต่เธอ…” หลี่เม่าไม่ได้พูดต่อ

Chinese

赵梅和李治恍然对视一眼，尽皆默然。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อสบตากันอย่างเข้าใจ ทั้งสองต่างพากันเงียบไป

Chinese

安静了好一会，空气中只有“呼嘟嘟”吃粥的声音。

Thai

เงียบไปพักใหญ่ ในอากาศมีเพียงเสียงซดโจ๊กดังซู้ดซ้าด

Chinese

李治忽道：“要不，你和红玉的升学宴搁一起办？”

Thai

หลี่จื้อเอ่ยขึ้นมาทันที “หรือว่าจะจัดงานเลี้ยงฉลองสอบติดของลูกกับหงอวี้รวมกันเลยล่ะ?”

Chinese

赵梅闻言，眼前一亮，“反正我家那边的亲戚都忙，也太远了，赶不过来，也就是请你们老师同学聚一聚……”

Thai

จ้าวเหมยได้ยินดังนั้น ดวงตาก็เป็นประกาย “ยังไงญาติฝั่งบ้านฉันก็ยุ่งกันหมด แถมยังไกลเกินไป มาร่วมงานไม่ทันอยู่แล้ว ก็แค่เชิญครูกับเพื่อนร่วมชั้นของพวกเธอมาสังสรรค์กัน…”

Chinese

她越想越觉着可行，看向儿子，“你问问红玉？”

Thai

เธอยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่าเข้าท่า จึงหันไปมองลูกชาย “ลูกลองไปถามหงอวี้ดูสิ?”

Chinese

李貌这几天一直在愁怎么解决这件事，也想过合办的可能，但这事肯定得父母同意。

Thai

หลายวันมานี้หลี่เม่ากลัดกลุ้มเรื่องวิธีแก้ปัญหานี้มาโดยตลอด เคยคิดถึงความเป็นไปได้ที่จะจัดร่วมกันอยู่เหมือนกัน แต่เรื่องนี้จำเป็นต้องให้พ่อแม่เห็นชอบด้วยอย่างแน่นอน

Chinese

只是没想到，自己还没说，他们就先提出来了。

Thai

เพียงแต่นึกไม่ถึงว่า ตนยังไม่ทันได้เอ่ยปาก พวกเขากลับเป็นฝ่ายเสนอขึ้นมาก่อนแล้ว

Chinese

“我说她不听，要不，妈你跟她说说？”李貌掏出手机，解锁递给她。

Thai

“ผมพูดเธอคงไม่ฟังหรอกครับ หรือไม่ แม่ลองคุยกับเธอดูดีไหมครับ?” หลี่เม่าหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา ปลดล็อกแล้วยื่นส่งให้เธอ

Chinese

“哼，我说就我说！”

Thai

“ฮึ แม่พูดก็แม่พูดสิ!”

Chinese

赵梅一把接过，翻开通讯录好半天，才指着屏幕上的一个名字道：“大玉是吧？”

Thai

จ้าวเหมยคว้าโทรศัพท์มา เลื่อนเปิดสมุดรายชื่ออยู่นานสองนาน ถึงได้ชี้ไปที่ชื่อหนึ่งบนหน้าจอแล้วเอ่ยถาม “ต้าอวี้ใช่ไหม?”

Chinese

李貌尴尬的点点头。

Thai

หลี่เม่าพยักหน้าอย่างกระอักกระอ่วน

Chinese

“这取得什么昵称，一点也不好听……”她嘀咕一句，按下通话键。

Thai

“ตั้งชื่อเล่นอะไรกัน ไม่เห็นเพราะสักนิด…” เธอพึมพำประโยคหนึ่งแล้วกดปุ่มโทรออก

Chinese

“无论我走到哪里都不能停止想你，

Thai

“ไม่ว่าฉันจะเดินไปที่ไหนก็มิอาจหยุดคิดถึงเธอได้

Chinese

亲爱的在我心底没人比你更美丽。”

Thai

ที่รัก ในก้นบึ้งหัวใจของฉัน ไม่มีใครงดงามเกินเธอ”

Chinese

“嗯，这铃声还挺好听，歌名叫什么？”她问。

Thai

“อืม เสียงรอสายนี้เพราะดีแฮะ เพลงชื่ออะไรเหรอ?” เธอถาม

Chinese

“额，爱的就是你。”

Thai

“เอ่อ ‘คนที่รักก็คือเธอ’ ครับ”

Chinese

这是他跟大玉在校广播表白时唱的歌，女朋友当天就把手机铃声换成了这个。

Thai

นี่คือเพลงที่เขาร้องตอนสารภาพรักกับต้าอวี้ผ่านทางเสียงตามสายของโรงเรียน แฟนสาวเปลี่ยนเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์มือถือเป็นเพลงนี้ในวันนั้นทันที

Chinese

赵梅肉麻的鸡皮疙瘩都快起来了，这时手机接通，对面传来了那丫头清脆甜腻的声音。

Thai

จ้าวเหมยเลี่ยนจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว ในตอนนั้นเองสายโทรศัพท์ก็เชื่อมต่อ ปลายสายมีเสียงใสหวานหยดย้อยของเด็กสาวคนนั้นดังขึ้นมา

Chinese

“小貌哥哥，今晚怎么这么早就给我打电话了呀？”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า ทำไมคืนนี้ถึงโทรหาฉันเร็วขนาดนี้เหรอคะ?”

Chinese

李治抬头，满眼笑意的看了看儿子。

Thai

หลี่จื้อเงยหน้าขึ้น มองดูลูกชายด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้ม

Chinese

赵梅也忍着笑，咳嗽一声，声音温柔道：“红玉，是我。”

Thai

จ้าวเหมยเองก็กลั้นหัวเราะเช่นกัน เธอแกล้งกระแอมทีหนึ่งแล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “หงอวี้ น้าเองนะ”

Chinese

对面忽地半天没了声音。

Thai

ปลายสายพลันเงียบกริบไร้เสียงตอบรับไปพักใหญ่

Chinese

“还在么？红玉？”她问。

Thai

“ยังอยู่ไหมจ๊ะ? หงอวี้?” เธอถาม

Chinese

“阿，阿姨好，我，我在，在的。”对面结结巴巴道。

Thai

“สะ สวัสดีค่ะคุณน้า หะ หนู หนูอยู่ค่ะ” ปลายสายตอบกลับมาอย่างตะกุกตะกัก

Chinese

赵梅的笑容扩散到嘴角，“听小貌说，你最近身体不舒服？要多喝热水，知道不？”

Thai

รอยยิ้มของจ้าวเหมยคลี่กว้างไปถึงมุมปาก “ได้ยินเสี่ยวเม่าบอกว่า ช่วงนี้เธอไม่ค่อยสบายเหรอ? ต้องดื่มน้ำอุ่นมากๆ นะ รู้ไหม?”

Chinese

“知，知道了。”

Thai

“ขะ เข้าใจแล้วค่ะ”

Chinese

李貌面色古怪，老妈你怎么这么像那些只会说多喝热水的渣男啊。

Thai

หลี่เม่ามีสีหน้าพิลึกพิลั่น แม่ครับ ทำไมแม่ถึงเหมือนพวกผู้ชายเฮงซวยที่วันๆ เอาแต่พูดว่าให้ดื่มน้ำอุ่นเยอะๆ ขนาดนี้เนี่ย

Chinese

“你煮的粥阿姨和叔叔都很喜欢，辛苦你了。”

Thai

“โจ๊กที่เธอต้ม น้ากับลุงชอบมากเลยนะ ลำบากเธอแย่เลย”

Chinese

“不，不辛苦。”

Thai

“มะ ไม่ลำบากค่ะ”

Chinese

“家里的卫生也多亏了你帮忙打扫，阿姨每天晚上回来都轻松不少。”

Thai

“เรื่องความสะอาดในบ้านก็ต้องขอบใจเธอที่ช่วยดูแล น้ากลับมาทุกเย็นเลยสบายขึ้นตั้งเยอะ”

Chinese

“不，不多亏。”

Thai

“มะ ไม่ต้องขอบใจค่ะ”

Chinese

赵梅觉着楚红玉几个字几个字往外蹦真的是可爱极了。

Thai

จ้าวเหมยรู้สึกว่าการที่ฉู่หงอวี้พูดตะกุกตะกักหลุดออกมาทีละคำสองคำแบบนี้ช่างน่ารักน่าเอ็นดูเหลือเกิน

Chinese

“小貌这个不省心的，叔叔阿姨平时上班忙，就要拜托你多管管他了，别让他不学好。”

Thai

“เสี่ยวเม่าคนนี้ไม่ค่อยน่าไว้ใจเท่าไหร่ ปกติน้ากับลุงทำงานยุ่ง คงต้องฝากฝังให้เธอช่วยคอยคุมเขาหน่อยแล้ว อย่าให้เขาทำตัวเหลวไหลเชียวนะ”

Chinese

李貌挑挑眉，心道大玉听了这话，接下来铁定要维护他了，结果。

Thai

หลี่เม่ายักคิ้ว ในใจคิดว่าต้าอวี้ได้ยินแบบนี้ ประโยคต่อไปต้องคอยปกป้องเขาแน่นอน แต่ผลปรากฏว่า

Chinese

“不，不拜托。”她还在结巴。

Thai

“มะ ไม่ฝากฝังค่ะ” เธอยังคงพูดติดอ่าง

Chinese

李治也是乐不可支。

Thai

หลี่จื้อเองก็ขำจนแทบทนไม่ไหวเช่นกัน

Chinese

“阿姨还没祝贺你高考取得好成绩呢，恭喜你啊！”

Thai

“น้ายังไม่ได้แสดงความยินดีที่เธอทำคะแนนสอบเกาเข่าได้ยอดเยี่ยมเลย ยินดีด้วยนะจ๊ะ!”

Chinese

“红玉，叔叔也恭喜你。”李治隔着餐桌大声道。

Thai

“หงอวี้ ลุงก็ยินดีด้วยนะ” หลี่จื้อเอ่ยเสียงดังข้ามโต๊ะอาหาร

Chinese

大玉听到了，也稍微提高音量，好像生怕李治听不见似的，“谢，谢谢叔叔阿姨。”

Thai

ต้าอวี้ได้ยินแล้วก็เร่งเสียงให้ดังขึ้นเล็กน้อย ราวกับกลัวว่าหลี่จื้อจะไม่ได้ยิน “ขะ ขอบคุณค่ะคุณลุงคุณน้า”

Chinese

赵梅终于转到正题，“红玉，过几天录取通知书就到了，我寻思着你和小貌的升学宴就一起办算了，反正请的都是你们的同学老师，也没什么外人，你觉着怎么样？”

Thai

ในที่สุดจ้าวเหมยก็วกเข้าประเด็นหลัก “หงอวี้ อีกไม่กี่วันหนังสือแจ้งการตอบรับเข้าเรียนก็คงจะมาถึงแล้ว น้าคิดว่างานเลี้ยงฉลองสอบติดของเธอกับเสี่ยวเม่าจัดร่วมกันไปเลยดีกว่า ยังไงคนที่เชิญมาก็มีแต่เพื่อนร่วมชั้นกับครูของพวกเธอ ไม่มีคนนอกอยู่แล้ว เธอคิดว่ายังไงจ๊ะ?”