โทษเสี่ยวเม่าไม่ได้（1 / 1）

Chinese

“夸她好看，夸她今天的衣服，夸她身上所有可以夸的地方。”李貌道。

Thai

“ชมว่าเธอสวย ชมชุดที่เธอใส่ในวันนี้ ชมทุกตรงในตัวเธอที่ชมได้” หลี่เม่ากล่าว

Chinese

“要是没什么地方可夸呢？”张强适时问。

Thai

“แล้วถ้าไม่มีตรงไหนให้ชมเลยล่ะ” จางเฉียงถามขึ้นมาได้จังหวะ

Chinese

“张强！！！你什么意思，你拐着弯儿说我没优点呗？！”张琳火了。

Thai

“จางเฉียง! นายหมายความว่าไง แอบแซะว่าฉันไม่มีข้อดีงั้นเหรอ?!” จางหลินโมโหขึ้นมาทันที

Chinese

“宝宝，你真漂亮。”张强脑子转得很快，脱口而出道。

Thai

“ที่รัก เธอสวยมากเลย” จางเฉียงหัวไวมาก โพล่งออกมาทันควัน

Chinese

张琳嘴角动了动，终究还是没压下去，却并不打算放过男朋友。

Thai

มุมปากของจางหลินกระตุก สุดท้ายก็กลั้นยิ้มไว้ไม่อยู่ แต่ก็ยังไม่คิดจะปล่อยแฟนหนุ่มไปง่ายๆ

Chinese

“没用！你别以为这样我就饶了你！”

Thai

“ไม่ได้ผลหรอก! อย่าคิดว่าทำแบบนี้แล้วฉันจะยอมยกโทษให้นะ!”

Chinese

嘴角带笑，可语气却凶的很，怎么看怎么一副打情骂俏的样子。

Thai

มุมปากมีรอยยิ้มแต่น้ำเสียงกลับดุเอาเรื่อง มองยังไงก็เป็นภาพการหยอกล้อออดอ้อนกันของคู่รักชัดๆ

Chinese

“宝宝，你今天戴的这个发卡真好看，跟你好配，我觉着这个比昨天那个更适合你。”张强一脸认真。

Thai

“ที่รัก กิ๊บติดผมที่เธอติดวันนี้สวยมากเลย เข้ากับเธอมาก ฉันว่าอันนี้เหมาะกับเธอมากกว่าอันเมื่อวานอีกนะ” จางเฉียงทำหน้าจริงจัง

Chinese

张琳伸手摸了摸耳侧的发卡，笑了笑：

Thai

จางหลินเอื้อมมือไปลูบกิ๊บติดผมข้างหู พลางยิ้มออกมา:

Chinese

“是嘛。”

Thai

“งั้นเหรอ”

Chinese

话说出口，她才反应过来。

Thai

พอพูดจบ เธอก็เพิ่งรู้ตัว

Chinese

“肺腑之言。”张强顺势牵起女朋友的小手。

Thai

“พูดจากใจจริงเลย” จางเฉียงถือโอกาสจับมือน้อยๆ ของแฟนสาวขึ้นมา

Chinese

张琳这下有些不好意思了，可她不想松开男朋友温暖的手掌，看向李貌转移话题道：

Thai

คราวนี้จางหลินเริ่มเขินอายขึ้นมาบ้างแล้ว แต่เธอก็ไม่อยากปล่อยมืออันอบอุ่นของแฟนหนุ่ม จึงหันไปมองหลี่เม่าเพื่อเปลี่ยนหัวข้อสนทนา:

Chinese

“你这个法子好像确实挺好用，他一夸我，我就生气不起来了。”

Thai

“วิธีของนายดูเหมือนจะได้ผลดีจริงๆ แฮะ พอเขาชมฉัน ฉันก็โกรธไม่ลงแล้ว”

Chinese

大玉、赵思妤和王玥亲眼看着张强和张琳来了场现场实践，同样觉着这个法子确实挺好用。

Thai

ต้าอวี้ จ้าวซืออวี๋ และหวังเยว่เห็นจางเฉียงกับจางหลินสาธิตให้ดูสดๆ ต่อหน้าต่อตา ก็รู้สึกเช่นกันว่าวิธีนี้ใช้ได้ผลดีจริงๆ

Chinese

“女生夸男生同样也会有效果。”

Thai

“ผู้หญิงชมผู้ชายก็ให้ผลลัพธ์แบบเดียวกันนะ”

Chinese

李貌一脚把瓶盖踢飞，笑道：“你们想想，吵着吵着，女生突然来一句：‘宝宝，你好帅’。”

Thai

หลี่เม่าเตะฝาขวดกระเด็นไป พลางหัวเราะพลางเอ่ย “พวกเธอลองคิดดูสิ ทะเลาะๆ กันอยู่ จู่ๆ ฝ่ายหญิงก็พูดขึ้นมาประโยคหนึ่งว่า ‘ที่รัก นายหล่อจัง’”

Chinese

“嘶……”

Thai

“ซี๊ด…”

Chinese

张强倒吸一口凉气，“这什么火也能给灭了啊。”

Thai

จางเฉียงสูดหายใจเข้าลึก “ไฟโทสะแบบไหนก็ดับหมดสิแบบนี้”

Chinese

“前提是两人的矛盾是小矛盾。”李貌补充道。

Thai

“มีข้อแม้ว่าความขัดแย้งของทั้งสองคนต้องเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นะ” หลี่เม่าเสริม

Chinese

“可是，有时候两个人吵架，情绪都很上头，压根想不起来这茬。”赵思妤道。

Thai

“แต่บางครั้งเวลาคนสองคนทะเลาะกัน อารมณ์มันขึ้นจนหน้ามืด คงนึกถึงเรื่องนี้ไม่ออกเลยน่ะสิ” จ้าวซืออวี๋เอ่ย

Chinese

“确实，上头的时候，可能就算想到了这个办法，也缺少一个让步的理由。”

Thai

“จริง พออารมณ์ขึ้น ต่อให้นึกถึงวิธีนี้ออก ก็อาจจะยังขาดเหตุผลที่จะยอมถอยให้กันอยู่ดี”

Chinese

李貌顿了顿，瞅了眼大玉，伸手牵过她的小手。

Thai

หลี่เม่าชะงักไปเล็กน้อย เหลือบมองต้าอวี้ แล้วยื่นมือไปจับมือน้อยๆ ของเธอไว้

Chinese

大玉见自己和小貌，张琳和张强都牵着手了，就伸出另一只手，牵住了赵思妤。

Thai

ต้าอวี้เห็นว่าตนเองกับเสี่ยวเม่า รวมถึงจางหลินกับจางเฉียงต่างก็จับมือกันอยู่ จึงยื่นมืออีกข้างไปจับมือจ้าวซืออวี๋ไว้

Chinese

而那边的张琳也拉住了王玥。

Thai

ส่วนจางหลินทางฝั่งนั้นก็ดึงมือหวังเยว่ไว้เช่นกัน

Chinese

赵思妤又和王玥手牵着手，六个人并排着走。

Thai

จ้าวซืออวี๋จับมือกับหวังเยว่อีกทอดหนึ่ง ทั้งหกคนจึงเดินจับมือเรียงแถวหน้ากระดานไปด้วยกัน

Chinese

李貌继续道：

Thai

หลี่เม่าพูดต่อ:

Chinese

“还有一句话，叫自己爱自己。

Thai

“ยังมีอีกประโยคหนึ่ง ที่บอกว่าต้องรักตัวเอง

Chinese

可这话太宽泛了，大多数人可能并不知道具体该怎么做。

Thai

แต่คำพูดนี้มันกว้างเกินไป คนส่วนใหญ่อาจไม่รู้ว่าในทางปฏิบัติควรทำอย่างไร

Chinese

可，如果我把这句话换成‘把自己当成自己的孩子来养’，是不是就容易理解了很多？”

Thai

แต่ถ้าฉันเปลี่ยนประโยคนี้เป็น ‘เลี้ยงดูตัวเองให้เหมือนกับเป็นลูกของตัวเอง’ มันจะเข้าใจง่ายขึ้นเยอะเลยใช่ไหมล่ะ”

Chinese

几个人都若有所思。

Thai

ทุกคนต่างทำท่าครุ่นคิด

Chinese

“就拿刚才的事来说，如果我们把自己当成自己的孩子来养。

Thai

“อย่างเรื่องเมื่อกี้ ถ้าเรามองว่าเรากำลังเลี้ยงตัวเองเหมือนลูก

Chinese

你希望看到自己的孩子因为爱情痛苦？你希望看到自己孩子分手后伤心欲绝？

Thai

เธออยากเห็นลูกของตัวเองต้องเจ็บปวดเพราะความรักไหม เธออยากเห็นลูกตัวเองอกหักเสียใจเจียนตายเหรอ

Chinese

我们都希望儿女幸福。

Thai

พวกเราต่างก็อยากให้ลูกๆ มีความสุขทั้งนั้น

Chinese

所以，自己爱自己，这就是我们在上头的时候让一步的理由。

Thai

เพราะฉะนั้น การรักตัวเองนี่แหละคือเหตุผลที่เราควรยอมถอยก้าวหนึ่งตอนที่อารมณ์กำลังขึ้น

Chinese

至于思妤说得想不到这茬，那就每次强制自己想到这一点，时间长了，也就习惯了。”

Thai

ส่วนที่ซืออวี๋บอกว่านึกไม่ออก ก็แค่บังคับตัวเองให้นึกถึงจุดนี้ทุกครั้ง นานวันเข้าก็จะชินไปเอง”

Chinese

“有意思，把自己当成自己的孩子来养。”

Thai

“น่าสนใจ เลี้ยงดูตัวเองให้เหมือนกับเป็นลูกของตัวเอง”

Chinese

“啧，貌子，说，从哪儿看来的，一套一套的。”

Thai

“จิ๊ ไอ้เม่า บอกมาซะดีๆ ไปอ่านมาจากไหนเนี่ย มาเป็นชุดเลยนะ”

Chinese

“完蛋了，李貌，你给了我一个强大的胡吃海喝不减肥的理由！”王玥忽然苦着脸道。

Thai

“แย่แล้ว หลี่เม่า นายให้เหตุผลอันทรงพลังในการกินแหลกไม่อั้นโดยไม่ต้องลดน้ำหนักกับฉันซะแล้ว!” หวังเยว่ทำหน้ามุ่ยพลางโอดครวญขึ้นมาทันที

Chinese

“嗯？”大家都一脸困惑。

Thai

“หืม” ทุกคนต่างทำหน้างุนงง

Chinese

“按照李貌说的，把自己当成自己的孩子养，你们舍得不让自己的孩子吃好吃的？”王玥解释。

Thai

“ก็ถ้าทำตามที่หลี่เม่าบอก ให้เลี้ยงตัวเองเหมือนลูก พวกเธอทำใจไม่ให้ลูกตัวเองกินของอร่อยๆ ลงเหรอ” หวังเยว่อธิบาย

Chinese

众人一呆。

Thai

ทุกคนถึงกับอึ้งไป

Chinese

“好了，以后我们长胖了可以都怪到李貌头上。”张琳嘻嘻笑道。

Thai

“เอาล่ะ ต่อไปถ้าพวกเราอ้วนขึ้น ก็โทษหลี่เม่าได้หมดเลย” จางหลินหัวเราะคิกคัก

Chinese

一直话很少的大玉不干了，脆声道：

Thai

ต้าอวี้ที่ปกติพูดน้อยเริ่มไม่ยอมแล้ว เอ่ยเสียงใสขึ้นมาทันที:

Chinese

“不能怪小貌！”

Thai

“โทษเสี่ยวเม่าไม่ได้นะ!”

Chinese

“咦，这谁啊，哦，原来是红玉啊，你再不说话，我都快把你忘了。”张琳调侃她。

Thai

“เอ๊ะ ใครกันน่ะ อ๋อ ที่แท้ก็หงอวี้นี่เอง ถ้าเธอไม่พูด ฉันเกือบจะลืมเธอไปแล้วเนี่ย” จางหลินเอ่ยแซว

Chinese

“不能怪小貌！”大玉强调。

Thai

“โทษเสี่ยวเม่าไม่ได้นะ!” ต้าอวี้ย้ำ

Chinese

“哎哎哎！路灯！路灯！”

Thai

“เฮ้ยๆๆ! เสาไฟ! เสาไฟ!”

Chinese

六个人并排走在人行道上，有点拥挤，好在大冬天的，这个点外面几乎没人，他们没有挡着别人的道。

Thai

ทั้งหกคนเดินเรียงหน้ากระดานบนทางเท้า ดูค่อนข้างเบียดเสียดกันอยู่บ้าง แต่โชคดีที่เป็นฤดูหนาว เวลานี้แทบไม่มีใครอยู่ข้างนอก พวกเขาจึงไม่ได้ขวางทางใคร

Chinese

一群人聊的热络，都没看到前面的路灯，好在李貌反应快，迅速拉停大玉，要不然这妮子估计已经撞到路灯杆上了。

Thai

ทุกคนคุยกันอย่างออกรสจนไม่มีใครสังเกตเห็นเสาไฟส่องทางข้างหน้า โชคดีที่หลี่เม่าไหวพริบไว รีบดึงต้าอวี้ให้หยุด ไม่อย่างนั้นแม่สาวน้อยคนนี้คงชนเข้ากับเสาไฟไปแล้ว

Chinese

李貌看着路灯杆，突然想到一个好玩的。

Thai

หลี่เม่ามองเสาไฟ แล้วจู่ๆ ก็นึกเรื่องสนุกขึ้นมาได้เรื่องหนึ่ง

Chinese

“我听说冬天不能舔铁栏杆，要不然舌头会被粘住。”

Thai

“ฉันได้ยินมาว่าหน้าหนาวห้ามเลียราวเหล็ก ไม่อย่างนั้นลิ้นจะติดแน่นแกะไม่ออก”

Chinese

“嗯？真的假的？”

Thai

“หืม จริงหรือเปล่าเนี่ย”

Chinese

六个人围住路灯杆，都用手摸了摸。

Thai

ทั้งหกคนล้อมรอบเสาไฟ แล้วต่างก็เอามือไปลูบๆ คลำๆ

Chinese

“我们这儿不是很靠北边，气温不够低，应该不行吧。”

Thai

“บ้านเราไม่ได้อยู่ทางเหนือขนาดนั้น อุณหภูมิไม่ได้ต่ำพอ ไม่น่าจะติดหรอกมั้ง”

Chinese

“实践是检验真理的唯一标准。”

Thai

“การลงมือปฏิบัติจริงคือมาตรฐานเดียวในการพิสูจน์ความจริง”

Chinese

张强二话没说，出于好奇心，已经舔了一口，安然无恙。

Thai

จางเฉียงไม่พูดพร่ำทำเพลง ด้วยความอยากรู้อยากเห็น เขาจึงเลียไปทีหนึ่งแล้ว และไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย

Chinese

“没事。”他语气竟然有点失落。

Thai

“ไม่เห็นเป็นไรเลย” น้ำเสียงของเขากลับฟังดูผิดหวังอยู่นิดๆ

Chinese

“怎么？你还真想被粘住？”张琳没好气拍了他一下，“还有，起码擦一擦再舔啊！”

Thai

“ทำไม นายอยากให้มันติดจริงๆ รึไง” จางหลินตีเขาไปทีหนึ่งอย่างเคืองๆ “อีกอย่าง อย่างน้อยก็เช็ดสักหน่อยก่อนเลียสิ!”

Chinese

李貌眼珠转了转，道：“我也来试试。”

Thai

หลี่เม่ากลอกตาไปมาแล้วพูดว่า “ฉันขอลองบ้าง”

Chinese

“舔这儿。”大玉忙上手贴心的给小貌擦了一块地方。

Thai

“เลียตรงนี้สิ” ต้าอวี้รีบยื่นมือไปเช็ดตรงเสาไฟให้เสี่ยวเม่าอย่างใส่ใจ

Chinese

李貌伸出舌头，在朋友们期待的目光中舔了上去。

Thai

หลี่เม่ายื่นลิ้นออกมาแล้วเลียลงไปท่ามกลางสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความคาดหวังของเพื่อนๆ

Chinese

结果……

Thai

ผลปรากฏว่า…

Chinese

“嗯？我靠，我怎么收不回来了，粘住了！”李貌含含糊糊惊慌道。

Thai

“อื้อ? เชี่ย ดึงลิ้นกลับไม่ได้แล้ว มันติดแล้ว!” หลี่เม่าร้องออกมาอย่างตื่นตระหนกด้วยเสียงอู้อี้

Chinese

“啊？”大玉忙凑近瞅了瞅，急道：“怎么会这样，现在怎么办……”

Thai

“เอ๊ะ?” ต้าอวี้รีบยื่นหน้าเข้าไปดูใกล้ๆ พลางเอ่ยอย่างร้อนรน “ทำไมเป็นแบบนี้ล่ะ แล้วตอนนี้จะทำยังไงดี…”

Chinese

大玉说着说着，忽看到小貌冲她隐晦的眨了眨眼，她愣了一下，马上反应过来，继续装作担忧：

Thai

ต้าอวี้พูดไปพูดมา จู่ๆ ก็เห็นเสี่ยวเม่าแอบขยิบตาให้ เธอชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจทันทีแล้วแกล้งทำเป็นกังวลต่อ:

Chinese

“为什么张强没事，小貌你却被粘住了？”

Thai

“ทำไมจางเฉียงไม่เป็นไร แต่เสี่ยวเม่านายกลับติดล่ะ”

Chinese

其他几个人这时也凑近瞅了瞅，七嘴八舌：

Thai

คนอื่นๆ ในตอนนั้นก็พากันยื่นหน้าเข้ามาดูใกล้ๆ ต่างคนต่างพูดขึ้นมา:

Chinese

“真奇了怪了，难道这边的温度更低？”

Thai

“แปลกประหลาดจริงๆ หรือว่าตรงนี้อุณหภูมิจะต่ำกว่า”

Chinese

“不应该啊！”

Thai

“ไม่น่าจะใช่นะ!”

Chinese

“现在怎么办？”

Thai

“แล้วตอนนี้จะทำยังไงดี”

Chinese

张强不信邪，又舔了一下，微微蹙眉：“没事啊，我还是没事。”

Thai

จางเฉียงไม่ปักใจเชื่อ จึงลองเลียดูอีกที พลางขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่เป็นไรนี่ ฉันก็ยังไม่เป็นไรเลย”

Chinese

“我也没事。”

Thai

“ฉันก็ไม่เป็นไร”

Chinese

“我也是。”

Thai

“ฉันก็เหมือนกัน”

Chinese

眼看着张琳、赵思妤和王玥都舔过了，李貌突然拉着大玉就跑。

Thai

เมื่อเห็นว่าจางหลิน จ้าวซืออวี๋ และหวังเยว่ต่างก็เลียกันหมดแล้ว หลี่เม่าก็ดึงมือต้าอวี้วิ่งพรวดออกไปทันที

Chinese

留在原地的四个人愣愣看着他们越跑越远的身影。

Thai

ทั้งสี่คนที่ถูกทิ้งไว้กับที่ยืนมองแผ่นหลังของทั้งสองคนที่วิ่งไกลออกไปเรื่อยๆ อย่างอึ้งๆ

Chinese

“狗儿子，你敢耍我们，你给我站住。”

Thai

“ไอ้ลูกหมา กล้าหลอกพวกเราเหรอ หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”

Chinese

还是张强最先反应过来，狂奔着追了上去。

Thai

ยังคงเป็นจางเฉียงที่ได้สติก่อนใคร เขาสับขาวิ่งไล่ตามไปสุดแรงเกิด

Chinese

“李貌！”

Thai

“หลี่เม่า!”

Chinese

“红玉，你学坏了！”

Thai

“หงอวี้ เธอร้ายขึ้นแล้วนะ!”

Chinese

剩下的三女回过神，哇哇叫着跟上。

Thai

สามสาวที่เหลือได้สติก็พากันกรี๊ดกร๊าดแล้ววิ่งตามไป

Chinese

刚被“凌辱”过的路灯杆立在原地，在冬夜里闪了两下，仿佛是在抽泣。

Thai

เสาไฟส่องทางที่เพิ่งถูก ‘ย่ำยี’ ยืนตระหง่านอยู่ที่เดิม กะพริบสองสามทีท่ามกลางค่ำคืนอันหนาวเหน็บ ราวกับกำลังสะอึกสะอื้น

Chinese

六个人在人行道上追逐，直到实在累的不行了才停下。

Thai

ทั้งหกคนวิ่งไล่กวดกันไปตามทางเท้า จนกระทั่งเหนื่อยจนทนไม่ไหวแล้วถึงได้ยอมหยุด

Chinese

后来看到一只野猫迈着猫步从他们面前优雅的走过，张琳发神经学起了猫步，然后又怂恿其他人加入，比比谁走得好看。

Thai

หลังจากนั้น พอเห็นแมวจรจัดตัวหนึ่งเดินนวยนาดด้วยท่วงท่าแคตวอล์กอย่างสง่างามผ่านหน้าไป จางหลินก็นึกคึกเดินเลียนแบบท่าแมวขึ้นมา จากนั้นก็ยุให้คนอื่นๆ มาร่วมวงด้วยเพื่อประชันกันว่าใครจะเดินได้สวยกว่า

Chinese

平日里文静的王玥和害羞的大玉，被大家劝了几句，眼看躲不过，又见大街上没人，也疯了一把，跟着大家有模有样走了起来。

Thai

หวังเยว่ที่ปกติเรียบร้อยและต้าอวี้ที่ขี้อาย โดนทุกคนคะยั้นคะยอเข้าสองสามประโยค เมื่อเห็นว่าเลี่ยงไม่ได้ ทั้งบนถนนก็ไม่มีคนอื่น จึงยอมร่วมสนุกบ้าบอไปด้วย พลางเดินตามทุกคนอย่างเอาเรื่องเอาราว

Chinese

李貌就更别说了，压根不会因为心里实际年龄大，就觉着这些幼稚，就放不开手脚。

Thai

ส่วนหลี่เม่ายิ่งไม่ต้องพูดถึง เขาไม่คิดว่าเรื่องพวกนี้ดูไร้เดียงสาจนเก้ๆ กังๆ เพียงเพราะอายุจิตใจจริงของตัวเองมากกว่าเลยสักนิด

Chinese

俗话说得好，男人至死是少年。

Thai

สุภาษิตโบราณว่าไว้ได้ดีจริงๆ ผู้ชายไม่ว่าจะอายุเท่าไหร่ก็ยังคงมีความเป็นเด็กหนุ่มอยู่เสมอ