ได้สิ (1 / 1)
可以呀(1 / 1)แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
晨,科大校内家属楼。
ไทย
เช้าตรู่ ภายในตึกพักอาศัยของครอบครัวบุคลากรเคอต้า
จีน
一间普通的三房户型内。
ไทย
ภายในห้องพักแบบสามห้องนอนธรรมดาห้องหนึ่ง
จีน
“乐怡,起床上学了。”女人拉开窗帘,推了推床上的女儿。
ไทย
“เล่ออี๋ ตื่นไปโรงเรียนได้แล้ว” หญิงคนนั้นดึงผ้าม่านเปิดออกพลางเขย่าตัวลูกสาวที่อยู่บนเตียง
จีน
张乐怡闭着眼睛翻了个身,又没了动静。
ไทย
จางเล่ออี๋พลิกตัวทั้งที่ยังหลับตาอยู่ แล้วก็นิ่งเงียบไปอีกครั้ง
จีน
“再不起床就要迟到了。”
ไทย
“ถ้ายังไม่ตื่นจะสายเอานะ”
จีน
女人又柔声叫了几次,揉了揉女儿的小脸蛋。
ไทย
หญิงคนนั้นส่งเสียงเรียกอย่างอ่อนโยนอีกหลายครั้ง พลางลูบแก้มเล็กๆ ของลูกสาว
จีน
张乐怡这才迷迷糊糊用小手揉了揉眼睛,打了个哈欠,慢吞吞伸了个懒腰。
ไทย
จางเล่ออี๋ถึงได้เอามือน้อยๆ ขยี้ตาอย่างสะลึมสะลือ หาวออกมาหนึ่งหวอด แล้วบิดขี้เกียจอย่างเชื่องช้า
จีน
“衣服都在被窝里暖着,快,一鼓作气就不冷了。”
ไทย
“เสื้อผ้าอุ่นอยู่ในผ้าห่มหมดแล้ว เร็วเข้า ฮึดทีเดียวจะได้ไม่หนาว”
จีน
张乐怡躺在小床上,脸蛋红扑扑的,眯缝着的眼睛,直直盯着天花板发呆,好一会才一脸茫然和天真的钻进被窝深处穿衣服。
ไทย
จางเล่ออี๋นอนอยู่บนเตียงหลังเล็ก แก้มแดงระเรื่อ ดวงตาที่หรี่อยู่จ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย ชั่วครู่ใหญ่ถึงได้มุดลึกลงไปในผ้าห่มเพื่อสวมเสื้อผ้าด้วยสีหน้ามึนงงและไร้เดียงสา
จีน
女人看着蠕动的被窝,脸上露出个宠溺的微笑。
ไทย
หญิงคนนั้นมองผ้าห่มที่ขยับดุ๊กดิ๊ก บนใบหน้าเผยรอยยิ้มเอ็นดู
จีน
“妈妈,帮帮我,我找不到方向了。”被窝里的张乐怡忽求救道,声音软软糯糯的。
ไทย
“แม่ ช่วยหนูด้วย หนูหาทางไม่เจอแล้ว” จางเล่ออี๋ที่อยู่ในผ้าห่มพลันร้องขอความช่วยเหลือ น้ำเสียงอ่อนนุ่มน่ารัก
จีน
女人掀开被子一瞅,张乐怡头上套着件毛衣,两只小手扒拉来扒拉去,脑袋就是找不着毛衣的领口。
ไทย
หญิงคนนั้นเปิดผ้าห่มออกดู เห็นจางเล่ออี๋เอาเสื้อไหมพรมคลุมหัวไว้ สองมือน้อยๆ ตะกุยไปมา แต่หัวกลับหาคอเสื้อไม่เจอสักที
จีน
女人笑了笑,坐到床边帮忙。
ไทย
หญิงคนนั้นยิ้มขำ แล้วนั่งลงข้างเตียงเพื่อช่วย
จีน
费了九牛二虎之力,张乐怡终于穿好衣服。
ไทย
หลังจากทุ่มเทแรงกายแรงใจอย่างยากลำบาก ในที่สุดจางเล่ออี๋ก็สวมเสื้อผ้าเสร็จ
จีน
然后她熟练的把自己的被子折好,下床趿拉上拖鞋,脑袋上竖着根呆毛,有气无力缓慢朝卫生间挪去。
ไทย
จากนั้นเธอก็พับผ้าห่มของตัวเองอย่างคล่องแคล่ว ลงจากเตียงสวมรองเท้าแตะลากไปกับพื้น บนหัวมีปอยผมชี้โด่เด่อันหนึ่ง แล้วค่อยๆ ลากตัวเดินไปยังห้องน้ำอย่างหมดเรี่ยวแรง
จีน
“鞋又穿反了。”女人在后面提醒。
ไทย
“ใส่รองเท้าสลับข้างอีกแล้วนะ” หญิงคนนั้นเอ่ยเตือนอยู่ด้านหลัง
จีน
张乐怡低头看了看,没管。
ไทย
จางเล่ออี๋ก้มลงมอง แต่ก็ไม่สนใจ
จีน
刷牙洗漱过后,餐桌上。
ไทย
หลังจากแปรงฟันล้างหน้าเสร็จ บนโต๊ะอาหาร
จีน
张乐怡坐在椅子上喝着牛奶,吃着包子。
ไทย
จางเล่ออี๋นั่งอยู่บนเก้าอี้พลางดื่มนมและกินซาลาเปา
จีน
她妈妈站在她背后帮她梳理着头发,她爸爸张建鹏给女儿剥着煮鸡蛋。
ไทย
แม่ของเธอยืนอยู่ด้านหลังช่วยหวีผมให้ ส่วนจางเจี้ยนเผิงผู้เป็นพ่อกำลังปอกไข่ต้มให้ลูกสาว
จีน
“慢点吃,别噎着了。”张建鹏道。
ไทย
“ค่อยๆ กิน ระวังติดคอ” จางเจี้ยนเผิงเอ่ย
จีน
自从上次发生那种事,他们就再也没敢让女儿在上学的路上吃早饭。
ไทย
นับตั้งแต่เกิดเรื่องคราวนั้นขึ้น พวกเขาก็ไม่กล้าให้ลูกสาวกินมื้อเช้าระหว่างทางไปโรงเรียนอีกเลย
จีน
张乐怡点点头,没说话,她还没从睡梦中缓过来。
ไทย
จางเล่ออี๋พยักหน้า ไม่ได้พูดอะไร เธอยังไม่ตื่นเต็มตาดี
จีน
她妈妈帮她扎好头发,又帮她把书包拿出来放在了沙发上,然后忙着收拾卧室。
ไทย
แม่ของเธอมัดผมให้เสร็จแล้ว ก็ช่วยหยิบกระเป๋านักเรียนมาวางไว้บนโซฟา จากนั้นก็ง่วนอยู่กับการเก็บกวาดห้องนอน
จีน
张建鹏静静看了会宝贝女儿,去了卫生间刮胡子。
ไทย
จางเจี้ยนเผิงมองดูลูกสาวสุดที่รักเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินไปโกนหนวดในห้องน้ำ
จีน
张乐怡吃完早饭,来到沙发旁,打开书包检查作业有没有带。
ไทย
จางเล่ออี๋กินมื้อเช้าเสร็จก็เดินมาที่ข้างโซฟา เปิดกระเป๋านักเรียนตรวจดูว่าเอาการบ้านมาด้วยหรือยัง
จีน
拉拉链的时候,看到书包上的奥特曼挂坠,她忽甜甜的笑了。
ไทย
ตอนที่รูดซิป เมื่อเห็นพวงกุญแจอุลตร้าแมนบนกระเป๋า เธอก็พลันยิ้มหวานออกมา
จีน
想起什么,她点开茶几上爸爸的手机看了眼。
ไทย
นึกอะไรขึ้นมาได้ เธอจึงกดเปิดดูโทรศัพท์มือถือของพ่อบนโต๊ะน้ำชา
จีน
星期三。
ไทย
วันพุธ
จีน
今天大哥哥和大姐姐会来看自己。
ไทย
วันนี้พี่ชายกับพี่สาวจะมาหาเธอ
จีน
这是学校门口的老师告诉她的,说哥哥姐姐每个星期三才会过来。
ไทย
นี่เป็นเรื่องที่คุณครูหน้าโรงเรียนบอกเธอ โดยบอกว่าพี่ชายกับพี่สาวจะมาทุกวันพุธเท่านั้น
จีน
张乐怡大眼睛眨呀眨的。
ไทย
จางเล่ออี๋กะพริบตาโตปริบๆ
จีน
哥哥姐姐送自己奥特曼,自己也应该送他们东西才对,哥哥说这叫……叫“往来”。
ไทย
พี่ชายกับพี่สาวให้อุลตร้าแมนกับเธอ เธอก็ควรจะให้อะไรพวกเขาตอบแทนบ้าง พี่ชายบอกว่านี่เรียกว่า…เรียกว่า “การไปมาหาสู่”
จีน
她左右看了看,想了想,自己好像没什么东西可以送哥哥姐姐。
ไทย
เธอมองซ้ายมองขวา นึกคิดดูแล้ว ดูเหมือนตัวเองจะไม่มีอะไรให้พี่ชายกับพี่สาวเลย
จีน
视线扫过餐桌,待看到盛鸡蛋的碗时,她眼睛一亮。
ไทย
สายตากวาดมองไปที่โต๊ะอาหาร พอเห็นชามใส่ไข่ ดวงตาของเธอก็เป็นประกาย
จีน
爸爸妈妈说没人不喜欢吃鸡蛋,那哥哥姐姐肯定也喜欢。
ไทย
พ่อกับแม่บอกว่าไม่มีใครไม่ชอบกินไข่ ถ้าอย่างนั้นพี่ชายกับพี่สาวก็ต้องชอบแน่นอน
จีน
想到着,她偷偷看了眼卧室和卫生间方向,背上小书包,垫着脚,脚步轻轻来到餐桌旁,跟做贼似的迅速拿走最后两个煮鸡蛋,放进了口袋里。
ไทย
คิดได้ดังนั้น เธอก็แอบชำเลืองมองไปทางห้องนอนกับห้องน้ำ สะพายกระเป๋านักเรียนใบเล็ก เขย่งปลายเท้า ย่องเบาๆ ไปที่ข้างโต๊ะอาหาร แล้วรีบหยิบไข่ต้มสองฟองสุดท้ายใส่กระเป๋าเสื้อราวกับหัวขโมย
จีน
跟着轻轻来到门边,冲里面喊了一句“爸爸妈妈我去上学了”,就打开门一溜烟跑了。
ไทย
จากนั้นก็ค่อยๆ เดินไปที่ข้างประตู ตะโกนบอกข้างในว่า “พ่อคะแม่คะ หนูไปโรงเรียนแล้วนะ” แล้วเปิดประตูวิ่งแน่บออกไปทันที
จีน
“路上慢点!”
ไทย
“เดินระวังๆ ด้วยนะ!”
จีน
张建鹏从卫生间出来的时候,宝贝女儿已经不见踪影。
ไทย
ตอนที่จางเจี้ยนเผิงเดินออกมาจากห้องน้ำ ลูกสาวสุดที่รักก็หายไปไร้ร่องรอยเสียแล้ว
จีน
他摇头笑了笑。
ไทย
เขาส่ายหัวยิ้มๆ
จีน
为了培养乐怡的自理能力,叠被子,洗漱,独自上学,等等一些事他们都是让乐怡自己完成。
ไทย
เพื่อฝึกฝนความสามารถในการดูแลตัวเองของเล่ออี๋ เรื่องต่างๆ เช่น การพับผ้าห่ม การล้างหน้าแปรงฟัน การไปโรงเรียนคนเดียว พวกเขาล้วนให้เล่ออี๋ทำด้วยตัวเองทั้งหมด
จีน
一开始乐怡一个人上学,自己和妻子也不放心。
ไทย
ตอนแรกที่เล่ออี๋ไปโรงเรียนคนเดียว เขากับภรรยาก็ไม่วางใจเหมือนกัน
จีน
可在悄悄跟踪了一个月后,以及了解到科大校园的安全性,他们就跟其他家长一样,放心的让孩子自己去上学。
ไทย
แต่หลังจากแอบสะกดรอยตามอยู่หนึ่งเดือน ประกอบกับรับรู้ถึงความปลอดภัยภายในรั้วมหาวิทยาลัยเคอต้า พวกเขาก็เหมือนกับผู้ปกครองคนอื่นๆ ที่ปล่อยให้ลูกไปโรงเรียนเองได้อย่างสบายใจ
จีน
刮完胡子出来,妻子这时候也收拾好了房间,两人来到餐桌旁准备吃早饭,结果……
ไทย
หลังโกนหนวดเสร็จเดินออกมา ภรรยาก็เก็บกวาดห้องเรียบร้อยพอดี ทั้งสองคนเดินมาที่ข้างโต๊ะอาหารเตรียมจะกินมื้อเช้า ปรากฏว่า…
จีน
“嗯?碗里的鸡蛋呢?”
ไทย
“หืม? ไข่ในชามล่ะ?”
จีน
“我明明记得煮了三个啊!”
ไทย
“ฉันจำได้แม่นเลยว่าต้มไว้สามฟองนี่นา!”
จีน
“你没吃?”
ไทย
“คุณไม่ได้กินเหรอ?”
จีน
“我给乐怡剥完鸡蛋就去刮胡子了。”
ไทย
“ผมปอกไข่ให้เล่ออี๋เสร็จก็ไปโกนหนวดเลย”
จีน
“那……”
ไทย
“งั้น…”
จีน
“乐怡拿的?”
ไทย
“เล่ออี๋เอาไปเหรอ?”
จีน
“她拿鸡蛋干嘛?”
ไทย
“ลูกจะเอาไข่ไปทำไมกัน?”
จีน
“没吃饱?”
ไทย
“กินไม่อิ่มเหรอ?”
จีน
夫妻俩对视一眼,百思不得其解。
ไทย
สองสามีภรรยาสบตากัน คิดอย่างไรก็คิดไม่ตก
จีน
“她不会又噎着吧?”女人担忧道。
ไทย
“ลูกคงไม่ติดคออีกหรอกนะ?” หญิงคนนั้นเอ่ยด้วยความกังวล
จีน
张建鹏摇摇头,“乐怡聪明着呢,上次那么一下过后,有了教训,她不会再边走边吃东西了,这样,我给她幼儿园老师打个电话。”
ไทย
จางเจี้ยนเผิงส่ายหน้า “เล่ออี๋ฉลาดจะตาย โดนไปทีหนึ่งคราวนั้น มีบทเรียนแล้ว ลูกไม่เดินกินตามทางอีกหรอก เอาแบบนี้ เดี๋ยวผมโทรหาครูอนุบาลของลูกเอง”
จีน
……
ไทย
…
จีน
张乐怡以前上学走路,两条短小的胳膊会自然耷拉在腰侧,随着前进的脚步前后摆动。
ไทย
เมื่อก่อนเวลาจางเล่ออี๋เดินไปโรงเรียน แขนสั้นๆ ทั้งสองข้างจะทิ้งลงข้างเอวอย่างเป็นธรรมชาติ และแกว่งไปข้างหน้าข้างหลังตามจังหวะก้าวเดิน
จีน
今天,她的胳膊没再垂在腰侧,也没再摆动。
ไทย
ทว่าวันนี้ แขนของเธอไม่ได้ทิ้งลงข้างเอว และไม่ได้แกว่งอีกต่อไป
จีน
她抬起两只小手,张开手掌护在左右两个口袋上方,好像里面有什么绝世易碎的珍宝。
ไทย
เธอยกมือน้อยๆ ทั้งสองข้างขึ้น กางฝ่ามือออกปกป้องอยู่เหนือกระเป๋าเสื้อทั้งซ้ายและขวา ราวกับว่าข้างในมีสมบัติล้ำค่าที่แตกหักง่ายอย่างยิ่ง
จีน
颠颠来到幼儿园门口,果然,哥哥姐姐又来了。
ไทย
เดินเตาะแตะมาถึงหน้าประตูโรงเรียนอนุบาล แล้วก็เป็นอย่างที่คิด พี่ชายกับพี่สาวมาอีกแล้วจริงๆ
จีน
“哥哥!姐姐!”
ไทย
“พี่ชาย! พี่สาว!”
จีน
她隔老远就开始脆声打招呼。
ไทย
เธอเริ่มทักทายด้วยน้ำเสียงแจ่มใสตีก้องมาแต่ไกล
จีน
可能是今早“偷”了鸡蛋的缘故,她从睡意朦胧中清醒过来的时间大大缩短,展示出了她原本就活泼的一面。
ไทย
อาจเป็นเพราะเมื่อเช้านี้ “ขโมย” ไข่มา เวลาที่เธอใช้สร่างจากอาการงัวเงียจึงสั้นลงอย่างมาก และแสดงให้เห็นถึงด้านที่ร่าเริงตามปกติของเธอ
จีน
李貌和楚红玉小跑着迎了过去。
ไทย
หลี่เม่ากับฉู่หงอวี้วิ่งเหยาะๆ เข้ามาต้อนรับ
จีน
“乐怡,早上好呀。”
ไทย
“เล่ออี๋ อรุณสวัสดิ์จ้ะ”
จีน
“哥哥姐姐早上好!”
ไทย
“พี่ชายพี่สาว อรุณสวัสดิ์ค่ะ!”
จีน
李貌见张乐怡姿势有些奇怪,好奇问:“口袋里有什么东西吗?”
ไทย
หลี่เม่าเห็นท่าทางของจางเล่ออี๋ดูแปลกไป จึงถามอย่างสงสัย “ในกระเป๋ามีอะไรอยู่เหรอ?”
จีน
大玉这时也注意到了,疑惑的看向张乐怡。
ไทย
ต้าอวี้เองก็สังเกตเห็นในตอนนี้ จึงมองจางเล่ออี๋ด้วยความสงสัย
จีน
张乐怡腼腆一笑,两只肉乎乎的小手同时伸进口袋,然后一手拿着个鸡蛋递到李貌和大玉面前。
ไทย
จางเล่ออี๋ยิ้มเอียงอาย สองมือน้อยๆ อวบอ้วนล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อพร้อมกัน จากนั้นก็ถือไข่ข้างละฟองยื่นมาตรงหน้าหลี่เม่ากับต้าอวี้
จีน
“哥哥姐姐,给!”
ไทย
“พี่ชายพี่สาว ให้ค่ะ!”
จีน
李貌和大玉错愕的看着眼前的鸡蛋,又扭头对视一眼,都有点懵。
ไทย
หลี่เม่ากับต้าอวี้มองดูไข่ตรงหน้าด้วยความประหลาดใจ แล้วหันไปสบตากัน ทั้งคู่ต่างก็งงงวยเล็กน้อย
จีน
张乐怡见他们这样,小脸一垮,弱弱问:
ไทย
จางเล่ออี๋เห็นพวกเขาเป็นแบบนี้ ใบหน้าเล็กๆ ก็หงอยลง ถามเสียงแผ่วว่า
จีน
“哥哥姐姐是不喜欢鸡蛋吗?”
ไทย
“พี่ชายพี่สาวไม่ชอบไข่เหรอคะ?”
จีน
李貌和大玉瞬间回过神,忙接过她手上的鸡蛋。
ไทย
หลี่เม่ากับต้าอวี้ได้สติกลับมาในทันที รีบรับไข่ในมือของเธอมา
จีน
“喜欢,怎么会不喜欢。”
ไทย
“ชอบสิ ทำไมจะไม่ชอบล่ะ”
จีน
“太谢谢乐怡了,乐怡怎么知道哥哥姐姐喜欢吃鸡蛋的?”
ไทย
“ขอบคุณเล่ออี๋มากเลยนะ เล่ออี๋รู้ได้ยังไงว่าพี่ชายกับพี่สาวชอบกินไข่?”
จีน
“嘻嘻,我爸爸妈妈说,没有人不喜欢吃鸡蛋。”
ไทย
“ฮิๆ พ่อกับแม่ของหนูบอกว่า ไม่มีใครไม่ชอบกินไข่หรอกค่ะ”
จีน
张乐怡小脸重新挂上了笑容,然后仰头看看李貌手上的鸡蛋和他的嘴巴,又看看楚红玉手上的鸡蛋和她的嘴巴。
ไทย
ใบหน้าน้อยๆ ของจางเล่ออี๋กลับมามีรอยยิ้มอีกครั้ง จากนั้นก็เงยหน้ามองดูไข่ในมือหลี่เม่าสลับกับปากของเขา แล้วมองดูไข่ในมือฉู่หงอวี้สลับกับปากของเธอ
จีน
“哥哥姐姐不吃吗?”
ไทย
“พี่ชายพี่สาวไม่กินเหรอคะ?”
จีน
“额……吃!”
ไทย
“เอ่อ…กินสิ!”
จีน
李貌和大玉剥起了鸡蛋壳。
ไทย
หลี่เม่ากับต้าอวี้จึงลงมือปอกเปลือกไข่
จีน
张乐怡这时候又道:
ไทย
จางเล่ออี๋เอ่ยขึ้นมาอีกในตอนนั้นว่า
จีน
“哥哥,你不帮姐姐剥吗?我爸爸都会帮我妈妈剥鸡蛋,他还会帮我剥。”
ไทย
“พี่ชาย พี่ไม่ช่วยพี่สาวปอกเหรอคะ? พ่อของหนูจะช่วยแม่ปอกไข่ตลอดเลย แล้วก็ยังช่วยหนูปอกด้วย”
จีน
李貌愣了愣,看向大玉。
ไทย
หลี่เม่าชะงักไปเล็กน้อย หันไปมองต้าอวี้
จีน
大玉嘴角挂起一抹淡淡的微笑。
ไทย
มุมปากของต้าอวี้ผุดรอยยิ้มบางๆ
จีน
“我帮你剥。”
ไทย
“เดี๋ยวฉันปอกให้”
จีน
“给。”
ไทย
“อ่ะ”
จีน
大玉把鸡蛋递给男朋友,然后提着羽绒服蹲下身子,看着面前满意的点了点头的张乐怡,觉着这小丫头真的是太可爱了。
ไทย
ต้าอวี้ส่งไข่ให้แฟนหนุ่ม จากนั้นดึงเสื้อขนเป็ดขึ้นพลางย่อตัวลงนั่ง มองดูจางเล่ออี๋ตรงหน้าที่พยักหน้าอย่างพึงพอใจ พลางรู้สึกว่าแม่หนูน้อยคนนี้น่ารักเหลือเกินจริงๆ
จีน
“乐怡,可不可以给姐姐亲一口呀。”
ไทย
“เล่ออี๋ ให้พี่สาวหอมแก้มทีหนึ่งได้ไหมเอ่ย”
จีน
张乐怡闻言,伸出一根手指戳了戳自己肉嘟嘟的脸蛋。
ไทย
จางเล่ออี๋ได้ยินเช่นนั้น ก็ยื่นนิ้วชี้จิ้มแก้มยุ้ยๆ ของตัวเอง
จีน
“可以呀!”
ไทย
“ได้สิคะ!”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน