ประกายเย็นเยียบ

Chinese

那俩个字就在嘴边，可楚红玉哼哧哼哧憋着就是不说。

Thai

คำสองคำนั้นติดอยู่ที่ริมฝีปาก ทว่าฉู่หงอวี้กลับกลั้นไว้ไม่ยอมพูดออกมาสักที

Chinese

她是想留到和小貌交换完婚戒那一刻再改口，那样比较有意义，也象征着身份真正的转变。

Thai

เธออยากเก็บไว้จนถึงตอนที่แลกแหวนแต่งงานกับเสี่ยวเม่าแล้วค่อยเปลี่ยนสรรพนาม แบบนั้นจะมีความหมายมากกว่า และยังเป็นสัญลักษณ์ของการเปลี่ยนสถานะอย่างแท้จริง

Chinese

如果现在就叫出口，总感觉那两个字会变得很廉价，没了它们在婚姻中的特殊意义。

Thai

หากเรียกออกไปตั้งแต่ตอนนี้ เธอรู้สึกเหมือนคำสองคำนั้นจะดูด้อยค่าลง และสูญเสียความหมายพิเศษที่มีในชีวิตแต่งงานไป

Chinese

在她心里，婚姻可是很神圣的，这两个字也可珍贵了。

Thai

ในใจของเธอ การแต่งงานนั้นศักดิ์สิทธิ์มาก และคำสองคำนี้ก็มีค่าอย่างยิ่ง

Chinese

就跟穿婚纱一样，她第一次穿婚纱，一定会是在和小貌的婚礼上。

Thai

เหมือนกับการสวมชุดแต่งงาน ครั้งแรกที่เธอได้สวม จะต้องเป็นในงานแต่งของเธอกับเสี่ยวเม่าแน่นอน

Chinese

另外，她也喜欢这种随着称呼变化，俩人的社会关系逐渐亲密的过程。

Thai

อีกอย่าง เธอก็ชอบกระบวนการที่ความสัมพันธ์ของทั้งสองค่อยๆ สนิทแนบแน่นขึ้นตามสรรพนามที่เปลี่ยนไปเช่นนี้

Chinese

比如，她现在叫小貌宝宝或哥哥，而等他们订婚后，就可以叫他未婚夫，然后结婚后，就可以叫他……

Thai

เช่น ตอนนี้เธอเรียกเสี่ยวเม่าว่าที่รักหรือพี่ และเมื่อหมั้นกันแล้ว เธอก็จะเรียกเขาว่าคู่หมั้นได้ จากนั้นพอแต่งงาน ก็จะเรียกเขาว่า…

Chinese

老公！

Thai

สามี!

Chinese

大玉默默在心里默念了一遍又一遍这两个字。只是默念，只是想想，她就心跳加快，好幸福好期待。

Thai

ต้าอวี้ท่องคำสองคำนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่ในใจ แค่ท่องในใจ แค่คิดถึง หัวใจของเธอก็เต้นรัว ทั้งมีความสุขและเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

Chinese

瞥了眼期待看着自己的小貌，大玉心中充满歉意。对不起小貌哥哥，这次我不能满足你，等我们结婚，我一定给你补回来，凑你耳边说千遍万遍。

Thai

พลันเหลือบมองเสี่ยวเม่าที่มองตนด้วยความคาดหวัง ในใจของต้าอวี้ก็เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกผิด ขอโทษนะพี่เสี่ยวเม่า ครั้งนี้ฉันตามใจนายไม่ได้จริงๆ รอพวกเราแต่งงานกันก่อน ฉันจะชดเชยให้นายแน่นอน จะไปกระซิบข้างหูนายสักพันรอบหมื่นรอบเลย

Chinese

“走吧，爸妈要回来了。”

Thai

“ไปกันเถอะ พ่อกับแม่ใกล้จะกลับมาแล้ว”

Chinese

大玉牵着李貌的手往前走，瞧见男朋友明显失落下来的神情，差点没忍住依了他。

Thai

ต้าอวี้จูงมือหลี่เม่าเดินไปข้างหน้า พอเห็นสีหน้าผิดหวังอย่างเห็นได้ชัดของแฟนหนุ่ม ก็เกือบจะอดใจตามใจเขาไม่ไหว

Chinese

不过，她忽想到个代替的称呼，低低道：

Thai

ทว่า จู่ๆ เธอก็นึกถึงสรรพนามอื่นที่จะมาแทนได้ จึงเอ่ยเสียงเบาว่า

Chinese

“先生路线。”

Thai

“เส้นทางคุณสามี”

Chinese

“嗯？”李貌没听清。

Thai

“หือ?” หลี่เม่าได้ยินไม่ชัด

Chinese

大玉停下脚步，微微仰头看着他，夜晚并不能吞噬她黑曜石般闪烁着光芒的眼睛。

Thai

ต้าอวี้หยุดเดิน เงยหน้ามองเขาเล็กน้อย ความมืดมิดในยามค่ำคืนไม่อาจบดบังดวงตาที่เปล่งประกายดั่งหินออบซิเดียนคู่นั้นของเธอได้เลย

Chinese

“你的夫人路线，我的先生路线。”

Thai

“เส้นทางคุณภรรยาของนาย เส้นทางคุณสามีของฉันไง”

Chinese

李貌闻言，愣了愣，上前一步，弯腰亲了她光洁的额头一口，“讨巧了啊，不过算你过关。”

Thai

หลี่เม่าได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะก้าวไปข้างหน้า โน้มตัวลงจูบหน้าผากเกลี้ยงเกลาของเธอทีหนึ่ง “แอบเลี่ยงบาลีนี่นา แต่หยวนๆ ให้ผ่านก็ได้”

Chinese

大玉见他开心起来，嘟了嘟小嘴，挽着他胳膊重新上路，解释道：“我想留到对的时间点，那样比较有意义。”

Thai

ต้าอวี้เห็นเขาอารมณ์ดีขึ้นก็ยู่ปากน้อยๆ ควงแขนเขาแล้วออกเดินต่อ พลางอธิบายว่า “ฉันอยากเก็บไว้ใช้ในเวลาที่เหมาะสมน่ะ แบบนั้นมันมีความหมายกว่า”

Chinese

对的时间点，自然指结婚了。

Thai

เวลาที่เหมาะสม ย่อมหมายถึงตอนแต่งงาน

Chinese

李貌点点头，表示理解。

Thai

หลี่เม่าพยักหน้า แสดงความเข้าใจ

Chinese

“确实。既然这样，那我也留到对的时间点。”

Thai

“จริงด้วย ในเมื่อเป็นแบบนี้ ฉันก็จะเก็บไว้ใช้ในเวลาที่เหมาะสมเหมือนกัน”

Chinese

说着舒了一口气，“还好，刚才我差点没忍住把我的那个说了。”

Thai

พูดพลางถอนหายใจอย่างโล่งอก “โล่งอกไปที เมื่อกี้ฉันเกือบจะอดใจไม่ไหวหลุดปากพูดคำของฉันออกไปแล้ว”

Chinese

大玉猛的顿住脚步，小貌的那个，“公”对应的就是“婆”。

Thai

ต้าอวี้หยุดชะงักฝีเท้าทันที คำของเสี่ยวเม่า ในเมื่อมี ‘สามี’ คู่ตรงข้ามย่อมเป็น ‘ภรรยา’

Chinese

刚才没想起这茬，这会被小貌提醒，那两个字突然“嗖”的一声钻进了自己脑袋里，一直在回荡。

Thai

เมื่อครู่เธอยังไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้ พอถูกเสี่ยวเม่าสะกิดเข้า คำสองคำนั้นก็พลันแล่นเข้ามาในหัวดัง ‘ฟึ่บ’ แล้วก้องกังวานวนเวียนอยู่ไม่หยุด

Chinese

怎么办，好想听小貌那么叫自己啊。

Thai

ทำไงดี อยากได้ยินเสี่ยวเม่าเรียกตัวเองแบบนั้นจัง

Chinese

李貌笑看着女朋友出神的样子。

Thai

หลี่เม่ายิ้มมองแฟนสาวที่กำลังเหม่อลอย

Chinese

“怎么，后悔了？想现在就让我那么喊你？”

Thai

“อะไรกัน เสียใจแล้วเหรอ อยากให้ฉันเรียกเธอแบบนั้นตอนนี้เลยใช่ไหมล่ะ”

Chinese

“你说出来，我可以满足你哦。”

Thai

“ถ้าเธอพูดออกมา ฉันตามใจเธอได้นะ”

Chinese

大玉咬咬牙，经过激烈的思想斗争，还是摇了摇头。

Thai

ต้าอวี้กัดฟัน หลังผ่านการต่อสู้ทางความคิดอย่างดุเดือด ในที่สุดก็ส่ายหน้า

Chinese

“不要，我要忍着，只要我忍的时间越久，到时候爆发的幸福就会越多！”

Thai

“ไม่เอา ฉันจะอดทน ยิ่งฉันอดทนได้นานเท่าไร ถึงเวลานั้นความสุขที่เอ่อล้นออกมาก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น!”

Chinese

“确定不要么？”

Thai

“แน่ใจนะว่าไม่เอา”

Chinese

“不要！”

Thai

“ไม่เอา!”

Chinese

“其实压根不用忍的那么辛苦，现在听到也会很幸福的呦。”李貌又想逗女朋友了。

Thai

“จริงๆ แล้วไม่ต้องอดทนให้เหนื่อยขนาดนั้นก็ได้ ได้ยินตอนนี้ก็มีความสุขมากเหมือนกันนะ” หลี่เม่าคิดจะแกล้งหยอกแฟนสาวอีกครั้ง

Chinese

“反正我现在不听！”大玉捂住耳朵。

Thai

“ยังไงตอนนี้ฉันก็ไม่ฟัง!” ต้าอวี้เอามืออุดหู

Chinese

“其实你的可以留着，我可以提前叫嘛。”李貌继续引诱。

Thai

“จริงๆ คำของเธอจะเก็บไว้ก็ได้ แต่ฉันเรียกเธอล่วงหน้าได้นี่นา” หลี่เม่ายังคงล่อลวงต่อ

Chinese

“呀，小貌，你别诱惑我了！”

Thai

“ย่า เสี่ยวเม่า นายอย่ามาล่อลวงฉันนะ!”

Chinese

“没必要没苦硬吃的！”

Thai

“ไม่มีความจำเป็นต้องหาเรื่องทรมานตัวเองเลยสักนิด!”

Chinese

“小貌！你！你站住，别跑！”

Thai

“เสี่ยวเม่า! นาย! นายหยุดเลยนะ อย่าหนี!”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

夏奶奶白天就来了城里。

Thai

ย่าเซี่ยเข้ามาในเมืองตั้งแต่ตอนกลางวันแล้ว

Chinese

李貌和大玉追逐着进入家门，她老人家正坐在沙发前看电视。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้วิ่งไล่กันเข้ามาในบ้าน หญิงชรากำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่หน้าโซฟา

Chinese

“奶奶！”

Thai

“คุณย่า!”

Chinese

夏奶奶慈祥的看着这两个孩子，笑道：“跑出汗了吧，先去洗个澡。”

Thai

ย่าเซี่ยมองเด็กทั้งสองด้วยความเมตตาแล้วยิ้มพลางเอ่ยว่า “วิ่งจนเหงื่อออกเลยล่ะสิ ไปอาบน้ำก่อนไป”

Chinese

李貌揪着衣领闻了闻，今天坐高铁回来，刚才又跟大玉玩闹了会，身上确实有点味道。

Thai

หลี่เม่าดึงคอเสื้อขึ้นมาดม วันนี้นั่งรถไฟความเร็วสูงกลับมา เมื่อกี้ยังเล่นซนกับต้าอวี้อีกพักหนึ่ง บนตัวจึงมีกลิ่นเหงื่ออยู่บ้างจริงๆ

Chinese

“姐，你先去洗吧。”

Thai

“พี่ ไปอาบก่อนเลย”

Chinese

“好！”楚红玉去小貌房间拿上带回来的换洗衣服，进了卫生间。

Thai

“อื้ม!” ฉู่หงอวี้เดินไปหยิบเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนที่นำกลับมาในห้องของเสี่ยวเม่า แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

Chinese

李貌则一屁股坐到夏奶奶身边，刚想聊几句，门铃响了。

Thai

ส่วนหลี่เม่าก็ทิ้งตัวลงนั่งข้างย่าเซี่ย พอคิดจะชวนคุยสักสองสามคำ เสียงกริ่งประตูก็ดังขึ้น

Chinese

他瞅了眼时间，这个点爸妈还没下班，那只能是隔壁了。

Thai

เขาเหลือบมองเวลา เวลานี้พ่อกับแม่ยังไม่เลิกงาน คงเป็นคนข้างห้องเท่านั้น

Chinese

应该是刚才和大玉的动静被隔壁听到了。

Thai

คงเป็นเพราะเสียงดังตอนเล่นกับต้าอวี้เมื่อครู่ทำให้ข้างห้องได้ยินเข้า

Chinese

门开，果然露出了外面的刘娟和江兵。

Thai

พอเปิดประตู ก็เผยให้เห็นหลิวจวนกับเจียงปิงที่ยืนอยู่ด้านนอกจริงๆ

Chinese

“刘姨，江叔，里面坐。”

Thai

“น้าหลิว คุณอาเจียง เชิญข้างในครับ”

Chinese

“哎，回来啦，今天你过生日吧。”刘娟进了门，瞧见沙发上的夏奶奶，倒没意外，也招呼了一声，“老人家。”

Thai

“อ้าว กลับมาแล้วเหรอ วันนี้วันเกิดเธอสินะ” หลิวจวนเดินเข้ามาในบ้าน พอเห็นย่าเซี่ยบนโซฟาก็ไม่ได้แปลกใจอะไร พลางทักทายขึ้นว่า “คุณยาย”

Chinese

“你们好。”夏奶奶笑着回了一句。

Thai

“สวัสดีจ้า” ย่าเซี่ยยิ้มตอบกลับไปประโยคหนึ่ง

Chinese

李貌有些意外刘娟还记得他生日。

Thai

หลี่เม่าแปลกใจอยู่บ้างที่หลิวจวนยังจำวันเกิดของเขาได้

Chinese

“小貌，你女朋友呢？”刘娟和江兵在沙发上坐下。

Thai

“เสี่ยวเม่า แฟนของเธอเล่า” หลิวจวนกับเจียงปิงนั่งลงบนโซฟา

Chinese

“在洗澡。”李貌指了指卫生间。

Thai

“กำลังอาบน้ำอยู่ครับ” หลี่เม่าชี้ไปทางห้องน้ำ

Chinese

刘娟扭头往那边瞅了眼，内心复杂，按照眼下这进度，小貌和楚红玉怕不是毕业就要结婚。

Thai

หลิวจวนหันไปมองทางนั้นด้วยความรู้สึกซับซ้อนในใจ ดูจากความคืบหน้าในตอนนี้ เกรงว่าเสี่ยวเม่ากับฉู่หงอวี้เรียนจบปุ๊บก็คงแต่งงานกันปั๊บเลยกระมัง

Chinese

“这一年过得真快啊，眼看小貌你又长大一岁。”

Thai

“ปีนี้ผ่านไปเร็วจริงๆ เลยนะ พริบตาเดียวเสี่ยวเม่าก็โตขึ้นอีกปีแล้ว”

Chinese

“是挺快的。”李貌拿了两只一次性杯子，给他们各倒了一杯热水。

Thai

“เร็วมากจริงๆ ครับ” หลี่เม่าหยิบแก้วกระดาษแบบใช้แล้วทิ้งมาสองใบ แล้วรินน้ำร้อนให้ทั้งสองคนคนละแก้ว

Chinese

“叔叔阿姨从小看着你长大，感觉也就一眨眼功夫，你就长这么大了。”

Thai

“พวกน้าเห็นเธอมาตั้งแต่เด็กๆ รู้สึกเหมือนแค่กะพริบตาเดียว เธอก็โตขนาดนี้แล้ว”

Chinese

刘娟接过纸杯，顿了顿，继续道：“以前那么些年倒是没什么感觉，就是今年，变化真大啊。”

Thai

หลิวจวนรับแก้วกระดาษมา ชะงักไปเล็กน้อยแล้วเอ่ยต่อว่า “หลายปีก่อนหน้านี้ไม่ค่อยรู้สึกอะไรหรอก แต่ปีนี้นี่สิ เปลี่ยนไปเยอะจริงๆ”

Chinese

李貌知道她指的是自己和江新月的关系，笑笑没接话。

Thai

หลี่เม่ารู้ว่าเธอหมายถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับเจียงซินเยว่ จึงเพียงแค่ยิ้มโดยไม่ตอบอะไร

Chinese

一直沉默寡言的江兵这时忽问：“小貌，大学生活怎么样？”

Thai

เจียงปิงที่นิ่งเงียบมาตลอดจู่ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นว่า “เสี่ยวเม่า ชีวิตในมหาวิทยาลัยเป็นยังไงบ้าง”

Chinese

“还好。”

Thai

“ก็ดีครับ”

Chinese

“学习能跟的上？”

Thai

“เรียนตามทันไหม”

Chinese

“能跟的上。”

Thai

“ตามทันครับ”

Chinese

江兵点点头，又问：“有没有参加社团，或者竞选班干部之类的啊？”

Thai

เจียงปิงพยักหน้าแล้วถามต่อ “ได้เข้าชมรมหรือลงสมัครพวกกรรมการห้องบ้างไหม”

Chinese

李貌摇摇头。

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า

Chinese

“都没有？”江兵诧异。

Thai

“ไม่มีเลยเหรอ” เจียงปิงประหลาดใจ

Chinese

“没有。”

Thai

“ไม่มีครับ”

Chinese

江兵微微蹙眉，端起纸杯抿了一口，“小貌，江叔这就得说你两句了。

Thai

เจียงปิงขมวดคิ้วเล็กน้อย ยกแก้วกระดาษขึ้นจิบคำหนึ่ง “เสี่ยวเม่า เรื่องนี้อาเจียงต้องขอเตือนเธอสักสองสามคำแล้วนะ

Chinese

大学跟高中不一样。

Thai

มหาวิทยาลัยไม่เหมือนกับมัธยมปลาย

Chinese

高中你死读书就可以了，可大学，那就是个小社会，是你们进入社会的过渡阶段。

Thai

มัธยมปลายเธอเอาแต่ท่องตำราอย่างเดียวก็ได้ แต่มหาวิทยาลัยน่ะคือสังคมขนาดย่อม เป็นช่วงเปลี่ยนผ่านก่อนที่พวกเธอจะก้าวเข้าสู่สังคม

Chinese

在保证成绩的同时，社会实践也同样重要。

Thai

ในขณะที่ต้องรักษาผลการเรียนให้ดี การทำกิจกรรมทางสังคมก็สำคัญไม่แพ้กัน

Chinese

你不参加社会实践，怎么提升解决问题的能力？日后毕业，简历怎么填写？总不能空空如也就写个毕业院校吧，那样你很吃亏的，很容易在竞争中被比下去的！”

Thai

ถ้าเธอไม่เข้าร่วมกิจกรรมทางสังคม จะพัฒนาทักษะการแก้ปัญหาได้ยังไง วันหน้าพอเรียนจบ เรซูเมจะเขียนยังไง จะปล่อยให้ว่างเปล่าแล้วเขียนแค่สถาบันที่จบมาไม่ได้หรอกนะ แบบนั้นเธอจะเสียเปรียบมาก แล้วก็ถูกคนอื่นแย่งโอกาสไปได้ง่ายๆ ในการแข่งขัน!”

Chinese

江兵苦口婆心，刘娟也点点头，“小貌，你也别嫌你江叔话多，他也是为了你好。”

Thai

เจียงปิงตักเตือนด้วยความหวังดี หลิวจวนเองก็พยักหน้าเห็นด้วย “เสี่ยวเม่า เธอก็อย่าหาว่าอาเจียงของเธอพูดมากเลยนะ เขาก็หวังดีกับเธอทั้งนั้น”

Chinese

李貌点点头，一副受教的模样，“我会认真考虑的。”

Thai

หลี่เม่าพยักหน้า ทำท่าทางเหมือนน้อมรับฟังคำสั่งสอน “ผมจะนำไปคิดดูอย่างจริงจังครับ”

Chinese

不管是出于什么目的，江兵说的话没毛病。

Thai

ไม่ว่าจะด้วยจุดประสงค์ใด สิ่งที่เจียงปิงพูดก็ไม่มีอะไรผิด

Chinese

但他也就听听，不会因此就打乱自己的步伐。

Thai

แต่เขาก็แค่รับฟังไปอย่างนั้น ไม่คิดจะปล่อยให้เรื่องนี้มาทำลายจังหวะก้าวเดินของตัวเอง

Chinese

去大厂当牛马还是自己管牛马，他还是很清楚应该怎么选的。

Thai

ระหว่างการไปเป็นวัวเป็นควายทำงานให้บริษัทยักษ์ใหญ่ กับการเป็นคนคุมวัวควายเหล่านั้นเสียเอง เขารู้ชัดเจนดีอยู่แล้วว่าควรจะเลือกทางไหน

Chinese

一旁的夏奶奶却听得心里有点不舒服，尽管她听不懂，但可以确认对方这是在教训小貌。

Thai

ทว่าย่าเซี่ยที่อยู่ด้านข้างฟังแล้วกลับรู้สึกไม่ค่อยสบอารมณ์ แม้เธอจะฟังไม่เข้าใจ แต่ก็แน่ใจได้ว่าอีกฝ่ายกำลังสั่งสอนเสี่ยวเม่าอยู่

Chinese

不是，凭什么啊，自家孩子什么时候轮得到你们教训了！

Thai

ไม่สิ มีสิทธิ์อะไรกัน เด็กบ้านตัวเองตั้งแต่เมื่อไหร่ถึงตาพวกเธอมาคอยสั่งสอน!

Chinese

可毕竟还没真成为亲家，她实在不好插手，也不知道怎么说。

Thai

แต่เนื่องจากยังไม่ได้เป็นดองกันจริงๆ เธอจึงไม่สะดวกใจที่จะเข้าไปสอด และไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี

Chinese

“小貌，红玉跟你一样？什么社团和职务都没竞选？”刘娟忽问。

Thai

“เสี่ยวเม่า แล้วหงอวี้เหมือนเธอน่ะเหรอ ไม่ได้เข้าชมรมหรือลงสมัครตำแหน่งอะไรเลยเหมือนกันใช่ไหม” หลิวจวนถามขึ้นกะทันหัน

Chinese

李貌闻言，蕴着笑意的眼睛深处立时划过一道冷芒。

Thai

เมื่อหลี่เม่าได้ยินดังนั้น ประกายเย็นเยียบก็วาบผ่านส่วนลึกของดวงตาที่แฝงรอยยิ้มคู่นั้นขึ้นมาทันที