บทที่ 544

พวกคุณหมายความว่าอย่างไร?

你们什么意思?(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

翌日中午。

ไทย

เที่ยงวันถัดมา

จีน

李貌和大玉吃过午饭,来到奶茶店。

ไทย

หลี่เม่ากับต้าอวี้กินข้าวเที่ยงเสร็จก็มาที่ร้านชานม

จีน

刚进门,吧台后的苏酥就指了指休息区的一个位置,对他们说:

ไทย

พอเดินเข้าประตูมา ซูซูที่อยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์ก็ชี้ไปยังที่นั่งตรงโซนพักผ่อนพลางบอกกับพวกเขาว่า

จีน

“有人找。”

ไทย

“มีคนมาหา”

จีน

两人看过去,见是两个中年人,都一脸迷糊。

ไทย

ทั้งสองคนมองตามไป เห็นเป็นชายวัยกลางคนสองคน ต่างก็มีสีหน้างุนงง

จีน

“你好,请问你们是……”

ไทย

“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าพวกคุณคือ…”

จีน

李貌走过去有礼貌的询问。

ไทย

หลี่เม่าเดินเข้าไปถามอย่างสุภาพ

จีน

“你好!我叫吕途,《南方都市报》的记者,这位是我朋友,韩州,我们想了解一下你室友孙富贵的事。”

ไทย

“สวัสดี! ผมชื่อลวี่ถู เป็นนักข่าวจาก《หนานฟางตูชื่อเป้า》 ส่วนนี่หานโจว เพื่อนของผม พวกเราอยากจะมาสอบถามเรื่องของซุนฟู่กุ้ย เพื่อนร่วมห้องของคุณสักหน่อย”

จีน

“记者?”

ไทย

“นักข่าวเหรอครับ?”

จีน

李貌和大玉对视一眼,瞳孔微微放大。

ไทย

หลี่เม่ากับต้าอวี้สบตากัน ม่านตาขยายกว้างขึ้นเล็กน้อย

จีน

“你好!你们好!”

ไทย

“สวัสดีครับ! สวัสดีครับ!”

จีน

李貌重又跟他们握了握手,热情道:“你们应该是为了富贵唱歌的事情来的吧,请,请,我们上二楼说。”

ไทย

หลี่เม่ายื่นมือไปจับทักทายกับพวกเขาอีกครั้งพลางพูดอย่างกระตือรือร้น “พวกคุณคงมาเพราะเรื่องที่ฟู่กุ้ยร้องเพลงสินะครับ เชิญ เชิญครับ พวกเราขึ้นไปคุยกันที่ชั้นสองเถอะ”

จีน

李貌和大玉在前面领路。

ไทย

หลี่เม่ากับต้าอวี้เดินนำอยู่ข้างหน้า

จีน

吕途和韩州起身跟在后面,两人对视一眼,微微蹙着眉。

ไทย

ลวี่ถูกับหานโจวลุกขึ้นเดินตามหลัง ทั้งสองคนสบตากันแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

จีน

对方知道他们来的目的倒是不奇怪,只是这表现,和普通大学生没区别啊。

ไทย

อีกฝ่ายรู้จุดประสงค์ที่พวกตนมาก็ไม่แปลกอะไร เพียงแต่ท่าทีนี้ ช่างไม่ต่างอะไรจากนักศึกษามหาวิทยาลัยทั่วไปเลยสักนิด

จีน

“随便坐。”

ไทย

“นั่งตามสบายเลยครับ”

จีน

上到二楼,李貌做了个请的手势,三人落座。

ไทย

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสอง หลี่เม่าทำท่าผายมือเชิญ ทั้งสามคนก็นั่งลง

จีน

大玉用一次性杯子接了三杯白开水过来,然后坐到了男朋友身边。

ไทย

ต้าอวี้ใช้แก้วกระดาษแบบใช้แล้วทิ้งรินน้ำเปล่ามาสามแก้ว จากนั้นจึงนั่งลงข้างแฟนหนุ่ม

จีน

吕途打量一圈四周的环境,看着里面的乐器,明知故问:“这是?”

ไทย

ลวี่ถูมองสำรวจสภาพแวดล้อมรอบๆ เมื่อเห็นเครื่องดนตรีด้านในจึงแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ “นี่คือ?”

จีน

“哦,我们组了个乐队,平时没事会过来排练。”李貌解释道。

ไทย

“อ๋อ พวกเราตั้งวงดนตรีกันน่ะครับ ปกติถ้าไม่มีอะไรก็จะมาซ้อมกันที่นี่” หลี่เม่าอธิบาย

จีน

吕途点点头,翘起二郎腿,掏出一个记事本,身体微微前倾。

ไทย

ลวี่ถูพยักหน้า ยกขาไขว่ห้าง หยิบสมุดบันทึกออกมาพลางโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย

จีน

“那,我们开始?”

ไทย

“งั้น เราเริ่มกันเลยไหม?”

จีน

“好的!”李貌双手小幅度搓了搓大腿,端坐好。

ไทย

“ได้ครับ!” หลี่เม่าใช้สองมือถูต้นขาเบาๆ แล้วนั่งตัวตรง

จีน

“孙富贵平时在宿舍是个怎样的人?”

ไทย

“ปกติแล้วซุนฟู่กุ้ยเป็นคนยังไงในหอพักเหรอ?”

จีน

“富贵啊……”

ไทย

“ฟู่กุ้ยเหรอครับ…”

จีน

吕途问了些常规的问题,话锋一转,忽然问:

ไทย

ลวี่ถูถามคำถามทั่วไปไปสองสามข้อ ก่อนจะเปลี่ยนบทสนทนาถามขึ้นกะทันหันว่า

จีน

“孙富贵唱的那首《广东爱情故事》是你写的嘛?”

ไทย

“เพลง《เรื่องราวความรักแห่งกวางตุ้ง》ที่ซุนฟู่กุ้ยร้อง คุณเป็นคนแต่งใช่ไหม?”

จีน

李貌一怔,有些慌张:“为什么突然这么问?”

ไทย

หลี่เม่าชะงักไป ดูลนลานเล็กน้อย “ทำไมจู่ๆ ถึงถามแบบนี้ล่ะครับ?”

จีน

“就是比较好奇,也有这个推测。”

ไทย

“แค่ค่อนข้างสงสัย แล้วก็มีการคาดเดาแบบนี้อยู่ด้วย”

จีน

“我要是说不是我写的,你们相信吗?”

ไทย

“ถ้าผมบอกว่าผมไม่ได้แต่ง พวกคุณจะเชื่อไหมครับ?”

จีน

吕途笑着摇了摇头。

ไทย

ลวี่ถูยิ้มพลางส่ายหน้า

จีน

李貌苦笑一声:

ไทย

หลี่เม่ายิ้มเจื่อน

จีน

“可这歌确实不是我写的。”

ไทย

“แต่เพลงนี้ผมไม่ได้แต่งจริงๆ นะครับ”

จีน

“不是?据我所知,《夏日漱石》这首歌是你写的吧。”

ไทย

“ไม่ใช่เหรอ? เท่าที่ผมรู้ เพลง《เซี่ยรื่อซู่สือ》คุณเป็นคนแต่งนี่”

จีน

“你们果然已经知道了,《夏日漱石》我不否认,可《广东爱情故事》确实不是我写的。”

ไทย

“พวกคุณรู้แล้วจริงๆ ด้วย เรื่อง《เซี่ยรื่อซู่สือ》ผมไม่ปฏิเสธครับ แต่《เรื่องราวความรักแห่งกวางตุ้ง》ไม่ใช่ผมแต่งจริงๆ”

จีน

李貌顿了顿,继续道:“说实话,我也不知道这歌是谁写的。”

ไทย

หลี่เม่าชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “พูดตามตรง ผมเองก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแต่งเพลงนี้”

จีน

“嗯?怎么说?”

ไทย

“หืม? หมายความว่ายังไง?”

จีน

李貌犹豫片刻,长长叹了口气:“跟你们说也没什么,不过,你们可不可以答应我一个条件?”

ไทย

หลี่เม่าลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจยาว “บอกพวกคุณไปก็ไม่เป็นไรหรอกครับ แต่ว่า พวกคุณช่วยรับปากเงื่อนไขข้อหนึ่งกับผมได้ไหม?”

จีน

“先说说是什么条件。”

ไทย

“ลองบอกมาก่อนสิว่าเงื่อนไขอะไร”

จีน

“不要把我报道出去。”

ไทย

“อย่าทำข่าวเกี่ยวกับตัวผมออกไป”

จีน

吕途笑了笑,拿起一次性纸杯喝了一口水,有些好奇的问:“报道出去不好么?年少成名不好么?”

ไทย

ลวี่ถูยิ้ม ยกแก้วกระดาษขึ้นมาจิบน้ำหนึ่งอึกแล้วถามอย่างสงสัยใคร่รู้ “ทำข่าวออกไปไม่ดีเหรอ? มีชื่อเสียงตั้งแต่ยังหนุ่มไม่ดีตรงไหน?”

จีน

“一方面,我想平平静静过完大学,另一方面,和我要说的答案有关。”

ไทย

“ด้านหนึ่ง ผมอยากใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยอย่างสงบสุข อีกด้านหนึ่ง มันเกี่ยวกับคำตอบที่ผมกำลังจะบอกครับ”

จีน

吕途来了兴趣,不过,放弃报道这个男生么。

ไทย

ลวี่ถูเริ่มสนใจขึ้นมา แต่ทว่าจะให้ล้มเลิกการทำข่าวเด็กหนุ่มคนนี้งั้นเหรอ

จีน

见他犹豫,李貌补充道:

ไทย

เมื่อเห็นเขาลังเล หลี่เม่าจึงเสริมขึ้นว่า

จีน

“我要说的事,同样具有新闻价值。”

ไทย

“เรื่องที่ผมจะเล่า มีมูลค่าทางข่าวไม่แพ้กันครับ”

จีน

吕途沉思片刻,点了点头:“好,我答应你。”

ไทย

ลวี่ถูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “ตกลง ผมรับปากคุณ”

จีน

“你不会说话不算话吧。”

ไทย

“คุณคงจะไม่ผิดคำพูดใช่ไหมครับ”

จีน

“你要相信我身为一个记者的职业操守。”

ไทย

“คุณต้องเชื่อมั่นในจรรยาบรรณวิชาชีพของนักข่าวอย่างผมสิ”

จีน

李貌犹疑着点了点头,组织了一下措辞:

ไทย

หลี่เม่าพยักหน้าอย่างยังลังเลสงสัย ก่อนจะเรียบเรียงคำพูด

จีน

“这首歌是我去年和女朋友去羊城旅游,从一个街头卖唱的男人那儿换来的。

ไทย

“เพลงนี้ผมแลกมาจากผู้ชายที่ร้องเพลงเปิดหมวกคนหนึ่ง ตอนที่ไปเที่ยวหยางเฉิงกับแฟนเมื่อปีที่แล้วครับ

จีน

而那个街头卖唱的男人又是从谁那儿买来的,我就不知道了。”

ไทย

ส่วนผู้ชายที่ร้องเพลงเปิดหมวกคนนั้นจะไปซื้อมาจากใครอีกที ผมก็ไม่รู้แล้ว”

จีน

说完,李貌长长呼出一口气,整个人貌似都轻松不少。

ไทย

พอพูดจบ หลี่เม่าก็พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ดูเหมือนทั้งร่างจะผ่อนคลายลงไปมาก

จีน

吕途眼睛微眯,“换来的?用什么换的?”

ไทย

ลวี่ถูหรี่ตาลงเล็กน้อย “แลกมาเหรอ? เอาอะไรไปแลก?”

จีน

“《验伤》这首歌。”

ไทย

“เพลง《ตรวจบาดแผล》ครับ”

จีน

“《验伤》这首歌是你写的?”

ไทย

“เพลง《ตรวจบาดแผล》คุณเป็นคนแต่งเหรอ?”

จีน

“嗯。”

ไทย

“ครับ”

จีน

“你为什么要换这首歌?”

ไทย

“ทำไมคุณถึงแลกเพลงนี้มาล่ะ?”

จีน

“直觉吧,你知道,我也写歌。”

ไทย

“คงเป็นสัญชาตญาณมั้งครับ คุณก็รู้ ผมเองก็แต่งเพลงเหมือนกัน”

จีน

“你怎么知道这首歌是那个卖唱的人从别处买来的?”

ไทย

“แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าเพลงนี้คนร้องเพลงเปิดหมวกซื้อมาจากที่อื่น?”

จีน

“他自己说的,具体花了几千块我不记得了。”

ไทย

“เขาบอกเองครับ จ่ายไปกี่พันหยวนแน่ๆ ผมจำไม่ได้แล้ว”

จีน

至此,吕途终于明白面前这个男生为什么不想被报道的另一个原因。

ไทย

ถึงตรงนี้ ในที่สุดลวี่ถูก็เข้าใจอีกหนึ่งเหตุผลว่าทำไมเด็กหนุ่มตรงหน้าถึงไม่อยากถูกทำข่าว

จีน

《验伤》他听过,这歌只是在两广地区比较流行,而且歌手卫兰的加成太大。

ไทย

《ตรวจบาดแผล》เขาเคยฟัง เพลงนี้แค่ค่อนข้างดังในแถบสองกวาง อีกทั้งยังได้อานิสงส์จากนักร้องอย่างเว่ยหลานอย่างมาก

จีน

而《广东爱情故事》这首歌,仅仅一个草根演唱,就火成了这样,攫取了成百上千万的财富。

ไทย

ในขณะที่เพลง《เรื่องราวความรักแห่งกวางตุ้ง》 เพียงแค่นักร้องโนเนมคนหนึ่งร้อง ก็โด่งดังเป็นพลุแตกขนาดนี้ กอบโกยทรัพย์สินเงินทองได้นับสิบล้าน

จีน

捡了一个天大的漏,心里不安很正常,不想为人所知也能理解。

ไทย

ได้ลาภลอยก้อนโตขนาดนี้ ในใจย่อมรู้สึกไม่สบายใจเป็นธรรมดา และไม่อยากให้ใครรู้ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

จีน

几千块买来的歌,被换来的歌,吕途都能想象如今那两个人会有多后悔。

ไทย

เพลงที่ซื้อมาด้วยเงินไม่กี่พันหยวน เพลงที่ถูกเอามาแลก ลวี่ถูจินตนาการได้เลยว่าตอนนี้คนสองคนนั้นจะนึกเสียดายและเสียใจมากขนาดไหน

จีน

而这种事,群众可太喜欢看了。

ไทย

และเรื่องทำนองนี้ ประชาชนชอบเสพกันนักเชียว

จีน

吕途垂头沉思着,半晌后,霍的悠悠问:

ไทย

ลวี่ถูก้มหน้าครุ่นคิด ครู่ใหญ่ต่อมา จู่ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นมาเนิบๆ ว่า

จีน

“你知不知道一家叫‘仧乆传媒’的公司?”

ไทย

“คุณรู้จักบริษัทที่ชื่อ ‘ฉางจิ่วมีเดีย’ ไหม?”

จีน

李貌明显被他这脑回路搞得一呆,回过神后笑道:

ไทย

หลี่เม่าอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัดกับความคิดที่กระโดดข้ามไปข้ามมาแบบนี้ พอได้สติจึงยิ้มพลางกล่าวว่า

จีน

“知道,是我家那边的一家公司,发展势头好像挺猛,有什么问题吗?”

ไทย

“รู้จักครับ เป็นบริษัทแถวบ้านเกิดผม กระแสการเติบโตดูเหมือนจะมาแรงมาก มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?”

จีน

吕途抬起头,眼神锐利的盯着他。

ไทย

ลวี่ถูเงยหน้าขึ้น จ้องมองเขาด้วยสายตาคมกริบ

จีน

李貌一愣,渐渐瞪大了眼睛,指了指自己,不可置信道:

ไทย

หลี่เม่าชะงักไป ดวงตาค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น ชี้มาที่ตัวเองพลางพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า

จีน

“你不会怀疑那家公司是我开的吧?”

ไทย

“คุณคงไม่ได้สงสัยว่าบริษัทนั้นผมเป็นคนเปิดหรอกนะ?”

จีน

“不是吗?”

ไทย

“ไม่ใช่เหรอ?”

จีน

李貌突然笑了。

ไทย

หลี่เม่าพลันหัวเราะออกมา

จีน

“笑什么?”

ไทย

“หัวเราะอะไร?”

จีน

“就是觉着你太异想天开了,我,科大的理科生,弄那些,那些,娱乐直播?”

ไทย

“ก็แค่รู้สึกว่าคุณเพ้อเจ้อเกินไปแล้ว ผมเนี่ยนะ เด็กสายวิทย์ของเคอต้า จะไปทำพวก… พวกไลฟ์บันเทิงอะไรนั่นเนี่ยนะ?”

จีน

听着他话语里隐藏的淡淡不屑和瞧不起,吕途才想起这茬,科大学霸去搞那些,好像确实有些格格不入。

ไทย

เมื่อได้ยินความรังเกียจเหยียดหยามเล็กๆ ที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของเขา ลวี่ถูถึงค่อยนึกขึ้นได้ หัวกะทิของเคอต้าจะไปทำเรื่องพรรค์นั้น ดูเหมือนจะไม่ค่อยเข้ากันจริงๆ

จีน

不过他并没有就此打消怀疑。

ไทย

ทว่าเขาก็ไม่ได้ลบล้างความสงสัยลงเพียงแค่นี้

จีน

“名字一样,来自同一个地方,这太巧了。”

ไทย

“ชื่อเหมือนกัน มาจากที่เดียวกัน นี่มันบังเอิญเกินไปหน่อย”

จีน

“冒昧的问一句,你知道‘仧乆’的意思么?”

ไทย

“ขอเสียมารยาทถามสักคำ คุณรู้ความหมายของ ‘ฉางจิ่ว’ ไหมครับ?”

จีน

“知道,同‘长久’,长长久久的意思。”

ไทย

“รู้สิ เหมือนกับ ‘ฉางจิ่ว’ ที่แปลว่ายาวนาน ยั่งยืนตลอดไป”

จีน

李貌没再解释,只是牵住身旁大玉的小手,十指紧扣,竖起来在他面前晃了晃。

ไทย

หลี่เม่าไม่ได้อธิบายอะไรอีก เพียงแต่กุมมือน้อยๆ ของต้าอวี้ที่อยู่ข้างกาย สอดประสานนิ้วทั้งสิบแล้วยกขึ้นแกว่งไปมาตรงหน้าเขา

จีน

大玉脸蛋肉眼可见的变红,害羞的垂下了脑袋。

ไทย

ใบหน้าของต้าอวี้แดงระเรื่อขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เธอเขินอายจนต้องก้มหน้าลง

จีน

吕途看着他们,沉默片刻。

ไทย

ลวี่ถูมองดูทั้งสองคนแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง

จีน

“你既然开了奶茶店,开那家公司就不奇怪。”

ไทย

“ในเมื่อคุณเปิดร้านชานมได้ การจะเปิดบริษัทนั้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลก”

จีน

李貌摸出手机看了眼时间。

ไทย

หลี่เม่าหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูเวลา

จีน

“我们只是为了乐队能有个排练的地方,才租的这间房子,至于奶茶店,完全是不想浪费一楼的空间,然后顺手为之而已。”

ไทย

“พวกเราแค่เช่าตึกนี้เพื่อให้วงดนตรีมีที่ซ้อมเท่านั้นครับ ส่วนร้านชานม ก็แค่ไม่อยากปล่อยให้พื้นที่ชั้นหนึ่งเสียเปล่า ก็เลยเปิดขึ้นมาพร้อมกันเฉยๆ”

จีน

说完,他指了指手机,露出一个抱歉的笑容:“我们下午还有课,得回去午睡了,请问还有什么问题么?”

ไทย

พอพูดจบ เขาก็ชี้ไปที่โทรศัพท์มือถือพลางเผยรอยยิ้มขอโทษ “พวกเรามีเรียนตอนบ่าย ต้องกลับไปนอนกลางวันแล้ว ไม่ทราบว่ายังมีคำถามอะไรอีกไหมครับ?”

จีน

吕途直直盯着他,李貌坦荡的跟他对视。

ไทย

ลวี่ถูจ้องมองเขาเขม็ง หลี่เม่าก็สบตากับเขาอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา

จีน

良久,吕途轻轻摇摇头。

ไทย

เนิ่นนาน ลวี่ถูก็ค่อยๆ ส่ายหน้า

จีน

“打扰了!”韩州跟吕途一齐起身。

ไทย

“รบกวนแล้ว!” หานโจวลุกขึ้นพร้อมกับลวี่ถู

จีน

“没事。”

ไทย

“ไม่เป็นไรครับ”

จีน

李貌挠了挠后脑勺,有些不好意思的提醒道:“那个,别忘了答应我的条件。”

ไทย

หลี่เม่าเกาหัวด้านหลัง เตือนด้วยความเกรงใจเล็กน้อย “เอ่อ อย่าลืมเงื่อนไขที่รับปากผมไว้นะครับ”

จีน

韩州正要说话,吕途突然拉住他,神色莫名的看着李貌。

ไทย

ขณะที่หานโจวกำลังจะพูด ลวี่ถูก็ดึงตัวเขาไว้กะทันหันพลางมองหลี่เม่าด้วยสีหน้ายากจะคาดเดา

จีน

李貌面色一僵:“你,你们什么意思?”

ไทย

สีหน้าของหลี่เม่าพลันแข็งทื่อ “พ… พวกคุณหมายความว่ายังไงครับ?”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน