พวกคุณหมายความว่าอย่างไร?

Chinese

翌日中午。

Thai

เที่ยงวันถัดมา

Chinese

李貌和大玉吃过午饭，来到奶茶店。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้กินข้าวเที่ยงเสร็จก็มาที่ร้านชานม

Chinese

刚进门，吧台后的苏酥就指了指休息区的一个位置，对他们说：

Thai

พอเดินเข้าประตูมา ซูซูที่อยู่หลังเคาน์เตอร์บาร์ก็ชี้ไปยังที่นั่งตรงโซนพักผ่อนพลางบอกกับพวกเขาว่า

Chinese

“有人找。”

Thai

“มีคนมาหา”

Chinese

两人看过去，见是两个中年人，都一脸迷糊。

Thai

ทั้งสองคนมองตามไป เห็นเป็นชายวัยกลางคนสองคน ต่างก็มีสีหน้างุนงง

Chinese

“你好，请问你们是……”

Thai

“สวัสดีครับ ไม่ทราบว่าพวกคุณคือ…”

Chinese

李貌走过去有礼貌的询问。

Thai

หลี่เม่าเดินเข้าไปถามอย่างสุภาพ

Chinese

“你好！我叫吕途，《南方都市报》的记者，这位是我朋友，韩州，我们想了解一下你室友孙富贵的事。”

Thai

“สวัสดี! ผมชื่อลวี่ถู เป็นนักข่าวจาก《หนานฟางตูชื่อเป้า》 ส่วนนี่หานโจว เพื่อนของผม พวกเราอยากจะมาสอบถามเรื่องของซุนฟู่กุ้ย เพื่อนร่วมห้องของคุณสักหน่อย”

Chinese

“记者？”

Thai

“นักข่าวเหรอครับ?”

Chinese

李貌和大玉对视一眼，瞳孔微微放大。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้สบตากัน ม่านตาขยายกว้างขึ้นเล็กน้อย

Chinese

“你好！你们好！”

Thai

“สวัสดีครับ! สวัสดีครับ!”

Chinese

李貌重又跟他们握了握手，热情道：“你们应该是为了富贵唱歌的事情来的吧，请，请，我们上二楼说。”

Thai

หลี่เม่ายื่นมือไปจับทักทายกับพวกเขาอีกครั้งพลางพูดอย่างกระตือรือร้น “พวกคุณคงมาเพราะเรื่องที่ฟู่กุ้ยร้องเพลงสินะครับ เชิญ เชิญครับ พวกเราขึ้นไปคุยกันที่ชั้นสองเถอะ”

Chinese

李貌和大玉在前面领路。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้เดินนำอยู่ข้างหน้า

Chinese

吕途和韩州起身跟在后面，两人对视一眼，微微蹙着眉。

Thai

ลวี่ถูกับหานโจวลุกขึ้นเดินตามหลัง ทั้งสองคนสบตากันแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย

Chinese

对方知道他们来的目的倒是不奇怪，只是这表现，和普通大学生没区别啊。

Thai

อีกฝ่ายรู้จุดประสงค์ที่พวกตนมาก็ไม่แปลกอะไร เพียงแต่ท่าทีนี้ ช่างไม่ต่างอะไรจากนักศึกษามหาวิทยาลัยทั่วไปเลยสักนิด

Chinese

“随便坐。”

Thai

“นั่งตามสบายเลยครับ”

Chinese

上到二楼，李貌做了个请的手势，三人落座。

Thai

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสอง หลี่เม่าทำท่าผายมือเชิญ ทั้งสามคนก็นั่งลง

Chinese

大玉用一次性杯子接了三杯白开水过来，然后坐到了男朋友身边。

Thai

ต้าอวี้ใช้แก้วกระดาษแบบใช้แล้วทิ้งรินน้ำเปล่ามาสามแก้ว จากนั้นจึงนั่งลงข้างแฟนหนุ่ม

Chinese

吕途打量一圈四周的环境，看着里面的乐器，明知故问：“这是？”

Thai

ลวี่ถูมองสำรวจสภาพแวดล้อมรอบๆ เมื่อเห็นเครื่องดนตรีด้านในจึงแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ “นี่คือ?”

Chinese

“哦，我们组了个乐队，平时没事会过来排练。”李貌解释道。

Thai

“อ๋อ พวกเราตั้งวงดนตรีกันน่ะครับ ปกติถ้าไม่มีอะไรก็จะมาซ้อมกันที่นี่” หลี่เม่าอธิบาย

Chinese

吕途点点头，翘起二郎腿，掏出一个记事本，身体微微前倾。

Thai

ลวี่ถูพยักหน้า ยกขาไขว่ห้าง หยิบสมุดบันทึกออกมาพลางโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย

Chinese

“那，我们开始？”

Thai

“งั้น เราเริ่มกันเลยไหม?”

Chinese

“好的！”李貌双手小幅度搓了搓大腿，端坐好。

Thai

“ได้ครับ!” หลี่เม่าใช้สองมือถูต้นขาเบาๆ แล้วนั่งตัวตรง

Chinese

“孙富贵平时在宿舍是个怎样的人？”

Thai

“ปกติแล้วซุนฟู่กุ้ยเป็นคนยังไงในหอพักเหรอ?”

Chinese

“富贵啊……”

Thai

“ฟู่กุ้ยเหรอครับ…”

Chinese

吕途问了些常规的问题，话锋一转，忽然问：

Thai

ลวี่ถูถามคำถามทั่วไปไปสองสามข้อ ก่อนจะเปลี่ยนบทสนทนาถามขึ้นกะทันหันว่า

Chinese

“孙富贵唱的那首《广东爱情故事》是你写的嘛？”

Thai

“เพลง《เรื่องราวความรักแห่งกวางตุ้ง》ที่ซุนฟู่กุ้ยร้อง คุณเป็นคนแต่งใช่ไหม?”

Chinese

李貌一怔，有些慌张：“为什么突然这么问？”

Thai

หลี่เม่าชะงักไป ดูลนลานเล็กน้อย “ทำไมจู่ๆ ถึงถามแบบนี้ล่ะครับ?”

Chinese

“就是比较好奇，也有这个推测。”

Thai

“แค่ค่อนข้างสงสัย แล้วก็มีการคาดเดาแบบนี้อยู่ด้วย”

Chinese

“我要是说不是我写的，你们相信吗？”

Thai

“ถ้าผมบอกว่าผมไม่ได้แต่ง พวกคุณจะเชื่อไหมครับ?”

Chinese

吕途笑着摇了摇头。

Thai

ลวี่ถูยิ้มพลางส่ายหน้า

Chinese

李貌苦笑一声：

Thai

หลี่เม่ายิ้มเจื่อน

Chinese

“可这歌确实不是我写的。”

Thai

“แต่เพลงนี้ผมไม่ได้แต่งจริงๆ นะครับ”

Chinese

“不是？据我所知，《夏日漱石》这首歌是你写的吧。”

Thai

“ไม่ใช่เหรอ? เท่าที่ผมรู้ เพลง《เซี่ยรื่อซู่สือ》คุณเป็นคนแต่งนี่”

Chinese

“你们果然已经知道了，《夏日漱石》我不否认，可《广东爱情故事》确实不是我写的。”

Thai

“พวกคุณรู้แล้วจริงๆ ด้วย เรื่อง《เซี่ยรื่อซู่สือ》ผมไม่ปฏิเสธครับ แต่《เรื่องราวความรักแห่งกวางตุ้ง》ไม่ใช่ผมแต่งจริงๆ”

Chinese

李貌顿了顿，继续道：“说实话，我也不知道这歌是谁写的。”

Thai

หลี่เม่าชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อ “พูดตามตรง ผมเองก็ไม่รู้ว่าใครเป็นคนแต่งเพลงนี้”

Chinese

“嗯？怎么说？”

Thai

“หืม? หมายความว่ายังไง?”

Chinese

李貌犹豫片刻，长长叹了口气：“跟你们说也没什么，不过，你们可不可以答应我一个条件？”

Thai

หลี่เม่าลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถอนหายใจยาว “บอกพวกคุณไปก็ไม่เป็นไรหรอกครับ แต่ว่า พวกคุณช่วยรับปากเงื่อนไขข้อหนึ่งกับผมได้ไหม?”

Chinese

“先说说是什么条件。”

Thai

“ลองบอกมาก่อนสิว่าเงื่อนไขอะไร”

Chinese

“不要把我报道出去。”

Thai

“อย่าทำข่าวเกี่ยวกับตัวผมออกไป”

Chinese

吕途笑了笑，拿起一次性纸杯喝了一口水，有些好奇的问：“报道出去不好么？年少成名不好么？”

Thai

ลวี่ถูยิ้ม ยกแก้วกระดาษขึ้นมาจิบน้ำหนึ่งอึกแล้วถามอย่างสงสัยใคร่รู้ “ทำข่าวออกไปไม่ดีเหรอ? มีชื่อเสียงตั้งแต่ยังหนุ่มไม่ดีตรงไหน?”

Chinese

“一方面，我想平平静静过完大学，另一方面，和我要说的答案有关。”

Thai

“ด้านหนึ่ง ผมอยากใช้ชีวิตในมหาวิทยาลัยอย่างสงบสุข อีกด้านหนึ่ง มันเกี่ยวกับคำตอบที่ผมกำลังจะบอกครับ”

Chinese

吕途来了兴趣，不过，放弃报道这个男生么。

Thai

ลวี่ถูเริ่มสนใจขึ้นมา แต่ทว่าจะให้ล้มเลิกการทำข่าวเด็กหนุ่มคนนี้งั้นเหรอ

Chinese

见他犹豫，李貌补充道：

Thai

เมื่อเห็นเขาลังเล หลี่เม่าจึงเสริมขึ้นว่า

Chinese

“我要说的事，同样具有新闻价值。”

Thai

“เรื่องที่ผมจะเล่า มีมูลค่าทางข่าวไม่แพ้กันครับ”

Chinese

吕途沉思片刻，点了点头：“好，我答应你。”

Thai

ลวี่ถูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพยักหน้า “ตกลง ผมรับปากคุณ”

Chinese

“你不会说话不算话吧。”

Thai

“คุณคงจะไม่ผิดคำพูดใช่ไหมครับ”

Chinese

“你要相信我身为一个记者的职业操守。”

Thai

“คุณต้องเชื่อมั่นในจรรยาบรรณวิชาชีพของนักข่าวอย่างผมสิ”

Chinese

李貌犹疑着点了点头，组织了一下措辞：

Thai

หลี่เม่าพยักหน้าอย่างยังลังเลสงสัย ก่อนจะเรียบเรียงคำพูด

Chinese

“这首歌是我去年和女朋友去羊城旅游，从一个街头卖唱的男人那儿换来的。

Thai

“เพลงนี้ผมแลกมาจากผู้ชายที่ร้องเพลงเปิดหมวกคนหนึ่ง ตอนที่ไปเที่ยวหยางเฉิงกับแฟนเมื่อปีที่แล้วครับ

Chinese

而那个街头卖唱的男人又是从谁那儿买来的，我就不知道了。”

Thai

ส่วนผู้ชายที่ร้องเพลงเปิดหมวกคนนั้นจะไปซื้อมาจากใครอีกที ผมก็ไม่รู้แล้ว”

Chinese

说完，李貌长长呼出一口气，整个人貌似都轻松不少。

Thai

พอพูดจบ หลี่เม่าก็พ่นลมหายใจออกมายาวเหยียด ดูเหมือนทั้งร่างจะผ่อนคลายลงไปมาก

Chinese

吕途眼睛微眯，“换来的？用什么换的？”

Thai

ลวี่ถูหรี่ตาลงเล็กน้อย “แลกมาเหรอ? เอาอะไรไปแลก?”

Chinese

“《验伤》这首歌。”

Thai

“เพลง《ตรวจบาดแผล》ครับ”

Chinese

“《验伤》这首歌是你写的？”

Thai

“เพลง《ตรวจบาดแผล》คุณเป็นคนแต่งเหรอ?”

Chinese

“嗯。”

Thai

“ครับ”

Chinese

“你为什么要换这首歌？”

Thai

“ทำไมคุณถึงแลกเพลงนี้มาล่ะ?”

Chinese

“直觉吧，你知道，我也写歌。”

Thai

“คงเป็นสัญชาตญาณมั้งครับ คุณก็รู้ ผมเองก็แต่งเพลงเหมือนกัน”

Chinese

“你怎么知道这首歌是那个卖唱的人从别处买来的？”

Thai

“แล้วคุณรู้ได้ยังไงว่าเพลงนี้คนร้องเพลงเปิดหมวกซื้อมาจากที่อื่น?”

Chinese

“他自己说的，具体花了几千块我不记得了。”

Thai

“เขาบอกเองครับ จ่ายไปกี่พันหยวนแน่ๆ ผมจำไม่ได้แล้ว”

Chinese

至此，吕途终于明白面前这个男生为什么不想被报道的另一个原因。

Thai

ถึงตรงนี้ ในที่สุดลวี่ถูก็เข้าใจอีกหนึ่งเหตุผลว่าทำไมเด็กหนุ่มตรงหน้าถึงไม่อยากถูกทำข่าว

Chinese

《验伤》他听过，这歌只是在两广地区比较流行，而且歌手卫兰的加成太大。

Thai

《ตรวจบาดแผล》เขาเคยฟัง เพลงนี้แค่ค่อนข้างดังในแถบสองกวาง อีกทั้งยังได้อานิสงส์จากนักร้องอย่างเว่ยหลานอย่างมาก

Chinese

而《广东爱情故事》这首歌，仅仅一个草根演唱，就火成了这样，攫取了成百上千万的财富。

Thai

ในขณะที่เพลง《เรื่องราวความรักแห่งกวางตุ้ง》 เพียงแค่นักร้องโนเนมคนหนึ่งร้อง ก็โด่งดังเป็นพลุแตกขนาดนี้ กอบโกยทรัพย์สินเงินทองได้นับสิบล้าน

Chinese

捡了一个天大的漏，心里不安很正常，不想为人所知也能理解。

Thai

ได้ลาภลอยก้อนโตขนาดนี้ ในใจย่อมรู้สึกไม่สบายใจเป็นธรรมดา และไม่อยากให้ใครรู้ก็เป็นเรื่องที่เข้าใจได้

Chinese

几千块买来的歌，被换来的歌，吕途都能想象如今那两个人会有多后悔。

Thai

เพลงที่ซื้อมาด้วยเงินไม่กี่พันหยวน เพลงที่ถูกเอามาแลก ลวี่ถูจินตนาการได้เลยว่าตอนนี้คนสองคนนั้นจะนึกเสียดายและเสียใจมากขนาดไหน

Chinese

而这种事，群众可太喜欢看了。

Thai

และเรื่องทำนองนี้ ประชาชนชอบเสพกันนักเชียว

Chinese

吕途垂头沉思着，半晌后，霍的悠悠问：

Thai

ลวี่ถูก้มหน้าครุ่นคิด ครู่ใหญ่ต่อมา จู่ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นมาเนิบๆ ว่า

Chinese

“你知不知道一家叫‘仧乆传媒’的公司？”

Thai

“คุณรู้จักบริษัทที่ชื่อ ‘ฉางจิ่วมีเดีย’ ไหม?”

Chinese

李貌明显被他这脑回路搞得一呆，回过神后笑道：

Thai

หลี่เม่าอึ้งไปอย่างเห็นได้ชัดกับความคิดที่กระโดดข้ามไปข้ามมาแบบนี้ พอได้สติจึงยิ้มพลางกล่าวว่า

Chinese

“知道，是我家那边的一家公司，发展势头好像挺猛，有什么问题吗？”

Thai

“รู้จักครับ เป็นบริษัทแถวบ้านเกิดผม กระแสการเติบโตดูเหมือนจะมาแรงมาก มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?”

Chinese

吕途抬起头，眼神锐利的盯着他。

Thai

ลวี่ถูเงยหน้าขึ้น จ้องมองเขาด้วยสายตาคมกริบ

Chinese

李貌一愣，渐渐瞪大了眼睛，指了指自己，不可置信道：

Thai

หลี่เม่าชะงักไป ดวงตาค่อยๆ เบิกกว้างขึ้น ชี้มาที่ตัวเองพลางพูดอย่างไม่อยากจะเชื่อว่า

Chinese

“你不会怀疑那家公司是我开的吧？”

Thai

“คุณคงไม่ได้สงสัยว่าบริษัทนั้นผมเป็นคนเปิดหรอกนะ?”

Chinese

“不是吗？”

Thai

“ไม่ใช่เหรอ?”

Chinese

李貌突然笑了。

Thai

หลี่เม่าพลันหัวเราะออกมา

Chinese

“笑什么？”

Thai

“หัวเราะอะไร?”

Chinese

“就是觉着你太异想天开了，我，科大的理科生，弄那些，那些，娱乐直播？”

Thai

“ก็แค่รู้สึกว่าคุณเพ้อเจ้อเกินไปแล้ว ผมเนี่ยนะ เด็กสายวิทย์ของเคอต้า จะไปทำพวก… พวกไลฟ์บันเทิงอะไรนั่นเนี่ยนะ?”

Chinese

听着他话语里隐藏的淡淡不屑和瞧不起，吕途才想起这茬，科大学霸去搞那些，好像确实有些格格不入。

Thai

เมื่อได้ยินความรังเกียจเหยียดหยามเล็กๆ ที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของเขา ลวี่ถูถึงค่อยนึกขึ้นได้ หัวกะทิของเคอต้าจะไปทำเรื่องพรรค์นั้น ดูเหมือนจะไม่ค่อยเข้ากันจริงๆ

Chinese

不过他并没有就此打消怀疑。

Thai

ทว่าเขาก็ไม่ได้ลบล้างความสงสัยลงเพียงแค่นี้

Chinese

“名字一样，来自同一个地方，这太巧了。”

Thai

“ชื่อเหมือนกัน มาจากที่เดียวกัน นี่มันบังเอิญเกินไปหน่อย”

Chinese

“冒昧的问一句，你知道‘仧乆’的意思么？”

Thai

“ขอเสียมารยาทถามสักคำ คุณรู้ความหมายของ ‘ฉางจิ่ว’ ไหมครับ?”

Chinese

“知道，同‘长久’，长长久久的意思。”

Thai

“รู้สิ เหมือนกับ ‘ฉางจิ่ว’ ที่แปลว่ายาวนาน ยั่งยืนตลอดไป”

Chinese

李貌没再解释，只是牵住身旁大玉的小手，十指紧扣，竖起来在他面前晃了晃。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้อธิบายอะไรอีก เพียงแต่กุมมือน้อยๆ ของต้าอวี้ที่อยู่ข้างกาย สอดประสานนิ้วทั้งสิบแล้วยกขึ้นแกว่งไปมาตรงหน้าเขา

Chinese

大玉脸蛋肉眼可见的变红，害羞的垂下了脑袋。

Thai

ใบหน้าของต้าอวี้แดงระเรื่อขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เธอเขินอายจนต้องก้มหน้าลง

Chinese

吕途看着他们，沉默片刻。

Thai

ลวี่ถูมองดูทั้งสองคนแล้วเงียบไปครู่หนึ่ง

Chinese

“你既然开了奶茶店，开那家公司就不奇怪。”

Thai

“ในเมื่อคุณเปิดร้านชานมได้ การจะเปิดบริษัทนั้นก็ไม่ใช่เรื่องแปลก”

Chinese

李貌摸出手机看了眼时间。

Thai

หลี่เม่าหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาดูเวลา

Chinese

“我们只是为了乐队能有个排练的地方，才租的这间房子，至于奶茶店，完全是不想浪费一楼的空间，然后顺手为之而已。”

Thai

“พวกเราแค่เช่าตึกนี้เพื่อให้วงดนตรีมีที่ซ้อมเท่านั้นครับ ส่วนร้านชานม ก็แค่ไม่อยากปล่อยให้พื้นที่ชั้นหนึ่งเสียเปล่า ก็เลยเปิดขึ้นมาพร้อมกันเฉยๆ”

Chinese

说完，他指了指手机，露出一个抱歉的笑容：“我们下午还有课，得回去午睡了，请问还有什么问题么？”

Thai

พอพูดจบ เขาก็ชี้ไปที่โทรศัพท์มือถือพลางเผยรอยยิ้มขอโทษ “พวกเรามีเรียนตอนบ่าย ต้องกลับไปนอนกลางวันแล้ว ไม่ทราบว่ายังมีคำถามอะไรอีกไหมครับ?”

Chinese

吕途直直盯着他，李貌坦荡的跟他对视。

Thai

ลวี่ถูจ้องมองเขาเขม็ง หลี่เม่าก็สบตากับเขาอย่างเปิดเผยตรงไปตรงมา

Chinese

良久，吕途轻轻摇摇头。

Thai

เนิ่นนาน ลวี่ถูก็ค่อยๆ ส่ายหน้า

Chinese

“打扰了！”韩州跟吕途一齐起身。

Thai

“รบกวนแล้ว!” หานโจวลุกขึ้นพร้อมกับลวี่ถู

Chinese

“没事。”

Thai

“ไม่เป็นไรครับ”

Chinese

李貌挠了挠后脑勺，有些不好意思的提醒道：“那个，别忘了答应我的条件。”

Thai

หลี่เม่าเกาหัวด้านหลัง เตือนด้วยความเกรงใจเล็กน้อย “เอ่อ อย่าลืมเงื่อนไขที่รับปากผมไว้นะครับ”

Chinese

韩州正要说话，吕途突然拉住他，神色莫名的看着李貌。

Thai

ขณะที่หานโจวกำลังจะพูด ลวี่ถูก็ดึงตัวเขาไว้กะทันหันพลางมองหลี่เม่าด้วยสีหน้ายากจะคาดเดา

Chinese

李貌面色一僵：“你，你们什么意思？”

Thai

สีหน้าของหลี่เม่าพลันแข็งทื่อ “พ… พวกคุณหมายความว่ายังไงครับ?”