ด้ายแดงเส้นพิเศษ

Chinese

“还有事嘛，没事我先挂了，忙着学习呢。”

Thai

“มีอะไรอีกไหมครับ ถ้าไม่มีผมวางสายก่อนนะ กำลังอ่านหนังสืออยู่ครับ”

Chinese

“我在你教室门口！”赵梅尽量声音平静道。

Thai

“แม่อยู่หน้าห้องเรียนของลูก!” จ้าวเหมยพยายามทำน้ำเสียงให้สงบที่สุด

Chinese

可这话听在李貌耳中却不亚于晴天霹雳。

Thai

แต่คำพูดนี้สำหรับหลี่เม่าแล้วไม่ต่างอะไรกับสายฟ้าฟาดกลางวันแสกๆ

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“我最后问你一遍，在哪儿？”

Thai

“แม่จะถามลูกเป็นครั้งสุดท้าย อยู่ที่ไหน”

Chinese

“呃，老家……”

Thai

“เอ่อ…บ้านเกิดครับ…”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

路面在阳光的照耀下，像一条翻涌的波浪，在眼前跳跃。

Thai

ผิวถนนใต้แสงแดดแผดเผาดูคล้ายระลอกคลื่นที่ม้วนตัวและเต้นระริกอยู่ตรงหน้า

Chinese

听着电话里老妈的声音，李貌冷汗直冒。

Thai

เมื่อได้ยินเสียงของแม่ในโทรศัพท์ หลี่เม่าก็เหงื่อกาฬแตกพลั่ก

Chinese

万万没想到，他妈今天竟然没去医院，还杀到了学校。

Thai

นึกไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าวันนี้แม่ของเขาจะไม่ไปโรงพยาบาล แถมยังบุกมาถึงโรงเรียน

Chinese

不过幸好，他和楚红玉家在一个地方，要不然还真不好解释。

Thai

แต่ยังโชคดีที่บ้านของเขากับฉู่หงอวี้อยู่ที่เดียวกัน ไม่อย่างนั้นคงอธิบายยากจริงๆ

Chinese

电话挂断，不出所料，他妈又要视频通话。

Thai

สายตัดไปแล้ว และเป็นไปตามคาด แม่ของเขาต้องการวิดีโอคอลอีกรอบ

Chinese

“你躲一下，我妈要开视频。”李貌对一旁的楚红玉道。

Thai

“เธอหลบหน่อย แม่ฉันจะเปิดวิดีโอคอล” หลี่เม่าบอกฉู่หงอวี้ที่อยู่ข้างๆ

Chinese

下车后，他就一直跟在楚红玉身边。

Thai

หลังจากลงจากรถ เขาก็เดินตามอยู่ข้างกายฉู่หงอวี้มาโดยตลอด

Chinese

现在，和他们同在一个地方下车的人早已不见踪影。

Thai

ตอนนี้ คนที่ลงรถที่เดียวกับพวกเขาต่างก็แยกย้ายกันไปจนไร้ร่องรอยนานแล้ว

Chinese

而面前这条一眼看不到头的水泥路两旁，是一望无际的田野。有什么可疑的人一眼就能发现。

Thai

ส่วนสองข้างทางของถนนคอนกรีตที่ทอดยาวสุดสายตาตรงหน้านี้ คือทุ่งนาเวิ้งว้างกว้างใหญ่ หากมีคนน่าสงสัยก็สามารถมองเห็นได้ในทันที

Chinese

眼看暂时安全，李貌正想松口气，他妈的电话就打了进来。

Thai

เมื่อเห็นว่าปลอดภัยชั่วคราว หลี่เม่ากำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก สายจากแม่ก็โทรเข้ามาพอดี

Chinese

楚红玉没觉着有什么不对，点点头，左右看了看，却不知道该怎么躲。

Thai

ฉู่หงอวี้ไม่ได้รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติ เธอพยักหน้าและมองซ้ายมองขวา แต่ไม่รู้ว่าจะหลบอย่างไร

Chinese

手机铃声急促的叫唤着。

Thai

เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือดังระรัวอย่างเร่งเร้า

Chinese

“蹲下就行。”

Thai

“นั่งยองๆ ลงก็พอ”

Chinese

楚红玉听着铃声也莫名紧张。闻言二话不说，迅速原地蹲下。

Thai

ฉู่หงอวี้ฟังเสียงโทรศัพท์แล้วก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ได้ยินดังนั้นจึงไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบนั่งยองๆ ลงกับที่ทันที

Chinese

“咦，妈，你今天怎么比以前还要漂亮？”刚接通，李貌就企图用马屁把他妈砸晕。

Thai

“อ้าว แม่ วันนี้ทำไมแม่สวยกว่าเมื่อก่อนอีกล่ะครับ” พอกดรับสาย หลี่เม่าก็พยายามจะประจบสอพลอให้แม่มึนงงทันที

Chinese

这么些年，他早有了丰富的斗争经验。

Thai

หลายปีมานี้ เขามีประสบการณ์รับมืออย่างโชกโชนนานแล้ว

Chinese

“别贫嘴，老实交代！”赵梅不吃这一套。

Thai

“ไม่ต้องมาปากหวาน สารภาพมาตามตรง!” จ้าวเหมยไม่หลงกลมุกนี้

Chinese

“你看看，我正在路上。”他说着给赵梅看了看附近的环境。不过故意把摄像头抬高，生怕楚红玉入镜。

Thai

“แม่ดูสิครับ ผมอยู่บนถนนจริงๆ” เขาพูดพลางแพนกล้องให้จ้าวเหมยดูสภาพแวดล้อมรอบๆ แต่จงใจยกกล้องขึ้นสูงเพราะกลัวฉู่หงอวี้จะติดเข้ามาในเฟรม

Chinese

昨晚他妈还夸楚红玉长得漂亮，这时候要是被发现，麻烦就大了。

Thai

เมื่อคืนแม่ของเขายังชมว่าฉู่หงอวี้หน้าตาสะสวย ถ้าหากถูกจับได้ในเวลานี้ละก็ เรื่องใหญ่แน่

Chinese

“好端端的怎么跑回去了？”赵梅见真是老家那边，语气稍微缓和。

Thai

“อยู่ดีไม่ว่าดีทำไมถึงวิ่งกลับไปล่ะ” จ้าวเหมยเห็นว่าเป็นแถวบ้านเกิดจริงๆ น้ำเสียงจึงอ่อนลงเล็กน้อย

Chinese

“想爷爷奶奶了……”李貌面露悲伤。

Thai

“คิดถึงปู่กับย่าน่ะครับ…” หลี่เม่าแสดงสีหน้าเศร้าสร้อย

Chinese

这话倒没骗人，他小时候和爷爷奶奶生活过很长一段时间，感情深厚。只可惜他们早早离开了人世。

Thai

คำพูดนี้ไม่ได้โกหก ตอนเด็กๆ เขาเคยใช้ชีวิตอยู่กับปู่ย่าเป็นเวลานานมาก ความผูกพันจึงลึกซึ้ง น่าเสียดายที่พวกท่านจากโลกนี้ไปเร็วนัก

Chinese

赵梅沉默，心中的不快一瞬间烟消云散。

Thai

จ้าวเหมยนิ่งเงียบ ความไม่พอใจในใจพลันมลายหายไปในพริบตา

Chinese

“那你刚才还骗我说在教室学习？”

Thai

“แล้วเมื่อกี้ลูกยังโกหกแม่ว่ากำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องเรียนทำไม”

Chinese

李貌听她语气里全无责怪的意思，知道这关算是过了，连忙承认错误：“是我不对，是我不对。”

Thai

หลี่เม่าได้ยินว่าในน้ำเสียงของเธอไม่มีความตำหนิอยู่เลย ก็รู้ว่าด่านนี้ผ่านพ้นไปได้แล้ว จึงรีบยอมรับผิดทันที “ผมผิดเองครับ ผมผิดเอง”

Chinese

“下次我一定实话实说，您就原谅我这一次呗！”

Thai

“คราวหน้าผมจะพูดความจริงแน่นอน แม่ยกโทษให้ผมครั้งนี้เถอะนะคร้าบ!”

Chinese

“下不为例！”赵梅撇撇嘴，算是放过他。

Thai

“อย่าให้มีครั้งต่อไปนะ!” จ้าวเหมยเบ้ปาก ถือว่าปล่อยเขาไป

Chinese

“对了，那么久没回去了，家里面还能住人嘛。”

Thai

“จริงสิ ไม่ได้กลับไปนานขนาดนั้น ที่บ้านยังพออยู่ได้เหรอ”

Chinese

“我收拾收拾，凑合着。”李貌瞥了眼楚红玉，晚上他可不回家住。

Thai

“ผมเก็บกวาดหน่อยก็พอถูไถได้ครับ” หลี่เม่าเหลือบมองฉู่หงอวี้ คืนนี้เขาไม่กลับไปนอนที่บ้านหรอก

Chinese

又聊了几句。

Thai

พูดคุยกันต่ออีกสองสามประโยค

Chinese

赵梅忽道：“新月在我旁边，你要不要和她说几句？”

Thai

จ้าวเหมยก็พูดขึ้นมาว่า “ซินเยว่อยู่ข้างๆ แม่ ลูกอยากคุยกับเธอสักสองสามคำไหม”

Chinese

“什么，妈，你说什么？你人怎么不动了？卡住了？”

Thai

“อะไรนะครับแม่ แม่พูดว่าอะไรนะ ทำไมภาพแม่ค้างไปแล้วล่ะ กระตุกเหรอครับ”

Chinese

李貌没想到江新月也在。

Thai

หลี่เม่านึกไม่ถึงว่าเจียงซินเยว่จะอยู่ด้วย

Chinese

他躲都来不及，哪会往上凑。

Thai

เขาหลบแทบไม่ทัน มีหรือจะเสนอหน้าเข้าไปหา

Chinese

一番堪称影帝的表演后，他连忙挂断电话。

Thai

หลังจากการแสดงระดับรางวัลนักแสดงนำชายยอดเยี่ยม เขาก็รีบตัดสายทิ้งทันที

Chinese

然后看见有条江新月早上发来的消息，邀请他一起去图书馆学习。

Thai

จากนั้นก็เห็นข้อความที่เจียงซินเยว่ส่งมาเมื่อเช้า ชวนเขาไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดด้วยกัน

Chinese

他没搭理，把手机塞回兜里。

Thai

เขาไม่ได้สนใจ ยัดโทรศัพท์มือถือกลับเข้าไปในกระเป๋า

Chinese

转身，就看到蹲在那儿竖起耳朵的楚红玉。

Thai

พลันหันหลังกลับ ก็เห็นฉู่หงอวี้กำลังนั่งยองๆ เงี่ยหูฟังอยู่ตรงนั้น

Chinese

像只兔子一样，呆呼呼的。

Thai

เหมือนกระต่ายตัวหนึ่งที่ดูซื่อบื้อเซ่อซ่า

Chinese

李貌因为昨晚没在阳台看见对方的郁闷，顿时烟消云散。

Thai

ความหงุดหงิดใจที่เมื่อคืนไม่เห็นอีกฝ่ายที่ระเบียงของหลี่เม่า มลายหายไปในทันที

Chinese

“好了，起来吧。”

Thai

“เอาละ ลุกขึ้นเถอะ”

Chinese

一直偷听的楚红玉缓缓起身，二人继续沿着水泥路前行。

Thai

ฉู่หงอวี้ที่แอบฟังมาตลอดค่อยๆ ลุกขึ้น ทั้งสองเดินไปตามถนนคอนกรีตต่อ

Chinese

古瞳算是一个比较大的村子，每遇逢集的时候，周围那些村子的人都会来这边买东西，俗称赶集。

Thai

กู่ถงนับว่าเป็นหมู่บ้านที่ค่อนข้างใหญ่ ทุกครั้งที่มีวันนัดตลาดนัด คนจากหมู่บ้านรอบๆ ก็จะพากันมาซื้อของที่นี่ ซึ่งเรียกกันทั่วไปว่าไปจ่ายตลาด

Chinese

所以，住这片的人出去，在外面碰见有人问老家是哪儿的，都会说自己是古瞳这片的。

Thai

ดังนั้นคนที่อาศัยอยู่แถบนี้เวลาออกไปข้างนอก หากเจอใครถามว่าบ้านเกิดอยู่ที่ไหน ก็มักจะบอกว่าตนเองเป็นคนแถบกู่ถง

Chinese

李貌老家就在下面的一个小村子里，他见楚红玉家也不在古瞳，便问：“你家在哪个村？”

Thai

บ้านเกิดของหลี่เม่าอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆ ด้านล่าง เมื่อเห็นว่าบ้านของฉู่หงอวี้ไม่ได้อยู่ในกู่ถงเช่นกัน จึงถามว่า “บ้านเธออยู่หมู่บ้านไหนเหรอ”

Chinese

楚红玉还在想着刚才偷听到的对话，愣怔两秒，犹豫片刻才道：“胡楚。”

Thai

ฉู่หงอวี้ยังคงคิดถึงบทสนทนาที่แอบได้ยินเมื่อครู่ เธอชะงักไปสองวินาที ลังเลครู่หนึ่งจึงตอบว่า “หูฉู่”

Chinese

李貌刷的扭头看向她，瞪大眼睛，一脸惊讶，“我黎九的，就在你们村旁边。”

Thai

หลี่เม่าหันขวับไปมองเธอ เบิกตากว้างด้วยสีหน้าประหลาดใจ “ฉันอยู่หลีจิ่ว อยู่ข้างๆ หมู่บ้านเธอนี่เอง”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

一中。

Thai

โรงเรียนมัธยมหนึ่ง

Chinese

“走吧，你也听到了，他回老家了。”赵梅无奈道。

Thai

“ไปเถอะ หนูก็ได้ยินแล้วนี่ เขากลับบ้านเกิดไปแล้ว” จ้าวเหมยกล่าวอย่างจนใจ

Chinese

江新月沮丧的点了下头，她刚才正想和李貌说几句，没想到网卡了。

Thai

เจียงซินเยว่พยักหน้าอย่างหงอยเหงา เมื่อครู่เธอกำลังจะคุยกับหลี่เม่าสักสองสามคำ นึกไม่ถึงว่าสัญญาณจะกระตุก

Chinese

不过，只要他没和楚红玉在一起就还好。

Thai

ทว่า ขอเพียงเขาไม่ได้อยู่กับฉู่หงอวี้ก็ยังดี

Chinese

这星期没机会，下个星期总会有的。

Thai

สัปดาห์นี้ไม่มีโอกาส สัปดาห์หน้าก็คงมีจนได้

Chinese

两人原路返回。

Thai

ทั้งสองคนเดินกลับทางเดิม

Chinese

车上，赵梅想着今天没什么事，要不索性也回趟老家？

Thai

บนรถ จ้าวเหมยคิดว่าวันนี้ไม่มีธุระอะไร หรือว่าจะกลับไปบ้านเกิดสักรอบดี?

Chinese

瞅了眼时间，想想还是算了。

Thai

พอดูเวลาแล้ว คิดไปคิดมาก็ช่างเถอะ

Chinese

远在乡下的李貌莫名打了个寒颤，对差点降临的不详毫不知情。

Thai

หลี่เม่าซึ่งอยู่ไกลถึงชนบทจู่ๆ ก็สะท้านเยือกขึ้นมา โดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดถึงลางร้ายที่เกือบจะมาเยือน

Chinese

“你是不是以前就认识我？”

Thai

“เมื่อก่อนเธอเคยรู้จักฉันใช่ไหม”

Chinese

“你知道我家的地址，之前才答应让我和你一起回来补课的对不对？”

Thai

“เธอรู้ที่อยู่บ้านฉัน ถึงได้ยอมให้ฉันกลับมาติวหนังสือด้วยกันใช่ไหม”

Chinese

“不应该啊，我怎么一点印象都没。”

Thai

“ไม่น่าใช่นี่นา ทำไมฉันถึงไม่มีความทรงจำเลยสักนิด”

Chinese

“我跟你说……”

Thai

“ฉันจะบอกให้…”

Chinese

李貌一路上喋喋不休，遇到有人迎面而来的时候才会暂时停下。

Thai

หลี่เม่าพูดเจื้อยแจ้วไม่หยุดตลอดทาง จะหยุดชั่วคราวก็ต่อเมื่อมีคนเดินสวนมาเท่านั้น

Chinese

他那双手一直放在胸前的书包里，很少拿出来。

Thai

มือทั้งสองข้างของเขาล้วงอยู่ในกระเป๋านักเรียนตรงหน้าอกตลอดเวลา แทบไม่ดึงออกมาเลย

Chinese

楚红玉不时“嗯”声回应，安静的当一个倾听者。

Thai

ฉู่หงอวี้ส่งเสียง “อืม” ตอบรับเป็นระยะ ทำหน้าที่เป็นผู้ฟังที่เงียบสงบ

Chinese

两人路过一个又一个村子，走了大概三十来分钟。先到李貌家所在的黎九。

Thai

ทั้งสองคนเดินผ่านหมู่บ้านแล้วหมู่บ้านเล่า เดินไปได้ประมาณสามสิบกว่านาที ก็มาถึงหลีจิ่วซึ่งเป็นที่ตั้งบ้านของหลี่เม่าก่อน

Chinese

小时候随处可见的土路消失不见，家家户户门前都铺满了水泥。

Thai

ถนนดินที่พบเห็นได้ทั่วไปในวัยเด็กเลือนหายไปแล้ว หน้าบ้านทุกหลังต่างปูด้วยคอนกรีต

Chinese

重新盖起来的新房，粉刷一新的老房，鳞次栉比。

Thai

บ้านสร้างใหม่ที่ผุดขึ้นมา และบ้านเก่าที่ทาสีใหม่ ตั้งเรียงรายเป็นระเบียบ

Chinese

大多数人家家门紧锁，街上人少的可怜。

Thai

ประตูบ้านส่วนใหญ่ปิดล็อกแน่นหนา ผู้คนบนท้องถนนมีน้อยจนน่าใจหาย

Chinese

没走一会，李貌就看到了那栋熟悉的老式二层小楼。

Thai

เดินไปได้ไม่นาน หลี่เม่าก็เห็นตึกแถวสองชั้นสไตล์เก่าที่คุ้นตาหลังนั้น

Chinese

它坐落在路旁不远处，墙面的白漆已经发黄。因为下雨渗水还起了霉印。

Thai

มันตั้งอยู่ริมถนนไม่ไกลนัก สีขาวบนผนังกลายเป็นสีเหลืองซีดแล้ว และยังมีคราบเชื้อราขึ้นเนื่องจากน้ำฝนรั่วซึม

Chinese

楼旁有个木头简单搭建的狗窝，狗窝旁围着个小菜园，里面早已杂草丛生。

Thai

ข้างตึกมีบ้านสุนัขที่สร้างด้วยไม้อย่างง่ายๆ ข้างบ้านสุนัขล้อมรั้วเป็นแปลงผักเล็กๆ ซึ่งภายในมีวัชพืชขึ้นรกชัฏมานานแล้ว

Chinese

李貌记着自己小时候在里面种过草莓。葫芦也种过，就是不知道为什么最后结出来的是南瓜。

Thai

หลี่เม่าจำได้ว่าตอนเด็กๆ ตนเคยปลูกสตรอว์เบอร์รีไว้ข้างใน น้ำเต้าก็เคยปลูก เพียงแต่ไม่รู้ว่าทำไมสุดท้ายถึงออกผลมาเป็นฟักทอง

Chinese

“还是小时候快乐！”他长叹口气，缅怀着已经逝去的童年。

Thai

“ตอนเด็กๆ มีความสุขที่สุดแล้ว!” เขาถอนหายใจยาว รำลึกถึงวัยเด็กที่ผ่านพ้นไป

Chinese

半天没听见楚红玉搭话，他扭头看向身侧，没人。

Thai

ไม่ได้ยินฉู่หงอวี้ตอบกลับมานาน เขาจึงหันไปมองข้างกาย ไม่มีใคร

Chinese

又转着身子左右找了找，这才发现人不见了！

Thai

จึงหมุนตัวมองหาซ้ายขวาอีกรอบ ถึงได้พบว่าคนหายไปแล้ว!

Chinese

李貌清晰的听到自己心跳漏了一拍，第一时间甩开大长腿，朝胡楚狂奔而去。

Thai

หลี่เม่าได้ยินเสียงหัวใจตัวเองกระตุกวูบอย่างชัดเจน เขาก้าวขายาวๆ วิ่งหน้าตั้งมุ่งหน้าไปยังหูฉู่ทันที

Chinese

胸前的书包像个捣乱的孩子，在他怀里上下蹦跶。

Thai

กระเป๋านักเรียนตรงหน้าอกราวกับเด็กซุกซนที่คอยป่วน กระเด้งขึ้นกระเด้งลงอยู่ในอ้อมอกของเขา

Chinese

风路过他耳畔，“呼呼”对他低语。

Thai

สายลมพัดผ่านข้างหู ส่งเสียง “หวูด หวูด” กระซิบกับเขา

Chinese

千万不要有事，李貌在心里祈祷。

Thai

ขอร้องละอย่าให้เป็นอะไรเลย หลี่เม่าอธิษฐานในใจ

Chinese

好在，上天貌似真的听见了。

Thai

ยังดีที่สวรรค์ดูเหมือนจะได้ยินจริงๆ

Chinese

“楚红玉，等等我！”他边跑边唤道。

Thai

“ฉู่หงอวี้ รอฉันด้วย!” เขาวิ่งพลางร้องเรียก

Chinese

楚红玉转身，便看到一位如风一般的少年正朝自己奔来。

Thai

ฉู่หงอวี้หันหลังกลับ ก็เห็นเด็กหนุ่มผู้ดั่งสายลมกำลังวิ่งตรงมาหาตน

Chinese

阳光穿过树叶间的缝隙，落在他身上，让人睁不开眼。

Thai

แสงแดดส่องลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ ตกกระทบลงบนตัวเขาจนทำให้แสบตาจนลืมตาแทบไม่ขึ้น

Chinese

嗯，光头反光，的确刺眼。

Thai

อืม หัวโล้นสะท้อนแสง มันแสบตาจริงๆ นั่นแหละ

Chinese

楚红玉听话的待在原地等着。

Thai

ฉู่หงอวี้เชื่อฟังและยืนรออยู่ที่เดิม

Chinese

等他到了近前，出声问：“怎么了？”

Thai

พอเขามาถึงตรงหน้า เธอจึงเอ่ยถามว่า “มีอะไรเหรอ”

Chinese

“你，你怎么不打招呼就走了？”李貌叉着腰，等稍微喘匀了气，又道：“漂亮女孩子出门在外一定要小心，我送你回去。”

Thai

“เธอ…ทำไมเธอถึงไปโดยไม่บอกไม่กล่าวล่ะ” หลี่เม่าเท้าสะเอว รอจนลมหายใจเริ่มคงที่จึงพูดต่อว่า “เด็กผู้หญิงหน้าตาสะสวยอยู่นอกบ้านต้องระวังตัวให้มาก ฉันไปส่งเธอเอง”

Chinese

“不用，没多远了。”楚红玉低声拒绝。

Thai

“ไม่ต้องหรอก อีกไม่ไกลแล้ว” ฉู่หงอวี้ปฏิเสธเสียงเบา

Chinese

“我还是送送你吧。”李貌坚持。

Thai

“ฉันไปส่งเธอดีกว่า” หลี่เม่ายืนกราน

Chinese

“真不用。”

Thai

“ไม่ต้องจริงๆ”

Chinese

“我没带钥匙，无处可去。”李貌见状开始装可怜，其实那个菜地里埋了一把钥匙。

Thai

“ฉันไม่ได้เอากุญแจมา ไม่มีที่ไปเลยนะ” หลี่เม่าเห็นดังนั้นจึงเริ่มแกล้งทำตัวน่าสงสาร ทั้งที่ความจริงแล้วในแปลงผักนั้นมีกุญแจฝังอยู่ดอกหนึ่ง

Chinese

楚红玉摇头不作声。

Thai

ฉู่หงอวี้ส่ายหน้าโดยไม่พูดอะไร

Chinese

李貌一瞅这架势，心想自己晚上还想睡她家呢，这样可不行。

Thai

หลี่เม่าเห็นท่าทางแบบนี้ ก็นึกในใจว่าคืนนี้ตนยังคิดจะไปนอนบ้านเธออยู่เลย แบบนี้ไม่ได้การแล้ว

Chinese

“别废话，走！”软的不行来硬的，他直接抓住楚红玉的手腕，牵着她就往胡楚走。

Thai

“ไม่ต้องพูดมาก ไป!” ไม้อ่อนไม่ได้ผลก็ต้องใช้ไม้แข็ง เขาคว้าข้อมือของฉู่หงอวี้โดยตรง แล้วจูงเธอเดินมุ่งหน้าไปยังหูฉู่ทันที

Chinese

楚红玉轻轻挣扎了几下，手腕上的红绳摩挲着她的皮肤。她忽地安静下来。

Thai

ฉู่หงอวี้ขัดขืนเบาๆ สองสามครั้ง เชือกสีแดงบนข้อมือเสียดสีกับผิวของเธอ เธอพลันเงียบสงบลง