แกะของขวัญ

Chinese

“差点忘了！”

Thai

“เกือบลืมไปเลย!”

Chinese

夏奶奶临上车前，忽摸出自己的智能手机，一只手拿着，一只手在屏幕上笨拙的戳了几下，然后递给大玉。

Thai

ก่อนจะขึ้นรถ ย่าเซี่ยพลันควักสมาร์ตโฟนของตัวเองออกมา มือหนึ่งถือไว้ อีกมือหนึ่งจิ้มลงบนหน้าจออย่างเก้ๆ กังๆ ไม่กี่ที แล้วยื่นให้ต้าอวี้

Chinese

大玉接过，就看到上面出现一个忸怩的抱着猫咪的小姑娘。

Thai

พอต้าอวี้รับมา ก็เห็นเด็กหญิงตัวน้อยท่าทางเคอะเขินกำลังอุ้มเจ้าเหมียวปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

Chinese

“姐姐，祝你生日快乐，天天开心，和哥哥长长久久，我的礼物让夏奶奶带过去了，希望你能喜欢。”

Thai

“พี่สาว สุขสันต์วันเกิดนะคะ ขอให้มีความสุขทุกๆ วัน อยู่กับพี่ชายไปนานๆ ของขวัญของหนูฝากย่าเซี่ยเอาไปให้แล้ว หวังว่าพี่จะชอบนะคะ”

Chinese

胡颖没手机，只能提前录好视频让夏奶奶在生日当天带过来给大玉看。金哥也有出镜。

Thai

หูอิ่งไม่มีโทรศัพท์มือถือ จึงทำได้เพียงอัดวิดีโอล่วงหน้าแล้วให้ย่าเซี่ยนำมาเปิดให้ต้าอวี้ดูในวันเกิด จินเกอก็โผล่หน้ามาในคลิปด้วย

Chinese

“奶奶，下次小颖再来找你，你就打电话给我，我跟她聊几句。”大玉默默把上面的视频传到了自己手机上，轻声道。

Thai

“ย่าคะ คราวหน้าถ้าเสี่ยวอิ่งมาหาย่าอีก ย่าโทรหาหนูนะ หนูจะคุยกับน้องสักสองสามประโยค” ต้าอวี้ส่งวิดีโอนั้นเข้าโทรศัพท์ตัวเองเงียบๆ พลางเอ่ยเสียงเบา

Chinese

“知道了！”

Thai

“รู้แล้วจ้ะ!”

Chinese

“爸妈，奶奶，路上慢点，到家记得发条消息。”李貌提醒道。

Thai

“พ่อครับ แม่ครับ ย่าครับ เดินทางปลอดภัยนะ ถึงบ้านแล้วอย่าลืมส่งข้อความมาบอกด้วยนะครับ” หลี่เม่าเตือน

Chinese

“你们明天还有课吧，也早点休息。”

Thai

“พวกเธอพรุ่งนี้ยังมีเรียนใช่ไหม ก็รีบพักผ่อนเร็วๆ ล่ะ”

Chinese

依依不舍了一阵，李貌和大玉目送他们离开。

Thai

หลังจากร่ำลากันอย่างอาลัยอาวรณ์อยู่พักหนึ่ง หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็ยืนมองส่งพวกเขาจากไป

Chinese

在酒店服务员的帮助下，一群人把那些礼物轻手轻脚运上出租车后备箱，去了李貌在外面租的房子。

Thai

ด้วยความช่วยเหลือของพนักงานโรงแรม คนทั้งกลุ่มจึงช่วยกันยกของขวัญเหล่านั้นใส่ท้ายรถแท็กซี่อย่างเบามือ แล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านเช่าข้างนอกของหลี่เม่า

Chinese

上到二楼，几人各自在沙发和椅子上坐下。

Thai

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสอง ทุกคนต่างแยกย้ายกันนั่งลงบนโซฟาและเก้าอี้

Chinese

“红玉，拆礼物吧，看看我们给你买的东西喜不喜欢！”张琳迫不及待道。

Thai

“หงอวี้ แกะของขวัญเถอะ ดูซิว่าชอบของที่พวกเราซื้อให้หรือเปล่า!” จางหลินเอ่ยอย่างอดใจรอไม่ไหว

Chinese

“你们都不困嘛？”李貌打了个哈欠。

Thai

“พวกนายไม่ง่วงกันบ้างเหรอ?” หลี่เม่าหาว

Chinese

“明天又没有早八，可以多睡会。”张琳精神头十足。

Thai

“พรุ่งนี้ไม่มีเรียนแปดโมงเช้าเสียหน่อย นอนต่อได้อีกตั้งเยอะ” จางหลินดูกระปรี้กระเปร่าเต็มที่

Chinese

“张强，王玥，你们呢？”赵思妤问。

Thai

“จางเฉียง หวังเยว่ แล้วพวกนายล่ะ?” จ้าวซืออวี๋ถาม

Chinese

“我明天上午没课。”张强颇为得瑟。

Thai

“พรุ่งนี้เช้าฉันไม่มีเรียน” จางเฉียงเอ่ยอย่างได้ใจ

Chinese

“我早上全满。”王玥苦着脸，跟着又道：“不过我中午睡了挺久，现在也不困！”

Thai

“ตอนเช้าฉันมีเรียนเต็มเลย” หวังเยว่ทำหน้ามุ่ย ก่อนจะเอ่ยต่อ “แต่ตอนเที่ยงฉันนอนไปตั้งนาน ตอนนี้ก็เลยไม่ง่วงเหมือนกัน!”

Chinese

“OK，红玉，拆吧，先拆我的！”张琳从一堆东西里翻出了自己的礼物递给楚红玉。

Thai

“โอเค หงอวี้ แกะเลย แกะของฉันก่อน!” จางหลินคุ้ยของขวัญของตัวเองออกมาจากกองสิ่งของแล้วยื่นให้ฉู่หงอวี้

Chinese

大玉小心接过，“那我拆了。”

Thai

ต้าอวี้รับมาอย่างระมัดระวัง “งั้นฉันแกะแล้วนะ”

Chinese

“拆吧！”张琳期待道。

Thai

“แกะเลย!” จางหลินเอ่ยอย่างคาดหวัง

Chinese

“等会，我把桌子打开。”李貌起身，从墙边拎出把纯黑色的折叠桌。

Thai

“เดี๋ยวก่อน ฉันกางโต๊ะให้” หลี่เม่าลุกขึ้น ยกโต๊ะพับสีดำล้วนออกมาจากริมผนัง

Chinese

如今二楼这九十平米的空间，东西已经越来越多。

Thai

ตอนนี้พื้นที่เก้าสิบตารางเมตรบนชั้นสองมีข้าวของเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แล้ว

Chinese

靠里面是乐队排练的地方，摆着各种乐器，外面则完全成了一个生活区，沙发，椅子，小厨房，烧开水的壶子。

Thai

ด้านในเป็นพื้นที่ซ้อมของวงดนตรี มีเครื่องดนตรีนานาชนิดวางอยู่ ส่วนด้านนอกกลายเป็นพื้นที่ใช้ชีวิตไปอย่างสมบูรณ์ ทั้งโซฟา เก้าอี้ ครัวเล็กๆ และกาต้มน้ำร้อน

Chinese

大家只要觉着缺什么小玩意儿，就会不自觉带过来。

Thai

ขอแค่ทุกคนรู้สึกว่าขาดของกระจุกกระจิกอะไร ก็จะหยิบติดไม้ติดมือเอามาไว้ที่นี่โดยไม่รู้ตัว

Chinese

瞧着摆到面前的桌子，大玉目光莹莹看了眼小貌。

Thai

เมื่อมองดูโต๊ะที่กางอยู่ตรงหน้า ต้าอวี้ก็ส่งสายตาเป็นประกายมองเสี่ยวเม่า

Chinese

其实她现在最想做的，并不是拆礼物，而是想跟小貌早点去订好的房间贴贴，窝在小貌怀里说说话。

Thai

อันที่จริงสิ่งที่เธออยากทำที่สุดในตอนนี้ไม่ใช่การแกะของขวัญ แต่เป็นอยากไปแนบชิดกับเสี่ยวเม่าที่ห้องที่จองไว้เร็วๆ อยากซุกอยู่ในอ้อมอกของเสี่ยวเม่าเพื่อพูดคุยกัน

Chinese

不过闺蜜都开口了，她只能按耐住内心的躁动，先拆礼物。

Thai

ทว่าเพื่อนสนิทเอ่ยปากแล้ว เธอจึงทำได้เพียงสะกดกลั้นความกระวนกระวายใจไว้ข้างใน แล้วแกะของขวัญก่อน

Chinese

慢条斯理解开包装，露出个水晶球，里面是座会旋转的小旋转木马。

Thai

เธอค่อยๆ แกะห่อของขวัญอย่างใจเย็น เผยให้เห็นลูกแก้วคริสตัล ด้านในเป็นม้าหมุนขนาดเล็กที่หมุนได้

Chinese

“我想过送你好多东西，可最后还是决定送你这个，因为这是在你高一生日的时候我就想送你的东西。”张琳嘻嘻笑道。

Thai

“ฉันเคยคิดจะให้อะไรเธอตั้งเยอะแยะ แต่สุดท้ายก็ตัดสินใจให้ชิ้นนี้ เพราะนี่คือของที่ฉันอยากให้เธอตั้งแต่วันเกิดตอน ม.4 แล้ว” จางหลินหัวเราะคิกคัก

Chinese

大玉抿抿嘴，转身抱了抱张琳，笑道：“谢谢，我很喜欢。”

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก หันไปกอดจางหลินพลางยิ้ม “ขอบคุณนะ ฉันชอบมากเลย”

Chinese

“喜欢就好！”

Thai

“ชอบก็ดีแล้ว!”

Chinese

张琳也轻轻抱了抱楚红玉。

Thai

จางหลินก็กอดฉู่หงอวี้เบาๆ เช่นกัน

Chinese

瞅着闺蜜小心翼翼把水晶球装回去，她更开心了，有种送的礼物被人珍重的满足感。

Thai

เมื่อเห็นเพื่อนสนิทเก็บลูกแก้วคริสตัลกลับเข้าไปอย่างทะนุถนอม เธอก็ยิ่งดีใจ มีความรู้สึกอิ่มเอมใจที่ของขวัญของตนได้รับการเห็นคุณค่า

Chinese

“这是我的！”赵思妤这时也把自己送的东西拿了过来。

Thai

“นี่ของฉัน!” จ้าวซืออวี๋หยิบของขวัญของตัวเองเข้ามาในตอนนี้เช่นกัน

Chinese

其他几人趁机把各自的礼物都拿到了桌子上，等着大玉开盒。

Thai

คนอื่นๆ ถือโอกาสนำของขวัญของตนมาวางบนโต๊ะ รอให้ต้าอวี้เปิดกล่อง

Chinese

“这是什么？”大玉拆出个手电筒一样的玩意。

Thai

“นี่คืออะไรเหรอ?” ต้าอวี้แกะออกมาเป็นของที่มีลักษณะคล้ายไฟฉาย

Chinese

赵思妤接过，打开对着远处。

Thai

จ้าวซืออวี๋รับมา เปิดแล้วส่องไปทางที่ไกลออกไป

Chinese

“给你防身用的，这是紫外线光，按一下这个按钮，再按两边，就是电击器，嗯，300斤以下抗不住一下，瘦一点能直接晕过去。”

Thai

“เอาไว้ให้เธอใช้ป้องกันตัว นี่เป็นแสงยูวี พอกดปุ่มนี้แล้วกดสองข้าง ก็จะเป็นเครื่องช็อตไฟฟ้า อืม ถ้าน้ำหนักไม่ถึงร้อยห้าสิบกิโลฯ โดนทีเดียวก็ทานไม่ไหวหรอก ถ้าผอมหน่อยนี่สลบได้เลย”

Chinese

其他小伙伴闻言，目瞪口呆。

Thai

เพื่อนๆ คนอื่นได้ยินดังนั้นต่างก็อึ้งตาค้าง

Chinese

李貌以前准备防身用品的时候，就想买这玩意来着，可是正规途径压根买不到。

Thai

ตอนที่หลี่เม่าเตรียมอุปกรณ์ป้องกันตัวเมื่อก่อน เขาก็เคยคิดจะซื้อของแบบนี้เหมือนกัน แต่ช่องทางทั่วไปหาซื้อไม่ได้เลย

Chinese

“你这在哪儿买的？”

Thai

“เธอไปซื้อมาจากที่ไหนน่ะ?”

Chinese

“我自有方法！”

Thai

“ฉันมีวิธีของฉันก็แล้วกัน!”

Chinese

赵思妤一甩长发，看向大玉，轻声道：“红玉，你太柔弱了，而李貌和大家总有不在你身边的时候，比如乐队面试那种事，以后如果再遇到，你直接掏出这个电！记得随身带着。”

Thai

จ้าวซืออวี๋สะบัดผมยาว หันไปมองต้าอวี้แล้วเอ่ยเสียงเบา “หงอวี้ เธออ่อนแอเกินไป และหลี่เม่ากับทุกคนก็คงไม่ได้อยู่ข้างกายเธอตลอดเวลา อย่างเช่นเรื่องการสัมภาษณ์เข้าวงดนตรีคราวนั้น ถ้าวันข้างหน้าเจอเรื่องแบบนั้นอีก เธอควักอันนี้ออกมาช็อตเลยนะ! จำไว้ว่าต้องพกติดตัวไว้ตลอด”

Chinese

大玉起身抱了抱她，低低道：“谢谢你，思妤！我很喜欢！”

Thai

ต้าอวี้ลุกขึ้นกอดเธอแล้วเอ่ยเสียงเบา “ขอบคุณนะ ซืออวี๋! ฉันชอบมากเลย!”

Chinese

赵思妤轻轻拍了拍她背，“喜欢就好。”

Thai

จ้าวซืออวี๋ตบหลังเธอเบาๆ “ชอบก็ดีแล้ว”

Chinese

后面，王玥送的是保温杯。

Thai

ต่อจากนั้น ของขวัญที่หวังเยว่ให้คือกระบอกน้ำเก็บอุณหภูมิ

Chinese

“冬天要来了，就想着到时候你肯定用的上。”她柔柔笑道。

Thai

“ฤดูหนาวใกล้จะมาถึงแล้ว ฉันคิดว่าถึงเวลานั้นเธอต้องได้ใช้แน่ๆ” เธอเอ่ยพลางยิ้มอย่างอ่อนโยน

Chinese

“谢谢，好好看！”大玉也跟她来了个拥抱。

Thai

“ขอบคุณนะ สวยมากเลย!” ต้าอวี้เข้าไปกอดเธอเช่นกัน

Chinese

张强就厉害了，送了个好兄弟给大玉。他找人按照李貌的照片定制了一个石塑黏土的小人。

Thai

ทางด้านจางเฉียงยิ่งเด็ดกว่า มอบเพื่อนรักให้เป็นของขวัญแก่ต้าอวี้ เขาไปจ้างคนปั้นหุ่นตุ๊กตาดินปั้นขนาดเล็กตามรูปถ่ายของหลี่เม่า

Chinese

“笨蛋，这东西一般都是情侣互相送的，哪儿有朋友送的！”张琳没好气拍了拍张强脑袋瓜。

Thai

“เจ้าบื้อ ของแบบนี้ปกติมีแต่คู่รักเขาให้กัน มีที่ไหนเพื่อนให้กันยะ!” จางหลินตบหัวจางเฉียงเบาๆ อย่างหมั่นไส้

Chinese

“啊？那怎么办？”张强傻眼了。

Thai

“อ้าว? แล้วทำไงล่ะทีนี้?” จางเฉียงทำหน้าเหวอ

Chinese

他之前想来想去，觉着送什么都不合适。

Thai

ก่อนหน้านี้เขาคิดไปคิดมา ก็รู้สึกว่าให้อะไรก็ไม่เหมาะทั้งนั้น

Chinese

最后灵光一闪，想着送礼物肯定要送校花喜欢的东西！

Thai

สุดท้ายเกิดปิ๊งไอเดียขึ้นมา คิดว่าการจะให้ของขวัญก็ต้องให้สิ่งที่ดาวโรงเรียนชอบสิ!

Chinese

楚红玉喜欢什么东西他虽然不知道，但对方喜欢什么人他却是清清楚楚！

Thai

ถึงแม้เขาจะไม่รู้ว่าฉู่หงอวี้ชอบสิ่งของอะไร แต่เรื่องที่ว่าอีกฝ่ายชอบใครนั้นเขารู้ดีแก่ใจอย่างยิ่ง!

Chinese

于是，非常睿智的决定把好兄弟送给她。

Thai

ดังนั้น เขาจึงตัดสินใจอย่างชาญฉลาดเป็นเลิศด้วยการยกเพื่อนรักให้เธอเสียเลย

Chinese

“没事的，谢谢，我也很喜欢。”大玉笑道。

Thai

“ไม่เป็นไรหรอก ขอบใจนะ ฉันก็ชอบมากเหมือนกัน” ต้าอวี้ยิ้มพลางกล่าว

Chinese

“那就这样？”

Thai

“งั้นก็เอาตามนี้นะ?”

Chinese

“这礼物挺好的！”李貌拍了拍他肩膀，表示把自己送出去不介意。

Thai

“ของขวัญชิ้นนี้เจ๋งดีออก!” หลี่เม่าตบไหล่เขา แสดงออกว่าไม่ถือสาที่ตัวเองถูกส่งมอบออกไป

Chinese

“李貌，轮到你的了！”张琳瞅着那一大摞大大小小的黑色包装，有点好奇。

Thai

“หลี่เม่า ตาของนายแล้ว!” จางหลินมองห่อของขวัญสีดำขนาดใหญ่เล็กที่วางซ้อนกันเป็นกองโตอย่างนึกสงสัย

Chinese

张强则在寻思着，自己完全可以把这个创意抄过来啊，等自家女朋友过生日，也把前面十几年的礼物补上。

Thai

ส่วนจางเฉียงกำลังครุ่นคิดว่า ตัวเองสามารถลอกไอเดียนี้ไปใช้ได้เลยนี่นา ไว้ถึงวันเกิดแฟนสาวของตน ก็ค่อยชดเชยของขวัญย้อนหลังของสิบกว่าปีที่ผ่านมาให้หมด

Chinese

他现在还在直播，经济压力压根没有。

Thai

ตอนนี้เขายังสตรีมสดอยู่ จึงไม่มีแรงกดดันเรื่องเงินเลยแม้แต่น้อย

Chinese

大玉在酒店看到这些礼物的第一眼，就在想着抄作业了。

Thai

แวบแรกที่ต้าอวี้เห็นของขวัญเหล่านี้ที่โรงแรม เธอก็คิดจะลอกการบ้านเหมือนกัน

Chinese

正好，她打算送给小貌的礼物也不止一个，这样分年龄送最好了。

Thai

ประจวบเหมาะกับที่เธอตั้งใจจะมอบของขวัญให้เสี่ยวเม่าไม่ใช่แค่ชิ้นเดียวอยู่แล้ว การแบ่งให้ตามช่วงอายุแบบนี้แหละดีที่สุด

Chinese

王玥和赵思妤也都有些好奇。

Thai

หวังเยว่กับจ้าวซืออวี๋ต่างก็รู้สึกอยากรู้อยากเห็นอยู่บ้างเช่นกัน

Chinese

“从一岁开始拆吧。”李貌道。

Thai

“เริ่มแกะตั้งแต่ตอนอายุหนึ่งขวบก่อนเถอะ” หลี่เม่ากล่าว

Chinese

“嗯嗯！”

Thai

“อื้อ!”

Chinese

大玉拿起贴着一岁标签的盒子，拆开，往里一瞅，“这是什么？”

Thai

ต้าอวี้หยิบกล่องที่ติดป้ายว่าหนึ่งขวบขึ้นมา แกะออกแล้วชะโงกมองข้างใน “นี่คืออะไรเหรอ?”

Chinese

其他几人也纷纷把脑袋探过去，就瞧见一个巴掌大的手形玩具。

Thai

คนอื่นๆ ก็พากันยื่นหน้าเข้าไปดู จึงเห็นของเล่นรูปมือขนาดเท่าฝ่ามือชิ้นหนึ่ง

Chinese

“手摇铃？”张琳认了出来。

Thai

“ของเล่นเขย่ามือเหรอ?” จางหลินจำได้

Chinese

“对！”李貌点头。

Thai

“ใช่แล้ว!” หลี่เม่าพยักหน้า

Chinese

大玉拿出来，握着晃了晃，嵌在中间的小足球里果然有铃铛响。

Thai

ต้าอวี้หยิบออกมา จับเขย่าไปมา ลูกฟุตบอลเล็กๆ ที่ฝังอยู่ตรงกลางส่งเสียงกระดิ่งดังกริ๊งๆ ออกมาจริงๆ

Chinese

“你一岁，应该只能拿着这小玩意玩儿。”明知道大玉不会嫌弃自己送的礼物，李貌还是略微有些紧张。

Thai

“ตอนเธออายุหนึ่งขวบ ก็น่าจะเล่นได้แค่ของกระจุกกระจิกพวกนี้แหละ” ทั้งที่รู้ดีว่าต้าอวี้ไม่มีทางรังเกียจของขวัญที่ตนให้ แต่หลี่เม่าก็ยังแอบประหม่าอยู่เล็กน้อย

Chinese

“嘻嘻，我喜欢！”大玉握着冲他使劲摇了摇，笑的格外灿烂。

Thai

“ฮิๆ ฉันชอบนะ!” ต้าอวี้ถือมันไว้พลางออกแรงเขย่าใส่เขา ยิ้มออกมาอย่างสดใสเป็นพิเศษ

Chinese

李貌暗暗松了口气，开始一样一样介绍自己送的礼物。

Thai

หลี่เม่าลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก แล้วเริ่มแนะนำของขวัญที่ตนมอบให้ทีละชิ้น

Chinese

“两岁你应该会跑了，所以我给你送了一双小鞋子。”

Thai

“ตอนสองขวบเธอน่าจะวิ่งได้แล้ว ฉันก็เลยให้รองเท้าคู่เล็กๆ คู่หนึ่งกับเธอ”

Chinese

“三岁你应该会自己刷牙了，送的是牙刷。”

Thai

“ตอนสามขวบเธอน่าจะแปรงฟันเองเป็นแล้ว ของที่ให้คือแปรงสีฟัน”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“七岁，你上一年级了，所以我给你买了个小书包。”

Thai

“ตอนเจ็ดขวบ เธอขึ้นชั้นประถมหนึ่งแล้ว ฉันก็เลยซื้อกระเป๋านักเรียนใบเล็กๆ ให้เธอ”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“十二岁，你应该多多少少有点爱美了，所以我给你买了一套裙子。”

Thai

“ตอนสิบสองขวบ เธอน่าจะเริ่มรักสวยรักงามขึ้นมาบ้างแล้ว ฉันก็เลยซื้อชุดกระโปรงให้เธอชุดหนึ่ง”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“十九岁，我陪你的第一年，我送的是一幅拼图，至于图案是什么，等你拼好就知道了。”

Thai

“ตอนอายุสิบเก้าปี ปีแรกที่ฉันได้อยู่เคียงข้างเธอ ของที่ฉันให้คือจิ๊กซอว์ภาพหนึ่ง ส่วนภาพข้างในจะเป็นอะไร ไว้เธอต่อเสร็จแล้วก็จะรู้เอง”