ฉันอยากสมัครงาน

Chinese

高铁买票，在网上可以选择紧挨着的座位，但有时候出票却是分开的。

Thai

การซื้อตั๋วรถไฟความเร็วสูง แม้ในอินเทอร์เน็ตจะเลือกที่นั่งติดกันได้ แต่บางครั้งตั๋วที่ออกกลับแยกกัน

Chinese

为了确保万无一失，李貌他们的票都是去售票窗口购买的。

Thai

เพื่อความแน่นอน ตั๋วของพวกหลี่เม่าจึงไปซื้อที่ช่องจำหน่ายตั๋วทั้งหมด

Chinese

尽管这样，他们虽同在一个车厢，座位却并不是都集中在一个地方。

Thai

ถึงกระนั้น แม้พวกเขาจะอยู่ในตู้ขบวนเดียวกัน แต่ที่นั่งก็ไม่ได้อยู่รวมกันที่เดียวทั้งหมด

Chinese

李貌和楚红玉带着胡颖坐在车厢中间的三个连在一起的座位上。

Thai

หลี่เม่ากับฉู่หงอวี้พาหูอิ่งนั่งตรงที่นั่งแถวสามคนติดกันบริเวณกลางตู้ขบวน

Chinese

张强和张琳坐在车厢靠前的双人座位。

Thai

จางเฉียงกับจางหลินนั่งที่นั่งคู่ตรงช่วงหน้าของตู้ขบวน

Chinese

赵思妤、王玥和江老师则连着坐在车厢靠后。

Thai

ส่วนจ้าวซืออวี๋ หวังเยว่ และครูเจียงนั่งติดกันอยู่ช่วงท้ายตู้ขบวน

Chinese

列车缓缓开动，胡颖和大玉看着渐渐飞速倒退的窗外景色，眼中充满了新奇。

Thai

รถไฟค่อยๆ เคลื่อนตัว หูอิ่งและต้าอวี้มองดูทิวทัศน์นอกหน้าต่างที่เริ่มถอยร่นไปข้างหลังอย่างรวดเร็ว ในดวงตาเต็มไปด้วยความแปลกใหม่

Chinese

她们俩都是头一次坐高铁，待会也会第一次体验坐飞机。

Thai

พวกเธอทั้งสองคนต่างก็เพิ่งเคยขึ้นรถไฟความเร็วสูงเป็นครั้งแรก และอีกสักพักก็จะได้สัมผัสประสบการณ์นั่งเครื่องบินเป็นครั้งแรกเช่นกัน

Chinese

“在想什么呢？”李貌把大玉的手拿到自己膝盖上。

Thai

“คิดอะไรอยู่เหรอ” หลี่เม่าวางมือของต้าอวี้ไว้บนหัวเข่าของตัวเอง

Chinese

“就，觉着这好像一场梦，你，小颖，张琳她们，高铁，这一切的一切。”大玉直直盯着窗外的蓝天白云。

Thai

“ก็… รู้สึกว่ามันเหมือนกับความฝันเลย ทั้งนาย เสี่ยวอิ่ง พวกจางหลิน รถไฟความเร็วสูง ทุกสิ่งทุกอย่างนี้” ต้าอวี้จ้องมองท้องฟ้าสีครามและเมฆสีขาวนอกหน้าต่างตาไม่กะพริบ

Chinese

李貌闻言，伸手在她大腿上狠狠掐了一把。

Thai

หลี่เม่าได้ยินดังนั้นจึงยื่นมือไปหยิกต้นขาของเธอแรงๆ หนึ่งที

Chinese

“嘶！疼！”

Thai

“ซี๊ด! เจ็บนะ!”

Chinese

“现在还觉得是在做梦吗？”他笑嘻嘻问。

Thai

“ตอนนี้ยังคิดว่าฝันอยู่อีกไหม” เขาถามด้วยรอยยิ้มทะเล้น

Chinese

大玉噘着小嘴，摇了摇头，四周环视一圈，然后拽着他往自己这边移：“过来一点，我要靠着你！”

Thai

ต้าอวี้ยู่ปากเล็กๆ ส่ายหน้า มองไปรอบๆ หนึ่งรอบ จากนั้นก็ดึงเขาให้ขยับมาทางตน “ขยับมานี่หน่อย ฉันจะพิงนาย!”

Chinese

李貌屁股动了动，楚红玉把脑袋枕到他肩膀上，找了个舒服的位置。

Thai

หลี่เม่าขยับก้น ฉู่หงอวี้วางศีรษะหนุนลงบนไหล่ของเขาแล้วหามุมที่สบาย

Chinese

两人一时间都没再说话，沉默着玩着双方牵在一起的五指。

Thai

ทั้งสองคนไม่ได้พูดอะไรกันชั่วขณะ เงียบพลางเล่นนิ้วมือทั้งห้าที่ประสานกันอยู่

Chinese

胡颖趴在窗户边，兴致勃勃观赏着原野和远处低矮的农村房屋。

Thai

หูอิ่งเกาะอยู่ข้างหน้าต่าง มองดูทุ่งกว้างและบ้านเรือนชนบทหลังเตี้ยๆ ในระยะไกลอย่างกระตือรือร้น

Chinese

“我渴了！”大玉忽抬起头摸了摸自己干燥的嘴唇。

Thai

“ฉันหิวน้ำแล้ว!” ต้าอวี้เงยหน้าขึ้นมาลูบริมฝีปากที่แห้งผากของตัวเอง

Chinese

“我给你润润？”李貌指了指自己嘴巴，说着脑袋就往上凑。

Thai

“ให้ฉันช่วยให้ความชุ่มชื้นไหมล่ะ” หลี่เม่าชี้ที่ปากตัวเอง พูดพลางยื่นหน้าเข้าไปหา

Chinese

“不要！”她瞅了眼一旁的胡颖，伸手挡住男朋友，拒绝道。

Thai

“ไม่เอา!” เธอเหลือบมองหูอิ่งที่อยู่ด้านข้าง ยื่นมือมากันแฟนหนุ่มไว้แล้วปฏิเสธ

Chinese

李貌跟她闹了会，站起身，从行李架上取下个背包，拿了三瓶水，又拿了些零食。

Thai

หลี่เม่าหยอกล้อกับเธอครู่หนึ่ง ก่อนจะลุกขึ้นยืน หยิบกระเป๋าเป้ลงมาจากชั้นวางสัมภาระ นำน้ำออกมาสามขวดและหยิบขนมกินเล่นออกมาอีกนิดหน่อย

Chinese

坐下的时候，他突然挺好奇其他几个人在干嘛，往前后瞅了瞅。

Thai

ตอนนั่งลง เขาก็รู้สึกอยากรู้ขึ้นมาว่าคนอื่นๆ กำลังทำอะไรกันอยู่ จึงชะโงกมองไปข้างหน้าและข้างหลัง

Chinese

张强和张琳两人腻歪在一起，互相喂着东西，另外那三个女生头凑着头不知道在聊些什么。

Thai

จางเฉียงกับจางหลินสวีตหวานอยู่ด้วยกัน ป้อนของกินให้กัน ส่วนหญิงสาวอีกสามคนนั้นเอาหัวชนกันไม่รู้ว่ากำลังคุยเรื่องอะไรอยู่

Chinese

“你看看张琳他们。”他对大玉道。

Thai

“เธอดูพวกจางหลินสิ” เขาพูดกับต้าอวี้

Chinese

楚红玉半蹲着身子，往那边瞅了眼，又重新坐下，犹豫片刻，咬了咬嘴唇，学闺蜜他们那样，伸手撕开一袋薯条，拿出一片递到李貌嘴边，“张嘴！”

Thai

ฉู่หงอวี้กึ่งย่อตัวชะโงกมองไปทางนั้น แล้วกลับมานั่งลงอีกครั้ง ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง กัดริมฝีปาก ทำตามเพื่อนสนิทของเธอ ยื่นมือไปฉีกซองมันฝรั่งทอด หยิบออกมาหนึ่งแผ่นยื่นไปที่ริมฝีปากของหลี่เม่า “อ้าปาก!”

Chinese

李貌呆呆看着她，到现在都还有点不适应女朋友这样子。

Thai

หลี่เม่ามองเธอตาค้าง ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ค่อยชินกับท่าทางแบบนี้ของแฟนสาวเท่าไร

Chinese

“张嘴！”她又道。

Thai

“อ้าปากสิ!” เธอสั่งอีกครั้ง

Chinese

“啊！”李貌故意把嘴张的大大的，咬薯片的同时也把她手指含到了嘴里。

Thai

“อ้า!” หลี่เม่าแกล้งอ้าปากกว้างๆ กัดมันฝรั่งทอดไปพร้อมกับอมนิ้วมือของเธอเข้าไปในปากด้วย

Chinese

感觉到舌头的温热，大玉像是触电一般迅速收回手，涨红着脸观察了圈四周，见没人发现才松了口气。

Thai

เมื่อสัมผัสได้ถึงความอุ่นของลิ้น ต้าอวี้ก็ชักมือกลับอย่างรวดเร็วราวกับถูกไฟดูด ใบหน้าแดงก่ำพลางมองดูรอบๆ พอเห็นว่าไม่มีใครสังเกตเห็นถึงได้ถอนหายใจอย่างโล่งอก

Chinese

以往这样的话，她这会肯定会害羞的不说话。

Thai

ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอคงเขินอายจนไม่พูดไม่จาไปแล้ว

Chinese

不过想到现在正在玩的那个“凶一点”的游戏，她强忍着羞意抬起头，朝男朋友张了张樱桃小嘴，“喂我！”

Thai

ทว่าพอนึกถึงเกม “ดุขึ้นหน่อย” ที่กำลังเล่นอยู่ตอนนี้ เธอจึงข่มความเขินอายแล้วเงยหน้าขึ้น อ้าปากเล็กๆ ราวผลเชอร์รี่ใส่แฟนหนุ่ม “ป้อนฉัน!”

Chinese

李貌拈起一片薯片送到她嘴边。

Thai

หลี่เม่าหยิบมันฝรั่งทอดแผ่นหนึ่งส่งไปที่ริมฝีปากของเธอ

Chinese

大玉忽夸张的把嘴巴张的大大的，也一口含住了男朋友的手指，然后用小白牙不轻不重咬了他一口才松开。

Thai

ทันใดนั้นต้าอวี้ก็อ้าปากกว้างอย่างเกินจริง อมนิ้วมือของแฟนหนุ่มเข้าไปคำหนึ่งเหมือนกัน จากนั้นก็ใช้ฟันขาวซี่เล็กกัดเขาเบาๆ ทีหนึ่งก่อนจะปล่อย

Chinese

“哼！让你不老实！”她扬了扬光洁的下巴。

Thai

“ฮึ! ลงโทษที่นายทำเจ้าเล่ห์!” เธอเชิดคางเกลี้ยงเกลาขึ้น

Chinese

李貌哪能惯着她，瞅了瞅她嘴唇，又瞧了瞧自己的手指，突然贱兮兮的笑了起来。

Thai

มีหรือที่หลี่เม่าจะยอมตามใจเธอ เขามองริมฝีปากของเธอ แล้วมองนิ้วมือของตัวเอง จู่ๆ ก็หัวเราะอย่างทะเล้น

Chinese

楚红玉忽有种不好的预感。

Thai

ฉู่หงอวี้พลันมีความรู้สึกไม่ดีขึ้นมา

Chinese

果然，下一刻就见男朋友竟然把刚才那根被她“玷污”过的手指放进了嘴里。

Thai

เป็นไปตามคาด วินาทีต่อมาก็เห็นแฟนหนุ่มเอานิ้วที่เพิ่งถูกเธอ “แปดเปื้อน” เมื่อครู่นี้ใส่เข้าไปในปาก

Chinese

“呀！你不嫌脏吗？”她一脸嫌弃的拍了拍男友。

Thai

“ว้าย! นายไม่รังเกียจเหรอว่าสกปรก!” เธอตีแฟนหนุ่มด้วยสีหน้ารังเกียจเต็มทน

Chinese

“这有什么？我俩天天亲嘴儿，口水都不知道交换过多少次了。”李貌盯着女朋友嘴唇道。

Thai

“มีอะไรให้รังเกียจกัน พวกเราจูบกันทุกวัน แลกน้ำลายกันมากี่ครั้งแล้วก็ไม่รู้” หลี่เม่าจ้องริมฝีปากของแฟนสาวพลางพูด

Chinese

小时候他每次吃完辣条都会嗦手指，这点事算得了什么。

Thai

ตอนเด็กๆ ทุกครั้งที่เขากินล่าเถียวเสร็จก็ดูดนิ้วตลอด เรื่องแค่นี้จะนับเป็นอะไรได้

Chinese

“不准说了！”大玉伸手就想捂他的嘴。

Thai

“ห้ามพูดแล้วนะ!” ต้าอวี้ยื่นมือไปหวังจะปิดปากเขา

Chinese

“小颖，来，吃点东西。”李貌忽冲里面的胡颖道。

Thai

“เสี่ยวอิ่ง มา กินขนมหน่อย” จู่ๆ หลี่เม่าก็หันไปพูดกับหูอิ่งที่นั่งอยู่ข้างใน

Chinese

大玉瞬间端正坐好，仿佛什么都没发生过一样。

Thai

ต้าอวี้นั่งตัวตรงอย่างเรียบร้อยทันที ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

“谢谢哥哥！”胡颖接过一袋零食，道了声谢，又扭头自顾自看向窗外。

Thai

“ขอบคุณค่ะพี่!” หูอิ่งรับถุงขนมมา เอ่ยขอบคุณ แล้วหันกลับไปมองนอกหน้าต่างตามลำพัง

Chinese

楚红玉狠狠瞪了李貌一眼，两人又玩闹了会，她拿出手机，准备拍几张照片留作纪念。

Thai

ฉู่หงอวี้ถลึงตาใส่หลี่เม่าอย่างดุเดือด ทั้งสองหยอกล้อกันอีกพักหนึ่ง เธอจึงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาเตรียมถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึกสักสองสามใบ

Chinese

“剪刀手都快比烂了，这样，你喂我，我喂你，这姿势拍一张。”

Thai

“ท่าชูสองนิ้วนี่ถ่ายจนเปื่อยแล้ว เอาแบบนี้ เธอป้อนฉัน ฉันป้อนเธอ โพสท่านี้ถ่ายสักรูป”

Chinese

“对，再靠我肩膀拍一张。”

Thai

“ใช่แล้ว พิงไหล่ฉันถ่ายอีกรูป”

Chinese

“十指紧扣拍一张。”

Thai

“ประสานสิบนิ้วถ่ายอีกรูป”

Chinese

“来，亲一个！”

Thai

“มา จูบทีนึง!”

Chinese

李貌上辈子虽然是条单身狗，可架不住他在网上看过很多情侣秀恩爱啊，对这些拍照姿势再熟悉不过。

Thai

แม้ชาติก่อนหลี่เม่าจะเป็นคนโสดสนิท แต่ในเน็ตมีคู่รักอวดหวานให้เห็นตั้งเยอะแยะ ท่าโพสถ่ายรูปพวกนี้เขาจึงคุ้นเคยเป็นอย่างดี

Chinese

“不要，大庭广众的。”

Thai

“ไม่เอา คนเยอะแยะ”

Chinese

“速度快一点，别人发现不了的。”他柔声哄骗。

Thai

“ทำเร็วๆ หน่อย คนอื่นไม่ทันสังเกตเห็นหรอก” เขาเกลี้ยกล่อมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

Chinese

“可速度太快我抓拍不到。”大玉纠结道。

Thai

“แต่ถ้าเร็วเกินไป ฉันก็กดถ่ายไม่ทันน่ะสิ” ต้าอวี้พูดอย่างลังเลใจ

Chinese

“不是可以录视频么？”

Thai

“อัดวิดีโอเอาไม่ได้เหรอ”

Chinese

他拿过女朋友的手机，打开录像，对准自己，然后把手机固定在小桌板上。

Thai

เขาหยิบโทรศัพท์ของแฟนสาวมา เปิดโหมดบันทึกวิดีโอ หันกล้องมาที่ตัวเอง แล้ววางโทรศัพท์ยึดไว้บนโต๊ะพับขนาดเล็ก

Chinese

“好了，来吧，你头转过来。”

Thai

“เรียบร้อย มาสิ เธอหันหน้ามา”

Chinese

大玉面对着他。

Thai

ต้าอวี้หันหน้าเข้าหาเขา

Chinese

李貌探头快速亲了口女朋友，“怎么样，没事吧。”

Thai

หลี่เม่ายื่นหน้าไปจูบแฟนสาวอย่างรวดเร็วทีหนึ่ง “เป็นไง ไม่มีอะไรใช่ไหม”

Chinese

又亲了几口，楚红玉见真没人注意，胆子也渐渐大起来，开始主动偷亲男朋友。

Thai

จูบไปอีกสองสามที ฉู่หงอวี้เห็นว่าไม่มีใครสนใจจริงๆ ความกล้าก็เริ่มมีมากขึ้น จึงเริ่มเป็นฝ่ายแอบจูบแฟนหนุ่มบ้าง

Chinese

两人一来一回，好不快活。

Thai

ทั้งสองผลัดกันไปมาอย่างเบิกบานใจยิ่งนัก

Chinese

坐在他们隔壁双排座位上的两个男生互相瞅了瞅，默契的闭上了双眼，来个眼不见心不烦。

Thai

ชายหนุ่มสองคนที่นั่งอยู่แถวคู่ข้างๆ มองหน้ากัน แล้วพร้อมใจกันหลับตาลงอย่างรู้กัน ไม่เห็นจะได้ไม่รำคาญใจ

Chinese

“我看看录的怎么样！”

Thai

“ขอดูหน่อยว่าอัดออกมาเป็นยังไง!”

Chinese

“还不错，小颖，来，跟哥哥姐姐一起拍张照。”

Thai

“ไม่เลวเลย เสี่ยวอิ่ง มา ถ่ายรูปกับพี่ชายพี่สาวสักรูปสิ”

Chinese

“哦，好！”

Thai

“อื้อ ได้ค่ะ!”

Chinese

李貌和胡颖往坐中间的楚红玉靠了靠。

Thai

หลี่เม่ากับหูอิ่งขยับเข้าไปใกล้ฉู่หงอวี้ที่นั่งอยู่ตรงกลาง

Chinese

他举起手机，正要拍照，屏幕上面突然显示来了一条微信消息。

Thai

เขายกโทรศัพท์ขึ้นมา กำลังจะกดถ่าย บนหน้าจอก็พลันมีข้อความวีแชตเด้งขึ้นมา

Chinese

“咦，你先看看谁找你。”

Thai

“เอ๊ะ เธอดูก่อนสิว่าใครทักมา”

Chinese

大玉接过，也没藏着掖着，“江老师找我。”

Thai

ต้าอวี้รับไปโดยไม่ได้ปิดบัง “ครูเจียงทักฉันมาน่ะ”

Chinese

“有什么事吗？”

Thai

“มีธุระอะไรเหรอ”

Chinese

“她问我你公司缺不缺人……”

Thai

“ครูถามฉันว่าบริษัทนายขาดคนไหม…”

Chinese

李貌凑过去瞅了眼，有些摸不着头脑，这是她自己想进公司？还是想安排朋友亲戚进来？

Thai

หลี่เม่ายื่นหน้าไปดู รู้สึกงุนงงเล็กน้อย นี่ครูอยากเข้าบริษัทเอง? หรืออยากฝากเพื่อนกับญาติเข้ามากันแน่?

Chinese

“你说缺。”

Thai

“เธอบอกว่าขาด”

Chinese

大玉按他说的回了过去，对面秒回：“我可以和李貌聊聊吗？”

Thai

ต้าอวี้ตอบกลับไปตามที่เขาบอก อีกฝ่ายตอบกลับมาทันควัน “ครูขอคุยกับหลี่เม่าหน่อยได้ไหม”

Chinese

李貌起身往后面瞧了眼，正好和江老师的目光撞上。

Thai

หลี่เม่าลุกขึ้นมองไปทางด้านหลัง สบสายตากับครูเจียงพอดี

Chinese

他指了指车厢连接处，跟大玉招呼一声，率先走了过去。

Thai

เขาชี้ไปที่ข้อต่อระหว่างตู้ขบวน บอกต้าอวี้คำหนึ่งแล้วเดินนำไปก่อน

Chinese

小江老师紧随其后，路过楚红玉的时候，还跟她聊了几句。

Thai

ครูเสี่ยวเจียงตามหลังมาติดๆ ตอนเดินผ่านฉู่หงอวี้ยังคุยกับเธอสองสามประโยค

Chinese

“江老师，有什么事吗？”李貌先开口问道。

Thai

“ครูเจียง มีธุระอะไรหรือเปล่าครับ” หลี่เม่าเป็นฝ่ายเปิดปากถามก่อน

Chinese

“别一口一个老师了，你以后叫我江淼就行。”她略微有些局促。

Thai

“อย่าเรียกครูทุกคำเลย ต่อไปเธอเรียกฉันว่าเจียงเหมียวก็พอ” เธอรู้สึกประหม่าเล็กน้อย

Chinese

“那怎么能行，你办公室的那次鼓励我能记一辈子，这辈子我都当你是我老师。”李貌郑重道。

Thai

“ทำแบบนั้นได้ยังไงครับ คำให้กำลังใจในห้องพักครูครั้งนั้นผมจำได้ตลอดชีวิต ชาตินี้ผมถือว่าคุณเป็นครูของผมเสมอ” หลี่เม่าพูดอย่างจริงจัง

Chinese

“我，我那时候也就随口说了几句而已。”

Thai

“ฉัน… ตอนนั้นฉันก็แค่พูดไปตามเรื่องไม่กี่คำเอง”

Chinese

“可有时候，随便几句话却能改变一个人的一生。”

Thai

“แต่บางครั้ง คำพูดลอยๆ ไม่กี่คำก็เปลี่ยนชีวิตคนคนหนึ่งได้นะครับ”

Chinese

“没那么夸张啦！”

Thai

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน่า!”

Chinese

两人东拉西扯了会往事，江淼轻松不少，咬了咬牙，终于道：“那个，你公司还缺人不？我，我想应聘。”

Thai

ทั้งสองคนพูดคุยสัพเพเหระถึงเรื่องในอดีตอยู่ครู่หนึ่ง เจียงเหมียวก็ผ่อนคลายลงมาก เธอขบฟันแน่น ในที่สุดก็เอ่ยปาก “คือว่า… บริษัทเธอยังขาดคนอยู่ไหม ฉัน… ฉันอยากสมัครงานน่ะ”