ชีวิตประจำวัน (1 / 1)

Chinese

“红玉，我回来啦！”

Thai

“หงอวี้ ฉันกลับมาแล้ว!”

Chinese

大玉吓一跳，慌忙收回手，迅速把桌子恢复原位，然后一屁股瘫坐在凳子上。

Thai

ต้าอวี้ตกใจสะดุ้ง รีบชักมือกลับอย่างลนลาน แล้วรีบดันโต๊ะกลับเข้าที่เดิมอย่างรวดเร็ว ก่อนจะทิ้งตัวนั่งแหมะลงบนม้านั่ง

Chinese

“你怎么了？”张琳瞅着六神无主的楚红玉，纳闷问。

Thai

“เธอเป็นอะไรไป” จางหลินมองฉู่หงอวี้ที่ดูเหม่อลอยไร้สติ พลางถามอย่างสงสัย

Chinese

大玉抿抿嘴，摇了摇头，示意没事。

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก ส่ายหน้าเป็นเชิงบอกว่าไม่มีอะไร

Chinese

她心跳的还是厉害，忍不住回头透过人缝瞅了眼后面正忙着移桌子的小貌。

Thai

หัวใจของเธอยังคงเต้นแรง อดไม่ได้ที่จะหันกลับไปมองลอดช่องว่างระหว่างผู้คนไปยังเสี่ยวเม่าที่กำลังวุ่นอยู่กับการเลื่อนโต๊ะอยู่ด้านหลัง

Chinese

他什么时候偷偷写上去的？这算表白吗？应该不算吧？哪有人表白这样偷偷摸摸不让当事人知道的。而且，要是自己到毕业都没发现这行字呢？他是不是打算永远不告诉自己。

Thai

เขาแอบเขียนไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน นี่นับเป็นการสารภาพรักไหม น่าจะไม่นับหรอกมั้ง ใครเขาจะสารภาพรักแบบหลบๆ ซ่อนๆ ไม่ให้อีกฝ่ายรู้แบบนี้กัน แถมถ้าตนเองไม่พบข้อความแถวนี้จนกระทั่งจบการศึกษาล่ะ เขาคิดจะไม่บอกตัวเองไปตลอดกาลเลยใช่ไหม

Chinese

楚红玉胡思乱想好一阵，才想到重点，他是喜欢自己的，他果然喜欢自己。

Thai

ฉู่หงอวี้คิดฟุ้งซ่านอยู่พักใหญ่ ถึงค่อยนึกถึงประเด็นสำคัญได้ เขาชอบเธอนี่นา เขาชอบเธอจริงๆ ด้วย

Chinese

这一刻，她脑子里好像突然炸开了朵烟花，从心底溢出的惊喜和喜悦通过血液流向四肢百骸。

Thai

ชั่วขณะนี้ ในหัวของเธอราวกับมีดอกไม้ไฟระเบิดพรึ่บขึ้นมา ความประหลาดใจและความปลาบปลื้มยินดีที่เอ่อล้นออกมาจากก้นบึ้งของหัวใจไหลเวียนผ่านกระแสเลือดไปยังทั่วสรรพางค์กาย

Chinese

她发自内心地笑了起来，可是眼睛却酸酸的，很想哭。

Thai

เธอแย้มยิ้มออกมาจากใจ ทว่าขอบตากลับร้อนผ่าว อยากจะร้องไห้ขึ้นมา

Chinese

她知道小貌喜欢自己，猜测他会在毕业后对自己表白，他们之间只差层窗户纸没捅破而已。

Thai

เธอรู้ว่าเสี่ยวเม่าชอบเธอ คาดเดาว่าเขาคงจะสารภาพรักกับเธอหลังจบการศึกษา ระหว่างพวกเขาขาดเพียงกระดาษหน้าต่างชั้นเดียวที่ยังไม่ได้เจาะทะลุเท่านั้น

Chinese

可尽管这样，她有时还是会忍不住患得患失。

Thai

ทว่าแม้จะเป็นเช่นนี้ บางครั้งเธอก็ยังอดไม่ได้ที่จะพะว้าพะวง

Chinese

毕竟小貌从没亲口说过喜欢她，毕竟他们一日没在一起，最后的结果都是不确定的。

Thai

เพราะอย่างไรเสี่ยวเม่าก็ไม่เคยเอ่ยปากบอกชอบเธอด้วยตัวเอง และตราบใดที่ยังไม่ได้คบกัน ผลลัพธ์สุดท้ายก็ย่อมไม่แน่นอน

Chinese

如今，墙上的那一行字，那一行小貌亲手写下的字，不亚于是从他嘴中亲口说出的。

Thai

ยามนี้ ข้อความแถวนั้นบนผนัง แถวตัวอักษรที่เสี่ยวเม่าเขียนขึ้นด้วยมือตัวเองนั้น ไม่ต่างอะไรกับการที่เขาเอ่ยออกมาจากปากด้วยตนเองเลย

Chinese

这给足了她安全感，终于让她确信，让她更加直白的知道，小貌是喜欢她的。

Thai

สิ่งนี้มอบความรู้สึกปลอดภัยให้เธออย่างเต็มเปี่ยม ในที่สุดก็ทำให้เธอมั่นใจ และทำให้เธอได้รับรู้ชัดเจนยิ่งขึ้นว่า เสี่ยวเม่าชอบเธอ

Chinese

张琳见楚红玉直直看着后面半天没反应，忍不住打趣，“再看，再看都快成望夫石了。”

Thai

จางหลินเห็นฉู่หงอวี้มองตรงไปด้านหลังอยู่นานสองนานโดยไม่มีปฏิกิริยาตอบสนอง จึงอดหยอกเย้าไม่ได้ “มองอีก มองอีกเดี๋ยวก็กลายเป็นหินรอสามีแล้ว”

Chinese

大玉闻言，这才不好意思扭过头。她眼中蓄满的泪水，随着她的动作，不受控制地从眼角滑落。

Thai

ต้าอวี้ได้ยินดังนั้นจึงหันหน้ากลับมาอย่างเขินอาย หยาดน้ำตาที่เอ่อคลอเต็มเบ้าตาไหลรินลงมาจากหางตาอย่างไม่อาจควบคุมตามการเคลื่อนไหวของเธอ

Chinese

张琳吓了一跳，忙上前问：“怎么哭了？他欺负你了？！”她声音稍大。

Thai

จางหลินตกใจ รีบก้าวเข้าไปถาม “ร้องไห้ทำไม เขาแกล้งเธอเหรอ?!” เสียงของเธอดังขึ้นเล็กน้อย

Chinese

“才没有。”大玉吸了吸鼻子，笑道。

Thai

“เปล่าสักหน่อย” ต้าอวี้สูดจมูกพลางหัวเราะ

Chinese

张琳瞅这又是笑又是哭的，一时也不知道她究竟是高兴还是伤心。

Thai

จางหลินมองดูอาการเดี๋ยวหัวเราะเดี๋ยวร้องไห้นี้ ชั่วขณะหนึ่งก็ไม่รู้ว่าเธอดีใจหรือเสียใจกันแน่

Chinese

“那这是怎么了？”

Thai

“แล้วนี่เป็นอะไรไปล่ะ”

Chinese

“开心的。”楚红玉伸手擦了擦脸上的泪。

Thai

“ดีใจน่ะ” ฉู่หงอวี้ยื่นมือไปเช็ดน้ำตาบนใบหน้า

Chinese

“开心的？”

Thai

“ดีใจเนี่ยนะ”

Chinese

张琳和她认识三年了，这是第一次瞧见她哭鼻子。

Thai

จางหลินรู้จักกับเธอมาสามปี นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเธอร้องไห้ขี้มูกโป่ง

Chinese

以前被人背后骂的时候她没哭，受委屈的时候没哭，包括上次摔倒受伤也没哭，如今竟然开心的哭了？那这得是多大的喜事。

Thai

เมื่อก่อนตอนถูกคนด่าลับหลังเธอก็ไม่ร้อง ตอนได้รับความอยุติธรรมก็ไม่ร้อง รวมถึงคราวก่อนที่หกล้มบาดเจ็บก็ไม่ร้อง ตอนนี้กลับร้องไห้เพราะดีใจเนี่ยนะ เช่นนั้นนี่ต้องเป็นเรื่องน่ายินดีใหญ่หลวงขนาดไหนกัน

Chinese

“什么事这么开心？说出来让我也开心开心呗？”张琳奇道。

Thai

“เรื่องอะไรถึงได้ดีใจขนาดนี้ เล่าให้ฉันฟังให้ดีใจด้วยหน่อยสิ” จางหลินถามอย่างแปลกใจ

Chinese

楚红玉抿抿嘴，不打算说出来，想把这当作一个秘密。

Thai

ฉู่หงอวี้เม้มปาก ไม่คิดจะบอกออกไป อยากเก็บเรื่องนี้ไว้เป็นความลับ

Chinese

包括自己知道墙上那行字的事，她也不打算让小貌知晓。她倒想看看，小貌到底什么时候会主动让她知道。

Thai

รวมถึงเรื่องที่ตนรู้เรื่องข้อความแถวนั้นบนผนัง เธอก็ไม่คิดจะให้เสี่ยวเม่ารู้เช่นกัน เธอล่ะอยากจะดูสิว่า ท้ายที่สุดแล้วเสี่ยวเม่าจะทำให้เธอรู้เองเมื่อไหร่

Chinese

“好啊，你变了，以前有什么事你都会跟我说的。”张琳见她不说，故作生气状。

Thai

“ได้เลย เธอเปลี่ยนไปแล้วนะ เมื่อก่อนมีเรื่องอะไรเธอก็บอกฉันตลอด” จางหลินเห็นเธอไม่พูด จึงแสร้งทำเป็นโกรธ

Chinese

大玉挽住她的胳膊，柔声哄道：“以后会让你知道的。”

Thai

ต้าอวี้ควงแขนเธอ พลางปลอบด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ไว้ต่อไปจะให้เธอรู้นะ”

Chinese

“不行！”张琳坚决摇头，顿了顿，话头一转，凑过去小声道：“不过，要是今晚上你允许我和你睡一张床的话……”

Thai

“ไม่ได้!” จางหลินส่ายหน้าอย่างเด็ดขาด ชะงักไปครู่หนึ่งแล้วเปลี่ยนเรื่อง โน้มตัวเข้าไปกระซิบเสียงเบา “แต่ว่า ถ้าคืนนี้เธอยอมให้ฉันนอนเตียงเดียวกับเธอละก็…”

Chinese

今天周五，晚上宿舍又只剩她俩，就算闹出声音也没人会管。

Thai

วันนี้วันศุกร์ ตอนกลางคืนหอพักก็เหลือแค่พวกเธอสองคน ต่อให้ส่งเสียงดังก็ไม่มีใครว่า

Chinese

“好吧。”楚红玉纠结片刻，拿她没办法，只能答应，又想起什么，忙补充道：“不过你不能动手动脚。”

Thai

“ก็ได้” ฉู่หงอวี้ลังเลอยู่ชั่วครู่ ทำอะไรเธอไม่ได้จึงได้แต่ยอมตกลง แล้วพลันนึกอะไรขึ้นได้ รีบเสริมว่า “แต่เธอห้ามมือไม้อยู่ไม่สุขนะ”

Chinese

张琳口头答应下来，心想晚上上了床还由得了你？

Thai

จางหลินรับปากไปก่อน ในใจคิดว่าพอกลางคืนขึ้นเตียงแล้วยังจะห้ามได้อีกเหรอ

Chinese

班里的桌椅很快恢复到了考试前的排列，同学们收拾好也都迫不及待回了家。

Thai

โต๊ะเก้าอี้ในห้องเรียนถูกจัดกลับมาอยู่ในสภาพก่อนสอบอย่างรวดเร็ว บรรดานักเรียนเก็บข้าวของเสร็จต่างก็แทบรอไม่ไหวที่จะกลับบ้าน

Chinese

李貌来到大玉身边，丝毫没察觉这妮子刚才哭过。

Thai

หลี่เม่าเดินมาข้างกายต้าอวี้ โดยไม่ทันสังเกตเลยแม้แต่น้อยว่ายัยตัวแสบคนนี้เพิ่งจะร้องไห้มา

Chinese

两人凭借映像，大致对了一下彼此还记得的题目的答案。

Thai

ทั้งสองคนอาศัยความจำ ตรวจคำตอบของโจทย์ข้อที่ยังพอจำได้คร่าวๆ

Chinese

“对。”

Thai

“ถูก”

Chinese

“我选的也是B。”

Thai

“ฉันก็ตอบ บี เหมือนกัน”

Chinese

“呃，这题我也和你一样……”

Thai

“เอ่อ ข้อนี้ฉันก็ตอบเหมือนเธอนะ…”

Chinese

半晌，楚红玉直勾勾瞅着他，“都没记错？”

Thai

ผ่านไปครู่ใหญ่ ฉู่หงอวี้มองเขาตาไม่กะพริบ “จำไม่ผิดแน่นะ”

Chinese

李貌挠了挠后脑勺，摇摇头。他怎么可能记错，这些答案他可是考试前就知道了。

Thai

หลี่เม่าเกาท้ายทอยแล้วส่ายหน้า เขาจะจำผิดได้อย่างไร คำตอบพวกนี้เขารู้ล่วงหน้าตั้งแต่ก่อนสอบแล้วด้วยซ้ำ

Chinese

大玉很为他高兴，看来班级前二十铁定没问题了，那她就得准备……

Thai

ต้าอวี้รู้สึกยินดีกับเขาเป็นอย่างยิ่ง ดูท่าติดยี่สิบอันดับแรกของห้องคงไม่มีปัญหาแน่นอน เช่นนั้นเธอก็ต้องเตรียม…

Chinese

她直直的盯着他，然后又垂下头，没一会又抬头看他，就这么一来一回。

Thai

เธอจ้องเขาเขม็ง จากนั้นก็ก้มหน้าลง อีกประเดี๋ยวก็เงยหน้าขึ้นมองเขา สลับไปมาอยู่อย่างนั้น

Chinese

李貌有点吃不消，也有点纳闷。

Thai

หลี่เม่าชักจะรับมือไม่ไหว และรู้สึกสงสัยอยู่บ้างเช่นกัน

Chinese

她那对桃花眼原本就看什么都深情。如今更加水润，里面藏着的情意和高兴让人一眼就能看透。

Thai

ดวงตาดอกท้อคู่นั้นของเธอเดิมทีมองอะไรก็ดูหวานซึ้งอยู่แล้ว ยามนี้ยิ่งฉ่ำน้ำ ความรู้สึกรักใคร่และความดีใจที่ซ่อนอยู่ภายในทำให้คนมองทะลุปรุโปร่งได้ในพริบตาเดียว

Chinese

“牵～”楚红玉主动伸出右手。

Thai

“จับมือสิ~” ฉู่หงอวี้เป็นฝ่ายยื่นมือขวาออกไปก่อน

Chinese

李貌想逗逗她，伸出左手拍了一下她掌心，“不牵。”

Thai

หลี่เม่าอยากแกล้งหยอกเธอ จึงยื่นมือซ้ายไปตีฝ่ามือเธอเบาๆ ทีหนึ่ง “ไม่จับ”

Chinese

“牵！”大玉噘嘴不满，手又往前伸了伸。

Thai

“จับ!” ต้าอวี้มุ่ยปากอย่างไม่พอใจ ยื่นมือไปข้างหน้าอีกหน่อย

Chinese

“不牵。”他又拍了一下。

Thai

“ไม่จับ” เขาตีไปอีกที

Chinese

楚红玉皱了皱小鼻子，然后跟只小老虎似的，突然发动袭击，抱住他的胳膊。

Thai

ฉู่หงอวี้ย่นจมูกเล็กๆ แล้วทำตัวเหมือนลูกเสือตัวน้อย เปิดฉากจู่โจมกะทันหันเข้ากอดแขนของเขาไว้

Chinese

李貌紧攥拳头，就是不让她得逞。

Thai

หลี่เม่ากำหมัดแน่น ไม่ยอมให้เธอทำสำเร็จ

Chinese

感受着手臂不时传来的弹软触觉，李貌忽地愣住，偷偷瞥了眼大玉胸前，舔了舔嘴唇，然后又瞥了眼。

Thai

เมื่อสัมผัสได้ถึงความนุ่มหยุ่นที่ส่งผ่านท่อนแขนมาเป็นระยะ หลี่เม่าพลันชะงักงัน แอบเหลือบมองหน้าอกของต้าอวี้แวบหนึ่ง เลียริมฝีปาก แล้วก็เหลือบมองอีกแวบ

Chinese

玩闹了会，楚红玉气喘吁吁，觉着胸前有点难受，下意识伸手，结果正好碰到李貌的胳膊。

Thai

หยอกล้อกันอยู่พักหนึ่ง ฉู่หงอวี้ก็หอบเหนื่อย รู้สึกอึดอัดที่หน้าอกเล็กน้อย จึงยื่นมือออกไปตามสัญชาตญาณ ผลปรากฏว่าไปโดนแขนของหลี่เม่าเข้าพอดี

Chinese

她低头看了眼，贴的紧紧的。又猛的抬头看向对面的小貌，见他眼睛往自己那儿飘来飘去，这才反应过来，慌忙松开手上搂着的胳膊。

Thai

เธอจึงก้มหน้ามองดู พบว่าแนบชิดกันแน่นขนัด พลันเงยหน้าขึ้นมองเสี่ยวเม่าที่อยู่ตรงข้ามอย่างรวดเร็ว พอเห็นสายตาของเขาลอยไปลอยมาแถวหน้าอกตนเอง จึงเพิ่งได้สติ รีบปล่อยแขนที่กอดรัดอยู่โดยพลัน

Chinese

“流氓～”她红着脸低低道，这才明白为什么这么半天他都不让自己牵的原因。

Thai

“คนลามก~” เธอหน้าแดงเอ่ยเสียงเบา เพิ่งเข้าใจเหตุผลว่าทำไมเขาถึงไม่ยอมให้เธอจับมืออยู่นานสองนาน

Chinese

你这不是引诱我犯罪吗？李貌听着她嗔怨的语调，不由在心里哀嚎，他一个血气方刚的小伙子，实在顶不住啊。

Thai

นี่เธอไม่ได้กำลังล่อลวงให้ฉันทำบาปอยู่หรอกเหรอ หลี่เม่าฟังน้ำเสียงตัดพ้อต่อว่าของเธอแล้วอดไม่ได้ที่จะโอดครวญในใจ เขาที่เป็นเด็กหนุ่มเลือดลมร้อนแรงขนาดนี้ ทนรับไม่ไหวจริงๆ นะ

Chinese

“来，继续？”他伸出手，勾引道。

Thai

“มาสิ ต่อไหม” เขายื่นมือออกไป ยั่วยวน

Chinese

“不牵了，我才不上当。”大玉撇撇嘴，双手交叉挡在胸前，斜了眼他。

Thai

“ไม่จับแล้ว ฉันไม่หลงกลหรอก” ต้าอวี้เบะปาก กอดอกบังหน้าอกไว้ แล้วปรายตามองเขา

Chinese

“来嘛来嘛。”李貌又开始不要脸。

Thai

“มาเถอะน่า มาเถอะน่า” หลี่เม่าเริ่มหน้าหนาอีกครั้ง

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“关大爷，您来了，吃了没。”

Thai

“ลุงกวน คุณลุงมาแล้ว กินข้าวหรือยังครับ”

Chinese

晚上几人去外面吃饭，路过保安室的时候见着大爷，打了声招呼。

Thai

ตอนเย็นพวกเขาสองสามคนออกไปกินข้าวด้านนอก ตอนเดินผ่านป้อมยามเห็นคุณลุงเข้าจึงเอ่ยทักทาย

Chinese

“吃过咯，今晚还留在学校学习呢？”关大爷见到他们也乐呵，“刚考完试，适当放松放松，一直这么高强度学习也不是个事儿。”

Thai

“กินแล้วล่ะ คืนนี้ยังอยู่เรียนที่โรงเรียนอีกเหรอ” ลุงกวนเห็นพวกเขาก็อารมณ์ดี “เพิ่งสอบเสร็จ ผ่อนคลายบ้างพอประมาณ เรียนหนักขนาดนี้ตลอดเวลามันไม่ไหวนะ”

Chinese

“您说的对，等会来一盘？”李貌说的是象棋，上星期他就陪大爷耍过。

Thai

“คุณลุงพูดถูก เดี๋ยวมาเล่นสักกระดานไหมครับ” หลี่เม่าหมายถึงหมากรุกจีน สัปดาห์ก่อนเขาก็เพิ่งเล่นเป็นเพื่อนคุณลุงไป

Chinese

“一边去，赢你一点成就感都没。”大爷忍不住吐槽，“又菜又爱玩，回去再练练吧。”

Thai

“ไปไกลๆ เลย ชนะนายไม่มีความรู้สึกภูมิใจสักนิด” ลุงกวนอดแซวไม่ได้ “ฝีมือก็อ่อนแถมยังชอบเล่น กลับไปฝึกมาใหม่เถอะไป”

Chinese

楚红玉三个在一旁毫不掩饰的嘲笑。

Thai

ฉู่หงอวี้กับอีกสองคนหัวเราะเยาะอยู่ข้างๆ อย่างไม่ปิดบัง

Chinese

李貌很尴尬，拜托，大爷你不要说的这么直白好不好，我也是要面子的。

Thai

หลี่เม่ากระอักกระอ่วนใจยิ่งนัก ขอร้องเถอะ คุณลุงอย่าพูดตรงขนาดนี้ได้ไหม ผมก็รักศักดิ์ศรีเหมือนกันนะ

Chinese

吃完饭，几人没回班级，打算放松放松。

Thai

พอกินข้าวเสร็จ ทั้งหมดก็ไม่ได้กลับไปที่ห้องเรียน ตั้งใจจะไปพักผ่อนหย่อนใจ

Chinese

兵分两路，张琳和张强一溜烟没影了。

Thai

ทั้งหมดแยกย้ายเป็นสองทาง จางหลินกับจางเฉียงแวบเดียวก็หายวับไปแล้ว

Chinese

他和大玉两人借着月光，手牵手，顺着操场走了几圈，然后跑看台上坐着聊天。

Thai

เขากับต้าอวี้สองคนอาศัยแสงจันทร์ จูงมือกันเดินไปรอบสนามหลายรอบ แล้วจึงพากันไปนั่งคุยกันบนอัฒจันทร์

Chinese

“不知道黑妞怎么样了。”大玉仰头看着月亮，想家了，也为那只可怜的狗子担忧。

Thai

“ไม่รู้ว่าเฮยหนิวจะเป็นยังไงบ้าง” ต้าอวี้เงยหน้ามองดวงจันทร์ รู้สึกคิดถึงบ้าน ทั้งยังกังวลถึงเจ้าหมาผู้น่าสงสารตัวนั้น

Chinese

“打个电话？”李貌掏出手机。

Thai

“โทรหาไหม” หลี่เม่าหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

Chinese

“不了，奶奶可能已经在床上了。”她摇头，家里没电话，打回去还得麻烦让人去喊。

Thai

“ไม่ล่ะ ย่าคงขึ้นเตียงนอนแล้ว” เธอส่ายหน้า ที่บ้านไม่มีโทรศัพท์ โทรกลับไปก็ต้องรบกวนให้คนอื่นไปตามเรียก

Chinese

“明天就回家了。”李貌揉了揉她的头发。

Thai

“พรุ่งนี้ก็ได้กลับบ้านแล้ว” หลี่เม่าลูบผมของเธอ

Chinese

“嗯，回家。”大玉把头靠到他肩膀上。

Thai

“อืม กลับบ้าน” ต้าอวี้เอนศีรษะพิงไหล่ของเขา