รู้หรือยังว่าผิดตรงไหน (1 / 1)
你知道错哪儿了吗?(1 / 1)แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
“新月,新月,想什么呢?吃饭了。”
ไทย
“ซินเยว่ ซินเยว่ คิดอะไรอยู่? กินข้าวได้แล้ว”
จีน
朱玉竖起手在江新月眼前晃了晃,提醒道。
ไทย
จูอวี้ยกมือขึ้นโบกไปมาตรงหน้าเจียงซินเยว่พลางเตือนสติ
จีน
“啊,好。”
ไทย
“อ๊ะ อื้อ”
จีน
“怎么了,心神不宁的。”
ไทย
“เป็นอะไรไป ดูใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเลย”
จีน
“没什么,吃饭吧。”江新月收回还留在那两张稿纸上的思绪,摇了摇头。
ไทย
“ไม่มีอะไรหรอก กินข้าวเถอะ” เจียงซินเยว่ดึงความคิดที่ยังคงติดค้างอยู่กับกระดาษร่างสองแผ่นนั้นกลับมาแล้วส่ายหน้า
จีน
虽说她知道那两个人互相喜欢,现在又互写对方的名字,但对他们彼此知不知情,关系进展到了哪一步还是一头雾水。
ไทย
แม้เธอจะรู้ว่าทั้งสองคนต่างฝ่ายต่างชอบกัน และตอนนี้ก็เขียนชื่อของกันและกัน แต่เธอก็ยังมืดแปดด้านว่าพวกเขารู้ความรู้สึกของกันและกันหรือยัง และความสัมพันธ์คืบหน้าไปถึงขั้นไหนแล้ว
จีน
“神神秘秘的,以前你对我可是无话不说的。”朱玉抱怨一句。
ไทย
“ทำเป็นลึกลับไปได้ เมื่อก่อนเธอมีอะไรก็เล่าให้ฉันฟังหมดแท้ๆ” จูอวี้บ่นอุบ
จีน
接着兴奋道:“哎,我跟你说,李貌他们四个好像闹矛盾了。”
ไทย
จากนั้นก็พูดอย่างตื่นเต้น “นี่ ฉันจะบอกเธอให้ พวกหลี่เม่าสี่คนนั้นเหมือนจะมีเรื่องขัดแย้งกันนะ”
จีน
江新月筷子一顿,不动声色问:“你怎么知道?”
ไทย
ตะเกียบของเจียงซินเยว่ชะงักไป เธอถามอย่างสงบนิ่ง “เธอรู้ได้ยังไง?”
จีน
“我猜的。”
ไทย
“ฉันเดาเอา”
จีน
“猜的?”
ไทย
“เดาเหรอ?”
จีน
“那四个人以前上体育课跑步、运动和做游戏的时候都会聚一起说说笑笑,今天全程没交流,一个个垂头丧气的。”朱玉分析的头头是道。
ไทย
“สี่คนนั้นเมื่อก่อนตอนเรียนพละไม่ว่าจะวิ่ง ออกกำลังกาย หรือเล่นเกมก็มักจะจับกลุ่มคุยเล่นหัวเราะด้วยกันตลอด แต่วันนี้ไม่มีการพูดคุยกันตลอดทั้งคาบเลย แต่ละคนดูซึมกะทือกันหมด” จูอวี้วิเคราะห์เป็นคุ้งเป็นแคว
จีน
江新月又想起了那两张草稿纸。
ไทย
เจียงซินเยว่นึกถึงกระดาษทดสองแผ่นนั้นขึ้นมาอีกครั้ง
จีน
是李貌和楚红玉吵架了么?所以才会在草稿纸上写对方的名字。
ไทย
หลี่เม่ากับฉู่หงอวี้ทะเลาะกันเหรอ? ถึงได้เขียนชื่อของอีกฝ่ายลงบนกระดาษทด
จีน
他们以什么身份吵的架?为了什么?严不严重?
ไทย
พวกเขาทะเลาะกันในฐานะอะไร? เพราะเรื่องอะไร? ร้ายแรงไหม?
จีน
最好是从此老死不相往来,分道扬镳才好!
ไทย
ทางที่ดีคือตัดขาดไม่เผาผีกันไปเลย แยกย้ายกันไปคนละทางได้ยิ่งดี!
จีน
一时间,她心情随着这个很有可能的猜测稍微好转。
ไทย
ชั่วขณะนั้น อารมณ์ของเธอเริ่มดีขึ้นเล็กน้อยตามการคาดเดาที่มีความเป็นไปได้สูงนี้
จีน
……
ไทย
…
จีน
一行人吃完饭各回各班。
ไทย
หลังจากกินข้าวเสร็จ ทุกคนต่างก็แยกย้ายกลับห้องเรียนของตน
จีน
赵思妤没问出什么有用的消息,不甘心的走了。
ไทย
จ้าวซืออวี๋ถามอะไรที่เป็นประโยชน์ไม่ได้ จึงเดินจากไปด้วยความไม่ยอมจำนน
จีน
李貌刚回座位,就察觉到了不对劲,书被动过,因为看大玉的视线被挡住了。
ไทย
หลี่เม่าเพิ่งกลับมาที่โต๊ะ ก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ หนังสือถูกขยับ เพราะสายตาที่มองต้าอวี้ถูกบดบังไว้
จีน
他微微皱眉,也没多想,可能是有同学路过这边的时候把书蹭倒了,收拾的时候没注意。
ไทย
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ไม่ได้คิดอะไรมาก อาจจะมีเพื่อนร่วมชั้นเดินผ่านแล้วชนหนังสือล้ม พอเก็บเลยไม่ได้สังเกต
จีน
把书恢复原位,能一眼看到大玉他才心满意足。
ไทย
เมื่อจัดหนังสือกลับเข้าที่เดิมจนมองเห็นต้าอวี้ได้ในแวบเดียว เขาถึงได้พึงพอใจ
จีน
翻了翻桌上的卷子,这是这段时间的努力成果,已经出了不少题,他得争取在二模考试结束后把所有题目出完,留一个月的时间让他们掌握。
ไทย
เขาเปิดดูชุดข้อสอบบนโต๊ะ นี่คือผลลัพธ์จากความพยายามในช่วงนี้ ซึ่งออกข้อสอบไปได้เยอะแล้ว เขาต้องพยายามออกข้อสอบทั้งหมดให้เสร็จหลังการสอบจำลองครั้งที่สอง เพื่อให้มีเวลาหนึ่งเดือนให้พวกเขาทำความเข้าใจและเชี่ยวชาญ
จีน
待翻到最后一张,他手上动作一顿,稿纸边缘的折痕太显眼了,明显被人捏过。
ไทย
ครั้นเปิดไปถึงแผ่นสุดท้าย การเคลื่อนไหวของมือเขาก็ชะงักลง รอยยับตรงขอบกระดาษร่างเด่นชัดเกินไป เห็นได้ชัดว่ามีคนหยิบจับมาก่อน
จีน
但他清楚的记得自己保存的很好,所以,有人动过他东西!
ไทย
แต่เขาจำได้อย่างแม่นยำว่าตัวเองเก็บรักษาไว้อย่างดี ดังนั้น มีคนมาแตะต้องของของเขา!
จีน
是谁?
ไทย
ใครกัน?
จีน
瞅瞅桌上的书,又瞅瞅稿纸上的名字。
ไทย
เขามองดูหนังสือบนโต๊ะ แล้วมองดูชื่อบนกระดาษร่างอีกครั้ง
จีน
肯定不是大玉,她一直跟自己在一起。
ไทย
ไม่ใช่ต้าอวี้แน่นอน เธออยู่กับเขาตลอดเวลา
จีน
那……
ไทย
งั้นก็…
จีน
李貌猛地抬头朝右前方的江新月瞧去。
ไทย
หลี่เม่าเงยหน้าขึ้นขวับ มองตรงไปยังเจียงซินเยว่ที่อยู่ทางขวาเยื้องไปข้างหน้า
จีน
江新月似有所感,或者说一直在暗暗留意这边,见李貌看过来,她捋了捋耳边的短发,灿烂的冲他笑了笑。
ไทย
เจียงซินเยว่คล้ายจะรู้ตัว หรือจะพูดให้ถูกคือคอยแอบสังเกตทางนี้อยู่ตลอด พอเห็นหลี่เม่ามองมา เธอก็จัดผมสั้นข้างใบหูพลางส่งยิ้มสดใสให้เขา
จีน
“呕!”
ไทย
“อ้วก!”
จีน
李貌那个反胃啊,心里已经确定是她了,一把抓起那张纸,直接撕的粉碎。
ไทย
หลี่เม่ารู้สึกคลื่นไส้สะอิดสะเอียน ในใจมั่นใจแล้วว่าเป็นเธอแน่ จึงคว้ากระดาษแผ่นนั้นมาฉีกจนขาดเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยทันที
จีน
嗯,上课再重新写一张,正反两面都写上。
ไทย
อืม เดี๋ยวตอนเข้าเรียนค่อยเขียนใหม่อีกแผ่น เขียนทั้งหน้าทั้งหลังไปเลย
จีน
晚自习换座位,老班来了几次班级,见到他们坐在一起也没说什么,已经习惯了。
ไทย
ในช่วงคาบเรียนรู้ด้วยตนเองตอนค่ำที่มีการสลับที่นั่ง ครูประจำชั้นเดินมาที่ห้องหลายรอบ เห็นพวกเขานั่งด้วยกันก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะชินเสียแล้ว
จีน
李貌却静不下心学习,不时偷偷瞥一眼旁边的大玉,一张卷子一节课写了一半不到。
ไทย
แต่หลี่เม่ากลับไม่มีสมาธิเรียน คอยแอบชำเลืองมองต้าอวี้ที่อยู่ข้างๆ เป็นระยะ ข้อสอบแผ่นเดียวทำไปได้ไม่ถึงครึ่งตลอดทั้งคาบ
จีน
他已经酝酿了一下午,这事必须要在今晚之前说清楚才行,绝不能让大玉带着坏情绪过夜。
ไทย
เขาครุ่นคิดเตรียมใจมาตลอดทั้งบ่าย เรื่องนี้ต้องคุยให้กระจ่างก่อนคืนนี้ให้ได้ จะปล่อยให้ต้าอวี้เข้านอนไปพร้อมกับอารมณ์ขุ่นมัวไม่ได้เด็ดขาด
จีน
楚红玉晚自习,不对,是一下午也都没心思学习,光顾着偷偷观察李貌了。
ไทย
ฉู่หงอวี้เองในคาบเรียนรู้ด้วยตนเองตอนค่ำ ไม่สิ ตลอดทั้งบ่ายก็ไม่มีกะจิตกะใจจะเรียนเหมือนกัน มัวแต่คอยแอบสังเกตหลี่เม่า
จีน
眼看今天就要结束,她不由有些着急,心里想着下晚自习去操场是最后的机会了。
ไทย
เมื่อเห็นว่าวันนี้กำลังจะสิ้นสุดลง เธอก็อดร้อนใจไม่ได้ ในใจคิดว่าการไปสนามโรงเรียนหลังเลิกเรียนคาบค่ำคือโอกาสสุดท้ายแล้ว
จีน
可接着又忍不住胡思乱想,小貌今晚会不会不去了,毕竟两人现在这算在吵架,不过,他今天都照常换座位过来问问题,没理由不去操场了啊。
ไทย
แต่แล้วก็อดคิดฟุ้งซ่านไม่ได้ว่า คืนนี้เสี่ยวเม่าจะไม่ไปหรือเปล่า เพราะอย่างไรตอนนี้ก็ถือว่าพวกเขากำลังทะเลาะกันอยู่ ทว่าวันนี้เขาก็ยังย้ายที่นั่งมาถามข้อสงสัยตามปกติ ไม่มีเหตุผลที่จะไม่ไปสนามโรงเรียนนี่นา
จีน
好不容易挨到第二节晚自习下课,班级同学走光。
ไทย
ในที่สุดก็ทนจนถึงเวลาเลิกเรียนคาบเรียนรู้ด้วยตนเองตอนค่ำคาบที่สอง เพื่อนๆ ในห้องต่างทยอยกลับกันไปหมด
จีน
眼瞅着李貌慢吞吞收拾东西,一句话不说,她终于忍不住小声道:“去操场。”
ไทย
เมื่อเห็นหลี่เม่าเก็บของอย่างเชื่องช้าโดยไม่พูดอะไรสักคำ ในที่สุดเธอก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบเสียงเบา “ไปสนามโรงเรียนกัน”
จีน
“去操场。”李貌这时也恰好开口。
ไทย
“ไปสนามโรงเรียนกัน” หลี่เม่าเอ่ยขึ้นมาในจังหวะเดียวกันพอดี
จีน
一男一女的声音交叠在一起,很有默契。
ไทย
เสียงของชายหนุ่มและหญิงสาวดังซ้อนทับกัน ช่างเข้าขากันอย่างลงตัว
จีน
两人同时侧头看向对方,又同时眨了眨眼,然后又都不由自主笑了笑。
ไทย
ทั้งสองคนหันมองอีกฝ่ายพร้อมกัน กะพริบตาพร้อมกัน จากนั้นก็อดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาพร้อมกัน
จีน
这一笑,他们都莫名轻松起来。
ไทย
พอยิ้มออกมา ทั้งคู่ต่างก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
จีน
跟张强张琳打了声招呼,两人前后脚走出班级,下楼梯。
ไทย
หลังเอ่ยทักทายบอกลาจางเฉียงกับจางหลิน ทั้งสองคนก็เดินตามกันออกจากห้องเรียนแล้วลงบันได
จีน
楚红玉坠在他身后,出了教学楼,她想着小貌这时候应该过来牵住自己的手了,可前面那人连头都没回。
ไทย
ฉู่หงอวี้เดินตามหลังเขา พอออกจากอาคารเรียน เธอก็คิดว่าตอนนี้น่าจะเป็นเวลาที่เสี่ยวเม่าต้องเข้ามาจับมือเธอแล้ว แต่คนข้างหน้ากลับไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง
จีน
她撅了撅粉润的小嘴,见周围没人,快步跟上去,主动把小手塞进他的手里,低低问:“还在生气?”
ไทย
เธอทำปากยู่สีชมพูระเรื่อ พอเห็นว่ารอบข้างไม่มีคน จึงสาวเท้าก้าวตามไป สอดมือน้อยๆ เข้าไปในมือของเขาอย่างริเริ่ม แล้วถามเสียงเบา “ยังโกรธอยู่เหรอ?”
จีน
“啊?”
ไทย
“หา?”
จีน
李貌正在走神,感受到掌心的软凉,一把牵住她的手,十指紧扣,道:“我没生气。”
ไทย
หลี่เม่ากำลังใจลอยอยู่ พลันสัมผัสได้ถึงความนุ่มเย็นในฝ่ามือ จึงกุมมือเธอไว้แน่น สอดประสานสิบนิ้วเข้าด้วยกันแล้วพูด “ฉันไม่ได้โกรธ”
จีน
“你那天说过的,生气要沟通。”楚红玉紧紧握着他的手,显然不相信。
ไทย
“นายเคยบอกเองนี่ว่าถ้าโกรธต้องคุยกัน” ฉู่หงอวี้กุมมือเขาไว้แน่น เห็นได้ชัดว่าไม่เชื่อ
จีน
“我真没生你的气啊。”李貌无奈,他说的是实话。
ไทย
“ฉันไม่ได้โกรธเธอจริงๆ นะ” หลี่เม่าจนใจ เขาพูดความจริง
จีน
这也是大部分情侣会面临的情况。
ไทย
นี่คือสถานการณ์ที่คู่รักส่วนใหญ่มักจะต้องเผชิญ
จีน
有时候一方明明生气了,问偏偏就是嘴硬,说没生气。
ไทย
บางครั้งฝ่ายหนึ่งโกรธชัดๆ แต่พอถามกลับปากแข็ง บอกว่าไม่ได้โกรธ
จีน
有时候一方是真没生气,可说出来对方却又偏偏不信。
ไทย
บางครั้งฝ่ายหนึ่งไม่ได้โกรธจริงๆ แต่พอพูดออกไป อีกฝ่ายกลับไม่ยอมเชื่อ
จีน
应对这种情况最好的办法就是一律当对方生气,然后疯狂哄就完事了。
ไทย
วิธีรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ที่ดีที่สุดก็คือเหมาไปเลยว่าอีกฝ่ายกำลังโกรธ จากนั้นก็ง้ออย่างหนักหน่วงให้จบๆ ไป
จีน
楚红玉以前没谈过恋爱,她当然不知道这些。
ไทย
ฉู่หงอวี้ไม่เคยมีความรักมาก่อน แน่นอนว่าเธอย่อมไม่รู้เรื่องพวกนี้
จีน
她只是简单的知道,自己不想吵架,不想失去李貌,不想那么难受。所以在她认为李貌生气的时候,会无条件哄他。
ไทย
เธอรู้เพียงอย่างเรียบง่ายว่า ตัวเองไม่อยากทะเลาะ ไม่อยากสูญเสียหลี่เม่า ไม่อยากทรมานใจขนาดนั้น ดังนั้นเมื่อเธอคิดว่าหลี่เม่ากำลังโกรธ เธอจึงง้อเขาอย่างไร้เงื่อนไข
จีน
待坐到了操场中间的草地上,大玉抿抿嘴,主动开始脱鞋,她除了这个实在想不到其他哄小貌开心的方式。
ไทย
เมื่อไปนั่งลงบนพื้นหญ้ากลางสนามโรงเรียน ต้าอวี้ก็เม้มปาก เริ่มถอดรองเท้าของตนเอง นอกจากวิธีนี้แล้ว เธอนึกวิธีอื่นที่จะทำให้เสี่ยวเม่ามีความสุขไม่ออกจริงๆ
จีน
李貌却没让她自己脱,拍了拍自己的大腿,笑嘻嘻道:“伸过来,我来脱。”
ไทย
แต่หลี่เม่าไม่ยอมให้เธอถอดเอง เขาตบต้นขาตัวเองเบาๆ พลางพูดยิ้มๆ “ยื่นมาสิ ฉันถอดให้”
จีน
有时候,女生会把性当作一种安慰和奖励的手段,让对方开心。比如吵架刚和好,发工资的那个晚上,过生日的时候,就会发现当天的房帏之事格外融洽舒服。
ไทย
บางครั้ง ผู้หญิงจะมองว่าเรื่องเซ็กซ์เป็นวิธีการปลอบประโลมและให้รางวัลอย่างหนึ่งเพื่อให้อีกฝ่ายมีความสุข อย่างเช่นตอนที่เพิ่งคืนดีกันหลังทะเลาะกัน ในคืนที่เงินเดือนออก หรือในวันเกิด ก็จะพบว่าเรื่องบนเตียงในวันนั้นราบรื่นและเปี่ยมสุขเป็นพิเศษ
จีน
大玉现在的这种做法,安慰和奖励的方式不一样而已。殊不知楚红玉单纯就是觉着他是个流氓,才用的这个法子。
ไทย
การกระทำของต้าอวี้ในตอนนี้ ก็แค่เปลี่ยนวิธีปลอบใจและให้รางวัลไปอีกแบบเท่านั้น หารู้ไม่ว่าฉู่หงอวี้เพียงแค่คิดว่าเขาเป็นพวกอันธพาลลามก จึงได้ใช้วิธีนี้
จีน
脱了鞋袜,李貌照例捧起来闻了闻。
ไทย
พอถอดรองเท้าและถุงเท้าออก หลี่เม่าก็ประคองขึ้นมาดมตามความเคยชิน
จีน
“咦,今天味道怎么不一样?”他奇道。
ไทย
“เอ๊ะ ทำไมวันนี้กลิ่นไม่เหมือนเดิมล่ะ?” เขาถามอย่างแปลกใจ
จีน
“什么味道?”楚红玉自己也捧着闻了闻。
ไทย
“กลิ่นอะไรเหรอ?” ฉู่หงอวี้เองก็ประคองขึ้นมาดมดูบ้าง
จีน
酸酸的……
ไทย
เปรี้ยวๆ…
จีน
她忽地想起来今天最后一节是体育课,出汗了……哎呀,光顾着想其他的事,竟然忘了这茬。
ไทย
จู่ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่าคาบสุดท้ายของวันนี้คือวิชาพละ เหงื่อเลยออก…โธ่เอ๊ย มัวแต่คิดเรื่องอื่นจนลืมเรื่องนี้ไปเสียสนิท
จีน
“对吧,酸酸的。”李貌伸手,示意把脚给他,他再仔细闻闻。
ไทย
“ใช่ไหมล่ะ กลิ่นเปรี้ยวๆ” หลี่เม่ายื่นมือออกไป ส่งสัญญาณให้ส่งเท้ามาให้เขาเพื่อจะได้ดมดูให้ละเอียดอีกที
จีน
“要不,今晚就算了吧。”大玉蜷着腿,非常不好意思,夜色下巴掌大的小脸已经通红一片。
ไทย
“หรือว่า คืนนี้พอแค่นี้เถอะนะ” ต้าอวี้หดขาเข้าหากันด้วยความเขินอายอย่างยิ่ง ใบหน้าเล็กเท่าฝ่ามือแดงก่ำไปหมดใต้ความมืดมิดยามค่ำคืน
จีน
“拿来吧你。”李貌伸手一捞,重新把两只脚抱在怀里。对他而言,漂亮女孩子的脚都是香的。
ไทย
“เอามานี่เลย” หลี่เม่ายื่นมือไปคว้า รวบเท้าทั้งสองข้างเข้ามากอดไว้ในอ้อมอกอีกครั้ง สำหรับเขาแล้ว เท้าของเด็กผู้หญิงสวยๆ ล้วนหอมทั้งนั้น
จีน
楚红玉拿他没办法,有点害羞,又因为李貌不嫌弃她而有些高兴。
ไทย
ฉู่หงอวี้ทำอะไรเขาไม่ได้ ทั้งรู้สึกอายเล็กน้อยและดีใจอยู่บ้างที่หลี่เม่าไม่รังเกียจเธอ
จีน
经过这么一打岔,两人之间的气氛好很多。
ไทย
หลังจากมีเรื่องนี้มาคั่น บรรยากาศระหว่างทั้งสองคนก็ดีขึ้นมาก
จีน
李貌沉吟半晌,决定顺水推舟,问:“今天中午的事,你知道自己错哪儿了吗?”
ไทย
หลี่เม่านิ่งคิดไปครู่หนึ่ง จึงตัดสินใจตามน้ำแล้วถามว่า “เรื่องเมื่อตอนกลางวัน เธอรู้ไหมว่าตัวเองผิดตรงไหน?”
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน