เสี่ยวเซ่ออวี้ ฉันชอบเธอ

Chinese

找了个烧烤摊，要了瓶二锅头。

Thai

เลือกร้านแผงลอยปิ้งย่างร้านหนึ่ง แล้วสั่งเหล้าเอ้อร์กัวโถวมาหนึ่งขวด

Chinese

李貌和张强一人倒一杯，先碰了一个。

Thai

หลี่เม่ากับจางเฉียงรินคนละแก้ว แล้วชนแก้วกันก่อนหนึ่งรอบ

Chinese

“上次喝白的，好像还是张强高中在男生宿舍跟张琳表白那次。”众人围坐在一起，李貌把话题开在了吵架的那两位身上。

Thai

“ครั้งก่อนที่ดื่มเหล้าขาว ดูเหมือนจะเป็นตอนที่จางเฉียงสารภาพรักกับจางหลินที่หอพักชายสมัยมัธยมปลายละมั้ง” ทุกคนนั่งล้อมวงด้วยกัน หลี่เม่าเปิดประเด็นไปที่สองคนที่กำลังทะเลาะกันอยู่

Chinese

“嗯！我记得那天，那天我跟思妤前脚刚到红玉她们宿舍，后脚对面突然就跑出来一个人，大喊，高三七班的张琳，老子喜欢你！”王玥放下手中的雪碧，显然对那天记忆犹新。

Thai

“อื้อ! ฉันจำวันนั้นได้ วันนั้นฉันกับซืออวี๋เพิ่งจะเดินเข้าหอพักพวกหงอวี้ จู่ๆ ฝั่งตรงข้ามก็มีคนวิ่งพรวดออกมาแล้วตะโกนลั่นว่า จางหลิน ม.6 ห้อง 7 ฉันชอบเธอโว้ย!” หวังเยว่วางสไปรต์ในมือลง เห็นได้ชัดว่ายังจำวันนั้นได้แม่นยำ

Chinese

她已经从赵思妤那儿得知了昨晚的事，所以也有心想缓解那两人的矛盾。

Thai

เธอรู้เรื่องเมื่อคืนมาจากจ้าวซืออวี๋แล้ว จึงตั้งใจจะช่วยคลี่คลายความขัดแย้งของทั้งสองคนเช่นกัน

Chinese

“我那时候也被吓一跳。”赵思妤毫无形象的拽着烤串。

Thai

“ตอนนั้นฉันก็ตกใจแทบแย่เหมือนกัน” จ้าวซืออวี๋รูดเนื้อเสียบไม้อย่างไม่รักษาภาพลักษณ์

Chinese

张琳要比任何人都清晰的记得那一天，当时她和张强分手，洗澡的时候还在澡堂哭了一场，晾完衣服和往常一样陪着红玉站在阳台上。

Thai

จางหลินจำวันนั้นได้ชัดเจนกว่าใคร ตอนนั้นเธอเลิกกับจางเฉียง ตอนอาบน้ำยังไปแอบร้องไห้ในห้องอาบน้ำรวมอยู่ยกใหญ่ พอตากผ้าเสร็จก็ยืนอยู่ตรงระเบียงเป็นเพื่อนหงอวี้เหมือนเช่นเคย

Chinese

哦，当时也有个讨厌的舍友，叫李思研，故意在她们身后抖衣服，溅了自己和楚红玉一身水渍，然后，赵思妤和王玥过来她才老实下来。

Thai

อ้อ ตอนนั้นก็มีรูมเมทน่ารำคาญคนหนึ่งชื่อหลี่ซือเหยียน จงใจสะบัดผ้าอยู่ข้างหลังพวกเธอ จนน้ำกระเซ็นใส่ตัวเธอกับฉู่หงอวี้เปียกไปหมด จากนั้นพอจ้าวซืออวี๋กับหวังเยว่เดินเข้ามา หลี่ซือเหยียนถึงยอมสงบเสงี่ยมลง

Chinese

她永远记得当时听到张强表白时的惊喜和喜悦。

Thai

เธอไม่มีวันลืมความตื่นเต้นและดีใจในตอนที่ได้ยินจางเฉียงสารภาพรัก

Chinese

想到这，张琳忍不住目光柔和的看向男朋友。

Thai

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จางหลินก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังแฟนหนุ่มด้วยสายตาที่อ่อนโยนลง

Chinese

结果正好撞上张强深情的眼神，心头一慌，又故意板起脸。

Thai

ทว่าดันสบเข้ากับสายตาอันเปี่ยมไปด้วยความรักลึกซึ้งของจางเฉียงพอดี หัวใจพลันเต้นระรัว จึงแกล้งปั้นหน้าบึ้งตึงขึ้นมาอีกครั้ง

Chinese

“我记得你当时喊的是沈幼楚，还有好多其他人的名字，唯独没有我！”大玉狠狠咀嚼着嘴里的羊肉，仿佛在咀嚼眼前的男朋友。

Thai

“ฉันจำได้ว่าตอนนั้นนายตะโกนชื่อเสิ่นโย่วฉู่ แล้วก็ชื่อคนอื่นๆ อีกตั้งเยอะแยะ มีแค่ฉันคนเดียวที่ไม่มี!” ต้าอวี้เคี้ยวเนื้อแพะในปากอย่างเอาเป็นเอาตาย ราวกับกำลังเคี้ยวแฟนหนุ่มตรงหน้าอย่างไรอย่างนั้น

Chinese

“这你可冤枉我了，我喊了，可当时宿舍楼已经吵杂起来，我的声音被淹了。

Thai

“นี่เธอใส่ความฉันแล้วนะ ฉันตะโกนแล้ว แต่ตอนนั้นตึกหอพักเริ่มเอะอะเสียงดัง เสียงฉันเลยโดนกลบไปหมด

Chinese

而且你也知道，我喊的都是小说里的人物。”

Thai

อีกอย่างเธอก็รู้ว่าที่ฉันตะโกนล้วนเป็นชื่อตัวละครในนิยายทั้งนั้น”

Chinese

李貌连忙解释，没想到竟然无意翻出了自己的旧账。

Thai

หลี่เม่ารีบอธิบาย ไม่คิดเลยว่าจะเผลอรื้อฟื้นคดีเก่าของตัวเองขึ้นมาเสียได้

Chinese

“反正第一个不是我，我也没有听到！”大玉撅着嘴咕哝道。

Thai

“ถึงยังไงคนแรกก็ไม่ใช่ฉัน แล้วฉันก็ไม่ได้ยินด้วย!” ต้าอวี้ยู่ปากพึมพำ

Chinese

“我当时要是喊了，又被你听见了，那我后面表白的时候，你听到这句话，是不是就没那么激动和兴奋了？”李貌抽了张纸给女朋友擦擦嘴。

Thai

“ถ้าตอนนั้นฉันตะโกนแล้วเธอได้ยินเข้า แล้วพอถึงตอนที่ฉันสารภาพรักหลังจากนั้น พอเธอได้ยินประโยคนี้ จะไม่ตื่นเต้นดีใจน้อยลงไปหน่อยเหรอ” หลี่เม่าดึงกระดาษทิชชู่ออกมาแผ่นหนึ่งแล้วเช็ดปากให้แฟนสาว

Chinese

“才不会！无论你说多少遍，我都会很高兴！”大玉认真道。

Thai

“ไม่มีทาง! ไม่ว่านายจะพูดสักกี่รอบ ฉันก็ดีใจทั้งนั้นแหละ!” ต้าอวี้พูดอย่างจริงจัง

Chinese

“是嘛！”李貌飞快凑她耳边说了句：“俺喜欢你！”

Thai

“งั้นเหรอ!” หลี่เม่ายื่นหน้าไปกระซิบข้างหูเธออย่างรวดเร็วว่า “ข้าชอบเอ็งนะ!”

Chinese

大玉猛的睁大眼睛，小嘴张成了O形，余光左右扫了圈，小脸乐开了花。

Thai

ต้าอวี้เบิกตากว้างทันที ริมฝีปากเล็กๆ อ้าค้างเป็นรูปตัวโอ หางตามองซ้ายมองขวา ใบหน้าเล็กๆ ยิ้มแป้นอย่างมีความสุข

Chinese

“对了，你们高中宿舍那个讨厌的女生呢？毕业后没消息？”

Thai

“จริงสิ แล้วผู้หญิงน่ารำคาญที่อยู่หอพักมัธยมปลายของพวกเธอคนนั้นล่ะ จบมาแล้วไม่มีข่าวคราวเลยเหรอ”

Chinese

李貌这话声音正常，那边的张琳也听到了。

Thai

หลี่เม่าพูดด้วยระดับเสียงปกติ จางหลินที่อยู่ฝั่งนั้นจึงได้ยินไปด้วย

Chinese

她摇了摇头，“不知道，谁在乎她啊！不过我和红玉还真是倒霉，高中宿舍有讨厌的人，大学没想到又碰上一个。”

Thai

เธอส่ายหน้า “ไม่รู้สิ ใครจะไปสนใจยัยนั่นกัน! แต่ฉันกับหงอวี้นี่ซวยจริงๆ มัธยมปลายก็มีคนน่ารำคาญในหอพัก พอขึ้นมหาวิทยาลัยไม่คิดว่าจะต้องมาเจออีกคน”

Chinese

张强见缝插针，想和女朋友说上话，问：“就你之前跟我说的那女生？她又出什么幺蛾子了？”

Thai

จางเฉียงสบโอกาส อยากคุยกับแฟนสาวบ้าง จึงถามขึ้นว่า “ผู้หญิงคนเดียวกับที่เธอเคยเล่าให้ฉันฟังน่ะเหรอ ยัยนั่นก่อเรื่องอะไรแปลกๆ อีกแล้วล่ะ”

Chinese

“她……”张琳刚张嘴就反应过来，瞪了张强一眼，不说话了。

Thai

“ยัยนั่น…” จางหลินเพิ่งอ้าปากก็พลันได้สติ เธอตวัดสายตาค้อนใส่จางเฉียงหนึ่งที แล้วก็เงียบไป

Chinese

“她昨晚故意把手机声音调到最大，然后嘻嘻哈哈看了半宿电视剧。”赵思妤接茬，才没让气氛冷下来。

Thai

“เมื่อคืนยัยนั่นจงใจเปิดเสียงโทรศัพท์มือถือดังสุด แล้วก็นั่งหัวเราะคิกคักดูซีรีส์ไปค่อนคืนน่ะสิ” จ้าวซืออวี๋ช่วยรับมุก บรรยากาศจึงไม่กร่อยลง

Chinese

王玥闻言觉着很不可思议，“科大这种学霸云集的地方还会有这种人？”

Thai

หวังเยว่ได้ยินแล้วรู้สึกเหลือเชื่อ “ที่ที่รวมพวกหัวกะทิอย่างเคอต้ายังมีคนแบบนี้อยู่อีกเหรอ”

Chinese

“成绩好又不代表人品好。”张琳撇撇嘴，“这还不是最恶心的，前些天她还……”

Thai

“ผลการเรียนดีไม่ได้แปลว่านิสัยจะดีนี่” จางหลินเบ้ปาก “นี่ยังไม่ใช่ที่น่ารังเกียจที่สุดนะ วันก่อนยัยนั่นยัง…”

Chinese

她说一半，忽看向楚红玉，“红玉，能说吧？”

Thai

เธอพูดไปได้ครึ่งหนึ่งก็หันไปมองฉู่หงอวี้ “หงอวี้ พูดได้ใช่ไหม”

Chinese

楚红玉知道张琳说的是雨中搭伞那事，摆了摆手，“没什么不能说的。”

Thai

ฉู่หงอวี้รู้ว่าจางหลินหมายถึงเรื่องกางร่มกลางสายฝนวันนั้น จึงโบกมือ “ไม่มีอะไรที่พูดไม่ได้หรอก”

Chinese

“这事思妤跟你说过了没？”张琳拉着王玥，朝赵思妤投去一个询问的目光。

Thai

“เรื่องนี้ซืออวี๋เล่าให้เธอฟังหรือยัง” จางหลินดึงหวังเยว่ไว้ พลางส่งสายตาเป็นเชิงถามไปยังจ้าวซืออวี๋

Chinese

赵思妤摇了摇头，“我还没告诉她。”

Thai

จ้าวซืออวี๋ส่ายหน้า “ฉันยังไม่ได้บอกเธอเลย”

Chinese

“前些天不是下雨了么，我们那舍友……”张琳嘀嘀咕咕把那天雨中的事陈述了遍，说到最后李貌撤掉伞的时候，不忘瞥了眼张强。

Thai

“วันก่อนฝนตกไม่ใช่เหรอ รูมเมทพวกเราคนนั้น…” จางหลินเล่าเรื่องราวกลางสายฝนในวันนั้นออกมาเป็นฉอดๆ พอเล่าถึงตอนท้ายที่หลี่เม่าดึงร่มกลับ ก็ไม่ลืมที่จะเหลือบมองจางเฉียงแวบหนึ่ง

Chinese

张强无言苦笑一声，端起杯子喝了一大口酒，知道女朋友是在提醒自己，让他跟好兄弟学学。

Thai

จางเฉียงได้แต่หัวเราะเจื่อนอย่างพูดไม่ออก เขายกแก้วขึ้นดื่มเหล้าอึกใหญ่ รู้ดีว่าแฟนสาวกำลังเตือนให้เขาเรียนรู้จากเพื่อนซี้คนนี้

Chinese

“噫！这人怎么这么坏！”王玥忿忿。

Thai

“ยี้! ทำไมคนคนนี้ถึงได้นิสัยแย่ขนาดนี้นะ!” หวังเยว่พูดอย่างมีน้ำโห

Chinese

“小玥，你们宿舍的人怎么样？”赵思妤这时不忘问。

Thai

“เสี่ยวเยว่ แล้วคนในห้องพักของพวกเธอเป็นยังไงบ้างล่ะ” จ้าวซืออวี๋ไม่ลืมที่จะเอ่ยถามขึ้นมา

Chinese

王玥想了想，叹了口气，摇摇头，“就那样吧。”

Thai

หวังเยว่คิดดูแล้วก็ถอนหายใจ พลางส่ายหน้า “ก็งั้นๆ แหละ”

Chinese

“听说女生宿舍四个人能有六个群，是不是真的？”李貌好奇问。

Thai

“ได้ยินมาว่าหอพักหญิงอยู่กันสี่คนแต่มีกลุ่มแชตตั้งหกกลุ่ม จริงหรือเปล่า” หลี่เม่าถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

Chinese

“你问她，我们宿舍就一个群。”赵思妤朝王玥努努嘴。

Thai

“นายถามเธอสิ หอพักพวกฉันมีแค่กลุ่มเดียว” จ้าวซืออวี๋บุ้ยปากไปทางหวังเยว่

Chinese

王玥脸一红，“我有两个宿舍群，其他人我不知道……”

Thai

หวังเยว่หน้าแดง “ฉันมีกลุ่มหอพักสองกลุ่ม คนอื่นฉันไม่รู้เหมือนกัน…”

Chinese

“还真是，你有那其他人肯定也有。”李貌啧啧感叹。

Thai

“จริงด้วยสิ เธอมี คนอื่นก็ต้องมีแน่ๆ” หลี่เม่าส่งเสียงจิ๊ปากอย่างทึ่งๆ

Chinese

“哼，别说我们女生宿舍了，你们男生有时候不也挺复杂？！”赵思妤瞥了眼张强。

Thai

“ฮึ อย่าว่าแต่หอพักหญิงพวกเราเลย พวกผู้ชายอย่างพวกนายบางครั้งก็ซับซ้อนใช่ย่อยไม่ใช่เหรอ!” จ้าวซืออวี๋ปรายตามองจางเฉียง

Chinese

张强知道说的是昨晚那个找自己女朋友要联系方式失败的那个舍友，这人后面那么说李貌，明显是为了借机报复。

Thai

จางเฉียงรู้ว่าเธอกำลังพูดถึงรูมเมทคนที่ขอคอนแทกต์แฟนสาวของเขาไม่สำเร็จเมื่อคืน ซึ่งต่อมาหมอนั่นพูดจาใส่ร้ายหลี่เม่าแบบนั้น ก็เห็นได้ชัดว่าต้องการหาโอกาสแก้แค้น

Chinese

“那人，大学四年我就当他是个陌生人吧。”

Thai

“คนพรรค์นั้น สี่ปีในรั้วมหาวิทยาลัยนี้ฉันจะคิดซะว่าเป็นคนแปลกหน้าก็แล้วกัน”

Chinese

张琳闻言瞄了眼男朋友，目露担忧。

Thai

จางหลินได้ยินดังนั้นก็ชำเลืองมองแฟนหนุ่ม แววตาฉายความกังวล

Chinese

李貌适时开口，“你们还要住一起四年，没必要跟他闹的那么僵，不亲不熟相处着就行。”

Thai

หลี่เม่าเอ่ยขึ้นในจังหวะที่เหมาะสม “พวกนายยังต้องอยู่ด้วยกันอีกสี่ปี ไม่จำเป็นต้องไปผิดใจกันจนตึงขนาดนั้นหรอก วางตัวแบบไม่สนิทไม่ห่างเหินไปก็พอ”

Chinese

张强还要再说什么，李貌却摇了摇头，端起酒杯又跟他碰了一个。

Thai

จางเฉียงตั้งท่าจะพูดอะไรอีก แต่หลี่เม่ากลับส่ายหน้า แล้วยกแก้วเหล้าขึ้นชนกับเขาอีกรอบ

Chinese

一群人边吃边喝，跟着聊起了军训发生的一些事。

Thai

กลุ่มคนทั้งกินทั้งดื่ม พลางพูดคุยถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นระหว่างการฝึกทหาร

Chinese

李貌喝酒一直很有度，今晚却不知怎么，很想大醉一场。

Thai

หลี่เม่าดื่มเหล้าอย่างมีสติและรู้ลิมิตเสมอ แต่วันนี้ไม่รู้เป็นเพราะอะไร ถึงอยากจะเมามายให้เต็มคราบสักรอบ

Chinese

张强也是。

Thai

จางเฉียงเองก็เช่นกัน

Chinese

于是，两个人又要了瓶二锅头。

Thai

ดังนั้น ทั้งสองคนจึงสั่งเหล้าเอ้อร์กัวโถวมาเพิ่มอีกหนึ่งขวด

Chinese

“少喝点，再喝就要醉了。”大玉中途不无关心道。

Thai

“ดื่มให้น้อยลงหน่อยเถอะ ดื่มอีกเดี๋ยวก็เมาหรอก” ระหว่างนั้นต้าอวี้เอ่ยเตือนด้วยความเป็นห่วง

Chinese

可是已经劝不住了，待吃饱喝足，两个男生早已醉成烂泥。

Thai

ทว่าห้ามปรามไม่อยู่เสียแล้ว เมื่อกินอิ่มดื่มหนำ ชายหนุ่มทั้งสองคนก็เมามายจนหมดสภาพราวกับโคลนตม

Chinese

“琳宝，我错了，呜呜呜，我以后再也不会了，昨晚我做了个噩梦，梦到我们分手了，那感觉，真的难受的要死！琳宝，我们不要分开好不好！”张强抱着张琳的大腿哭诉。

Thai

“หลินเป่า ฉันผิดไปแล้ว ฮือๆๆ ต่อไปฉันจะไม่ทำอีกแล้ว เมื่อคืนฉันฝันร้าย ฝันว่าพวกเราเลิกกัน ความรู้สึกนั้นมันทรมานแทบตายจริงๆ! หลินเป่า พวกเราอย่าเลิกกันเลยนะ ได้ไหม!” จางเฉียงกอดขาจางหลินพลางร้องไห้คร่ำครวญ

Chinese

“对嘛！说开了就好！张琳！张强！你们俩要好好的！”

Thai

“แบบนี้สิ! เปิดอกคุยกันได้ก็ดีแล้ว! จางหลิน! จางเฉียง! พวกนายสองคนต้องรักกันดีๆ นะ!”

Chinese

李貌把这两人的手拿到一起，又看向大玉，“宝宝，你也要好好的，我们也要好好的！”

Thai

หลี่เม่าจับมือของทั้งสองคนมาประกบกัน แล้วหันไปมองต้าอวี้ “ที่รัก เธอก็ต้องมีความสุขมากๆ นะ พวกเราก็ต้องรักกันดีๆ นะ!”

Chinese

“哦，对了，还有王玥，还有你，赵思妤，我救了你，你也一定要好好的！嗝～”

Thai

“อ้อ จริงสิ ยังมีหวังเยว่ แล้วก็เธอ จ้าวซืออวี๋ ฉันช่วยชีวิตเธอไว้ เธอก็ต้องมีความสุขมากๆ นะ! เอิ๊ก…”

Chinese

四个女生面面相觑，还是头一次这么近距离看这两男生醉成这样。

Thai

สี่สาวมองหน้ากันเลิ่กลั่ก นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเธอเห็นสองหนุ่มเมาเละเทะขนาดนี้ในระยะประชิด

Chinese

“现在怎么办？李貌还好说，张强怎么送回去？”

Thai

“ตอนนี้จะทำยังไงดี หลี่เม่ายังพอว่า แต่จะพาจางเฉียงกลับไปส่งยังไงล่ะ”

Chinese

“要不，去酒店开个房？我晚上留下来照顾他。”张琳道。

Thai

“หรือว่า จะไปเปิดห้องที่โรงแรมดี คืนนี้ฉันจะอยู่ดูแลเขาเอง” จางหลินกล่าว

Chinese

大玉眨了眨眼，犹豫片刻，红着脸弱弱道：“那个，我也开个房照顾小貌吧，要不然我不放心。”

Thai

ต้าอวี้กะพริบตา ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่วด้วยใบหน้าแดงซ่าน “เอ่อ… ฉันก็เปิดห้องดูแลเสี่ยวเม่าด้วยแล้วกัน ไม่อย่างนั้นฉันคงไม่วางใจ”

Chinese

几女点点头，倒没多想。

Thai

สาวๆ พยักหน้า ไม่ได้คิดอะไรมาก

Chinese

费了九牛二虎之力，把两大男人挪到两辆出租车上，前往最近的酒店。

Thai

หลังจากทุ่มเทแรงกายแทบขาดใจ ในที่สุดก็ย้ายชายฉกรรจ์ทั้งสองคนขึ้นรถแท็กซี่สองคัน มุ่งหน้าไปยังโรงแรมที่ใกล้ที่สุด

Chinese

路上，李貌忽然发神经，趴在车窗开始不停叫唤。

Thai

ระหว่างทาง หลี่เม่าก็เกิดเพี้ยนขึ้นมา จู่ๆ ก็เกาะขอบหน้าต่างรถแล้วเริ่มแหกปากตะโกนไม่หยุด

Chinese

“大玉，老子喜欢你！”

Thai

“ต้าอวี้ ฉันชอบเธอโว้ย!”

Chinese

“小涩玉，我喜欢你！”

Thai

“ยัยหื่นน้อย ฉันชอบเธอนะ!”

Chinese

“宝宝，老子喜欢你，你听见没啊？”

Thai

“ที่รัก ฉันชอบเธอโว้ย เธอได้ยินไหมเนี่ย!”