บอกเธอไปหมดแล้วเหรอ?

Chinese

“你就教教我好不好？”

Thai

“นายช่วยสอนฉันหน่อยได้ไหม?”

Chinese

“我就是问你几个问题嘛。”

Thai

“ฉันก็แค่จะถามนายสองสามคำถามเองนะ”

Chinese

“这儿挺好的，别换了，我脚都有点疼了。”

Thai

“ตรงนี้ก็ดีออก อย่าเปลี่ยนที่เลย ฉันเริ่มเจ็บเท้าแล้วเนี่ย”

Chinese

何雨苗跺了跺小皮鞋，企图让李貌注意到自己身上的黑色小短裙和腿上的黑丝。

Thai

เหอยวี่เหมียวกระทืบรองเท้าคัตชูเบาๆ พยายามทำให้หลี่เม่าสังเกตเห็นกระโปรงสั้นสีดำบนตัวและถุงน่องดำบนเรียวขาของเธอ

Chinese

李貌目不斜视，一言不发。

Thai

หลี่เม่ามองตรงไปข้างหน้าโดยไม่วอกแวก ไม่พูดอะไรสักคำ

Chinese

何雨苗没办法，继续跟着他。

Thai

เหอยวี่เหมียวไม่มีทางเลือก จึงทำได้เพียงเดินตามเขาต่อไป

Chinese

直到在教室第一排位置坐下的时候，何雨苗见老师到了门口，嘴角微扬，一改只坐李貌后面的循环，选择在李貌这一排的左边落座。

Thai

จนกระทั่งไปนั่งลงที่แถวแรกในห้องเรียน เหอยวี่เหมียวเห็นอาจารย์มาถึงหน้าประตู มุมปากก็ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เปลี่ยนจากการนั่งข้างหลังหลี่เม่าซ้ำๆ มาเลือกนั่งลงทางด้านซ้ายในแถวเดียวกับหลี่เม่าแทน

Chinese

这儿的座位右边靠着墙，只有左边一个出口，她这么一坐，就堵住了李貌出去的路。

Thai

ที่นั่งตรงนี้ด้านขวาติดกำแพง มีทางออกแค่ด้านซ้ายทางเดียว การที่เธอนั่งแบบนี้จึงเป็นการปิดทางออกของหลี่เม่า

Chinese

她不放李貌出去，老师在场，她也相信李貌不会跟自己扯皮。

Thai

ถ้าเธอไม่ยอมให้หลี่เม่าออกไป และมีอาจารย์อยู่ในห้อง เธอก็เชื่อว่าหลี่เม่าคงจะไม่กล้าต่อล้อต่อเถียงกับเธอ

Chinese

何雨苗笑吟吟的看着右手边隔了几个座位的李貌，露出个胜利的笑容。

Thai

เหอยวี่เหมียวมองหลี่เม่าที่นั่งห่างออกไปสองสามที่นั่งทางขวามือด้วยรอยยิ้ม เผยรอยยิ้มแห่งชัยชนะออกมา

Chinese

她笑的很讲究，是那种类似情侣做小游戏，女朋友赢了男朋友的傲娇的甜蜜的笑。

Thai

รอยยิ้มของเธอผ่านการปรุงแต่งมาอย่างดี เป็นรอยยิ้มหวานอมแง่งอนคล้ายกับเวลาคู่รักเล่นเกมแล้วแฟนสาวชนะแฟนหนุ่ม

Chinese

然而下一秒，何雨苗的笑容就僵在了脸上。

Thai

ทว่าในวินาทีต่อมา รอยยิ้มของเหอยวี่เหมียวก็พลันแข็งค้างอยู่บนใบหน้า

Chinese

只见李貌当着老师的面，单手撑着桌面，轻轻一跃，便翻到了外面。

Thai

เห็นเพียงหลี่เม่าใช้มือข้างเดียวยันโต๊ะต่อหน้าต่อตาอาจารย์ แล้วกระโดดเบาๆ ข้ามออกไปด้านนอก

Chinese

他上去把相机架设好，径直回了陈光他们那边。

Thai

เขาเดินขึ้นไปติดตั้งกล้องให้เรียบร้อย แล้วเดินตรงกลับไปหาพวกเฉินกวงทันที

Chinese

何雨苗想起身跟过去，但又怕惹怒了教授，不让她来听课。只好下课再过去。

Thai

เหอยวี่เหมียวคิดจะลุกตามไป แต่ก็กลัวจะทำให้ศาสตราจารย์โมโหจนไม่ยอมให้เธอมานั่งเรียน จึงได้แต่รอจนเลิกคลาสค่อยเดินไปหา

Chinese

周围同学看自己的眼光很怪异，何雨苗不以为意。她很清楚自己想要什么。

Thai

สายตาที่เพื่อนร่วมชั้นรอบข้างมองเธอนั้นประหลาดพิกล แต่เหอยวี่เหมียวไม่ได้สนใจ เธอรู้ดีว่าตัวเองต้องการอะไร

Chinese

李貌回到座位上后，拍了拍右手边陈光的肩膀。

Thai

หลังจากหลี่เม่ากลับมาที่ที่นั่ง เขาก็ตบไหล่เฉินกวงที่อยู่ทางขวามือเบาๆ

Chinese

何雨苗这样搞，完全没在乎陈光在班级同学前的面子，让他挺尴尬的。

Thai

การกระทำแบบนี้ของเหอยวี่เหมียวไม่ไว้หน้าเฉินกวงต่อหน้าเพื่อนร่วมชั้นเลยแม้แต่น้อย ทำให้เขารู้สึกกระอักกระอ่วนใจมาก

Chinese

陈光苦笑一声，他倒不至于迁怒李貌。

Thai

เฉินกวงยิ้มเจื่อน เขาไม่ถึงขั้นพาลใส่หลี่เม่าหรอก

Chinese

“你打算怎么办？”左边的张琳小声问。

Thai

“นายคิดจะทำยังไงต่อไป?” จางหลินที่อยู่ทางซ้ายกระซิบถาม

Chinese

“我看她好像担心教授把她赶出去，我们以后来班级晚点，甚至迟到，那样她不敢当着教授的面缠着你了。”赵思妤建议道。

Thai

“ฉันเห็นว่าเธอเหมือนจะกลัวศาสตราจารย์ไล่ออกไป วันหลังพวกเราค่อยมาเข้าห้องเรียนช้าหน่อย หรือถึงขั้นมาสายไปเลย แบบนั้นเธอก็คงไม่กล้ามาตามตื๊อนายต่อหน้าศาสตราจารย์แล้ว” จ้าวซืออวี๋เสนอแนะ

Chinese

“思妤，你这个主意好哎。”

Thai

“ซืออวี๋ ความคิดนี้ของเธอดีจัง”

Chinese

李貌却笑着摇了摇头。

Thai

แต่หลี่เม่ากลับยิ้มพลางส่ายหน้า

Chinese

“你有什么好主意？”

Thai

“นายมีความคิดดีๆ อะไรเหรอ?”

Chinese

“听课吧。”

Thai

“ตั้งใจเรียนเถอะ”

Chinese

“又卖关子……”张琳嘀咕一句。

Thai

“ทำเป็นมีความลับอีกแล้ว…” จางหลินพึมพำ

Chinese

一节课很快结束，下课后，何雨苗又过了来。

Thai

หนึ่งคาบเรียนจบลงอย่างรวดเร็ว หลังเลิกคลาส เหอยวี่เหมียวก็เดินเข้ามาอีก

Chinese

李貌当着老师的面，跟她继续玩起了游戏。

Thai

หลี่เม่ายังคงเล่นเกมหลบหลีกกับเธอต่อหน้าอาจารย์

Chinese

这次何雨苗学聪明了，在上课铃响的那一瞬，直接坐到了张琳她们那排后面。

Thai

ครั้งนี้เหอยวี่เหมียวฉลาดขึ้น ในวินาทีที่เสียงกริ่งเข้าเรียนดังขึ้น เธอก็นั่งลงตรงด้านหลังแถวของพวกจางหลินทันที

Chinese

岂料李貌见状，并没回去坐。这把她气的不轻。

Thai

นึกไม่ถึงว่าพอหลี่เม่าเห็นแบบนั้นก็ไม่ยอมกลับไปนั่ง ทำเอาเธอโมโหไม่น้อย

Chinese

下课后，何雨苗跟个狗皮膏药似的又粘上来。

Thai

หลังเลิกคลาส เหอยวี่เหมียวก็ยังตามมาเกาะติดเหมือนพลาสเตอร์ยา

Chinese

“李貌，你等下有什么打算？”

Thai

“หลี่เม่า เดี๋ยวเสร็จแล้วนายมีแผนจะไปไหนเหรอ?”

Chinese

“去食堂吃饭嘛？”

Thai

“ไปกินข้าวที่โรงอาหารไหม?”

Chinese

“我知道二楼有一家可好吃了，我们一起去尝尝？”

Thai

“ฉันรู้ว่าชั้นสองมีร้านหนึ่งอร่อยมาก พวกเราไปด้วยกันไหม?”

Chinese

“哎，别走那么快嘛，等等我。”

Thai

“นี่ อย่าเดินเร็วนักสิ รอฉันด้วย”

Chinese

“呀，什么东西，我丝袜怎么被刮了一个洞？”

Thai

“ว้าย ตัวอะไรเนี่ย ถุงน่องฉันทำไมถึงโดนเกี่ยวเป็นรูได้ล่ะ?”

Chinese

走在前面的李貌并没有什么反应，倒是想起了大玉丝袜破洞的样子，嗯，撕丝袜确实挺爽。

Thai

หลี่เม่าที่เดินอยู่ข้างหน้าไม่ได้มีปฏิกิริยาอะไร แต่กลับนึกถึงสภาพถุงน่องขาดของต้าอวี้ อืม ฉีกถุงน่องเนี่ยสะใจจริงๆ

Chinese

临时护法张琳和赵思妤一直把李貌送到车上。

Thai

ผู้พิทักษ์ชั่วคราวอย่างจางหลินและจ้าวซืออวี๋เดินส่งหลี่เม่าจนขึ้นรถ

Chinese

“哎，你去哪儿，我正好去校外有点事，可不可以载我一程呀？”

Thai

“นี่ นายจะไปไหนเหรอ ฉันมีธุระข้างนอกพอดี ขอติดรถไปด้วยได้ไหม?”

Chinese

何雨苗敲了敲车窗。

Thai

เหอยวี่เหมียวเคาะกระจกรถ

Chinese

下一秒，车子启动，直接走了。

Thai

วินาทีถัดมา รถก็สตาร์ตเครื่องแล้วแล่นออกไปทันที

Chinese

张琳双臂抱胸立在原地，冷冷看着她。

Thai

จางหลินกอดอกยืนอยู่กับที่ มองเธออย่างเย็นชา

Chinese

“何雨苗，你好意思么？纠缠一个有女朋友的男生。”

Thai

“เหอยวี่เหมียว เธอไม่อายบ้างเหรอ? ตามตอแยผู้ชายที่มีแฟนแล้วเนี่ย”

Chinese

“有女朋友？李貌不是跟他女朋友分手了么？”

Thai

“มีแฟนแล้ว? หลี่เม่าไม่ได้เลิกกับแฟนเขาแล้วเหรอ?”

Chinese

“屁，谁说他们分手了？！”

Thai

“เหลวไหล ใครบอกว่าพวกเขาเลิกกัน?!”

Chinese

“那是怎么回事，对了，楚红玉人呢？”

Thai

“แล้วมันยังไงกันล่ะ จริงสิ ฉู่หงอวี้ไปไหนแล้วล่ะ?”

Chinese

“她……”

Thai

“เธอ…”

Chinese

一旁的赵思妤拉了拉张琳。

Thai

จ้าวซืออวี๋ที่อยู่ข้างๆ ดึงแขนจางหลินไว้

Chinese

张琳立马反应过来，闭上了嘴。

Thai

จางหลินได้สติทันทีจึงหุบปากลง

Chinese

“我就说吧，楚红玉因为分手太伤心了，所以没来上学对不对？”

Thai

“ฉันว่าแล้วเชียว ฉู่หงอวี้เสียใจมากเพราะโดนบอกเลิก ก็เลยไม่มาเรียนใช่ไหมล่ะ?”

Chinese

“你……”

Thai

“เธอ…”

Chinese

张琳恨的牙痒痒，想解释，偏偏解释不了。

Thai

จางหลินแค้นจนคันฟันยุบยิบ อยากจะอธิบายแต่ก็อธิบายไม่ได้

Chinese

何雨苗一撩长发，踩着猪腰子鞋，扭着小短裙得意洋洋走了。

Thai

เหอยวี่เหมียวสะบัดผมยาว เหยียบรองเท้าทรงไต ส่ายกระโปรงสั้นเดินจากไปอย่างลำพองใจ

Chinese

李貌驱车去了趟奶茶公司，回到家，打开门，大玉一如既往等在门口。

Thai

หลี่เม่าขับรถไปที่บริษัทชานมรอบหนึ่ง พอกลับถึงบ้านและเปิดประตู ต้าอวี้ก็มารออยู่ที่หน้าประตูเช่นเคย

Chinese

见他回来，一把抱住。

Thai

พอเห็นเขากลับมา เธอก็กอดเขาไว้แน่น

Chinese

在沙发坐下，李貌拥着大玉：“今天上午都干嘛了？”

Thai

เมื่อนั่งลงบนโซฟา หลี่เม่าก็โอบกอดต้าอวี้ไว้ “ช่วงเช้าวันนี้ทำอะไรบ้าง?”

Chinese

“唔，睡到十点多，然后起来织了会毛衣。”大玉哼唧道，然后又问：“你呢，在学校有没有碰到什么事？”

Thai

“อือ นอนถึงสิบโมงกว่า แล้วก็ลุกมาถักเสื้อไหมพรมอยู่พักหนึ่ง” ต้าอวี้ส่งเสียงอ้อนในลำคอ จากนั้นก็ถามต่อ “แล้วนายล่ะ ที่มหาวิทยาลัยมีเรื่องอะไรบ้างหรือเปล่า?”

Chinese

两人现在每天回来都会互相这么问对方。

Thai

ตอนนี้พวกเขาทั้งสองคนพอกลับมาเจอกันทุกวันก็มักจะถามไถ่กันแบบนี้เสมอ

Chinese

“有。”

Thai

“มี”

Chinese

何雨苗的事李貌不打算瞒着大玉。

Thai

เรื่องของเหอยวี่เหมียวนั้นหลี่เม่าไม่ได้คิดจะปิดบังต้าอวี้

Chinese

他想的很清楚，现在说，大玉可能会不开心，但同时也会因为自己主动告知而开心。

Thai

เขาคิดมาถี่ถ้วนแล้ว หากบอกตอนนี้ ต้าอวี้อาจจะไม่สบายใจ แต่ในขณะเดียวกันเธอก็จะดีใจที่เขาเป็นฝ่ายบอกเธอเอง

Chinese

如果以后让大玉自己得知，大玉除了会对已经发生的事不开心，还会为自己瞒着她而不开心。

Thai

หากปล่อยให้ต้าอวี้มารู้เองในภายหลัง นอกจากเธอจะไม่พอใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นแล้ว ยังจะโกรธที่เขาปิดบังเธออีกด้วย

Chinese

一份不开心和一份开心，双份不开心。这很容易选。

Thai

ความไม่สบายใจหนึ่งส่วนกับความสบายใจหนึ่งส่วน เทียบกับความไม่พอใจสองเท่า นี่เป็นตัวเลือกที่ตัดสินใจได้ง่ายมาก

Chinese

“何雨苗不知道发什么神经，追到班级来了。”

Thai

“ไม่รู้ว่าเหอยวี่เหมียวเป็นบ้าอะไร ตามมาถึงห้องเรียนเลย”

Chinese

李貌当即把今早发生的事叙述了遍，然后观察着媳妇儿的反应。

Thai

หลี่เม่าเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อเช้านี้ให้ฟังทันที จากนั้นก็สังเกตปฏิกิริยาของภรรยา

Chinese

大玉听完，笑吟吟亲了口李貌脸颊。

Thai

ต้าอวี้ฟังจบก็ยิ้มหวานแล้วหอมแก้มหลี่เม่าฟอดหนึ่ง

Chinese

“及时通禀，奖励你的。”

Thai

“รายงานได้ทันเวลา นี่เป็นรางวัลให้นาย”

Chinese

“孩子他爸，你不用担心，我从来没把何雨苗当对手。”

Thai

“พ่อของลูก นายไม่ต้องกังวลหรอก ฉันไม่เคยเห็นเหอยวี่เหมียวเป็นคู่แข่งอยู่แล้ว”

Chinese

“不过你也要小心，以防她出什么下三滥的手段。”

Thai

“แต่นายก็ต้องระวังตัวไว้ด้วย เผื่อเธอจะใช้เล่ห์เหลี่ยมชั้นต่ำอะไรขึ้นมา”

Chinese

“她给的水不能喝，不能单独和她在一起，不要跟她走的太近。”

Thai

“น้ำที่เธอให้ห้ามดื่มเด็ดขาด ห้ามอยู่ตามลำพังกับเธอ แล้วก็อย่าเข้าใกล้เธอมากเกินไป”

Chinese

“知不知道？”

Thai

“เข้าใจไหม?”

Chinese

李貌捏了捏大玉的小嘴：“放心吧，张琳和赵思妤防着她呢。”

Thai

หลี่เม่าบีบปากเล็กๆ ของต้าอวี้เบาๆ “วางใจเถอะ จางหลินกับจ้าวซืออวี๋คอยกันท่าเธอให้อยู่”

Chinese

“对喔，还有她们。”

Thai

“จริงด้วย ยังมีพวกเธออยู่นี่นา”

Chinese

“来吃饭了。”夏奶奶这时从厨房出来，赵梅紧随其后。

Thai

“มากินข้าวได้แล้ว” ย่าเซี่ยเดินออกมาจากห้องครัวในเวลานี้ โดยมีจ้าวเหมยเดินตามหลังมาติดๆ

Chinese

大玉从李貌身上下来，一点都不害羞。

Thai

ต้าอวี้ผละลงมาจากตัวของหลี่เม่าโดยไม่มีอาการเขินอายแม้แต่น้อย

Chinese

餐桌上，甜椒炒牛肉、白菜焖豆腐、虾仁西兰花，全是给孕妇补营养的。

Thai

บนโต๊ะอาหารมีพริกหวานผัดเนื้อวัว ผักกาดขาวตุ๋นเต้าหู้ และบรอกโคลีผัดกุ้ง ล้วนแต่เป็นอาหารบำรุงสุขภาพสำหรับคนท้องทั้งสิ้น

Chinese

赵梅专门搞了个食谱贴在冰箱上，每天照着做。

Thai

จ้าวเหมยถึงกับทำตารางเมนูอาหารแปะไว้บนตู้เย็นโดยเฉพาะ และทำอาหารตามนั้นทุกวัน

Chinese

大玉吃了几口，就开始犯恶心，李貌带她去了卫生间。

Thai

ต้าอวี้กินไปได้ไม่กี่คำก็เริ่มรู้สึกพะอืดพะอม หลี่เม่าจึงพาเธอไปที่ห้องน้ำ

Chinese

瞧着趴在洗手池边吐的眼泪都下来的大玉，李貌轻抚她后背，心疼的不行。

Thai

เมื่อมองดูต้าอวี้ที่เกาะขอบอ่างล้างมืออาเจียนจนน้ำตาไหล หลี่เม่าก็ลูบหลังเธอเบาๆ ด้วยความปวดใจเป็นที่สุด

Chinese

待稍微好点，大玉直起身。

Thai

พอยังชั่วขึ้นเล็กน้อย ต้าอวี้ก็ยืดตัวตรงขึ้น

Chinese

“孩子他爸，快去吃饭，菜要凉了。”

Thai

“พ่อของลูก รีบไปกินข้าวเถอะ เดี๋ยวกับข้าวจะเย็นหมด”

Chinese

“吃不下就不吃了，等什么时候想吃了，让妈给你做。”

Thai

“กินไม่ลงก็ไม่ต้องกินแล้ว ไว้อยากกินเมื่อไหร่ค่อยให้แม่ทำให้กิน”

Chinese

“嗯嗯，我不吃了，我看你吃。”

Thai

“อื้อๆ ฉันไม่กินแล้ว ฉันไปนั่งดูนายกินดีกว่า”

Chinese

回到餐桌，赵梅给大玉递过来一杯苏打水和一袋苏打饼干。

Thai

พอกลับมาที่โต๊ะอาหาร จ้าวเหมยก็ยื่นน้ำโซดาหนึ่งแก้วกับแครกเกอร์โซดาหนึ่งห่อให้ต้าอวี้

Chinese

“吃点，吃完胃和喉咙会舒服很多。”

Thai

“กินสักหน่อยนะ พอกินแล้วกระเพาะกับคอจะสบายขึ้นเยอะ”

Chinese

“谢谢妈。”

Thai

“ขอบคุณค่ะแม่”

Chinese

李貌吃饭，大玉喝着苏打水看着他。

Thai

หลี่เม่านั่งกินข้าว ส่วนต้าอวี้ก็จิบน้ำโซดาพลางมองดูเขา

Chinese

下午，李貌去上课后，大玉拿起手机，打给了张琳。

Thai

ตอนบ่าย หลังจากหลี่เม่าไปเรียน ต้าอวี้ก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาจางหลิน

Chinese

闲聊了几句，她道：

Thai

หลังจากคุยสัพเพเหระกันไปสองสามประโยค เธอก็พูดว่า

Chinese

“琳琳，我不在，要麻烦你和思妤帮忙盯着何雨苗了。”

Thai

“หลินหลิน ฉันไม่อยู่ คงต้องรบกวนเธอกับซืออวี๋ช่วยจับตาดูเหอยวี่เหมียวหน่อยแล้วล่ะ”

Chinese

“李貌都跟你说了？”

Thai

“หลี่เม่าเล่าให้เธอฟังหมดแล้วเหรอ?”

Chinese

“嗯，说了。”大玉语气甜丝丝的。

Thai

“อื้ม เล่าแล้ว” น้ำเสียงของต้าอวี้หวานหยดย้อย

Chinese

“放心吧，交给我和思妤。”

Thai

“วางใจเถอะ ไว้ใจฉันกับซืออวี๋ได้เลย”

Chinese

“谢谢了。”

Thai

“ขอบใจนะ”

Chinese

“跟我们还用说这些？”

Thai

“ระหว่างพวกเรายังต้องพูดคำนี้อีกเหรอ?”

Chinese

这边，张琳挂断电话，有些感慨。

Thai

ทางด้านนี้ จางหลินวางสายโทรศัพท์แล้วรู้สึกทอดถอนใจเล็กน้อย

Chinese

她之前还有些担心产生误会来着，没想到……

Thai

ก่อนหน้านี้เธอยังแอบกังวลว่าจะเกิดความเข้าใจผิดอยู่เลย นึกไม่ถึงว่า…

Chinese

这两人的相处模式也太让人羡慕了。

Thai

วิธีที่คนทั้งสองคนนี้ปฏิบัติต่อกันมันน่าอิจฉาเกินไปแล้วจริงๆ