ความโรแมนติกในความเรียบง่าย

Chinese

李治站在门口深呼一口气，开门走进家里。

Thai

หลี่จื้อยืนสูดหายใจเข้าลึกๆ อยู่หน้าประตู ก่อนจะเปิดประตูเดินเข้าบ้าน

Chinese

“这么快就回来了？！”

Thai

“กลับมาเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?!”

Chinese

赵梅躺在沙发上，一只胳膊搭在额头上，遮住了双眼。

Thai

จ้าวเหมยนอนอยู่บนโซฟา แขนข้างหนึ่งพาดอยู่บนหน้าผาก บดบังดวงตาทั้งสองข้างเอาไว้

Chinese

她还以为是儿女回来了。

Thai

เธอยังนึกว่าเป็นพวกลูกๆ กลับมาแล้ว

Chinese

“小貌，去，把粥端过来。”

Thai

“เสี่ยวเม่า ไปยกโจ๊กมาให้หน่อย”

Chinese

赵梅等了会，也不见有人应，纳闷的移开手臂，支着身子正想坐起来，突然被站在跟前的李治吓一跳。

Thai

จ้าวเหมยรออยู่ครู่หนึ่งแต่ก็ไม่เห็นมีใครตอบรับ เธอจึงเลื่อนแขนออกด้วยความสงสัย พลางยันตัวขึ้นตั้งใจจะลุกขึ้นนั่ง ทันใดนั้นก็ตกใจกับหลี่จื้อที่ยืนอยู่ตรงหน้า

Chinese

“要……”

Thai

“จะ…”

Chinese

话还没说完，看清李治手里捧着的玫瑰花，赵梅瞬间转怒为喜，眼睛一眨不眨盯着花儿，明知故问：

Thai

คำพูดยังไม่ทันจบ พอเห็นดอกกุหลาบที่หลี่จื้อถืออยู่ในมืออย่างชัดเจน จ้าวเหมยก็เปลี่ยนจากความหงุดหงิดเป็นความดีใจในทันที สายตาจับจ้องดอกไม้ตาไม่กะพริบ พลางแกล้งถามทั้งที่รู้อยู่แก่ใจ

Chinese

“好好的买什么花？”

Thai

“อยู่ดีๆ ซื้อดอกไม้ทำไมกัน”

Chinese

“老婆，情人节快乐。”李治笑着把花递给她。

Thai

“ที่รัก สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะ” หลี่จื้อยิ้มพลางยื่นดอกไม้ให้เธอ

Chinese

赵梅伸手接过，坐在沙发边欣喜的摆弄着。

Thai

จ้าวเหมยยื่นมือไปรับ นั่งอยู่ริมโซฟาพลางประคองจัดแต่งช่อดอกไม้อย่างดีอกดีใจ

Chinese

“今天是情人节啊，都老夫老妻了，还过什么节？！给孩子看到也不怕被笑话。”

Thai

“วันนี้เป็นวันวาเลนไทน์เองเหรอเนี่ย อยู่กินกันมาจนแก่ป่านนี้แล้ว ยังจะฉลองเทศกาลอะไรกันอีก! ให้ลูกเห็นเข้าไม่อายเขาแย่เหรอ”

Chinese

她嘴上这么说，脸上的笑容却怎么都止不住。

Thai

ปากเธอพูดไปแบบนั้น แต่รอยยิ้มบนใบหน้ากลับหุบไม่ลงเลยแม้แต่น้อย

Chinese

越看越喜欢，赵梅抱着花站起来，踮脚啄了口李治，“谢谢老公。”

Thai

ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ จ้าวเหมยกอดช่อดอกไม้ลุกขึ้นยืน เขย่งปลายเท้าจุ๊บหลี่จื้อไปทีหนึ่ง “ขอบคุณนะคุณสามี”

Chinese

“老婆，爱你。”李治轻轻抱了抱她。

Thai

“ที่รัก ผมรักคุณนะ” หลี่จื้อกอดเธอเบาๆ

Chinese

“我也爱你，老公。”

Thai

“ฉันก็รักคุณเหมือนกัน คุณสามี”

Chinese

赵梅说完，擦了擦有些湿润的眼眶，又哭又笑：“怎么搞得这么肉麻！”

Thai

พอจ้าวเหมยพูดจบก็เช็ดขอบตาที่รื้นน้ำตาเล็กน้อย พลางทั้งหัวเราะทั้งร้องไห้ “ทำไมถึงทำอะไรเลี่ยนขนาดนี้นะ!”

Chinese

李治笑笑，走进厨房，找了两个烛台摆在餐桌上。

Thai

หลี่จื้อยิ้ม เดินเข้าไปในครัวแล้วหาเชิงเทียนสองอันมาวางไว้บนโต๊ะอาหาร

Chinese

赵梅跟过来，在一旁看他忙活，不时看看门口，有些担忧：“孩子们……”

Thai

จ้าวเหมยเดินตามมา ยืนมองเขาขะมักเขม้นอยู่ข้างๆ พลางหันไปมองทางประตูเป็นระยะด้วยความกังวล “พวกเด็กๆ…”

Chinese

“他们开车出去了。”

Thai

“พวกเขาขับรถออกไปข้างนอกแล้ว”

Chinese

赵梅一愣，这时候也反应过来，没好气道：“这两个小家伙！”

Thai

จ้าวเหมยชะงักไป ถึงตอนนี้ก็เข้าใจได้ทันที จึงพูดอย่างเอ็นดูแกมหมั่นไส้ “เจ้าตัวแสบสองคนนี้นี่นะ!”

Chinese

语气里是浓浓的幸福。

Thai

น้ำเสียงนั้นเปี่ยมล้นไปด้วยความสุข

Chinese

“大晚上的，时间也来不及，只能这么凑合一下了。”李治有些歉意的看向赵梅。

Thai

“ดึกดื่นป่านนี้แล้ว เวลาก็กระชั้นชิด ได้แต่ตามมีตามเกิดไปแบบนี้แหละ” หลี่จื้อมองจ้าวเหมยด้วยความรู้สึกขออภัยเล็กน้อย

Chinese

赵梅瞧着那浪漫的蜡烛以及简单的粥和小菜，没说话，去把灯全关了，然后和老公面对面坐下。

Thai

จ้าวเหมยมองดูเทียนอันแสนโรแมนติก รวมถึงโจ๊กและกับข้าวง่ายๆ เธอไม่ได้พูดอะไร เดินไปปิดไฟทั้งหมด จากนั้นจึงนั่งลงประจันหน้ากับสามี

Chinese

她把花小心放在一旁，一只手支着下巴，一只手指了指粥：“平淡日常。”

Thai

เธอวางดอกไม้อย่างระมัดระวังไว้ข้างๆ มือข้างหนึ่งเท้าคาง อีกมือหนึ่งชี้ไปที่โจ๊ก “ชีวิตประจำวันอันเรียบง่าย”

Chinese

又指了指蜡烛和花：“浪漫。”

Thai

แล้วก็ชี้ไปที่เทียนกับดอกไม้ “ความโรแมนติก”

Chinese

“平淡日常中的浪漫，正好符合我们现在的生活状态，所以，我很喜欢。”

Thai

“ความโรแมนติกในชีวิตประจำวันอันเรียบง่าย เหมาะกับสภาพชีวิตของพวกเราในตอนนี้พอดี เพราะฉะนั้น ฉันชอบมากเลย”

Chinese

李治看着老婆笑。

Thai

หลี่จื้อมองภรรยาพลางยิ้ม

Chinese

昏黄的烛光为赵梅穿上了一层温和的外衣，烛火摇曳，赵梅就也跟着摇曳，像是平静的湖面荡起了涟漪。

Thai

แสงเทียนสีสลัวทาทับเรือนร่างของจ้าวเหมยราวกับสวมเสื้อคลุมอันอบอุ่น เปลวเทียนพลิ้วไหว จ้าวเหมยก็ดูคล้ายพลิ้วไหวตามไปด้วย ราวกับผิวน้ำที่นิ่งสงบเกิดระลอกคลื่นกระเพื่อมไหว

Chinese

李治的内心也随之泛起涟漪，他挖起一勺粥，送到赵梅嘴边，像年轻时那样喂她。

Thai

ภายในใจของหลี่จื้อก็พลอยกระเพื่อมไหวตามไปด้วย เขาตักโจ๊กขึ้นมาหนึ่งช้อน ยื่นไปที่ริมฝีปากของจ้าวเหมย ป้อนเธอเหมือนอย่างสมัยที่ยังหนุ่มสาว

Chinese

赵梅有些不好意思，脸颊上泛起一抹红晕。

Thai

จ้าวเหมยเขินอายเล็กน้อย พวงแก้มซับสีเลือดฝาดระเรื่อ

Chinese

……

Thai

…

Chinese

李貌和大玉成了“无家可归”的“街溜子”。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้กลายเป็น “คนเร่ร่อน” ที่ “ไร้บ้านให้กลับ”

Chinese

开着车，漫无目的游荡在大街上，不知不觉间就来到了一中校门口。

Thai

ขับรถเตร็ดเตร่อย่างไร้จุดหมายอยู่บนท้องถนน มารู้ตัวอีกทีก็มาถึงหน้าประตูโรงเรียนมัธยมหนึ่งแล้ว

Chinese

学校里一片漆黑，保安室的灯也灭了。

Thai

ภายในโรงเรียนมืดสนิท ไฟที่ห้องรปภ. ก็ดับไปแล้วเช่นกัน

Chinese

“龟龟，回学校看看？”李貌提议。

Thai

“กุยกุย เข้าไปดูในโรงเรียนกันหน่อยไหม” หลี่เม่าเสนอ

Chinese

“关门了，我们怎么进去？”

Thai

“ประตูปิดแล้ว พวกเราจะเข้าไปยังไงล่ะ”

Chinese

“你会翻门吗？”

Thai

“เธอปีนประตูเป็นไหม”

Chinese

一中大门是那种电动伸缩门，还是很好翻的。

Thai

ประตูใหญ่ของโรงเรียนมัธยมหนึ่งเป็นประตูเลื่อนไฟฟ้าแบบยืดหดได้ ยังถือว่าปีนข้ามได้ง่ายมาก

Chinese

月色下，两人手牵着手，离校门越远跑的越快。

Thai

ใต้แสงจันทร์ ทั้งสองจับมือกัน ยิ่งวิ่งห่างจากประตูโรงเรียนก็ยิ่งวิ่งเร็วขึ้น

Chinese

呼哧呼哧来到教学楼前，找到他们高三时候的班级，门不出所料的上了锁。

Thai

วิ่งหอบแฮ่กๆ มาจนถึงหน้าอาคารเรียน พอหาห้องเรียนสมัย ม.6 ของพวกเขาเจอก็พบว่าประตูถูกล็อกไว้ตามคาด

Chinese

凑在窗户上往里面瞅几眼，两人站在走廊上聊了会天，下楼慢悠悠在校园里闲逛。

Thai

แนบหน้าชะโงกมองเข้าไปข้างในทางหน้าต่างสองสามที ทั้งคู่ยืนคุยกันอยู่ตรงระเบียงทางเดินครู่หนึ่ง จากนั้นก็เดินลงบันไดมาเดินเล่นเอื่อยๆ ภายในบริเวณโรงเรียน

Chinese

操场上，站在他们曾经每天晚上约会的地方，李貌伸手挑起大玉的下巴，贱么兮兮调戏女朋友：

Thai

บนสนามออกกำลังกาย เมื่อยืนอยู่ในจุดที่พวกเขาเคยมาออกเดตด้วยกันทุกคืน หลี่เม่าก็ยื่นมือไปเชยคางต้าอวี้ขึ้น พลางหยอกเย้าแฟนสาวด้วยท่าทีกวนประสาท

Chinese

“楚大校花，玩玩脚。”

Thai

“ดาวโรงเรียนคนสวยฉู่ เล่นเท้าหน่อยสิ”

Chinese

大玉没好气伸脚踢了踢他鞋边。

Thai

ต้าอวี้ส่งสายตาค้อนพลางยื่นเท้าไปเตะขอบรองเท้าของเขา

Chinese

“那我们码两章？”

Thai

“งั้นพวกเราไปปั่นนิยายสักสองตอนไหม”

Chinese

“这个可以。”

Thai

“อันนี้ได้”

Chinese

李貌拥她入怀，“大冬天的，冷，等晚上回被窝再说，玩脚、码字，你都跑不掉。”

Thai

หลี่เม่าดึงเธอเข้ามากอด “หน้าหนาวแบบนี้ อากาศมันเย็น รอตอนกลางคืนมุดเข้าใต้ผ้าห่มก่อนค่อยว่ากัน ไม่ว่าจะเล่นเท้าหรือพิมพ์งาน เธอก็หนีไม่พ้นหรอก”

Chinese

两人抱着在原地一摇一晃。

Thai

ทั้งสองกอดกันพลางโยกตัวไปมาเบาๆ อยู่กับที่

Chinese

大玉忽问：“小貌，男女主为什么要分手啊？”

Thai

ต้าอวี้พลันถามขึ้น “เสี่ยวเม่า ทำไมพระเอกกับนางเอกถึงต้องเลิกกันเหรอ”

Chinese

李貌愣了愣，才反应过来女朋友说得是晚上看的电影《爱乐之城》。

Thai

หลี่เม่าชะงักไปเล็กน้อย ถึงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าแฟนสาวกำลังพูดถึงภาพยนตร์เรื่อง《ลา ลา แลนด์》ที่ดูไปเมื่อตอนหัวค่ำ

Chinese

他想了想。

Thai

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่ง

Chinese

“因为他们都希望对方能实现自己的梦想吧。”

Thai

“เพราะพวกเขาทั้งคู่ต่างก็หวังให้อีกฝ่ายทำความฝันของตัวเองให้เป็นจริงล่ะมั้ง”

Chinese

“可是，实现梦想跟在一起又不冲突，为什么要分手？

Thai

“แต่ว่า การทำความฝันให้เป็นจริงกับการอยู่ด้วยกันมันไม่ได้ขัดแย้งกันสักหน่อย ทำไมต้องเลิกกันด้วยล่ะ

Chinese

就因为不在一个地方？就因为异地？

Thai

แค่เพราะไม่ได้อยู่ที่เดียวกันเหรอ แค่เพราะอยู่ไกลกันงั้นเหรอ

Chinese

而且，就算暂时分开了，他们也可以等一等彼此啊！

Thai

อีกอย่าง ต่อให้ต้องแยกกันชั่วคราว พวกเขาก็รอซึ่งกันและกันได้นี่นา!

Chinese

我不理解，为什么女主最后会结婚生子，明明男主还一直在等她。

Thai

ฉันไม่เข้าใจเลย ทำไมสุดท้ายนางเอกถึงไปแต่งงานมีลูก ทั้งที่พระเอกยังคงรอเธออยู่ตลอด

Chinese

最后，他们明显都实现了梦想，如果女主等下去了，他们最后就可以毫无阻碍的在一起。”

Thai

ตอนท้าย ทั้งคู่ก็ทำตามความฝันได้สำเร็จอย่างเห็นได้ชัด ถ้านางเอกยอมรอต่อไป สุดท้ายพวกเขาก็จะได้อยู่ด้วยกันโดยไม่มีอุปสรรคอะไรแล้วแท้ๆ”

Chinese

大玉声音嗡嗡的，越说越激动，最后总结：

Thai

เสียงของต้าอวี้อู้อี้ ยิ่งพูดยิ่งใส่อารมณ์ สุดท้ายก็สรุปว่า

Chinese

“我感觉他们就是不够喜欢！”

Thai

“ฉันรู้สึกว่าพวกเขาก็แค่ไม่ได้ชอบกันมากพอ!”

Chinese

这种时候千万不要试图跟女朋友争辩。

Thai

เวลาแบบนี้อย่าได้คิดจะไปโต้เถียงกับแฟนสาวเป็นอันขาด

Chinese

记住，找女朋友是为了谈恋爱，不是特么的为了辩论，这时候无脑应和她就对了。

Thai

จำไว้ว่า การมีแฟนก็เพื่อมารักกัน ไม่ใช่เพื่อมาโต้วาทีบ้าบออะไร เวลานี้แค่เออออตามเธอไปโดยไม่ต้องใช้สมองก็พอแล้ว

Chinese

“龟龟你这么一说，我发现好像确实是这样，原来是部烂片，我们以后再也不看这种烂片了。”

Thai

“กุยกุยเธอพูดแบบนี้ ฉันก็รู้สึกว่ามันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ด้วย ที่แท้ก็เป็นหนังห่วยๆ เรื่องหนึ่ง ต่อไปพวกเราจะไม่ดูหนังห่วยๆ แบบนี้อีกแล้ว”

Chinese

“嗯嗯！再也不看了！”

Thai

“อื้อๆ! ไม่ดูอีกแล้ว!”

Chinese

大玉往他怀里蹭了蹭，扬起头，“小貌，如果我是女主角，你是男主角，我一定会等你的！等你一辈子。”

Thai

ต้าอวี้ซุกตัวเข้าหาอ้อมอกเขาพลางเงยหน้าขึ้น “เสี่ยวเม่า ถ้าฉันเป็นนางเอกแล้วนายเป็นพระเอก ฉันจะรอนายแน่นอน! รอไปตลอดชีวิตเลย”

Chinese

“我也会等龟龟一辈子。”

Thai

“ฉันก็จะรอกุยกุยไปตลอดชีวิตเหมือนกัน”

Chinese

“不对不对，我要是女主角，我肯定死都不会跟你分手，因为我的梦想就是你，就是嫁给你。小貌，我们不会分手对不对？”

Thai

“ไม่ถูกๆ ถ้าฉันเป็นนางเอกล่ะก็ ต่อให้ตายฉันก็ไม่มีทางเลิกกับนายแน่นอน เพราะความฝันของฉันก็คือนาย คือการได้แต่งงานกับนาย เสี่ยวเม่า พวกเราจะไม่เลิกกันใช่ไหม”

Chinese

“不会！”

Thai

“ไม่แน่นอน!”

Chinese

李貌知道大玉看完电影后很没有安全感，捧着她的脸认真回答她。

Thai

หลี่เม่ารู้ว่าต้าอวี้รู้สึกไม่มั่นคงหลังจากดูหนังจบ จึงประคองดวงหน้าของเธอเอาไว้แล้วตอบเธออย่างจริงจัง

Chinese

“我们会结婚对不对？”

Thai

“พวกเราจะได้แต่งงานกันใช่ไหม”

Chinese

“会！”

Thai

“แน่นอน!”

Chinese

“我们会有属于我们的小宝宝对不对？”

Thai

“พวกเราจะมีลูกตัวน้อยๆ ของพวกเราใช่ไหม”

Chinese

“对！”

Thai

“ใช่แล้ว!”

Chinese

“小貌～”

Thai

“เสี่ยวเม่า~”

Chinese

大玉又把头埋进了男朋友胸膛，把他抱的紧紧的。

Thai

ต้าอวี้ซุกหน้าลงกับแผงอกของแฟนหนุ่มอีกครั้ง กอดเขาไว้แน่น

Chinese

李貌低头亲了口大玉的小脑袋，女朋友的长发很柔顺，散发着淡淡的清香。

Thai

หลี่เม่าก้มหน้าลงจูบศีรษะเล็กๆ ของต้าอวี้เบาๆ ผมยาวสลวยของแฟนสาวนุ่มลื่นและส่งกลิ่นหอมละมุนจางๆ

Chinese

他借着月光和远处的灯火，打量着操场，打量着这个未来他会跟大玉求婚的地方。

Thai

เขาอาศัยแสงจันทร์และแสงไฟจากระยะไกลกวาดตามองสนาม มองดูสถานที่ที่ในอนาคตเขาจะมาขอต้าอวี้แต่งงาน

Chinese

是的，求婚。

Thai

ใช่แล้ว ขอแต่งงาน

Chinese

他真的太喜欢大玉了，所以，他经常畅想他们的未来。

Thai

เขาชอบต้าอวี้มากจริงๆ เพราะฉะนั้นเขาจึงมักจะวาดฝันถึงอนาคตของพวกเขาอยู่เสมอ

Chinese

开运动会的时候，大玉说她好遗憾。

Thai

ตอนงานกีฬาสี ต้าอวี้เคยบอกว่าเธอรู้สึกเสียดายเหลือเกิน

Chinese

遗憾高中没能和自己一起参加运动会，没能给自己送水，没能在终点拥抱自己，没能通过话筒给自己加油，没能偷拍自己的照片……

Thai

เสียดายที่ตอนมัธยมปลายไม่ได้เข้าร่วมงานกีฬาสีด้วยกันกับเขา ไม่ได้เอาน้ำมาส่งให้เขา ไม่ได้กอดเขาที่เส้นชัย ไม่ได้ส่งเสียงเชียร์เขาผ่านไมโครโฟน ไม่ได้แอบถ่ายรูปของเขา…

Chinese

他又何尝不遗憾。

Thai

แล้วตัวเขาจะไม่รู้สึกเสียดายได้อย่างไร

Chinese

他当时就想，既然有那么多遗憾，那就用高中运动会来求婚好了。

Thai

ตอนนั้นเขาคิดว่า ในเมื่อมีความเสียดายมากมายขนาดนั้น งั้นก็ใช้งานกีฬาสีของโรงเรียนมัธยมปลายมาเป็นที่ขอแต่งงานเสียเลย

Chinese

弥补遗憾，走向未来。

Thai

ชดเชยความเสียดาย แล้วก้าวเดินไปสู่อนาคต

Chinese

他们的爱情从高中开始，那么，步入婚姻殿堂的第一步，就也从这儿开始。

Thai

ความรักของพวกเขาเริ่มต้นจากช่วงมัธยมปลาย เช่นนั้นแล้ว ก้าวแรกสู่ประตูวิวาห์ ก็ขอให้เริ่มต้นจากที่นี่เช่นกัน

Chinese

李貌也有想过轰轰烈烈的求婚，比如布置一片花海，比如用无人机表演一场灯光秀，比如在大学的晚会上。

Thai

หลี่เม่าเคยคิดถึงการขอแต่งงานอันยิ่งใหญ่อลังการ เช่น การจัดทะเลดอกไม้ การใช้โดรนแสดงแสงสี หรือในงานกาล่าของมหาวิทยาลัย

Chinese

可最后思来想去，他还是觉着回高中参加运动会最好。

Thai

แต่สุดท้ายหลังจากคิดทบทวนซ้ำไปซ้ำมา เขาก็ยังคงรู้สึกว่าการกลับมาร่วมงานกีฬาสีของโรงเรียนมัธยมปลายนั้นดีที่สุด

Chinese

其他那些仪式，虽然场面宏大，可却干巴巴的，就只是个形式。

Thai

พิธีการอื่นๆ เหล่านั้น แม้จะดูยิ่งใหญ่อลังการ แต่กลับจืดชืดไร้ชีวิตชีวา เป็นเพียงแค่รูปแบบอย่างหนึ่งเท่านั้น

Chinese

而李貌，想要给大玉一个有意义、有内涵的求婚仪式。

Thai

ทว่าสิ่งที่หลี่เม่าต้องการมอบให้ต้าอวี้ คือพิธีขอแต่งงานที่มีความหมายและเปี่ยมไปด้วยคุณค่า