สามี (ตอนจบ)
老公(大结局)แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
大玉眼巴巴看着大门,水润的桃花眼里透着迫不及待。
ไทย
ต้าอวี้มองประตูใหญ่ตาละห้อย ในดวงตาดอกท้ออันฉ่ำน้ำฉายแววแทบจะรอไม่ไหว
จีน
张琳这时扯着嗓子喊:“你们是谁啊?今天干嘛来了?”
ไทย
จางหลินตะโกนส่งเสียงดังขึ้นในตอนนั้น “พวกนายเป็นใครกัน วันนี้มาทำอะไรกันเหรอ?”
จีน
外面传来李貌和他伴郎团的声音:“接新娘!”
ไทย
ด้านนอกมีเสียงของหลี่เม่าและกลุ่มเพื่อนเจ้าบ่าวตะโกนเข้ามา “มารับเจ้าสาว!”
จีน
伴娘隔门齐喊:“众里寻她千百度,给个红包不耽误。心有灵犀一点通,没有红包说不通。”
ไทย
บรรดาเพื่อนเจ้าสาวประสานเสียงตะโกนผ่านประตู “ตามหานางในดวงใจนับพันครา มอบอั่งเปามาอย่าให้เสียเวลา ใจตรงกันผูกพันลึกซึ้ง ไม่มีอั่งเปามาก็คุยกันไม่รู้เรื่อง!”
จีน
下一秒,底下门缝里涌进一大片红包。
ไทย
วินาทีต่อมา ซองอั่งเปากองโตก็ถูกสอดทะลักเข้ามาตามร่องใต้ประตู
จีน
几个伴娘很快手都快拿不下了。
ไทย
เพื่อนเจ้าสาวหลายคนรับจนมือแทบจะถือไม่ไหว
จีน
“够了够了,开门。”
ไทย
“พอแล้วๆ เปิดประตู”
จีน
门打开,露出外面的一大票人。
ไทย
ประตูเปิดออก เผยให้เห็นผู้คนกลุ่มใหญ่ด้านนอก
จีน
当先是穿着跟大玉配套秀禾的李貌,旁边是西装革履的一群伴郎。
ไทย
คนแรกสุดคือหลี่เม่าที่สวมชุดซิ่วเหอเข้าคู่กับต้าอวี้ ด้านข้างคือกลุ่มเพื่อนเจ้าบ่าวในชุดสูทรองเท้าหนัง
จีน
后面,关大爷、张磊、张建鹏、书记、杨教授、胡颖、张乐怡、郑卫国……
ไทย
ถัดไปด้านหลังมี ลุงกวน, จางเหล่ย, จางเจี้ยนเผิง, เลขาธิการพรรค, ศาสตราจารย์หยาง, หูอิ่ง, จางเล่ออี๋, เจิ้งเว่ยกั๋ว…
จีน
订婚时来的人这次也都来了。
ไทย
คนที่เคยมาร่วมงานหมั้นครั้งนั้น คราวนี้ก็มากันครบทุกคน
จีน
“等等!想接走新娘没问题,先回答我们几个小问题。”
ไทย
“เดี๋ยวก่อน! อยากรับตัวเจ้าสาวไปก็ไม่มีปัญหา แต่ต้องตอบคำถามพวกเราสักสองสามข้อก่อน”
จีน
张琳走着流程。
ไทย
จางหลินดำเนินตามขั้นตอน
จีน
李貌看向那边的新娘,两人隔空对视,大玉缓缓抬起了两只胳膊。
ไทย
หลี่เม่ามองไปยังเจ้าสาวตรงนั้น ทั้งสองสบตากันข้ามระยะห่าง ต้าอวี้ค่อยๆ ยกแขนทั้งสองข้างขึ้น
จีน
“先让我过去,我再回答问题。”
ไทย
“ให้ฉันเข้าไปก่อน แล้วฉันค่อยตอบคำถาม”
จีน
伴娘都看到了大玉的动作,只能让开路。
ไทย
เพื่อนเจ้าสาวทุกคนเห็นท่าทางของต้าอวี้ จึงได้แต่ยอมเปิดทางให้
จีน
李貌刚来到大玉身边,便被她一把抱住。
ไทย
หลี่เม่าเพิ่งเดินมาถึงข้างกายต้าอวี้ ก็ถูกเธอโผเข้ากอดหมับ
จีน
“老婆,怎么了?”
ไทย
“ภรรยา เป็นอะไรไปเหรอ?”
จีน
“想你了!”大玉仰着脑袋,秋水般的明眸看着他。
ไทย
“คิดถึงนาย!” ต้าอวี้เงยหน้าขึ้น ดวงตากระจ่างใสดุจสายน้ำสารททอดมองเขา
จีน
“我这就把你接走!”
ไทย
“ฉันจะมารับเธอไปเดี๋ยวนี้แหละ!”
จีน
李貌任由她抱着,把手捧花送给她,看向伴娘们:“放马过来吧!”
ไทย
หลี่เม่ายอมให้เธอกอด ยื่นช่อดอกไม้ในมือให้เธอ แล้วหันไปมองบรรดาเพื่อนเจ้าสาว “เข้ามาได้เลย!”
จีน
“30秒说出5个对新娘的昵称!”
ไทย
“ภายใน 30 วินาที บอกชื่อเล่นที่ใช้เรียกเจ้าสาวมา 5 ชื่อ!”
จีน
“大玉,龟龟,宝宝,孩子他妈,宝贝。”
ไทย
“ต้าอวี้, กุยกุย, เป่าเป่า, แม่ของลูก, ที่รัก”
จีน
“新娘手机号后四位加起来多少?”
ไทย
“เลขสี่ตัวท้ายของเบอร์โทรศัพท์เจ้าสาวบวกกันได้เท่าไหร่?”
จีน
“呃……18!”
ไทย
“เอ่อ… 18!”
จีน
“新娘最喜欢吃什么?”
ไทย
“เจ้าสาวชอบกินอะไรที่สุด?”
จีน
“她不挑食,好养的很,最喜欢吃土豆。”
ไทย
“เธอไม่เลือกกิน เลี้ยงง่ายมาก ชอบกินมันฝรั่งที่สุด”
จีน
“形容一下和新娘子第一次见面的情景。”
ไทย
“บรรยายภาพตอนที่เจอกับเจ้าสาวครั้งแรกมาหน่อย”
จีน
“躺在田埂上,黑黑的一个小人儿,头发湿漉漉的。”
ไทย
“นอนอยู่บนคันนา ตัวเล็กๆ ผิวคล้ำๆ ผมเปียกโชก”
จีน
“哼,算你过关。”
ไทย
“ฮึ่ม ถือว่านายผ่าน”
จีน
接下来是接亲游戏。
ไทย
ลำดับถัดไปคือเกมรับตัวเจ้าสาว
จีน
首先是啃面包,新郎和伴郎在面包上啃出“love”,这个简简单单,就是啃出来的字母有点丑。
ไทย
เริ่มจากกัดขนมปัง เจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าบ่าวต้องกัดขนมปังให้ออกมาเป็นคำว่า “รัก” เรื่องนี้ง่ายดายมาก เพียงแต่ตัวอักษรที่กัดออกมาดูขี้เหร่ไปหน่อย
จีน
然后是筷子夹钞票,大玉拿着喷钞机,新郎伴郎拿着筷子夹钱。
ไทย
จากนั้นคือใช้ตะเกียบคีบธนบัตร ต้าอวี้ถือปืนพ่นเงิน เจ้าบ่าวกับเพื่อนเจ้าบ่าวถือตะเกียบคอยคีบเงิน
จีน
大玉给李貌作弊,让他把筷子竖在喷钞机前,数一二三。
ไทย
ต้าอวี้ช่วยหลี่เม่าโกง ให้เขาตั้งตะเกียบไว้ตรงหน้าปืนพ่นเงิน แล้วนับหนึ่งสองสาม
จีน
这给伴娘们看无语了。
ไทย
ทำเอาบรรดาเพื่อนเจ้าสาวเห็นแล้วถึงกับพูดไม่ออก
จีน
下面的指东看西也是。
ไทย
เกมชี้ทิศตรงข้ามถัดมาก็เช่นกัน
จีน
大玉拿着指挥棒指方向,新郎伴郎要往相反的方向看,做错了伴娘会拿着空气锤打他们脑袋。
ไทย
ต้าอวี้ถือไม้ชี้ทิศทาง เจ้าบ่าวและเพื่อนเจ้าบ่าวต้องหันมองไปในทิศตรงกันข้าม หากทำผิดเพื่อนเจ้าสาวจะเอาค้อนเป่าลมทุบหัวพวกเขา
จีน
张强、陈光、黄海涛、孙富贵他们上前的时候,大玉指挥的速度贼快,轮到李貌了,她动作就比乌龟还慢。
ไทย
ตอนที่จางเฉียง, เฉินกวง, หวงไห่เทา, ซุนฟู่กุ้ย และคนอื่นๆ ขึ้นมา ต้าอวี้ชี้เร็วสุดๆ แต่พอถึงตาหลี่เม่า ท่าทางของเธอกลับช้ากว่าเต่าเสียอีก
จีน
最后是找婚鞋。
ไทย
สุดท้ายคือตามหารองเท้าเจ้าสาว
จีน
大玉小眼神直勾勾看着桌肚,就差明示了。
ไทย
สายตาของต้าอวี้มองตรงไปที่ใต้โต๊ะ แทบจะบอกตรงๆ อยู่แล้ว
จีน
李貌给大玉穿上鞋子,亲了口她脚背,挽着她腿肚子,把她公主抱了起来。
ไทย
หลี่เม่าสวมรองเท้าให้ต้าอวี้ จูบหลังเท้าของเธอทีหนึ่ง ช้อนใต้ข้อพับขาแล้วอุ้มเธอขึ้นในท่าเจ้าหญิง
จีน
“走喽!”
ไทย
“ไปกันเลย!”
จีน
门外的空地上,以及不远的水泥路上,停着一眼看不到头的车队。
ไทย
บนลานกว้างนอกประตู รวมถึงบนถนนคอนกรีตที่อยู่ไม่ไกล มีขบวนรถจอดเรียงรายยาวเหยียดจนมองไม่เห็นปลายแถว
จีน
婚车是大玉送的那辆路虎揽胜,后面是他们大学开的那辆奔驰,然后是赵梅给买的保时捷,最后是迈巴赫。
ไทย
รถเจ้าสาวคือเรนจ์โรเวอร์คันที่ต้าอวี้ซื้อให้ ด้านหลังคือรถเบนซ์ที่พวกเขาขับสมัยมหาวิทยาลัย ถัดมาคือปอร์เช่ที่จ้าวเหมยซื้อให้ และสุดท้ายคือมายบัค
จีน
其他车也不是租来的,都是公司员工的车。
ไทย
รถคันอื่นๆ ก็ไม่ได้เช่ามาเช่นกัน ล้วนเป็นรถของพนักงานในบริษัท
จีน
给夏奶奶敬完茶,大家合完照,车队在鞭炮声中缓缓开动。
ไทย
หลังยกน้ำชาให้ย่าเซี่ยและทุกคนถ่ายรูปรวมกันเสร็จสิ้น ขบวนรถก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวท่ามกลางเสียงประทัด
จีน
“乖乖,这李家和楚家是发了。”
ไทย
“โอ้โห ตระกูลหลี่กับตระกูลฉู่นี่รวยเละแล้วจริงๆ”
จีน
“你说呢?最近新闻都在说。”
ไทย
“ยังต้องพูดอีกเหรอ? ข่าวช่วงนี้ออกกันเกรียวกราว”
จีน
“那他们为什么结婚不去城里,回村子上?”
ไทย
“แล้วทำไมพวกเขาแต่งงานถึงไม่ไปจัดในเมือง กลับมาจัดที่หมู่บ้านทำไมล่ะ?”
จีน
“有感情呗!”
ไทย
“ก็มีความผูกพันน่ะสิ!”
จีน
网上沸沸扬扬,村子里很多人家都知晓了,还有今天专门回来看这场婚礼的。瞧着那一辆辆豪车,暗暗咂舌。
ไทย
บนอินเทอร์เน็ตมีกระแสฮือฮา คนในหมู่บ้านจำนวนมากต่างก็รู้เรื่องกันหมดแล้ว ทั้งยังมีคนที่ตั้งใจกลับมาดูงานแต่งงานนี้ในวันนี้โดยเฉพาะ เมื่อมองดูรถหรูทีละคันๆ เหล่านั้น ก็ได้แต่ทึ่งอยู่เงียบๆ
จีน
胡楚到隔壁村这段路,全程铺上了红地毯,摆满了鲜花,路灯之间也挂满了横幅和红灯笼。
ไทย
ถนนช่วงจากหูฉู่ไปจนถึงหมู่บ้านข้างเคียง ปูพรมแดงตลอดทั้งสาย ประดับประดาด้วยดอกไม้สดจนเต็ม และระหว่างเสาไฟถนนก็แขวนป้ายผ้ากับโคมไฟสีแดงไว้เต็มไปหมด
จีน
来到李貌家的那栋二楼小楼前,把新娘迎接进门,在这儿简单走完敬茶等流程,一行人启程前往城里,那里还有一场更加宏大的仪式。
ไทย
เมื่อมาถึงหน้าตึกสองชั้นบ้านของหลี่เม่า ก็ต้อนรับเจ้าสาวเข้าสู่ประตูบ้าน หลังเสร็จสิ้นขั้นตอนง่ายๆ อย่างการยกน้ำชาที่นี่แล้ว ทุกคนก็ออกเดินทางมุ่งหน้าสู่ตัวเมือง ซึ่งที่นั่นยังมีพิธีการที่ยิ่งใหญ่อลังการกว่ารออยู่อีกงานหนึ่ง
จีน
“那我们先走了。”
ไทย
“งั้นพวกเราไปก่อนนะ”
จีน
“嗯。”
ไทย
“อืม”
จีน
赵梅和李治带着两个孙子,跟着车队离开。
ไทย
จ้าวเหมยและหลี่จื้อพาหลานชายทั้งสองตามขบวนรถออกไป
จีน
李貌牵着大玉的小手,让她坐下,为她换上一双运动鞋,然后起身笑道:
ไทย
หลี่เม่าจูงมือน้อยๆ ของต้าอวี้ ให้เธอนั่งลง เปลี่ยนเป็นรองเท้าผ้าใบให้เธอ จากนั้นก็ลุกขึ้นแล้วยิ้มพลางกล่าวว่า
จีน
“走吧!”
ไทย
“ไปกันเถอะ!”
จีน
“嗯嗯!”
ไทย
“อื้อๆ!”
จีน
大玉挽住李貌胳膊,两人一起踏上了门前这条不知道延伸到哪儿的红毯。
ไทย
ต้าอวี้ควงแขนหลี่เม่า ทั้งสองก้าวขึ้นสู่พรมแดงหน้าประตูที่ไม่รู้ว่าทอดยาวไปถึงไหนด้วยกัน
จีน
高中最后那段时间,他们会踏上这条水泥路,一直走到镇上乘坐汽车。
ไทย
ช่วงเวลาสุดท้ายของชั้นมัธยมปลาย พวกเขาเคยเหยียบย่างไปบนถนนคอนกรีตสายนี้ เดินไปจนถึงในตำบลเพื่อขึ้นรถโดยสาร
จีน
今天结婚,他们打算再走一次。
ไทย
วันนี้วันแต่งงาน พวกเขาตั้งใจจะเดินมันอีกสักครั้ง
จีน
村子里的人瞧着这盛装步行的两人,只觉着稀奇。
ไทย
ชาวบ้านในหมู่บ้านเห็นคนทั้งสองที่แต่งกายเต็มยศเดินเคียงคู่กัน ต่างก็รู้สึกแปลกตายิ่งนัก
จีน
“你们这是?”
ไทย
“พวกเธอทำอะไรกันน่ะ?”
จีน
路上不断有人友好询问。
ไทย
ตลอดทางมีคนเอ่ยถามอย่างเป็นกันเองไม่ขาดสาย
จีน
“走走!”
ไทย
“เดินเล่นกันครับ!”
จีน
李貌和大玉笑着应声。
ไทย
หลี่เม่ากับต้าอวี้ยิ้มตอบ
จีน
慢慢的,两人走到村子与村子之间空旷的路段。
ไทย
อย่างช้าๆ ทั้งสองเดินมาถึงช่วงถนนโล่งกว้างระหว่างหมู่บ้านกับหมู่บ้าน
จีน
“热不热?”
ไทย
“ร้อนไหม?”
จีน
“不热!”大玉摇摇头,一脸幸福的挽着他。
ไทย
“ไม่ร้อน!” ต้าอวี้ส่ายหน้า ควงแขนเขาด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข
จีน
李貌随手从兜里摸出一张红包给她扇风。
ไทย
หลี่เม่าล้วงซองอั่งเปาจากกระเป๋าเสื้อออกมาพัดให้เธออย่างเป็นธรรมชาติ
จีน
“不要扇了,会很累的。”
ไทย
“ไม่ต้องพัดหรอก เดี๋ยวจะเหนื่อยเอา”
จีน
“没事。”
ไทย
“ไม่เป็นไร”
จีน
大玉侧头盯着他。
ไทย
ต้าอวี้เอียงคอมองเขา
จีน
李貌瞧着近在咫尺的盛世美颜,忍不住夸道:
ไทย
หลี่เม่ามองใบหน้างดงามหยาดเยิ้มที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม อดไม่ได้ที่จะเอ่ยชมว่า
จีน
“老婆,你真漂亮。”
ไทย
“ภรรยา เธอสวยจริงๆ”
จีน
大玉眨眨眼,忽道:“小貌,我要给你加零花钱。”
ไทย
ต้าอวี้กะพริบตา จู่ๆ ก็พูดขึ้นว่า “เสี่ยวเม่า ฉันจะเพิ่มเงินค่าขนมให้นาย”
จีน
“还有这好事?加多少?”
ไทย
“มีเรื่องดีแบบนี้ด้วยเหรอ? เพิ่มเท่าไหร่ล่ะ?”
จีน
“10块钱!”
ไทย
“10 หยวน!”
จีน
“这么多?”李貌一脸惊讶,狐疑道:“不对不对,平白无故,怎么会突然有这种好事!”
ไทย
“เยอะขนาดนี้เลย?” หลี่เม่าทำหน้าประหลาดใจ พลางเอ่ยอย่างสงสัย “ไม่ถูกสิ อยู่ดีๆ จะมีเรื่องดีแบบนี้กะทันหันได้ยังไง!”
จีน
“老婆,让我再休息两天,我真没货了。”
ไทย
“ภรรยา ให้ฉันพักอีกสักสองวันเถอะ ฉันไม่มีของเหลือแล้วจริงๆ”
จีน
“小貌!”
ไทย
“เสี่ยวเม่า!”
จีน
大玉咬着嘴唇,挥手就打。
ไทย
ต้าอวี้กัดริมฝีปาก ยกมือขึ้นตีทันที
จีน
李貌闪躲。
ไทย
หลี่เม่าหลบหลีก
จีน
她追,他逃。
ไทย
เธอไล่ตาม เขาหลบหนี
จีน
“我累了,你背我。”
ไทย
“ฉันเหนื่อยแล้ว นายแบกฉันเลย”
จีน
“上来。”
ไทย
“ขึ้นมาสิ”
จีน
“放我下来,我看看能不能背得动你……”
ไทย
“ปล่อยฉันลงมา ฉันขอดูหน่อยว่าจะแบกนายไหวไหม…”
จีน
七月的乡村,蝉鸣聒噪,路边长满杂草,风吹树叶,沙沙作响,在地上摇碎一片光斑。
ไทย
ชนบทในเดือนกรกฎาคม เสียงจักจั่นร้องระงม ข้างทางเต็มไปด้วยวัชพืช สายลมพัดใบไม้เสียดสีกันดังซ่าๆ สั่นไหวเงาแดดบนพื้นจนแตกกระจายเป็นจุดด่างดวง
จีน
这条他们曾并肩走过的道路被晒的滚烫,落下的每一步,都像是在烙印属于他们生命的印章。
ไทย
ถนนสายนี้ที่พวกเขาเคยเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ถูกแดดแผดเผาจนร้อนระอุ ทุกย่างก้าวที่ทอดลงไป ราวกับกำลังประทับตราชีวิตที่เป็นของพวกเขาลงไป
จีน
路过一个又一个村庄,终于看见路的尽头。
ไทย
ผ่านหมู่บ้านแล้วหมู่บ้านเล่า ในที่สุดก็มองเห็นสุดปลายถนน
จีน
亲人、朋友、老师、同学,都等在那里。
ไทย
ญาติมิตร, เพื่อนฝูง, คุณครู, เพื่อนร่วมชั้น ทุกคนต่างรอคอยอยู่ที่นั่น
จีน
佑安和佑康两个小家伙,忽地从他们爷爷奶奶怀中挣脱,迈着小短腿狂奔而来。
ไทย
เจ้าตัวเล็กทั้งสอง โย่วอันกับโย่วคัง ดิ้นหลุดจากอ้อมอกของคุณปู่คุณย่าของพวกเขากะทันหัน ซอยขาสั้นๆ วิ่งรวดเข้ามาหา
จีน
赵梅和李治在后面慌忙追赶。
ไทย
จ้าวเหมยกับหลี่จื้อรีบวิ่งไล่ตามมาด้านหลังอย่างร้อนรน
จีน
大玉突然看向一旁的李貌,轻声道:“老公,下辈子我还要跟你在一起,送你花,和你看《爱乐之城》……”
ไทย
ต้าอวี้หันไปมองหลี่เม่าข้างกายกะทันหัน เอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา “สามี ชาติหน้าฉันก็ยังอยากจะอยู่กับนาย มอบดอกไม้ให้นาย ดูเรื่อง 《ลา ลา แลนด์》 กับนาย…”
จีน
李貌一怔,愣愣看着她,随即笑了起来,跟着又霍地反应过来,忙问:
ไทย
หลี่เม่าชะงักไป มองเธอตาค้าง จากนั้นก็หัวเราะออกมา แล้วก็พลันได้สติขึ้นมาทันควัน รีบถามว่า
จีน
“老婆你喊我什么?”
ไทย
“ภรรยา เมื่อกี้เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ?”
จีน
大玉歪着脑袋,轻启红唇,这时一阵风吹来,吹乱了她鬓角的一缕发丝,也把声音送进了李貌的耳中。
ไทย
ต้าอวี้เอียงศีรษะ เผยอริมฝีปากสีแดงระเรื่อ ในตอนนั้นเองสายลมระลอกหนึ่งก็พัดผ่าน พัดปอยผมข้างขมับของเธอให้พลิ้วไหว และพัดพาเอาสุ้มเสียงลอยเข้าสู่โสตประสาทของหลี่เม่า
จีน
“老公~”
ไทย
“สามี~”
จีน
(全书完)
ไทย
(จบบริบูรณ์)
จีน
(感谢一直以来催更、评论和陪伴的书友们,是你们的支持才给了我一直写下去的动力,期待我们下本书再见!)
ไทย
(ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่คอยทวงนิยาย แสดงความคิดเห็น และอยู่เคียงข้างกันมาโดยตลอด การสนับสนุนของทุกคนคือกำลังใจที่ทำให้ผมเขียนต่อไปจนจบ หวังว่าจะได้พบกันใหม่ในผลงานเล่มหน้านะครับ!)
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน