ฉันชอบคุณ (ตอนจบ) (1 / 1)

Chinese

“我还有好多好多话想对你说，但其实总结起来就那一句。”

Thai

“ฉันยังมีเรื่องอยากจะบอกเธออีกเยอะแยะมากมาย แต่สรุปแล้วก็มีเพียงแค่ประโยคเดียวนั่นแหละ”

Chinese

广播里继续传来李貌的声音，温柔且坚定：“楚红玉，我喜欢你。”

Thai

เสียงของหลี่เม่ายังคงดังแว่วมาจากลำโพงกระจายเสียง ทั้งอ่อนโยนและหนักแน่น “ฉู่หงอวี้ ฉันชอบเธอ”

Chinese

“看外面！”

Thai

“มองออกไปข้างนอกสิ!”

Chinese

终于等来了期待已久的表白，楚红玉还没来得及感动，下意识扭头看向外面。

Thai

ในที่สุดก็รอจนถึงการสารภาพรักที่เฝ้ารอมาเนิ่นนาน ฉู่หงอวี้ยังไม่ทันได้ซาบซึ้งใจ ก็หันไปมองข้างนอกตามสัญชาตญาณ

Chinese

窗外教学楼前，一只金色的鱼儿在黑夜中欢快的摇曳着尾巴，自下而上窜到天空，升到一定高度后“嘭”的炸开，散开点点星光，似是一朵在黑夜中绽开的花儿。

Thai

ด้านหน้าอาคารเรียนนอกหน้าต่าง ปลาสีทองตัวหนึ่งกำลังส่ายหางอย่างร่าเริงในค่ำคืนอันมืดมิด มันพุ่งทะยานจากล่างขึ้นสู่ท้องฟ้า เมื่อลอยสูงขึ้นไปจนถึงระดับหนึ่งก็ระเบิดออกเสียงดัง “ปัง” สาดกระจายประกายแสงระยิบระยับดุจดวงดาว ราวกับดอกไม้ที่ผลิบานในราตรีอันมืดมิด

Chinese

紧接着像是打开了什么闸门，一只只金鱼紧随其后，而后盛开。

Thai

จากนั้นราวกับประตูระบายน้ำถูกเปิดออก ปลาทองตัวแล้วตัวเล่าต่างพุ่งทะยานตามกันขึ้นไป แล้วเบ่งบานพร่างพราย

Chinese

整个学校瞬间沸腾，学生们纷纷从教室里跑出来，兴奋的观看这场烟花秀，议论着广播里的男女主角。

Thai

ทั่วทั้งโรงเรียนพลันฮือฮาขึ้นมาในพริบตา เหล่านักเรียนต่างพากันวิ่งออกมาจากห้องเรียน เฝ้ามองการแสดงพลุดอกไม้ไฟนี้อย่างตื่นเต้น พร้อมกับวิพากษ์วิจารณ์ถึงพระนางในเสียงตามสาย

Chinese

“红玉，还愣着干嘛？这烟花是给你放的，走，出去看清楚点。”张琳小跑过来，拽着楚红玉站到走廊上。

Thai

“หงอวี้ ยังเหม่ออะไรอยู่อีก? พลุพวกนี้จุดให้เธอนะ ไปเถอะ ออกไปดูให้ชัดๆ กัน” จางหลินวิ่งเหยาะๆ เข้ามา ดึงฉู่หงอวี้ออกไปยืนที่ระเบียงทางเดิน

Chinese

大玉痴痴愣愣的看着眼前的一朵朵烟花，明明还在不断流眼泪，眼睛和嘴角却偏偏在灿烂的笑着。

Thai

ต้าอวี้เหม่อมองดอกไม้ไฟตรงหน้าที่เบ่งบานดอกแล้วดอกเล่า ทั้งๆ ที่น้ำตายังคงไหลรินไม่ขาดสาย แต่ดวงตาและมุมปากกลับแย้มยิ้มอย่างสดใส

Chinese

她想，她这辈子，下辈子，下下辈子，永远都不会忘记这一天。

Thai

เธอคิดว่า ชาตินี้ ชาติหน้า หรือชาติต่อๆ ไป เธอจะไม่มีวันลืมวันนี้ตลอดกาล

Chinese

另一边。

Thai

อีกด้านหนึ่ง

Chinese

李貌说完“看外面”后，拿起旁边提前准备好的一大束红玫瑰出了播音室。

Thai

หลังจากหลี่เม่าพูดว่า “มองออกไปข้างนอกสิ” จบ เขาก็หยิบช่อดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่ที่เตรียมไว้ล่วงหน้าจากข้างกาย แล้วเดินออกจากห้องกระจายเสียง

Chinese

结果刚出门就撞见了在走廊上等待多时的老班。

Thai

ทว่าเพิ่งก้าวพ้นประตูออกมา ก็ประจันหน้าเข้ากับครูประจำชั้นที่ยืนรออยู่ตรงระเบียงทางเดินนานแล้ว

Chinese

他下意识把花藏在身后。

Thai

เขาซ่อนดอกไม้ไว้ข้างหลังตามสัญชาตญาณ

Chinese

“我都看见了，藏什么藏？”张磊夹着根烟，狠狠吸了一口，不耐烦的催促道：“还等什么，快去吧。”

Thai

“ฉันเห็นหมดแล้ว จะซ่อนทำไม?” จางเหล่ยคีบบุหรี่ สูบเข้าไปคำใหญ่แล้วเร่งอย่างหมดความอดทน “ยังมัวรออะไรอยู่อีก รีบไปสิ”

Chinese

李貌一脸错愕，他都已经准备跑路了，没想到老班竟然是来掩护自己的？！

Thai

หลี่เม่าทำหน้าเหวอ เขาเตรียมตัวจะใส่เกียร์หมาวิ่งหนีอยู่แล้ว นึกไม่ถึงเลยว่าครูประจำชั้นจะมาเพื่อช่วยระวังหลังให้ตนเองเนี่ยนะ?!

Chinese

“老班，烟还是要少抽，对身体不好。”

Thai

“ครูครับ สูบบุหรี่ให้น้อยลงหน่อยนะ มันไม่ดีต่อสุขภาพ”

Chinese

他笑嘻嘻关心了句，一溜烟朝教学楼跑去。

Thai

เขาเอ่ยแสดงความห่วงใยด้วยรอยยิ้มแป้น ก่อนจะวิ่งพรวดมุ่งหน้าไปยังอาคารเรียนทันที

Chinese

张磊看着他的背影，不住笑骂：“臭小子，没大没小，还管起我来了。”嘴上这么说，烟头却已经被他掐灭。

Thai

จางเหล่ยมองตามแผ่นหลังของเขา พลางหัวเราะด่าทอไม่หยุด “เจ้าเด็กแสบ ไม่รู้จักเด็กไม่รู้จักผู้ใหญ่ ยังกล้ามากำกับฉันอีก” ปากก็พูดไปอย่างนั้น ทว่าก้นบุหรี่กลับถูกเขาขยี้ดับไปเรียบร้อยแล้ว

Chinese

拐角处，罗璇默默收回视线，从怀里取出一张照片。

Thai

ตรงหัวมุมทางเดิน หลัวเสวียนละสายตากลับมาเงียบๆ แล้วหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ

Chinese

照片是拍毕业照那天拍的，照片里面的自己靠左，右边则是不远处一个顶着光头的男生。

Thai

รูปนั้นถ่ายไว้ในวันถ่ายรูปจบการศึกษา ในรูปฝั่งซ้ายคือตัวเธอ ส่วนฝั่งขวาที่อยู่ไม่ไกลคือนักเรียนชายหัวโล้นคนหนึ่ง

Chinese

他笑容阳光，很是耀眼，自己不敢去找他合拍，只敢远远的把他偷进自己的照片里。

Thai

รอยยิ้มของเขาอบอุ่นสดใส เปล่งประกายเจิดจ้าจับตา เธอไม่กล้าไปขอถ่ายรูปคู่กับเขา ได้แต่แอบถ่ายเขาเข้ามาในรูปของตัวเองจากที่ไกลๆ

Chinese

“祝你幸福！”她低低道。

Thai

“ขอให้นายมีความสุขนะ!” เธอเอ่ยเสียงเบา

Chinese

李貌迎着夜风，路过灌木，跨过阶梯，站在了高三七班的楼层。

Thai

หลี่เม่าฝ่าสายลมราตรี ผ่านพุ่มไม้ ก้าวข้ามขั้นบันได จนมาหยุดยืนอยู่ที่ชั้นเรียนของ ม.6 ห้อง 7

Chinese

有同学发现了他，亦瞧见了他手上的那束红玫瑰，他们自觉主动分列两边，给他空出一条道路，而道路的终点，正是今晚的女主角。

Thai

มีเพื่อนนักเรียนสังเกตเห็นเขา และมองเห็นช่อกุหลาบสีแดงในมือของเขาด้วย ทุกคนต่างพร้อมใจกันหลบไปอยู่สองฝั่งทางเดินเพื่อเปิดทางให้เขา โดยที่ปลายทางของเส้นทางสายนั้น ก็คือนางเอกของค่ำคืนนี้

Chinese

楚红玉自然也发现了捧着一束花站在那头的李貌，这一瞬间，她的世界只剩下他和自己咚咚的心跳声。

Thai

ฉู่หงอวี้เองก็สังเกตเห็นหลี่เม่าที่อุ้มช่อดอกไม้ยืนอยู่ตรงปลายทางเดินนั้นอย่างแน่นอน ในชั่วขณะนี้ โลกทั้งใบของเธอเหลือเพียงแค่เขาและเสียงเต้นตึกตักของหัวใจตนเองเท่านั้น

Chinese

嘈杂的走廊忽然安静下来，只有夜空中的烟花还在奏乐。

Thai

ระเบียงทางเดินที่เคยส่งเสียงเซ็งแซ่พลันเงียบสงบลง มีเพียงเสียงพลุดอกไม้ไฟบนท้องฟ้ายามราตรีที่ยังคงบรรเลงบทเพลง

Chinese

李貌舔了舔嘴唇，笑着缓步朝她走去。

Thai

หลี่เม่าเลียริมฝีปาก แย้มยิ้มแล้วค่อยๆ ก้าวเดินไปหาเธอ

Chinese

楚红玉直直盯着那个男生，脚步亦不自觉朝他挪动。

Thai

ฉู่หงอวี้จ้องมองเด็กหนุ่มคนนั้นตาไม่กะพริบ สองเท้าก็ขยับก้าวไปหาเขาโดยไม่รู้ตัวเช่นกัน

Chinese

黑夜下，烟火下，长廊上，在同学们无声的见证下，他们走向彼此，且脚步越来越快。

Thai

ภายใต้ราตรีอันมืดมิด ใต้แสงประกายแห่งดอกไม้ไฟ บนระเบียงทางเดินทอดยาว ภายใต้สายตาอันเงียบสงบที่เป็นพยานของเพื่อนร่วมชั้น พวกเขาเดินเข้าหากัน และฝีเท้าก็ยิ่งทียิ่งเร่งเร็วขึ้นเรื่อยๆ

Chinese

待在中间碰面，李貌伸手替大玉擦了擦脸上的泪水，而后单膝跪地，捧着红玫瑰问：“做我女朋友好不好？”

Thai

เมื่อมาบรรจบกันตรงกลาง หลี่เม่ายื่นมือไปเช็ดคราบน้ำตาบนใบหน้าของต้าอวี้ จากนั้นจึงคุกเข่าลงข้างหนึ่ง ยื่นช่อกุหลาบแดงขึ้นถามว่า “เป็นแฟนกับฉันได้ไหม?”

Chinese

楚红玉毫不犹豫的伸手接过，止不住使劲点头，带着泣音坚定道：“好！”

Thai

ฉู่หงอวี้ยื่นมือไปรับมาโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย พยักหน้าหงึกๆ ไม่หยุด พร้อมเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือแต่หนักแน่นว่า “ตกลง!”

Chinese

“喔～”走廊重新嘈杂起来，周围早已经被围的水泄不通，有人起哄：“亲一个！”

Thai

“โอ้ว~” ระเบียงทางเดินกลับมาอึกทึกครึกโครมอีกครั้ง บริเวณรอบด้านถูกเบียดเสียดจนแน่นขนัด มีคนเริ่มโห่ร้องแซวขึ้นมา “จูบเลย!”

Chinese

“亲一个！”

Thai

“จูบเลย!”

Chinese

“亲一个！”

Thai

“จูบเลย!”

Chinese

声音一浪接过一浪。

Thai

เสียงโห่ร้องดังระงมระลอกแล้วระลอกเล่า

Chinese

李貌双手捧着大玉的小脸，盯着她红润的小嘴，这时还不忘报备：“我能不能亲你啊？”

Thai

หลี่เม่าใช้สองมือประคองใบหน้าเล็กๆ ของต้าอวี้ จ้องมองริมฝีปากอวบอิ่มสีระเรื่อของเธอ ในเวลานี้ยังไม่ลืมที่จะขออนุญาตก่อน “ฉันจูบเธอได้ไหม?”

Chinese

楚红玉抿抿嘴，仰着小脑袋，羞涩的闭上了眼睛。

Thai

ฉู่หงอวี้เม้มปาก เงยหน้าขึ้นน้อยๆ แล้วหลับตาลงด้วยความเขินอาย

Chinese

李貌紧张的咽了口口水，脑袋慢慢凑过去，而后嘴唇缓缓贴了上去。

Thai

หลี่เม่ากลืนน้ำลายลงคอด้วยความประหม่า ค่อยๆ โน้มศีรษะเข้าไปใกล้ จากนั้นจึงค่อยๆ ทาบทับริมฝีปากลงไป

Chinese

嗯，甜甜的，软软的，像果冻一样。

Thai

อืม หวาน นุ่มนิ่ม ราวกับเยลลี่

Chinese

“喔！”

Thai

“โอ้!”

Chinese

周围的同学们爆发出惊天动地的欢呼。

Thai

เพื่อนๆ นักเรียนโดยรอบส่งเสียงโห่ร้องยินดีดังสนั่นหวั่นไหว

Chinese

张琳拿着手机在录视频。

Thai

จางหลินถือโทรศัพท์มือถือคอยอัดวิดีโออยู่

Chinese

张强还没回来。

Thai

จางเฉียงยังไม่กลับมา

Chinese

汪凯如丧考妣。

Thai

วังข่ายมีสีหน้าราวกับสูญเสียพ่อแม่

Chinese

江新月死死咬着嘴唇，凭什么？凭什么当初对我表白就是一句干巴巴的“我喜欢你”，要是当时你像现在这么跟我表白，我肯定也会答应的！这一切本该都是我的！

Thai

เจียงซินเยว่กัดริมฝีปากแน่น ทำไมกัน? ทำไมตอนสารภาพรักกับฉันถึงมีแค่ประโยคแห้งแล้งว่า “ฉันชอบเธอ” แค่นั้นล่ะ ถ้าตอนนั้นนายสารภาพรักกับฉันแบบตอนนี้ ฉันต้องตอบตกลงอย่างแน่นอน! ทั้งหมดนี้มันควรจะเป็นของฉันสิ!

Chinese

为什么？为什么非要在高考前表白！

Thai

ทำไมกัน? ทำไมต้องมาสารภาพรักก่อนสอบเกาเข่าด้วย!

Chinese

不行，我不能被他们影响了心态，就算成了男女朋友又怎样，只要没结婚，我就还有机会！上了大学，我有的是时间能把他抢回来！

Thai

ไม่ได้ ฉันจะปล่อยให้พวกเขามาทำลายสมาธิจิตใจไม่ได้ ต่อให้คบเป็นแฟนกันแล้วแล้วยังไงล่ะ ขอแค่ยังไม่ได้แต่งงาน ฉันก็ยังมีโอกาส! พอเข้ามหาวิทยาลัย ฉันมีเวลาถมเถที่จะแย่งเขากลับคืนมา!

Chinese

对，还有赵姨，她那么喜欢我，我还有机会！

Thai

ใช่แล้ว ยังมีน้าจ้าวอีก เธอชอบฉันมากขนาดนั้น ฉันยังคงมีโอกาส!

Chinese

江新月双手握拳，指甲深陷掌心，努力控制着情绪。

Thai

เจียงซินเยว่กำหมัดแน่นทั้งสองข้าง เล็บจิกฝังลึกเข้าไปในฝ่ามือ พยายามอย่างยิ่งที่จะควบคุมอารมณ์เอาไว้

Chinese

李貌只轻轻吻了一会大玉，便和她一起站在走廊上看烟花，附近的学生很知趣的没打扰他们。

Thai

หลี่เม่าเพียงแค่จุมพิตต้าอวี้เบาๆ อยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ยืนเคียงข้างเธอบนระเบียงทางเดินเพื่อดูดอกไม้ไฟด้วยกัน นักเรียนที่อยู่ใกล้ๆ ต่างรู้กาลเทศะไม่เข้าไปรบกวนพวกเขา

Chinese

“喜欢吗？”他问。

Thai

“ชอบไหม?” เขาถาม

Chinese

“喜欢。”大玉脑子晕乎乎的，小脸通红，和胸前的红玫瑰交相辉映，

Thai

“ชอบ” ต้าอวี้หัวสมองมึนงงไปหมด ใบหน้าเล็กๆ แดงก่ำ ขับเน้นกับดอกกุหลาบสีแดงตรงหน้าอกอย่างงดงาม

Chinese

她之前以为小貌移情别恋了，伤心难过了好一段时间，今天突然被表白，大悲大喜间顾不得许多，刚才竟然和小貌当着这么多人的面亲嘴儿了。

Thai

ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าเสี่ยวเม่าปันใจให้คนอื่น เสียใจเจ็บปวดมาพักใหญ่ วันนี้จู่ๆ ก็ถูกสารภาพรัก อารมณ์ที่พลิกผันจากทุกข์ระทมเป็นสุขล้นทำให้ไม่ได้คิดอะไรมาก จนถึงขั้นจูบกับเสี่ยวเม่าต่อหน้าผู้คนมากมายขนาดนี้

Chinese

现在回想起来，简直羞死个人。

Thai

พอคิดย้อนกลับไปในตอนนี้ มันช่างน่าอับอายขายหน้าจนแทบแทรกแผ่นดินหนีจริงๆ

Chinese

“喜欢烟花还是红玫瑰？或是喜欢我？”李貌又开始口花花。

Thai

“ชอบดอกไม้ไฟหรือดอกกุหลาบสีแดงล่ะ? หรือว่าชอบฉัน?” หลี่เม่าเริ่มปากหวานหยอดคำพูดเย้าแหย่อีกครั้ง

Chinese

“都喜欢。”大玉小声道，而后想到什么，鼓起莫大的勇气，踮起脚，凑到他耳边认真道：“我也喜欢你。”

Thai

“ชอบหมดเลย” ต้าอวี้เอ่ยเสียงเบา จากนั้นเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ จึงรวบรวมความกล้าอย่างยิ่งยวด เขย่งปลายเท้าแล้วยื่นหน้าไปกระซิบข้างหูเขาอย่างจริงจัง “ฉันก็ชอบนายเหมือนกัน”

Chinese

说完连忙重新站好，涨红着脸垂首不敢看他。

Thai

พูดจบก็รีบกลับมายืนตรงตามเดิม ก้มหน้าก้มตาด้วยใบหน้าแดงก่ำไม่กล้าสบตาเขา

Chinese

李貌牵起她的手，“这是你对我的表白？”

Thai

หลี่เม่ากุมมือเธอขึ้นมา “นี่คือการสารภาพรักที่เธอมีต่อฉันเหรอ?”

Chinese

大玉点点头，手任由他握住，糯糯道：“你别嫌弃。”

Thai

ต้าอวี้พยักหน้า ปล่อยให้เขากุมมือไว้ แล้วเอ่ยเสียงอ่อนหวาน “นายอย่ารังเกียจนะ”

Chinese

“嫌弃什么？”他纳闷问。

Thai

“รังเกียจอะไรกัน?” เขาถามอย่างแปลกใจ

Chinese

大玉瞅瞅烟花，瞅瞅红玫瑰，又瞅瞅他。

Thai

ต้าอวี้เหลือบมองดอกไม้ไฟ เหลือบมองกุหลาบแดง แล้วเหลือบมองเขา

Chinese

李貌懂了，这是担心自己嫌弃她没有仪式感。

Thai

หลี่เม่าเข้าใจแล้ว นี่เธอกังวลว่าเขาจะรังเกียจที่เธอไม่มีพิธีรีตองอะไรเลยสินะ

Chinese

他笑了笑：“不嫌弃。”接着又凑过去，贱么兮兮道：“再说几遍呗，我爱听。”

Thai

เขาแย้มยิ้ม “ไม่รังเกียจหรอก” จากนั้นก็ขยับเข้าไปใกล้พลอยเอ่ยอย่างทะเล้นว่า “พูดอีกสักสองสามรอบสิ ฉันชอบฟัง”

Chinese

附近同学们的目光都在若有若无打量他们，大玉不好意思，小声道：“等，等放学去操场。”她还有好多话想问他，想对他说。

Thai

สายตาของเพื่อนนักเรียนรอบข้างต่างมองมายังพวกเขาเป็นระยะ ต้าอวี้รู้สึกขัดเขิน จึงเอ่ยเสียงเบาว่า “รอ… รอเลิกเรียนค่อยไปสนามโรงเรียนนะ” เธอยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่อยากถามเขาและอยากบอกกับเขา

Chinese

李貌点点头，确实，二人世界好办事。

Thai

หลี่เม่าพยักหน้า จริงด้วย อยู่กันสองต่อสองสะดวกกว่าเยอะ

Chinese

他瞥了眼大玉晶莹的小嘴，嗯，可以深入舌洞了。

Thai

เขาเหลือบมองริมฝีปากเล็กอันแวววาวของต้าอวี้ อืม ถึงตอนนั้นคงได้สอดลิ้นเข้าไปลึกๆ แล้ว

Chinese

这时，烟花落幕，各班班主任跟商量好了似的，纷纷出面，把自班学生驱逐进了教室。

Thai

ขณะนั้นเอง ดอกไม้ไฟก็จบลง ครูประจำชั้นของแต่ละห้องราวกับนัดแนะกันไว้ ต่างพากันปรากฏตัวออกมาไล่นักเรียนห้องตัวเองกลับเข้าห้องเรียน

Chinese

张磊也回来了。

Thai

จางเหล่ยก็เดินกลับมาแล้วเช่นกัน

Chinese

“李貌，你跟我来趟办公室。”

Thai

“หลี่เม่า นายตามฉันมาที่ห้องพักครูหน่อย”

Chinese

楚红玉从幸福的海洋中上岸，一下子紧张起来。

Thai

ฉู่หงอวี้หลุดพ้นจากห้วงทะเลแห่งความสุข แล้วพลันเกิดความกังวลขึ้นมาทันที

Chinese

小貌今晚干了这么多事，不会被学校为难吧，想到这，她一下子攥紧了李貌的大手。

Thai

คืนนี้เสี่ยวเม่าก่อเรื่องไว้ตั้งมากมายขนาดนี้ จะถูกทางโรงเรียนลงโทษเอาเรื่องหรือเปล่านะ เมื่อคิดถึงตรงนี้ เธอก็พลันบีบมือใหญ่ของหลี่เม่าแน่นขึ้นมาทันที

Chinese

“好嘞！”李貌应了声，轻轻拍了拍大玉的手背，示意她放心。

Thai

“ได้ครับ!” หลี่เม่าขานรับ แล้วตบหลังมือของต้าอวี้เบาๆ เป็นเชิงบอกให้เธอสบายใจได้

Chinese

“我，我跟你一起。”楚红玉牢牢牵着他的手不放开。

Thai

“ฉัน… ฉันไปด้วย” ฉู่หงอวี้จับมือเขาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย

Chinese

张磊瞅瞅楚红玉和李貌，又瞅了瞅那束花和两人牵在一起的手，无奈道：“那就都过来吧。”

Thai

จางเหล่ยมองดูฉู่หงอวี้กับหลี่เม่า แล้วมองช่อดอกไม้รวมถึงมือที่กุมกันแน่นของทั้งคู่ ก่อนจะเอ่ยอย่างจนใจว่า “งั้นก็มาด้วยกันทั้งคู่นั่นแหละ”