โตขึ้นฉันจะซื้อซิปทองคำให้เธอสักเส้น
我长大给你买一条黄金拉链(1 / 1)แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน
จีน
向一个才认识两天的女生提出周末一起回家,会不会太突兀?
ไทย
การชวนเด็กผู้หญิงที่เพิ่งรู้จักกันแค่สองวันให้กลับบ้านด้วยกันช่วงสุดสัปดาห์ จะดูกะทันหันเกินไปหรือเปล่า?
จีน
晚自习,李貌蹲在厕所,反复纠结这个问题。
ไทย
ช่วงคาบเรียนรู้ด้วยตนเองตอนค่ำ หลี่เม่านั่งยองๆ อยู่ในห้องน้ำ พลางขบคิดปัญหานี้ซ้ำไปซ้ำมา
จีน
突兀吗?
ไทย
กะทันหันเหรอ?
จีน
有些人,认识一个晚上就滚在一张床上,凹凸起来,他们都不突兀。
ไทย
คนบางคนรู้จักกันแค่คืนเดียวก็ขึ้นเตียงไปนัวเนียกันแล้ว พวกเขายังไม่เห็นจะรู้สึกว่ากะทันหันเลย
จีน
他只是和楚红玉一起回家,又不做什么坏事。
ไทย
เขาแค่จะกลับบ้านกับฉู่หงอวี้ ไม่ได้จะไปทำเรื่องไม่ดีอะไรสักหน่อย
จีน
左腿有点麻,李貌侧身,换右腿着力。
ไทย
ขาซ้ายเริ่มเหน็บชา หลี่เม่าจึงเอียงตัว เปลี่ยนมาลงน้ำหนักที่ขาขวาแทน
จีน
而且,同在一个班级三年,虽然他之前从没和楚红玉说过话,但有个词叫什么来着。
ไทย
อีกอย่าง อยู่ห้องเดียวกันมาตั้งสามปี ถึงแม้เมื่อก่อนเขาจะไม่เคยคุยกับฉู่หงอวี้เลยก็เถอะ แต่มันมีคำว่าอะไรนะ
จีน
神交已久。
ไทย
รู้จักกันทางใจมานาน
จีน
所以,也算相识三年。
ไทย
เพราะฉะนั้น จะนับว่ารู้จักกันมาสามปีแล้วก็ได้
จีน
那关心关心同学,去她家做客,这很合理。
ไทย
งั้นการจะแสดงความห่วงใยเพื่อนร่วมห้อง ไปเที่ยวบ้านเธอสักหน่อย มันก็สมเหตุสมผลดีออก
จีน
不过他没打算现在就和楚红玉提这件事。
ไทย
ทว่าเขาไม่ได้กะจะพูดเรื่องนี้กับฉู่หงอวี้ในตอนนี้
จีน
今天星期二,还有三天时间,再等等,万一有什么好机会。
ไทย
วันนี้วันอังคาร ยังมีเวลาอีกสามวัน รอดูไปก่อน เผื่อจะมีโอกาสดีๆ อะไร
จีน
好吧,其实他是没勇气提出来,想再拖一拖。
ไทย
เอาเถอะ จริงๆ แล้วคือเขาไม่มีความกล้าพอที่จะเอ่ยปาก เลยอยากจะยื้อเวลาออกไปอีกสักหน่อย
จีน
不过到时候要是实在没办法,大不了打直球。
ไทย
แต่ถ้าถึงตอนนั้นแล้วไม่มีทางอื่นจริงๆ อย่างมากก็แค่ลุยตรงๆ ไปเลย
จีน
就说为了庆祝俩人正式相识第五天,想去她家坐坐。
ไทย
ก็แค่บอกว่า เพื่อเป็นการฉลองที่ทั้งสองคนรู้จักกันอย่างเป็นทางการครบวันที่ห้า เลยอยากไปนั่งเล่นที่บ้านเธอสักหน่อย
จีน
反正那个家,他去定了。
ไทย
ยังไงซะบ้านหลังนั้น เขาก็ต้องไปให้ได้
จีน
至于会不会把楚红玉对自己的那点好感败光。
ไทย
ส่วนเรื่องที่ว่ามันจะทำลายความรู้สึกดีๆ เล็กๆ น้อยๆ ที่ฉู่หงอวี้มีต่อเขาจนหมดสิ้นหรือไม่นั้น
จีน
无所屌谓,救人最重要。
ไทย
ช่างหัวมัน ช่วยคนสำคัญที่สุด
จีน
那他害怕吗?
ไทย
แล้วเขากลัวไหม?
จีน
当然害怕!
ไทย
แน่นอนว่าต้องกลัวสิ!
จีน
这种事,换谁谁都会害怕。
ไทย
เรื่องแบบนี้ ไม่ว่าใครเจอก็ต้องกลัวทั้งนั้น
จีน
他不仅害怕,还犹豫。
ไทย
เขาไม่เพียงแต่กลัว แต่ยังลังเลอีกด้วย
จีน
有时候,“不救了吧。”这样的念头也会悄摸爬上心头。
ไทย
บางครั้ง ความคิดทำนองว่า “ไม่ช่วยแล้วดีไหมนะ” ก็แอบผุดขึ้นมาในใจเงียบๆ
จีน
但每当这时候,楚红玉的模样便会浮现在脑海。
ไทย
แต่พอถึงตอนนั้น ใบหน้าของฉู่หงอวี้ก็จะผุดขึ้นมาในหัว
จีน
他就又想着,算了,拼了!
ไทย
เขาก็จะคิดขึ้นมาอีกว่า ช่างเถอะ ลุยให้สุดตัวไปเลย!
จีน
胡思乱想了很多,李貌突然反应过来,他好像还不知道楚红玉周末回不回家……
ไทย
คิดฟุ้งซ่านไปมากมาย จู่ๆ หลี่เม่าก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตัวเองเหมือนจะยังไม่รู้เลยว่าสุดสัปดาห์นี้ฉู่หงอวี้จะกลับบ้านหรือเปล่า…
จีน
两条腿轮换好几次,终于有点坚持不住。
ไทย
สลับขาสองข้างไปมาตั้งหลายรอบ ในที่สุดก็เริ่มจะทนไม่ไหว
จีน
掏纸,擦干净,起身,提裤子,洗手,一气呵成。
ไทย
ล้วงกระดาษ เช็ดให้สะอาด ลุกขึ้น ดึงกางเกง ล้างมือ ทำทุกอย่างเสร็จสิ้นในรวดเดียว
จีน
他前脚刚踏进班级,下课铃响了。
ไทย
เท้าหน้าของเขาเพิ่งจะก้าวเข้าห้องเรียน เสียงกริ่งหมดคาบก็ดังขึ้น
จีน
径直走向楚红玉,走到一半他又停下,嗅了嗅自己身上的味道,决定还是先出去散散味。
ไทย
เขาเดินตรงไปยังฉู่หงอวี้ พอเดินไปได้ครึ่งทางก็หยุดชะงัก ดมกลิ่นบนตัวตัวเองดู แล้วตัดสินใจว่าออกไปผึ่งลมให้กลิ่นจางก่อนดีกว่า
จีน
……
ไทย
…
จีน
下自习,李貌一如昨晚,跑步回家。
ไทย
เลิกคาบเรียนรอบค่ำ หลี่เม่าก็วิ่งกลับบ้านเหมือนเมื่อคืน
จีน
赵梅在李貌澡洗到一半的时候推开家门,比昨晚早点。
ไทย
จ้าวเหมยเปิดประตูเข้าบ้านมาตอนที่หลี่เม่าอาบน้ำไปได้ครึ่งหนึ่ง พอดีว่าเร็วกว่าเมื่อคืนนิดหน่อย
จีน
“爸呢?又在加班?”
ไทย
“พ่อล่ะ? ทำโอทีอีกแล้วเหรอ?”
จีน
李貌从卫生间出来,问他老妈。
ไทย
หลี่เม่าเดินออกมาจากห้องน้ำ ถามแม่ของเขา
จีน
“嗯。”
ไทย
“อืม”
จีน
赵梅坐在餐桌旁,嘴里忙着嗦面条。
ไทย
จ้าวเหมยนั่งอยู่ข้างโต๊ะอาหาร ในปากกำลังง่วนอยู่กับการซดบะหมี่
จีน
李貌拉开椅子,坐到她对面,关心道:“他这样不行,太伤身体了,你劝他多休息休息呗。”
ไทย
หลี่เม่าเลื่อนเก้าอี้ นั่งลงตรงข้ามเธอ แล้วเอ่ยด้วยความห่วงใย “พ่อทำแบบนี้ไม่ไหวนะ มันทำลายสุขภาพเกินไป แม่ช่วยเตือนให้พ่อพักผ่อนเยอะๆ หน่อยสิ”
จีน
“还有你,天天晚上回来吃面条算怎么回事,忙到连吃饭的时间都没?”
ไทย
“แล้วแม่ก็อีกคน พอกลับมาตอนดึกก็กินแต่บะหมี่ทุกวันมันใช้ได้ที่ไหนกัน ยุ่งจนไม่มีเวลากินข้าวเลยเหรอ?”
จีน
赵梅诧异,又有点感动,把口中的面条咽下去,问:“你小子怎么突然关心起我们了?”
ไทย
จ้าวเหมยประหลาดใจและรู้สึกซาบซึ้งอยู่บ้าง เธอกลืนบะหมี่ในปากลงคอแล้วถามว่า “เจ้าเด็กนี่ ทำไมจู่ๆ ถึงมาเป็นห่วงเป็นใยพวกเราได้ล่ะ?”
จีน
“他是我爸,你是我妈,我当然关心你们!”
ไทย
“เขาเป็นพ่อผม แม่ก็เป็นแม่ผม ผมก็ต้องเป็นห่วงพวกแม่อยู่แล้วสิ!”
จีน
“那你之前干嘛去了,对新月比对我们都好。”赵梅想起这事就有点吃味。
ไทย
“แล้วเมื่อก่อนล่ะ ดีกับซินเยว่มากกว่าพวกเราเสียอีก” จ้าวเหมยพอนึกถึงเรื่องนี้ก็รู้สึกน้อยใจอยู่นิดๆ
จีน
李貌无言以对,因为那是事实。
ไทย
หลี่เม่าพูดไม่ออก เพราะนั่นเป็นความจริง
จีน
“你和新月吵架了?我看今早你没和她一起。”
ไทย
“ทะเลาะกับซินเยว่มาเหรอ? เมื่อเช้าแม่เห็นลูกไม่ได้ไปด้วยกันกับเธอนี่”
จีน
“你怎么知道?”
ไทย
“แม่รู้ได้ไง?”
จีน
“她都找到家里来了,我能不知道?”
ไทย
“เธอตามมาหาถึงที่บ้านขนาดนั้น แม่จะไม่รู้ได้ยังไง?”
จีน
李貌才知道还有这事,犹豫片刻,道:“我表白了……”
ไทย
หลี่เม่าเพิ่งรู้ว่ามีเรื่องแบบนี้ด้วย เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอกว่า “ผมสารภาพรักไปแล้ว…”
จีน
“她没答应?”赵梅情绪稳定,相对其他大多数家长,她算相当开明的那类。
ไทย
“เธอไม่ตกลงเหรอ?” จ้าวเหมยอารมณ์คงที่ เมื่อเทียบกับผู้ปกครองส่วนใหญ่แล้ว เธอจัดว่าเป็นพวกที่เปิดกว้างมากทีเดียว
จีน
李貌摇头。
ไทย
หลี่เม่าส่ายหน้า
จีน
“答应了?然后又吵架了?”
ไทย
“ตกลงแล้ว? แล้วก็ทะเลาะกันอีกเหรอ?”
จีน
“没答应,也没拒绝。”
ไทย
“ไม่ตกลง แล้วก็ไม่ได้ปฏิเสธ”
จีน
李貌把江新月“要学习”的措辞说了遍。
ไทย
หลี่เม่าเล่าข้ออ้างเรื่อง ‘ต้องตั้งใจเรียน’ ของเจียงซินเยว่ให้ฟังรอบหนึ่ง
จีน
赵梅沉默,这算什么?拒绝了又没拒绝?
ไทย
จ้าวเหมยนิ่งเงียบ แบบนี้คืออะไรกัน? ปฏิเสธก็ไม่ใช่ ไม่ปฏิเสธก็ไม่เชิง?
จีน
“那你……”她知道儿子有多喜欢江新月,有点担心。
ไทย
“แล้วลูก…” เธอรู้ว่าลูกชายชอบเจียงซินเยว่มากแค่ไหน จึงอดเป็นห่วงไม่ได้
จีน
“妈,我没事。”李貌笑笑,他当然不可能告诉老妈江新月未来怎样怎样,只能解释道:“我知道她不喜欢我,只是在吊着我。”
ไทย
“แม่ ผมไม่เป็นไร” หลี่เม่ายิ้ม แน่นอนว่าเขาไม่มีทางบอกแม่เรื่องที่เจียงซินเยว่จะเป็นยังไงในอนาคต ได้แต่อธิบายไปว่า “ผมรู้ว่าเธอไม่ได้ชอบผม แค่กั๊กผมไว้เฉยๆ”
จีน
“现在我也觉得她不值得我喜欢。”
ไทย
“ตอนนี้ผมก็รู้สึกว่าเธอไม่คู่ควรให้ผมชอบแล้ว”
จีน
“而且,还有很多重要的事等着我呢!”
ไทย
“อีกอย่าง ยังมีเรื่องสำคัญอีกตั้งเยอะแยะรอผมอยู่นะ!”
จีน
赵梅这会就是惊异了,儿子什么时候这么通透了,她又想起什么,问:“那早上她来找你又算怎么回事?”
ไทย
คราวนี้จ้าวเหมยประหลาดใจจริงๆ ลูกชายคิดตกและมองโลกทะลุปรุโปร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอนึกอะไรขึ้นมาได้อีกจึงถาม “แล้วที่เมื่อเช้าเธอมาหาลูกมันหมายความว่าไงล่ะ?”
จีน
“不知道。”李貌摇头,“我们这事不会影响你们大人之间的关系吧?”
ไทย
“ไม่รู้สิ” หลี่เม่าส่ายหน้า “เรื่องของพวกเราคงไม่กระทบความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่ใช่ไหมครับ?”
จีน
赵梅显然是没想到儿子会考虑到这事,想了想,“不会,这你不用担心。”
ไทย
จ้าวเหมยคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าลูกชายจะคำนึงถึงเรื่องนี้ด้วย เธอคิดครู่หนึ่ง “ไม่หรอก เรื่องนี้ลูกไม่ต้องกังวล”
จีน
李貌点头,突然又道:“对了,妈,我打算搬到学校住。”
ไทย
หลี่เม่าพยักหน้า จู่ๆ ก็พูดขึ้นอีก “จริงสิแม่ ผมกะว่าจะย้ายไปอยู่หอที่โรงเรียนนะ”
จีน
赵梅疑惑看向他。
ไทย
จ้าวเหมยมองเขาด้วยความสงสัย
จีน
“最后几个月,我想好好学习,看能不能考个好大学。”
ไทย
“ช่วงไม่กี่เดือนสุดท้ายนี้ ผมอยากจะตั้งใจอ่านหนังสือ ดูว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ ได้ไหม”
จีน
李貌话音刚落,就见赵梅突然放下筷子,起身走到他面前。
ไทย
หลี่เม่าเพิ่งพูดจบ ก็เห็นจ้าวเหมยวางตะเกียบลงกะทันหัน ลุกขึ้นเดินมาตรงหน้าเขา
จีน
伸手,捏住他右脸,使劲扯了扯,又揉了揉,反复几次,随后又不放心似的扯了扯左脸。
ไทย
ยื่นมือออกไป บีบแก้มขวาของเขา ดึงแรงๆ แล้วก็ขยี้ไปมาซ้ำอยู่หลายรอบ จากนั้นเหมือนยังไม่แน่ใจจึงดึงแก้มซ้ายอีกที
จีน
“疼疼疼。”
ไทย
“เจ็บๆๆ”
จีน
“妈,你干嘛?”
ไทย
“แม่ ทำอะไรเนี่ย?”
จีน
李貌不满叫道。
ไทย
หลี่เม่าร้องโวยวายด้วยความไม่พอใจ
จีน
“我看是不是冒牌货。”赵梅松手,重新回去坐下,“受打击了?突然变这么懂事。”
ไทย
“แม่ดูซิว่าเป็นตัวปลอมหรือเปล่า” จ้าวเหมยปล่อยมือแล้วเดินกลับไปนั่งลงตามเดิม “โดนกระทบกระเทือนจิตใจมารึไง? จู่ๆ ถึงได้รู้ความขึ้นมาขนาดนี้”
จีน
“没,就是想通了,再说我以前就很懂事好吧。”
ไทย
“เปล่าสักหน่อย ก็แค่คิดได้ อีกอย่างเมื่อก่อนผมก็รู้ความอยู่แล้วเถอะ”
จีน
“那倒是。”赵梅似是回忆起什么,嘴角不自觉微微翘起。
ไทย
“นั่นก็จริง” จ้าวเหมยคล้ายกำลังนึกถึงความหลัง มุมปากยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
จีน
李貌瞅着他妈高兴的模样,心里有点不是滋味。
ไทย
หลี่เม่ามองท่าทางมีความสุขของแม่ ในใจก็รู้สึกสะท้อนใจอยู่บ้าง
จีน
“想什么呢,这么开心。”他问。
ไทย
“คิดอะไรอยู่เหรอ ถึงได้มีความสุขขนาดนี้” เขาถาม
จีน
“想你小时候的事。”赵梅心情很好,兴致很高,“我记得有次我们一家人一起看电视,上面正好放的是黄金广告。”
ไทย
“คิดถึงเรื่องของลูกตอนเด็กๆ น่ะ” จ้าวเหมยอารมณ์ดีและมีชีวิตชีวามาก “แม่จำได้ว่ามีครั้งหนึ่ง ครอบครัวพวกเรานั่งดูทีวีด้วยกัน ในนั้นกำลังฉายโฆษณาทองคำพอดี”
จีน
“我就跟你爸说,让他什么时候给我买一条黄金项链。”
ไทย
“แม่ก็เลยบอกพ่อว่า ให้หาเวลาซื้อสร้อยคอทองคำให้แม่สักเส้น”
จีน
“结果你爸还没说话,你就在我怀里指着电视对我说:‘我长大给你买一条黄金拉链!’”
ไทย
“ผลคือพ่อยังไม่ทันได้พูดอะไร ลูกที่อยู่ในอ้อมอกแม่ก็ชี้ไปที่ทีวีแล้วพูดกับแม่ว่า ‘โตขึ้นผมจะซื้อซิปทองคำให้แม่เส้นหนึ่ง!’”
จีน
“话都说不清楚,还拉链。”
ไทย
“พูดยังไม่ชัดแท้ๆ ยังจะซิปอีก”
จีน
赵梅回忆往事,笑的很幸福。
ไทย
จ้าวเหมยหวนนึกถึงอดีต ยิ้มอย่างมีความสุข
จีน
“我一点印象都没。”李貌摸了摸脑门,有点羞涩。
ไทย
“ผมจำไม่ได้เลยสักนิด” หลี่เม่าลูบหน้าผาก รู้สึกเขินอายเล็กน้อย
จีน
“你那时候太小了,好像才刚学会说话。”
ไทย
“ตอนนั้นลูกยังเด็กมาก เหมือนจะเพิ่งหัดพูดได้เอง”
จีน
“小孩子,长得太快了,你一转眼就已经长成个小大人了。”
ไทย
“เด็กเนี่ย โตไวกันจริงๆ แปบเดียวลูกก็โตเป็นผู้ใหญ่ตัวน้อยแล้ว”
จีน
“还有一次……”
ไทย
“แล้วยังมีอีกครั้งนะ…”
จีน
母子二人聊了不少关于李貌小时候的趣事。
ไทย
สองแม่ลูกคุยเรื่องสนุกๆ ในวัยเด็กของหลี่เม่ากันตั้งมากมาย
จีน
最后还是赵梅眼看时间不早了,才把李貌赶回房间睡觉。
ไทย
ในที่สุดก็เป็นจ้าวเหมยที่เห็นว่าดึกมากแล้ว จึงไล่หลี่เม่ากลับเข้าห้องไปนอน
จีน
至于住宿的事,赵梅自然也答应下来。
ไทย
ส่วนเรื่องอยู่หอพัก จ้าวเหมยก็ตอบตกลงอย่างไม่ต้องสงสัย
จีน
……
ไทย
…
จีน
夜,月光从窗户偷偷钻进屋内。
ไทย
ยามค่ำคืน แสงจันทร์แอบลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง
จีน
赵梅靠在床头,和丈夫聊着晚上的事。
ไทย
จ้าวเหมยพิงหัวเตียง คุยกับสามีถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้
จีน
“怎么样,儿子是不是不一样了?”
ไทย
“เป็นไงบ้าง ลูกชายดูเปลี่ยนไปใช่ไหมล่ะ?”
จีน
“还不如说你的宝贝儿子又回来了。”李貌他爸李治道。
ไทย
“พูดว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของคุณกลับมาแล้วยังจะถูกกว่าอีก” หลี่จื้อ พ่อของหลี่เม่ากล่าว
จีน
“好像还真是!”赵梅想了想,又道:“以前我就不看好他和新月那丫头,现在倒好,他自己想通了。”
ไทย
“เหมือนจะจริงนะ!” จ้าวเหมยคิดดูแล้วพูดต่อ “แต่ก่อนฉันก็ไม่ค่อยเห็นดีเห็นงามเรื่องเขากับแม่หนูซินเยว่อยู่แล้ว ตอนนี้ก็ดี เขาคิดได้ด้วยตัวเอง”
จีน
“你说,他以前那样是不是和新月有关系?”
ไทย
“คุณว่า เมื่อก่อนที่เขาเป็นแบบนั้นเกี่ยวกับซินเยว่หรือเปล่า?”
จีน
“有关系,但也不全怪新月吧,他自己也有点问题。”李治明白妻子什么意思。
ไทย
“เกี่ยวสิ แต่ก็โทษซินเยว่ไปทั้งหมดไม่ได้หรอก ตัวเขาเองก็มีปัญหาอยู่เหมือนกัน” หลี่จื้อเข้าใจความหมายของภรรยา
จีน
“他哪有问题?”赵梅目光不善。
ไทย
“เขามีปัญหาตรงไหน?” จ้าวเหมยมองด้วยสายตาไม่เป็นมิตร
จีน
“他对待感情,说好听点,那叫痴,说不好听点,就叫现在流行那词,舔狗。”
ไทย
“วิธีที่เขาปฏิบัติต่อความรัก พูดให้ดูดีก็คือคลั่งรัก แต่ถ้าพูดให้ฟังไม่เข้าหูก็เรียกว่าคำที่ฮิตกันตอนนี้ นั่นคือหมาเลีย”
จีน
“呸,合着我儿子深情也有错?”
ไทย
“ถุย สรุปว่าลูกชายฉันรักจริงก็ผิดด้วยเหรอ?”
จีน
“深情当然没错,但他得自己把控那个度,你看他以前,为了感情,学习都不顾,说他两句,不听就算了,还顶嘴……”
ไทย
“รักจริงน่ะไม่ผิดหรอก แต่เขาต้องรู้จักควบคุมความพอดีด้วย คุณดูเมื่อก่อนสิ เพื่อความรักแล้วการเรียนก็ไม่เอา เตือนสักสองสามคำ ไม่ฟังไม่พอยังจะเถียงคำไม่ตกฟากอีก…”
จีน
“那新月那丫头还吊着他呢!”赵梅声音稍大,“不喜欢就不喜欢,还什么要学习,暂时不谈恋爱,你听这是人话嘛。”
ไทย
“แล้วแม่หนูซินเยว่นั่นยังกั๊กเขาไว้อีกนะ!” จ้าวเหมยขึ้นเสียงดังขึ้นเล็กน้อย “ไม่ชอบก็บอกไม่ชอบสิ ยังจะมาบอกว่าต้องตั้งใจเรียน ชั่วคราวนี้ไม่ขอมีความรัก คุณฟังดูสิว่านี่มันภาษาคนหรือเปล่า”
จีน
“这确实有点过分,但……”
ไทย
“เรื่องนี้ก็เกินไปจริงๆ นั่นแหละ แต่ว่า…”
จีน
“但个屁,李治你再敢多说一句,就给老娘滚到沙发上睡去!”
ไทย
“แต่บ้าน่ะสิ หลี่จื้อ ถ้าคุณกล้าพูดอีกคำเดียวล่ะก็ ไสหัวไปนอนบนโซฟาเลยนะ!”
จีน
“真的?!”
ไทย
“จริงเหรอ?!”
จีน
李治双眼放光。
ไทย
หลี่จื้อตาเป็นประกาย
จีน
……
ไทย
…
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน