โตขึ้นฉันจะซื้อซิปทองคำให้เธอสักเส้น

Chinese

向一个才认识两天的女生提出周末一起回家，会不会太突兀？

Thai

การชวนเด็กผู้หญิงที่เพิ่งรู้จักกันแค่สองวันให้กลับบ้านด้วยกันช่วงสุดสัปดาห์ จะดูกะทันหันเกินไปหรือเปล่า?

Chinese

晚自习，李貌蹲在厕所，反复纠结这个问题。

Thai

ช่วงคาบเรียนรู้ด้วยตนเองตอนค่ำ หลี่เม่านั่งยองๆ อยู่ในห้องน้ำ พลางขบคิดปัญหานี้ซ้ำไปซ้ำมา

Chinese

突兀吗？

Thai

กะทันหันเหรอ?

Chinese

有些人，认识一个晚上就滚在一张床上，凹凸起来，他们都不突兀。

Thai

คนบางคนรู้จักกันแค่คืนเดียวก็ขึ้นเตียงไปนัวเนียกันแล้ว พวกเขายังไม่เห็นจะรู้สึกว่ากะทันหันเลย

Chinese

他只是和楚红玉一起回家，又不做什么坏事。

Thai

เขาแค่จะกลับบ้านกับฉู่หงอวี้ ไม่ได้จะไปทำเรื่องไม่ดีอะไรสักหน่อย

Chinese

左腿有点麻，李貌侧身，换右腿着力。

Thai

ขาซ้ายเริ่มเหน็บชา หลี่เม่าจึงเอียงตัว เปลี่ยนมาลงน้ำหนักที่ขาขวาแทน

Chinese

而且，同在一个班级三年，虽然他之前从没和楚红玉说过话，但有个词叫什么来着。

Thai

อีกอย่าง อยู่ห้องเดียวกันมาตั้งสามปี ถึงแม้เมื่อก่อนเขาจะไม่เคยคุยกับฉู่หงอวี้เลยก็เถอะ แต่มันมีคำว่าอะไรนะ

Chinese

神交已久。

Thai

รู้จักกันทางใจมานาน

Chinese

所以，也算相识三年。

Thai

เพราะฉะนั้น จะนับว่ารู้จักกันมาสามปีแล้วก็ได้

Chinese

那关心关心同学，去她家做客，这很合理。

Thai

งั้นการจะแสดงความห่วงใยเพื่อนร่วมห้อง ไปเที่ยวบ้านเธอสักหน่อย มันก็สมเหตุสมผลดีออก

Chinese

不过他没打算现在就和楚红玉提这件事。

Thai

ทว่าเขาไม่ได้กะจะพูดเรื่องนี้กับฉู่หงอวี้ในตอนนี้

Chinese

今天星期二，还有三天时间，再等等，万一有什么好机会。

Thai

วันนี้วันอังคาร ยังมีเวลาอีกสามวัน รอดูไปก่อน เผื่อจะมีโอกาสดีๆ อะไร

Chinese

好吧，其实他是没勇气提出来，想再拖一拖。

Thai

เอาเถอะ จริงๆ แล้วคือเขาไม่มีความกล้าพอที่จะเอ่ยปาก เลยอยากจะยื้อเวลาออกไปอีกสักหน่อย

Chinese

不过到时候要是实在没办法，大不了打直球。

Thai

แต่ถ้าถึงตอนนั้นแล้วไม่มีทางอื่นจริงๆ อย่างมากก็แค่ลุยตรงๆ ไปเลย

Chinese

就说为了庆祝俩人正式相识第五天，想去她家坐坐。

Thai

ก็แค่บอกว่า เพื่อเป็นการฉลองที่ทั้งสองคนรู้จักกันอย่างเป็นทางการครบวันที่ห้า เลยอยากไปนั่งเล่นที่บ้านเธอสักหน่อย

Chinese

反正那个家，他去定了。

Thai

ยังไงซะบ้านหลังนั้น เขาก็ต้องไปให้ได้

Chinese

至于会不会把楚红玉对自己的那点好感败光。

Thai

ส่วนเรื่องที่ว่ามันจะทำลายความรู้สึกดีๆ เล็กๆ น้อยๆ ที่ฉู่หงอวี้มีต่อเขาจนหมดสิ้นหรือไม่นั้น

Chinese

无所屌谓，救人最重要。

Thai

ช่างหัวมัน ช่วยคนสำคัญที่สุด

Chinese

那他害怕吗？

Thai

แล้วเขากลัวไหม?

Chinese

当然害怕！

Thai

แน่นอนว่าต้องกลัวสิ!

Chinese

这种事，换谁谁都会害怕。

Thai

เรื่องแบบนี้ ไม่ว่าใครเจอก็ต้องกลัวทั้งนั้น

Chinese

他不仅害怕，还犹豫。

Thai

เขาไม่เพียงแต่กลัว แต่ยังลังเลอีกด้วย

Chinese

有时候，“不救了吧。”这样的念头也会悄摸爬上心头。

Thai

บางครั้ง ความคิดทำนองว่า “ไม่ช่วยแล้วดีไหมนะ” ก็แอบผุดขึ้นมาในใจเงียบๆ

Chinese

但每当这时候，楚红玉的模样便会浮现在脑海。

Thai

แต่พอถึงตอนนั้น ใบหน้าของฉู่หงอวี้ก็จะผุดขึ้นมาในหัว

Chinese

他就又想着，算了，拼了！

Thai

เขาก็จะคิดขึ้นมาอีกว่า ช่างเถอะ ลุยให้สุดตัวไปเลย!

Chinese

胡思乱想了很多，李貌突然反应过来，他好像还不知道楚红玉周末回不回家……

Thai

คิดฟุ้งซ่านไปมากมาย จู่ๆ หลี่เม่าก็เพิ่งนึกขึ้นได้ว่า ตัวเองเหมือนจะยังไม่รู้เลยว่าสุดสัปดาห์นี้ฉู่หงอวี้จะกลับบ้านหรือเปล่า…

Chinese

两条腿轮换好几次，终于有点坚持不住。

Thai

สลับขาสองข้างไปมาตั้งหลายรอบ ในที่สุดก็เริ่มจะทนไม่ไหว

Chinese

掏纸，擦干净，起身，提裤子，洗手，一气呵成。

Thai

ล้วงกระดาษ เช็ดให้สะอาด ลุกขึ้น ดึงกางเกง ล้างมือ ทำทุกอย่างเสร็จสิ้นในรวดเดียว

Chinese

他前脚刚踏进班级，下课铃响了。

Thai

เท้าหน้าของเขาเพิ่งจะก้าวเข้าห้องเรียน เสียงกริ่งหมดคาบก็ดังขึ้น

Chinese

径直走向楚红玉，走到一半他又停下，嗅了嗅自己身上的味道，决定还是先出去散散味。

Thai

เขาเดินตรงไปยังฉู่หงอวี้ พอเดินไปได้ครึ่งทางก็หยุดชะงัก ดมกลิ่นบนตัวตัวเองดู แล้วตัดสินใจว่าออกไปผึ่งลมให้กลิ่นจางก่อนดีกว่า

Chinese

……

Thai

…

Chinese

下自习，李貌一如昨晚，跑步回家。

Thai

เลิกคาบเรียนรอบค่ำ หลี่เม่าก็วิ่งกลับบ้านเหมือนเมื่อคืน

Chinese

赵梅在李貌澡洗到一半的时候推开家门，比昨晚早点。

Thai

จ้าวเหมยเปิดประตูเข้าบ้านมาตอนที่หลี่เม่าอาบน้ำไปได้ครึ่งหนึ่ง พอดีว่าเร็วกว่าเมื่อคืนนิดหน่อย

Chinese

“爸呢？又在加班？”

Thai

“พ่อล่ะ? ทำโอทีอีกแล้วเหรอ?”

Chinese

李貌从卫生间出来，问他老妈。

Thai

หลี่เม่าเดินออกมาจากห้องน้ำ ถามแม่ของเขา

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

赵梅坐在餐桌旁，嘴里忙着嗦面条。

Thai

จ้าวเหมยนั่งอยู่ข้างโต๊ะอาหาร ในปากกำลังง่วนอยู่กับการซดบะหมี่

Chinese

李貌拉开椅子，坐到她对面，关心道：“他这样不行，太伤身体了，你劝他多休息休息呗。”

Thai

หลี่เม่าเลื่อนเก้าอี้ นั่งลงตรงข้ามเธอ แล้วเอ่ยด้วยความห่วงใย “พ่อทำแบบนี้ไม่ไหวนะ มันทำลายสุขภาพเกินไป แม่ช่วยเตือนให้พ่อพักผ่อนเยอะๆ หน่อยสิ”

Chinese

“还有你，天天晚上回来吃面条算怎么回事，忙到连吃饭的时间都没？”

Thai

“แล้วแม่ก็อีกคน พอกลับมาตอนดึกก็กินแต่บะหมี่ทุกวันมันใช้ได้ที่ไหนกัน ยุ่งจนไม่มีเวลากินข้าวเลยเหรอ?”

Chinese

赵梅诧异，又有点感动，把口中的面条咽下去，问：“你小子怎么突然关心起我们了？”

Thai

จ้าวเหมยประหลาดใจและรู้สึกซาบซึ้งอยู่บ้าง เธอกลืนบะหมี่ในปากลงคอแล้วถามว่า “เจ้าเด็กนี่ ทำไมจู่ๆ ถึงมาเป็นห่วงเป็นใยพวกเราได้ล่ะ?”

Chinese

“他是我爸，你是我妈，我当然关心你们！”

Thai

“เขาเป็นพ่อผม แม่ก็เป็นแม่ผม ผมก็ต้องเป็นห่วงพวกแม่อยู่แล้วสิ!”

Chinese

“那你之前干嘛去了，对新月比对我们都好。”赵梅想起这事就有点吃味。

Thai

“แล้วเมื่อก่อนล่ะ ดีกับซินเยว่มากกว่าพวกเราเสียอีก” จ้าวเหมยพอนึกถึงเรื่องนี้ก็รู้สึกน้อยใจอยู่นิดๆ

Chinese

李貌无言以对，因为那是事实。

Thai

หลี่เม่าพูดไม่ออก เพราะนั่นเป็นความจริง

Chinese

“你和新月吵架了？我看今早你没和她一起。”

Thai

“ทะเลาะกับซินเยว่มาเหรอ? เมื่อเช้าแม่เห็นลูกไม่ได้ไปด้วยกันกับเธอนี่”

Chinese

“你怎么知道？”

Thai

“แม่รู้ได้ไง?”

Chinese

“她都找到家里来了，我能不知道？”

Thai

“เธอตามมาหาถึงที่บ้านขนาดนั้น แม่จะไม่รู้ได้ยังไง?”

Chinese

李貌才知道还有这事，犹豫片刻，道：“我表白了……”

Thai

หลี่เม่าเพิ่งรู้ว่ามีเรื่องแบบนี้ด้วย เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งแล้วบอกว่า “ผมสารภาพรักไปแล้ว…”

Chinese

“她没答应？”赵梅情绪稳定，相对其他大多数家长，她算相当开明的那类。

Thai

“เธอไม่ตกลงเหรอ?” จ้าวเหมยอารมณ์คงที่ เมื่อเทียบกับผู้ปกครองส่วนใหญ่แล้ว เธอจัดว่าเป็นพวกที่เปิดกว้างมากทีเดียว

Chinese

李貌摇头。

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า

Chinese

“答应了？然后又吵架了？”

Thai

“ตกลงแล้ว? แล้วก็ทะเลาะกันอีกเหรอ?”

Chinese

“没答应，也没拒绝。”

Thai

“ไม่ตกลง แล้วก็ไม่ได้ปฏิเสธ”

Chinese

李貌把江新月“要学习”的措辞说了遍。

Thai

หลี่เม่าเล่าข้ออ้างเรื่อง ‘ต้องตั้งใจเรียน’ ของเจียงซินเยว่ให้ฟังรอบหนึ่ง

Chinese

赵梅沉默，这算什么？拒绝了又没拒绝？

Thai

จ้าวเหมยนิ่งเงียบ แบบนี้คืออะไรกัน? ปฏิเสธก็ไม่ใช่ ไม่ปฏิเสธก็ไม่เชิง?

Chinese

“那你……”她知道儿子有多喜欢江新月，有点担心。

Thai

“แล้วลูก…” เธอรู้ว่าลูกชายชอบเจียงซินเยว่มากแค่ไหน จึงอดเป็นห่วงไม่ได้

Chinese

“妈，我没事。”李貌笑笑，他当然不可能告诉老妈江新月未来怎样怎样，只能解释道：“我知道她不喜欢我，只是在吊着我。”

Thai

“แม่ ผมไม่เป็นไร” หลี่เม่ายิ้ม แน่นอนว่าเขาไม่มีทางบอกแม่เรื่องที่เจียงซินเยว่จะเป็นยังไงในอนาคต ได้แต่อธิบายไปว่า “ผมรู้ว่าเธอไม่ได้ชอบผม แค่กั๊กผมไว้เฉยๆ”

Chinese

“现在我也觉得她不值得我喜欢。”

Thai

“ตอนนี้ผมก็รู้สึกว่าเธอไม่คู่ควรให้ผมชอบแล้ว”

Chinese

“而且，还有很多重要的事等着我呢！”

Thai

“อีกอย่าง ยังมีเรื่องสำคัญอีกตั้งเยอะแยะรอผมอยู่นะ!”

Chinese

赵梅这会就是惊异了，儿子什么时候这么通透了，她又想起什么，问：“那早上她来找你又算怎么回事？”

Thai

คราวนี้จ้าวเหมยประหลาดใจจริงๆ ลูกชายคิดตกและมองโลกทะลุปรุโปร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เธอนึกอะไรขึ้นมาได้อีกจึงถาม “แล้วที่เมื่อเช้าเธอมาหาลูกมันหมายความว่าไงล่ะ?”

Chinese

“不知道。”李貌摇头，“我们这事不会影响你们大人之间的关系吧？”

Thai

“ไม่รู้สิ” หลี่เม่าส่ายหน้า “เรื่องของพวกเราคงไม่กระทบความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่ใช่ไหมครับ?”

Chinese

赵梅显然是没想到儿子会考虑到这事，想了想，“不会，这你不用担心。”

Thai

จ้าวเหมยคิดไม่ถึงจริงๆ ว่าลูกชายจะคำนึงถึงเรื่องนี้ด้วย เธอคิดครู่หนึ่ง “ไม่หรอก เรื่องนี้ลูกไม่ต้องกังวล”

Chinese

李貌点头，突然又道：“对了，妈，我打算搬到学校住。”

Thai

หลี่เม่าพยักหน้า จู่ๆ ก็พูดขึ้นอีก “จริงสิแม่ ผมกะว่าจะย้ายไปอยู่หอที่โรงเรียนนะ”

Chinese

赵梅疑惑看向他。

Thai

จ้าวเหมยมองเขาด้วยความสงสัย

Chinese

“最后几个月，我想好好学习，看能不能考个好大学。”

Thai

“ช่วงไม่กี่เดือนสุดท้ายนี้ ผมอยากจะตั้งใจอ่านหนังสือ ดูว่าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยดีๆ ได้ไหม”

Chinese

李貌话音刚落，就见赵梅突然放下筷子，起身走到他面前。

Thai

หลี่เม่าเพิ่งพูดจบ ก็เห็นจ้าวเหมยวางตะเกียบลงกะทันหัน ลุกขึ้นเดินมาตรงหน้าเขา

Chinese

伸手，捏住他右脸，使劲扯了扯，又揉了揉，反复几次，随后又不放心似的扯了扯左脸。

Thai

ยื่นมือออกไป บีบแก้มขวาของเขา ดึงแรงๆ แล้วก็ขยี้ไปมาซ้ำอยู่หลายรอบ จากนั้นเหมือนยังไม่แน่ใจจึงดึงแก้มซ้ายอีกที

Chinese

“疼疼疼。”

Thai

“เจ็บๆๆ”

Chinese

“妈，你干嘛？”

Thai

“แม่ ทำอะไรเนี่ย?”

Chinese

李貌不满叫道。

Thai

หลี่เม่าร้องโวยวายด้วยความไม่พอใจ

Chinese

“我看是不是冒牌货。”赵梅松手，重新回去坐下，“受打击了？突然变这么懂事。”

Thai

“แม่ดูซิว่าเป็นตัวปลอมหรือเปล่า” จ้าวเหมยปล่อยมือแล้วเดินกลับไปนั่งลงตามเดิม “โดนกระทบกระเทือนจิตใจมารึไง? จู่ๆ ถึงได้รู้ความขึ้นมาขนาดนี้”

Chinese

“没，就是想通了，再说我以前就很懂事好吧。”

Thai

“เปล่าสักหน่อย ก็แค่คิดได้ อีกอย่างเมื่อก่อนผมก็รู้ความอยู่แล้วเถอะ”

Chinese

“那倒是。”赵梅似是回忆起什么，嘴角不自觉微微翘起。

Thai

“นั่นก็จริง” จ้าวเหมยคล้ายกำลังนึกถึงความหลัง มุมปากยกยิ้มขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

Chinese

李貌瞅着他妈高兴的模样，心里有点不是滋味。

Thai

หลี่เม่ามองท่าทางมีความสุขของแม่ ในใจก็รู้สึกสะท้อนใจอยู่บ้าง

Chinese

“想什么呢，这么开心。”他问。

Thai

“คิดอะไรอยู่เหรอ ถึงได้มีความสุขขนาดนี้” เขาถาม

Chinese

“想你小时候的事。”赵梅心情很好，兴致很高，“我记得有次我们一家人一起看电视，上面正好放的是黄金广告。”

Thai

“คิดถึงเรื่องของลูกตอนเด็กๆ น่ะ” จ้าวเหมยอารมณ์ดีและมีชีวิตชีวามาก “แม่จำได้ว่ามีครั้งหนึ่ง ครอบครัวพวกเรานั่งดูทีวีด้วยกัน ในนั้นกำลังฉายโฆษณาทองคำพอดี”

Chinese

“我就跟你爸说，让他什么时候给我买一条黄金项链。”

Thai

“แม่ก็เลยบอกพ่อว่า ให้หาเวลาซื้อสร้อยคอทองคำให้แม่สักเส้น”

Chinese

“结果你爸还没说话，你就在我怀里指着电视对我说：‘我长大给你买一条黄金拉链！’”

Thai

“ผลคือพ่อยังไม่ทันได้พูดอะไร ลูกที่อยู่ในอ้อมอกแม่ก็ชี้ไปที่ทีวีแล้วพูดกับแม่ว่า ‘โตขึ้นผมจะซื้อซิปทองคำให้แม่เส้นหนึ่ง!’”

Chinese

“话都说不清楚，还拉链。”

Thai

“พูดยังไม่ชัดแท้ๆ ยังจะซิปอีก”

Chinese

赵梅回忆往事，笑的很幸福。

Thai

จ้าวเหมยหวนนึกถึงอดีต ยิ้มอย่างมีความสุข

Chinese

“我一点印象都没。”李貌摸了摸脑门，有点羞涩。

Thai

“ผมจำไม่ได้เลยสักนิด” หลี่เม่าลูบหน้าผาก รู้สึกเขินอายเล็กน้อย

Chinese

“你那时候太小了，好像才刚学会说话。”

Thai

“ตอนนั้นลูกยังเด็กมาก เหมือนจะเพิ่งหัดพูดได้เอง”

Chinese

“小孩子，长得太快了，你一转眼就已经长成个小大人了。”

Thai

“เด็กเนี่ย โตไวกันจริงๆ แปบเดียวลูกก็โตเป็นผู้ใหญ่ตัวน้อยแล้ว”

Chinese

“还有一次……”

Thai

“แล้วยังมีอีกครั้งนะ…”

Chinese

母子二人聊了不少关于李貌小时候的趣事。

Thai

สองแม่ลูกคุยเรื่องสนุกๆ ในวัยเด็กของหลี่เม่ากันตั้งมากมาย

Chinese

最后还是赵梅眼看时间不早了，才把李貌赶回房间睡觉。

Thai

ในที่สุดก็เป็นจ้าวเหมยที่เห็นว่าดึกมากแล้ว จึงไล่หลี่เม่ากลับเข้าห้องไปนอน

Chinese

至于住宿的事，赵梅自然也答应下来。

Thai

ส่วนเรื่องอยู่หอพัก จ้าวเหมยก็ตอบตกลงอย่างไม่ต้องสงสัย

Chinese

……

Thai

…

Chinese

夜，月光从窗户偷偷钻进屋内。

Thai

ยามค่ำคืน แสงจันทร์แอบลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาในห้อง

Chinese

赵梅靠在床头，和丈夫聊着晚上的事。

Thai

จ้าวเหมยพิงหัวเตียง คุยกับสามีถึงเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนี้

Chinese

“怎么样，儿子是不是不一样了？”

Thai

“เป็นไงบ้าง ลูกชายดูเปลี่ยนไปใช่ไหมล่ะ?”

Chinese

“还不如说你的宝贝儿子又回来了。”李貌他爸李治道。

Thai

“พูดว่าลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของคุณกลับมาแล้วยังจะถูกกว่าอีก” หลี่จื้อ พ่อของหลี่เม่ากล่าว

Chinese

“好像还真是！”赵梅想了想，又道：“以前我就不看好他和新月那丫头，现在倒好，他自己想通了。”

Thai

“เหมือนจะจริงนะ!” จ้าวเหมยคิดดูแล้วพูดต่อ “แต่ก่อนฉันก็ไม่ค่อยเห็นดีเห็นงามเรื่องเขากับแม่หนูซินเยว่อยู่แล้ว ตอนนี้ก็ดี เขาคิดได้ด้วยตัวเอง”

Chinese

“你说，他以前那样是不是和新月有关系？”

Thai

“คุณว่า เมื่อก่อนที่เขาเป็นแบบนั้นเกี่ยวกับซินเยว่หรือเปล่า?”

Chinese

“有关系，但也不全怪新月吧，他自己也有点问题。”李治明白妻子什么意思。

Thai

“เกี่ยวสิ แต่ก็โทษซินเยว่ไปทั้งหมดไม่ได้หรอก ตัวเขาเองก็มีปัญหาอยู่เหมือนกัน” หลี่จื้อเข้าใจความหมายของภรรยา

Chinese

“他哪有问题？”赵梅目光不善。

Thai

“เขามีปัญหาตรงไหน?” จ้าวเหมยมองด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

Chinese

“他对待感情，说好听点，那叫痴，说不好听点，就叫现在流行那词，舔狗。”

Thai

“วิธีที่เขาปฏิบัติต่อความรัก พูดให้ดูดีก็คือคลั่งรัก แต่ถ้าพูดให้ฟังไม่เข้าหูก็เรียกว่าคำที่ฮิตกันตอนนี้ นั่นคือหมาเลีย”

Chinese

“呸，合着我儿子深情也有错？”

Thai

“ถุย สรุปว่าลูกชายฉันรักจริงก็ผิดด้วยเหรอ?”

Chinese

“深情当然没错，但他得自己把控那个度，你看他以前，为了感情，学习都不顾，说他两句，不听就算了，还顶嘴……”

Thai

“รักจริงน่ะไม่ผิดหรอก แต่เขาต้องรู้จักควบคุมความพอดีด้วย คุณดูเมื่อก่อนสิ เพื่อความรักแล้วการเรียนก็ไม่เอา เตือนสักสองสามคำ ไม่ฟังไม่พอยังจะเถียงคำไม่ตกฟากอีก…”

Chinese

“那新月那丫头还吊着他呢！”赵梅声音稍大，“不喜欢就不喜欢，还什么要学习，暂时不谈恋爱，你听这是人话嘛。”

Thai

“แล้วแม่หนูซินเยว่นั่นยังกั๊กเขาไว้อีกนะ!” จ้าวเหมยขึ้นเสียงดังขึ้นเล็กน้อย “ไม่ชอบก็บอกไม่ชอบสิ ยังจะมาบอกว่าต้องตั้งใจเรียน ชั่วคราวนี้ไม่ขอมีความรัก คุณฟังดูสิว่านี่มันภาษาคนหรือเปล่า”

Chinese

“这确实有点过分，但……”

Thai

“เรื่องนี้ก็เกินไปจริงๆ นั่นแหละ แต่ว่า…”

Chinese

“但个屁，李治你再敢多说一句，就给老娘滚到沙发上睡去！”

Thai

“แต่บ้าน่ะสิ หลี่จื้อ ถ้าคุณกล้าพูดอีกคำเดียวล่ะก็ ไสหัวไปนอนบนโซฟาเลยนะ!”

Chinese

“真的？！”

Thai

“จริงเหรอ?!”

Chinese

李治双眼放光。

Thai

หลี่จื้อตาเป็นประกาย

Chinese

……

Thai

…