อาหารค่ำวันส่งท้ายปีเก่า (1 / 1)

Chinese

垃圾袋扔掉，毛巾就好解决了。

Thai

ทิ้งถุงขยะไปแล้ว ผ้าขนหนูก็จัดการได้ง่ายขึ้น

Chinese

毕竟，毛巾原本就应该是湿的。

Thai

อย่างไรเสีย เดิมทีผ้าขนหนูก็ควรจะเปียกอยู่แล้ว

Chinese

起床简单吃了个早饭，李貌和大玉去胡颖家把胡颖接出来。

Thai

ตื่นนอนแล้วกินมื้อเช้าง่ายๆ หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็ไปรับหูอิ่งที่บ้านของหูอิ่งออกมา

Chinese

小丫头穿着件粉红色的袄子，袖口戴着套袖。

Thai

เด็กหญิงตัวน้อยสวมเสื้อนวมสีชมพู ที่ข้อมือสวมปลอกแขนกันเปื้อนไว้

Chinese

自从有了大玉这个模范，胡颖爷爷奶奶清晰的明白了成绩好能赚钱、能有出息的道理，就对胡颖好了很多。

Thai

นับตั้งแต่มีต้าอวี้เป็นแบบอย่าง ปู่ย่าของหูอิ่งก็เข้าใจอย่างถ่องแท้ถึงหลักการที่ว่าผลการเรียนดีจะหาเงินได้และมีอนาคตที่ดี จึงทำดีต่อหูอิ่งขึ้นมาก

Chinese

把这边的春联贴好，四人一起去隔壁村子。

Thai

พอติดชุนเหลียนฝั่งนี้เสร็จ ทั้งสี่คนก็พากันไปหมู่บ้านข้างเคียง

Chinese

虽然现在回来过年的人不多，但乡下过年终究比平时热闹一些，已经有不少户人家的大门上贴上了崭新的春联，偶尔还能看到几个孩子在放擦炮。

Thai

แม้ว่าตอนนี้คนกลับมาฉลองปีใหม่จะไม่มากนัก แต่การฉลองปีใหม่ในชนบทอย่างไรก็คึกคักกว่าปกติอยู่บ้าง ประตูใหญ่ของหลายบ้านเริ่มติดชุนเหลียนแผ่นใหม่เอี่ยมแล้ว และยังเห็นเด็กสองสามคนกำลังจุดประทัดเสียดสีเล่นอยู่เป็นระยะ

Chinese

路上，李貌想抱抱金哥暖暖手，结果它死活不愿意，圆圆的眼睛里仿佛盛满了怒火。

Thai

ระหว่างทาง หลี่เม่าอยากจะอุ้มจินเกอมาอุ่นมือสักหน่อย ทว่ามันกลับไม่ยอมท่าเดียว ในดวงตากลมโตนั้นราวกับเต็มไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธ

Chinese

李貌不知道，昨晚他和大玉激战的时候，金哥就在他们床下。

Thai

หลี่เม่าไม่รู้เลยว่า เมื่อคืนตอนที่เขากับต้าอวี้เปิดศึกดุเดือดกันอยู่นั้น จินเกอก็อยู่ใต้เตียงของพวกเขานี่เอง

Chinese

听着大玉哼哼唧唧那么长时间，金哥是以为李貌欺负了它妈。

Thai

พอได้ยินเสียงต้าอวี้ครางกระเส่าอยู่นานขนาดนั้น จินเกอจึงคิดว่าหลี่เม่ารังแกแม่ของมัน

Chinese

晃悠到李貌家的二层小楼，赵梅和李治竟然还没醒。

Thai

เดินทอดน่องมาถึงตึกสองชั้นบ้านของหลี่เม่า จ้าวเหมยกับหลี่จื้อกลับยังไม่ตื่น

Chinese

李貌有钥匙，没打扰他们，和大玉一起把买的菜和肉拿出来清洗。

Thai

หลี่เม่ามีกุญแจ จึงไม่ได้รบกวนพวกเขา และเอาผักกับเนื้อที่ซื้อมาออกมาล้างทำความสะอาดพร้อมกับต้าอวี้

Chinese

这边没接自来水，得去旁边的井边。

Thai

ที่นี่ไม่ได้ต่อน้ำประปา ต้องไปที่ข้างบ่อน้ำข้างๆ

Chinese

李貌以水太冷这个理由把大玉和夏奶奶她们撵走了。他没忘记大玉对井有阴影，而且冬天洗菜是真的冻手。

Thai

หลี่เม่าเอาเหตุผลที่ว่าน้ำเย็นเกินไปมาไล่ต้าอวี้กับย่าเซี่ยและคนอื่นๆ ออกไป เขาไม่ได้ลืมว่าต้าอวี้มีปมฝังใจกับบ่อน้ำ อีกทั้งการล้างผักในฤดูหนาวมันก็เย็นเฉียบจนมือชาจริงๆ

Chinese

大玉没办法，领着胡颖去贴春联。

Thai

ต้าอวี้ไม่มีทางเลือก จึงพาหูอิ่งไปติดชุนเหลียน

Chinese

至于夏奶奶，李貌拎了个板凳让她坐着，什么事都没让她干。

Thai

ส่วนย่าเซี่ยนั้น หลี่เม่ายกเก้าอี้ม้านั่งตัวหนึ่งมาให้เธอนั่ง และไม่ยอมให้เธอทำอะไรเลยสักอย่าง

Chinese

菜洗到一半的时候，赵梅容光焕发从楼上下来。

Thai

พอล้างผักไปได้ครึ่งหนึ่ง จ้าวเหมยก็เดินหน้าตาสดใสเปล่งปลั่งลงมาจากชั้นบน

Chinese

她看了看儿子，又瞅了瞅女儿，把他们一顿好夸才去洗漱。

Thai

เธอมองดูลูกชาย แล้วเหลือบมองลูกสาว เอ่ยปากชื่นชมพวกเขายกใหญ่ก่อนจะไปล้างหน้าแปรงฟัน

Chinese

李治是扶着腰出门的，结果刚出门就看到了在给隔壁小貌房间贴春联的大玉和胡颖，以及屁颠颠跟在大玉身后的金哥。

Thai

หลี่จื้อเอามือพยุงเอวเดินออกมาจากห้อง ผลคือเพิ่งพ้นประตูมาก็เห็นต้าอวี้กับหูอิ่งกำลังติดชุนเหลียนให้ห้องของเสี่ยวเม่าที่อยู่ข้างๆ รวมถึงจินเกอที่เดินกระดิกก้นตามหลังต้าอวี้ต้อยๆ

Chinese

“咳！”

Thai

“แค่ก!”

Chinese

李治咳嗽一声，脸上的疲惫瞬间收敛，微微蹙眉，“小貌呢，他在干嘛，怎么不跟你们一起贴？”

Thai

หลี่จื้อกระแอมไอเสียงหนึ่ง สีหน้าเหนื่อยล้าพลันหดหายไป ขมวดคิ้วเล็กน้อย “เสี่ยวเม่าล่ะ เขาทำอะไรอยู่ ทำไมไม่มาช่วยพวกเธอติด?”

Chinese

“爸。”大玉喊了一声，然后轻手轻脚继续贴春联，“小貌在洗菜。”

Thai

“พ่อ” ต้าอวี้ส่งเสียงเรียก แล้วค่อยๆ แปะชุนเหลียนต่ออย่างเบามือ “เสี่ยวเม่ากำลังล้างผักอยู่”

Chinese

“这样啊！我先去洗漱。”李治故作淡定的下楼。

Thai

“อย่างนั้นเหรอ! พ่อไปล้างหน้าแปรงฟันก่อนนะ” หลี่จื้อแสร้งทำเป็นสุขุมแล้วเดินลงบันไดไป

Chinese

胡颖等李治走远才小声问大玉：“姐姐，李叔叔怎么了，是生病了吗？”

Thai

หูอิ่งรอจนหลี่จื้อเดินไปไกลแล้วจึงกระซิบถามต้าอวี้ “พี่สาว คุณอาหลี่เป็นอะไรไปเหรอ ป่วยหรือเปล่า?”

Chinese

大玉终于崩不住了，小脸浮现一层红晕。

Thai

ในที่สุดต้าอวี้ก็เก็บทรงไม่อยู่ ใบหน้าเล็กๆ ปรากฏรอยแดงระเรื่อชั้นหนึ่ง

Chinese

要是以前，她什么不懂的话，刚才有可能也会呆呼呼这么问李治一句。

Thai

หากเป็นเมื่อก่อน ตอนที่เธอยังไม่ประสีประสาอะไร เมื่อกี้ก็อาจจะเอ่ยถามหลี่จื้ออย่างซื่อบื้อไปแบบนั้นประโยคหนึ่งเหมือนกัน

Chinese

可是，自从跟小貌干过坏事，她哪儿还不懂那是怎么回事。

Thai

ทว่านับตั้งแต่ทำเรื่องไม่ดีไม่งามกับเสี่ยวเม่า มีหรือที่เธอจะไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น

Chinese

一想到赵梅和……

Thai

พอคิดถึงจ้าวเหมยกับ…

Chinese

大玉沉吟好半晌，才勉强找到个跟胡颖解释的理由。

Thai

ต้าอวี้ครุ่นคิดอยู่นานสองนาน ถึงได้ฝืนหาเหตุผลมาอธิบายให้หูอิ่งฟังได้

Chinese

“你李叔叔是回来睡不习惯，不是生病了。”

Thai

“คุณอาหลี่ของเธอกลับมาแล้วนอนไม่ค่อยชิน ไม่ได้ป่วยหรอก”

Chinese

李治洗漱完，开车跟夏奶奶回去了一趟，把夏奶奶提前炸的圆子之类的运了过来。

Thai

พอหลี่จื้อล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ก็ขับรถพาย่าเซี่ยกลับไปที่บ้านรอบหนึ่ง ขนพวกมีทบอลทอดที่ย่าเซี่ยทอดเตรียมไว้ล่วงหน้ามาที่นี่

Chinese

中午几人简单吃了点，年夜饭一般下午很早就会开吃，得给肚皮留点空间。

Thai

มื้อเที่ยงทุกคนกินอะไรง่ายๆ มื้อส่งท้ายปีเก่าโดยทั่วไปช่วงบ่ายแก่ๆ ก็เริ่มกินกันแล้ว จึงต้องเผื่อท้องไว้สักหน่อย

Chinese

赵梅见李貌和大玉两个人完全可以应付得来年夜饭，就应儿女的要求好好休息。

Thai

จ้าวเหมยเห็นว่าหลี่เม่ากับต้าอวี้สองคนรับมือกับมื้อค่ำส่งท้ายปีเก่าได้สบายมาก จึงยอมพักผ่อนให้เต็มที่ตามความต้องการของลูกๆ

Chinese

期间，她跟李治去买了副羽毛球拍，在家门口玩了起来。

Thai

ระหว่างนั้น เธอไปซื้อไม้แบดมินตันมาคู่หนึ่งกับหลี่จื้อ แล้วเริ่มเล่นกันที่หน้าประตูบ้าน

Chinese

胡颖还跟赵梅打了几拍，不过下午一点左右的时候她就想回家了，说是要回去帮爷爷奶奶忙活。

Thai

หูอิ่งยังไปตีโต้กับจ้าวเหมยอยู่สองสามลูก แต่พอถึงช่วงประมาณบ่ายโมงเธอก็อยากกลับบ้านแล้ว บอกว่าจะกลับไปช่วยปู่ย่าตระเตรียมงาน

Chinese

临走前，大玉把早给胡颖准备好的新衣服拿给她。

Thai

ก่อนไป ต้าอวี้เอาชุดใหม่ที่เตรียมไว้ให้หูอิ่งตั้งแต่แรกมามอบให้เธอ

Chinese

胡颖哭的稀里哗啦的。

Thai

หูอิ่งร้องไห้โฮน้ำตานองหน้า

Chinese

夏奶奶和赵梅又拿了好些年货给她，约定好晚上吃过年夜饭一起出来放烟花，李治开车把胡颖送了回去，直至快吃饭才回来。

Thai

ย่าเซี่ยกับจ้าวเหมยยังหยิบของกินของใช้สำหรับปีใหม่อีกหลายอย่างให้เธอ พร้อมนัดแนะกันว่าตอนค่ำกินมื้อส่งท้ายปีเก่าเสร็จแล้วค่อยออกมาจุดพลุดอกไม้ไฟด้วยกัน หลี่จื้อขับรถไปส่งหูอิ่งกลับบ้าน กระทั่งใกล้เวลาจะกินข้าวถึงได้กลับมา

Chinese

“怎么去那么久？”赵梅好奇问。

Thai

“ทำไมไปนานจัง?” จ้าวเหมยถามด้วยความสงสัย

Chinese

“跟她爷爷奶奶聊了会。”李治道。

Thai

“คุยกับปู่ย่าของเธอพักหนึ่งน่ะ” หลี่จื้อบอก

Chinese

赵梅没再多问。

Thai

จ้าวเหมยไม่ได้ถามอะไรต่อ

Chinese

谁也不知道李治跟胡颖爷爷奶奶聊了些什么。

Thai

ไม่มีใครรู้ว่าหลี่จื้อคุยอะไรกับปู่ย่าของหูอิ่ง

Chinese

菜一样样上桌，村子四面八方已经开始陆陆续续响起鞭炮声。

Thai

อาหารทยอยขึ้นโต๊ะทีละอย่าง รอบทิศในหมู่บ้านเริ่มมีเสียงประทัดดังขึ้นอย่างต่อเนื่องแล้ว

Chinese

待最后一道菜出锅，李治把烟花和爆竹在家门口摆好，和李貌各自点燃一根烟，先点烟花，然后是鞭炮。

Thai

ครั้นอาหารจานสุดท้ายยกออกจากกระทะ หลี่จื้อก็จัดวางพลุดอกไม้ไฟและประทัดไว้ที่หน้าประตูบ้านเรียบร้อย จุดบุหรี่ขึ้นคนละมวนกับหลี่เม่า จุดดอกไม้ไฟก่อน แล้วจึงตามด้วยประทัด

Chinese

大玉躲在家里，门外白烟滚滚，红屑飞舞，火药味钻进鼻子里，尽管捂着耳朵，可还是阻挡不了那震天的响声。

Thai

ต้าอวี้หลบอยู่ในบ้าน นอกประตูควันสีขาวพวยพุ่ง เศษกระดาษสีแดงปลิวว่อน กลิ่นดินปืนลอยแตะจมูก แม้จะเอามือปิดหูไว้ แต่ก็ยังมิอาจกั้นเสียงที่ดังกึกก้องสะเทือนฟ้าดินได้

Chinese

看着那个从门外朝自己小跑过来的人，她从未这么满足过。

Thai

เมื่อมองดูคนที่กำลังวิ่งเหยาะๆ จากนอกประตูตรงมาหาตนเอง เธอก็ไม่เคยรู้สึกอิ่มเอมใจเช่นนี้มาก่อน

Chinese

去年，在那个土房子里，只有她和奶奶孤零零两个人，只放了一挂小鞭，两三道菜。

Thai

ปีก่อน ในบ้านดินหลังนั้น มีเพียงเธอกับย่าสองคนอย่างโดดเดี่ยว จุดประทัดเส้นเล็กเพียงสายเดียว มีกับข้าวแค่สองสามอย่าง

Chinese

今年，在小貌家里，有奶奶，有爸妈，有她最最爱的小貌，外面鞭炮震天响，桌上满满当当。

Thai

ปีนี้ ในบ้านของเสี่ยวเม่า มีย่า มีพ่อแม่ มีเสี่ยวเม่าคนที่เธอรักที่สุด ข้างนอกเสียงประทัดดังก้องฟ้า บนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยกับข้าวละลานตา

Chinese

去年的她，压根想不到今年的自己会这么幸福。

Thai

ตัวเธอในปีก่อน คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ว่าตัวเองในปีนี้จะมีความสุขได้ถึงเพียงนี้

Chinese

今年的她，告诉自己要珍惜这来之不易的一切。

Thai

ตัวเธอในปีนี้ บอกกับตนเองว่าจะต้องทะนุถนอมทุกสิ่งทุกอย่างที่ได้มาอย่างยากลำบากนี้ไว้

Chinese

眼看小貌来到自己面前，伸出双手盖在自己捂着耳朵的手上，大玉没有害羞，直勾勾盯着他，然后，垫脚勇敢的在男朋友嘴唇上啄了一口。

Thai

เมื่อเห็นเสี่ยวเม่ามาหยุดอยู่ตรงหน้า ยื่นมือทั้งสองข้างมากุมทับมือที่ปิดหูของเธอไว้ ต้าอวี้ไม่เขินอาย จ้องมองเขาเขม็ง จากนั้นก็เขย่งปลายเท้าจุ๊บลงบนริมฝีปากของแฟนหนุ่มอย่างกล้าหาญ

Chinese

“你怎么耍流氓非礼我啊！”李貌大声笑道。

Thai

“ทำไมเธอถึงทำรุ่มร่ามลวนลามฉันล่ะ!” หลี่เม่าหัวเราะเสียงดัง

Chinese

声音被鞭炮声掩盖，不远处的奶奶和赵梅没听见，但大玉听见了。

Thai

เสียงถูกเสียงประทัดกลบ ย่าและจ้าวเหมยที่อยู่ไม่ไกลจึงไม่ได้ยิน แต่ต้าอวี้ได้ยิน

Chinese

她很激动，很大声，并且很霸气的道：“小貌哥哥你是我的，我想怎么非礼就怎么非礼，想怎么耍流氓就怎么耍流氓！”

Thai

เธอตื่นเต้นมาก ตะโกนเสียงดัง และเอ่ยอย่างเอาแต่ใจสุดๆ ว่า “พี่เสี่ยวเม่า นายเป็นของฉัน ฉันอยากจะลวนลามยังไงก็ลวนลาม อยากจะทำรุ่มร่ามยังไงก็ทำรุ่มร่าม!”

Chinese

大玉话说完就愣住了。

Thai

ต้าอวี้พูดจบก็ชะงักงัน

Chinese

就在她刚刚开口的刹那，她明显察觉到，外面的鞭炮声骤然停止，只有烟花还在空中炸响，不过噪音已经很小。

Thai

ในชั่วขณะที่เธอเพิ่งอ้าปากพูดนั้น เธอสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจนว่า เสียงประทัดด้านนอกหยุดลงกะทันหัน เหลือเพียงดอกไม้ไฟที่ยังระเบิดเสียงดังบนท้องฟ้า ทว่าเสียงรบกวนก็เบาลงมากแล้ว

Chinese

可当她意识到这点的时候已经晚了，那些话被她一股脑大声说了出来。

Thai

แต่พอเธอตระหนักถึงเรื่องนี้ก็สายเกินไปเสียแล้ว คำพูดเหล่านั้นถูกเธอโพล่งออกมาเสียงดังจนหมดเปลือก

Chinese

大玉不敢扭头，奶奶和爸妈肯定跟面前的小貌一样，在吃惊的看着自己，她抿抿嘴，垂下头，一张小脸红的快要滴血。

Thai

ต้าอวี้ไม่กล้าหันศีรษะไปมอง ย่ากับพ่อแม่ต้องกำลังมองดูเธอด้วยความตกตะลึงเหมือนเสี่ยวเม่าที่อยู่ตรงหน้าแน่ๆ เธอเม้มปาก ก้มหน้าลง ใบหน้าเล็กๆ แดงก่ำจนแทบจะคั้นเลือดออกมาได้

Chinese

李貌眨眨眼，突然握着大玉的小手捂住自己耳朵，大声道：

Thai

หลี่เม่ากะพริบตา จู่ๆ ก็กุมมือเล็กๆ ของต้าอวี้มาปิดหูตัวเองไว้ แล้วตะโกนเสียงดัง

Chinese

“龟龟你也是我的，我想怎么非礼就怎么非礼，想怎么耍流氓就怎么耍流氓！”

Thai

“กุยกุย เธอก็เป็นของฉันเหมือนกัน ฉันอยากจะลวนลามยังไงก็ลวนลาม อยากจะทำรุ่มร่ามยังไงก็ทำรุ่มร่าม!”

Chinese

大玉闻言，呆呆的抬起头，看见小貌那双深情注视着自己的眼眸，她的心都快融化了。

Thai

เมื่อต้าอวี้ได้ยินเช่นนั้นก็เงยหน้าขึ้นอย่างเหม่อลอย มองเห็นดวงตาคู่นั้นของเสี่ยวเม่าที่กำลังจ้องมองเธออย่างลึกซึ้ง หัวใจของเธอก็แทบจะละลาย

Chinese

那三个观众对视一眼，全都一脸姨母笑。

Thai

ผู้ชมทั้งสามสบตากัน ต่างเผยรอยยิ้มเอ็นดูเต็มใบหน้า

Chinese

只有金哥在不满的“喵喵”叫唤着。

Thai

มีเพียงจินเกอที่ร้อง “เหมียวๆ” ออกมาอย่างไม่พอใจ

Chinese

“好了，别腻歪了，吃饭。”赵梅拍了拍李貌后背。

Thai

“เอาละ เลิกหวานเลี่ยนกันได้แล้ว กินข้าว” จ้าวเหมยตบหลังหลี่เม่าเบาๆ

Chinese

李治把门关上。

Thai

หลี่จื้อปิดประตู

Chinese

四方桌，四条长凳，夏奶奶坐上席，李治在左，赵梅在右，李貌和大玉并排坐在下席。

Thai

โต๊ะสี่เหลี่ยม ม้านั่งยาวสี่ตัว ย่าเซี่ยนั่งที่นั่งประธาน หลี่จื้ออยู่ทางซ้าย จ้าวเหมยอยู่ทางขวา หลี่เม่ากับต้าอวี้นั่งเคียงข้างกันที่นั่งฝั่งตรงข้าม

Chinese

“来，开吃，中午没吃饱，都有点饿了。”

Thai

“มา เริ่มกินกันเถอะ ตอนเที่ยงกินไม่อิ่ม หิวกันหมดแล้ว”

Chinese

动筷子后，由于李貌刚才来了那么一下，大玉很快就从尴尬中走出来。

Thai

หลังจากลงมือจับตะเกียบ ด้วยความที่หลี่เม่าเพิ่งทำแบบนั้นไปเมื่อครู่ ต้าอวี้จึงหลุดพ้นจากความกระอักกระอ่วนใจได้อย่างรวดเร็ว

Chinese

夏奶奶、赵梅和大玉三人喝的是饮料。

Thai

ย่าเซี่ย จ้าวเหมย และต้าอวี้ ทั้งสามคนดื่มเครื่องดื่ม

Chinese

李治开了一瓶白酒，看着李貌：“陪我喝点？”

Thai

หลี่จื้อเปิดเหล้าขาวขวดหนึ่ง มองดูหลี่เม่า “ดื่มเป็นเพื่อนพ่อสักหน่อยไหม?”

Chinese

“喝点！”

Thai

“ดื่มครับ!”

Chinese

“别喝多了。”赵梅叮嘱。

Thai

“อย่าดื่มเยอะเกินไปล่ะ” จ้าวเหมยกำชับ

Chinese

大玉抿抿嘴，有些纠结。

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก รู้สึกสับสนลังเลอยู่บ้าง

Chinese

她知道酒喝多了不好，可，她又有点希望小貌喝醉。

Thai

เธอรู้ว่าดื่มเหล้ามากไปไม่ดี ทว่าเธอกลับหวังลึกๆ อยากให้เสี่ยวเม่าเมา

Chinese

因为，只有小貌喝醉了，她才能再问点关于小貌前世的事……

Thai

เพราะว่ามีเพียงตอนที่เสี่ยวเม่าเมาเท่านั้น เธอถึงจะถามเรื่องราวเกี่ยวกับชาติก่อนของเสี่ยวเม่าได้อีก…