ไปหยางเฉิงด้วยกันเถอะ (1 / 1)

Chinese

“你们干嘛，你们干嘛，这还有人住呢！”

Thai

“พวกคุณจะทำอะไร พวกคุณจะทำอะไร เตียงนี้ยังมีคนพักอยู่นะ!”

Chinese

孙妈跑上前，坐到了床上，张开双手阻挡护士。

Thai

แม่ของซุนฟู่กุ้ยวิ่งถลาเข้าไป นั่งลงบนเตียง กางสองแขนขวางพยาบาลไว้

Chinese

“那你们把住院费交一下。”

Thai

“งั้นพวกคุณก็ไปจ่ายค่ารักษาพยาบาลสิ”

Chinese

孙妈一怔，忙不迭拿出手机。

Thai

แม่ของซุนฟู่กุ้ยชะงัก รีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาอย่างลนลาน

Chinese

“好，我交，我交！”

Thai

“ได้ ฉันจ่าย ฉันจ่าย!”

Chinese

然后，看着里面的余额，孙妈忽的沉默下来。

Thai

จากนั้น พอมองดูยอดเงินคงเหลือข้างใน แม่ของซุนฟู่กุ้ยก็เงียบงันลงกะทันหัน

Chinese

护士摇摇头，就要继续收拾床铺。

Thai

พยาบาลส่ายหน้า แล้วเตรียมจะเก็บเตียงต่อ

Chinese

孙妈猛的拉住护士的胳膊。

Thai

แม่ของซุนฟู่กุ้ยคว้าแขนพยาบาลไว้แน่น

Chinese

“医生，再宽限两天，就两天，我们很快就能把钱凑出来了！我，我给你跪下了。”

Thai

“คุณหมอ ผัดผ่อนให้อีกสักสองวันเถอะนะ แค่สองวันเท่านั้น พวกเราจะรีบหาเงินมาจ่ายให้ได้เร็วๆ นี้! ฉัน…ฉันกราบล่ะนะ”

Chinese

“妈！”

Thai

“แม่!”

Chinese

孙富贵一个跨步上前，扶住了老妈。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยก้าวพรวดเข้าไป พยุงแม่ไว้

Chinese

“富贵，放开我，你放开我……”

Thai

“ฟู่กุ้ย ปล่อยแม่ ปล่อยแม่สิ…”

Chinese

孙富贵看着失魂落魄的老妈，又看了看刚才被赶出去的泪眼朦胧的妹妹，死死咬着牙，没让眼泪流下来。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยมองแม่ที่สิ้นหวังไร้สติ แล้วหันไปมองน้องสาวที่เพิ่งถูกพาออกไปข้างนอกซึ่งมีน้ำตาคลอเบ้า เขากัดฟันแน่น ไม่ยอมให้น้ำตาไหลออกมา

Chinese

他看向面前的这个护士，涩声道：

Thai

เขามองพยาบาลตรงหน้า เอ่ยด้วยน้ำเสียงแหบพร่าว่า:

Chinese

“可以等一下嘛，一小会就好。”

Thai

“ช่วยรอสักครู่ได้ไหมครับ แป๊บเดียวเท่านั้น”

Chinese

护士稍微抬了抬下巴。

Thai

พยาบาลเชิดคางขึ้นเล็กน้อย

Chinese

孙富贵扶着老妈在床边坐下，自己摸出手机，去外面拨通了电话。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยพยุงแม่ให้นั่งลงข้างเตียง ส่วนตัวเองควักโทรศัพท์มือถือออกมา เดินออกไปโทรศัพท์ข้างนอก

Chinese

“喂，富贵。”

Thai

“ฮัลโหล ฟู่กุ้ย”

Chinese

孙富贵闻着医院消毒水的味道，看着四周或躺或被搀扶或坐轮椅的病人，话在嘴边徘徊了好几次才说出口：

Thai

ซุนฟู่กุ้ยได้กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อของโรงพยาบาล มองดูคนไข้รอบตัวที่บ้างก็นอน บ้างก็มีคนพยุง บ้างก็นั่งวีลแชร์ คำพูดวนเวียนอยู่ที่ริมฝีปากอยู่หลายครั้งกว่าจะเอ่ยออกมาได้:

Chinese

“貌子，帮帮我……”

Thai

“ไอ้เม่า ช่วยฉันด้วย…”

Chinese

忐忑、紧张和害怕并没有持续多久，那边几乎是在一瞬间给出了回答。

Thai

ความกระวนกระวายใจ ความตึงเครียด และความหวาดกลัวอยู่ได้ไม่นาน ปลายสายก็ตอบกลับมาแทบจะในชั่วพริบตา

Chinese

“好！”

Thai

“ได้!”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

“好！”

Thai

“ได้!”

Chinese

雨很大，风在怒吼，面前的女生头发还在滴着水。

Thai

ฝนตกหนักมาก ลมพัดหวีดหวิวอย่างบ้าคลั่ง เส้นผมของเด็กสาวตรงหน้ายังคงมีหยดน้ำหยดลงมา

Chinese

“在那之前，你可以跟我说说发生了什么嘛。”李貌尽管已经知道了，但还是这么提了一句。

Thai

“ก่อนหน้านั้น นายเล่าให้ฉันฟังหน่อยได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น” หลี่เม่าแม้จะรู้อยู่แล้ว แต่ก็ยังเอ่ยถามไปแบบนั้น

Chinese

“我，我妹妹生病了，现在在住院……”

Thai

“ฉัน…น้องสาวฉันป่วย ตอนนี้กำลังนอนโรงพยาบาลอยู่…”

Chinese

李貌没问“你要我怎么帮你”这种蠢话，直接问道：

Thai

หลี่เม่าไม่ได้ถามคำพูดโง่ๆ อย่าง “นายอยากให้ฉันช่วยยังไง” แต่ถามตรงๆ:

Chinese

“缺多少？”

Thai

“ขาดเท่าไหร่”

Chinese

“五……三千……”

Thai

“ห้า…สามพัน…”

Chinese

李貌有些纳闷，怎么这么少，难不成自己猜错了？

Thai

หลี่เม่ารู้สึกแปลกใจอยู่บ้าง ทำไมน้อยขนาดนี้ หรือว่าตัวเองจะเดาผิด?

Chinese

他想了想，试探着问：

Thai

เขาคิดดูแล้ว จึงลองถามหยั่งเชิง:

Chinese

“住院费？”

Thai

“ค่ารักษาพยาบาลเหรอ”

Chinese

“嗯……”

Thai

“อืม…”

Chinese

“你们现在在哪家医院？”

Thai

“ตอนนี้พวกนายอยู่ที่โรงพยาบาลไหน”

Chinese

“中山一院。”

Thai

“โรงพยาบาลจงซาน 1”

Chinese

孙富贵说完，又急忙补充：“我没骗你，我可以跟你打视频，这钱我以后一定还……”

Thai

ซุนฟู่กุ้ยพูดจบ ก็รีบเสริมอย่างร้อนรน “ฉันไม่ได้โกหกนายนะ ฉันเปิดกล้องวิดีโอคอลให้นายดูได้เลย เงินก้อนนี้วันหน้าฉันจะคืนให้อย่างแน่นอน…”

Chinese

原本就敏感的孙富贵，不知道经历了什么，好像更敏感了。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยที่เดิมทีก็เป็นคนคิดมากอ่อนไหวง่ายอยู่แล้ว ไม่รู้ว่าไปเจออะไรมา ถึงได้ดูเปราะบางอ่อนไหวขึ้นกว่าเดิมอีก

Chinese

李貌意识到自己的问题有点多，忙道：

Thai

หลี่เม่าตระหนักได้ว่าตัวเองถามคำถามมากเกินไป จึงรีบพูด:

Chinese

“我不是这个意思，行，那就先这样，我给你转过去。”

Thai

“ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้น เอาละ งั้นเอาตามนี้ก่อน เดี๋ยวฉันโอนไปให้”

Chinese

“谢谢！谢谢！谢谢！”孙富贵连说三声谢谢。

Thai

“ขอบใจนะ! ขอบใจนะ! ขอบใจนะ!” ซุนฟู่กุ้ยกล่าวคำขอบคุณติดต่อกันสามครั้ง

Chinese

李貌刚挂断电话，就听对面的女生道：“用我的。”

Thai

หลี่เม่าเพิ่งจะวางสาย ก็ได้ยินเด็กสาวตรงหน้าพูดขึ้น “ใช้ของฉันเถอะ”

Chinese

李貌看看她，点了点头，刚想问她盒子里面有多少钱，手机就收到了一笔转账。

Thai

หลี่เม่ามองเธอแล้วพยักหน้า พลางกำลังจะถามว่าในกล่องมีเงินเท่าไหร่ โทรศัพท์มือถือก็ได้รับการแจ้งเตือนเงินโอนเข้า

Chinese

1358.67元。

Thai

1,358.67 หยวน

Chinese

看着小数点后面的数字，李貌沉默半晌。

Thai

พอมองตัวเลขหลังจุดทศนิยม หลี่เม่าก็นิ่งเงียบไปครู่ใหญ่

Chinese

“你留点吃饭用吧。”

Thai

“เธอเก็บไว้กินข้าวบ้างเถอะ”

Chinese

“不用，我饭卡里还剩下一点。”

Thai

“ไม่ต้องหรอก ในบัตรโรงอาหารของฉันยังเหลืออยู่อีกนิดหน่อย”

Chinese

女生抹了抹额头上的湿发，催促道：“他现在应该很急，你快把钱转给他吧。”

Thai

เด็กสาวปาดผมเปียกชื้นบนหน้าผาก พลางเร่งเร้า “ตอนนี้เขาคงกำลังรีบมาก นายรีบโอนเงินไปให้เขาเถอะ”

Chinese

“好了。”

Thai

“เรียบร้อยแล้ว”

Chinese

李貌操作一番，把转账记录给她看了一下，然后道：“他只要了五千，多了的我会退给你。”

Thai

หลี่เม่ากดจัดการโทรศัพท์อยู่ครู่หนึ่ง แล้วยื่นหลักฐานการโอนเงินให้เธอดู จากนั้นจึงพูดว่า “เขาขอแค่ห้าพัน ส่วนที่เกินมาฉันจะโอนคืนให้เธอ”

Chinese

女生一怔：

Thai

เด็กสาวชะงักไป:

Chinese

“我的钱加起来没五千，多出来的谢谢你了。”

Thai

“เงินของฉันรวมกันแล้วยังไม่ถึงห้าพันเลย ที่เกินมาต้องขอบคุณนายมากนะ”

Chinese

李貌摇摇头。

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า

Chinese

女生这时指了指李貌手上的铁盒子。

Thai

ตอนนี้เด็กสาวชี้ไปที่กล่องเหล็กในมือของหลี่เม่า

Chinese

“盒子不用可以还给我嘛？”

Thai

“ถ้าไม่ใช้กล่องแล้ว ช่วยคืนให้ฉันได้ไหม”

Chinese

“可以，改天我把东西拿出来，找个时间还给你。”

Thai

“ได้สิ วันหลังฉันเอาของข้างในออกมาแล้ว จะหาเวลาเอามาคืนให้เธอ”

Chinese

“好，那……没事我先走了，拜拜。”

Thai

“อื้ม งั้น…ไม่มีอะไรแล้วฉันไปก่อนนะ บ๊ายบาย”

Chinese

李貌看着外面的大雨：“要不等雨小一点再走？”

Thai

หลี่เม่ามองสายฝนหนักหน่วงข้างนอก “หรือจะรอให้ฝนซาลงหน่อยค่อยไปดีไหม”

Chinese

“反正都这样了，索性早点回去洗个澡。”

Thai

“ยังไงก็เปียกขนาดนี้แล้ว สู้รีบกลับไปอาบน้ำแต่เนิ่นๆ ดีกว่า”

Chinese

“那，拜拜。”

Thai

“งั้น บ๊ายบาย”

Chinese

“孙富贵有什么事，还得麻烦你告诉我一声。”

Thai

“ถ้าซุนฟู่กุ้ยมีเรื่องอะไรอีก คงต้องรบกวนนายช่วยบอกฉันด้วยนะ”

Chinese

“没问题。”

Thai

“ไม่มีปัญหา”

Chinese

女生转身。

Thai

เด็กสาวหมุนตัวกลับ

Chinese

“等等！”

Thai

“เดี๋ยวก่อน!”

Chinese

这时，后面传来楚红玉的声音。

Thai

ตอนนั้นเอง ด้านหลังก็มีเสียงของฉู่หงอวี้ดังขึ้น

Chinese

李貌扭头，看了看女朋友，又瞅了瞅她手上的那把伞，浅笑了起来。

Thai

หลี่เม่าหันศีรษะไปมองแฟนสาว แล้วชำเลืองมองร่มในมือของเธอ ก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆ

Chinese

大玉走到女生身边，伸出左手拿起对方的左手，把雨伞塞到她手上，然后又夺过她右手那把上翻坏掉的伞，细细收好，最后递还给她。

Thai

ต้าอวี้เดินมาข้างกายเด็กสาว ยื่นมือซ้ายไปจับมือซ้ายของอีกฝ่าย ยัดร่มใส่มือเธอ จากนั้นก็ดึงร่มที่พังจนหงายพับในมือขวาของเธอมา พับเก็บอย่างประณีตเรียบร้อย แล้วจึงยื่นส่งคืนให้

Chinese

“风大，回去慢慢走，不要跑，容易摔倒。”

Thai

“ลมแรงนะ ขากลับค่อยๆ เดิน อย่าวิ่งล่ะ เดี๋ยวจะล้มเอาได้ง่ายๆ”

Chinese

女生低头瞅了瞅手上的坏伞和好伞，然后抬起头，愣愣看着面前这个漂亮的不像话的女生。

Thai

เด็กสาวก้มมองร่มที่พังกับร่มที่ดีในมือ แล้วเงยหน้าขึ้น มองเด็กสาวตรงหน้าที่สวยจนเกินคำบรรยายด้วยความอึ้งงัน

Chinese

良久后，她展颜一笑。

Thai

เนิ่นนานผ่านไป เธอก็คลี่รอยยิ้มออกมา

Chinese

“好！”

Thai

“อื้ม!”

Chinese

李貌牵住大玉的小手，两人站在图书馆门口目送她远去。

Thai

หลี่เม่าจับมือน้อยๆ ของต้าอวี้ ทั้งสองคนยืนอยู่ที่หน้าประตูห้องสมุดมองส่งเธอเดินจากไปไกล

Chinese

“孙富贵找了个好女朋友。”

Thai

“ซุนฟู่กุ้ยได้แฟนที่ดีคนหนึ่งเลยนะ”

Chinese

李貌把刚才的事和大玉讲述了一遍。

Thai

หลี่เม่าเล่าเรื่องเมื่อครู่ให้ต้าอวี้ฟังรอบหนึ่ง

Chinese

“嗯嗯。”

Thai

“อืมๆ”

Chinese

大玉听完，认同的点了点头，然后瞥了眼男朋友手上拿着的小盒子：“小貌，你接下来打算怎么做？”

Thai

ต้าอวี้ฟังจบก็พยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นจึงเหลือบมองกล่องเล็กๆ ในมือของแฟนหนุ่ม “เสี่ยวเม่า นายวางแผนจะทำยังไงต่อไปเหรอ”

Chinese

“接下来啊，我决定去一趟羊城。”

Thai

“ต่อไปเหรอ ฉันตัดสินใจจะไปหยางเฉิงสักรอบน่ะ”

Chinese

富贵既然都开口了，李貌肯定是要帮到底的。那么一笔钱，冒然给富贵，他家里人也不会放心，所以还是去一趟比较好。

Thai

ในเมื่อฟู่กุ้ยเอ่ยปากแล้ว หลี่เม่าย่อมต้องช่วยให้ถึงที่สุด เงินก้อนใหญ่ขนาดนั้น ขืนผลีผลามให้ฟู่กุ้ยไป ครอบครัวของเขาก็คงไม่สบายใจอยู่ดี ดังนั้นไปเองสักรอบน่าจะดีกว่า

Chinese

至于这个铁盒子，当然也是交给富贵了。

Thai

ส่วนกล่องเหล็กใบนี้ ย่อมต้องส่งมอบให้ฟู่กุ้ยแน่นอน

Chinese

李貌可见不得“默默付出对方却不知情”这种戏码。

Thai

หลี่เม่าทนดูฉากละครประเภท “ยอมเสียสละเงียบๆ แต่อีกฝ่ายกลับไม่รับรู้” แบบนี้ไม่ได้หรอก

Chinese

大玉一愣，随后轻轻点了点头，捏了捏男朋友的手掌。

Thai

ต้าอวี้ชะงักไป จากนั้นจึงพยักหน้าเบาๆ บีบฝ่ามือของแฟนหนุ่มเบาๆ

Chinese

“我等你回来。”

Thai

“ฉันจะรอนายกลับมานะ”

Chinese

又要和男朋友分开，尽管很不舍，可她知道分寸。

Thai

ต้องแยกจากแฟนหนุ่มอีกแล้ว ถึงแม้จะอาลัยอาวรณ์มากเพียงใด แต่เธอก็รู้กาลเทศะ

Chinese

“等我回来？”

Thai

“รอกลับมาเหรอ”

Chinese

李貌纳闷，侧头看着大玉：“等我回来干嘛？你不跟我一起？”

Thai

หลี่เม่าแปลกใจ เอียงคอมองต้าอวี้ “จะรอฉันกลับมาทำไม เธอไม่ไปด้วยกันกับฉันเหรอ”

Chinese

大玉怔怔的眨了眨眼。

Thai

ต้าอวี้กะพริบตาปริบๆ อย่างงุนงง

Chinese

“我，我可以去嘛。”

Thai

“ฉัน…ฉันไปได้ด้วยเหรอ”

Chinese

“为什么不能去？你不想去？”

Thai

“ทำไมจะไปไม่ได้ล่ะ เธอไม่อยากไปเหรอ”

Chinese

“才不是！才不是！”

Thai

“ไม่ใช่สักหน่อย! ไม่ใช่สักหน่อย!”

Chinese

大玉抿嘴笑了起来：“我要去！”

Thai

ต้าอวี้เม้มปากยิ้มร่า “ฉันจะไป!”

Chinese

李貌曾答应过大玉，以后无论去哪儿都带着她。既然说了，那么李貌就会做到。

Thai

หลี่เม่าเคยสัญญากับต้าอวี้ไว้ว่า หลังจากนี้ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็จะพาเธอไปด้วยเสมอ ในเมื่อพูดแล้ว หลี่เม่าก็จะทำให้ได้

Chinese

“买票吧，下午我们就走。”

Thai

“ซื้อตั๋วเถอะ บ่ายนี้พวกเราก็ออกเดินทางกันเลย”

Chinese

“好！”

Thai

“ได้!”

Chinese

“回去找张琳她们借把伞，我们现在去找导员和老师请假。”

Thai

“กลับไปยืมร่มจากพวกจางหลินสักคัน ตอนนี้พวกเราไปหาอาจารย์ที่ปรึกษากับอาจารย์เพื่อขอลาหยุดกัน”

Chinese

大玉打开购票软件。

Thai

ต้าอวี้เปิดแอปพลิเคชันจองตั๋ว

Chinese

高铁要六个小时，飞机两个小时。她果断选择了前者。

Thai

รถไฟความเร็วสูงใช้เวลาหกชั่วโมง เครื่องบินใช้เวลาสองชั่วโมง เธอเลือกอย่างแรกอย่างไม่ลังเล

Chinese

请假很顺利，理由正当，再加上两人平时的表现，导员和老师很轻易的应允了。

Thai

การขอลาหยุดเป็นไปอย่างราบรื่นมาก ด้วยเหตุผลที่สมควร ประกอบกับความประพฤติตามปกติของทั้งสองคน อาจารย์ที่ปรึกษาและอาจารย์จึงอนุมัติให้อย่างง่ายดาย

Chinese

中午在食堂吃完午饭，李貌回了一趟宿舍。

Thai

หลังจากกินมื้อเที่ยงที่โรงอาหารตอนกลางวันเสร็จ หลี่เม่าก็กลับไปที่หอพักรอบหนึ่ง

Chinese

黄海涛和陈光都在。

Thai

หวงไห่เทากับเฉินกวงต่างก็อยู่กันพร้อมหน้า

Chinese

两人各自坐在自己的桌子旁，吸溜着一桶泡面。

Thai

ทั้งสองคนต่างนั่งอยู่ที่โต๊ะของตัวเอง กำลังซดบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปคนละถ้วยเสียงดังซู้ดซ้าด

Chinese

李貌走过去拍了拍他们的肩膀。

Thai

หลี่เม่าเดินเข้าไปตบบ่าของพวกเขา

Chinese

“我准备去趟羊城，你们有什么需要我做的吗？”

Thai

“ฉันเตรียมจะไปหยางเฉิงสักรอบ พวกนายมีอะไรอยากให้ฉันช่วยทำไหม”

Chinese

“卧……咳咳咳！”

Thai

“เชี่… แค่กๆๆ!”

Chinese

黄海涛差点没被呛死。

Thai

หวงไห่เทาเกือบจะสำลักตาย

Chinese

陈光咬断泡面，问：“富贵找你了？”

Thai

เฉินกวงกัดเส้นบะหมี่ขาด แล้วถาม “ฟู่กุ้ยติดต่อหานายแล้วเหรอ”

Chinese

李貌点点头。

Thai

หลี่เม่าพยักหน้า

Chinese

“靠，这段时间憋死我了，一直想帮点忙，可……”

Thai

“บ้าเอ๊ย ช่วงนี้ฉันอึดอัดแทบตาย อยากจะช่วยอะไรบ้างมาตลอด แต่ว่า…”

Chinese

黄海涛话没说完，但大家都知道他的意思。

Thai

หวงไห่เทาพูดยังไม่ทันจบ แต่ทุกคนก็เข้าใจความหมายของเขาดี

Chinese

“这段时间我省了点钱，一点心意。”

Thai

“ช่วงนี้ฉันประหยัดเงินมาได้นิดหน่อย ถือเป็นน้ำใจเล็กๆ น้อยๆ”

Chinese

“我也想去羊城看看富贵。”

Thai

“ฉันเองก็อยากไปหาฟู่กุ้ยที่หยางเฉิงเหมือนกัน”

Chinese

“算了吧，来回车费都一千多了，有这钱还不如借给富贵。”

Thai

“ช่างเถอะ ค่าเดินทางไปกลับก็ตั้งพันกว่าแล้ว มีเงินตรงนี้เอาไปให้ฟู่กุ้ยยืมยังดีกว่า”

Chinese

“貌子，这事就交给你了。”

Thai

“ไอ้เม่า เรื่องนี้คงต้องฝากนายแล้วล่ะ”

Chinese

李貌笑了笑：

Thai

หลี่เม่ายิ้มบางๆ:

Chinese

“一起吧！”

Thai

“ไปด้วยกันสิ!”

Chinese

“啥？”黄海涛和陈光疑惑看着他。

Thai

“หา?” หวงไห่เทากับเฉินกวงมองเขาอย่างสงสัย

Chinese

“我们一起去羊城吧。”

Thai

“พวกเราไปด้วยกันที่หยางเฉิงเถอะ”