พรุ่งนี้พวกคุณไม่ต้องมาแล้ว

Chinese

后面还有斗舞之类的活动，这些跟李貌等人无关，他们早早退场。

Thai

หลังจากนั้นยังมีกิจกรรมประชันเต้นและอื่นๆ อีก แต่สิ่งเหล่านี้ไม่เกี่ยวกับพวกหลี่เม่า พวกเขาจึงออกจากงานกันแต่เนิ่นๆ

Chinese

在多功能厅门口，碰巧遇见了项阳一行人，寒暄一会，大家浩浩荡荡往校外而去。

Thai

ที่หน้าประตูห้องอเนกประสงค์ บังเอิญเจอกับพวกเซี่ยงหยาง ทักทายกันครู่หนึ่ง ทุกคนก็พากันเดินออกจากมหาวิทยาลัยไปด้วยกันอย่างคึกคัก

Chinese

时间已经有点晚，一行人找了家烧烤店，吃吃喝喝。

Thai

เวลาก็ค่อนข้างดึกแล้ว ทุกคนจึงหาร้านปิ้งย่างร้านหนึ่ง นั่งกินดื่มกัน

Chinese

何雨苗跟个没事人一样，和大家说说笑笑。

Thai

เหอยวี่เหมียวทำตัวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น พูดคุยหัวเราะกับทุกคน

Chinese

鉴于陈光在场，李貌和大玉也都装作无事发生。

Thai

เมื่อเห็นแก่เฉินกวงที่อยู่ที่นี่ด้วย หลี่เม่ากับต้าอวี้จึงแกล้งทำเป็นไม่มีอะไรเกิดขึ้นเช่นกัน

Chinese

聚餐结束后，桌上还有不少烤串没吃完。

Thai

พอกินเสร็จ บนโต๊ะยังมีเนื้อเสียบไม้ย่างเหลืออยู่อีกไม่น้อย

Chinese

“我去拿打包盒。”大玉和杨晓倩同时道。

Thai

“ฉันไปเอากล่องใส่อาหารนะ” ต้าอวี้และหยางเสี่ยวเชี่ยนพูดขึ้นมาพร้อมกัน

Chinese

二女都是一愣，看着彼此笑了起来，然后手挽着手一起去拿了几个打包盒回来。

Thai

สองสาวชะงักไปเล็กน้อย มองหน้ากันแล้วหัวเราะ จากนั้นก็ควงแขนกันไปหยิบกล่องใส่อาหารกลับมาสองสามใบ

Chinese

女生之间的友谊有时就是这么简单。

Thai

มิตรภาพระหว่างผู้หญิงบางครั้งก็เรียบง่ายเช่นนี้เอง

Chinese

“红玉，年糕你要吗？”

Thai

“หงอวี้ เธอเอาเหนียนเกาไหม”

Chinese

“一人一串吧。”

Thai

“คนละไม้ละกัน”

Chinese

“我要素鸡！”张琳插嘴。

Thai

“ฉันเอาไก่เจ!” จางหลินแทรกขึ้นมา

Chinese

“火腿肠给我留一根。”赵思妤也道。

Thai

“เหลือไส้กรอกให้ฉันไม้หนึ่งด้วย” จ้าวซืออวี๋ก็พูดขึ้นมาเช่นกัน

Chinese

几个女生瞬间打成一片，唯独何雨苗落不下不脸面开口。

Thai

สาวๆ ทั้งหลายสนิทสนมกลมเกลียวกันในพริบตา มีเพียงเหอยวี่เหมียวคนเดียวที่ละวางทิฐิไม่ลงจนไม่กล้าเอ่ยปาก

Chinese

李貌瞥了眼杨晓倩，突然有点明白孙富贵为什么会喜欢她了。

Thai

หลี่เม่าเหลือบมองหยางเสี่ยวเชี่ยน พลันเข้าใจขึ้นมาบ้างว่าทำไมซุนฟู่กุ้ยถึงชอบเธอ

Chinese

你疯狂迷恋的人，是你最想成为的人。

Thai

คนที่คุณหลงใหลคลั่งไคล้ คือคนที่คุณอยากเป็นมากที่สุด

Chinese

杨晓倩这种家庭条件同样不怎么好的女生，身上看不到自卑，反而为人处事非常大方。

Thai

ผู้หญิงที่ฐานะทางบ้านไม่ค่อยดีเช่นเดียวกันอย่างหยางเสี่ยวเชี่ยน บนตัวเธอกลับมองไม่เห็นความต่ำต้อยด้อยค่า ตรงกันข้ามกลับวางตัวและปฏิบัติต่อผู้อื่นอย่างใจกว้างและเปิดเผยมาก

Chinese

这个样子，正是孙富贵一直想成为的。

Thai

ท่าทางแบบนี้ คือสิ่งที่ซุนฟู่กุ้ยอยากจะเป็นมาโดยตลอด

Chinese

那，自己和大玉呢？

Thai

แล้ว ตัวเขากับต้าอวี้ล่ะ

Chinese

大玉想成为自己？自己也想成为大玉？

Thai

ต้าอวี้อยากเป็นเขา? ตัวเขาเองก็อยากเป็นต้าอวี้งั้นเหรอ?

Chinese

回去的路上，李貌一直在思考这个问题。

Thai

ระหว่างทางขากลับ หลี่เม่าครุ่นคิดถึงปัญหานี้มาตลอด

Chinese

进入校门，大玉把打包的烧烤交给张琳和赵思妤带回去，她则拉着李貌慢悠悠逛起了校园。

Thai

พอเดินเข้าประตูมหาวิทยาลัย ต้าอวี้ก็ส่งของปิ้งย่างที่ห่อกลับให้จางหลินกับจ้าวซืออวี๋ถือกลับไป ส่วนเธอก็จูงมือหลี่เม่าเดินเล่นในมหาวิทยาลัยอย่างเอื่อยเฉื่อย

Chinese

“小貌，在想什么呢？”大玉好奇问。

Thai

“เสี่ยวเม่า คิดอะไรอยู่เหรอ” ต้าอวี้ถามอย่างสงสัย

Chinese

李貌把想的问题跟大玉讲述了一遍。

Thai

หลี่เม่าเล่าเรื่องที่เขากำลังคิดอยู่ให้ต้าอวี้ฟังรอบหนึ่ง

Chinese

大玉稍作思考，很快就给出了答案。

Thai

ต้าอวี้คิดเล็กน้อย ก่อนจะให้คำตอบออกมาอย่างรวดเร็ว

Chinese

“对，我想成为你，想成为和小貌一样勇敢的人！”

Thai

“ใช่ ฉันอยากเป็นนาย อยากเป็นคนที่กล้าหาญเหมือนกับเสี่ยวเม่า!”

Chinese

“勇敢？”

Thai

“กล้าหาญ?”

Chinese

“对啊！”

Thai

“ใช่สิ!”

Chinese

大玉牵着李貌的手，大幅度摇摆着。

Thai

ต้าอวี้จับมือหลี่เม่าแล้วแกว่งไปมาเป็นวงกว้าง

Chinese

“无论是救人，还是敢于和陌生人交流，我都觉着你好勇敢……”

Thai

“ไม่ว่าจะเรื่องช่วยคน หรือความกล้าที่จะพูดคุยกับคนแปลกหน้า ฉันก็รู้สึกว่านายกล้าหาญมากเลย…”

Chinese

“别，龟龟，你还是别成为我了，救人那种危险的事你还是不要去做比较好。”

Thai

“อย่าเลย กุยกุย เธออย่าเป็นฉันเลยดีกว่า เรื่องอันตรายอย่างการช่วยคนแบบนั้น เธออย่าไปทำเลยจะดีกว่า”

Chinese

李貌连忙说道，说完又继续补充：“其实我现在已经不勇敢了，再让我去做那种事，我一定会犹豫……”

Thai

หลี่เม่ารีบพูด พอพูดจบก็เสริมต่ออีกว่า “ความจริงตอนนี้ฉันไม่ได้กล้าหาญแล้ว ถ้าให้ฉันไปทำเรื่องแบบนั้นอีก ฉันจะต้องลังเลแน่นอน…”

Chinese

“我知道，因为你有了我这个温柔乡嘛。”

Thai

“ฉันรู้ เพราะนายมีดินแดนแห่งความอ่อนหวานอย่างฉันแล้วนี่นา”

Chinese

大玉顿住脚步，蹦跶到李貌面前柔情似水看着他：“小貌你这么想我就放心了，毕竟，我不想你冒任何风险。”

Thai

ต้าอวี้หยุดฝีเท้า กระโดดดึ๋งๆ มาตรงหน้าหลี่เม่า มองเขาด้วยแววตาอ่อนหวานปานสายน้ำ “เสี่ยวเม่า นายคิดแบบนี้ฉันก็วางใจแล้วล่ะ ถึงยังไง ฉันก็ไม่อยากให้นายต้องเสี่ยงอันตรายใดๆ ทั้งนั้น”

Chinese

“另外，其实敢于承认自己不勇敢了，也是一种勇敢呢。”

Thai

“อีกอย่าง ความจริงการกล้ายอมรับว่าตัวเองไม่ได้กล้าหาญแล้ว ก็ถือเป็นความกล้าหาญอย่างหนึ่งเหมือนกันนะ”

Chinese

“龟龟你再这么夸我，我都快不好意思了。”李貌牵着她的手继续往前走。

Thai

“กุยกุย ถ้าเธอชมฉันแบบนี้อีก ฉันจะเขินจนทำตัวไม่ถูกแล้วนะ” หลี่เม่าจูงมือเธอเดินต่อไปข้างหน้า

Chinese

“嘻嘻，小貌，你呢？也想成为我？”大玉走路蹦蹦跳跳的，像只月下的精灵。

Thai

“ฮิๆ เสี่ยวเม่า แล้วนายล่ะ อยากเป็นฉันด้วยไหม” ต้าอวี้เดินกระโดดโลดเต้นราวกับภูตพรายใต้แสงจันทร์

Chinese

李貌想到了以前那个总是沉默寡言的大玉。

Thai

หลี่เม่านึกถึงต้าอวี้ที่มักจะเงียบขรึมไม่ค่อยพูดจาในอดีต

Chinese

他点了点头：“嗯……”

Thai

เขาพยักหน้า “อืม…”

Chinese

“成为怎样的我？”大玉期待问。

Thai

“เป็นฉันแบบไหนเหรอ” ต้าอวี้ถามอย่างคาดหวัง

Chinese

“坚韧。”

Thai

“เข้มแข็งอดทน”

Chinese

“坚韧？”

Thai

“เข้มแข็งอดทน?”

Chinese

“对，虽然龟龟你小时候受过很多苦，可你从来没抱怨过一句。跟我说起以前的事，也只是平平淡淡的讲述，没有自怨自艾。

Thai

“ใช่ แม้ว่ากุยกุยตอนเด็กๆ เธอจะลำบากมามาก แต่เธอก็ไม่เคยบ่นเลยสักคำ เวลาเล่าเรื่องในอดีตให้ฉันฟัง ก็เล่าอย่างราบเรียบเป็นปกติ ไม่ได้ตัดพ้อต่อว่าตัวเองเลย

Chinese

换个人处在你的境地，轻点可能就不学好，自暴自弃了，重点可能会产生轻生的念头。

Thai

ถ้าเปลี่ยนเป็นคนอื่นมาตกอยู่ในสถานการณ์เดียวกับเธอ อย่างเบาก็อาจจะไม่เอาถ่าน ปล่อยเนื้อปล่อยตัวไปตามยถากรรม อย่างหนักก็อาจจะคิดสั้นไปแล้ว

Chinese

可是你并没有，你好好的上了高中，而且成绩还很好。”

Thai

แต่เธอไม่ได้เป็นอย่างนั้น เธอเรียนมัธยมปลายมาได้เป็นอย่างดี แถมผลการเรียนยังดีมากด้วย”

Chinese

李貌一口气说了很多。

Thai

หลี่เม่าพูดรวดเดียวออกมาเสียยืดยาว

Chinese

大玉眨眨眼：“原来我这么厉害啊。”

Thai

ต้าอวี้กะพริบตาปริบๆ “ที่แท้ฉันก็เก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย”

Chinese

随后她好奇问：“小貌，你不坚韧吗？”

Thai

จากนั้นเธอก็ถามอย่างสงสัย “เสี่ยวเม่า นายไม่เข้มแข็งอดทนเหรอ”

Chinese

李貌想起了前世被辞退的那段时间，摇了摇头。

Thai

หลี่เม่านึกถึงช่วงเวลาในชาติก่อนที่ตนถูกไล่ออก จึงส่ายหน้า

Chinese

大玉又蹦跶到李貌面前，然后紧紧抱住了他：“那，我们一起努力成为彼此。”

Thai

ต้าอวี้กระโดดดึ๋งๆ มาตรงหน้าหลี่เม่าอีกครั้ง แล้วกอดเขาไว้แน่น “งั้น พวกเรามาพยายามเป็นกันและกันด้วยกันนะ”

Chinese

李貌伸手环住她柔软的腰肢。

Thai

หลี่เม่ายื่นมือไปโอบเอวนุ่มนิ่มของเธอ

Chinese

“嗯！成为彼此。”

Thai

“อืม! เป็นกันและกัน”

Chinese

他们踩着落叶，相拥的身影印在昏黄的灯光里。

Thai

พวกเขาเหยียบใบไม้ร่วง เงาร่างที่กอดกันแนบแน่นทอดยาวอยู่ใต้แสงไฟสลัวสีเหลืองนวล

Chinese

下一秒，大玉抬起头。

Thai

วินาทีถัดมา ต้าอวี้ก็เงยหน้าขึ้น

Chinese

“这个话题到此结束，下一个议题，我吃醋还没好，小貌你哄哄我好不好。”

Thai

“หัวข้อนี้จบแค่นี้ วาระถัดไป ฉันยังหายหึงไม่สนิทเลย เสี่ยวเม่า นายช่วยง้อฉันหน่อยได้ไหม”

Chinese

李貌怔了一瞬。

Thai

หลี่เม่าชะงักไปชั่วครู่

Chinese

“怎么哄？”

Thai

“ง้อยังไงล่ะ”

Chinese

“你看着办！”

Thai

“แล้วแต่นายเลย!”

Chinese

“看着办啊……”

Thai

“แล้วแต่ฉันเหรอ…”

Chinese

李貌一只手捧住大玉的小脸，低头吻了下去。

Thai

หลี่เม่าใช้มือข้างหนึ่งประคองใบหน้าเล็กของต้าอวี้ แล้วก้มหน้าลงไปจุมพิต

Chinese

良久后，他问：“现在好了没？”

Thai

เนิ่นนานหลังจากนั้น เขาจึงถามว่า “ตอนนี้หายหรือยัง”

Chinese

大玉小脸通红，都快站不稳了，却还是道：“还差一点点……”

Thai

ใบหน้าเล็กๆ ของต้าอวี้แดงก่ำ แทบจะยืนไม่อยู่ แต่ก็ยังพูดว่า “ยังขาดไปอีกนิดหน่อย…”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

翌日，李貌生日。

Thai

วันรุ่งขึ้น เป็นวันเกิดของหลี่เม่า

Chinese

宿舍几个人保持了传统，没有出去吃饭，而是跟之前一样，偷摸准备一个蛋糕，然后在宿舍胡闹了一番。

Thai

คนในห้องพักยังคงรักษาธรรมเนียมเดิมไว้ ไม่ได้ออกไปกินข้าวด้านนอก แต่แอบเตรียมเค้กไว้ก้อนหนึ่งเหมือนเมื่อก่อน แล้วก็เอะอะเฮฮากันในห้องพักยกใหญ่

Chinese

陈光、黄海涛和孙富贵今年的生日都是这般过的。

Thai

วันเกิดของเฉินกวง หวงไห่เทา และซุนฟู่กุ้ยในปีนี้ ต่างก็ฉลองกันเช่นนี้ทั้งสิ้น

Chinese

晚上，跟张强和王玥等人一起吃了顿饭，收完礼物，回图书馆学习的时候，学生发消息叫他们过去排练。

Thai

ตกเย็น หลังจากกินข้าวกับพวกจางเฉียงและหวังเยว่ รับของขวัญเรียบร้อย พอตอนที่กลับไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุด มีนักศึกษาส่งข้อความมาตามให้พวกเขาไปซ้อม

Chinese

路上，李貌给夏奶奶打了一个电话。

Thai

ระหว่างทาง หลี่เม่าโทรศัพท์หาย่าเซี่ยสายหนึ่ง

Chinese

“奶奶，晚上我们可能有点晚，你先休息吧。”

Thai

“คุณย่าครับ คืนนี้พวกเราอาจจะกลับดึกหน่อย คุณย่าพักผ่อนก่อนเลยนะครับ”

Chinese

“没事，我中午睡了会，现在精神的很，你们忙你们的，不用管我。”

Thai

“ไม่เป็นไร ตอนกลางวันย่างีบไปหน่อยแล้ว ตอนนี้กระปรี้กระเปร่ามาก พวกหลานไปยุ่งเรื่องของพวกหลานเถอะ ไม่ต้องห่วงย่าหรอก”

Chinese

他和大玉一起劝了会，老太太倔得很。

Thai

เขากับต้าอวี้ช่วยกันเกลี้ยกล่อมอยู่ครู่หนึ่ง แต่หญิงชราดื้อรั้นมาก

Chinese

排练要用乐器，李貌回奶茶店把乐器装进车里。现在他能开车进出学校，比以前方便很多。

Thai

การซ้อมต้องใช้เครื่องดนตรี หลี่เม่าจึงกลับไปที่ร้านชานมเพื่อขนเครื่องดนตรีใส่รถ ตอนนี้เขาสามารถขับรถเข้าออกมหาวิทยาลัยได้แล้ว จึงสะดวกกว่าเมื่อก่อนมาก

Chinese

张强和王玥也被他开车接了过来。

Thai

จางเฉียงกับหวังเยว่ก็ถูกเขาขับรถไปรับมาเช่นกัน

Chinese

说真的，他们这么来回跑挺麻烦。

Thai

พูดจริงๆ เลยนะ การที่พวกเขาต้องวิ่งไปวิ่งมาแบบนี้มันค่อนข้างยุ่งยากวุ่นวาย

Chinese

两个人打算之后就不参加学校的活动了，平时没事在操场上表演表演就可以。

Thai

ทั้งสองคนตั้งใจว่าหลังจากนี้จะไม่เข้าร่วมกิจกรรมของมหาวิทยาลัยอีก เวลาว่างปกติก็แค่ไปเปิดการแสดงที่สนามกีฬาก็พอแล้ว

Chinese

李貌能理解。

Thai

หลี่เม่าเข้าใจได้

Chinese

来到排练的报告厅，孙富贵也在。他刚准备走，见李貌来了，又留了下来。

Thai

เมื่อมาถึงหอประชุมที่ใช้ซ้อม ซุนฟู่กุ้ยก็อยู่ที่นั่นด้วย เขาเพิ่งเตรียมตัวจะกลับ แต่พอเห็นหลี่เม่ามา จึงอยู่ต่อ

Chinese

很快轮到李貌他们，把乐器搬上舞台。

Thai

ไม่นานก็ถึงคิวพวกหลี่เม่า พวกเขายกเครื่องดนตรีขึ้นไปบนเวที

Chinese

“再来一次，灯光有些问题。”

Thai

“ขออีกรอบ แสงไฟมีปัญหานิดหน่อย”

Chinese

“架子鼓往旁边挪一挪，看不到人了。”

Thai

“ขยับกลองชุดไปข้างๆ หน่อย มองไม่เห็นคนแล้ว”

Chinese

“从头到尾来一次。”

Thai

“เล่นตั้งแต่ต้นจนจบอีกรอบ”

Chinese

一遍又一遍，结束的时候已经接近十一点，大家都筋疲力尽。

Thai

รอบแล้วรอบเล่า ตอนที่เสร็จสิ้นก็เกือบจะห้าทุ่มแล้ว ทุกคนต่างเหน็ดเหนื่อยจนหมดเรี่ยวแรง

Chinese

孙富贵上台帮忙一起收拾乐器。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยขึ้นไปบนเวทีเพื่อช่วยเก็บเครื่องดนตรีด้วยกัน

Chinese

这时，那个学生会主席又走了过来，轻咳一声，正色道：

Thai

ในตอนนั้นเอง ประธานสภานักศึกษาคนนั้นก็เดินเข้ามา กระแอมเบาๆ หนึ่งครั้ง แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าจริงจังว่า

Chinese

“有件事通知你们一声，明天你们就不用来了。”

Thai

“มีเรื่องจะแจ้งให้พวกนายทราบ พรุ่งนี้พวกนายไม่ต้องมาแล้วนะ”

Chinese

李貌直起腰。

Thai

หลี่เม่ายืดตัวตรง

Chinese

“什么意思？”

Thai

“หมายความว่ายังไง”

Chinese

“就是字面意思，学校的元旦晚会，出现外校人不合适。”

Thai

“ก็หมายความตามตัวอักษรนั่นแหละ งานกาล่าวันปีใหม่ของมหาวิทยาลัย มีคนนอกมหาวิทยาลัยมาร่วมด้วยมันไม่เหมาะสม”

Chinese

他指了指张强和王玥，嘴角勾起一抹笑容，又看了看旁边的黄逸：“另外，一台晚会出现两个雷同的节目不太好。”

Thai

เขาชี้ไปที่จางเฉียงกับหวังเยว่ มุมปากยกยิ้มขึ้นมา แล้วหันไปมองหวงอี้ที่อยู่ข้างๆ “อีกอย่าง งานกาล่างานเดียวมีสองการแสดงที่ซ้ำซ้อนกันมันคงไม่ค่อยดีเท่าไร”

Chinese

黄逸之前并不知道这个消息，闻言被吓一跳，忙摆摆手对李貌道：“这事我不知道，跟我没关系。”

Thai

ก่อนหน้านี้หวงอี้ไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนเลย ได้ยินเช่นนั้นก็สะดุ้งตกใจ รีบโบกไม้โบกมือแล้วพูดกับหลี่เม่าว่า “เรื่องนี้ฉันไม่รู้เรื่องนะ ไม่เกี่ยวกับฉันเลย”

Chinese

他又不蠢，针对对方找打嘛。

Thai

เขาไม่ได้โง่สักหน่อย การไปหาเรื่องอีกฝ่ายก็มีแต่จะรนหาที่เจ็บตัวไม่ใช่หรือไง

Chinese

他其实有点后悔，要是一早知道对方原创这么弔，他肯定不会得罪。

Thai

ความจริงเขารู้สึกเสียใจอยู่บ้าง ถ้ารู้แต่แรกว่าเพลงออริจินัลของอีกฝ่ายจะเจ๋งขนาดนี้ เขาไม่มีทางไปล่วงเกินแน่นอน

Chinese

“我草泥马，你一早不说，我们累死累活排练这么长时间才来说，你几个意思？！”张强猛的蹿了起来。

Thai

“ไอ้เหี้ยเอ๊ย ทำไมไม่บอกแต่แรก พวกเราซ้อมกันแทบตายเหนื่อยสายตัวแทบขาดตั้งนานถึงเพิ่งจะมาพูด นายหมายความว่ายังไงวะ?!” จางเฉียงกระโจนพรวดขึ้นมาทันที