วิ่งวุ่น (1 / 1)

Chinese

大二早就没了晚自习，两人回来的有些早。

Thai

นักศึกษาปีสองไม่มีคาบอ่านหนังสือช่วงค่ำมานานแล้ว ทั้งสองคนจึงกลับมาค่อนข้างเร็ว

Chinese

一起洗完澡后，李貌要工作，却被大玉赶去休息。

Thai

หลังจากอาบน้ำด้วยกันเสร็จ หลี่เม่าจะทำงาน แต่กลับถูกต้าอวี้ไล่ให้ไปพักผ่อน

Chinese

反正在哪儿休息都是休息，李貌索性躺到大玉腿上，把脸埋进了女朋友的小肚子里。

Thai

อย่างไรเสียพักผ่อนที่ไหนก็คือพักผ่อนเหมือนกัน หลี่เม่าจึงเอนตัวลงนอนบนตักของต้าอวี้ และซุกหน้าเข้ากับหน้าท้องของแฟนสาว

Chinese

还好当初大玉买了个双人座的大沙发，完全能容纳下他胡来。

Thai

ยังดีที่ตอนนั้นต้าอวี้ซื้อโซฟาตัวใหญ่แบบสองที่นั่งมา จึงรองรับความเอาแต่ใจของเขาได้อย่างสบายๆ

Chinese

大玉一手轻轻抚摸着李貌的脑袋，一手操作着鼠标，盯着电脑屏幕半天，不知道自己在干嘛，脑子里全是小貌生病这件事。

Thai

มือข้างหนึ่งของต้าอวี้ลูบศีรษะของหลี่เม่าเบาๆ ส่วนอีกมือก็ขยับเมาส์ พลางจ้องหน้าจอคอมพิวเตอร์อยู่นานสองนานโดยไม่รู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร ในหัวมีแต่เรื่องที่เสี่ยวเม่าป่วยเต็มไปหมด

Chinese

“嘟～”

Thai

“ฟู่~”

Chinese

小肚子上传来一片湿热，还有点痒。男朋友正对着自己的肚子吹气。

Thai

ความอุ่นชื้นแผ่ซ่านมาจากหน้าท้อง ทั้งยังรู้สึกจั๊กจี้เล็กน้อย แฟนหนุ่มกำลังเป่าลมใส่หน้าท้องของเธออยู่พอดี

Chinese

“龟龟。”

Thai

“กุยกุย”

Chinese

“小貌哥哥，怎么了？”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า มีอะไรเหรอ?”

Chinese

“我们来玩游戏吧。”

Thai

“พวกเรามาเล่นเกมกันเถอะ”

Chinese

李貌仰躺着看女朋友，圆圆的弧度遮住了她半张脸。

Thai

หลี่เม่านอนหงายมองแฟนสาว ส่วนโค้งเว้ากลมกลึงบดบังใบหน้าของเธอไปครึ่งหนึ่ง

Chinese

他知道大玉心里很担心，坚强的样子只是为了不想添乱。

Thai

เขารู้ว่าในใจของต้าอวี้กังวลมาก ที่ทำตัวเข้มแข็งก็แค่ไม่อยากสร้างความวุ่นวาย

Chinese

“什么游戏？”

Thai

“เกมอะไรเหรอ?”

Chinese

李貌坐起身，从抽屉里拿出纸和笔，“一人说一人猜，我写一个词语，你来猜。”

Thai

หลี่เม่าลุกขึ้นนั่ง หยิบกระดาษและปากกาออกมาจากลิ้นชัก “คนหนึ่งถามคนหนึ่งทาย ฉันจะเขียนคำขึ้นมาคำหนึ่ง แล้วเธอเป็นคนทาย”

Chinese

他说着，竖起一只手挡住大玉的视线，唰唰唰写好，把纸张撕下来，攥在手里，又重新躺回大玉的大腿上。

Thai

ขณะพูด เขาก็ยกมือข้างหนึ่งขึ้นบังสายตาของต้าอวี้ เขียนอย่างรวดเร็วจนเสร็จ ฉีกกระดาษแผ่นนั้นออกมากำไว้ในมือ แล้วเอนตัวลงนอนบนตักของต้าอวี้อีกครั้ง

Chinese

“来，开始吧！”李貌贱么兮兮笑了笑。

Thai

“มา เริ่มเลย!” หลี่เม่ายิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ทะเล้น

Chinese

大玉一只手放在男朋友的头上，一只手轻轻抚摸他的脸颊。

Thai

ต้าอวี้วางมือข้างหนึ่งไว้บนศีรษะของแฟนหนุ่ม และใช้มืออีกข้างลูบแก้มของเขาเบาๆ

Chinese

“这东西，能吃吗？”

Thai

“ของสิ่งนี้ กินได้ไหม?”

Chinese

“能。”

Thai

“ได้”

Chinese

“好吃吗？”

Thai

“อร่อยไหม?”

Chinese

“对我来说挺好吃。”

Thai

“สำหรับฉันถือว่าอร่อยมากทีเดียว”

Chinese

“我们家里面有吗？”

Thai

“ในบ้านเรามีไหม?”

Chinese

“有。”

Thai

“มี”

Chinese

“是食物？”

Thai

“เป็นอาหารเหรอ?”

Chinese

“不是吧。”李貌认真想了想：“嗯，现在不是，以后会是。”

Thai

“ไม่เชิงนะ” หลี่เม่าคิดอย่างจริงจัง “อืม ตอนนี้ไม่ใช่ แต่อนาคตจะเป็น”

Chinese

大玉纳闷，什么东西现在不是食物，以后才会变成食物？

Thai

ต้าอวี้สงสัย ของอะไรที่ตอนนี้ไม่ใช่อาหาร แต่วันข้างหน้าจะกลายเป็นอาหาร?

Chinese

应该不是普通的菜或着吃的，而以小貌的性子，再加上是家里有的，范围一下子缩小好多。

Thai

คงไม่ใช่อาหารหรือของกินทั่วไป และด้วยนิสัยของเสี่ยวเม่า แถมยังเป็นของที่มีในบ้าน ขอบเขตจึงแคบลงทันที

Chinese

“你有吗？”

Thai

“นายมีไหม?”

Chinese

“有。”

Thai

“มี”

Chinese

“我呢？”

Thai

“แล้วฉันล่ะ?”

Chinese

“也有。”

Thai

“ก็มี”

Chinese

“你的能吃吗？”

Thai

“ของนายกินได้ไหม?”

Chinese

“能。”

Thai

“ได้”

Chinese

“我的呢？”

Thai

“แล้วของฉันล่ะ?”

Chinese

“也能。”

Thai

“ก็ได้เหมือนกัน”

Chinese

“你的以后能变成食物吗？”

Thai

“ของนายในอนาคตจะกลายเป็นอาหารได้ไหม?”

Chinese

“不能。”

Thai

“ไม่ได้”

Chinese

大玉想到什么，小脸一红。

Thai

ต้าอวี้คิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ใบหน้างามพลันแดงระเรื่อ

Chinese

“想到了？”李貌问。

Thai

“นึกออกแล้วเหรอ?” หลี่เม่าถาม

Chinese

“胸？”

Thai

“หน้าอก?”

Chinese

“嘿嘿，龟龟真聪明。”李貌把纸条展给她看。

Thai

“ฮี่ๆ กุยกุยฉลาดจริงๆ” หลี่เม่ากางกระดาษให้เธอดู

Chinese

“这明明不是食物。”大玉没好气捏了捏李貌的脸颊。

Thai

“นี่ไม่ใช่ของกินสักหน่อย” ต้าอวี้บิดแก้มของหลี่เม่าอย่างหมั่นไส้

Chinese

“谁说不是，等我们有了小宝宝……”

Thai

“ใครบอกว่าไม่ใช่ล่ะ รอให้เรามีลูกตัวน้อยก่อนเถอะ…”

Chinese

大玉一愣，反应过来，还真是，到时候可不成了食物吗。

Thai

ต้าอวี้ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจความหมาย ก็จริงของเขา ถึงเวลานั้นมันก็กลายเป็นอาหารจริงๆ นั่นแหละ

Chinese

“好了，换你来问我了。”李貌闭上眼。

Thai

“เอาล่ะ คราวนี้ถึงตาเธอแล้ว” หลี่เม่าหลับตาลง

Chinese

大玉想了想，在纸上写下两个字，撕下来，攥在手里。

Thai

ต้าอวี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเขียนตัวอักษรสองตัวลงบนกระดาษ ฉีกออกมาแล้วกำไว้ในมือ

Chinese

“好了。”

Thai

“เสร็จแล้ว”

Chinese

李貌睁开眼睛。

Thai

หลี่เม่าลืมตาขึ้น

Chinese

“几个字？”

Thai

“กี่คำ?”

Chinese

“两个。”

Thai

“สองคำ”

Chinese

“是食物？”

Thai

“เป็นอาหารไหม?”

Chinese

“不是。”

Thai

“ไม่ใช่”

Chinese

“能吃吗？”

Thai

“กินได้ไหม?”

Chinese

“不能。”

Thai

“ไม่ได้”

Chinese

“是东西？”

Thai

“เป็นสิ่งของไหม?”

Chinese

“不是。”

Thai

“ไม่ใช่”

Chinese

“是人？”

Thai

“เป็นคนเหรอ?”

Chinese

“也不是。”大玉觉着这有点难，给了他一点小提示，“是状态。”

Thai

“ก็ไม่ใช่เหมือนกัน” ต้าอวี้รู้สึกว่ามันยากไปสักหน่อย จึงบอกใบ้ให้เขาเล็กน้อย “เป็นสภาวะ”

Chinese

“状态？”

Thai

“สภาวะเหรอ?”

Chinese

李貌想了想，忽的嘿嘿笑了起来，一副原来如此的表情。

Thai

หลี่เม่าคิดครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็หัวเราะฮิๆ ออกมาด้วยสีหน้าราวกับเข้าใจแจ่มแจ้ง

Chinese

“关于人的状态？”

Thai

“สภาวะเกี่ยวกับคนใช่ไหม?”

Chinese

“对。”

Thai

“ใช่”

Chinese

“脸会红？”

Thai

“หน้าจะแดงไหม?”

Chinese

“会。”

Thai

“แดง”

Chinese

“会流汗？”

Thai

“เหงื่อจะออกไหม?”

Chinese

“会。”

Thai

“ออก”

Chinese

“龟龟！”李貌一脸意味深长，笃定道：“是贴贴对不对？”

Thai

“กุยกุย!” หลี่เม่าทำหน้ามีความหมายลึกซึ้ง พลางเอ่ยอย่างมั่นใจ “คือกอดแนบชิดใช่ไหมล่ะ?”

Chinese

大玉怔了怔，回想一番刚才的问答，顿时有些哭笑不得。

Thai

ต้าอวี้ชะงักไป พอนึกย้อนถึงคำถามตอบเมื่อครู่ ก็รู้สึกหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออกขึ้นมาทันที

Chinese

“不对哦。”

Thai

“ไม่ถูกนะ”

Chinese

“嗯？不对？不应该啊，体温会不会上升？”

Thai

“หืม? ไม่ถูกเหรอ? ไม่น่าเป็นไปได้นะ อุณหภูมิร่างกายสูงขึ้นหรือเปล่า?”

Chinese

“会。”

Thai

“สูงขึ้น”

Chinese

“结束之后会不会感觉到疲惫？”

Thai

“พอเสร็จแล้วจะรู้สึกเหนื่อยล้าหรือเปล่า?”

Chinese

“会。”

Thai

“รู้สึก”

Chinese

“那不就是贴贴么。”

Thai

“นั่นมันก็คือกอดแนบชิดไม่ใช่เหรอ”

Chinese

大玉摇摇头：“再猜。”

Thai

ต้าอวี้ส่ายหน้า “ทายใหม่”

Chinese

李貌想了好一会儿，放弃了，直接问：“是什么？”

Thai

หลี่เม่าคิดอยู่นาน ในที่สุดก็ยอมแพ้แล้วถามตรงๆ “คืออะไรอะ?”

Chinese

“发烧！小貌哥哥，你整天脑子都在想些什么呀？”大玉点了点他额头，

Thai

“เป็นไข้! พี่เสี่ยวเม่า ในหัวพี่วันๆ คิดเรื่องอะไรอยู่เนี่ย?” ต้าอวี้ใช้นิ้วจิ้มหน้าผากของเขา

Chinese

“咳，想你啊。你看，不论是胸还是贴贴，想的都是你。”李貌说了句土味情话来掩盖自己是老色批的事实。

Thai

“แค่ก คิดถึงเธอไง เธอดูสิ ไม่ว่าจะเป็นหน้าอกหรือกอดแนบชิด ที่ฉันคิดก็มีแต่เรื่องของเธอทั้งนั้น” หลี่เม่าเอ่ยคำหวานเลี่ยนๆ ออกมาเพื่อกลบเกลื่อนความจริงที่ว่าตนเองเป็นพวกหมกมุ่นเรื่องลามก

Chinese

“哼，你敢想其他女生！”

Thai

“ฮึ กล้าคิดถึงผู้หญิงคนอื่นก็ลองดูสิ!”

Chinese

大玉冲他撅起小嘴，嗒吧两下。

Thai

ต้าอวี้ทำปากยื่นใส่เขา แล้วส่งเสียงจุ๊บๆ สองที

Chinese

李貌起身，噙住她的嘴唇。

Thai

หลี่เม่าลุกขึ้นประกบริมฝีปากของเธอ

Chinese

这个吻不热烈，很温柔，温柔到彼此仿若化成了水，把对方融进了彼此的灵魂。

Thai

จูบนี้ไม่ได้เร่าร้อน ทว่าอ่อนโยนมาก อ่อนโยนจนราวกับว่าทั้งสองคนได้ละลายกลายเป็นหยดน้ำและหลอมรวมเข้าสู่จิตวิญญาณของกันและกัน

Chinese

良久，唇分。

Thai

เนิ่นนาน ริมฝีปากจึงแยกออกจากกัน

Chinese

“好了，我要处理工作了，小貌你乖乖躺着。”

Thai

“เอาล่ะ ฉันต้องเคลียร์งานแล้ว เสี่ยวเม่านอนเฉยๆ อย่างว่าง่ายนะ”

Chinese

“好。”李貌侧过头，拱了拱大玉香喷喷的小肚子。

Thai

“ได้” หลี่เม่าเอียงศีรษะ มุดถูหน้าท้องหอมกรุ่นของต้าอวี้ไปมา

Chinese

时间缓缓流逝，一开始怀里的人还会时不时亲一口自己，渐渐的，他安静下来，呼吸趋于平稳。

Thai

เวลาค่อยๆ ผ่านไป ตอนแรกคนที่อยู่ในอ้อมกอดจะคอยจุ๊บเธอเป็นระยะๆ แต่เมื่อเวลาผ่านไป เขาก็เริ่มสงบลง ลมหายใจเริ่มสม่ำเสมอ

Chinese

大玉强撑着精神处理完工作，整个肩膀突然垮下来。

Thai

ต้าอวี้ฝืนประคองสติเคลียร์งานจนเสร็จ ก่อนที่ไหล่ทั้งสองข้างจะลู่ตกพรวดลงมาอย่างหมดแรง

Chinese

她一动不动注视着腿上熟睡的小貌，生怕吵醒他。

Thai

เธอจ้องมองเสี่ยวเม่าที่กำลังหลับสนิทอยู่บนตักนิ่งๆ โดยไม่ขยับเขยื้อน เพราะกลัวว่าจะทำให้เขาตื่น

Chinese

她知道男朋友知道自己很担心，所以才会通过玩游戏来转移自己的注意力。

Thai

เธอรู้ว่าแฟนหนุ่มรู้ว่าเธอกังวลมาก จึงเล่นเกมเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของเธอ

Chinese

而她配合的跟小貌玩游戏，表现的开心，也只是想让小貌放心罢了。

Thai

และการที่เธอให้ความร่วมมือเล่นเกมกับเสี่ยวเม่า แสดงออกว่ามีความสุข ก็เพียงเพราะอยากให้เสี่ยวเม่าสบายใจเท่านั้น

Chinese

愣愣盯着怀里的人看了一会，大玉看向电脑屏幕，移动鼠标，手指悬在键盘上，良久才有些颤抖的敲下去。

Thai

หลังจากเหม่อมองคนที่อยู่ในอ้อมกอดอยู่อึดใจหนึ่ง ต้าอวี้ก็หันไปมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ ขยับเมาส์ นิ้วมือค้างอยู่เหนือแป้นพิมพ์ เนิ่นนานทีเดียวกว่าเธอจะพิมพ์ลงไปด้วยมืออันสั่นเทา

Chinese

“头晕头疼是什么原因？”

Thai

“เวียนหัวปวดหัวเกิดจากสาเหตุอะไร?”

Chinese

在翻阅有关的搜索结果的时候，大玉看到了一个标题名为“经常头疼头晕，是不是得了胶质瘤”的视频。

Thai

ขณะไล่ดูผลการค้นหาที่เกี่ยวข้อง ต้าอวี้ก็เหลือบไปเห็นวิดีโอที่มีหัวข้อว่า “ปวดหัวเวียนหัวบ่อยๆ เป็นเนื้องอกไกลโอมาหรือเปล่า”

Chinese

看完，她死死咬着嘴唇，又去搜索“胶质瘤能治愈吗”。

Thai

พอดูจบ เธอก็กัดริมฝีปากแน่น แล้วไปค้นหาต่อว่า “เนื้องอกไกลโอมารักษาหายขาดได้ไหม”

Chinese

待看到那行“目前还没有完全治愈的方法”，大玉顿感整个世界仿佛都在旋转。

Thai

ครั้นได้เห็นข้อความบรรทัดที่ว่า “ในปัจจุบันยังไม่มีวิธีการรักษาให้หายขาดได้อย่างสมบูรณ์” ต้าอวี้ก็พลันรู้สึกราวกับโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง

Chinese

等稍微平静下来，她心里又抱着一丝侥幸。

Thai

เมื่ออารมณ์สงบลงเล็กน้อย ในใจของเธอก็ยังแอบหวังลึกๆ

Chinese

可能不是这个病，也许是其他的。

Thai

อาจจะไม่ใช่โรคนี้ก็ได้ อาจจะเป็นอย่างอื่น

Chinese

然后，又继续比照着小貌的症状去搜索。

Thai

จากนั้น เธอก็ค้นหาต่อไปโดยเปรียบเทียบกับอาการของเสี่ยวเม่า

Chinese

看到不严重的病，她会浅舒一口气。

Thai

พอเห็นโรคที่ไม่ร้ายแรง เธอก็จะแอบถอนหายใจโล่งอกเบาๆ

Chinese

看到严重的病症，她会紧张，会胡思乱想。

Thai

พอเห็นโรคร้ายแรง เธอก็จะกังวลและคิดฟุ้งซ่านไปต่างๆ นานา

Chinese

她的一颗心，仿佛置于海浪之中，起起伏伏。

Thai

หัวใจของเธอราวกับลอยอยู่ท่ามกลางเกลียวคลื่น ซัดขึ้นซัดลงไม่หยุดหย่อน

Chinese

“巴巴……嗯……”

Thai

“งึม…อืม…”

Chinese

不知过了多久，怀里的人突然发出声音，大玉忙把电脑关掉。

Thai

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด คนในอ้อมกอดก็ส่งเสียงออกมาอย่างกะทันหัน ต้าอวี้รีบปิดคอมพิวเตอร์ทันที

Chinese

“龟龟，还没结束吗？”李貌用那种刚睡醒的小奶音问。

Thai

“กุยกุย ยังไม่เสร็จเหรอ?” หลี่เม่าถามด้วยน้ำเสียงอู้อี้งัวเงียเหมือนเพิ่งตื่นนอน

Chinese

“结束了，走吧，我们去床上睡。”

Thai

“เสร็จแล้วล่ะ ไปเถอะ พวกเราไปนอนบนเตียงกัน”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

李貌迷迷糊糊起身，脑袋又是一疼。

Thai

หลี่เม่าลุกขึ้นอย่างสะลึมสะลือ ศีรษะก็พลันปวดขึ้นมาอีกระลอก

Chinese

不过这次他没表现出来，没事人一样跟大玉一起回了主卧。

Thai

แต่คราวนี้เขาไม่ได้แสดงอาการออกมา เดินกลับเข้าห้องนอนใหญ่ไปพร้อมกับต้าอวี้เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

Chinese

脱衣服，熄灯，上床。

Thai

ถอดเสื้อผ้า ดับไฟ ขึ้นเตียง

Chinese

李貌轻轻抚着大玉的后背。

Thai

หลี่เม่าลูบแผ่นหลังของต้าอวี้เบาๆ

Chinese

“累了吧，睡吧。”

Thai

“เหนื่อยแล้วใช่ไหม นอนเถอะ”

Chinese

“晚安，小貌哥哥。”大玉把脸贴在男朋友胸膛上，闭上眼睛。

Thai

“ราตรีสวัสดิ์นะ พี่เสี่ยวเม่า” ต้าอวี้แนบหน้าลงกับแผงอกของแฟนหนุ่มแล้วหลับตาลง

Chinese

“晚安，龟龟。”

Thai

“ราตรีสวัสดิ์นะ กุยกุย”

Chinese

李貌并没有立马入睡。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้ผล็อยหลับไปในทันที

Chinese

他仔细感受着身上女朋友的一呼一吸，待感觉她睡着了，这才放空大脑，陷入睡眠。

Thai

เขาสัมผัสถึงทุกลมหายใจเข้าออกของแฟนสาวบนร่างอย่างตั้งใจ รอจนรู้สึกว่าเธอหลับไปแล้ว จึงค่อยปล่อยวางความคิดในสมองแล้วเข้าสู่ห้วงนิทรา

Chinese

翌日，两人没去学校。

Thai

วันรุ่งขึ้น ทั้งสองคนไม่ได้ไปมหาวิทยาลัย

Chinese

大玉坚持请了假，然后领着李貌直奔医院。

Thai

ต้าอวี้ยืนกรานที่จะขอลาหยุด จากนั้นก็พาหลี่เม่าตรงดิ่งไปที่โรงพยาบาล

Chinese

医院的人很多，检查很费事，再加上医院的检查部门下午五六点就下班了，一天下来，两人还是一无所获。

Thai

ที่โรงพยาบาลมีคนเยอะมาก การตรวจยุ่งยากซับซ้อน อีกทั้งแผนกตรวจของโรงพยาบาลยังเลิกงานตอนห้าหกโมงเย็น ตลอดทั้งวัน ทั้งสองคนจึงยังคงไม่ได้คำตอบอะไรเลย

Chinese

李貌这时候也不禁有些怀疑了，难道自己真的得了什么偏门的不治之症？

Thai

คราวนี้หลี่เม่าเองก็อดไม่ได้ที่จะเริ่มสงสัย หรือว่าตัวเขาจะเป็นโรคร้ายแรงที่รักษาไม่หายและพบได้ยากจริงๆ?

Chinese

尽管心里担心，可他跟大玉待在一起的时候还是一副很轻松的样子。

Thai

แม้ในใจจะกังวล แต่ยามที่อยู่กับต้าอวี้ เขาก็ยังคงแสดงท่าทางผ่อนคลายสบายๆ เหมือนเดิม