ยิงเป้า (1 / 1)

Chinese

赵思妤理都没理他，自顾自躲在伞下跟朋友们聊天。

Thai

จ้าวซืออวี๋ไม่แม้แต่จะสนใจเขา เอาแต่หลบอยู่ใต้ร่มคุยกับเพื่อนๆ ต่อไป

Chinese

吴俊伟不死心。

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยยังไม่ยอมแพ้

Chinese

“思妤，你看看我这伞呗，这不是二三十的便宜货，我刚花了两百多新买的。”

Thai

“ซืออวี๋ เธอดูลำนี้ของฉันสิ นี่ไม่ใช่ของถูกๆ ราคายี่สิบสามสิบหยวนนะ ฉันเพิ่งซื้อมาใหม่ตั้งสองร้อยกว่าหยวนเลย”

Chinese

说着，把手上的伞撑开，“你别看外面是纯黑色，里层是有图案的，我特意给你挑了个印着花儿的，你看看喜不喜欢？”

Thai

พูดพลางกางร่มในมือออก “เธออย่าดูแค่ว่าข้างนอกเป็นสีดำล้วนนะ ด้านในมีลวดลายด้วย ฉันตั้งใจเลือกลายดอกไม้มาให้เธอเลย เธอดูก่อนสิว่าชอบไหม”

Chinese

赵思妤依旧无动于衷。

Thai

จ้าวซืออวี๋ยังคงนิ่งเฉยไม่สะทกสะท้าน

Chinese

吴俊伟瞥了眼那碍眼的大黑伞，继续道：

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยเหลือบมองร่มสีดำคันใหญ่ที่ขัดหูขัดตานั้น แล้วพูดต่อว่า

Chinese

“思妤，你不是嫌弃廉价的雨伞吗，你头顶的这把伞一看就是那种便宜货，还是换我的这把吧，听售货员介绍，这伞双重防晒，能阻挡百分之九十九的紫外线。”

Thai

“ซืออวี๋ เธอไม่ใช่ว่ารังเกียจร่มราคาถูกหรอกเหรอ ร่มบนหัวเธอดูแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นของถูกๆ เปลี่ยนมาใช้คันนี้ของฉันเถอะ พนักงานขายแนะนำว่า ร่มคันนี้กันแดดสองชั้น สามารถป้องกันรังสียูวีได้ถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เลยนะ”

Chinese

“是吗，所以还有百分之一的紫外线挡不住？这伞也不行啊！”赵思妤嗤笑。

Thai

“งั้นเหรอ แล้วก็ยังมีรังสียูวีอีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์ที่กันไม่ได้น่ะสิ? ร่มคันนี้ก็ไม่ได้เรื่องนี่!” จ้าวซืออวี๋แค่นหัวเราะ

Chinese

吴俊伟张了张嘴，半天说不出话。

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยอ้าปากค้าง พูดไม่ออกไปพักใหญ่

Chinese

“兄弟，人家明显对你没意思，我看还是算了吧。”

Thai

“เพื่อน เขาเห็นชัดๆ ว่าไม่ได้สนใจนาย ฉันว่าพอแค่นี้เถอะ”

Chinese

“是啊，没必要死缠烂打。”

Thai

“ใช่แล้ว ไม่เห็นต้องตามตื๊อขนาดนั้นเลย”

Chinese

“早上人家都明确拒绝了，你这样不是活脱脱骚扰么？！”

Thai

“เมื่อเช้าเขาก็ปฏิเสธชัดเจนแล้ว นายทำแบบนี้มันคุกคามกันชัดๆ ไม่ใช่หรือไง?!”

Chinese

附近的吃瓜群众终于忍不住齐齐出声。

Thai

เหล่าไทยมุงแถวนั้นทนไม่ไหวจนส่งเสียงขึ้นมาพร้อมๆ กันในที่สุด

Chinese

“咸吃萝卜淡操心！我想追谁就追谁！要你们多管闲事！”吴俊伟狠狠瞪了周围众人一眼。

Thai

“สาระแนไม่เข้าเรื่อง! ฉันจะจีบใครก็เรื่องของฉัน! ใครใช้ให้พวกนายมาแส่!” อู๋จวิ้นเหว่ยตวัดสายตาถลึงตาใส่ทุกคนรอบตัวอย่างดุร้าย

Chinese

“红玉，你这伞花了多少钱？”伞下，张琳好奇问。

Thai

“หงอวี้ ร่มคันนี้ของเธอซื้อมาเท่าไหร่เหรอ” ใต้ร่ม จางหลินถามอย่างสงสัย

Chinese

“三十块！”大玉竖起三根手指，一脸肉疼。

Thai

“สามสิบหยวน!” ต้าอวี้ชูสามนิ้วขึ้นมา สีหน้าเสียดายเงิน

Chinese

“还好，总比一个花两百块买把伞的煞笔强！”李貌声音稍大，故意让吴俊伟听见。

Thai

“ก็ยังดี ยังไงก็ดีกว่าไอ้งั่งที่ยอมควักสองร้อยหยวนซื้อร่มคันหนึ่งล่ะนะ!” หลี่เม่าพูดเสียงดังขึ้นเล็กน้อย ตั้งใจให้อู๋จวิ้นเหว่ยได้ยิน

Chinese

你丫的追我朋友，我不好管。

Thai

แกจะจีบเพื่อนฉัน ฉันยังพอปล่อยผ่านได้

Chinese

可说我女朋友买的伞便宜廉价，老子就得管管了。

Thai

แต่มาว่าร่มที่แฟนฉันซื้อเป็นของถูกๆ กระจอกๆ แบบนี้ฉันคงต้องยุ่งหน่อยแล้ว

Chinese

哪便宜了？！这伞可是大玉为了能跟自己下雨天牵手专门买的！在老子这儿珍贵着呢！

Thai

ถูกตรงไหนกัน?! ร่มคันนี้ต้าอวี้ตั้งใจซื้อมาเพื่อให้ได้จับมือกับฉันในวันฝนตกเชียวนะ! สำหรับฉันแล้วมันล้ำค่าจะตายไป!

Chinese

“你说谁呢？！”吴俊伟怒道。

Thai

“นายว่าใครกัน?!” อู๋จวิ้นเหว่ยตวาดอย่างโมโห

Chinese

“谁下午从科大操场跑去外面花两百买伞送给女生，谁就是！”李貌这等于是明着骂了。

Thai

“ใครที่ตอนบ่ายวิ่งจากสนามเคอต้าออกไปข้างนอกยอมจ่ายสองร้อยซื้อร่มมาให้ผู้หญิง คนนั้นก็คือคนนั้นแหละ!” หลี่เม่าแทบจะด่าต่อหน้าตรงๆ แล้ว

Chinese

“你！呵！你买的起吗？就算买的起你舍得吗？你这辈子怕是都没摸过两百块的伞吧？我追女孩子花两百块买伞怎么了，我乐意！

Thai

“นาย! เหอะ! นายซื้อไหวเหรอ ต่อให้ซื้อไหวคิดว่าจะกล้าจ่ายเหรอ ชาตินี้นายคงไม่เคยได้จับร่มราคาตั้งสองร้อยหยวนด้วยซ้ำมั้ง? ฉันจีบผู้หญิงยอมจ่ายสองร้อยหยวนซื้อร่มแล้วมันทำไม ฉันเต็มใจ!

Chinese

你怕是从没给你女朋友买过这么贵的日常用品吧，瞧你抠的，也是，看你那穷嗖嗖的样……”

Thai

นายคงไม่เคยซื้อของใช้ประจำวันแพงขนาดนี้ให้แฟนล่ะสิ ดูความงกของนายสิ แต่ก็นะ ดูสารรูปจนกรอบของนายสิ…”

Chinese

吴俊伟把在赵思妤那儿受到的气全撒在了李貌身上，反正他原本就看李貌不顺眼。

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยระบายความโกรธทั้งหมดที่ได้รับจากจ้าวซืออวี๋ใส่หลี่เม่า อย่างไรเสียเขาก็ไม่ชอบขี้หน้าหลี่เม่าอยู่แล้ว

Chinese

而且竞选班长那事他事后也反应了过来，要是没李貌捣乱，自己怎么可能落选？！

Thai

อีกทั้งเรื่องเลือกตั้งหัวหน้าห้อง พอนึกย้อนกลับไปเขาก็เข้าใจได้ ถ้าไม่มีหลี่เม่ามาก่อกวน ตัวเองจะมีทางชวดตำแหน่งได้ยังไงกัน?!

Chinese

李貌就云淡风轻静静看吴俊伟搁那儿蹦跶，言多必失，对方这表现落在周围同学眼里，纯纯就一当众表演的小丑罢了。

Thai

หลี่เม่ามองอู๋จวิ้นเหว่ยเต้นแร้งเต้นกาอยู่ตรงนั้นด้วยท่าทีสงบนิ่ง พูดมากมักพลาดมาก การกระทำของอีกฝ่ายในสายตาของเพื่อนๆ รอบข้างก็เป็นเพียงตัวตลกที่กำลังแสดงโชว์ต่อหน้าผู้คนเท่านั้น

Chinese

赵思妤朝那边的李貌和大玉投去一个歉意的眼神，觉着是自己的事连累到了他们。

Thai

จ้าวซืออวี๋ส่งสายตาขอโทษไปยังหลี่เม่าและต้าอวี้ตรงนั้น รู้สึกว่าเรื่องของตัวเองทำให้พวกเขาต้องพลอยเดือดร้อนไปด้วย

Chinese

而后她眼珠子一转，忽伸手打断吴俊伟的话道：“伞给我。”

Thai

จากนั้นเธอกลอกตาไปมาพลางยื่นมือออกไปขัดคำพูดของอู๋จวิ้นเหว่ย “เอาร่มมาให้ฉัน”

Chinese

“啊？！”吴俊伟一愣，欣喜若狂道：“思妤，你愿意接受我的东西啦，给！给你！”

Thai

“หา?!” อู๋จวิ้นเหว่ยชะงักไป ก่อนจะดีใจจนเนื้อเต้น “ซืออวี๋ เธอยอมรับของของฉันแล้วเหรอ เอาสิ! ให้เธอ!”

Chinese

周围的人一脸惊讶，不是，还真给这小子死缠烂打成功了？

Thai

คนรอบข้างต่างทำหน้าประหลาดใจ เดี๋ยวนะ เจ้าหมอนี่ตื๊อจนสำเร็จจริงๆ เหรอเนี่ย?

Chinese

李貌三人也满脸疑惑。

Thai

หลี่เม่าทั้งสามคนเองก็มีสีหน้างุนงงเต็มไปด้วยความสงสัย

Chinese

赵思妤接过伞，没撑，反而把伞收了起来，然后递到李貌面前，道：“摸一摸。”

Thai

จ้าวซืออวี๋รับร่มมา เธอไม่ได้กางออก แต่กลับหุบร่มเก็บไว้ จากนั้นก็ยื่นไปตรงหน้าหลี่เม่าแล้วเอ่ย “ลองจับดูสิ”

Chinese

李貌眨眨眼，瞬间明白了她的意思，探手好好蹂躏了一番。

Thai

หลี่เม่ากะพริบตาปริบๆ เข้าใจเจตนาของเธอในทันที เขายื่นมือออกไปลูบคลำขยำขยี้อย่างเต็มเหนี่ยว

Chinese

“呼！终于摸到价值两百块的伞了，我这辈子值了！”他一脸唏嘘，好像此生无憾了似的。

Thai

“เฮ้อ! ในที่สุดก็ได้จับร่มมูลค่าสองร้อยหยวนแล้ว ชาตินี้ของฉันคุ้มแล้ว!” เขาทำหน้าถอนหายใจปลงตกราราวกับชีวิตนี้ไม่มีอะไรให้เสียดายอีกต่อไป

Chinese

三女被他神情逗地扑哧一笑。

Thai

สามสาวเห็นสีหน้าของเขาก็หลุดขำพรืดออกมา

Chinese

听见他这话的吃瓜群众也是忍俊不禁。

Thai

เหล่าไทยมุงที่ได้ยินคำพูดนี้ต่างก็กลั้นขำไว้ไม่อยู่เช่นกัน

Chinese

赵思妤等他过足了手瘾，又把伞递还给了吴俊伟。

Thai

จ้าวซืออวี๋รอจนเขาลูบคลำจนหนำใจแล้ว ก็ส่งร่มคืนให้อู๋จวิ้นเหว่ย

Chinese

“谢谢你的伞！”

Thai

“ขอบคุณสำหรับร่มนะ!”

Chinese

吴俊伟一脸便秘，刚刚还被他视为是自己和赵思妤定情信物的雨伞，如今被人玷污了不算，竟然还被退了回来。

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยทำหน้าเหมือนคนท้องผูก ร่มที่เมื่อครู่ยังคิดว่าจะเป็นของแทนใจระหว่างเขากับจ้าวซืออวี๋ ตอนนี้นอกจากจะถูกคนอื่นลูบคลำจนแปดเปื้อนแล้ว มิหนำซ้ำยังถูกส่งคืนกลับมาอีก

Chinese

或者说，赵思妤压根就没接受，只是为了把雨伞专门拿给李貌玷污？！

Thai

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ จ้าวซืออวี๋ไม่ได้คิดจะรับไว้ตั้งแต่แรก แต่ตั้งใจเอาร่มมาให้หลี่เม่าทำเปื้อนมือเล่นงั้นเหรอ?!

Chinese

“你拿着用吧！”他道。

Thai

“เธอเอาไปใช้เถอะ!” เขาพูด

Chinese

赵思妤见他不接，直接把伞放在了一边，然后掏出手机对李貌几人晃了晃，“来几局游戏？”

Thai

จ้าวซืออวี๋เห็นเขาไม่รับ ก็วางร่มทิ้งไว้ด้านข้างทันที จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ออกมาโบกไปมาให้พวกหลี่เม่าดู “เล่นเกมกันสักสองสามตามั้ย?”

Chinese

“好呀，我中路！”

Thai

“เอาสิ ฉันเล่นเลนกลาง!”

Chinese

吃瓜群众目睹一切，好几个忍不住笑出了声。

Thai

เหล่าไทยมุงที่เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดหลายคนถึงกับกลั้นหัวเราะไม่อยู่และส่งเสียงหัวเราะออกมา

Chinese

“笑什么笑？有什么好笑的！”吴俊伟瞪眼，他没去拿伞，他就不信了，赵思妤真会一直把伞丢这儿不管！

Thai

“หัวเราะอะไรกัน? มีอะไรน่าขำ!” อู๋จวิ้นเหว่ยถลึงตา เขาไม่ยอมหยิบร่ม และไม่เชื่อหรอกว่าจ้าวซืออวี๋จะทิ้งร่มไว้ตรงนี้โดยไม่สนใจจริงๆ!

Chinese

事实证明，人家是真不在乎，运动会结束，走之前看都没看那把伞一眼。

Thai

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าอีกฝ่ายไม่สนใจจริงๆ พอการแข่งขันกีฬาสิ้นสุดลง ก่อนจะเดินออกไปก็ไม่แม้แต่จะปรายตามองร่มคันนั้นเลยสักแวบเดียว

Chinese

当天晚上，李貌趁孙富贵在阳台晾衣服的时候单独跟他聊了聊。

Thai

คืนนั้น หลี่เม่าอาศัยจังหวะที่ซุนฟู่กุ้ยกำลังตากผ้าอยู่ตรงระเบียงเข้าไปคุยกับเขาตามลำพัง

Chinese

“富贵，你可真勤奋啊，我暑假的时候也干了两个月兼职，原本大学也想着找点事情做，可终究太懒了。”李貌趴在护栏上笑道。

Thai

“ฟู่กุ้ย นายนี่ขยันจริงๆ เลยนะ ตอนปิดเทอมหน้าร้อนฉันก็ทำงานพาร์ตไทม์ไปสองเดือน เดิมทีเข้ามหาวิทยาลัยก็กะว่าจะหางานทำบ้าง แต่สุดท้ายก็ขี้เกียจเกินไปอยู่ดี” หลี่เม่าเท้าแขนกับราวกันตกแล้วยิ้มพูด

Chinese

孙富贵刚才见李貌出来还有些紧张，生怕他说起兼职的事。他也确实说起了这事，只是自己忽然好像反而不紧张了。

Thai

เมื่อครู่ตอนซุนฟู่กุ้ยเห็นหลี่เม่าเดินออกมายังรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง เพราะกลัวว่าอีกฝ่ายจะพูดถึงเรื่องงานพาร์ตไทม์ และเขาก็พูดถึงเรื่องนี้จริงๆ เพียงแต่จู่ๆ ตัวเองกลับรู้สึกคลายความกังวลลงแทน

Chinese

“你暑假也兼职了？”

Thai

“นายก็ทำงานพาร์ตไทม์ตอนปิดเทอมหน้าร้อนด้วยเหรอ?”

Chinese

“对啊，不止我，我女朋友，赵思妤和张琳她们都有兼职。”他话说一半，也不算骗人。

Thai

“ใช่แล้ว ไม่ใช่แค่ฉันนะ ทั้งแฟนฉัน จ้าวซืออวี๋ แล้วก็จางหลิน พวกเธอต่างก็ทำงานพาร์ตไทม์กันทั้งนั้น” เขาพูดแค่ครึ่งเดียว ซึ่งก็ไม่ถือว่าโกหก

Chinese

“啊？真没想到。”孙富贵心里越发轻松。

Thai

“อ้าว นึกไม่ถึงเลยจริงๆ” ซุนฟู่กุ้ยรู้สึกโล่งใจยิ่งขึ้นไปอีก

Chinese

李貌笑笑，搂过他肩膀，“我饭量一直挺大，以后再给兄弟多打点呗？”

Thai

หลี่เม่ายิ้มพลางกอดคอเขา “ฉันน่ะเป็นคนกินจุกินเยอะมาตลอด วันหลังตักข้าวให้เพื่อนคนนี้เยอะหน่อยสิ?”

Chinese

“没问题！”

Thai

“ไม่มีปัญหา!”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

运动会在几天后结束。

Thai

งานแข่งกีฬาสิ้นสุดลงในอีกสองสามวันต่อมา

Chinese

吴俊伟越挫越勇，每次上课都早早去班级，然后坐在李貌四人附近，下课厚脸皮来找聊天就算了，上课还不时痴痴看着赵思妤。

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยยิ่งถูกปฏิเสธก็ยิ่งฮึดสู้ ทุกครั้งที่มีเรียนเขาจะไปถึงห้องเรียนแต่เช้าตรู่ แล้วนั่งใกล้ๆ กับกลุ่มของหลี่เม่าทั้งสี่คน เลิกเรียนหน้าด้านมาคุยด้วยยังพอทน แต่ระหว่างเรียนยังคอยแอบมองจ้าวซืออวี๋อย่างเคลิบเคลิ้มอยู่เรื่อยๆ

Chinese

赵思妤继续立她的虚荣物质人设，可好像没什么用。

Thai

จ้าวซืออวี๋ยังคงสร้างภาพลักษณ์สาวรักความสบายและวัตถุนิยมต่อไป แต่ดูเหมือนจะไม่ได้ผลสักเท่าไร

Chinese

又在食堂二楼吃了几顿，张琳、大玉和赵思妤也纷纷认出了孙富贵。

Thai

หลังจากไปกินข้าวที่ชั้นสองของโรงอาหารอีกสองสามมื้อ จางหลิน ต้าอวี้ และจ้าวซืออวี๋ต่างก็จำซุนฟู่กุ้ยได้เช่นกัน

Chinese

几女发现的时候跟李貌一样，什么都没说，只后来简单跟李貌交流了一下，就默契的当什么都没发生。

Thai

ตอนที่พวกเธอสังเกตเห็นก็เหมือนกับหลี่เม่า คือไม่ได้พูดอะไรออกมา เพียงแค่มาคุยกับหลี่เม่าคร่าวๆ ในภายหลัง แล้วก็ทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอย่างรู้กัน

Chinese

房子装修进度已过一半，公司有条不紊的在发展。

Thai

ความคืบหน้าในการตกแต่งบ้านผ่านไปเกินครึ่งแล้ว บริษัทเองก็กำลังพัฒนาไปอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

Chinese

过完万圣节，时间步入十一月，这天，关大爷突然给李貌打了个电话，告知了刘开勋被枪决的消息。

Thai

หลังจากผ่านพ้นเทศกาลฮาโลวีน เวลาล่วงเข้าสู่เดือนพฤศจิกายน ในวันนี้ ลุงกวนโทรศัพท์มาหาหลี่เม่ากะทันหัน เพื่อแจ้งข่าวว่าหลิวไคซวินถูกประหารชีวิตด้วยการยิงเป้าแล้ว

Chinese

在得知消息的那一瞬间，李貌的脑海中好似骤然响起一道枪声，有一颗枪子飞越不知多远，最终落在了一个男人的脑门正心。

Thai

ในชั่วพริบตาที่ได้ยินข่าวนั้น ในหัวของหลี่เม่าราวกับมีเสียงปืนดังขึ้นอย่างฉับพลัน มีกระสุนปืนนัดหนึ่งพุ่งทะลวงผ่านระยะทางไม่รู้ว่าไกลเท่าใด ก่อนจะพุ่งเจาะเข้ากึ่งกลางหน้าผากของชายคนหนึ่งในที่สุด

Chinese

之后，他把这个消息告诉了大玉。

Thai

หลังจากนั้น เขาก็นำข่าวนี้ไปบอกต้าอวี้

Chinese

那天，两人紧紧牵着彼此的手，一起散步到很晚很晚。

Thai

ในวันนั้น ทั้งสองคนกุมมือกันแน่น เดินเล่นด้วยกันจนดึกดื่น

Chinese

虽然如今回想起当时的命悬一线两人仍然都心有余悸。

Thai

แม้ว่าตอนนี้พอนึกย้อนไปถึงช่วงเวลาเฉียดตายในตอนนั้น ทั้งสองคนจะยังคงหวาดผวาอยู่ก็ตาม

Chinese

可这无时无刻不在提醒彼此，他们之间的感情是经历过生死考验的，那么余生，无论发生什么，除非死亡，都不能也不应该有任何事可以分开他们。

Thai

ทว่าสิ่งนี้กลับคอยตอกย้ำให้ทั้งคู่ตระหนักอยู่ตลอดเวลาว่า ความรู้สึกระหว่างพวกเขานั้นได้ผ่านบททดสอบความเป็นความตายมาแล้ว ดังนั้นในชีวิตที่เหลืออยู่ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เว้นเสียแต่ความตาย ก็ไม่มีสิ่งใดและไม่ควรมีสิ่งใดมาพรากพวกเขาจากกันได้อีก