บทที่ 520

ขายกล่องพ่อ? (1 / 1)

卖爸盒?(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

傍晚,狼奔烧烤摊。

ไทย

ช่วงพลบค่ำ ที่แผงปิ้งย่างหลางเปิน

จีน

“服务员,再来两瓶啤酒。”

ไทย

“เด็กเสิร์ฟ ขอเบียร์เพิ่มอีกสองขวด!”

จีน

“来了!”

ไทย

“มาแล้วค่ะ!”

จีน

蔡婉婷刚上完一桌的烤串,又匆匆进屋拿了两瓶啤酒出来。

ไทย

ไช่หว่านถิงเพิ่งจะเสิร์ฟเนื้อเสียบไม้ย่างให้โต๊ะหนึ่งเสร็จ ก็รีบเดินเข้าไปในร้านหยิบเบียร์สองขวดออกมาอีก

จีน

“服务员,这桌手套不够用。”

ไทย

“เด็กเสิร์ฟ ถุงมือโต๊ะนี้ไม่พอ”

จีน

“稍等。”

ไทย

“รอสักครู่นะคะ”

จีน

“没餐巾纸了。”

ไทย

“กระดาษทิชชูหมดแล้ว”

จีน

“马上。”

ไทย

“เดี๋ยวมาค่ะ”

จีน

这样忙碌的生活,蔡婉婷已经体验了半年。

ไทย

ชีวิตที่วุ่นวายแบบนี้ ไช่หว่านถิงสัมผัสมาครึ่งปีแล้ว

จีน

一开始,她抱着寻找机会讨好老板娘的目的来这边上班。

ไทย

ตอนแรก เธอมาทำงานที่นี่ด้วยจุดประสงค์เพื่อหาโอกาสประจบเอาใจเถ้าแก่เนีย

จีน

结果发现压根见不到老板他们几次。

ไทย

ผลปรากฏว่าแทบไม่ได้เจอกลุ่มเจ้านายเลยสักกี่ครั้ง

จีน

可为了那渺茫的重新回去的机会,她依旧咬牙坚持着。

ไทย

แต่เพื่อโอกาสอันริบหรี่ที่จะได้กลับไปอีกครั้ง เธอยังคงกัดฟันอดทนต่อไป

จีน

当服务员,很容易受气,也很累。

ไทย

การเป็นพนักงานเสิร์ฟนั้นถูกระบายอารมณ์ใส่ง่ายมาก ทั้งยังเหนื่อยมากด้วย

จีน

好在,老板和另一个同事很好,工资也不低。

ไทย

ยังดีที่เถ้าแก่กับเพื่อนร่วมงานอีกคนดีมาก และเงินเดือนก็ไม่น้อย

จีน

然后,坚持着坚持着,突然有一天,她发现这样的生活好像也挺不错。

ไทย

จากนั้น พอกัดฟันทำไปเรื่อยๆ จู่ๆ วันหนึ่ง เธอก็พบว่าชีวิตแบบนี้ก็ดูไม่เลวเหมือนกัน

จีน

最关键的是,她意识到自己其实是可以凭劳动养活自己的。

ไทย

ที่สำคัญที่สุดคือ เธอตระหนักได้ว่าแท้จริงแล้วตนเองสามารถหาเลี้ยงตัวเองได้ด้วยหยาดเหงื่อแรงงาน

จีน

以前觉着干什么都太累太苦,现在觉着好像也没什么。

ไทย

เมื่อก่อนรู้สึกว่าทำอะไรก็เหนื่อยเกินไป ลำบากเกินไป ตอนนี้กลับรู้สึกว่าก็ไม่ได้มีอะไร

จีน

再然后,她就在这儿坚持到了现在。

ไทย

และหลังจากนั้น เธอก็อดทนทำอยู่ที่นี่มาจนถึงปัจจุบัน

จีน

忙活到接近晚上十二点,经常这个点过来的王蓉和周慧婷到了。

ไทย

ยุ่งจนถึงเกือบเที่ยงคืน หวังหรงกับโจวฮุ่ยถิงที่มักจะมาเวลานี้เป็นประจำก็มาถึง

จีน

“婉婷,老规矩。”

ไทย

“หว่านถิง เหมือนเดิมนะ”

จีน

“等着。”

ไทย

“รอแป๊บ”

จีน

王蓉和周慧婷捧着手机,找了个位置坐下。

ไทย

หวังหรงกับโจวฮุ่ยถิงถือโทรศัพท์มือถือพลางหาที่นั่งลง

จีน

“这点赞肯定是要破一百万了。”

ไทย

“ยอดไลก์นี้น่าจะทะลุหนึ่งล้านแน่นอน”

จีน

“嗯。”

ไทย

“อืม”

จีน

“真羡慕啊!”

ไทย

“น่าอิจฉาจริงๆ!”

จีน

王蓉感慨道。

ไทย

หวังหรงเอ่ยอย่างทอดถอนใจ

จีน

一年过去,她和周慧婷早就没当初那么火了。

ไทย

หนึ่งปีผ่านไป เธอและโจวฮุ่ยถิงไม่ได้โด่งดังเหมือนเมื่อก่อนตั้งนานแล้ว

จีน

主播这行就这样,更新迭代快。

ไทย

วงการสตรีมเมอร์ก็เป็นแบบนี้ ผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเร็ว

จีน

不过她们也知足了,之前赚到的钱,以及现在的收入,足够她们滋润的过完这辈子。

ไทย

ทว่าพวกเธอก็พอใจแล้ว เงินที่หามาได้ก่อนหน้านี้รวมถึงรายได้ในปัจจุบัน ก็เพียงพอให้พวกเธอใช้ชีวิตอย่างสุขสบายไปตลอดชีวิตนี้

จีน

这时,蔡婉婷拿着餐具走了过来。

ไทย

ตอนนั้นเอง ไช่หว่านถิงถือชุดช้อนส้อมเดินเข้ามา

จีน

“婉婷,看!”王蓉把手机递到她面前。

ไทย

“หว่านถิง ดูสิ!” หวังหรงยื่นโทรศัพท์มือถือไปตรงหน้าเธอ

จีน

蔡婉婷看着那数据,惊诧问:“公司的?”

ไทย

ไช่หว่านถิงมองดูตัวเลขนั้นแล้วถามอย่างประหลาดใจว่า “ของบริษัทเหรอ?”

จีน

“对,老板亲自出手。”

ไทย

“ใช่ เถ้าแก่ลงมือเองเลย”

จีน

看着蔡婉婷复杂的眼神,王蓉鼓励道:“加油,老板应该快回来了。”

ไทย

เมื่อเห็นสายตาที่ซับซ้อนของไช่หว่านถิง หวังหรงจึงให้กำลังใจว่า “สู้ๆ นะ บอสน่าจะใกล้กลับมาแล้ว”

จีน

“嗯,尽力吧,行最好,不行我在这儿干服务员也挺不错。”蔡婉婷笑了笑,去了屋里。

ไทย

“อืม จะพยายามนะ ได้ก็ดีที่สุด ถ้าไม่ได้ ฉันเป็นพนักงานเสิร์ฟอยู่ที่นี่ก็ไม่เลวเหมือนกัน” ไช่หว่านถิงยิ้ม แล้วเดินเข้าไปข้างใน

จีน

周慧婷看着她的背影。

ไทย

โจวฮุ่ยถิงมองตามแผ่นหลังของเธอ

จีน

“她变化挺大的。”

ไทย

“เธอเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ”

จีน

“嗯……”王蓉点点头。

ไทย

“อืม…” หวังหรงพยักหน้า

จีน

……

ไทย

…

จีน

李貌回来的时候,张辛尧那个视频的点赞早已经过了一百万。

ไทย

ตอนที่หลี่เม่ากลับมา ยอดไลก์ของวิดีโอนั้นของจางซินเหยาก็ทะลุหนึ่งล้านไปตั้งนานแล้ว

จีน

这是抖音首个点赞破百万的视频,不知多少人为此下载了抖音。

ไทย

นี่คือวิดีโอแรกของโต่วอินที่มียอดไลก์ทะลุล้าน ไม่รู้ว่ามีผู้คนดาวน์โหลดโต่วอินเพราะเหตุนี้ไปมากเท่าไร

จีน

在火车站门口坐上公司派来的车,夏琪载着他们回了家。

ไทย

หลังจากขึ้นรถที่บริษัทส่งมารับที่หน้าสถานีรถไฟ เซี่ยฉีก็ขับรถพาพวกเขากลับบ้าน

จีน

隔壁江新月家没人,倒是没碰上。

ไทย

บ้านของเจียงซินเยว่ที่อยู่ข้างบ้านไม่มีคนอยู่ จึงไม่ได้เจอกัน

จีน

把东西放好,拿上备用车钥匙,乘车来到医院。

ไทย

เมื่อเก็บของเรียบร้อยและหยิบกุญแจรถสำรองแล้ว ก็นั่งรถมาที่โรงพยาบาล

จีน

李貌去地下车库把自家的车开了出来。

ไทย

หลี่เม่าไปที่ลานจอดรถใต้ดินเพื่อขับรถของที่บ้านออกมา

จีน

没办法,奔驰开回村里太招摇。李貌昨天晚上已经跟爸妈说好,回来开家里的车。

ไทย

ช่วยไม่ได้ ขับเบนซ์กลับไปที่หมู่บ้านมันสะดุดตาเกินไป หลี่เม่าได้ตกลงกับพ่อแม่ตั้งแต่เมื่อคืนวานแล้วว่า พอกลับมาจะขับรถของที่บ้าน

จีน

夏琪回公司。

ไทย

เซี่ยฉีกลับบริษัท

จีน

李貌载上大玉和夏奶奶,去赵思妤家小区门口接上了金哥。

ไทย

หลี่เม่าพาต้าอวี้และย่าเซี่ยขึ้นรถ แล้วไปรับจินเกอที่หน้าประตูหมู่บ้านของจ้าวซืออวี๋

จีน

之前在庐州,李貌他们出去旅游,就把金哥留给了张乐怡,然后让赵思妤他们帮忙带回来。

ไทย

ก่อนหน้านี้ตอนอยู่ที่หลูโจว พวกหลี่เม่าออกไปเที่ยว จึงฝากจินเกอไว้กับจางเล่ออี๋ แล้วให้พวกจ้าวซืออวี๋ช่วยพากลับมา

จีน

为了不让金哥受托运的苦,赵思妤和张琳四人特地打车回来的。

ไทย

เพื่อไม่ให้จินเกอต้องลำบากกับการโหลดใต้ท้องรถ ทั้งสี่คนอย่างจ้าวซืออวี๋และจางหลินจึงนั่งแท็กซี่กลับมาเป็นพิเศษ

จีน

金哥好多天没见到大玉,窝在大玉怀里“喵”个不停。

ไทย

จินเกอไม่ได้เจอต้าอวี้มาหลายวัน จึงซุกอยู่ในอ้อมอกของต้าอวี้พลางร้อง “เหมียว” ไม่หยุด

จีน

车子行驶在路上,李貌忽道:

ไทย

ขณะที่รถกำลังแล่นอยู่บนถนน หลี่เม่าก็เอ่ยขึ้นมาว่า

จีน

“奶奶,您还没去公司看过吧,我带您去看看?”

ไทย

“ย่าครับ ย่ายังไม่ได้ไปดูที่บริษัทเลยใช่ไหมครับ ผมพาย่าไปดูดีไหมครับ?”

จีน

大玉闻言,也看向奶奶。

ไทย

เมื่อต้าอวี้ได้ยินดังนั้น ก็หันไปมองย่าเช่นกัน

จีน

夏奶奶近乡情切,摇了摇头:

ไทย

ย่าเซี่ยรู้สึกคิดถึงบ้านเกิดเมื่อยิ่งเข้าใกล้ จึงส่ายหน้า

จีน

“算了,还是快点回去吧。”

ไทย

“ช่างเถอะ รีบกลับไปดีกว่า”

จีน

李貌没忤逆她老人家的意思,往老家驶去。

ไทย

หลี่เม่าไม่ได้ขัดความต้องการของผู้อาวุโส จึงขับมุ่งหน้าไปยังบ้านเกิด

จีน

乡下没什么变化,人少,宁静,节奏缓慢。

ไทย

บ้านนอกไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไป ผู้คนบางตา เงียบสงบ และจังหวะชีวิตเชื่องช้า

จีน

回到家,夏奶奶整个人都活了过来。

ไทย

พอกลับถึงบ้าน ย่าเซี่ยก็ดูกระปรี้กระเปร่ามีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที

จีน

她把这次去京城和上次去海边拍的照片拿出来,统统摆在了桌子上。

ไทย

เธอหยิบรูปถ่ายที่ถ่ายตอนไปปักกิ่งครั้งนี้และตอนไปทะเลคราวก่อนออกมา แล้วนำมาวางเรียงไว้บนโต๊ะทั้งหมด

จีน

李貌和大玉在隔壁待了一会,然后过去对夏奶奶道:

ไทย

หลี่เม่ากับต้าอวี้อยู่บ้านข้างๆ สักพัก จากนั้นก็เดินไปบอกย่าเซี่ยว่า

จีน

“奶奶,我和大玉去看看小颖在不在家。”

ไทย

“ย่าครับ ผมกับต้าอวี้จะไปดูหน่อยว่าเสี่ยวอิ่งอยู่บ้านไหม”

จีน

“去吧。”

ไทย

“ไปเถอะ”

จีน

“喵!”金哥用前爪抱住了大玉的腿,不让她走。

ไทย

“เหมียว!” จินเกอใช้อุ้งเท้าหน้ากอดขาต้าอวี้ไว้แน่น ไม่ยอมให้เธอไป

จีน

“乖,在家待着,我们一会儿就回来了。”大玉揉了揉金哥圆乎乎的脑袋,然后无情的把它给留了下来。

ไทย

“เด็กดี อยู่บ้านนะ เดี๋ยวพวกเราก็กลับมาแล้ว” ต้าอวี้ลูบหัวกลมๆ ของจินเกอ แล้วทิ้งมันไว้ข้างหลังอย่างไม่ปรานี

จีน

夏奶奶有些纳闷,去看胡颖,猫带着也没事吧。不过她没多想,忙活着鼓捣起了她长满杂草的小菜园。

ไทย

ย่าเซี่ยรู้สึกสงสัยอยู่บ้าง ไปหาหูอิ่ง เอาแมวไปด้วยก็ไม่เป็นไรนี่นา แต่เธอก็ไม่ได้คิดอะไรมาก ง่วนอยู่กับการจัดการแปลงผักเสี่ยวไช่หยวนที่เต็มไปด้วยวัชพืชของเธอ

จีน

李貌牵着大玉往胡颖家走了一段路,然后突然带着女朋友拐了个弯儿,朝另一个方向走去。

ไทย

หลี่เม่าจูงมือต้าอวี้เดินไปทางบ้านหูอิ่งได้ระยะหนึ่ง แล้วจู่ๆ ก็พาแฟนสาวเลี้ยวโค้ง เดินไปยังอีกทิศทางหนึ่ง

จีน

两人都沉默着,什么话都没说。

ไทย

ทั้งสองคนต่างเงียบงัน ไม่ได้พูดอะไรสักคำ

จีน

渐渐的,李貌带着大玉跑了起来。

ไทย

ค่อยๆ กลายเป็นว่าหลี่เม่าพาต้าอวี้เริ่มวิ่ง

จีน

白色的裙摆在阳光下飘动,脚踝上的小白袜和白皙如玉的小腿时不时隐现。

ไทย

ชายกระโปรงสีขาวพลิ้วไหวอยู่ใต้แสงแดด ถุงเท้าสั้นสีขาวตรงข้อเท้าและท่อนขาสาวขาวผ่องดุจหยกผลุบโผล่ให้เห็นเป็นระยะ

จีน

来到隔壁村李貌家。

ไทย

มาถึงบ้านของหลี่เม่าที่หมู่บ้านข้างๆ

จีน

上到二楼,李貌打开自己卧室的门,径直走到靠里的窗户边。

ไทย

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสอง หลี่เม่าเปิดประตูห้องนอนของตัวเอง แล้วเดินตรงไปยังริมหน้าต่างด้านใน

จีน

大玉关上门,背靠在门上,微微喘着气,静静看着男朋友。

ไทย

ต้าอวี้ปิดประตู แผ่นหลังพิงกับบานประตู หายใจหอบเบาๆ พลางมองดูแฟนหนุ่มอย่างเงียบๆ

จีน

由于是跑着过来的,加上天气有些热,她的肌肤白里透红,额头和鬓角布满了细密的汗珠,几根发丝湿漉漉的黏在上面。

ไทย

เนื่องจากวิ่งมา ประกอบกับอากาศค่อนข้างร้อน ผิวพรรณของเธอจึงขาวอมชมพู หน้าผากและขมับเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อเม็ดละเอียด เส้นผมสองสามเส้นเปียกชื้นแนบติดอยู่บนนั้น

จีน

里面的窗帘这时被拉上,房间顿时暗了一个度。

ไทย

ผ้าม่านด้านในถูกดึงปิดในตอนนี้ ห้องพลันมืดลงระดับหนึ่ง

จีน

李貌走回来,伸手,“哗啦”一声,这边的窗帘便到了大玉身边。

ไทย

หลี่เม่าเดินกลับมา ยื่นมือออกไป เสียงดัง “พรึ่บ” ผ้าม่านฝั่งนี้ก็เลื่อนมาอยู่ข้างกายต้าอวี้

จีน

大玉不再靠着门。

ไทย

ต้าอวี้ไม่ได้พิงประตูอีกต่อไป

จีน

窗帘从她身后滑了过去,整个房间都陷入了黑暗。

ไทย

ผ้าม่านรูดผ่านด้านหลังของเธอไป ทั้งห้องตกอยู่ในความมืดมิด

จีน

黑暗中,只有两人的呼吸声。

ไทย

ในความมืด มีเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งสอง

จีน

两道呼吸声突然靠近,忽然不分彼此,变得剧烈。

ไทย

เสียงลมหายใจสองสายพลันขยับเข้าใกล้ จู่ๆ ก็ผสานเข้าด้วยกันจนแยกไม่ออก และทวีความรุนแรงขึ้น

จีน

长裙变成了短裙,没一会,在一声“小貌”中,门轻轻晃动了起来。

ไทย

กระโปรงยาวกลายเป็นกระโปรงสั้น ไม่นานนัก ท่ามกลางเสียงเรียก “เสี่ยวเม่า” ประตูก็เริ่มสั่นไหวเบาๆ

จีน

……

ไทย

…

จีน

良久后,门边,大玉整个人挂在李貌身上,有气无力的说道:

ไทย

เนิ่นนานหลังจากนั้น ข้างประตู ต้าอวี้เกาะอยู่บนตัวหลี่เม่าทั้งร่าง เอ่ยขึ้นมาอย่างหมดเรี่ยวแรงว่า

จีน

“该回去了,时间太长,奶奶要怀疑了。”

ไทย

“ควรกลับได้แล้ว นานเกินไป เดี๋ยวย่าจะสงสัยเอานะ”

จีน

李貌没说话,只是紧紧抱着她。

ไทย

หลี่เม่าไม่ได้พูดอะไร เพียงแต่กอดเธอไว้แน่น

จีน

两个人此时就跟刚从水上捞上来的一样,浑身都是汗水。

ไทย

ทั้งสองคนในยามนี้ราวกับเพิ่งถูกงมขึ้นมาจากน้ำ ทั่วทั้งร่างชุ่มไปด้วยเหงื่อ

จีน

“走吧!”

ไทย

“ไปกันเถอะ!”

จีน

大玉晃了晃男朋友。

ไทย

ต้าอวี้เขย่าตัวแฟนหนุ่ม

จีน

“不够……”

ไทย

“ยังไม่พอ…”

จีน

李貌在她耳边低低道。

ไทย

หลี่เม่ากระซิบข้างหูเธอเสียงแผ่ว

จีน

大玉轻轻咬了咬嘴唇:“太久了……”

ไทย

ต้าอวี้กัดริมฝีปากเบาๆ “นานเกินไปแล้ว…”

จีน

“龟龟~”

ไทย

“กุยกุย~”

จีน

没一会,大玉转了个身,双手撑在被窗帘覆盖的门上。

ไทย

ไม่นานนัก ต้าอวี้ก็หมุนตัว มือทั้งสองข้างยันอยู่บนบานประตูที่ถูกผ้าม่านคลุมไว้

จีน

门再次于黑暗中响了起来。

ไทย

ประตูดังขึ้นอีกครั้งท่ามกลางความมืดมิด

จีน

……

ไทย

…

จีน

从学校停课,他们开始复习至今,两人已经快一个月没贴贴。

ไทย

นับตั้งแต่โรงเรียนหยุดเรียนและพวกตนเริ่มอ่านหนังสือทบทวนจนถึงตอนนี้ ทั้งสองคนก็ไม่ได้แนบชิดกันมาเกือบเดือนแล้ว

จีน

旅游有夏奶奶在,两人也一直很老实。

ไทย

ตอนไปเที่ยวก็มีย่าเซี่ยอยู่ด้วย ทั้งสองคนจึงทำตัวเรียบร้อยมาโดยตลอด

จีน

憋了太久,今天终于有机会,自然是一番苦战。

ไทย

อัดอั้นมานานเกินไป วันนี้ในที่สุดก็มีโอกาส ย่อมต้องเป็นการต่อสู้อันดุเดือดรอบหนึ่ง

จีน

待一切尘埃落定,温存片刻,李貌罕见的没整理床铺,反而拖起了地。

ไทย

เมื่อทุกอย่างสงบลงและคลอเคลียกันอยู่ครู่หนึ่ง หลี่เม่าก็ไม่ได้เก็บเตียงอย่างที่หาได้ยาก กลับเริ่มถูพื้นแทน

จีน

床铺干干净净,当然不需要整理。

ไทย

เตียงสะอาดสะอ้าน ย่อมไม่จำเป็นต้องเก็บ

จีน

地有点滑,当然要拖一拖。

ไทย

พื้นลื่นไปหน่อย ย่อมต้องถูสักหน่อย

จีน

大玉坐在一旁休息,看着男朋友忙碌,小脸比来的时候更红。

ไทย

ต้าอวี้นั่งพักอยู่ด้านข้าง มองดูแฟนหนุ่มสาละวน ใบหน้าเล็กๆ แดงก่ำยิ่งกว่าตอนที่เพิ่งมาถึง

จีน

“跟头牛一样……”她小声嘀咕。

ไทย

“อย่างกับวัวแน่ะ…” เธอพึมพำเสียงเบา

จีน

“嘿嘿!就当龟龟你是在夸我了。”李貌傻笑一声。

ไทย

“ฮิๆ! คิดเสียว่ากุยกุยกำลังชมฉันก็แล้วกัน” หลี่เม่าหัวเราะแหะๆ ออกมาคำหนึ่ง

จีน

收拾妥当,两人这才手牵着手去找胡颖。

ไทย

เมื่อจัดการเรียบร้อย ทั้งสองคนถึงได้จูงมือกันไปหาหูอิ่ง

จีน

胡颖已经放暑假,正在家里做作业。见他们回来,很是开心。

ไทย

หูอิ่งปิดเทอมฤดูร้อนแล้ว และกำลังทำการบ้านอยู่ที่บ้าน เมื่อเห็นพวกเขากลับมาก็ดีใจมาก

จีน

领着胡颖回到大玉家的时候,门口正有几个老人背着手围着那辆凯迪拉克打量。

ไทย

ตอนที่พาหูอิ่งกลับมาถึงบ้านของต้าอวี้ ที่หน้าประตูกำลังมีคนแก่สองสามคนเอามือไพล่หลังล้อมมองสำรวจรถคาดิลแลกคันนั้นอยู่

จีน

离的近了,李貌听到了一句莫名其妙的话。

ไทย

พอเดินเข้าไปใกล้ หลี่เม่าก็ได้ยินคำพูดแปลกประหลาดไร้ที่มาที่ไปประโยคหนึ่ง

จีน

“这就是卖爸盒?这能在城里换一套房?”

ไทย

“นี่คือม่ายป้าเหอเหรอ? คันนี้แลกบ้านในเมืองได้หลังหนึ่งเลยเหรอ?”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน