ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน

Chinese

江新月最终实在没办法，在朱玉的搀扶下不甘心地走了。

Thai

ในที่สุดเจียงซินเยว่ก็หมดหนทางจริงๆ จึงต้องยอมเดินจากไปอย่างไม่เต็มใจโดยมีจูอวี้คอยพยุง

Chinese

李貌发现他们班的那个吴科好像还在舔。

Thai

หลี่เม่าพบว่าอู๋เคอจากห้องของพวกเขายังคงตามเลียแข้งเลียขาอยู่เหมือนเดิม

Chinese

刚才就见他搁那儿慢吞吞收拾东西，这会江新月刚出去，他人也一溜烟立马跟上。

Thai

เมื่อครู่ยังเห็นเขาเก็บของชักช้าอ้อยอิ่งอยู่ตรงนั้น พอเจียงซินเยว่เพิ่งจะก้าวออกไป เขาก็รีบผลุนผลันตามติดไปทันที

Chinese

希望你不会是上辈子的我吧！李貌心里感慨。

Thai

หวังว่านายจะไม่ใช่ฉันในชาติก่อนนะ! หลี่เม่าทอดถอนใจในอก

Chinese

“你晚上真不回家了？”大玉停下手中的笔，忽问。

Thai

“คืนนี้นายจะไม่กลับบ้านจริงๆ เหรอ” ต้าอวี้หยุดปากกาในมือแล้วเอ่ยถามขึ้นมาทันใด

Chinese

“嗯，晚上给他们打个视频电话就行。”李貌回过神，见班级只剩张强张琳两人在后面，毫无顾忌伸手握住她冰凉的小手。

Thai

“อืม ตอนค่ำค่อยวิดีโอคอลหาพวกเขาก็พอแล้ว” หลี่เม่าได้สติ เมื่อเห็นว่าในห้องเรียนเหลือเพียงจางเฉียงกับจางหลินสองคนอยู่ด้านหลัง จึงยื่นมือไปกุมมือน้อยๆ ที่เย็นเฉียบของเธอไว้อย่างไม่เกรงใจใคร

Chinese

班级有摄像头，一般只有考试的时候才会开。要不然他也不敢这么肆无忌惮。

Thai

ในห้องเรียนมีกล้องวงจรปิด แต่ปกติจะเปิดเฉพาะตอนสอบเท่านั้น ไม่อย่างนั้นเขาคงไม่กล้าทำตัวเปิดเผยตามใจชอบขนาดนี้

Chinese

楚红玉对此早已经习惯，感受着他掌心的温暖，抿抿嘴，柔声劝道：“你还是回去一趟吧，阿姨他们肯定很想你。”

Thai

ฉู่หงอวี้คุ้นชินกับเรื่องนี้มานานแล้ว เธอรับรู้ถึงไออุ่นจากฝ่ามือของเขา เม้มปากเบาๆ แล้วเอ่ยเกลี้ยกล่อมด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “นายกลับไปสักหน่อยเถอะ พวกคุณน้าต้องคิดถึงนายมากแน่ๆ”

Chinese

“那我回去的话，你会不会想我？”李貌口花花。

Thai

“แล้วถ้าฉันกลับไป เธอจะคิดถึงฉันไหมล่ะ” หลี่เม่าหยอดคำหวาน

Chinese

“明天就能见面了……”大玉红着小脸微微摇头。

Thai

“พรุ่งนี้ก็เจอกันแล้วนี่…” ต้าอวี้ใบหน้าแดงระเรื่อพลางส่ายหน้าเบาๆ

Chinese

“这样啊，可我会想你。”李貌低头，沮丧地嘟嚷道。

Thai

“อย่างนั้นเหรอ แต่ฉันคงคิดถึงเธอนะ” หลี่เม่าก้มหน้า บ่นพึมพำอย่างหงอยเหงา

Chinese

楚红玉听他说会想自己，心中一阵甜蜜。明知他那表情是装的，还是没忍住反握住他的手，然后凑近小声道：“我也想你。”

Thai

ฉู่หงอวี้ได้ยินเขาบอกว่าจะคิดถึงตน ในใจก็พลันรู้สึกหวานล้ำ ทั้งที่รู้ว่าสีหน้าของเขาแกล้งทำ แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะบีบมือเขากลับ จากนั้นจึงขยับเข้าไปใกล้แล้วกระซิบเสียงเบา “ฉันก็คิดถึงนาย”

Chinese

“有多想？”

Thai

“คิดถึงแค่ไหน”

Chinese

“亿点点。”

Thai

“ร้อยล้านนิด”

Chinese

“一点点？”

Thai

“นิดเดียว?”

Chinese

“是亿点点！”她在“亿”字上加重语调。

Thai

“ร้อยล้านนิดต่างหาก!” เธอเน้นเสียงหนักตรงคำว่า ‘ร้อยล้าน’

Chinese

李貌这才咧嘴笑起来，偶尔这样幼稚一下，体会一次被哄的感觉真不错。

Thai

หลี่เม่าถึงได้ฉีกยิ้มออกมา นานๆ ทีทำตัวไร้เดียงสาแบบนี้เพื่อสัมผัสความรู้สึกที่ถูกเอาอกเอาใจบ้างก็ดีไม่น้อย

Chinese

“那我听你的，晚上回家去，不过你要记得想我。”他道。

Thai

“งั้นฉันเชื่อเธอ คืนนี้จะกลับบ้าน แต่เธอต้องจำไว้ว่าต้องคิดถึงฉันด้วยนะ” เขาเอ่ย

Chinese

“嗯，你把我背回宿舍再走。”楚红玉现在自己一瘸一拐走也行，不过还是想让他背。

Thai

“อืม นายแบกฉันกลับหอพักก่อนแล้วค่อยไปนะ” ตอนนี้ฉู่หงอวี้จะเดินกะโผลกกะเผลกไปเองก็พอไหว ทว่ายังคงอยากให้เขาแบกอยู่ดี

Chinese

她不知道明天小貌会不会被迫去背江新月，一想到他背着其他女生的画面，她心里就忍不住一阵难受。

Thai

เธอไม่รู้ว่าพรุ่งนี้เสี่ยวเม่าจะถูกบีบให้ต้องไปแบกเจียงซินเยว่หรือไม่ พอคิดถึงภาพที่เขาแบกเด็กสาวคนอื่น ในใจก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา

Chinese

可她最终还是劝他回家了，她不能因为自己的这点小心思就那么自私。

Thai

แต่สุดท้ายเธอก็ยังคงเกลี้ยกล่อมให้เขากลับบ้าน เธอไม่อาจเห็นแก่ตัวเพียงเพราะความรู้สึกลึกๆ ในใจของตัวเองได้

Chinese

李貌终究不是神，不可能面面俱到考虑到楚红玉的想法和感受。

Thai

หลี่เม่าอย่างไรก็ไม่ใช่เทพเจ้า ย่อมไม่อาจคำนึงถึงความคิดและความรู้สึกของฉู่หงอวี้ได้รอบด้านครบถ้วน

Chinese

他把大玉送回去后，一如既往跑出校门。

Thai

หลังจากเขาส่งต้าอวี้กลับไปแล้ว ก็วิ่งออกจากประตูโรงเรียนเหมือนเช่นเคย

Chinese

在路过上星期救人的那个十字路口的时候，瞧见路边的石墩子上坐着一个穿着一中校服的长发女生。

Thai

ขณะที่วิ่งผ่านสี่แยกที่ช่วยคนไว้เมื่อสัปดาห์ก่อน เขาก็เหลือบไปเห็นเด็กสาวผมยาวสวมเครื่องแบบของโรงเรียนมัธยมหนึ่งนั่งอยู่บนตอม่อหินริมถนน

Chinese

待走近看清楚脸，才发现竟然又是她。

Thai

ครั้นเดินเข้าไปใกล้จนมองเห็นใบหน้าชัดเจน ถึงได้พบว่าเป็นเธออีกแล้ว

Chinese

他见人家好像在发呆，也没打扰她，默默站到一边等绿灯。

Thai

เขาเห็นอีกฝ่ายคล้ายกำลังเหม่อลอย จึงไม่ได้เข้าไปรบกวน ได้แต่ยืนรอสัญญาณไฟเขียวอยู่ข้างๆ อย่างเงียบๆ

Chinese

赵思妤出神的盯着这片马路，那晚的场景不停在她脑海里重演。

Thai

จ้าวซืออวี๋จ้องมองถนนสายนี้อย่างเหม่อลอย ภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นฉายซ้ำอยู่ในหัวของเธอไม่หยุด

Chinese

忽地，她恍惚间好像看到了另一个场景。

Thai

ทันใดนั้น ในความเลือนรางคล้ายกับว่าเธอได้เห็นภาพเหตุการณ์อีกฉากหนึ่ง

Chinese

疾驰而过的泥头车，吓得呆立原地的自己，而这次，没有人救她，她倒在了血泊中。

Thai

รถบรรทุกดินที่พุ่งผ่านไปด้วยความเร็วสูง ตัวเธอที่ตกใจจนยืนนิ่งงันอยู่กับที่ และในครั้งนี้ ไม่มีใครมาช่วยเธอ เธอจึงล้มลงจมกองเลือด

Chinese

她有种奇怪的直觉，仿佛那才是自己原本的结局。

Thai

เธอมีความรู้สึกลึกๆ อันแปลกประหลาด ราวกับว่านั่นต่างหากที่เป็นจุดจบดั้งเดิมของตัวเอง

Chinese

朦胧间，对面红色的行人变成了绿色，一道模糊的身影出现在她视线内。

Thai

ท่ามกลางความเลือนราง สัญญาณไฟคนข้ามถนนฝั่งตรงข้ามเปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีเขียว เงาร่างอันเลือนรางสายหนึ่งปรากฏขึ้นในสายตาของเธอ

Chinese

她渐渐回过神，瞅着那有点熟悉的背影，下意识出声喊了句：“等等。”

Thai

เธอค่อยๆ ดึงสติกลับมา เมื่อมองดูแผ่นหลังที่คุ้นตาเล็กน้อยนั้น จึงเผลอส่งเสียงร้องเรียกออกไปโดยไม่รู้ตัว “เดี๋ยวสิ”

Chinese

李貌只扭头奇怪地看了她眼，没停留，继续向马路对面跑去。

Thai

หลี่เม่าเพียงหันศีรษะกลับมามองเธอด้วยความประหลาดใจแวบหนึ่ง ไม่ได้หยุดชะงัก และยังคงวิ่งข้ามถนนต่อไป

Chinese

“等等我！”

Thai

“รอฉันด้วย!”

Chinese

赵思妤见的确是他，嗖的起身追了上去。

Thai

เมื่อจ้าวซืออวี๋เห็นว่าเป็นเขาจริงๆ ก็ผุดลุกขึ้นวิ่งไล่ตามไปทันที

Chinese

李貌当作没听见，自顾自往前跑。

Thai

หลี่เม่าทำเป็นไม่ได้ยิน ยังคงวิ่งต่อไปข้างหน้าตามใจตน

Chinese

“你耳聋？！”只一会，赵思妤就撵了上来，和他并排。

Thai

“นายหูหนวกหรือไง?!” เพียงชั่วครู่ จ้าวซืออวี๋ก็วิ่งตามมาทันและก้าวตีคู่ไปกับเขา

Chinese

李貌稍稍诧异，倒是小瞧了她，自己跑的可不慢。

Thai

หลี่เม่ารู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย นับว่าเขาดูแคลนเธอเกินไปแล้ว เพราะตัวเขาเองก็วิ่งไม่ได้ช้าเลย

Chinese

这会可不能装聋装瞎了，要不然不是拿人家当傻子嘛。

Thai

ตอนนี้คงแกล้งทำเป็นหูหนวกตาบอดไม่ได้แล้ว ไม่อย่างนั้นคงไม่ต่างอะไรกับการมองอีกฝ่ายเป็นคนโง่

Chinese

“有事？”他改跑为走，边走边问。

Thai

“มีธุระอะไร” เขาเปลี่ยนจากวิ่งเป็นเดินพลางเอ่ยถาม

Chinese

“呃……”赵思妤忽地哑声，对啊，她喊他干嘛？

Thai

“เอ่อ…” จ้าวซืออวี๋พลันพูดไม่ออก นั่นสิ เธอเรียกเขาทำไมกัน

Chinese

不过眼下都已经这样了，总得说点什么，她硬着头皮道：“好巧啊！”

Thai

ทว่าในเมื่อมาถึงขั้นนี้แล้ว อย่างไรก็ต้องพูดอะไรสักอย่าง เธอจึงฝืนพูดออกไป “บังเอิญจังเลยนะ!”

Chinese

李貌微微蹙眉，不咸不淡道：“是挺巧。”

Thai

หลี่เม่าขมวดคิ้วเล็กน้อย เอ่ยตอบอย่างเรียบเฉย “ก็บังเอิญจริงๆ”

Chinese

赵思妤见他还是这种态度，当下就猜到楚红玉没把那天李思研找茬的事告诉他。

Thai

จ้าวซืออวี๋เห็นเขายังคงมีท่าทีเช่นนี้ ก็เดาได้ทันทีว่าฉู่หงอวี้คงไม่ได้บอกเรื่องที่หลี่ซือเหยียนมาหาเรื่องในวันนั้นให้เขารู้

Chinese

否则就凭自己帮了楚红玉这事，不说让他千恩万谢，最起码也应该彬彬有礼才对。

Thai

ไม่อย่างนั้นเพียงเพราะเรื่องที่ตนช่วยฉู่หงอวี้เอาไว้ ต่อให้ไม่ต้องถึงขั้นซาบซึ้งขอบคุณยกใหญ่ แต่อย่างน้อยก็ควรจะมีมารยาทสุภาพเรียบร้อยกว่านี้แท้ๆ

Chinese

她眼珠子转了转，也没说，一方面，自己那天帮楚红玉单纯就是仗义出手，看不惯小人。

Thai

ดวงตาของเธอไหวระริก แต่ก็ไม่ได้พูดออกไป ในแง่หนึ่ง วันนั้นที่เธอช่วยฉู่หงอวี้ก็แค่เพราะรักความยุติธรรมและทนดูคนพาลไม่ไหวเท่านั้น

Chinese

另一方面，她还挺想知道面前这人如果有一天知道这事，会不会后悔对她态度这么恶劣。

Thai

และในอีกแง่หนึ่ง เธอก็อยากรู้เหมือนกันว่าหากวันหนึ่งคนตรงหน้ารู้เรื่องนี้ขึ้นมา จะรู้สึกเสียใจภายหลังที่ทำตัวแย่ๆ ใส่เธอแบบนี้หรือไม่

Chinese

“你不是住宿吗？”她没话找话。

Thai

“นายไม่ได้อยู่หอพักเหรอ” เธอหาเรื่องชวนคุย

Chinese

“你不也是住宿？”李貌回了一句。

Thai

“เธอก็อยู่หอพักไม่ใช่หรือไง” หลี่เม่าตอบกลับไปประโยคหนึ่ง

Chinese

“我回家待一晚。”她解释完，反应过来，岔开话题接着问：“你家在哪儿？”

Thai

“ฉันจะกลับไปนอนบ้านคืนหนึ่งน่ะ” เธออธิบายจบ พอได้สติจึงเปลี่ยนหัวข้อถามต่อ “บ้านนายอยู่ที่ไหนเหรอ”

Chinese

李貌顿住脚步，没答她这个问题，“这么晚了，你还不回家？”

Thai

หลี่เม่าหยุดฝีเท้า ไม่ได้ตอบคำถามนั้นของเธอ “ดึกป่านนี้แล้ว เธอยังไม่กลับบ้านอีกเหรอ”

Chinese

赵思妤往前哧溜两步才停下，“回啊，这不是顺路嘛。”

Thai

จ้าวซืออวี๋ก้าวไถลไปข้างหน้าสองก้าวถึงจะหยุดลงได้ “กลับสิ ก็มันทางเดียวกันนี่นา”

Chinese

两人一路上有一搭没一搭聊着天，大多数时间是赵思妤在说，李貌只不时搭一句。

Thai

ตลอดทางทั้งสองคนคุยกันบ้างประปราย ส่วนใหญ่เป็นจ้าวซืออวี๋ที่พูด ส่วนหลี่เม่าเพียงเอ่ยตอบเป็นพักๆ เท่านั้น

Chinese

眼看都快要到家了，她还顺路。

Thai

เห็นอยู่ชัดๆ ว่าเกือบจะถึงบ้านแล้ว เธอก็ยังไปทางเดียวกันอยู่

Chinese

不会在同一个小区吧，李貌暗自在心里嘀咕。

Thai

คงไม่ได้อยู่หมู่บ้านเดียวกันหรอกนะ หลี่เม่าแอบพึมพำในใจ

Chinese

“我家在那边，拜拜！”

Thai

“บ้านฉันอยู่ทางนั้น บ๊ายบาย!”

Chinese

到了最后一个十字路口，赵思妤指着左边，终于开口。

Thai

เมื่อถึงสี่แยกสุดท้าย จ้าวซืออวี๋ชี้ไปทางซ้ายมือแล้วเอ่ยขึ้นในที่สุด

Chinese

李貌朝那边瞅了眼，摆了摆手也道：“拜拜。”

Thai

หลี่เม่ามองไปทางนั้น โบกมือพลางเอ่ยเช่นกัน “บ๊ายบาย”

Chinese

然后他就看见她脑袋跟只拨浪鼓似的，以一个很高的频率不停左右观察，见没车，才一溜烟飞快跑到马路对面。

Thai

จากนั้นเขาก็เห็นศีรษะของเธอส่ายไปมาเหมือนกลองป๋องแป๋ง หันมองซ้ายขวาอย่างถี่รัวไม่หยุด พอเห็นว่าไม่มีรถ จึงรีบวิ่งข้ามไปฝั่งตรงข้ามของถนนอย่างว่องไว

Chinese

李貌笑笑，瞧着对面那个朝自己挥手的女生，心想那晚发生的事对她也不是一点影响都没，最起码懂得遵纪守法和惜命了。

Thai

หลี่เม่ายิ้มบางๆ มองดูเด็กสาวฝั่งตรงข้ามที่กำลังโบกมือให้ตน พลางคิดในใจว่าเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นก็ไม่ได้ไร้ผลกับเธอเสียทีเดียว อย่างน้อยที่สุดก็รู้จักเคารพกฎระเบียบและรักชีวิตตัวเองมากขึ้นแล้ว

Chinese

今晚路上耽误了不少时间，他轻手轻脚到家的时候，爸妈已经回来，正瘫软在沙发上。

Thai

คืนนี้เสียเวลาบนถนนไปไม่น้อย พอเขากลับถึงบ้านอย่างแผ่วเบา พ่อกับแม่ก็กลับมาถึงแล้ว และกำลังนอนหมดแรงอยู่บนโซฟา

Chinese

听见开门声，两人纷纷抬头瞅了眼。见是儿子，又都躺回去。

Thai

เมื่อได้ยินเสียงเปิดประตู ทั้งสองต่างเงยหน้าขึ้นมามองแวบหนึ่ง พอเห็นว่าเป็นลูกชายก็ทิ้งตัวนอนลงไปใหม่

Chinese

“小貌，正好，去给我们煮两碗面。”赵梅有气无力道。

Thai

“เสี่ยวเม่า พอดีเลย ไปต้มบะหมี่ให้พวกเราสองชามหน่อยสิ” จ้าวเหมยเอ่ยอย่างหมดเรี่ยวแรง

Chinese

“又没吃晚饭？”李貌边换鞋边问。

Thai

“ยังไม่ได้กินข้าวเย็นกันอีกแล้วเหรอ” หลี่เม่าถามพลางเปลี่ยนรองเท้า

Chinese

“吃了，但现在又饿了。”

Thai

“กินแล้ว แต่ตอนนี้หิวอีกแล้ว”

Chinese

“行，等着。”他径直朝厨房走去。

Thai

“ได้ รอแป๊บ” เขาเดินตรงไปยังห้องครัว

Chinese

刚把面下锅，赵梅走了进来。

Thai

พอนำเส้นบะหมี่ลงหม้อ จ้าวเหมยก็เดินเข้ามา

Chinese

“我儿子就是能干。”她夸了一句，顿了顿，又接着问：“新月摔了一跤你知道吗？”

Thai

“ลูกชายแม่นี่เก่งจริงๆ” เธอเอ่ยชม หยุดไปชั่วครู่ แล้วถามต่อ “เรื่องที่ซินเยว่หกล้มลูกรู้หรือยัง”

Chinese

“知道，怎么了？”李貌倒是不奇怪她怎么会知道，两家人就住隔壁，想不知道才难。

Thai

“รู้แล้ว มีอะไรเหรอ” หลี่เม่าไม่ได้แปลกใจที่เธอรู้เรื่อง สองครอบครัวอยู่ข้างห้องกันแท้ๆ จะไม่รู้สิถึงแปลก

Chinese

“你刘姨想让你在学校帮忙照顾一下。”

Thai

“น้าหลิวของลูกอยากให้ลูกช่วยดูแลหน่อยน่ะตอนอยู่ที่โรงเรียน”

Chinese

“你们答应了？”李貌拿筷子挑面的手突然顿住，霍地扭头。

Thai

“พวกแม่ตอบตกลงไปแล้วเหรอ” มือของหลี่เม่าที่กำลังใช้ตะเกียบคนเส้นบะหมี่ชะงักลงทันที ก่อนจะหันขวับกลับมา

Chinese

“没，我们这不想着等你回来当面问问你的意思嘛。”赵梅被儿子的动作吓一跳，不过也知道他对这事是什么态度了，试探问：“我给拒了？”

Thai

“เปล่า แม่กับพ่อก็คิดว่าจะรอลูกกลับมาถามความเห็นลูกก่อนนี่ไง” จ้าวเหมยตกใจกับท่าทางของลูกชาย ทว่าก็รู้แล้วว่าเขามีท่าทีอย่างไรกับเรื่องนี้ จึงเอ่ยหยั่งเชิงถาม “ให้แม่ปฏิเสธไปเลยไหม”

Chinese

李貌皱眉沉吟半晌，他不知道这事是刘姨自己的主意，又或是江新月给出的馊主意。

Thai

หลี่เม่าขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่ใหญ่ เขาไม่รู้ว่าเรื่องนี้เป็นความคิดของน้าหลิวเอง หรือว่าเป็นแผนการตื้นๆ ที่เจียงซินเยว่เสนอขึ้นมากันแน่

Chinese

不过明显后者可能性更大。

Thai

ทว่าเห็นได้ชัดว่าอย่างหลังมีความเป็นไปได้มากกว่า

Chinese

拒绝的话肯定不能让老妈他们去说，容易伤了和气。

Thai

คำปฏิเสธย่อมไม่อาจให้แม่กับพ่อเป็นคนไปพูด เพราะจะทำให้เสียน้ำใจกันได้ง่าย

Chinese

那就只能自己去说清楚了。

Thai

เช่นนั้นก็คงทำได้เพียงไปพูดให้ชัดเจนด้วยตัวเอง

Chinese

他叹息一声，道：“等会我上门和刘姨说吧。”

Thai

เขาทอดถอนใจพลางเอ่ย “เดี๋ยวผมไปพูดกับน้าหลิวที่บ้านเอง”

Chinese

话音刚落，就听有人敲门。

Thai

สิ้นเสียงพูด ก็ได้ยินเสียงคนเคาะประตู

Chinese

母子二人对视一眼，大晚上的，除了隔壁应该不会有人来找。

Thai

สองแม่ลูกสบตากัน ดึกดื่นป่านนี้แล้ว นอกจากข้างห้องก็คงไม่มีใครมาหา