เขาน่ารำคาญจริง ๆ! (1 / 1)

Chinese

“你穿成这样，我差点没认出你来。”

Thai

“นายแต่งตัวแบบนี้ ฉันเกือบจำไม่ได้แน่ะ”

Chinese

“你在这儿兼职啊！”

Thai

“นายทำงานพาร์ตไทม์อยู่ที่นี่เหรอเนี่ย!”

Chinese

“哎，食堂兼职一个月能赚多少钱？”

Thai

“นี่ ทำงานพาร์ตไทม์ที่โรงอาหารเดือนหนึ่งได้เงินเท่าไหร่กัน?”

Chinese

孙富贵还是太老实了，尽管觉着有些难以启齿，可出于礼貌还是道：“400。”

Thai

ซุนฟู่กุ้ยยังคงซื่อเกินไป แม้จะรู้สึกลำบากใจที่จะพูด แต่ด้วยมารยาทก็ยังตอบไปว่า “400”

Chinese

“一个月才四百？一天十几块钱你都赚？”

Thai

“เดือนหนึ่งแค่สี่ร้อยเนี่ยนะ? วันละสิบกว่าหยวนนายก็ยังทำอีกเหรอ?”

Chinese

“食堂包午饭和晚饭的。”孙富贵哼哧哼哧解释道，瞥见几个学生眼中的异样，他头压的更低了。

Thai

“โรงอาหารมีข้าวกลางวันกับข้าวเย็นให้ด้วย” ซุนฟู่กุ้ยอึกอักอธิบาย พอเหลือบเห็นสายตาแปลกๆ ของนักศึกษาไม่กี่คนตรงนั้น เขาก็ยิ่งก้มหน้าต่ำลงไปอีก

Chinese

“所以你是饭都吃不起了，才来食堂兼职的？”

Thai

“สรุปคือนายไม่มีปัญญาแม้แต่จะกินข้าว ถึงได้มาทำงานพาร์ตไทม์ที่โรงอาหารสินะ?”

Chinese

孙富贵张了张嘴，自卑如潮水般涌来，尴尬和羞耻感堵的他说不出话。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยอ้าปากค้าง ความรู้สึกต่ำต้อยประดังประเดเข้ามาดั่งคลื่นซัด ความกระอักกระอ่วนและความอับอายจุกแน่นจนเขาพูดไม่ออก

Chinese

“前面的，不打饭就滚蛋，别浪费大家时间！”李貌眯缝着眼睛，森冷的盯着前面的吴俊伟。

Thai

“คนข้างหน้า ถ้าไม่ซื้อข้าวก็ไสหัวไป อย่ามาทำให้คนอื่นเสียเวลา!” หลี่เม่าหรี่ตาลง จ้องมองอู๋จวิ้นเหว่ยที่อยู่ข้างหน้าด้วยสายตาเย็นเยียบ

Chinese

这种情况，如果孙富贵是个豁达的人，他直接上去开骂，那没什么问题。

Thai

สถานการณ์แบบนี้ ถ้าซุนฟู่กุ้ยเป็นคนใจกว้างเปิดเผย เขาคงพุ่งเข้าไปด่าตรงๆ ได้โดยไม่มีปัญหาอะไร

Chinese

可孙富贵不是，如果他跟吴俊伟在这儿吵起来，吸引更多的人过来围观，只会让孙富贵更加无地自容。

Thai

แต่ซุนฟู่กุ้ยไม่ใช่ หากเขาเกิดทะเลาะกับอู๋จวิ้นเหว่ยตรงนี้จนดึงดูดให้คนมามุงดูมากขึ้น ก็รังแต่จะทำให้ซุนฟู่กุ้ยยิ่งอู๋ตี้จื้อหรง

Chinese

所以最好的办法就是先把吴俊伟赶走。

Thai

ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดก็คือไล่อู๋จวิ้นเหว่ยออกไปก่อน

Chinese

而把自己的事变成“浪费时间”这件大家的事，无疑是最好的办法。

Thai

และการเปลี่ยนเรื่องของตัวเองให้กลายเป็นเรื่องส่วนรวมอย่าง “การทำให้เสียเวลา” ย่อมเป็นวิธีที่ดีที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย

Chinese

吴俊伟顺着声音看过去，一眼就瞧见了李貌四人，然后把目光锁定在了赵思妤身上，正想打个招呼，就听排队的众人不耐烦道：

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยมองตามเสียงไป ปราดเดียวก็เห็นพวกหลี่เม่าทั้งสี่คน จากนั้นจึงเลื่อนสายตาไปจับจ้องที่จ้าวซืออวี๋ กำลังคิดจะทักทาย ก็ได้ยินผู้คนที่เข้าแถวอยู่เอ่ยอย่างหมดความอดทนว่า

Chinese

“你打不打，不打就走。”

Thai

“นายจะสั่งไหม ไม่สั่งก็ไป”

Chinese

“浪费大家时间。”

Thai

“ทำให้คนอื่นเสียเวลา”

Chinese

“别堵这儿了。”

Thai

“อย่ามาขวางตรงนี้สิ”

Chinese

吴俊伟无所谓的撇撇嘴，依旧占着位置，笑着冲赵思妤招了招手，“思妤，别排队了，来我这！你吃什么？我帮你打！”

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยเบะปากอย่างไม่ยี่หระ ยังคงยืนกั๊กที่ไว้ ยิ้มพลางกวักมือเรียกจ้าวซืออวี๋ “ซืออวี๋ ไม่ต้องต่อแถวแล้ว มาตรงฉันนี่! เธออยากกินอะไร? ฉันสั่งให้!”

Chinese

以赵思妤的性子，刚才就想冲上去骂这丫的了。可李貌抢先开了口，她稍微想了想，就明白李貌的用意，所以一直没出声。

Thai

ด้วยนิสัยของจ้าวซืออวี๋ เมื่อกี้เธอเกือบจะพุ่งเข้าไปด่าหมอนี่แล้ว ทว่าหลี่เม่าชิงพูดขึ้นมาก่อน เธอคิดดูนิดหน่อยก็เข้าใจเจตนาของหลี่เม่า จึงไม่ได้ส่งเสียงอะไรมาตลอด

Chinese

这会更不可能搭理吴俊伟。

Thai

ตอนนี้ยิ่งไม่มีทางสนใจอู๋จวิ้นเหว่ย

Chinese

李貌神色冷冷的。

Thai

หลี่เม่ามีสีหน้าเย็นชา

Chinese

大学，确实是个见证生物多样性的好地方，生物学家不过来研究研究太可惜了。

Thai

มหาวิทยาลัยเป็นสถานที่ชั้นยอดในการเป็นประจักษ์พยานถึงความหลากหลายทางชีวภาพจริงๆ ถ้าพวกนักชีววิทยาไม่มาศึกษาวิจัยที่นี่ก็นับว่าน่าเสียดายแย่

Chinese

接下来已经不需要他再说什么了，插队这事，在哪儿都挺惹人厌的。

Thai

หลังจากนี้เขาก็ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีกแล้ว เรื่องแซงคิวนั้น ไม่ว่าจะที่ไหนก็น่ารังเกียจทั้งนั้น

Chinese

而中科大这种理工科类院校，从不缺直男。

Thai

และสถาบันสายวิทย์-คณิตอย่างจงเคอต้า ก็ไม่เคยขาดแคลนพวกผู้ชายตรงไปตรงมาอยู่แล้ว

Chinese

“前面的人，你占着茅坑不拉屎就算了，还想带人插队？”

Thai

“คนข้างหน้าน่ะ นายยืนกั๊กที่ไว้ไม่สั่งข้าวก็ช่างเถอะ นี่ยังคิดจะพาคนอื่นมาแซงคิวอีกเหรอ?”

Chinese

“哥们，几十号人等着呢， 咋地，食堂你家开的呗？我们合着都是你粉丝？”

Thai

“เพื่อน มีคนรออยู่ตั้งหลายสิบคน ทำไม โรงอาหารนี่บ้านนายเปิดรึไง? พวกเรากลายเป็นแฟนคลับนายกันหมดแล้วมั้ง?”

Chinese

不少学生附和，你一句我一句。

Thai

นักศึกษาหลายคนต่างส่งเสียงคล้อยตาม พูดกันคนละประโยคสองประโยค

Chinese

不远处忙着打菜的大妈瞅了眼这边，跟窗口前的学生道了声歉，拎着勺子气势汹汹走了过来。

Thai

คุณป้าที่กำลังง่วนอยู่กับการตักกับข้าวอยู่ไม่ไกลเหลือบมองมาทางนี้ เอ่ยขอโทษนักศึกษาหน้าช่องรับอาหารคำหนึ่ง แล้วถือกระบวยเดินดุ่มๆ เข้ามาอย่างเอาเรื่อง

Chinese

“哎哎哎，都干嘛呢！怎么回事？”

Thai

“เฮ้ยๆๆ ทำอะไรกันน่ะ! เกิดอะไรขึ้น?”

Chinese

“阿姨，这人堵在这儿不让我们吃饭！”

Thai

“คุณป้า คนนี้ยืนขวางอยู่ตรงนี้ไม่ให้พวกเราซื้อข้าว!”

Chinese

“这就算了，他还想带人插队。”

Thai

“เท่านั้นยังไม่พอ เขายังคิดจะพาคนอื่นแซงคิวอีก”

Chinese

“我们这几十号人就等他一个人了。”

Thai

“พวกเราตั้งหลายสิบคนต้องมารอเขาคนเดียวเนี่ย”

Chinese

吴俊伟面对这千夫所指的场面，想狡辩几句，可大妈却压根不给他机会，拿着勺子指着他：

Thai

เมื่อต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่ทุกคนพากันรุมชี้หน้าประณาม อู๋จวิ้นเหว่ยคิดจะแก้ตัวสักสองสามคำ ทว่าคุณป้ากลับไม่ให้โอกาสเขาเลยแม้แต่น้อย ยกกระบวยชี้หน้าเขาพลางว่า

Chinese

“这位同学，你叫什么名字？哪个专业的？哪个班的？辅导员哪个？

Thai

“นักศึกษาคนนี้ เธอชื่ออะไร? สาขาไหน? ห้องไหน? อาจารย์ที่ปรึกษาคือใคร?

Chinese

爱吃吃，不吃就给我滚蛋，再闹腾，我让保安把你拖出去，让你辅导员来领人！”

Thai

จะกินก็กิน ไม่กินก็ไสหัวไป ถ้ายังก่อเรื่องอีก ฉันจะให้รปภ. มาลากตัวเธอออกไป แล้วให้อาจารย์ที่ปรึกษาของเธอมาพาตัวกลับไป!”

Chinese

吴俊伟还保留着高中生对班主任的那种畏惧，闻言立马老实下来。

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยยังคงมีความยำเกรงต่อครูประจำชั้นเหมือนสมัยมัธยมปลายอยู่ พอได้ยินดังนั้นก็สงบเสงี่ยมลงทันที

Chinese

他有些郁闷，怎么又变成了这样？

Thai

เขารู้สึกหงุดหงิดใจอยู่บ้าง ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้อีกแล้ว?

Chinese

咦，为什么说又？

Thai

เอ๊ะ ทำไมถึงบอกว่าอีกแล้ว?

Chinese

喔，军训自己好像也经历过相似的事，那次是李貌故意在身边捣乱，才导致同学们对他颇有怨言。

Thai

อ๋อ ตอนฝึกทหารเหมือนตัวเองจะเคยเจอเรื่องคล้ายๆ กันนี้ ตอนนั้นเป็นเพราะหลี่เม่าจงใจป่วนอยู่ข้างๆ ถึงทำให้เพื่อนร่วมชั้นพากันบ่นว่าเขา

Chinese

这次……

Thai

ครั้งนี้…

Chinese

嗯？好像也是因为李貌刚才说完一句话后突然变成了这样？！

Thai

หือ? เหมือนจะกลายเป็นแบบนี้ขึ้นมากะทันหันหลังจากหลี่เม่าพูดประโยคนั้นจบเหมือนกันนี่?!

Chinese

吴俊伟从来没想过往自己身上找找问题，他回头，颇为怨恨的瞅了眼后面的李貌。

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยไม่เคยคิดจะมองหาข้อผิดพลาดที่ตัวเองเลย เขากลับหลังหัน ชำเลืองมองหลี่เม่าที่อยู่ข้างหลังด้วยความเคียดแค้นไม่น้อย

Chinese

孙富贵老老实实给吴俊伟打完菜，并没有因为对方刚才的话而给少打。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยตักกับข้าวให้อู๋จวิ้นเหว่ยอย่างซื่อตรง ไม่ได้ตักให้น้อยลงเพราะคำพูดเมื่อครู่ของอีกฝ่ายเลย

Chinese

待吴俊伟端着饭菜走了，他才暗暗松了口气。

Thai

รอจนอู๋จวิ้นเหว่ยยกถาดอาหารเดินจากไปแล้ว เขาถึงได้แอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

Chinese

不过接着就是深深的担忧，这次，班上的同学们不久后都会知道自己在这儿兼职了吧，他们会怎么看自己？

Thai

ทว่าหลังจากนั้นก็ตามมาด้วยความกังวลอย่างลึกซึ้ง ครั้งนี้ อีกไม่นานเพื่อนร่วมห้องก็คงรู้กันหมดว่าเขาทำงานพาร์ตไทม์อยู่ที่นี่ พวกเขาจะมองตัวเองยังไงนะ?

Chinese

“富贵，要是再遇到这种情况，就学我刚才那样，千万别惯着这种人！”

Thai

“ฟู่กุ้ย ถ้าเจอสถานการณ์แบบนี้อีก ก็ทำตามที่ป้าทำเมื่อกี้ อย่าไปยอมตามใจคนแบบนี้เด็ดขาด!”

Chinese

大妈拍了拍孙富贵肩膀，瞥了眼旁边若无其事忙活的工作人员。刚才离的最近的这几个人，什么都没做，也没帮忙说话。

Thai

คุณป้าตบไหล่ซุนฟู่กุ้ยเบาๆ พลางเหลือบมองพนักงานที่ยังคงทำงานง่วนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นอยู่ข้างๆ คนพวกนี้ที่อยู่ใกล้ที่สุดเมื่อครู่ไม่ได้ทำอะไรสักอย่าง และไม่ได้ช่วยพูดอะไรด้วย

Chinese

“谢谢阿姨。”孙富贵道。

Thai

“ขอบคุณครับคุณป้า” ซุนฟู่กุ้ยกล่าว

Chinese

“好了，你忙吧。”大妈拎着勺子回了自己的窗口。

Thai

“เอาล่ะ ทำงานของเธอต่อเถอะ” คุณป้าถือกระบวยเดินกลับไปยังช่องรับอาหารของตัวเอง

Chinese

吴俊伟打完饭竟然还没走，端着个餐盘，死皮赖脸凑赵思妤旁边搭话。

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยตักข้าวเสร็จแล้วกลับยังไม่ยอมไป ถือถาดอาหารทำหน้าด้านเข้าไปชวนจ้าวซืออวี๋คุยอยู่ข้างๆ

Chinese

“思妤，你喜欢吃什么菜？”

Thai

“ซืออวี๋ เธอชอบกินกับข้าวอะไร?”

Chinese

“我跟你说，他家的宫保鸡丁很不错，你可以试试。”

Thai

“ฉันจะบอกให้นะ ไก่ผัดกงเป่าร้านนี้อร่อยมากเลย เธอต้องลองดู”

Chinese

“这顿我请你吧，你随便打！”吴俊伟晃了晃自己的饭卡。

Thai

“มื้อนี้ฉันเลี้ยงเธอเอง สั่งได้ตามสบายเลย!” อู๋จวิ้นเหว่ยแกว่งบัตรอาหารของตัวเองไปมา

Chinese

赵思妤攥着拳头，真的很想给他一拳。

Thai

จ้าวซืออวี๋กำหมัดแน่น อยากจะประเคนหมัดใส่หน้าเขาสักทีจริงๆ

Chinese

大玉和张琳一脸冷漠。

Thai

ต้าอวี้กับจางหลินมีสีหน้าเย็นชา

Chinese

排队的人早就发现了她们这几个美女，见吴俊伟骚扰赵思妤，当即就有人想当护花使者。

Thai

คนที่เข้าแถวต่างสังเกตเห็นสาวงามกลุ่มนี้ตั้งนานแล้ว เมื่อเห็นอู๋จวิ้นเหว่ยตามตื๊อจ้าวซืออวี๋ ก็มีคนอยากสวมบทอัศวินพิทักษ์สาวงามทันที

Chinese

“喂，兄弟，人家都不愿搭理你，就别打扰人家了吧。”

Thai

“เฮ้ย เพื่อน เขาไม่อยากคุยด้วยแล้ว ก็อย่าไปรบกวนเขาเลยน่า”

Chinese

“我跟同班同学聊天碍着你了？多管什么闲事！”吴俊伟淡淡瞥了眼男生。

Thai

“ฉันคุยกับเพื่อนร่วมห้องมันไปหนักหัวนายตรงไหน? ยุ่งไม่เข้าเรื่อง!” อู๋จวิ้นเหว่ยชำเลืองมองนักศึกษาชายคนนั้นอย่างไม่ใส่ใจ

Chinese

那男生显然没想到这茬，既然是一个班的，那肯定认识，他还真不好管这事。

Thai

นักศึกษาชายคนนั้นคิดไม่ถึงเรื่องนี้อย่างเห็นได้ชัด ในเมื่ออยู่ห้องเดียวกันก็ย่อมต้องรู้จักกัน เขาจึงไม่สะดวกใจที่จะเข้าไปยุ่งเรื่องนี้จริงๆ

Chinese

其他蠢蠢欲动的人闻言，也都打消了念头。

Thai

คนอื่นๆ ที่เริ่มขยับตัวอยากช่วย พอได้ยินแบบนั้นก็พากันล้มเลิกความคิดไปตามๆ กัน

Chinese

这就跟你在大街上看到一对男女在拉扯，你好心上前帮忙，结果发现双方特么认识。

Thai

นี่มันเหมือนกับตอนที่คุณเห็นชายหญิงคู่หนึ่งฉุดกระชากกันอยู่บนถนน คุณหวังดีเดินเข้าไปช่วย แต่กลับพบว่าเวรเอ๊ย สองคนนั้นรู้จักกัน

Chinese

“吴俊伟，你先去占个座位？”李貌这时忽道。

Thai

“อู๋จวิ้นเหว่ย นายไปจองที่นั่งก่อนดีไหม?” หลี่เม่าเอ่ยขึ้นมากะทันหันในตอนนั้น

Chinese

吴俊伟撇了他一眼，看向赵思妤。

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยปรายตามองเขา แล้วหันไปมองจ้าวซืออวี๋

Chinese

赵思妤瞅了李貌一眼，点点头。

Thai

จ้าวซืออวี๋ชำเลืองมองหลี่เม่าแวบหนึ่ง แล้วพยักหน้า

Chinese

“好嘞！”

Thai

“ได้เลย!”

Chinese

吴俊伟乐颠颠走了，心想李貌这人有时候还是挺不错的，如果他继续保持，甚至帮自己追思妤，也不是不能原谅他之前的行为。

Thai

อู๋จวิ้นเหว่ยเดินจากไปอย่างเริงร่า ในใจคิดว่าบางครั้งหลี่เม่าคนนี้ก็ใช้ได้อยู่เหมือนกัน ถ้าเขายังรักษาท่าทีแบบนี้ต่อไป หรือกระทั่งช่วยตัวเองจีบซืออวี๋ ก็ใช่ว่าจะยกโทษให้กับการกระทำก่อนหน้านี้ของเขาไม่ได้

Chinese

“你怎么让他去占位置？”张琳纳闷问。

Thai

“ทำไมนายถึงให้เขาไปจองที่นั่งล่ะ?” จางหลินถามอย่างสงสัย

Chinese

她平时也挺能说的，但遇到吴俊伟这种没皮没脸的，知道怎么说都没用，索性冷漠以对。

Thai

ปกติเธอก็เป็นคนช่างพูด แต่พอมาเจอคนหน้าด้านไร้ยางอายแบบอู๋จวิ้นเหว่ย รู้ว่าพูดอะไรไปก็ไร้ประโยชน์ จึงเลือกที่จะทำเฉยชาใส่เสียเลย

Chinese

“他占他的，咱们不去不就行了，关键是把他支走。”李貌探头瞅了瞅前面的孙富贵，对方在这兼职的事可能瞒不住了。

Thai

“เขาจะจองก็จองไปสิ พวกเราไม่ไปซะอย่างก็สิ้นเรื่อง ที่สำคัญคือไล่เขาไปให้พ้นต่างหาก” หลี่เม่ายื่นศีรษะชะเง้อมองซุนฟู่กุ้ยที่อยู่ข้างหน้า เรื่องที่อีกฝ่ายทำงานพาร์ตไทม์ที่นี่คงปิดไม่มิดแล้ว

Chinese

他想了想，并不打算堵住吴俊伟的嘴。

Thai

เขาคิดดูแล้ว ไม่ได้คิดจะปิดปากอู๋จวิ้นเหว่ย

Chinese

因为孙富贵只要还在这儿兼职，就算吴俊伟不说，迟早有一天也会被其他同学发现。

Thai

เพราะตราบใดที่ซุนฟู่กุ้ยยังทำงานพาร์ตไทม์อยู่ที่นี่ ต่อให้อู๋จวิ้นเหว่ยไม่พูด ไม่ช้าก็เร็วก็ต้องมีเพื่อนร่วมชั้นคนอื่นมาเจอเข้าอยู่ดี

Chinese

与其担心这担心那儿，不如一次性解决问题。

Thai

แทนที่จะมัวกังวลโน่นนี่ สู้แก้ปัญหาให้จบไปในคราวเดียวเลยดีกว่า

Chinese

至于怎么解决，得好好琢磨琢磨。

Thai

ส่วนจะแก้ปัญหายังไง คงต้องคิดทบทวนดูให้ดีเสียหน่อย

Chinese

“他好讨厌！”大玉这时低低道。

Thai

“เขาน่ารังเกียจจัง!” ต้าอวี้เอ่ยเสียงเบาในตอนนั้น

Chinese

李貌回过神，看向女朋友。

Thai

หลี่เม่าได้สติ หันไปมองแฟนสาว

Chinese

大玉一直很善良，尽管李貌知道她好像有些厌男，可也很少听她议论别人。

Thai

ต้าอวี้เป็นคนจิตใจดีมาโดยตลอด แม้หลี่เม่าจะรู้ว่าเธอดูเหมือนจะเกลียดผู้ชายอยู่บ้าง ทว่าก็แทบไม่เคยได้ยินเธอพูดจาวิจารณ์คนอื่นเลย

Chinese

“姐，你都这么说了，说明这个人已经讨厌的没救了。”

Thai

“พี่ แม้แต่พี่ยังพูดแบบนี้ แสดงว่าคนคนนี้คงน่ารังเกียจจนเกินเยียวยาแล้วล่ะ”