หนีตามกัน (1 / 1)

Chinese

两人互相依偎一阵，觉着时间差不多了，手牵着手准备原路返回。

Thai

ทั้งสองอิงแอบแนบชิดกันอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกว่าได้เวลาพอสมควรแล้ว จึงจูงมือกันเตรียมเดินกลับทางเดิม

Chinese

快到校门口的时候，身后突然蹿出一束强光打在他们身上。

Thai

พอใกล้จะถึงประตูโรงเรียน จู่ๆ ก็มีลำแสงสว่างจ้าส่องวาบมาจากด้านหลังกระทบลงบนตัวพวกเขา

Chinese

“那两个，哪个班的？这么晚在外面干嘛？！”

Thai

“สองคนตรงนั้นน่ะ อยู่ห้องไหน ดึกดื่นป่านนี้มาทำอะไรข้างนอก?!”

Chinese

声音传来的同时，灯光跟着抖动起来。

Thai

ขณะที่เสียงดังแว่วมา ลำแสงไฟก็สั่นไหวตามไปด้วย

Chinese

“快跑！”

Thai

“วิ่งเร็ว!”

Chinese

李貌当机立断，拉着大玉往旁边逃跑。

Thai

หลี่เม่าตัดสินใจอย่างเด็ดขาด เขารีบดึงมือต้าอวี้วิ่งหนีไปอีกทางทันที

Chinese

“站住！”

Thai

“หยุดนะ!”

Chinese

校门口这儿，有左右两条大道通往教学楼，李貌没带着大玉翻门出去，那样时间肯定来不及，而是绕到左边这条路，一路狂奔。

Thai

ตรงประตูโรงเรียนมีถนนใหญ่สองสายทั้งซ้ายและขวาที่ทอดยาวไปยังอาคารเรียน หลี่เม่าไม่ได้พาต้าอวี้ปีนประตูรั้วออกไป เพราะแบบนั้นคงไม่ทันการแน่ แต่เขาพาเธอเลี้ยวไปทางถนนฝั่งซ้ายแล้ววิ่งเต็มฝีเท้าไปตลอดทาง

Chinese

后面的人紧追不舍，灯光一直锁定在他们身上。

Thai

คนข้างหลังยังคงไล่ตามมาติดๆ แสงไฟยังคงส่องล็อกอยู่บนตัวพวกเขาไม่คลาดสายตา

Chinese

李貌心想这样不行，跑到教学楼后，他直接带着大玉往右拐，通过紫藤花架，再左拐，然后继续往前，来到状元亭，顺着小桥，钻进了学校的花园里，找了丛还茂盛的灌木丛躲着。

Thai

หลี่เม่าคิดในใจว่าปล่อยให้เป็นแบบนี้ไม่ได้ พอวิ่งไปถึงด้านหลังอาคารเรียน เขาจึงพาต้าอวี้เลี้ยวขวาในทันที ลอดผ่านซุ้มดอกวิสทีเรีย เลี้ยวซ้ายอีกครั้ง จากนั้นมุ่งหน้าตรงต่อไปจนถึงศาลาจอหงวน ข้ามสะพานเล็กแล้วมุดเข้าไปในสวนดอกไม้ของโรงเรียน มองหาพุ่มไม้ที่ยังคงเขียวชอุ่มเพื่อหลบซ่อนตัว

Chinese

夜色下，他们放缓了呼吸，紧张的听着周围的动静，观察那束扫来扫去的强光。

Thai

ภายใต้ความมืดมิดยามค่ำคืน ทั้งสองคนผ่อนลมหายใจให้เบาลง คอยเงี่ยหูฟังความเคลื่อนไหวรอบข้างอย่างตึงเครียด พลางเฝ้ามองลำแสงสว่างจ้าที่กวาดไปมา

Chinese

好几次，那束光从他们头顶一扫而过，吓得他们差点起身就跑。

Thai

มีอยู่หลายครั้งที่แสงไฟสาดผ่านเหนือศีรษะของพวกเขาไป จนทำให้ตกใจแทบจะลุกขึ้นวิ่งหนี

Chinese

光源消失后，李貌和大玉纷纷松了口气，不过他们没立即起身出去，谁知道那人会不会杀个回马枪。

Thai

หลังจากแสงไฟหายไป หลี่เม่ากับต้าอวี้ต่างก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก แต่พวกเขาก็ยังไม่ผลีผลามลุกออกไปทันที ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายจะย้อนรอยกลับมาตรวจซ้ำอีกหรือไม่

Chinese

夜色下，两人看向彼此，相视一笑。

Thai

ใต้ฟ้ายามราตรี ทั้งสองคนหันมองสบตากันแล้วอมยิ้มให้กัน

Chinese

没出现什么女生崴脚了之类的狗血剧情，大玉丝毫没拖后腿。

Thai

ไม่มีพล็อตเรื่องน้ำเน่าประเภทผู้หญิงข้อเท้าแพลงอะไรทำนองนั้น ต้าอวี้ไม่ได้เป็นตัวถ่วงแม้แต่น้อย

Chinese

一方面得益于她现在天天跟李貌跑步。

Thai

ส่วนหนึ่งเป็นเพราะทุกวันนี้เธอวิ่งออกกำลังกายกับหลี่เม่าทุกวัน

Chinese

另一方面则是因为大玉原本就是个农村娃，小时候除了干农活，跟李貌认识后也是整天在外面疯跑。

Thai

อีกส่วนหนึ่งเป็นเพราะต้าอวี้เดิมทีเป็นเด็กบ้านนอก ตอนเด็กๆ นอกจากช่วยทำงานในไร่นาแล้ว พอได้รู้จักกับหลี่เม่า เธอก็วิ่งเล่นสุดเหวี่ยงอยู่ข้างนอกทั้งวันเช่นกัน

Chinese

等了一会，大玉忍不住小声道：“刚才真的吓死我了。”

Thai

หลังจากรออยู่ครู่หนึ่ง ต้าอวี้ก็อดไม่ได้ที่จะกระซิบเบาๆ “เมื่อกี้ทำฉันตกใจแทบแย่เลย”

Chinese

“我也被吓一跳，按理来说不应该啊，学校这时候还没开学吧。”

Thai

“ฉันก็ตกใจเหมือนกัน ตามหลักแล้วไม่น่าเป็นไปได้นะ ช่วงนี้โรงเรียนยังไม่เปิดเทอมไม่ใช่เหรอ”

Chinese

“可能高三已经开学了？”

Thai

“ม.6 อาจจะเปิดเทอมแล้วก็ได้นะ”

Chinese

“很有可能！”李貌点点头，笑道：“没想到啊，毕业了还会在校园里被追，咱们这也算弥补了一项遗憾？”

Thai

“เป็นไปได้มากทีเดียว!” หลี่เม่าพยักหน้าแล้วยิ้ม “คิดไม่ถึงเลยนะเนี่ยว่าเรียนจบแล้วยังจะโดนไล่กวดในโรงเรียนอยู่อีก พวกเราแบบนี้ก็ถือว่าชดเชยความเสียดายไปได้เรื่องหนึ่งแล้วใช่ไหมล่ะ”

Chinese

“嘻嘻，算，我也是在学生时代跟小貌你私奔过了呢。”

Thai

“คิกๆ ถือสิ ฉันเองก็ได้หนีตามนายในสมัยเรียนแล้วเหมือนกันนะเสี่ยวเม่า”

Chinese

“怎么就成私奔了？”

Thai

“กลายเป็นการหนีตามกันไปได้ยังไงเนี่ย”

Chinese

“我说是私奔就是私奔！”

Thai

“ฉันบอกว่าหนีตามก็คือหนีตามสิ!”

Chinese

“好吧，私奔。”

Thai

“ก็ได้ หนีตามก็หนีตาม”

Chinese

“小貌哥哥，能不能走了呀，我腿有点麻。”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า ไปได้หรือยังอะ ขาฉันเริ่มชาแล้ว”

Chinese

李貌探头往外面瞅了瞅，“差不多了。”

Thai

หลี่เม่ายื่นหัวออกไปมองดูข้างนอก “น่าจะได้แล้วล่ะ”

Chinese

大玉支着膝盖勉强站起来，“啊！麻了！”

Thai

ต้าอวี้เอามือยันเข่าแล้วพยายามลุกขึ้นยืน “อ๊า! ชาไปหมดแล้ว!”

Chinese

李貌忙扶住她，然后蹲到她面前：“来，我背你。”

Thai

หลี่เม่ารีบประคองเธอไว้ ก่อนจะย่อตัวลงตรงหน้าเธอ “มา ฉันแบกเธอเอง”

Chinese

大玉整个人往他后背一趴。

Thai

ต้าอวี้ทิ้งตัวลงแนบกับแผ่นหลังของเขาทันที

Chinese

李貌背着女朋友东躲西藏再次回到校门口，有惊无险又翻了出去。

Thai

หลี่เม่าแบกแฟนสาวหลบๆ ซ่อนๆ จนกระทั่งกลับมาถึงประตูโรงเรียนอีกครั้ง และปีนออกไปได้อย่างปลอดภัยไร้อันตราย

Chinese

……

Thai

…

Chinese

几天后，高中开学，辅导班课程结束。

Thai

ไม่กี่วันต่อมา โรงเรียนมัธยมปลายเปิดเทอม คอร์สเรียนพิเศษก็จบลง

Chinese

李貌请大家去郑卫国那儿吃了顿。

Thai

หลี่เม่าเลี้ยงอาหารทุกคนที่ร้านของเจิ้งเว่ยกั๋วหนึ่งมื้อ

Chinese

蔡婉婷依旧殷勤。

Thai

ไช่หว่านถิงยังคงเอาอกเอาใจอย่างกระตือรือร้นเช่นเคย

Chinese

李貌什么都没说，大玉也没恃宠而骄要求什么。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้พูดอะไร ส่วนต้าอวี้ก็ไม่ได้ถือว่าตนเองเป็นคนโปรดแล้วเรียกร้องอะไรเช่นกัน

Chinese

眼看就快开学，李貌开始跟江淼交接工作。

Thai

เมื่อเห็นว่าใกล้จะเปิดเทอมแล้ว หลี่เม่าจึงเริ่มส่งมอบงานให้กับเจียงเหมียว

Chinese

由于要“找房子”，所以李貌和大玉得带着夏奶奶提前几天去了庐州。

Thai

เนื่องจากต้อง “หาบ้าน” หลี่เม่ากับต้าอวี้จึงต้องพาย่าเซี่ยเดินทางไปยังหลูโจวล่วงหน้าสองสามวัน

Chinese

大玉上网了解了下宠物托运，有些舍不得金哥受罪。

Thai

ต้าอวี้ค้นหาข้อมูลเรื่องการขนส่งสัตว์เลี้ยงทางอินเทอร์เน็ต เธอรู้สึกทำใจไม่ได้ที่จะให้จินเกอต้องไปทนลำบาก

Chinese

李貌找到夏琪，让他开着公司的车，把几人送到了庐州。

Thai

หลี่เม่าจึงไปหาเซี่ยฉี ให้เขาขับรถของบริษัทพาทุกคนไปส่งที่หลูโจว

Chinese

“小伙子，上去喝杯茶再走。”小区楼下，夏奶奶热情招呼道。

Thai

“พ่อหนุ่ม ขึ้นไปดื่มน้ำชาสักถ้วยก่อนค่อยไปสิ” ที่ใต้ตึกในหมู่บ้านจัดสรร ย่าเซี่ยเอ่ยชวนอย่างอบอุ่น

Chinese

“老人家，不用不用，我先回去了。”夏琪忙摆摆手。

Thai

“คุณยาย ไม่ต้องหรอก，ผมขอกลับก่อนดีกว่าครับ” เซี่ยฉีรีบโบกมือปฏิเสธ

Chinese

临别前，李貌拍了拍他肩膀，“好好干。”

Thai

ก่อนแยกย้าย หลี่เม่าตบไหล่เขาเบาๆ “ตั้งใจทำงานนะ”

Chinese

夏琪一阵激动，连连应是。

Thai

เซี่ยฉีรู้สึกตื่นเต้นดีใจ รีบตอบรับเป็นพัลวัน

Chinese

走到小区单元楼下，大玉说要去拿快递。

Thai

เมื่อเดินมาถึงใต้ตึกพักอาศัย ต้าอวี้บอกว่าจะไปรับพัสดุ

Chinese

李貌问她：“买的什么东西？”

Thai

หลี่เม่าถามเธอว่า “ซื้ออะไรมาเหรอ”

Chinese

“衣服。”大玉实话实说。

Thai

“เสื้อผ้า” ต้าอวี้ตอบไปตามตรง

Chinese

李貌没再多问。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้ซักไซ้ต่อ

Chinese

拿上快递，上楼，开门。

Thai

รับพัสดุ ขึ้นตึก เปิดประตู

Chinese

夏奶奶已经来过一次，不陌生。

Thai

ย่าเซี่ยเคยมาแล้วครั้งหนึ่งจึงไม่รู้สึกแปลกที่

Chinese

但金哥是头一次来，一进门，它就看见了自己豪华的家。

Thai

แต่จินเกอเพิ่งเคยมาเป็นครั้งแรก ทันทีที่ก้าวเข้าประตู มันก็มองเห็นบ้านอันหรูหราของตัวเอง

Chinese

猫爬架墙，自动猫砂盆，喂食器，小沙发……

Thai

ผนังคอนโดแมว กระบะทรายแมวอัตโนมัติ เครื่องให้อาหาร โซฟาตัวเล็ก…

Chinese

金哥一溜烟从大玉怀里蹿下去，爬到猫爬架上跳来跳去，然后啪唧躺到了柔软的小沙发里。

Thai

จินเกอพุ่งพรวดออกจากอ้อมแขนของต้าอวี้ ปีนขึ้นไปกระโดดไปมาบนคอนโดแมว จากนั้นก็ทิ้งตัวนอนแผ่ลงบนโซฟาตัวเล็กอันนุ่มนิ่ม

Chinese

拾掇一番，李貌和大玉出去买菜，晚上三人一猫好好吃了一顿。

Thai

หลังจากจัดแจงข้าวของเสร็จสรรพ หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็ออกไปซื้อกับข้าว ตกเย็นคนสามคนกับแมวหนึ่งตัวก็ได้กินมื้ออร่อยอย่างเต็มอิ่ม

Chinese

洗完澡，各回各房。

Thai

อาบน้ำเสร็จ ต่างคนต่างก็แยกย้ายกลับห้องของตัวเอง

Chinese

金哥刚有了新家，新鲜劲还在，在那玩儿的不亦乐乎，罕见的没粘着大玉。

Thai

จินเกอเพิ่งได้บ้านใหม่ ความเห่อยังไม่จางหาย มันวิ่งเล่นอยู่ตรงนั้นอย่างสนุกสนานเพลิดเพลิน และไม่ตามมาคลอเคลียต้าอวี้อย่างที่หาได้ยาก

Chinese

电竞房里，李貌和大玉窝在双人沙发里，商量着奶茶店的事。

Thai

ภายในห้องเล่นเกม หลี่เม่ากับต้าอวี้ขดตัวอยู่บนโซฟาสำหรับสองคน พลางปรึกษาหารือกันเรื่องร้านชานม

Chinese

“奶茶杯子按照你说的已经设计好，接下来就是找工厂制作，一次性制作多少适合？”

Thai

“แก้วชานมออกแบบเสร็จตามที่นายบอกแล้ว ต่อไปก็ต้องหาโรงงานผลิต สั่งทำรอบละเท่าไหร่ถึงจะเหมาะเหรอ”

Chinese

“工厂应该有最低起订要求，多一点总比少一点好。”

Thai

“โรงงานน่าจะมีเกณฑ์สั่งผลิตขั้นต่ำ สั่งเยอะหน่อยยังไงก็ดีกว่าสั่งน้อย”

Chinese

大玉点点头，“然后就是招人，有了苏酥，还得要几个店员。”

Thai

ต้าอวี้พยักหน้า “แล้วก็เรื่องรับคน มีซูซูแล้ว แต่ยังต้องหาพนักงานร้านเพิ่มอีกสักสองสามคน”

Chinese

“快开学了，可以找附近的大学生兼职，便宜又好用。”

Thai

“ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว หาเด็กมหาวิทยาลัยแถวนี้มาทำงานพาร์ตไทม์ก็ได้ ค่าจ้างไม่แพงแถมทำงานได้ดีด้วย”

Chinese

“还有就是推广……”

Thai

“แล้วก็เรื่องโปรโมต…”

Chinese

“你有什么主意？”

Thai

“เธอมีไอเดียอะไรบ้างล่ะ”

Chinese

“发传单，在门口让人试饮，对了，还有网上宣传。”大玉还记得当初男朋友带自己给理发店和煲仔饭店做宣传这事。

Thai

“แจกใบปลิว ให้คนชิมฟรีที่หน้าร้าน อ้อ แล้วก็โปรโมตทางออนไลน์” ต้าอวี้ยังจำเรื่องที่แฟนหนุ่มเคยพาเธอไปโปรโมตให้ร้านตัดผมกับร้านข้าวอบหม้อดินได้

Chinese

李貌想了想前世自己经历过的奶茶店套路。

Thai

หลี่เม่าหวนนึกถึงกลยุทธ์ของร้านชานมที่เขาเคยพบเจอมาในชาติก่อน

Chinese

“这样，等张琳他们过来，我们乐队再表演几次，然后顺带试饮宣传。”

Thai

“เอาแบบนี้ พอพวกจางหลินมาถึง วงดนตรีของพวกเราก็ค่อยแสดงสักสองสามรอบ แล้วก็ถือโอกาสโปรโมตให้ชิมฟรีไปด้วยเลย”

Chinese

“然后是线上……”

Thai

“แล้วก็ทางออนไลน์…”

Chinese

“我可以拍视频！”大玉举手手。

Thai

“ฉันถ่ายคลิปได้นะ!” ต้าอวี้ยกมือน้อยๆ ขึ้น

Chinese

李貌摇摇头。

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า

Chinese

“那时候是因为我知道你肯定不会接受我的好意，所以才让你出镜拍宣传视频赚钱。

Thai

“ตอนนั้นเป็นเพราะฉันรู้ว่าเธอยังไงก็ไม่ยอมรับความหวังดีของฉันแน่ๆ ก็เลยให้เธอออกกล้องถ่ายคลิปโปรโมตเพื่อหาเงิน

Chinese

现在，哼哼，你还是乖乖做我的‘金丝雀’吧，我的龟龟只能我一个人欣赏。”

Thai

ตอนนี้เหรอ หึๆ เธอเป็น ‘นกน้อยในกรงทอง’ ของฉันอย่างว่าง่ายต่อไปเถอะ กุยกุยของฉัน มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้นที่ชื่นชมได้”

Chinese

大玉撅了撅嘴，跨坐到男朋友身上，把小脸凑到他面前：“给，让你好好欣赏。”

Thai

ต้าอวี้ยู่ปาก ขยับขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัวแฟนหนุ่ม ยื่นใบหน้าเล็กๆ เข้าไปตรงหน้าเขา “อ่ะ ให้ชื่นชมให้เต็มที่เลย”

Chinese

李貌不客气的吸了口她嫩滑的脸蛋，长夜漫漫，他并不急。

Thai

หลี่เม่าสูดดมแก้มนวลเนียนของเธออย่างไม่เกรงใจ ค่ำคืนยังอีกยาวไกล เขาไม่รีบร้อน

Chinese

“那线上小貌你有什么好办法？”

Thai

“แล้วเรื่องออนไลน์เสี่ยวเม่านายมีวิธีดีๆ อะไรบ้างล่ะ”

Chinese

“等一下，我瞅瞅。”

Thai

“รอก่อนนะ ขอดูหน่อย”

Chinese

李貌摸出手机，打开微信看了眼，小程序果然已经上线。

Thai

หลี่เม่าหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เปิดวีแชตดู มินิโปรแกรมเปิดตัวแล้วจริงๆ

Chinese

“这个！”

Thai

“อันนี้ไง!”

Chinese

大玉看向小貌的手机屏幕，“这是什么？”

Thai

ต้าอวี้มองไปที่หน้าจอโทรศัพท์ของเสี่ยวเม่า “นี่คืออะไรเหรอ”

Chinese

李貌简单跟大玉说了下小程序的作用，最后道：

Thai

หลี่เม่าอธิบายการทำงานของมินิโปรแกรมให้ต้าอวี้ฟังคร่าวๆ ก่อนจะพูดทิ้งท้ายว่า

Chinese

“有了这个，咱们可以在门口竖一块牌子，扫码注册就能免费领优惠券，还可以在线上弄集章，或者做分享有礼等各种活动。”

Thai

“พอมีอันนี้ พวกเราก็สามารถตั้งป้ายไว้หน้าร้าน สแกนคิวอาร์โค้ดลงทะเบียนก็รับคูปองส่วนลดฟรีได้เลย แถมยังทำสะสมแต้มออนไลน์ หรือจัดกิจกรรมแชร์เพื่อรับของรางวัลอะไรพวกนี้ได้ด้วย”

Chinese

大玉思考了一会，“啪唧”亲了口李貌，搂着他的脖子道：“小貌哥哥，你好厉害哦！”

Thai

ต้าอวี้ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะหอมแก้มหลี่เม่าฟอดใหญ่ แล้วกอดคอเขาพลางเอ่ยชม “พี่เสี่ยวเม่า เก่งจังเลยนะเนี่ย!”

Chinese

“嘿嘿，改天我们就找人做一个小程序出来，嗯，页面我得好好设计一下。”

Thai

“ฮิๆ วันหลังพวกเราค่อยหาคนมาพัฒนามินิโปรแกรมขึ้นมา อืม ส่วนหน้าตาของระบบฉันคงต้องออกแบบให้ดีหน่อย”

Chinese

大玉疑惑，“为什么要找人做？这应该不难吧，我看看能不能解决。”

Thai

ต้าอวี้สงสัย “ทำไมต้องจ้างคนอื่นทำด้วยล่ะ เรื่องนี้น่าจะไม่ยากนะ เดี๋ยวฉันลองดูว่าจะเขียนขึ้นมาเองได้ไหม”

Chinese

李貌差点忘了，自己可是学计算机的。

Thai

หลี่เม่าเกือบลืมไปเลยว่า ตัวเองก็เรียนวิทยาการคอมพิวเตอร์นี่นา

Chinese

又补充了一点内容，大玉见小貌开始忙公司的事情，抿抿嘴，起身走了出去。

Thai

หลังจากเพิ่มเติมรายละเอียดอีกเล็กน้อย ต้าอวี้เห็นว่าเสี่ยวเม่าเริ่มยุ่งกับงานของบริษัท เธอจึงเม้มปาก ลุกขึ้นแล้วเดินออกไป

Chinese

李貌也没在意，继续盯着电脑屏幕，没一会，察觉到大玉回来，他也没往旁边看一眼，直到大玉把双腿搭到李貌大腿上。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้ใส่ใจ ยังคงจดจ่ออยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์ต่อไป ไม่นานนักก็รับรู้ว่าต้าอวี้เดินกลับเข้ามา แต่เขาก็ไม่ได้หันไปมอง จนกระทั่งต้าอวี้พาดเรียวขาทั้งสองข้างลงบนตักของหลี่เม่า