ฉันจะดีกับเธอตลอดไป

Chinese

孙富贵的事瞒不过一些有心人，特别是知道李貌会原创歌曲，以及知晓他和孙富贵是室友的情况下。

Thai

เรื่องของซุนฟู่กุ้ยปิดบังคนที่มีเจตนาแอบแฝงไม่มิด โดยเฉพาะคนที่รู้ว่าหลี่เม่าแต่งเพลงเองได้และรู้ว่าเขากับซุนฟู่กุ้ยเป็นรูมเมตกัน

Chinese

“他是他，我是我，我不能替他做任何决定。”李貌面色平静的回答。

Thai

“เขาคือเขา ฉันคือฉัน ฉันตัดสินใจแทนเขาไม่ได้หรอก” หลี่เม่าตอบด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

Chinese

学长一声不吭盯着他，李貌古井无波的跟他对视。

Thai

รุ่นพี่จ้องเขาเงียบๆ โดยไม่พูดอะไรสักคำ ส่วนหลี่เม่าก็สบตากลับไปอย่างสงบนิ่งไร้ระลอกคลื่น

Chinese

良久后，学长冷哼一声走了。

Thai

หลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ รุ่นพี่ก็ส่งเสียงฮึดฮัดอย่างเย็นชาแล้วเดินจากไป

Chinese

李貌瞥了眼黄逸，对方的乐队元旦也会表演节目。

Thai

หลี่เม่าเหลือบมองหวงอี้ วงดนตรีของอีกฝ่ายก็จะขึ้นแสดงในงานปีใหม่เช่นกัน

Chinese

至于孙富贵，李貌不会因为帮了他，就产生支配他的想法。

Thai

ส่วนเรื่องของซุนฟู่กุ้ย หลี่เม่าจะไม่คิดบงการเขาเพียงเพราะตนเองเคยช่วยเหลือเขาไว้

Chinese

这个小插曲李貌没放在心上。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้เก็บเรื่องเล็กน้อยนี้มาใส่ใจ

Chinese

月底的元旦晚会之前，一年一度的舞会也即将举办。

Thai

ก่อนจะถึงงานราตรีปีใหม่สิ้นเดือนนี้ งานเต้นรำประจำปีก็ใกล้จะจัดขึ้นแล้วเช่นกัน

Chinese

去年由于自己生日的缘故，他和大玉都没去，今年时间错开，两人决定去瞅瞅。

Thai

ปีที่แล้วเนื่องจากตรงกับวันเกิดของเขา เขากับต้าอวี้จึงไม่ได้ไป ปีนี้เวลาไม่ตรงกัน ทั้งสองจึงตัดสินใจว่าจะลองไปดูสักหน่อย

Chinese

正好，他们最近的交谊舞小有所成。

Thai

พอดีกับที่การเต้นรำลีลาศของพวกเขาช่วงนี้เริ่มเข้าที่เข้าทางอยู่บ้าง

Chinese

孙富贵在三天后回来。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยกลับมาในอีกสามวันให้หลัง

Chinese

当时409宿舍的人都在午睡，醒来发现一声不响坐在下面的孙富贵都被吓一跳。

Thai

ตอนนั้นทุกคนในห้องพัก 409 กำลังนอนกลางวันกันอยู่ พอลืมตาตื่นขึ้นมาเห็นซุนฟู่กุ้ยนั่งเงียบๆ อยู่ข้างล่างก็พากันตกใจหมด

Chinese

孙富贵整个人看上去很疲惫，疲惫中又带着点亢奋和不安。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยดูเหนื่อยล้ามาก แต่ในความเหนื่อยล้านั้นกลับแฝงความตื่นเต้นและกระวนกระวายใจอยู่บ้าง

Chinese

“草！富贵你什么时候回来的？”陈光问。

Thai

“เชี่ย! ฟู่กุ้ย นายกลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่” เฉินกวงถาม

Chinese

“刚回来没一会。”孙富贵笑道。

Thai

“เพิ่งกลับมาได้แป๊บเดียว” ซุนฟู่กุ้ยยิ้มตอบ

Chinese

“怎么一点动静都没有。”黄海涛从床上下来，捏了捏孙富贵肩膀。

Thai

“ทำไมไม่มีสุ้มเสียงอะไรเลยล่ะ” หวงไห่เทาลงมาจากเตียงแล้วบีบไหล่ซุนฟู่กุ้ย

Chinese

“怕吵到你们睡觉。”

Thai

“กลัวจะรบกวนเวลานอนของพวกนายน่ะ”

Chinese

“芃芃最近怎么样？”

Thai

“เผิงเผิงช่วงนี้เป็นยังไงบ้าง”

Chinese

“挺好。”

Thai

“ดีเลยล่ะ”

Chinese

几个人热络的聊了起来，李貌见孙富贵眼神不时飘向自己，知道他有话想说，先一步去了阳台。

Thai

ทุกคนพูดคุยกันอย่างเป็นกันเองและกระตือรือร้น หลี่เม่าเห็นสายตาของซุนฟู่กุ้ยเหลือบมองมาทางตนเป็นระยะ ก็รู้ว่าเขามีเรื่องอยากจะพูด จึงเดินนำออกไปที่ระเบียงก่อน

Chinese

孙富贵紧随其后跟了出来，整个人有些局促。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยรีบเดินตามออกไปติดๆ ท่าทางดูประหม่าเล็กน้อย

Chinese

李貌和往常一样，揽过他肩膀。

Thai

หลี่เม่าโอบไหล่เขาเหมือนอย่างเคย

Chinese

“仔细说说羊城的事。”

Thai

“เล่าเรื่องที่หยางเฉิงให้ฟังละเอียดๆ หน่อยซิ”

Chinese

孙富贵瞅了眼肩膀上的手，稍微放松，从自己回到羊城开始说起。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยชำเลืองมองมือที่วางอยู่บนไหล่ รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อย แล้วเริ่มเล่าตั้งแต่ตอนที่ตนเองกลับไปถึงหยางเฉิง

Chinese

其实这些天李貌一直和孙富贵保持着联络，在羊城的事他大部分都知道。

Thai

ความจริงช่วงหลายวันมานี้หลี่เม่ายังคงติดต่อกับซุนฟู่กุ้ยอยู่ตลอด เรื่องราวที่หยางเฉิงเขาก็รู้เกือบทั้งหมดแล้ว

Chinese

比如吕途回去后，又找富贵采访了一次，企图从他这儿问到关于李貌的消息，可却被孙富贵拒绝采访。

Thai

อย่างเช่นหลังจากลวี่ถูกลับไปแล้ว ก็มาขอสัมภาษณ์ฟู่กุ้ยอีกรอบเพื่อพยายามถามหาข่าวคราวเกี่ยวกับหลี่เม่าจากเขา แต่กลับถูกซุนฟู่กุ้ยปฏิเสธการสัมภาษณ์

Chinese

又比如卢大宇在媒体面前暴露过“李貌才是买歌的人”这个消息，只是最后媒体都没报道。

Thai

หรืออย่างหลูต้าอวี้ที่เคยเปิดเผยต่อหน้าสื่อว่า “หลี่เม่าคือคนที่ซื้อเพลงตัวจริง” เพียงแต่สุดท้ายพวกสื่อก็ไม่ได้รายงานข่าวนี้

Chinese

李貌对此也不觉意外。

Thai

หลี่เม่าไม่ได้รู้สึกแปลกใจกับเรื่องนี้นัก

Chinese

无非跟吕途想的一样，新闻要素如果分散到另一个人身上，无疑会减少孙富贵这个新闻的爆炸性。

Thai

ก็คงเหมือนกับที่ลวี่ถูคิดนั่นแหละ หากประเด็นข่าวถูกกระจายไปยังอีกคน ย่อมทำให้กระแสความฮือฮาในข่าวของซุนฟู่กุ้ยลดลงอย่างไม่ต้องสงสัย

Chinese

孙富贵絮絮叨叨说完，看向李貌，有些磕巴道：

Thai

ซุนฟู่กุ้ยเล่าพร่ำพรรณนาจนจบ ก็หันไปมองหลี่เม่าแล้วพูดตะกุกตะกักเล็กน้อยว่า

Chinese

“貌子，赚的钱，我，我还是不要了……”

Thai

“ไอ้เม่า เงินที่หามาได้ ฉะ…ฉันว่าฉันไม่เอาดีกว่า…”

Chinese

李貌摇摇头，“那些是你应得的。”

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า “นั่นเป็นส่วนที่นายควรจะได้”

Chinese

“可，我，我感觉这钱就是你白送给我的，我不能要。”

Thai

“แต่…แต่ฉันรู้สึกว่าเงินนี้เหมือนนายให้ฉันเปล่าๆ เลย ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก”

Chinese

李貌忽地笑了起来。

Thai

หลี่เม่าหัวเราะออกมาทันที

Chinese

之前他还有些担心，如今，孙富贵还是那个孙富贵，没有因为这些天的爆火和暴富而有丝毫变化。

Thai

ก่อนหน้านี้เขายังแอบกังวลอยู่บ้าง มาตอนนี้ซุนฟู่กุ้ยก็ยังคงเป็นซุนฟู่กุ้ยคนเดิม ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อยเพราะความโด่งดังเปรี้ยงปร้างและความร่ำรวยกะทันหันในช่วงไม่กี่วันนี้

Chinese

“事先我也不知道这首歌会这么火啊！说不定就是因为是你唱的，这首歌才会这么出圈，我还要感谢你呢。”

Thai

“ก่อนหน้านี้ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพลงนี้จะดังขนาดนี้! ไม่แน่ว่าอาจเป็นเพราะนายร้อง เพลงนี้ถึงได้ดังเปรี้ยงปร้างขนาดนี้ก็ได้ ฉันยังต้องขอบคุณนายด้วยซ้ำ”

Chinese

李貌这话，孙富贵当然不会相信。

Thai

คำพูดนี้ของหลี่เม่า แน่นอนว่าซุนฟู่กุ้ยย่อมไม่เชื่อ

Chinese

他听说这歌是李貌用歌换来的，这就说明他非常看好这首歌。

Thai

เขาได้ยินมาว่าเพลงนี้หลี่เม่าใช้เพลงแลกมา นั่นแสดงว่าหลี่เม่าต้องมองเห็นแววของเพลงนี้เป็นอย่างดี

Chinese

见孙富贵沉默，李貌只好又道：

Thai

เมื่อเห็นซุนฟู่กุ้ยเงียบไป หลี่เม่าจึงจำต้องพูดต่อว่า

Chinese

“富贵，就算不是你，我也会找个人来帮我唱，帮我跑商演，你明白吗？”

Thai

“ฟู่กุ้ย ต่อให้ไม่ใช่นาย ฉันก็ต้องหาคนอื่นมาร้องแทน มาช่วยวิ่งงานแสดงแทนฉันอยู่ดี นายเข้าใจไหม”

Chinese

“我知道你感激我，不过情份归情份，合作归合作。”

Thai

“ฉันรู้ว่านายรู้สึกขอบคุณฉัน แต่น้ำใจก็น้ำใจ การร่วมงานก็การร่วมงาน”

Chinese

自己当原唱，然后自己跑商演？

Thai

ให้ตัวเองเป็นคนร้องต้นฉบับ แล้ววิ่งงานแสดงเองน่ะเหรอ

Chinese

别开玩笑了。

Thai

อย่ามาล้อเล่นน่า

Chinese

这首歌李貌一开始就没打算自己唱，他只要把版权捏在手里就行。

Thai

เพลงนี้ตั้งแต่แรกหลี่เม่าก็ไม่ได้กะจะร้องเองอยู่แล้ว เขาเพียงแค่ต้องการถือลิขสิทธิ์ไว้ในมือก็พอ

Chinese

“就这样，别想那么多，你下午别去上课了，也不差这半天，好好在宿舍休息休息，或者陪陪女朋友。”

Thai

“เอาตามนี้แหละ อย่าคิดมากเลย บ่ายนี้นายไม่ต้องไปเข้าเรียนหรอก ขาดไปแค่ครึ่งวันไม่เป็นไร พักผ่อนอยู่ในห้องให้สบาย หรือไม่ก็ไปอยู่เป็นเพื่อนแฟนซะ”

Chinese

李貌拍了拍他肩膀，“对了，元旦晚会邀请你去唱歌，你去吗？”

Thai

หลี่เม่าตบบ่าเขาเบาๆ “จริงสิ งานราตรีปีใหม่เขาชวนนายไปร้องเพลง นายจะไปไหม”

Chinese

“貌子你也会表演节目？”

Thai

“ไอ้เม่า นายก็จะแสดงด้วยเหรอ”

Chinese

“嗯，乐队有一个节目。”

Thai

“อืม ทางวงดนตรีมีการแสดงชุดหนึ่ง”

Chinese

“那我去。”孙富贵商演这段时间，每天都要站在台上唱歌，早已经不惧怕面对观众。

Thai

“งั้นฉันไป” ช่วงที่ซุนฟู่กุ้ยไปวิ่งงานแสดง ต้องยืนร้องเพลงบนเวทีทุกวัน จึงไม่กลัวการเผชิญหน้ากับผู้ชมอีกต่อไปแล้ว

Chinese

“行，下次排练的时候你跟我一起。”

Thai

“ตกลง ซ้อมรอบหน้าเมื่อไหร่นายก็ไปกับฉัน”

Chinese

孙富贵原本是打算下午去上课的，可李貌这么一说，他就乖乖在宿舍休息了一下午。

Thai

เดิมทีซุนฟู่กุ้ยตั้งใจจะไปเข้าเรียนช่วงบ่าย แต่พอหลี่เม่าพูดแบบนั้น เขาก็พักผ่อนอยู่ในห้องพักตลอดทั้งบ่ายอย่างว่าง่าย

Chinese

这段时间跑商演睡的很少，这一觉他直接睡到了傍晚。

Thai

ช่วงที่ตระเวนรับงานแสดงนี้นอนน้อยมาก การนอนครั้งนี้เขาเลยหลับยาวยันพลบค่ำ

Chinese

起床后，他去见了女朋友一面。

Thai

หลังจากตื่นนอน เขาก็ออกไปพบหน้าแฟนสาว

Chinese

校园的人行道上，两人并肩而行，不时有人偷偷打量他们。

Thai

บนทางเท้าในมหาวิทยาลัย ทั้งสองเดินเคียงข้างกัน มีคนแอบชำเลืองมองพวกเขาเป็นระยะ

Chinese

摆动的手臂时不时碰到一起，孙富贵心跳的很快。

Thai

แขนที่แกว่งไปมาสัมผัสกันเป็นครั้งคราว หัวใจของซุนฟู่กุ้ยเต้นระรัว

Chinese

他把自己的忧虑跟女朋友讲述一遍。

Thai

เขาเล่าความกังวลใจของตัวเองให้แฟนสาวฟังรอบหนึ่ง

Chinese

杨晓倩欣慰的看了男朋友一眼，沉思片刻，道：

Thai

หยางเสี่ยวเชี่ยนมองแฟนหนุ่มด้วยความรู้สึกโล่งใจและปลื้มใจ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เอ่ยขึ้นว่า

Chinese

“你会愧疚，会不安，会觉得无功不受禄，说明你是个重情谊的人。

Thai

“การที่นายรู้สึกผิด รู้สึกกระวนกระวาย และรู้สึกว่าไม่ควรรับรางวัลโดยไม่มีผลงาน นั่นแสดงว่านายเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับน้ำใจไมตรี

Chinese

那反过来想，他帮助你，也是因为重视和你的情谊。

Thai

ในทางกลับกัน การที่เขาช่วยเหลือนาย ก็เพราะเขาให้ความสำคัญกับมิตรภาพระหว่างนายกับเขาเช่นกัน

Chinese

真正的友情从不会因为金钱而变质。

Thai

มิตรภาพที่แท้จริงไม่มีวันเปลี่ยนไปเพราะเรื่องเงินๆ ทองๆ หรอก

Chinese

他既然那么说了，你再拒绝就有些不妥了。

Thai

ในเมื่อเขาพูดมาขนาดนั้นแล้ว ถ้านายยังปฏิเสธอีกก็คงดูไม่ค่อยเหมาะ

Chinese

所以，你就坦荡接受呗。

Thai

เพราะงั้น นายก็ยอมรับมันไว้อย่างเปิดเผยเถอะ

Chinese

不过你心里要时刻记着这份情，以后有机会要记得报答他。”

Thai

แต่ในใจนายต้องจดจำบุญคุณครั้งนี้ไว้ตลอดเวลานะ วันข้างหน้าถ้ามีโอกาสก็อย่าลืมตอบแทนเขา”

Chinese

“我会一辈子报答他的。”孙富贵认真道。

Thai

“ฉันจะตอบแทนเขาไปชั่วชีวิตเลย” ซุนฟู่กุ้ยตอบอย่างจริงจัง

Chinese

杨晓倩点点头，对于那个改变自家男朋友命运的人，她觉着男朋友怎么报答都没问题。

Thai

หยางเสี่ยวเชี่ยนพยักหน้า สำหรับคนที่เปลี่ยนชะตาชีวิตของแฟนหนุ่มตนเอง เธอรู้สึกว่าต่อให้แฟนจะตอบแทนอย่างไรก็ไม่เกินเลยไปเลย

Chinese

这时，他们迎面走来一个小有姿色的穿着黑丝的女生。

Thai

ตอนนั้นเอง มีหญิงสาวหน้าตาจัดว่าสะสวยคนหนึ่งสวมถุงน่องดำเดินสวนมา

Chinese

“请问你是孙富贵吗？”

Thai

“ขอโทษนะคะ คุณคือซุนฟู่กุ้ยใช่ไหมคะ”

Chinese

女生惊喜的问，说着还不动声色瞥了眼孙富贵身边长相穿搭都普普通通的杨晓倩。

Thai

หญิงสาวถามด้วยความดีใจ พลางชำเลืองมองหยางเสี่ยวเชี่ยนที่อยู่ข้างกายซุนฟู่กุ้ยซึ่งหน้าตาและการแต่งตัวดูธรรมดาๆ อย่างแนบเนียน

Chinese

这种情况孙富贵也很有经验了，跑商演的时候不知道有多少女生想往他身上扑。

Thai

สถานการณ์แบบนี้ซุนฟู่กุ้ยมีประสบการณ์มามากแล้ว ตอนที่ไปวิ่งงานแสดงไม่รู้ว่ามีผู้หญิงกี่คนที่อยากจะโผเข้าหาเขา

Chinese

“对……”他镇定的点了点头。

Thai

“ครับ…” เขาพยักหน้าอย่างสุขุม

Chinese

“啊！真的是你！我可喜欢你唱的那首歌了，你可以帮我签个名吗？”

Thai

“กรี๊ด! ตัวจริงด้วย! ฉันชอบเพลงที่คุณร้องมากเลยค่ะ ขอลายเซ็นหน่อยได้ไหมคะ”

Chinese

女生明显有备而来，顺手从兜里摸出一支蓝笔，然后不好意思道：“我没带纸，你签我手臂上吧。”

Thai

หญิงสาวดูเตรียมตัวมาพร้อมอย่างเห็นได้ชัด เธอล้วงปากกาสีน้ำเงินออกมาจากกระเป๋าเสื้ออย่างคล่องแคล่ว จากนั้นก็พูดอย่างเกรงใจว่า “ฉันไม่ได้พกกระดาษมา เซ็นลงบนแขนฉันก็ได้ค่ะ”

Chinese

孙富贵摇摇头，直接拒绝：“不好意思，我不能签名。”

Thai

ซุนฟู่กุ้ยส่ายหน้า ปฏิเสธไปตรงๆ “ขอโทษด้วยครับ ผมเซ็นชื่อให้ไม่ได้”

Chinese

说完，他脸色莫名变红。然后下一秒，他大着胆子直接牵起了杨晓倩柔软的小手。

Thai

พูดจบ ใบหน้าของเขาก็แดงระเรื่อขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผล จากนั้นในวินาทีถัดมา เขาก็รวบรวมความกล้าจับมือนุ่มๆ ของหยางเสี่ยวเชี่ยนเอาไว้

Chinese

“抱歉，我，我和我女朋友还有事，就先走了。”

Thai

“ขอโทษนะครับ ผะ…ผมกับแฟนมีธุระ ต้องขอตัวก่อนครับ”

Chinese

杨晓倩看着拉着自己的男朋友，浅浅笑了起来。

Thai

หยางเสี่ยวเชี่ยนมองแฟนหนุ่มที่กุมมือตนเองไว้ พลางแย้มยิ้มบางๆ

Chinese

孙富贵，好像跟以前一样，又好像有点不一样了。

Thai

ซุนฟู่กุ้ยดูเหมือนจะยังคงเป็นเหมือนเดิม แต่ก็ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่เปลี่ยนไปเล็กน้อย

Chinese

走的远了，孙富贵慢下脚步，忽然看向杨晓倩：

Thai

เมื่อเดินออกมาไกลแล้ว ซุนฟู่กุ้ยจึงชะลอฝีเท้าลง จู่ๆ ก็หันไปมองหยางเสี่ยวเชี่ยน

Chinese

“晓倩，我，我喜欢你，我会一直对你好的。”

Thai

“เสี่ยวเชี่ยน ฉะ…ฉันชอบเธอนะ ฉันจะดีกับเธอตลอดไป”

Chinese

少年的表白直白又淳朴。

Thai

คำบอกรักของเด็กหนุ่มตรงไปตรงมาและบริสุทธิ์ไร้เดียงสา

Chinese

上一次在图书馆，孙富贵一直被动的跟着杨晓倩走，只是点头或摇头。

Thai

ครั้งก่อนที่หอสมุด ซุนฟู่กุ้ยเอาแต่เดินตามหยางเสี่ยวเชี่ยนอย่างเป็นฝ่ายรับ ทำได้แค่พยักหน้าหรือไม่ก็ส่ายหน้า

Chinese

现在，他想让对方明白自己的心意。

Thai

ตอนนี้ เขาอยากให้อีกฝ่ายเข้าใจความรู้สึกในใจของเขา

Chinese

杨晓倩没说话，直直看了他一会，忽然踮脚亲了一口孙富贵的脸颊。

Thai

หยางเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้พูดอะไร เธอมองหน้าเขาตรงๆ ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็เขย่งปลายเท้าขึ้นหอมแก้มซุนฟู่กุ้ยฟอดหนึ่ง

Chinese

秋风卷起落叶，少男少女害羞垂头的身影印在红色的夕阳里。

Thai

ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดพาใบไม้ปลิวไสว เงาร่างของเด็กหนุ่มสาวที่ก้มหน้าเขินอายทอดยาวท่ามกลางแสงอาทิตย์อัสดงสีแดงฉาน