บทที่ 611

ดูแลย่าให้ดี (1 / 1)

看好奶奶(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

“奶奶。”

ไทย

“คุณย่า”

จีน

“回来啦,晚饭吃过了没?”

ไทย

“กลับมาแล้วเหรอ กินข้าวเย็นกันมารึยัง”

จีน

夏奶奶穿着件花衬衣,立在客厅和厨房的交界处,佝偻着腰,脸上的皱纹挤成一团,淡淡的笑着。

ไทย

ย่าเซี่ยสวมเสื้อเชิ้ตลายดอก ยืนอยู่ตรงรอยต่อระหว่างห้องนั่งเล่นกับห้องครัว หลังค่อมเล็กน้อย ริ้วรอยบนใบหน้าย่นเข้าหากันพลางยิ้มบางๆ

จีน

“吃过了。”

ไทย

“กินมาแล้วครับ”

จีน

在玄关换好鞋,大玉蹲下,一把捞起金哥。

ไทย

หลังจากเปลี่ยนรองเท้าที่โถงทางเข้า ต้าอวี้ก็ย่อตัวลง ช้อนตัวอุ้มจินเกอขึ้นมาแนบอก

จีน

“你们那个节目是什么时候播?在哪个台?”

ไทย

“รายการนั้นของพวกเธอจะออกอากาศเมื่อไหร่เหรอ ช่องไหนน่ะ”

จีน

“奶奶,我们今天没上电视。”李貌把手上拎着的香蕉放到茶几上。

ไทย

“คุณย่าครับ วันนี้พวกเราไม่ได้ออกทีวีหรอกครับ” หลี่เม่าวางกล้วยที่ถือติดมือมาลงบนโต๊ะน้ำชา

จีน

“没上啊,那我看看你们出的节目也好。”

ไทย

“ไม่ได้ออกเหรอ งั้นย่ารอดูรายการที่พวกเธอทำก็ยังดี”

จีน

李貌笑笑,拉着老人家坐下。

ไทย

หลี่เม่ายิ้มบางๆ แล้วประคองหญิงชราลงนั่ง

จีน

“节目会在……”

ไทย

“รายการจะ…”

จีน

聊了会,见夏奶奶打了个哈欠,大玉站起身。

ไทย

คุยกันไปได้สักพัก เมื่อเห็นย่าเซี่ยหาวหวอด ต้าอวี้ก็ลุกขึ้นยืน

จีน

“不早了,我去洗澡。”

ไทย

“ดึกแล้ว ฉันไปอาบน้ำก่อนนะคะ”

จีน

说完,去次卧找到留在这边的换洗衣服,进了卫生间。

ไทย

พูดจบ เธอก็เดินไปห้องนอนเล็กเพื่อหยิบเสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนที่ทิ้งไว้ที่นี่ แล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

จีน

夏奶奶愣了愣,脸上的笑容更灿烂了几分,想到什么,她拉着李貌的手小声问:

ไทย

ย่าเซี่ยชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มบนใบหน้าพลันสว่างสดใสขึ้นอีกหลายส่วน เมื่อนึกอะไรขึ้นมาได้ เธอก็ดึงมือหลี่เม่าแล้วกระซิบถามเสียงเบาว่า

จีน

“小貌,你们上次回去,你爸妈有没有怪红玉?”

ไทย

“เสี่ยวเม่า ครั้งก่อนที่พวกเธอกลับไป พ่อแม่ของเธอได้โทษหงอวี้บ้างไหม”

จีน

夏奶奶是担心大玉帮忙瞒着公司的事,会惹得赵梅和李治心里不快。

ไทย

ย่าเซี่ยกังวลว่าเรื่องที่ต้าอวี้ช่วยปิดบังเรื่องบริษัทจะทำให้จ้าวเหมยกับหลี่จื้อไม่พอใจในใจ

จีน

上次回去,爸妈并没有特意提起这件事,不知道是太激动没想起来,又或是故意忽略。

ไทย

ตอนกลับไปคราวก่อน พ่อแม่ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องนี้เป็นพิเศษ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะตื่นเต้นเกินไปจนลืม หรือตั้งใจมองข้ามไปกันแน่

จีน

“没有,您放心吧,现在爸妈只相信姐,都不相信我说的话了。”

ไทย

“ไม่มีครับ คุณย่าวางใจได้เลย ตอนนี้พ่อแม่เชื่อแต่พี่ ไม่เชื่อคำพูดผมแล้วด้วยซ้ำ”

จีน

夏奶奶顿时露出个如释重负的笑容。

ไทย

ย่าเซี่ยพลันเผยรอยยิ้มโล่งอกออกมาทันที

จีน

大玉洗完澡,轮到李貌。

ไทย

พอต้าอวี้อาบน้ำเสร็จ ก็ถึงตาหลี่เม่า

จีน

夏奶奶住这边,当然不是一直一个人住,他和大玉不时会过来睡。

ไทย

ย่าเซี่ยพักอยู่ที่นี่ ย่อมไม่ได้อยู่คนเดียวตลอดเวลา เขากับต้าอวี้มักจะแวะมานอนค้างที่นี่เป็นครั้งคราว

จีน

主卧的大床睡三个人有点挤。李貌睡次卧,正好休养休养。

ไทย

เตียงใหญ่ในห้องนอนใหญ่หากนอนสามคนจะค่อนข้างเบียด หลี่เม่าจึงนอนห้องนอนเล็ก ถือโอกาสพักผ่อนร่างกายไปด้วยพอดี

จีน

夜,房间里没开空调,有点热。

ไทย

ยามค่ำคืน ในห้องไม่ได้เปิดแอร์ จึงค่อนข้างร้อนอบอ้าวเล็กน้อย

จีน

床上,夏奶奶给孙女轻轻摇着大蒲扇,阵阵凉风拂过。

ไทย

บนเตียง ย่าเซี่ยค่อยๆ โบกพัดสานใบตาลขนาดใหญ่ให้หลานสาว เกิดเป็นสายลมเย็นพัดผ่านระลอกแล้วระลอกเล่า

จีน

大玉侧过身,一只手搂住奶奶,低低道:

ไทย

ต้าอวี้พลิกตัวตะแคง แขนข้างหนึ่งกอดคุณย่าไว้พลางเอ่ยเสียงเบาว่า

จีน

“奶奶,我不热,快睡吧。”

ไทย

“คุณย่า ฉันไม่ร้อนหรอก รีบนอนเถอะ”

จีน

夏奶奶没说话,凉风也没断。

ไทย

ย่าเซี่ยไม่ได้พูดอะไร และสายลมเย็นก็ไม่ขาดตอนเช่นกัน

จีน

大玉摸索着想把蒲扇抢过来。

ไทย

ต้าอวี้ควานมือหมายจะแย่งพัดสานมา

จีน

夏奶奶没好气用蒲扇拍了拍她。

ไทย

ย่าเซี่ยใช้พัดสานตีเธอเบาๆ พลางเอ็ด

จีน

“老实点。”

ไทย

“อยู่นิ่งๆ เลย”

จีน

“唔……”

ไทย

“อื้อ…”

จีน

沉默半晌,大玉娇滴滴的撒娇:“奶奶,我睡不着。”

ไทย

เงียบไปครู่หนึ่ง ต้าอวี้ก็ออดอ้อนเสียงหวาน “คุณย่า ฉันนอนไม่หลับ”

จีน

夏奶奶沉吟片刻,实在想不起来,直接问:

ไทย

ย่าเซี่ยนิ่งคิดไปครู่หนึ่ง เมื่อนึกไม่ออกจริงๆ จึงเอ่ยถามตรงๆ ว่า

จีน

“上次我们说到哪儿了?”

ไทย

“คราวก่อนพวกเราเล่าถึงไหนกันแล้วนะ”

จีน

“说吃大锅饭。”

ไทย

“เล่าถึงตอนกินข้าวหม้อใหญ่”

จีน

夏奶奶不会说什么故事,她说的,就是她曾经经历过的一切,还有她父母经历过的一些事。

ไทย

ย่าเซี่ยเล่านิทานอะไรไม่เป็น สิ่งที่เธอเล่าก็คือทุกสิ่งที่เธอเคยเผชิญมาในอดีต รวมถึงเรื่องราวบางอย่างที่พ่อแม่ของเธอเคยประสบพบเจอ

จีน

从土地革命到人民公社,从文革到改革开放。

ไทย

ตั้งแต่การปฏิวัติที่ดินจนถึงคอมมูนประชาชน จากการปฏิวัติวัฒนธรรมจนถึงการปฏิรูปและเปิดประเทศ

จีน

大玉也是头一次知道,自己爷爷的父母,竟然是个地主。

ไทย

ต้าอวี้เพิ่งรู้เป็นครั้งแรกเช่นกันว่าพ่อแม่ของคุณปู่ตัวเอง ที่แท้เป็นถึงเจ้าของที่ดิน

จีน

听奶奶说,以前家里的银元可以把乡下的大水缸填满。只是后来都没了。

ไทย

ได้ยินคุณย่าเล่าว่า เมื่อก่อนเหรียญเงินในบ้านสามารถเติมเต็มโอ่งน้ำใบใหญ่ในชนบทได้จนมิด เพียงแต่ตอนหลังไม่เหลืออะไรแล้ว

จีน

大玉很喜欢听奶奶说她这一生的所见所闻,好像是在阅读一本充满智慧,用生命书写的立体书。

ไทย

ต้าอวี้ชอบฟังคุณย่าเล่าถึงสิ่งที่พบเห็นและได้ยินมาตลอดชั่วชีวิตนี้มาก ราวกับกำลังอ่านหนังสือป๊อปอัปที่เปี่ยมไปด้วยสติปัญญาและถูกเขียนขึ้นด้วยชีวิต

จีน

蒲扇带来的风声伴着夏奶奶沧老的声音,是最好的安眠曲,大玉很快入睡。

ไทย

เสียงลมที่พัดสานพัดพามาเคล้าคลอไปกับน้ำเสียงแหบพร่าตามวัยของย่าเซี่ย นับเป็นบทเพลงกล่อมชั้นเลิศ ต้าอวี้จึงผล็อยหลับไปอย่างรวดเร็ว

จีน

夏奶奶声音渐止,手上的蒲扇时不时还摇晃两下。

ไทย

เสียงของย่าเซี่ยค่อยๆ สงบลง พัดสานในมือยังคงโบกเบาๆ สองสามครั้งเป็นระยะ

จีน

翌日。

ไทย

วันรุ่งขึ้น

จีน

天没亮夏奶奶就轻手轻脚起床,给孩子们准备早餐。

ไทย

ฟ้ายังไม่ทันสว่าง ย่าเซี่ยก็ย่องตื่นนอนอย่างแผ่วเบาเพื่อเตรียมอาหารเช้าให้พวกเด็กๆ

จีน

餐桌上,李貌和大玉睡眼惺忪。

ไทย

ที่โต๊ะอาหาร หลี่เม่ากับต้าอวี้ยังมีท่าทางงัวเงียตาสะลึมสะลือ

จีน

“奶奶,中午我们回来吃。”

ไทย

“คุณย่า ตอนเที่ยงพวกเราจะกลับมากินข้าวนะครับ”

จีน

这两个星期因为王玥的缘故,他和大玉很少在家吃,所以平时工作日的时候会不时回来陪夏奶奶吃一顿饭。

ไทย

ตลอดสองสัปดาห์นี้เพราะเรื่องของหวังเยว่ เขากับต้าอวี้จึงไม่ค่อยได้กินข้าวที่บ้าน ดังนั้นในวันทำงานตามปกติจึงมักจะแวะกลับมากินข้าวเป็นเพื่อนย่าเซี่ยอยู่เรื่อยๆ

จีน

“想吃什么?我给你们做。”

ไทย

“อยากกินอะไรล่ะ ย่าจะทำให้”

จีน

“我看种的韭菜好像能吃了。”

ไทย

“ผมเห็นกุยช่ายที่ปลูกไว้เหมือนจะกินได้แล้วครับ”

จีน

“还想吃什么?”

ไทย

“ยังอยากกินอะไรอีกไหม”

จีน

李貌和大玉又点了两道家常菜,就三个人,也吃不了多少。

ไทย

หลี่เม่ากับต้าอวี้สั่งกับข้าวสไตล์โฮมเมดเพิ่มอีกสองอย่าง แค่สามคน กินได้ไม่มากเท่าไร

จีน

“奶奶,你怎么不吃早饭?”

ไทย

“คุณย่า ทำไมคุณย่าไม่กินข้าวเช้าล่ะครับ”

จีน

“我还不饿,等会再吃。”

ไทย

“ย่ายังไม่หิว เดี๋ยวค่อยกิน”

จีน

吃完早餐,李貌和大玉要洗碗。

ไทย

พอกินอาหารเช้าเสร็จ หลี่เม่ากับต้าอวี้ก็คิดจะล้างจาน

จีน

当初他们想在这边装个洗碗机,夏奶奶嫌麻烦,又浪费钱,就没让。

ไทย

ตอนนั้นพวกเขาอยากจะติดตั้งเครื่องล้างจานไว้ที่นี่ แต่ย่าเซี่ยบ่นว่ายุ่งยาก ทั้งยังเปลืองเงิน เลยไม่อนุญาต

จีน

“你们快迟到了吧,放那儿,我来就行。”两人被夏奶奶撵出厨房。

ไทย

“พวกเธอจะสายแล้วไม่ใช่เหรอ วางไว้ตรงนั้นเถอะ เดี๋ยวย่าทำเอง” ทั้งสองคนถูกย่าเซี่ยไล่ออกจากครัว

จีน

临走前,大玉对金哥道:

ไทย

ก่อนไป ต้าอวี้พูดกับจินเกอว่า

จีน

“金哥,在家听奶奶的话,看好奶奶,知不知道。”

ไทย

“จินเกอ อยู่บ้านต้องเชื่อฟังคุณย่า คอยเฝ้าคุณย่าให้ดีด้วย รู้ไหม”

จีน

“喵!”

ไทย

“เหมียว!”

จีน

送走孩子们,夏奶奶没什么胃口,简单吃了点,收拾好餐桌和碗筷,就来到了她的小菜园里。

ไทย

หลังจากส่งพวกเด็กๆ ไปแล้ว ย่าเซี่ยก็ไม่ค่อยเจริญอาหารนัก กินอะไรง่ายๆ ไปนิดหน่อย เก็บโต๊ะอาหารและถ้วยชามเรียบร้อยแล้ว ก็เดินมาที่สวนผักเสี่ยวไช่หยวนของเธอ

จีน

今天天气不错,阳光明媚。

ไทย

วันนี้อากาศดี แสงแดดสดใส

จีน

割了点韭菜,给其他蔬菜施施肥,翻翻土,锄草浇水,时间就差不多了。

ไทย

ตัดกุยช่ายไปเล็กน้อย ใส่ปุ๋ยให้ผักชนิดอื่น พรวนดิน ดายหญ้ารดน้ำ เวลาผ่านไปก็ใกล้เที่ยงพอดี

จีน

她回到屋子,开始准备午饭。

ไทย

เธอกลับเข้าบ้าน และเริ่มเตรียมอาหารกลางวัน

จีน

烧最后一道菜的时候,小貌和大玉刚好回来。

ไทย

ตอนที่กำลังทำกับข้าวอย่างสุดท้าย เสี่ยวเม่ากับต้าอวี้ก็กลับมาพอดี

จีน

“好香啊!”

ไทย

“หอมจังเลย!”

จีน

“等会,马上就好了。”夏奶奶在厨房喊。

ไทย

“รอแป๊บนะ ใกล้เสร็จแล้ว” ย่าเซี่ยตะโกนออกมาจากในครัว

จีน

大玉给金哥弄好猫粮,李貌正好端着最后一碟菜上桌。

ไทย

ต้าอวี้เทอาหารแมวให้จินเกอเสร็จ หลี่เม่าก็ยกกับข้าวจานสุดท้ายมาวางบนโต๊ะพอดี

จีน

三人围着餐桌坐下。

ไทย

ทั้งสามคนนั่งล้อมโต๊ะอาหาร

จีน

夏奶奶吃了几口就放下了筷子。

ไทย

ย่าเซี่ยกินไปไม่กี่คำก็วางตะเกียบลง

จีน

“奶奶,怎么才吃这么点。”

ไทย

“คุณย่า ทำไมกินแค่นิดเดียวเองล่ะครับ”

จีน

“今天没什么胃口。”

ไทย

“วันนี้ไม่ค่อยเจริญอาหารเท่าไหร่”

จีน

“是菜不对劲?”

ไทย

“กับข้าวรสชาติแปลกๆ เหรอครับ”

จีน

“不是不是。”

ไทย

“ไม่ใช่ๆ”

จีน

夏奶奶摆摆手:“你们吃你们的,不要管我。”

ไทย

ย่าเซี่ยโบกมือ “พวกเธอกินกันไปเถอะ ไม่ต้องสนใจย่า”

จีน

“奶奶,再吃一点,就一丢丢。”大玉劝道。

ไทย

“คุณย่า กินอีกหน่อยสิคะ แค่นิดเดียวเอง” ต้าอวี้ช่วยเกลี้ยกล่อม

จีน

李貌没说话,三分钟把碗里的饭扒完。

ไทย

หลี่เม่าไม่ได้พูดอะไร ใช้เวลาสามนาทีกวาดข้าวในชามจนหมดเกลี้ยง

จีน

“我吃完了。”

ไทย

“ผมอิ่มแล้วครับ”

จีน

“还要吗,我帮你盛。”

ไทย

“เอาเพิ่มไหม เดี๋ยวฉันตักให้”

จีน

“饱了。”

ไทย

“อิ่มแล้ว”

จีน

李貌说着起身,走到冰箱跟前,从里面拿出几个鸡蛋。

ไทย

หลี่เม่าพูดพลางลุกขึ้น เดินไปหน้าตู้เย็นแล้วหยิบไข่ไก่ออกมาสองสามฟอง

จีน

“你想吃什么,我来做。”夏奶奶起身。

ไทย

“เธออยากกินอะไรล่ะ เดี๋ยวฉันทำเอง” ย่าเซี่ยลุกขึ้น

จีน

李貌摇摇头:“我给您蒸碗鸡蛋羹,总得吃点东西垫垫肚子。”

ไทย

หลี่เม่าส่ายหน้า “ผมจะตุ๋นไข่ให้คุณย่าสักชาม ยังไงก็ต้องกินอะไรรองท้องบ้างครับ”

จีน

说完,自顾自进了厨房。

ไทย

พูดจบ เขาก็เดินเข้าครัวไปเอง

จีน

“不用那么麻烦,我……”

ไทย

“ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอก ย่า…”

จีน

夏奶奶刚想起身,就被大玉拉住。

ไทย

ย่าเซี่ยเพิ่งคิดจะลุกขึ้น ก็ถูกต้าอวี้รั้งตัวไว้

จีน

“小貌说的对,你总得吃点东西。”

ไทย

“เสี่ยวเม่าพูดถูกแล้ว คุณย่าต้องกินอะไรสักหน่อยนะคะ”

จีน

她回头,透过厨房的透明玻璃,看了眼那个忙活的男人,嘴角勾起一抹微笑,桌子底下的双腿愉悦的晃来晃去。

ไทย

เธอหันหลังกลับไปมองชายหนุ่มที่กำลังง่วนอยู่ผ่านกระจกใสของห้องครัว มุมปากยกยิ้มขึ้นบางๆ ขาทั้งสองข้างใต้โต๊ะแกว่งไปมาอย่างอารมณ์ดี

จีน

十五分钟后,鸡蛋羹出锅,夏奶奶无奈又幸福,吃的一滴不剩。

ไทย

สิบห้านาทีต่อมา ไข่ตุ๋นก็ยกออกจากเตา ย่าเซี่ยทั้งจนใจทั้งมีความสุข กินจนเกลี้ยงไม่เหลือแม้แต่หยดเดียว

จีน

“奶奶,中午我不跟你睡了,要不然你又要给我扇风。”

ไทย

“คุณย่า ตอนเที่ยงฉันไม่นอนกับคุณย่าแล้วนะ ไม่อย่างนั้นคุณย่าก็ต้องมาคอยพัดให้ฉันอีก”

จีน

大玉撅着嘴,跟男朋友去了次卧。

ไทย

ต้าอวี้เบะปาก แล้วเดินตามแฟนหนุ่มไปที่ห้องนอนเล็ก

จีน

夏奶奶也回床躺了一会。

ไทย

ย่าเซี่ยก็กลับไปนอนพักบนเตียงอยู่ครู่หนึ่งเช่นกัน

จีน

待醒来的时候,两个孩子已经去上学了。

ไทย

เมื่อตื่นขึ้นมา เด็กทั้งสองคนก็ไปเรียนกันแล้ว

จีน

她坐在沙发上醒了会神,再次来到外面的小菜园。

ไทย

เธอนั่งตั้งสติบนโซฟาอยู่พักหนึ่ง แล้วเดินมาที่สวนผักเสี่ยวไช่หยวนด้านนอกอีกครั้ง

จีน

得把韭菜全割了,要不然太老了不好吃。

ไทย

ต้องตัดกุยช่ายออกให้หมด ไม่อย่างนั้นมันจะแก่เกินไปจนไม่อร่อย

จีน

她蹲在地上,一旁放着个小篮子,金哥趴在旁边打着瞌睡。

ไทย

เธอย่อตัวลงนั่งกับพื้น ด้านข้างมีตะกร้าใบเล็กวางอยู่ จินเกอนอนหมอบสัปหงกอยู่ข้างๆ

จีน

割完韭菜,夏奶奶把刀具放到篮子上,哎呦一声,双手撑着膝盖站起来,顿感一阵头晕。

ไทย

พอตัดกุยช่ายเสร็จ ย่าเซี่ยก็วางมีดลงบนตะกร้า ร้องโอยออกมาคำหนึ่ง สองมือยันเข่าลุกขึ้นยืน พลันรู้สึกหน้ามืดวิงเวียนขึ้นมาวูบหนึ่ง

จีน

她没在意,拎起篮子往回走了两步,突然觉着浑身无力,眼前一黑。

ไทย

เธอไม่ได้ใส่ใจ หิ้วตะกร้าเดินกลับไปได้สองก้าว จู่ๆ ก็รู้สึกหมดเรี่ยวแรงไปทั้งตัวและตาพร่าดับวูบลง

จีน

篮子掉落在地,她整个人也直挺挺栽倒在了地上,一动不动。

ไทย

ตะกร้าร่วงหล่นลงพื้น ร่างของเธอก็ล้มพับฟุบลงกับพื้นอย่างกะทันหัน แนิ่งสนิทไม่ไหวติง

จีน

金哥听到动静,睁开圆圆的眼睛,瞧见奶奶睡在地上,走过去围着她“喵喵”叫了几声。

ไทย

จินเกอได้ยินเสียงความเคลื่อนไหวจึงลืมตากลมโตขึ้น เห็นคุณย่านอนอยู่บนพื้น มันเดินเข้าไปวนเวียนรอบตัวเธอพลางร้อง “เหมียวๆ” ออกมาสองสามที

จีน

见奶奶不回应自己,它果断蹿进屋子,跳到电视柜上,对着摄像头又开始“喵喵”叫。

ไทย

เมื่อเห็นว่าคุณย่าไม่ตอบสนอง มันก็พุ่งตัวผลุนผลันเข้าบ้าน กระโดดขึ้นไปบนตู้วางทีวี แล้วเริ่มร้อง “เหมียวๆ” ใส่กล้องวงจรปิดอีกครั้ง

จีน

这次和以前很多次一样,没听到妈妈回应。

ไทย

ครั้งนี้ก็เหมือนกับหลายๆ ครั้งก่อนหน้า ไม่ได้ยินเสียงแม่ตอบกลับมา

จีน

它伸出爪子焦急的拍了拍,最后一扫,摄像头摔到地上。

ไทย

มันยื่นอุ้งเท้าออกไปตบอย่างร้อนรน สุดท้ายก็ปัดทีหนึ่งจนกล้องวงจรปิดร่วงกระแทกพื้น

จีน

它跳下去,推着摄像头往外挪。

ไทย

มันกระโดดลงไป แล้วดันกล้องวงจรปิดขยับออกไปข้างนอก

จีน

但很快被摄像头后面的电线绊住,不得寸进。

ไทย

แต่ไม่นานก็ถูกสายไฟด้านหลังกล้องวงจรปิดเหนี่ยวรั้งไว้ จนไม่อาจขยับคืบหน้าไปได้แม้แต่นิ้วเดียว

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน