บทที่ 667

ไก่บินแมวกระโดด (1 / 1)

鸡飞猫跳(1 / 1)

แปลจาก จีน ด้วยเครื่องมือ อาจมีความคลาดเคลื่อน

จีน

日升月落,月升日落。

ไทย

พระอาทิตย์ขึ้นดวงจันทร์ตก ดวงจันทร์ขึ้นพระอาทิตย์ตก

จีน

路旁的高树绿了黄,枯了绿。

ไทย

ต้นไม้สูงริมทางเขียวชอุ่มแล้วเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ร่วงโรยแล้วกลับมาเขียวขจีอีกครา

จีน

这日,太阳高悬,冬风凛冽,光秃秃的高树杂乱的朝天空挥舞着树枝,放眼望去,是一片清冽的绿,田野里的小麦一眼望不到头。

ไทย

วันนี้ ดวงอาทิตย์ลอยเด่น ลมหนาวพัดกรรโชก กิ่งก้านอันโกร๋นเกลากวัดแกว่งไปมาบนท้องฟ้าอย่างยุ่งเหยิง มองออกไปสุดสายตาคือสีเขียวสดชื่น ต้นข้าวสาลีในท้องทุ่งทอดยาวไปไกลจนสุดลูกหูลูกตา

จีน

一座外观气派豪华的别墅静静矗立在那儿,与周围的白墙瓦房格格不入。

ไทย

คฤหาสน์หรูหราโอ่อ่าหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบสงบ ดูแปลกแยกจากบ้านเรือนกระเบื้องผนังสีขาวโดยรอบ

จีน

从天空往下俯瞰。

ไทย

เมื่อมองมุมสูงลงมาจากท้องฟ้า

จีน

宽敞的篮球场,生机勃勃的菜园,围起来的家禽养殖地,别墅被拱卫在中间。

ไทย

สนามบาสเกตบอลอันกว้างขวาง แปลงผักที่เขียวชอุ่มมีชีวิตชีวา พื้นที่ล้อมรั้วเลี้ยงสัตว์ปีก โดยมีคฤหาสน์ตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลาง

จีน

忽地,菜园中出现两个移动的点。

ไทย

ทันใดนั้น ก็มีจุดเคลื่อนไหวสองจุดปรากฏขึ้นในแปลงผัก

จีน

视线拉近,两个裹的严严实实,长的一模一样的帅男孩儿,后面还跟着一只金色的肥猫。

ไทย

เมื่อดึงสายตาเข้ามาใกล้ ก็เห็นเด็กชายหน้าตาหล่อเหลาสองคนที่หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบ สวมเสื้อผ้าห่อหุ้มร่างกายไว้อย่างมิดชิด โดยมีแมวอ้วนสีทองตัวหนึ่งเดินตามหลังมาด้วย

จีน

“哥哥,你这个,我这边。”

ไทย

“พี่ อันนี้นะ หนูเอาตรงนี้”

จีน

其中一个小家伙指了指那边的菠菜,奶声奶气道,然后蹲下来开始拔自己脚边的小白菜。

ไทย

เจ้าตัวเล็กคนหนึ่งชี้นิ้วไปที่ผักปวยเล้งตรงนั้นพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ จากนั้นก็ย่อตัวลงเริ่มถอนผักกาดขาวต้นเล็กที่อยู่ข้างเท้าตัวเอง

จีน

“咿~”

ไทย

“อึ๊บ~”

จีน

他用上吃奶的力气,结果“啪”的一声,一屁股墩坐到了地上。

ไทย

เขาออกแรงจนสุดตัว แต่แล้วเสียงดัง ‘แปะ’ ก็ดังขึ้น ก้นจ้ำเบ้าลงไปนั่งกับพื้น

จีน

他看了眼手上的菜叶子,随手扔到一边,爬起来继续。

ไทย

เขาชำเลืองมองใบผักในมือ โยนทิ้งไปข้างๆ อย่างไม่ใส่ใจ แล้วลุกขึ้นมาทำต่อ

จีน

这时一旁被唤作哥哥的小男孩走过来,蹲到他旁边,挑中一颗白菜,伸手就开始扒拉底下的泥土。

ไทย

ตอนนั้นเอง เด็กชายตัวน้อยที่ถูกเรียกว่าพี่ก็เดินเข้ามา ย่อตัวลงข้างๆ เขา เลือกผักกาดขาวต้นหนึ่ง แล้วยื่นมือเริ่มคุ้ยดินด้านล่าง

จีน

“这样。”

ไทย

“ทำแบบนี้”

จีน

他一瞅,有样学样。

ไทย

เขาเหลือบมองแล้วทำตามอย่าง

จีน

没一会,两个小家伙的手就弄的脏兮兮的,也成功的各自拔出一颗白菜。

ไทย

เพียงไม่นาน มือของเจ้าตัวเล็กทั้งสองก็เลอะเทอะเปรอะเปื้อน แต่ก็สามารถถอนผักกาดขาวขึ้นมาได้คนละต้นเป็นผลสำเร็จ

จีน

他们把白菜放到肥猫旁边,叮嘱道:

ไทย

พวกเขาวางผักกาดขาวไว้ข้างๆ แมวอ้วนพลางกำชับว่า

จีน

“金哥,看好小白菜。”

ไทย

“จินเกอ เฝ้าผักกาดขาวไว้ให้ดีนะ”

จีน

“喵~”

ไทย

“เหมียว~”

จีน

两人兴冲冲寻找下一个目标。

ไทย

ทั้งสองคนมองหาเป้าหมายต่อไปอย่างกระตือรือร้น

จีน

这时,旁边忽然传来一声“咯咯咯”的鸡叫,循声看去,就见一只雄赳赳气昂昂的公鸡飞了出来。

ไทย

ตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงไก่ร้อง “กุ๊กๆๆ” ดังขึ้นมาจากด้านข้าง พอมองตามเสียงไป ก็เห็นไก่ตัวผู้ท่าทางองอาจผึ่งผายตัวหนึ่งบินพรวดออกมา

จีน

弟弟举起手就冲了上去。

ไทย

ผู้น้องยกมือขึ้นแล้วพุ่งเข้าไปทันที

จีน

公鸡见这小家伙敢挑衅自己,也不惯着,一个冲锋。

ไทย

เจ้าไก่ตัวผู้เห็นเจ้าตัวเล็กบังอาจมาท้าทายตนก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้ พุ่งชาร์จเข้าใส่ทันที

จีน

弟弟立马怂了,掉头就往回跑,公鸡却紧追不放。

ไทย

ผู้น้องขลาดกลัวขึ้นมาทันใด รีบหันหลังวิ่งหนีกลับไป ทว่าเจ้าไก่ตัวผู้กลับไล่ตามไม่ลดละ

จีน

“救救我,救救我……”

ไทย

“ช่วยด้วย ช่วยหนูด้วย…”

จีน

“喵!”

ไทย

“เหมียว!”

จีน

金哥蹭的起身蹿过去,哥哥也跑过去用脚踹。

ไทย

จินเกอลุกพรวดพุ่งเข้าไป ส่วนผู้พี่ก็วิ่งเข้าไปใช้เท้าเตะ

จีน

公鸡立马转移目标,不管金哥,改追哥哥。

ไทย

ไก่ตัวผู้เปลี่ยนเป้าหมายในทันใด เลิกสนใจจินเกอแล้วหันไปไล่ผู้พี่แทน

จีน

弟弟见状,又冲了回去。

ไทย

ผู้น้องเห็นดังนั้นก็พุ่งกลับไปอีกครั้ง

จีน

你来我往斗了好一会,公鸡终于放过两兄弟,跟金哥对峙起来。

ไทย

หลังจากปะทะกันไปมาพักใหญ่ ในที่สุดไก่ตัวผู้ก็ยอมปล่อยสองพี่น้อง แล้วหันไปประจันหน้ากับจินเกอแทน

จีน

金哥屁股坐地,抬起前爪试探性攻击。

ไทย

จินเกอนั่งก้นติดพื้น ยกอุ้งเท้าหน้าขึ้นโจมตีหยั่งเชิง

จีน

公鸡也用头前探了几次。

ไทย

ไก่ตัวผู้เองก็ยื่นหัวไปข้างหน้าเพื่อลองเชิงอยู่สองสามครั้ง

จีน

“金哥,加油,金哥,加油……”

ไทย

“จินเกอ สู้ๆ จินเกอ สู้ๆ…”

จีน

“咯咯咯!”

ไทย

“กุ๊กๆๆ!”

จีน

哥哥和弟弟正给肥猫鼓劲,一旁忽又接连传来两声鸡叫,就见又有两只公鸡飞了出来,昂首挺胸朝他们走来。

ไทย

สองพี่น้องกำลังส่งเสียงเชียร์แมวอ้วนอยู่นั้น จู่ๆ ด้านข้างก็มีเสียงไก่ร้องดังขึ้นติดต่อกันอีกสองเสียง เผยให้เห็นไก่ตัวผู้อีกสองตัวบินพรวดออกมา กำลังเดินเชิดหน้าอกผายตรงมาทางพวกเขา

จีน

“完蛋了,我们被包围了,快跑啊!”

ไทย

“แย่แล้ว พวกเราโดนล้อมแล้ว หนีเร็ว!”

จีน

弟弟一脸慌乱,撒丫子就跑。

ไทย

ผู้น้องหน้าตาตื่นตระหนก รีบใส่เกียร์หมาวิ่งหนีสุดฝีเท้า

จีน

他不动还好,他一动,公鸡好像就有了目标,扑棱着翅膀撵他。

ไทย

หากเขาไม่ขยับก็ยังพอทำเนา แต่พอเขาขยับ ไก่ตัวผู้ก็คล้ายจะมีเป้าหมาย กระพือปีกพึ่บพั่บไล่กวดเขาทันที

จีน

哥哥也没能幸免。

ไทย

ผู้พี่เองก็ไม่รอดเช่นกัน

จีน

一时间,菜园里鸡飞猫跳。

ไทย

ชั่วพริบตา แปลงผักก็โกลาหลวุ่นวาย ไก่บินแมวกระเจิง

จีน

弟弟最先被追上,被身后的公鸡往身上一扑,就摔倒在了地上。

ไทย

ผู้น้องถูกไล่ตามทันเป็นคนแรก โดนไก่ตัวผู้ข้างหลังโผเข้าใส่จนล้มลงไปกองกับพื้น

จีน

“啊~奶奶,啊~”

ไทย

“แง~ ย่า แง~”

จีน

他张着嘴,大声哭了起来。

ไทย

เขาอ้าปากร้องไห้โฮออกมาเสียงดัง

จีน

这时,耳边突然传来一道驱赶的声音。

ไทย

ตอนนั้นเอง ข้างหูก็พลันมีเสียงไล่ดังขึ้น

จีน

“吼!吼!”

ไทย

“ชิ่ว! ชิ่ว!”

จีน

接着,他便看到身边多了一个大人。

ไทย

จากนั้น เขาก็เห็นว่ามีผู้ใหญ่คนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นข้างกาย

จีน

那大人拿着棍子狠狠抽了那只鸡两下,把鸡赶走,然后来到他面前,柔声道:

ไทย

ผู้ใหญ่คนนั้นถือไม้หวดใส่ไก่ตัวนั้นอย่างแรงไปสองทีเพื่อไล่มันไป จากนั้นก็เดินมาตรงหน้าเขาแล้วเอ่ยอย่างอ่อนโยนว่า

จีน

“来,佑康,没事了。”

ไทย

“มา โย่วคัง ไม่เป็นไรแล้วนะ”

จีน

瞧着伸过来的手,他停止哭嚎,下意识往后缩了一下,乌溜溜的大眼睛里满是戒备。

ไทย

เมื่อมองมือที่ยื่นเข้ามา เขาก็หยุดส่งเสียงร้องไห้ หดตัวหนีไปด้านหลังโดยไม่รู้ตัว ดวงตากลมโตดำขลับเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

จีน

他看了眼哥哥,那边的公鸡已经被一个叔叔驱赶走。

ไทย

เขาชำเลืองมองพี่ชาย ไก่ตัวผู้ทางฝั่งนั้นถูกคุณลุงคนหนึ่งไล่ไปแล้วเช่นกัน

จีน

然后,他就听见哥哥叫了那个叔叔一声“爷爷”,便扑进了对方怀里。

ไทย

จากนั้น เขาก็ได้ยินพี่ชายเรียกคุณลุงคนนั้นว่า “ปู่” แล้วโผเข้าไปในอ้อมอกของอีกฝ่าย

จีน

爷爷?

ไทย

ปู่เหรอ?

จีน

他重新看向面前的阿姨,眼睛瞪的溜圆,期待与怀疑交织。

ไทย

เขาหันกลับมามองคุณน้าตรงหน้าอีกครั้ง ดวงตาเบิกกว้างกลมโต ความคาดหวังและความสงสัยระคนกัน

จีน

赵梅把他抱起来,让他站好,然后苦笑一声,从兜里摸出个口罩戴上。

ไทย

จ้าวเหมยอุ้มเขาขึ้นมาให้ยืนดีๆ จากนั้นก็ยิ้มเจื่อน ควักหน้ากากอนามัยออกจากกระเป๋ามาสวม

จีน

“奶奶!”

ไทย

“ย่า!”

จีน

佑康大叫一声,一下子扑到了赵梅怀里。

ไทย

โย่วคังร้องเรียกเสียงดัง โผเข้าสู่อ้อมกอดของจ้าวเหมยทันที

จีน

“哎呦,我宝贝孙子都这么大了,奶奶都快抱不动你了。”

ไทย

“โถ หลานรักของย่าโตขนาดนี้แล้วเชียว ย่าแทบจะอุ้มไม่ไหวแล้วนะเนี่ย”

จีน

不远处,闻声早已经赶来的李貌瞧着这一幕,鼻子酸酸的。

ไทย

ไม่ไกลออกไป หลี่เม่าที่รีบรุดมาแต่แรกเมื่อได้ยินเสียงมองดูภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกจุกแน่นที่จมูก

จีน

旁边的大玉眼眶湿润。

ไทย

ต้าอวี้ที่อยู่ข้างกายขอบตารื้นชุ่ม

จีน

夏奶奶眼神凶狠的看向那几只还在菜园里闲庭信步的公鸡,二话不说,健步走了过去。

ไทย

ย่าเซี่ยปรายสายตาดุดันมองไปยังไก่ตัวผู้ไม่กี่ตัวที่ยังคงเดินทอดน่องอย่างสบายอารมณ์อยู่ในแปลงผัก ไม่พูดพร่ำทำเพลง ก้าวยาวๆ ตรงเข้าไปทันที

จีน

“奶奶,白菜。”佑康指了指地上。

ไทย

“ย่า ผักกาดขาว” โย่วคังชี้นิ้วไปที่พื้น

จีน

“这是佑康拔的?真厉害!”赵梅在他脸上亲了一口。

ไทย

“นี่โย่วคังถอนเองเหรอ เก่งจังเลย!” จ้าวเหมยหอมแก้มเขาฟอดหนึ่ง

จีน

“我和哥哥一起挖的。”佑康纠正,继续道:“奶奶,你吃。”

ไทย

“หนูกับพี่ช่วยกันขุด” โย่วคังแก้คำพูด ก่อนจะเอ่ยต่อว่า “ย่า กินสิ”

จีน

“好,晚上就吃我宝贝孙子给我拔的白菜。”

ไทย

“จ้ะ เย็นนี้กินผักกาดขาวที่หลานรักของย่าถอนมาให้นี่แหละ”

จีน

这时,李治抱着佑安走了过来。

ไทย

ตอนนั้นเอง หลี่จื้อก็อุ้มโย่วอันเดินเข้ามา

จีน

“奶奶!”

ไทย

“ย่า!”

จีน

“爷爷!”

ไทย

“ปู่!”

จีน

两个小家伙各自叫了一声,同时伸出手。

ไทย

เจ้าตัวเล็กทั้งสองต่างร้องเรียกคนละคำพลางยื่นมือออกไปพร้อมกัน

จีน

赵梅和李治换了个孙子抱,一起来到李貌和大玉身前。

ไทย

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อสลับกันอุ้มหลานชาย แล้วเดินมาอยู่ตรงหน้าหลี่เม่ากับต้าอวี้พร้อมกัน

จีน

双方彼此打量。

ไทย

ทั้งสองฝ่ายต่างมองสำรวจกันและกัน

จีน

三年过去。

ไทย

สามปีผ่านพ้นไป

จีน

李貌五官变得更加硬朗,成熟了不少。

ไทย

เครื่องหน้าของหลี่เม่าดูคมเข้มขึ้นและเติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก

จีน

大玉无论是脸蛋,还是身材,已经完全长开,褪去了当初的青涩,流露出一种内在的温柔和从容。

ไทย

ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าหรือรูปร่าง ต้าอวี้ล้วนสะพรั่งเต็มวัย สลัดความไร้เดียงสาในวันวาน เผยให้เห็นถึงความอ่อนโยนและความสุขุมจากภายใน

จีน

赵梅和李治则苍老了不少,发丝间隐约可见白发。

ไทย

ส่วนจ้าวเหมยกับหลี่จื้อดูแก่ชราลงไปไม่น้อย แซมด้วยเส้นผมสีขาวที่พอมองเห็นได้รำไร

จีน

“爸!妈!”

ไทย

“พ่อ! แม่!”

จีน

大玉来到赵梅身边,挽住她。

ไทย

ต้าอวี้เดินเข้าไปข้างกายจ้าวเหมยแล้วคล้องแขนเธอไว้

จีน

“不哭,我们这不好好的回来了嘛。”

ไทย

“ไม่ร้องนะ พวกเราก็กลับมาอย่างปลอดภัยดีแล้วนี่ไง”

จีน

赵梅说着,看向李貌。

ไทย

จ้าวเหมยเอ่ยพลางมองไปยังหลี่เม่า

จีน

李貌却移开视线,看着佑康和佑安,微微蹙眉:

ไทย

ทว่าหลี่เม่ากลับเบือนสายตาหนี หันไปมองโย่วคังกับโย่วอันพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

จีน

“跟你们说过多少次了,出来玩要说,怎么又偷偷跑出来。”

ไทย

“บอกตั้งกี่ครั้งแล้วว่าถ้าจะออกมาเล่นต้องบอกก่อน ทำไมแอบหนีออกมาอีกแล้ว”

จีน

佑康委屈的瘪起小嘴,指了指那边地上的白菜。

ไทย

โย่วคังเบะปากน้อยๆ อย่างน้อยใจ ชี้ไปที่ผักกาดขาวบนพื้นตรงนั้น

จีน

“挖菜给奶奶吃。”

ไทย

“ขุดผักให้ย่ากิน”

จีน

“别胡扯,你们怎么知道奶奶今天回来?”

ไทย

“อย่ามาเฉไฉ รู้ได้ยังไงว่าวันนี้ย่าจะกลับมา”

จีน

佑康和佑安看向已经把三只公鸡全绑住走回来的夏奶奶。

ไทย

โย่วคังกับโย่วอันมองไปยังย่าเซี่ยที่มัดไก่ตัวผู้ทั้งสามตัวเสร็จสรรพและกำลังเดินกลับมา

จีน

“孩子们也是孝顺,想让我少干点活,说他们干嘛?”夏奶奶维护道。

ไทย

“เด็กๆ ก็แค่กตัญญู อยากให้ฉันทำงานน้อยลงหน่อย จะไปว่าพวกเขาทำไมกัน” ย่าเซี่ยออกโรงปกป้อง

จีน

“不是不让他们出来,最起码出来要跟我们大人说一声吧。”

ไทย

“ไม่ได้จะไม่ให้พวกเขาออกมานะครับ แต่อย่างน้อยๆ จะออกมาก็ต้องบอกพวกผู้ใหญ่สักคำสิครับ”

จีน

“你,你们都在睡觉……”佑康咕哝。

ไทย

“กะ… ก็พวกพ่อหลับกันอยู่นี่…” โย่วคังพึมพำ

จีน

李貌一瞪眼。

ไทย

หลี่เม่าถลึงตาใส่

จีน

两兄弟扭过头,搂住赵梅和李治脖颈。

ไทย

สองพี่น้องหันหน้าหนี กอดคอจ้าวเหมยกับหลี่จื้อไว้แน่น

จีน

“我们不理他!”李治抱着佑康回屋。

ไทย

“พวกเราไม่ต้องไปสนใจเขา!” หลี่จื้ออุ้มโย่วคังกลับเข้าบ้าน

จีน

“大坏蛋,晚上我们不给他吃白菜!”赵梅腾出一只手打了李貌一下,抱着佑安也回了屋。

ไทย

“คนใจร้าย เย็นนี้เราไม่แบ่งผักกาดขาวให้เขากินหรอก!” จ้าวเหมยละมือข้างหนึ่งมาตีหลี่เม่าไปทีหนึ่ง แล้วอุ้มโย่วอันกลับเข้าบ้านไปเช่นกัน

จีน

跟在赵梅身后的金哥回头瞅了眼李貌,叫了一声。

ไทย

จินเกอที่เดินตามหลังจ้าวเหมยหันกลับมามองหลี่เม่าแล้วร้องออกมาเสียงหนึ่ง

จีน

李貌哭笑不得。

ไทย

หลี่เม่าได้แต่หัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก

จีน

大玉留在他身边,轻声道:“终于结束了。”

ไทย

ต้าอวี้ยังคงอยู่เคียงข้างเขา พลางเอ่ยเสียงเบาว่า “ในที่สุดก็จบลงแล้วนะ”

จีน

李貌闻言,长长吐出一口气,白雾升腾:“嗯,结束了。”

ไทย

หลี่เม่าได้ยินเช่นนั้นก็พรูลมหายใจออกมายาวเหยียด ไอหมอกสีขาวลอยฟุ้ง “อืม จบแล้วล่ะ”

จีน

“过来搭把手,晚上正好加餐。”夏奶奶在后面喊道。

ไทย

“มาช่วยกันหน่อยสิ เย็นนี้จะได้เพิ่มกับข้าวพอดี” ย่าเซี่ยตะโกนมาจากด้านหลัง

จีน

那三只鸡惹了不该惹的人,跳出来没半个小时,生命就宣布结束。

ไทย

ไก่สามตัวนั้นดันไปยั่วโมโหคนที่ไม่ควรตอแย โดดออกมาได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ชีวิตก็ถูกประกาศจุดจบเสียแล้ว

จีน

别墅里,佑安和佑康拉着赵梅和李治,给他们分享自己的各种小玩具。

ไทย

ภายในคฤหาสน์ โย่วอันกับโย่วคังดึงมือจ้าวเหมยและหลี่จื้อ แบ่งปันของเล่นชิ้นเล็กชิ้นน้อยสารพัดอย่างของตนให้ดู

จีน

佑康见爷爷奶奶不怕爸爸,胆子开始肥起来,领着他们来到爸爸妈妈的卧室。

ไทย

โย่วคังเห็นว่าปู่กับย่าไม่กลัวพ่อ ความกล้าก็เริ่มฮึกเหิมขึ้นมา พาทั้งสองคนตรงไปยังห้องนอนของพ่อกับแม่

จีน

打开衣柜,刚从里面拖出一个小箱子,门口就传来一道幽幽的呼唤。

ไทย

พอเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วลากกล่องใบเล็กใบหนึ่งออกมาจากข้างใน เสียงเรียกอันเย็นเยียบก็ดังแว่วมาจากหน้าประตู

จีน

“佑康~”

ไทย

“โย่วคัง~”

ความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ เข้าสู่ระบบเพื่อร่วมแสดงความคิดเห็น การอ่านเปิดให้ทุกคน