ไก่บินแมวกระโดด (1 / 1)

Chinese

日升月落，月升日落。

Thai

พระอาทิตย์ขึ้นดวงจันทร์ตก ดวงจันทร์ขึ้นพระอาทิตย์ตก

Chinese

路旁的高树绿了黄，枯了绿。

Thai

ต้นไม้สูงริมทางเขียวชอุ่มแล้วเปลี่ยนเป็นสีเหลือง ร่วงโรยแล้วกลับมาเขียวขจีอีกครา

Chinese

这日，太阳高悬，冬风凛冽，光秃秃的高树杂乱的朝天空挥舞着树枝，放眼望去，是一片清冽的绿，田野里的小麦一眼望不到头。

Thai

วันนี้ ดวงอาทิตย์ลอยเด่น ลมหนาวพัดกรรโชก กิ่งก้านอันโกร๋นเกลากวัดแกว่งไปมาบนท้องฟ้าอย่างยุ่งเหยิง มองออกไปสุดสายตาคือสีเขียวสดชื่น ต้นข้าวสาลีในท้องทุ่งทอดยาวไปไกลจนสุดลูกหูลูกตา

Chinese

一座外观气派豪华的别墅静静矗立在那儿，与周围的白墙瓦房格格不入。

Thai

คฤหาสน์หรูหราโอ่อ่าหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่อย่างเงียบสงบ ดูแปลกแยกจากบ้านเรือนกระเบื้องผนังสีขาวโดยรอบ

Chinese

从天空往下俯瞰。

Thai

เมื่อมองมุมสูงลงมาจากท้องฟ้า

Chinese

宽敞的篮球场，生机勃勃的菜园，围起来的家禽养殖地，别墅被拱卫在中间。

Thai

สนามบาสเกตบอลอันกว้างขวาง แปลงผักที่เขียวชอุ่มมีชีวิตชีวา พื้นที่ล้อมรั้วเลี้ยงสัตว์ปีก โดยมีคฤหาสน์ตั้งตระหง่านอยู่ตรงกลาง

Chinese

忽地，菜园中出现两个移动的点。

Thai

ทันใดนั้น ก็มีจุดเคลื่อนไหวสองจุดปรากฏขึ้นในแปลงผัก

Chinese

视线拉近，两个裹的严严实实，长的一模一样的帅男孩儿，后面还跟着一只金色的肥猫。

Thai

เมื่อดึงสายตาเข้ามาใกล้ ก็เห็นเด็กชายหน้าตาหล่อเหลาสองคนที่หน้าตาเหมือนกันเปี๊ยบ สวมเสื้อผ้าห่อหุ้มร่างกายไว้อย่างมิดชิด โดยมีแมวอ้วนสีทองตัวหนึ่งเดินตามหลังมาด้วย

Chinese

“哥哥，你这个，我这边。”

Thai

“พี่ อันนี้นะ หนูเอาตรงนี้”

Chinese

其中一个小家伙指了指那边的菠菜，奶声奶气道，然后蹲下来开始拔自己脚边的小白菜。

Thai

เจ้าตัวเล็กคนหนึ่งชี้นิ้วไปที่ผักปวยเล้งตรงนั้นพลางเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ จากนั้นก็ย่อตัวลงเริ่มถอนผักกาดขาวต้นเล็กที่อยู่ข้างเท้าตัวเอง

Chinese

“咿～”

Thai

“อึ๊บ~”

Chinese

他用上吃奶的力气，结果“啪”的一声，一屁股墩坐到了地上。

Thai

เขาออกแรงจนสุดตัว แต่แล้วเสียงดัง ‘แปะ’ ก็ดังขึ้น ก้นจ้ำเบ้าลงไปนั่งกับพื้น

Chinese

他看了眼手上的菜叶子，随手扔到一边，爬起来继续。

Thai

เขาชำเลืองมองใบผักในมือ โยนทิ้งไปข้างๆ อย่างไม่ใส่ใจ แล้วลุกขึ้นมาทำต่อ

Chinese

这时一旁被唤作哥哥的小男孩走过来，蹲到他旁边，挑中一颗白菜，伸手就开始扒拉底下的泥土。

Thai

ตอนนั้นเอง เด็กชายตัวน้อยที่ถูกเรียกว่าพี่ก็เดินเข้ามา ย่อตัวลงข้างๆ เขา เลือกผักกาดขาวต้นหนึ่ง แล้วยื่นมือเริ่มคุ้ยดินด้านล่าง

Chinese

“这样。”

Thai

“ทำแบบนี้”

Chinese

他一瞅，有样学样。

Thai

เขาเหลือบมองแล้วทำตามอย่าง

Chinese

没一会，两个小家伙的手就弄的脏兮兮的，也成功的各自拔出一颗白菜。

Thai

เพียงไม่นาน มือของเจ้าตัวเล็กทั้งสองก็เลอะเทอะเปรอะเปื้อน แต่ก็สามารถถอนผักกาดขาวขึ้นมาได้คนละต้นเป็นผลสำเร็จ

Chinese

他们把白菜放到肥猫旁边，叮嘱道：

Thai

พวกเขาวางผักกาดขาวไว้ข้างๆ แมวอ้วนพลางกำชับว่า

Chinese

“金哥，看好小白菜。”

Thai

“จินเกอ เฝ้าผักกาดขาวไว้ให้ดีนะ”

Chinese

“喵～”

Thai

“เหมียว~”

Chinese

两人兴冲冲寻找下一个目标。

Thai

ทั้งสองคนมองหาเป้าหมายต่อไปอย่างกระตือรือร้น

Chinese

这时，旁边忽然传来一声“咯咯咯”的鸡叫，循声看去，就见一只雄赳赳气昂昂的公鸡飞了出来。

Thai

ตอนนั้นเอง จู่ๆ ก็มีเสียงไก่ร้อง “กุ๊กๆๆ” ดังขึ้นมาจากด้านข้าง พอมองตามเสียงไป ก็เห็นไก่ตัวผู้ท่าทางองอาจผึ่งผายตัวหนึ่งบินพรวดออกมา

Chinese

弟弟举起手就冲了上去。

Thai

ผู้น้องยกมือขึ้นแล้วพุ่งเข้าไปทันที

Chinese

公鸡见这小家伙敢挑衅自己，也不惯着，一个冲锋。

Thai

เจ้าไก่ตัวผู้เห็นเจ้าตัวเล็กบังอาจมาท้าทายตนก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้ พุ่งชาร์จเข้าใส่ทันที

Chinese

弟弟立马怂了，掉头就往回跑，公鸡却紧追不放。

Thai

ผู้น้องขลาดกลัวขึ้นมาทันใด รีบหันหลังวิ่งหนีกลับไป ทว่าเจ้าไก่ตัวผู้กลับไล่ตามไม่ลดละ

Chinese

“救救我，救救我……”

Thai

“ช่วยด้วย ช่วยหนูด้วย…”

Chinese

“喵！”

Thai

“เหมียว!”

Chinese

金哥蹭的起身蹿过去，哥哥也跑过去用脚踹。

Thai

จินเกอลุกพรวดพุ่งเข้าไป ส่วนผู้พี่ก็วิ่งเข้าไปใช้เท้าเตะ

Chinese

公鸡立马转移目标，不管金哥，改追哥哥。

Thai

ไก่ตัวผู้เปลี่ยนเป้าหมายในทันใด เลิกสนใจจินเกอแล้วหันไปไล่ผู้พี่แทน

Chinese

弟弟见状，又冲了回去。

Thai

ผู้น้องเห็นดังนั้นก็พุ่งกลับไปอีกครั้ง

Chinese

你来我往斗了好一会，公鸡终于放过两兄弟，跟金哥对峙起来。

Thai

หลังจากปะทะกันไปมาพักใหญ่ ในที่สุดไก่ตัวผู้ก็ยอมปล่อยสองพี่น้อง แล้วหันไปประจันหน้ากับจินเกอแทน

Chinese

金哥屁股坐地，抬起前爪试探性攻击。

Thai

จินเกอนั่งก้นติดพื้น ยกอุ้งเท้าหน้าขึ้นโจมตีหยั่งเชิง

Chinese

公鸡也用头前探了几次。

Thai

ไก่ตัวผู้เองก็ยื่นหัวไปข้างหน้าเพื่อลองเชิงอยู่สองสามครั้ง

Chinese

“金哥，加油，金哥，加油……”

Thai

“จินเกอ สู้ๆ จินเกอ สู้ๆ…”

Chinese

“咯咯咯！”

Thai

“กุ๊กๆๆ!”

Chinese

哥哥和弟弟正给肥猫鼓劲，一旁忽又接连传来两声鸡叫，就见又有两只公鸡飞了出来，昂首挺胸朝他们走来。

Thai

สองพี่น้องกำลังส่งเสียงเชียร์แมวอ้วนอยู่นั้น จู่ๆ ด้านข้างก็มีเสียงไก่ร้องดังขึ้นติดต่อกันอีกสองเสียง เผยให้เห็นไก่ตัวผู้อีกสองตัวบินพรวดออกมา กำลังเดินเชิดหน้าอกผายตรงมาทางพวกเขา

Chinese

“完蛋了，我们被包围了，快跑啊！”

Thai

“แย่แล้ว พวกเราโดนล้อมแล้ว หนีเร็ว!”

Chinese

弟弟一脸慌乱，撒丫子就跑。

Thai

ผู้น้องหน้าตาตื่นตระหนก รีบใส่เกียร์หมาวิ่งหนีสุดฝีเท้า

Chinese

他不动还好，他一动，公鸡好像就有了目标，扑棱着翅膀撵他。

Thai

หากเขาไม่ขยับก็ยังพอทำเนา แต่พอเขาขยับ ไก่ตัวผู้ก็คล้ายจะมีเป้าหมาย กระพือปีกพึ่บพั่บไล่กวดเขาทันที

Chinese

哥哥也没能幸免。

Thai

ผู้พี่เองก็ไม่รอดเช่นกัน

Chinese

一时间，菜园里鸡飞猫跳。

Thai

ชั่วพริบตา แปลงผักก็โกลาหลวุ่นวาย ไก่บินแมวกระเจิง

Chinese

弟弟最先被追上，被身后的公鸡往身上一扑，就摔倒在了地上。

Thai

ผู้น้องถูกไล่ตามทันเป็นคนแรก โดนไก่ตัวผู้ข้างหลังโผเข้าใส่จนล้มลงไปกองกับพื้น

Chinese

“啊～奶奶，啊～”

Thai

“แง~ ย่า แง~”

Chinese

他张着嘴，大声哭了起来。

Thai

เขาอ้าปากร้องไห้โฮออกมาเสียงดัง

Chinese

这时，耳边突然传来一道驱赶的声音。

Thai

ตอนนั้นเอง ข้างหูก็พลันมีเสียงไล่ดังขึ้น

Chinese

“吼！吼！”

Thai

“ชิ่ว! ชิ่ว!”

Chinese

接着，他便看到身边多了一个大人。

Thai

จากนั้น เขาก็เห็นว่ามีผู้ใหญ่คนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นข้างกาย

Chinese

那大人拿着棍子狠狠抽了那只鸡两下，把鸡赶走，然后来到他面前，柔声道：

Thai

ผู้ใหญ่คนนั้นถือไม้หวดใส่ไก่ตัวนั้นอย่างแรงไปสองทีเพื่อไล่มันไป จากนั้นก็เดินมาตรงหน้าเขาแล้วเอ่ยอย่างอ่อนโยนว่า

Chinese

“来，佑康，没事了。”

Thai

“มา โย่วคัง ไม่เป็นไรแล้วนะ”

Chinese

瞧着伸过来的手，他停止哭嚎，下意识往后缩了一下，乌溜溜的大眼睛里满是戒备。

Thai

เมื่อมองมือที่ยื่นเข้ามา เขาก็หยุดส่งเสียงร้องไห้ หดตัวหนีไปด้านหลังโดยไม่รู้ตัว ดวงตากลมโตดำขลับเต็มไปด้วยความระแวดระวัง

Chinese

他看了眼哥哥，那边的公鸡已经被一个叔叔驱赶走。

Thai

เขาชำเลืองมองพี่ชาย ไก่ตัวผู้ทางฝั่งนั้นถูกคุณลุงคนหนึ่งไล่ไปแล้วเช่นกัน

Chinese

然后，他就听见哥哥叫了那个叔叔一声“爷爷”，便扑进了对方怀里。

Thai

จากนั้น เขาก็ได้ยินพี่ชายเรียกคุณลุงคนนั้นว่า “ปู่” แล้วโผเข้าไปในอ้อมอกของอีกฝ่าย

Chinese

爷爷？

Thai

ปู่เหรอ?

Chinese

他重新看向面前的阿姨，眼睛瞪的溜圆，期待与怀疑交织。

Thai

เขาหันกลับมามองคุณน้าตรงหน้าอีกครั้ง ดวงตาเบิกกว้างกลมโต ความคาดหวังและความสงสัยระคนกัน

Chinese

赵梅把他抱起来，让他站好，然后苦笑一声，从兜里摸出个口罩戴上。

Thai

จ้าวเหมยอุ้มเขาขึ้นมาให้ยืนดีๆ จากนั้นก็ยิ้มเจื่อน ควักหน้ากากอนามัยออกจากกระเป๋ามาสวม

Chinese

“奶奶！”

Thai

“ย่า!”

Chinese

佑康大叫一声，一下子扑到了赵梅怀里。

Thai

โย่วคังร้องเรียกเสียงดัง โผเข้าสู่อ้อมกอดของจ้าวเหมยทันที

Chinese

“哎呦，我宝贝孙子都这么大了，奶奶都快抱不动你了。”

Thai

“โถ หลานรักของย่าโตขนาดนี้แล้วเชียว ย่าแทบจะอุ้มไม่ไหวแล้วนะเนี่ย”

Chinese

不远处，闻声早已经赶来的李貌瞧着这一幕，鼻子酸酸的。

Thai

ไม่ไกลออกไป หลี่เม่าที่รีบรุดมาแต่แรกเมื่อได้ยินเสียงมองดูภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกจุกแน่นที่จมูก

Chinese

旁边的大玉眼眶湿润。

Thai

ต้าอวี้ที่อยู่ข้างกายขอบตารื้นชุ่ม

Chinese

夏奶奶眼神凶狠的看向那几只还在菜园里闲庭信步的公鸡，二话不说，健步走了过去。

Thai

ย่าเซี่ยปรายสายตาดุดันมองไปยังไก่ตัวผู้ไม่กี่ตัวที่ยังคงเดินทอดน่องอย่างสบายอารมณ์อยู่ในแปลงผัก ไม่พูดพร่ำทำเพลง ก้าวยาวๆ ตรงเข้าไปทันที

Chinese

“奶奶，白菜。”佑康指了指地上。

Thai

“ย่า ผักกาดขาว” โย่วคังชี้นิ้วไปที่พื้น

Chinese

“这是佑康拔的？真厉害！”赵梅在他脸上亲了一口。

Thai

“นี่โย่วคังถอนเองเหรอ เก่งจังเลย!” จ้าวเหมยหอมแก้มเขาฟอดหนึ่ง

Chinese

“我和哥哥一起挖的。”佑康纠正，继续道：“奶奶，你吃。”

Thai

“หนูกับพี่ช่วยกันขุด” โย่วคังแก้คำพูด ก่อนจะเอ่ยต่อว่า “ย่า กินสิ”

Chinese

“好，晚上就吃我宝贝孙子给我拔的白菜。”

Thai

“จ้ะ เย็นนี้กินผักกาดขาวที่หลานรักของย่าถอนมาให้นี่แหละ”

Chinese

这时，李治抱着佑安走了过来。

Thai

ตอนนั้นเอง หลี่จื้อก็อุ้มโย่วอันเดินเข้ามา

Chinese

“奶奶！”

Thai

“ย่า!”

Chinese

“爷爷！”

Thai

“ปู่!”

Chinese

两个小家伙各自叫了一声，同时伸出手。

Thai

เจ้าตัวเล็กทั้งสองต่างร้องเรียกคนละคำพลางยื่นมือออกไปพร้อมกัน

Chinese

赵梅和李治换了个孙子抱，一起来到李貌和大玉身前。

Thai

จ้าวเหมยกับหลี่จื้อสลับกันอุ้มหลานชาย แล้วเดินมาอยู่ตรงหน้าหลี่เม่ากับต้าอวี้พร้อมกัน

Chinese

双方彼此打量。

Thai

ทั้งสองฝ่ายต่างมองสำรวจกันและกัน

Chinese

三年过去。

Thai

สามปีผ่านพ้นไป

Chinese

李貌五官变得更加硬朗，成熟了不少。

Thai

เครื่องหน้าของหลี่เม่าดูคมเข้มขึ้นและเติบโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก

Chinese

大玉无论是脸蛋，还是身材，已经完全长开，褪去了当初的青涩，流露出一种内在的温柔和从容。

Thai

ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าหรือรูปร่าง ต้าอวี้ล้วนสะพรั่งเต็มวัย สลัดความไร้เดียงสาในวันวาน เผยให้เห็นถึงความอ่อนโยนและความสุขุมจากภายใน

Chinese

赵梅和李治则苍老了不少，发丝间隐约可见白发。

Thai

ส่วนจ้าวเหมยกับหลี่จื้อดูแก่ชราลงไปไม่น้อย แซมด้วยเส้นผมสีขาวที่พอมองเห็นได้รำไร

Chinese

“爸！妈！”

Thai

“พ่อ! แม่!”

Chinese

大玉来到赵梅身边，挽住她。

Thai

ต้าอวี้เดินเข้าไปข้างกายจ้าวเหมยแล้วคล้องแขนเธอไว้

Chinese

“不哭，我们这不好好的回来了嘛。”

Thai

“ไม่ร้องนะ พวกเราก็กลับมาอย่างปลอดภัยดีแล้วนี่ไง”

Chinese

赵梅说着，看向李貌。

Thai

จ้าวเหมยเอ่ยพลางมองไปยังหลี่เม่า

Chinese

李貌却移开视线，看着佑康和佑安，微微蹙眉：

Thai

ทว่าหลี่เม่ากลับเบือนสายตาหนี หันไปมองโย่วคังกับโย่วอันพลางขมวดคิ้วเล็กน้อย

Chinese

“跟你们说过多少次了，出来玩要说，怎么又偷偷跑出来。”

Thai

“บอกตั้งกี่ครั้งแล้วว่าถ้าจะออกมาเล่นต้องบอกก่อน ทำไมแอบหนีออกมาอีกแล้ว”

Chinese

佑康委屈的瘪起小嘴，指了指那边地上的白菜。

Thai

โย่วคังเบะปากน้อยๆ อย่างน้อยใจ ชี้ไปที่ผักกาดขาวบนพื้นตรงนั้น

Chinese

“挖菜给奶奶吃。”

Thai

“ขุดผักให้ย่ากิน”

Chinese

“别胡扯，你们怎么知道奶奶今天回来？”

Thai

“อย่ามาเฉไฉ รู้ได้ยังไงว่าวันนี้ย่าจะกลับมา”

Chinese

佑康和佑安看向已经把三只公鸡全绑住走回来的夏奶奶。

Thai

โย่วคังกับโย่วอันมองไปยังย่าเซี่ยที่มัดไก่ตัวผู้ทั้งสามตัวเสร็จสรรพและกำลังเดินกลับมา

Chinese

“孩子们也是孝顺，想让我少干点活，说他们干嘛？”夏奶奶维护道。

Thai

“เด็กๆ ก็แค่กตัญญู อยากให้ฉันทำงานน้อยลงหน่อย จะไปว่าพวกเขาทำไมกัน” ย่าเซี่ยออกโรงปกป้อง

Chinese

“不是不让他们出来，最起码出来要跟我们大人说一声吧。”

Thai

“ไม่ได้จะไม่ให้พวกเขาออกมานะครับ แต่อย่างน้อยๆ จะออกมาก็ต้องบอกพวกผู้ใหญ่สักคำสิครับ”

Chinese

“你，你们都在睡觉……”佑康咕哝。

Thai

“กะ… ก็พวกพ่อหลับกันอยู่นี่…” โย่วคังพึมพำ

Chinese

李貌一瞪眼。

Thai

หลี่เม่าถลึงตาใส่

Chinese

两兄弟扭过头，搂住赵梅和李治脖颈。

Thai

สองพี่น้องหันหน้าหนี กอดคอจ้าวเหมยกับหลี่จื้อไว้แน่น

Chinese

“我们不理他！”李治抱着佑康回屋。

Thai

“พวกเราไม่ต้องไปสนใจเขา!” หลี่จื้ออุ้มโย่วคังกลับเข้าบ้าน

Chinese

“大坏蛋，晚上我们不给他吃白菜！”赵梅腾出一只手打了李貌一下，抱着佑安也回了屋。

Thai

“คนใจร้าย เย็นนี้เราไม่แบ่งผักกาดขาวให้เขากินหรอก!” จ้าวเหมยละมือข้างหนึ่งมาตีหลี่เม่าไปทีหนึ่ง แล้วอุ้มโย่วอันกลับเข้าบ้านไปเช่นกัน

Chinese

跟在赵梅身后的金哥回头瞅了眼李貌，叫了一声。

Thai

จินเกอที่เดินตามหลังจ้าวเหมยหันกลับมามองหลี่เม่าแล้วร้องออกมาเสียงหนึ่ง

Chinese

李貌哭笑不得。

Thai

หลี่เม่าได้แต่หัวเราะไม่ได้ร่ำไห้ไม่ออก

Chinese

大玉留在他身边，轻声道：“终于结束了。”

Thai

ต้าอวี้ยังคงอยู่เคียงข้างเขา พลางเอ่ยเสียงเบาว่า “ในที่สุดก็จบลงแล้วนะ”

Chinese

李貌闻言，长长吐出一口气，白雾升腾：“嗯，结束了。”

Thai

หลี่เม่าได้ยินเช่นนั้นก็พรูลมหายใจออกมายาวเหยียด ไอหมอกสีขาวลอยฟุ้ง “อืม จบแล้วล่ะ”

Chinese

“过来搭把手，晚上正好加餐。”夏奶奶在后面喊道。

Thai

“มาช่วยกันหน่อยสิ เย็นนี้จะได้เพิ่มกับข้าวพอดี” ย่าเซี่ยตะโกนมาจากด้านหลัง

Chinese

那三只鸡惹了不该惹的人，跳出来没半个小时，生命就宣布结束。

Thai

ไก่สามตัวนั้นดันไปยั่วโมโหคนที่ไม่ควรตอแย โดดออกมาได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ชีวิตก็ถูกประกาศจุดจบเสียแล้ว

Chinese

别墅里，佑安和佑康拉着赵梅和李治，给他们分享自己的各种小玩具。

Thai

ภายในคฤหาสน์ โย่วอันกับโย่วคังดึงมือจ้าวเหมยและหลี่จื้อ แบ่งปันของเล่นชิ้นเล็กชิ้นน้อยสารพัดอย่างของตนให้ดู

Chinese

佑康见爷爷奶奶不怕爸爸，胆子开始肥起来，领着他们来到爸爸妈妈的卧室。

Thai

โย่วคังเห็นว่าปู่กับย่าไม่กลัวพ่อ ความกล้าก็เริ่มฮึกเหิมขึ้นมา พาทั้งสองคนตรงไปยังห้องนอนของพ่อกับแม่

Chinese

打开衣柜，刚从里面拖出一个小箱子，门口就传来一道幽幽的呼唤。

Thai

พอเปิดตู้เสื้อผ้าแล้วลากกล่องใบเล็กใบหนึ่งออกมาจากข้างใน เสียงเรียกอันเย็นเยียบก็ดังแว่วมาจากหน้าประตู

Chinese

“佑康～”

Thai

“โย่วคัง~”