เหมือนหนูรักข้าวสาร

Chinese

到达临江，已经快至正午。

Thai

ตอนมาถึงหลินเจียงก็ใกล้เที่ยงเต็มทีแล้ว

Chinese

“小貌哥哥，我饿了。”

Thai

“พี่เสี่ยวเม่า ฉันหิวแล้ว”

Chinese

大玉摸了摸小肚子。

Thai

ต้าอวี้ลูบท้องน้อยๆ ของตัวเอง

Chinese

“想吃什么？”李貌打着方向盘。

Thai

“อยากกินอะไรล่ะ” หลี่เม่าหมุนพวงมาลัย

Chinese

“想吃你……”

Thai

“อยากกินนาย…”

Chinese

李貌扭头瞥了眼直勾勾看着自己的媳妇，意味深长笑了笑，正要说话，就听大玉继续道：“你亲手烧的饭菜。”

Thai

หลี่เม่าหันไปเหลือบมองภรรยาที่กำลังจ้องตนตาแป๋ว เขายิ้มอย่างมีความหมาย กำลังจะเอ่ยปาก ก็ได้ยินต้าอวี้พูดต่อว่า “กับข้าวฝีมือนายไง”

Chinese

李貌：“……”

Thai

หลี่เม่า: “…”

Chinese

“鹅鹅鹅～”

Thai

“ฮ่าๆๆ～”

Chinese

瞧着孩子他爸一脸无语的表情，大玉没心没肺笑的可开心了。

Thai

เมื่อเห็นสีหน้าพูดไม่ออกบอกไม่ถูกของพ่อของลูก ต้าอวี้ก็หัวเราะร่าอย่างมีความสุขแบบไม่คิดอะไร

Chinese

回到别墅，李貌亲自下厨，简单做了点。

Thai

พอกลับมาถึงวิลลา หลี่เม่าก็ลงครัวด้วยตัวเอง ทำอาหารง่ายๆ สองสามอย่าง

Chinese

西兰花，可乐鸡翅，西红柿蛋汤。

Thai

บรอกโคลี ปีกไก่ต้มโค้ก ซุปไข่มะเขือเทศ

Chinese

两个人吃绰绰有余。

Thai

สองคนกินได้เหลือเฟือ

Chinese

吃完午饭，坐上车，大玉见不是往民政局方向开，问：“这是去哪儿？”

Thai

หลังกินมื้อเที่ยงเสร็จ พอขึ้นรถ ต้าอวี้เห็นว่าไม่ได้ขับไปทางสำนักงานกิจการพลเรือน จึงถามขึ้นว่า “นี่จะไปไหนเหรอ”

Chinese

“去买个小玩意。”

Thai

“ไปซื้อของกุ๊กกิ๊กหน่อยน่ะ”

Chinese

“什么？”

Thai

“อะไรเหรอ”

Chinese

“待会你就知道了。”

Thai

“เดี๋ยวเธอก็รู้”

Chinese

不一会，瞧着面前的婚纱店，大玉瞪大眼睛：“小貌，你不会想让我穿婚纱去吧？”

Thai

ครู่ต่อมา เมื่อมองดูร้านชุดแต่งงานตรงหน้า ต้าอวี้ก็เบิกตากว้าง “เสี่ยวเม่า นายคงไม่ได้อยากให้ฉันใส่ชุดแต่งงานไปหรอกนะ”

Chinese

不待李貌说话，她就摇了摇头：“不行的，我只会在嫁给你那天穿婚纱。”

Thai

ยังไม่ทันที่หลี่เม่าจะได้พูด เธอก็ส่ายหน้า “ไม่ได้หรอกนะ ฉันจะใส่ชุดแต่งงานเฉพาะในวันที่แต่งงานกับนายเท่านั้น”

Chinese

李貌牵起她的手。

Thai

หลี่เม่ากุมมือเธอขึ้นมา

Chinese

“不穿，咱们就买个头纱。”

Thai

“ไม่ใส่หรอก พวกเราแค่ไปซื้อผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวเฉยๆ”

Chinese

“这样啊，那我们快进去吧。”

Thai

“งั้นเหรอ ถ้างั้นพวกเรารีบเข้าไปกันเถอะ”

Chinese

大玉拽着他进到店里。

Thai

ต้าอวี้ดึงเขาเข้าไปในร้าน

Chinese

“你好，欢迎光临。”

Thai

“สวัสดี ยินดีต้อนรับ”

Chinese

“你好，你们这儿头纱有卖嘛？”大玉直奔主题。

Thai

“สวัสดี ที่นี่มีผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวขายไหม” ต้าอวี้เข้าประเด็นตรงๆ

Chinese

接待人员愣了一下，很快反应过来。

Thai

พนักงานต้อนรับชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

Chinese

“有的，这边请。”

Thai

“มี เชิญทางนี้”

Chinese

大玉雷厉风行，很快挑了一个纯白的头纱，付完钱，就准备带李貌出去。

Thai

ต้าอวี้ทำอะไรรวดเร็วเด็ดขาด ไม่นานก็เลือกผ้าคลุมหน้าสีขาวบริสุทธิ์มาผืนหนึ่ง พอจ่ายเงินเสร็จก็เตรียมพาหลี่เม่าออกไป

Chinese

“媳妇，不急，可以看看婚纱。”

Thai

“ที่รัก ไม่ต้องรีบหรอก ดูชุดแต่งงานก่อนก็ได้”

Chinese

“急！领完证，我想把户口迁到你户口本上。”大玉小声道。

Thai

“รีบสิ! จดทะเบียนเสร็จ ฉันอยากย้ายทะเบียนบ้านไปอยู่เล่มเดียวกับนาย” ต้าอวี้กระซิบเสียงเบา

Chinese

李貌怔了怔：“那走吧。”

Thai

หลี่เม่าชะงักไปเล็กน้อย “งั้นไปกันเถอะ”

Chinese

上车，启动。

Thai

ขึ้นรถ สตาร์ตเครื่อง

Chinese

“媳妇，你喜欢什么款式的婚纱？现在可以提前准备了。”

Thai

“ที่รัก เธอชอบชุดแต่งงานแบบไหนเหรอ ตอนนี้เตรียมการล่วงหน้าได้แล้วนะ”

Chinese

“到时候租一件不就好了？”

Thai

“ถึงตอนนั้นเช่าเอาสักชุดก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ”

Chinese

李貌摇摇头：“定制一件，到时候收藏起来。”

Thai

หลี่เม่าส่ายหน้า “สั่งตัดสักชุดเถอะ ถึงตอนนั้นจะได้เก็บไว้เป็นที่ระลึก”

Chinese

大玉歪着脑袋：“我改天好好想想。”

Thai

ต้าอวี้เอียงคอ “วันหลังฉันจะลองคิดดูให้ดีๆ นะ”

Chinese

俄顷，来到民政局。

Thai

ชั่วครู่ก็มาถึงสำนักงานกิจการพลเรือน

Chinese

从车上下来，李貌替大玉系上白色头纱。

Thai

พอลงมาจากรถ หลี่เม่าก็ช่วยต้าอวี้ผูกผ้าคลุมหน้าสีขาว

Chinese

两人看着民政局大门，深呼一口气，手牵着手。

Thai

ทั้งสองคนมองดูประตูใหญ่ของสำนักงานกิจการพลเรือน สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วจับมือกันไว้

Chinese

走了没几步，大玉忽地顿住脚步。

Thai

เดินไปได้ไม่กี่ก้าว ต้าอวี้ก็ชะงักฝีเท้าลงกะทันหัน

Chinese

“怎么了？”李貌问。

Thai

“เป็นอะไรไป” หลี่เม่าถาม

Chinese

“我们好像没拍照片……”

Thai

“พวกเราเหมือนจะยังไม่ได้ถ่ายรูปเลย…”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“里面能拍吧。”

Thai

“ข้างในน่าจะถ่ายได้นะ”

Chinese

“衣服……”

Thai

“เสื้อผ้า…”

Chinese

李貌瞅了瞅身上的休闲外套，以及大玉那五颜六色的格子毛衣。

Thai

หลี่เม่าก้มมองเสื้อคลุมลำลองบนตัว และเสื้อสเวตเตอร์ไหมพรมลายตารางหลากสีของต้าอวี้

Chinese

得，乖乖回去。

Thai

เอาเถอะ ยอมกลับไปแต่โดยดี

Chinese

“照片也顺便在外面拍了吧。”

Thai

“ถือโอกาสถ่ายรูปจากข้างนอกไปเลยแล้วกัน”

Chinese

李貌摸出手机，给公司打了个电话。

Thai

หลี่เม่าหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา โทรศัพท์ไปที่บริษัท

Chinese

回到家。

Thai

กลับถึงบ้าน

Chinese

李貌换上一件白衬衫。

Thai

หลี่เม่าเปลี่ยนเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาว

Chinese

大玉换上一条白裙子，外面套着那件毛衣。

Thai

ต้าอวี้เปลี่ยนเป็นกระโปรงสีขาว ด้านนอกสวมทับด้วยเสื้อสเวตเตอร์ไหมพรมตัวนั้น

Chinese

赶到公司的时候，夏琪已经安排好一切，两人被领进一间房，咔咔拍了一通，拿着照片返回民政局。

Thai

ตอนรีบไปถึงบริษัท เซี่ยฉีก็จัดเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้ว ทั้งสองคนถูกพาเข้าไปในห้องหนึ่ง เสียงชัตเตอร์ดังแชะๆ ถ่ายไปชุดใหญ่ แล้วจึงถือรูปถ่ายกลับไปที่สำนักงานกิจการพลเรือน

Chinese

“这会没什么遗漏了吧。”

Thai

“คราวนี้ไม่มีอะไรตกหล่นแล้วใช่ไหม”

Chinese

“户口本和身份证都在。”

Thai

“ทะเบียนบ้านกับบัตรประชาชนอยู่ครบ”

Chinese

“走吧！”

Thai

“ไปกันเถอะ!”

Chinese

两人都有些紧张。

Thai

ทั้งคู่ต่างก็รู้สึกประหม่าอยู่บ้าง

Chinese

进到大厅，19年这会结婚的人还不少。

Thai

เมื่อเข้าไปในโถง ในปี 19 ช่วงนี้ยังมีคนมาแต่งงานกันไม่น้อย

Chinese

排队取到号，李貌手一个不稳，小纸条掉到了地上，他忙捡起来。

Thai

เข้าคิวกดบัตรคิว มือของหลี่เม่าสั่นจนกระดาษใบเล็กตกลงพื้น เขารีบก้มเก็บขึ้นมา

Chinese

“不紧张！不紧张！”

Thai

“ไม่ตื่นเต้น! ไม่ตื่นเต้น!”

Chinese

大玉捏了捏他的手。

Thai

ต้าอวี้บีบมือเขาเบาๆ

Chinese

“嗯，我不紧张。”

Thai

“อืม ฉันไม่ตื่นเต้น”

Chinese

在大厅领取申请结婚登记说明书，李貌和大玉签上字，按上手印。

Thai

รับเอกสารคำแนะนำการขอจดทะเบียนสมรสในโถง หลี่เม่ากับต้าอวี้เซ็นชื่อแล้วประทับลายนิ้วมือ

Chinese

又去前台打印了一份双方身份证的复印件。

Thai

แล้วยังไปถ่ายเอกสารบัตรประชาชนของทั้งสองฝ่ายที่เคาน์เตอร์มาอีกหนึ่งชุด

Chinese

没等一会，便叫到他们，两人小跑着赶到指定柜台。

Thai

รออยู่ไม่นานก็เรียกถึงคิวของพวกเขา ทั้งสองคนวิ่งเหยาะๆ ไปยังเคาน์เตอร์ที่กำหนด

Chinese

“出示下户口本和身份证。”

Thai

“ขอดูทะเบียนบ้านกับบัตรประชาชนหน่อย”

Chinese

“给。”

Thai

“นี่”

Chinese

“照片三张。”

Thai

“รูปถ่ายสามใบ”

Chinese

“……”

Thai

“…”

Chinese

“三张？我们有三张嘛？”大玉一脸呆萌。

Thai

“สามใบเหรอ พวกเรามีสามใบด้วยเหรอ” ต้าอวี้ทำหน้างงงวยไร้เดียงสา

Chinese

“看，看一下。”

Thai

“ดะ…ดู ลองดูหน่อย”

Chinese

“呼，有，吓死我了。”

Thai

“เฮ้อ มี ตกใจหมดเลย”

Chinese

把照片递给工作人员，她开始询问一些问题。

Thai

พอยื่นรูปถ่ายให้เจ้าหน้าที่ เธอก็เริ่มถามคำถามบางอย่าง

Chinese

“都是未婚哦？”

Thai

“โสดทั้งคู่ใช่ไหม”

Chinese

“嗯。”

Thai

“อืม”

Chinese

李貌和大玉挺直腰背，坐的板板正正，好像在接受审讯，把工作人员看得忍俊不禁。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้หลังตรงแหน่ว นั่งตัวตรงเป๊ะเหมือนกำลังโดนสอบสวน ทำเอาเจ้าหน้าที่เห็นแล้วกลั้นขำไม่อยู่

Chinese

“自愿结婚的嘛？”

Thai

“แต่งงานโดยสมัครใจใช่ไหม”

Chinese

“啊？”

Thai

“หือ?”

Chinese

“自愿结婚的嘛？”

Thai

“แต่งงานโดยสมัครใจใช่ไหม”

Chinese

大玉点点头，李貌却道：“没有没有没有，我们是头婚，我今天刚到年纪。”

Thai

ต้าอวี้พยักหน้า ทว่าหลี่เม่ากลับตอบว่า “ไม่มีๆๆ พวกเราแต่งงานครั้งแรก วันนี้ผมเพิ่งอายุถึงเกณฑ์พอดี”

Chinese

大玉：“……”

Thai

ต้าอวี้: “…”

Chinese

工作人员：“……”

Thai

เจ้าหน้าที่: “…”

Chinese

好好好，已读乱回是吧。

Thai

เอาเข้าไป ฟังไม่ได้ศัพท์แล้วตอบมั่วเลยสินะ

Chinese

“我说，你们是自愿结婚的嘛？”

Thai

“ฉันถามว่า พวกคุณแต่งงานโดยสมัครใจใช่ไหม”

Chinese

“哦，是自愿的是自愿的。”

Thai

“อ๋อ สมัครใจ สมัครใจ”

Chinese

“鹅鹅鹅鹅～”

Thai

“ฮ่าๆๆๆ～”

Chinese

大玉忍不住笑出了声，李貌也被自己逗笑了。

Thai

ต้าอวี้กลั้นไม่อยู่จนหลุดหัวเราะออกมา หลี่เม่าเองก็พลอยขำตัวเองไปด้วย

Chinese

“双方职业是做什么的？”

Thai

“ทั้งสองฝ่ายทำงานอะไรกัน”

Chinese

“学生？开公司？”

Thai

“นักศึกษา? เปิดบริษัท?”

Chinese

“你们还在上学？”工作人员惊讶问。

Thai

“พวกคุณยังเรียนหนังสืออยู่เหรอ” เจ้าหน้าที่ถามอย่างประหลาดใจ

Chinese

李貌和大玉齐点头。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้พยักหน้าพร้อมกัน

Chinese

“你们还开了公司？”

Thai

“พวกคุณยังเปิดบริษัทด้วยเหรอ”

Chinese

两人再点头。

Thai

ทั้งสองคนพยักหน้าอีกครั้ง

Chinese

工作人员抬头仔细瞅了眼他们。

Thai

เจ้าหน้าที่เงยหน้าขึ้นพิจารณาทั้งคู่อย่างละเอียด

Chinese

后面很顺利，进来没到五分钟，两人就拿到了结婚证。

Thai

ขั้นตอนหลังจากนั้นราบรื่นมาก เข้ามายังไม่ถึงห้านาที ทั้งสองคนก็ได้รับทะเบียนสมรส

Chinese

瞅着手上的红本本以及上面的钢印，李貌有片刻的恍惚，幸福和喜悦继而涌上心头。

Thai

เมื่อมองดูสมุดเล่มแดงในมือรวมถึงตราประทับนูนด้านบน หลี่เม่าก็รู้สึกเคลิบเคลิ้มไปชั่วขณะ ก่อนที่ความสุขและความยินดีจะเอ่อล้นขึ้นมาในใจ

Chinese

大玉抿抿嘴，觉得前所未有的安宁。

Thai

ต้าอวี้เม้มปาก รู้สึกถึงความสงบสุขอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

Chinese

“楼上有拍照的地方，还可以宣誓。”工作人员提醒。

Thai

“ชั้นบนมีที่ถ่ายรูป แล้วก็กล่าวคำปฏิญาณได้ด้วยนะ” เจ้าหน้าที่เอ่ยเตือน

Chinese

“谢谢。”

Thai

“ขอบคุณ”

Chinese

李貌和大玉对视一眼，牵着手出了门。

Thai

หลี่เม่ากับต้าอวี้สบตากันแล้วจูงมือกันเดินออกไป

Chinese

上到二楼，这儿有个颁证台，两人拿着小卡片并肩站到国徽下。

Thai

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสอง ตรงนี้มีเวทีมอบทะเบียนสมรส ทั้งคู่ถือการ์ดใบเล็กมายืนเคียงข้างกันใต้ตราแผ่นดิน

Chinese

“我们自愿结为夫妻……”

Thai

“เราทั้งสองสมัครใจผูกพันเป็นสามีภรรยา…”

Chinese

才读了一句声音就停了下来，实在是又紧张又激动，念的压根不齐。

Thai

เพิ่งอ่านไปได้แค่ประโยคเดียวน้ำเสียงก็หยุดลง ด้วยความที่ทั้งตื่นเต้นทั้งดีใจ ทำให้ท่องไม่พร้อมกันเลยสักนิด

Chinese

“重新再来一次。”

Thai

“เอาใหม่อีกรอบนะ”

Chinese

他们深呼口气，再次念道：

Thai

พวกเขาสูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วเริ่มกล่าวอีกครั้ง:

Chinese

“我们自愿结为夫妻，从今天开始，我们将共同肩负起婚姻赋予我们的责任和义务：

Thai

“เราทั้งสองสมัครใจผูกพันเป็นสามีภรรยา ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เราจะร่วมกันแบกรับหน้าที่และความรับผิดชอบที่การแต่งงานมอบให้แก่เรา:

Chinese

上孝父母，下教子女，互敬互爱，互信互勉，互谅互让，相濡以沫，钟爱一生！

Thai

กตัญญูต่อพ่อแม่ อบรมสั่งสอนบุตรหลาน เคารพรักซึ่งกันและกัน ไว้วางใจและให้กำลังใจซึ่งกันและกัน เข้าอกเข้าใจและให้อภัยซึ่งกันและกัน ร่วมทุกข์ร่วมสุข ครองรักมั่นตราบชั่วชีวิต!

Chinese

今后，无论顺境还是逆境，无论富有还是贫穷，无论健康还是疾病，无论青春还是年老，我们都风雨同舟，患难与共，同甘共苦，成为终生的伴侣！

Thai

นับแต่นี้ ไม่ว่าจะยามสุขหรือยามทุกข์ ไม่ว่าจะมั่งมีหรือยากจน ไม่ว่าจะสุขภาพดีหรือเจ็บป่วย ไม่ว่ายังหนุ่มสาวหรือแก่เฒ่า เราจะร่วมฟันฝ่ามรสุม ร่วมทุกข์ร่วมสุข ไม่ทอดทิ้งกัน และเป็นคู่ชีวิตตราบชั่วชีวิต!

Chinese

我们要坚守今天的誓言，我们一定能够坚守今天的誓言！”

Thai

เราจะยึดมั่นในคำปฏิญาณของวันนี้ เราจะต้องยึดมั่นในคำปฏิญาณของวันนี้ได้อย่างแน่นอน!”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

拍完照从大厅出来，李貌朝着天空长长吐出一口气，搂过大玉的肩膀。

Thai

ถ่ายรูปเสร็จเดินออกมาจากโถง หลี่เม่าแหงนหน้าพ่นลมหายใจยาวไปบนท้องฟ้า แล้วโอบไหล่ต้าอวี้เข้ามา

Chinese

“媳妇，现在该换称呼了吧。”

Thai

“ที่รัก ตอนนี้ควรเปลี่ยนคำเรียกได้แล้วมั้ง”

Chinese

大玉小心翼翼把两个红本本放进包包里，眨眨眼，把脑袋靠在他肩膀上，柔声道：“等办完婚礼好不好。”

Thai

ต้าอวี้เก็บสมุดเล่มแดงทั้งสองเล่มใส่กระเป๋าอย่างทะนุถนอม กะพริบตาปริบๆ แล้วเอนศีรษะพิงไหล่เขา เอ่ยเสียงหวานว่า “รอจัดงานแต่งงานเสร็จก่อนได้ไหม”

Chinese

那估计还要好久……李貌在心里说道。

Thai

นั่นคงต้องรออีกนานแน่ๆ… หลี่เม่าพูดในใจ

Chinese

“反正我是等不及了。”

Thai

“แต่ฉันรอไม่ไหวแล้วนะ”

Chinese

他凑到大玉耳边，咬着她耳朵：“老婆～”

Thai

เขายื่นหน้าไปชิดริมหูต้าอวี้ ขบใบหูเธอเบาๆ “เมียจ๋า～”

Chinese

一股热气从耳朵进入，直钻进了大玉心里，她抿抿嘴，妩媚的桃花眼期待的看向孩子他爸。

Thai

ไอร้อนเป่าผ่านใบหูแล่นตรงเข้าสู่หัวใจของต้าอวี้ เธอเม้มปาก ดวงตาดอกท้ออันมีเสน่ห์มองไปยังพ่อของลูกด้วยความคาดหวัง

Chinese

“老婆！”

Thai

“เมียจ๋า!”

Chinese

“老婆老婆！”

Thai

“เมียจ๋า เมียจ๋า!”

Chinese

“老婆老婆我爱你，就像老鼠爱大米，不管有……”

Thai

“เมียจ๋า เมียจ๋า ฉันรักเธอ เหมือนหนูรักข้าวสาร ไม่ว่าจะมี…”

Chinese

“这首歌是这么唱的么？”

Thai

“เพลงนี้ร้องแบบนี้เหรอ”

Chinese

“管他呢！”

Thai

“ช่างมันเถอะ!”

Chinese

晃晃悠悠来到停车的地方，李貌一眼就看到了停在奔驰边上的路虎。

Thai

เดินทอดน่องมาถึงจุดจอดรถ หลี่เม่าก็เหลือบไปเห็นรถแลนด์โรเวอร์ที่จอดอยู่ข้างรถเบนซ์เข้าพอดี

Chinese

“嚯，揽胜。”

Thai

“โห เรนจ์โรเวอร์”

Chinese

他感慨一句，就收回了视线，继续看向自己老婆。

Thai

เขาเปรยออกมาคำหนึ่งแล้วดึงสายตากลับมา มองดูภรรยาของตัวเองต่อไป

Chinese

“走喽，看看户口本怎么弄。”

Thai

“ไปกันเถอะ ไปดูว่าเรื่องทะเบียนบ้านต้องทำยังไงบ้าง”

Chinese

大玉却立在原地没动。

Thai

ทว่าต้าอวี้กลับยืนนิ่งอยู่ที่เดิมไม่ขยับ

Chinese

“怎么了？”

Thai

“เป็นอะไรไปเหรอ”

Chinese

李貌纳闷。

Thai

หลี่เม่าแปลกใจ

Chinese

接着他便看到大玉从包里摸出一把钥匙，按了一下，路虎的车灯跟着闪烁两下。

Thai

จากนั้นเขาก็เห็นต้าอวี้หยิบกุญแจดอกหนึ่งออกมาจากกระเป๋า พอกดปุ่ม ไฟหน้ารถแลนด์โรเวอร์ก็กะพริบตอบรับสองครั้ง

Chinese

她把钥匙递过来，眼睛弯成了月牙儿。

Thai

เธอยื่นกุญแจให้ ดวงตายิ้มโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว

Chinese

“给，小貌哥哥，生日快乐。”

Thai

“ให้ พี่เสี่ยวเม่า สุขสันต์วันเกิดนะ”