จริงๆ แล้วเสี่ยวเม่าก็ดีมากจริงๆ (1 / 1)

Chinese

几女悲伤的情绪一滞，对哦，反正都打算晚上不回去了，她们有的是时间啊。

Thai

อารมณ์เศร้าสร้อยของสาวๆ ชะงักไป ใช่สิ ยังไงคืนนี้ก็กะว่าจะไม่กลับอยู่แล้ว พวกเธอมีเวลาเหลือเฟือตั้งเยอะแยะ

Chinese

赵思妤和张琳再去打电话。

Thai

จ้าวซืออวี๋กับจางหลินจึงไปโทรศัพท์อีกครั้ง

Chinese

大玉离男朋友近了些，想要贴贴，这时口袋里的手机响了，她拿出来一瞅。

Thai

ต้าอวี้ขยับเข้าไปใกล้แฟนหนุ่ม อยากจะออดอ้อนคลอเคลีย ตอนนั้นเองโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าก็ดังขึ้น เธอจึงหยิบออกมาดู

Chinese

“小貌，爸他怎么也给我转钱了。”

Thai

“เสี่ยวเม่า ทำไมพ่อถึงโอนเงินให้ฉันด้วยล่ะ”

Chinese

李貌一愣，凑过去瞅了眼，果然，李治转了五百块过来。

Thai

หลี่เม่าชะงักไป ยื่นหน้าเข้าไปดู แล้วก็เป็นอย่างนั้นจริงๆ หลี่จื้อโอนเงินมาห้าร้อยหยวน

Chinese

后面又来了一条信息：“红玉，钱不多，你拿着，别让你妈知道。”

Thai

หลังจากนั้นก็มีข้อความส่งตามมาอีกหนึ่งข้อความ: “หงอวี้ เงินไม่เยอะนะ รับไว้เถอะ อย่าให้แม่เธอรู้ล่ะ”

Chinese

“啧，可以啊，竟然还能拿出五百块，爸他估计是这么多年的私房钱全拿出来了。”李貌掏出自己的手机，老爸的聊天框死一般寂静。

Thai

“ชิ ไม่เลวนี่ ยังอุตส่าห์ควักออกมาได้ตั้งห้าร้อย พ่อคงเอาเงินเก็บส่วนตัวตลอดหลายปีนี้ออกมาหมดเกลี้ยงเลยมั้ง” หลี่เม่าควักโทรศัพท์ของตัวเองออกมา หน้าต่างแชตของพ่อเงียบกริบราวกับป่าช้า

Chinese

“啊？那小貌，我收不收呀。”

Thai

“เอ๋? แล้วเสี่ยวเม่า ฉันควรกดรับไหมเนี่ย”

Chinese

“收，当然要收，你不收他铁定得不高兴，下次我们回去给他带点茶叶就行。”

Thai

“รับสิ ต้องรับอยู่แล้ว ถ้าเธอไม่รับเขาต้องไม่พอใจแน่ คราวหน้าพวกเรากลับไปค่อยซื้อใบชาไปฝากเขาสักหน่อยก็พอ”

Chinese

楚红玉点点头，给那边回了过去。

Thai

ฉู่หงอวี้พยักหน้า แล้วพิมพ์ตอบกลับไป

Chinese

【谢谢爸！】

Thai

【ขอบคุณค่ะพ่อ!】

Chinese

【微笑】

Thai

【ยิ้ม】

Chinese

【腼腆jpg.爸你在开车吧，注意安全，到家跟我和小貌说一声。】

Thai

【เขินอายเจพีจี. พ่อกำลังขับรถอยู่ใช่ไหมคะ ขับขี่ปลอดภัยนะ ถึงบ้านแล้วบอกฉันกับเสี่ยวเม่าด้วยนะคะ】

Chinese

李貌瞧他们聊天，又看了看自己手机，还是没动静。

Thai

หลี่เม่ามองดูพวกเขาคุยกัน แล้วก้มดูโทรศัพท์ตัวเองอีกรอบ ก็ยังคงไม่มีความเคลื่อนไหวใดๆ

Chinese

他忽地恼羞成怒点开赵梅的聊天框。

Thai

จู่ๆ เขาก็อับอายจนกลายเป็นโมโห จึงเปิดหน้าต่างแชตของจ้าวเหมยขึ้นมา

Chinese

“别让我妈知道，那就能让我知道是吧！不行，我要找老妈告状！”

Thai

“อย่าให้แม่รู้ แต่ให้ฉันรู้ได้งั้นสิ! ไม่ได้การล่ะ ฉันจะไปฟ้องแม่!”

Chinese

“呀！不要！”大玉忙收起手机来阻止小貌。

Thai

“ว้าย! อย่านะ!” ต้าอวี้รีบเก็บโทรศัพท์เพื่อห้ามเสี่ยวเม่า

Chinese

……

Thai

…

Chinese

某个十字路口，眼看红灯转绿，李治忙收起手机，握紧方向盘，踩下油门。

Thai

ตรงสี่แยกแห่งหนึ่ง เมื่อเห็นสัญญาณไฟแดงเปลี่ยนเป็นไฟเขียว หลี่จื้อก็รีบเก็บโทรศัพท์ จับพวงมาลัยแน่นแล้วเหยียบคันเร่ง

Chinese

“你跟谁聊天呢？这么高兴？”后面的赵梅注意到了丈夫微微翘起的嘴角，忍不住问道。

Thai

“คุณคุยกับใครอยู่น่ะ? ถึงได้อารมณ์ดีขนาดนี้?” จ้าวเหมยที่นั่งอยู่ข้างหลังสังเกตเห็นมุมปากของสามียกขึ้นเล็กน้อย จึงอดถามไม่ได้

Chinese

“哦，是红玉，她让我开车注意安全，还让你到家了跟她和小貌说一声。”李治笑道。

Thai

“อ๋อ หงอี้น่ะ เธอเตือนให้ผมขับรถอย่างปลอดภัย แล้วก็บอกให้คุณถึงบ้านแล้วบอกเธอและเสี่ยวเม่าด้วย” หลี่จื้อยิ้มตอบ

Chinese

“哎呦，红玉真贴心，真懂得疼人！”赵梅掏出手机，给大玉去了消息。

Thai

“แหม หงอวี้ช่างเอาใจใส่จริงๆ ช่างรู้ความเอาใจคนเก่งนัก!” จ้าวเหมยควักโทรศัพท์ออกมาส่งข้อความหาต้าอวี้

Chinese

夏奶奶坐在副驾驶座位上，听到这称赞自家孙女的话也笑了起来，“红玉她从小就懂事。”

Thai

ย่าเซี่ยนั่งอยู่ตรงที่นั่งข้างคนขับ เมื่อได้ยินคำชมหลานสาวตัวเองก็พลอยยิ้มออกมา “หงอวี้รู้ความมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วล่ะ”

Chinese

“红玉小时候什么样儿的？”

Thai

“ตอนเด็กๆ หงอวี้เป็นยังไงเหรอคะ?”

Chinese

三人一路上聊着孩子，倒也不觉着无聊。

Thai

ทั้งสามคนพูดคุยเรื่องเด็กๆ ไปตลอดทาง จึงไม่รู้สึกน่าเบื่อเลยสักนิด

Chinese

回到家，李治和赵梅明天要上班，提出趁夜送夏奶奶回去，要不然后面他们没时间，也不放心老人家一个人。

Thai

พอกลับถึงบ้าน หลี่จื้อกับจ้าวเหมยต้องทำงานในวันพรุ่งนี้ จึงเสนอว่าจะขับรถไปส่งย่าเซี่ยกลับในคืนนี้เลย มิฉะนั้นหลังจากนี้พวกเขาจะไม่มีเวลา และไม่วางใจที่จะปล่อยให้คนแก่อยู่คนเดียวด้วย

Chinese

夏奶奶推辞一番，最后拗不过他们，不过中途下了车，去买了一大堆毛线。

Thai

ย่าเซี่ยปฏิเสธอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็ทัดทานพวกเขาไม่ไหว แต่ระหว่างทางก็ขอลงจากรถไปซื้อไหมพรมมาพะเนินเทินทึก

Chinese

“您这是？”赵梅好奇问。

Thai

“คุณแม่จะซื้อไปทำอะไรเหรอคะ?” จ้าวเหมยถามอย่างสงสัย

Chinese

“回去闲着也是闲着，给小貌和红玉织几件毛衣给他们冬天穿。”夏奶奶笑道，心里则盘算着是先给孙女和孙女婿织，还是先给曾孙织？！

Thai

“กลับไปว่างๆ ก็ไม่มีอะไรทำ ถักเสื้อไหมพรมให้เสี่ยวเม่ากับหงอวี้ไว้ใส่หน้าหนาวสักสองสามตัวไงล่ะ” ย่าเซี่ยยิ้มตอบ พลางคิดคำนวณในใจว่าจะถักให้หลานสาวกับหลานเขยก่อน หรือจะถักให้เหลนก่อนดีนะ?!

Chinese

……

Thai

…

Chinese

京城。

Thai

เมืองหลวง

Chinese

“上了大学也不能放松，还是要好好学习的，听见了没？”

Thai

“เข้ามหาวิทยาลัยแล้วก็อย่าชะล่าใจ ยังต้องตั้งใจเรียนเหมือนเดิม ได้ยินไหม?”

Chinese

“和学校里的优秀学长学姐多多交流，以后进入社会，这些人都可能成为你的人脉！”

Thai

“พูดคุยแลกเปลี่ยนกับพวกพี่ๆ รุ่นพี่ที่เก่งๆ ในมหาวิทยาลัยให้มากๆ เข้าไว้ พอเข้าสู่สังคมในอนาคต คนพวกนี้ก็อาจกลายเป็นเครือข่ายเส้นสายของลูกได้นะ!”

Chinese

“校园里的活动要积极参与，班长，团支书，或者学生会，都可以试着竞争或加入，这些职位的好处暂且不说，起码可以锻炼你为人处事的能力。”

Thai

“กิจกรรมในมหาวิทยาลัยต้องเข้าร่วมอย่างกระตือรือร้น หัวหน้าห้อง เลขานุการสาขาเยาวชน หรือสโมสรนักศึกษา ก็ลองแข่งขันหรือเข้าร่วมดู ประโยชน์ของตำแหน่งพวกนี้ไม่ต้องพูดถึง อย่างน้อยที่สุดก็ช่วยฝึกฝนทักษะการเข้าสังคมและการทำงานของลูกได้”

Chinese

校门口，刘娟和江兵拉着女儿江新月轮流叮嘱。

Thai

ที่หน้าประตูมหาวิทยาลัย หลิวจวนกับเจียงปิงดึงตัวลูกสาวเจียงซินเยว่ไว้ พลางผลัดกันกำชับสั่งสอน

Chinese

“哎呀，爸妈，我知道了！你们快走吧！”江新月不耐烦的推了推他们。

Thai

“โธ่ พ่อคะแม่คะ หนูรู้แล้วน่า! พวกพ่อรีบไปเถอะ!” เจียงซินเยว่ผลักดันพวกเขาด้วยความรำคาญใจ

Chinese

“爸妈说的你听进去了没？”刘娟板着脸问。

Thai

“ที่พ่อกับแม่พูดไปน่ะ ลูกฟังเข้าหูบ้างไหมเนี่ย?” หลิวจวนปั้นหน้าขรึมถาม

Chinese

“听进去了，听进去了。”江新月敷衍道。

Thai

“ฟังเข้าหูแล้วค่ะ ฟังเข้าหูแล้ว” เจียงซินเยว่ตอบส่งๆ

Chinese

“你这孩子，别人家子女离家这么远都舍不得爸妈，偏偏你赶着我们走！”

Thai

“เด็กคนนี้นี่ ลูกบ้านอื่นจากบ้านมาไกลขนาดนี้มีแต่จะอาลัยอาวรณ์พ่อแม่ มีแต่เธอนี่แหละที่คอยแต่จะไล่พวกเรากลับ!”

Chinese

“我不是怕你们赶不上飞机嘛！”

Thai

“หนูก็แค่กลัวว่าพวกพ่อกับแม่จะตกเครื่องบินนี่คะ!”

Chinese

“不行，我还是有点不放心，要不我还是辞职过来陪读吧。”刘娟看向丈夫江兵。

Thai

“ไม่ได้ ฉันยังรู้สึกไม่ค่อยวางใจอยู่ดี หรือว่าฉันจะลาออกจากงานมาคอยดูแลลูกดีนะ” หลิวจวนหันไปมองเจียงปิงผู้เป็นสามี

Chinese

江兵又看向自家女儿。

Thai

เจียงปิงก็หันไปมองลูกสาวตัวเอง

Chinese

“妈，我都已经上大学了！你不要再把我当小孩子好不好？！行了行了，你们快走吧！再磨蹭，飞机就真赶不上了！”江新月蹙眉不满道。

Thai

“แม่ หนูเข้ามหาวิทยาลัยแล้วนะ! อย่าทำเหมือนหนูยังเป็นเด็กอยู่ได้ไหม?! เอาล่ะๆ พวกพ่อรีบไปเถอะ! ถ้ามัวแต่อืดอาดยืดยาด เดี๋ยวก็ตกเครื่องบินจริงๆ หรอก!” เจียงซินเยว่ขมวดคิ้วพูดอย่างไม่สบอารมณ์

Chinese

刘娟瞅了眼时间，还真快来不及了，又唠叨了几句，终于拉着欲言又止的江兵上了出租车。

Thai

หลิวจวนเหลือบดูเวลา ก็จวนเจียนจะไม่ทันจริงๆ นั่นแหละ เธอจึงบ่นไปอีกสองสามประโยค ในที่สุดก็ดึงเจียงปิงที่ทำท่าเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ไม่ได้พูดขึ้นรถแท็กซี่ไป

Chinese

江新月挥挥手，车子刚离开便颠着脚步兴奋往校园里走，顺便掏出了手机。

Thai

เจียงซินเยว่โบกมือ พอรถแล่นออกไป เธอก็ซอยเท้าเดินเข้ามหาวิทยาลัยอย่างตื่นเต้นดีใจ พร้อมกับควักโทรศัพท์มือถือออกมา

Chinese

9：10

Thai

9:10

Chinese

【学妹，你今天有事嘛？我带你逛逛校园？】

Thai

【น้อง วันนี้มีธุระอะไรไหม? เดี๋ยวพี่พาเดินเล่นรอบมหาวิทยาลัยไหม?】

Chinese

20：03

Thai

20:03

Chinese

【刚送走我爸妈，心情不好，改天吧，唉。】

Thai

【เพิ่งไปส่งพ่อกับแม่มา อารมณ์ไม่ค่อยดีเลย ไว้คราวหน้านะคะ เฮ้อ】

Chinese

20：03

Thai

20:03

Chinese

【想家很正常，我大一刚来的时候也这样，适应一段时间就好了，学妹你家哪里的？离的很远嘛？】

Thai

【คิดถึงบ้านเป็นเรื่องธรรมดา ตอนพี่มาปีหนึ่งแรกๆ ก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน ปรับตัวสักพักก็ดีขึ้นเอง น้องเป็นคนที่ไหนเหรอ? อยู่ไกลมากไหม?】

Chinese

江新月扫了一眼对方秒回的信息，没搭理，退出去又回了其他几个学长的消息。

Thai

เจียงซินเยว่กวาดตามองข้อความที่อีกฝ่ายตอบกลับมาในทันที แต่ไม่ได้สนใจ เธอออกจากแชตแล้วไปตอบข้อความของรุ่นพี่คนอื่นๆ อีกหลายคน

Chinese

她暑假就进了学校的群，整天泡在里面，认识了不少学长。开学过来也被几个男生加了联系方式，她都没拒绝。

Thai

ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเธอเข้ากลุ่มของมหาวิทยาลัยและคลุกคลีอยู่ในนั้นทั้งวัน ทำให้ได้รู้จักรุ่นพี่ไม่น้อย พอเปิดเทอมมาถึงก็มีผู้ชายหลายคนขอช่องทางติดต่อ ซึ่งเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธใครเลย

Chinese

不过，江新月没一个真正瞧上眼的。

Thai

ทว่า เจียงซินเยว่กลับไม่มีใครที่เข้าตาเธอจริงๆ สักคนเดียว

Chinese

不知道为什么，身边出现男生的时候，她下意识都会跟那个男人对比。

Thai

ไม่รู้ว่าทำไม เวลาที่มีผู้ชายปรากฏตัวขึ้นรอบๆ ตัว เธอจะเผลอนำไปเปรียบเทียบกับผู้ชายคนนั้นโดยไม่รู้ตัว

Chinese

比学习，比身高，比样貌等等。

Thai

เปรียบเทียบเรื่องการเรียน ส่วนสูง หน้าตา รูปลักษณ์ และอื่นๆ

Chinese

只要有一点比不过李貌的，她都会瞬间失去兴趣。

Thai

ขอแค่มีจุดไหนที่สู้หลี่เม่าไม่ได้แม้แต่อย่างเดียว เธอก็จะหมดความสนใจไปในพริบตา

Chinese

我就不信找不到一个能比得过你的男生！她心里这么想着，正前方突然传来一道声音。

Thai

ฉันไม่เชื่อหรอกว่าจะหาผู้ชายที่เหนือกว่านายไม่ได้! เธอคิดเช่นนั้นอยู่ในใจ จู่ๆ ก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากข้างหน้าตรงๆ

Chinese

“学妹，好巧啊！”

Thai

“น้อง บังเอิญจังเลยนะ!”

Chinese

江新月抬头一瞧，是个刚认识的学长，最显眼的莫过于他那头黄色长发。

Thai

เจียงซินเยว่เงยหน้าขึ้นมอง เป็นรุ่นพี่ที่เพิ่งรู้จักคนหนึ่ง สิ่งที่สะดุดตาที่สุดก็คือผมยาวสีทองของเขา

Chinese

“是呀，好巧喔！”江新月夹着声音甜笑道。

Thai

“ใช่ค่ะ บังเอิญจังเลยนะคะ!” เจียงซินเยว่ดัดเสียงหวานพลางยิ้มละมุน

Chinese

“刚从外面回来？吃过了没？没的话，赏个脸，让我请你？”男生目测一米八，身形挺直，就是脸上貌似化了淡妆。

Thai

“เพิ่งกลับมาจากข้างนอกเหรอ? กินข้าวหรือยังล่ะ? ถ้ายัง ให้เกียรติพี่เลี้ยงข้าวสักมื้อไหม?” เด็กหนุ่มคนนั้นคะเนด้วยสายตาน่าจะสูงสักร้อยแปดสิบ รูปร่างสูงโปร่งผึ่งผาย เพียงแต่บนใบหน้าดูเหมือนจะแต่งหน้าอ่อนๆ

Chinese

“嗯……刚送父母离开。”江新月脸上适时流露出悲伤和难过，顿了顿，接着道：“吃饭的话就算了吧，我还要回去跟室友聚餐。”

Thai

“อืม…เพิ่งไปส่งพ่อกับแม่กลับน่ะค่ะ” ใบหน้าของเจียงซินเยว่เผยความเศร้าสร้อยและเสียใจออกมาได้อย่างถูกจังหวะ เธอชะงักไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อว่า “เรื่องกินข้าวคงต้องขอตัวก่อนนะคะ หนูกำลังจะกลับไปกินข้าวสังสรรค์กับรูมเมตค่ะ”

Chinese

男生哪肯放弃这个安慰学妹的好机会，大手一挥，“你叫上她们一起不就行了，附近哪儿有好吃的我也比较熟，正好省得你们到时候踩坑里。”

Thai

มีหรือที่หนุ่มคนนี้จะยอมปล่อยโอกาสดีๆ ในการปลอบใจรุ่นน้องสาวให้หลุดมือไป เขาโบกมือใหญ่ไปมาพลางพูดว่า “น้องก็ชวนพวกเธอมาด้วยกันเลยสิ แถวนี้ร้านไหนอร่อยพี่ก็ค่อนข้างคุ้นเคยอยู่พอดี จะได้ช่วยพวกน้องไม่ต้องไปเจอร้านแย่ๆ ด้วย”

Chinese

“这样不太好吧。”江新月嘴上这么说，却很心动，刚开学学长就请吃饭，还有什么比这事更能在室友面前展示自己的魅力。

Thai

“ทำแบบนี้จะไม่ค่อยดีมั้งคะ” เจียงซินเยว่พูดไปอย่างนั้น ทว่าในใจกลับรู้สึกหวั่นไหว เพิ่งเปิดเทอมก็มีรุ่นพี่มาชวนไปเลี้ยงข้าวแล้ว จะมีอะไรที่อวดเสน่ห์ของตัวเองต่อหน้ารูมเมตได้ดีไปกว่าเรื่องนี้อีกล่ะ

Chinese

“就这么说定了，你问问她们？”

Thai

“ตกลงตามนี้นะ น้องลองถามพวกเธอดูก่อนไหมล่ะ?”

Chinese

“我问问吧……”

Thai

“เดี๋ยวลองถามดูนะคะ…”

Chinese

……

Thai

…

Chinese

另一边，出租车上。

Thai

อีกด้านหนึ่ง บนรถแท็กซี่

Chinese

“唉！”

Thai

“เฮ้อ!”

Chinese

刘娟重重叹了口气，怅然若失，送走女儿，她这心里一下子就空出来一大片，空虚又无所适从。

Thai

หลิวจวนถอนหายใจหนักหน่วง รู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก พอนึกถึงตอนส่งลูกสาวเสร็จ หัวใจของเธอก็พลันว่างเปล่าไปวูบใหญ่ ทั้งเคว้งคว้างและทำตัวไม่ถูก

Chinese

想起刚才女儿的不耐烦，她又有些难过。

Thai

พอนึกถึงท่าทางรำคาญใจของลูกสาวเมื่อครู่ เธอก็รู้สึกเสียใจขึ้นมาอีก

Chinese

见丈夫也是一副魂不守舍的模样，她忍不住问：“在想什么呢？”

Thai

เมื่อเห็นสามีก็มีท่าทางเหม่อลอยไร้สติเช่นกัน เธอจึงอดถามไม่ได้ว่า “กำลังคิดอะไรอยู่เหรอ?”

Chinese

江兵回过神，看着妻子，不无担心道：“你说，女儿在学校要是被男生给骗了怎么办？”

Thai

เจียงปิงได้สติกลับมา มองภรรยาแล้วพูดด้วยความกังวลไม่น้อยว่า “คุณว่า ถ้าลูกสาวโดนผู้ชายที่มหาวิทยาลัยหลอกจะทำยังไงดี?”

Chinese

刘娟被他一提，也有些担心，不过还是安慰自己道：“不会吧，里面都是学霸，人品应该都……”

Thai

พอหลิวจวนถูกเขาทักขึ้นมาก็เริ่มกังวลขึ้นมาบ้างเหมือนกัน ทว่ายังคงปลอบใจตัวเองว่า “ไม่หรอกมั้ง ข้างในนั้นมีแต่นักเรียนหัวกะทิ นิสัยใจคอน่าจะ…”

Chinese

她话说一半说不下去了，也明白学习好不代表人品好的道理。

Thai

เธอพูดได้แค่ครึ่งเดียวก็พูดไม่ออก เข้าใจดีถึงหลักความจริงที่ว่าเรียนเก่งไม่ได้แปลว่านิสัยใจคอจะดีเสมอไป

Chinese

夫妻俩沉默片刻，刘娟忽道：“其实小貌真的很不错！”

Thai

สองสามีภรรยาเงียบไปครู่หนึ่ง จู่ๆ หลิวจวนก็เอ่ยขึ้นมาว่า “อันที่จริงเสี่ยวเม่าเป็นเด็กที่ดีมากจริงๆ นะ!”

Chinese

江兵默然，以前还不觉着，如今心里却也开始后悔了。

Thai

เจียงปิงนิ่งเงียบไป เมื่อก่อนยังไม่รู้สึกอะไร แต่ตอนนี้ในใจเขาก็เริ่มรู้สึกเสียใจขึ้นมาแล้วเหมือนกัน